- ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
- Θα συνεχίσω την τοποθέτησή μου και εάν δε σε καλύψω επανέρχεσαι για διευκρινήσεις.
quote:
Κηφεύς:
Πιστεύεις ότι, ό,τι γράφω είναι δικές μου απόψεις;
Όχι βέβαια. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτό εννοείς.
Κατά διαστήματα παραθέτω την βιβλιογραφία από την οποία έχω αντλήσει τις πληροφορίες που αναφέρω. Αυτή η βιβλιογραφία αποτελείται από τα πιο αξιόπιστα βιβλία Θρησκειολογίας που υπάρχουν. Δυστυχώς τα περισσότερα είναι ξενόγλωσσα τα οποία δεν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.
Όταν εμφανίζουμε κάτι τότε σημαίνει ότι και ασπαζόμαστε την ύπαρξή του ή έστω το λαμβάνουμε υπόψη μας. Εγώ τουλάχιστον έτσι λειτουργώ. Για παράδειγμα όταν γράφεις σχετικά με τον Βούδα ότι:
Κηφεύς: <<"Φαίνεται ότι κάθε θεός πρέπει , με την γέννησή του , να αποδοκιμάζει την φυσική μητρότητα – η οποία κάποτε υπήρξε το σύμβολο και η πηγή κάθε θεότητας .
Όμως , δεν πρέπει να παίρνομε τους μύθους κατά γράμμα . Κατ’ αυτόν τον τρόπο αφήνομε να μας διαφεύγει η μεγάλη σοφία την οποία περικλείουν στην μεταφορική τους μορφή . Και να θυμόμαστε , ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι θρησκεία . Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ενοχλητικά ζωύφια στο σώμα της θρησκείας.">>
Εστιάζω στο ότι..... Κηφεύς:<< "Και να θυμόμαστε , ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι θρησκεία . Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ενοχλητικά ζωύφια στο σώμα της θρησκείας" >>
-Ποια πράγματα? Από αυτά που γράφεις εστιάζω στην παρθενογέννηση. Και μετά κάνω συνειρμούς........
Άρα και στο Χριστιανισμό που είναι η θρησκεία μου, για σένα η γέννηση του Ιησούς δεν είναι παρά ένα ενοχλητικό ζωύφι! Πως είναι λοιπόν δυνατόν να το περάσω στο ντούκου?
Διόρθωσέ με εάν έχω κάνει λάθος συνειρμό.
Από κει και έπειτα εγώ πέρα από το μύθο που παρουσίασες, παρουσιάζω και συμπληρωματικά στοιχεία και έτσι πιστεύω ότι συμμετέχω κι εγώ στη κουβέντα, δε νομίζω να είναι κακό.
quote:
Κηφεύς:
Τα βιβλια του Ιώσηπου τα έχω, και μάλιστα είναι του Παπύρου, οπότε μπορείς να ανατρέχεις σ'αυτά με την βεβαιότητα ότι μπορούμε να συννενοηθούμε πιο εύκολα, αφού τα έχω διαβάσει. Το μόνο που θα ήθελα (αν θέλεις να με διευκολύνεις), όταν αναφέρεσαι σ'αυτά να μου γράφεις την παράγραφο ή την σελίδα στην οποία αναφέρεται κάποιο συγκεκριμένο χωρίο που σε έκανε, διαβάζοντάς το, να αμφισβητείς κάτι από αυτά που γράφω.
Οκ.
Για παράδειγμα αυτό με την Έξοδο και τον Μανένθων θα το βρεις στη σελίδα 57 κεφ. 16 και σελ. 53 κεφ.14.
Το ότι οι Αιγύπτιοι, Βαβυλώνιοι και Ιουδαίοι κατέγραφαν τα γεγονότα διά των ιερέων. στη σελίδα 33 κεφ.6 ενώ στο αμέσως επόμενο κεφ.7 σελ.33-35 ότι το γένος των ιερέων παρέμεινε άμεικτον και καθαρόν, πράγμα που σημαίνει ότι οι Εβραίοι δεν έχουν καμία αμφιβολία για το κύρος της ιστορίας τους.
quote:
Κηφεύς:
Στο επόμενο μήνυμά σου συνεχίζεις με τον Ιουδαϊσμό.
Άρα δεν διαφωνείς με ό,τι γραφω για το Βούδα.
Απλά συμπλήρωσα στοιχεία για τον Βούδα και διαφώνησα σε μια σημαντική για μένα λεπτομέρεια , που ανέφερα και η οποία φυσικά δεν έχει να κάνει με αυτά που εμφάνισες από βιβλιογραφία για τον Βούδα, αλλά με την προσωπική σου άποψη επί της παρθενογέννησης, εκτός και εάν, ούτε αυτό είναι δικό σου, οπότε δεν απευθύνομαι σε σένα άμεσα αλλά έμμεσα.
quote:
Κηφεύς:Γράφεις.......<<europaios2: Oι Εβραίοι όπως όλοι οι άλλοι οι λαοί της γης ήσαν ειδωλολάτρες, έτσι λογικό είναι πριν την επαφή τους με το Θεό μέσω του Αβραάμ να πίστευαν και αυτοί σε βράχια, βόδια και τοτέμ.
Κηφεύς:Κι'εγώ γράφω....: Οι αρχαιότεροι Εβραίοι για τους οποίους υπάρχουν ειδήσεις, λάτρευαν βράχους, βόδια , πρόβατα και τα πνεύματα των σπηλαίων και των πηγαδιών , (Shotwell σελ.30 ).
Κηφεύς:Πού είναι η διαφωνία σου;>>
Δε διαφώνησα.....προχώρησα την ιστορία ποιο κάτω!
quote:
Κηφεύς:
Η διαφορά μεταξύ των δυο φράσεων είναι ότι εγώ παραθέτω τα γεγονότα όπως έχουν χωρίς κανένα σχόλιο, ενώ εσύ το σχολιάζεις βάζοντας μέσα τον Αβραάμ και τον Θεό.Και λοιπόν;
Τι σε ενάχλησε;
Δε με ενόχλησε απλά συμπλήρωσα......
quote:
Κηφεύς:
Όλα αυτά είναι άσχετα με αυτά που γράφω.
Γιατί άσχετα? μιλάς για το Πάσχα......μιλάω για το Πάσχα.....μιλάς για την Πεντηκοστή......το ίδιο κάνω και εγώ.....
Έτσι όμως όπως τα γράφεις φαίνεται ότι οι Εβραίοι γιορτάζουν το Πάσχα εξαιτίας των ποιμνίων και η πεντηκοστή εξαιτίας της φύσης και αυτό είναι λάθος.
Έγραψες...Κηφεύς:<< "Όλες σχεδόν οι ιουδαϊκές γιορτές πηγάζουν από τις γιορτές της βλάστησης">>
-Aπό αυτό καταλαβαίνω ότι απλά ούτε το Πάσχα των Εβραίων το σημερινό που γιορτάζουν έχουν να κάνουν με την Έξοδο, ούτε η Πεντηκοστή με τη γιορτή της ανάμνησης της μετά παρόδου 50 ημερών Αποκαλύψεως του Θεού στο Σινά.
Αμέσως αμέσως βγάζεις απάτη τη θρησκεία και την ιστορία των Εβραίων.
Το ότι γινόταν οι γιορτές την ίδια περίοδο ή αν θέλεις είχαν και την ίδια χρονική διάρκεια αυτό δε σημαίνει κι ότι τα "αίτια" είναι τα ίδια!
Γι' αυτό και έκανα τις επισημάνσεις. Να στο πω αλλιώς. Εάν ο Ιησούς δεν εμφανιζόταν ποτέ!.................... εμείς οι Έλληνες θα γιορτάζαμε το Πάσχα?
Οι Εβραίοι ναι! Εμείς όμως όχι.
quote:
Κηφεύς:
Το λάθος είναι δικό σου. Δεν έχεις επαρκή βιβλιογραφία.Πουθενά δεν συσχέτισα το Χριστιανικό Πάσχα με το Εβραϊκό.
Όσον αφορά την γιορτή της Εβραϊκής Πεντηκοστής, γράφω παραπάνω:
"Οι γιορτές παραδείγματος χάριν του Μαζώθ , του Σαβαώθ (Πεντηκοστής) και του Σουκκώθ ήταν αρχικά γιορτές της έναρξης του θερισμού του κριθαριού , του τέλους του θερισμού του σιταριού και του τρυγητο" , (Reinach , σελ. 184) .
Το ότι λέγεται και γιορτή του "θερισμού" το αναφέρεις και εσύ παρακάτω:
"Λέγεται επίσης και «Εορτή των Επτά Εβδομάδων» ή «Εορτή Θερισμού»".
Έγραψες.....Κηφεύς:<< "Αργότερα , το έθιμο αυτό το εξηγούσαν σαν υπόμνηση του ότι ο Θεός είχε θανατώσει όλα τα πρωτότοκα παιδιά των Αιγυπτίων και είχε εξαιρέσει τα πρωτότοκα παιδιά των Ισραηλιτών εκείνων , των οποίων οι πόρτες ήταν σημειωμένες με το αίμα του αμνού .
Αυτή όμως η ερμηνεία ήταν επινόηση του ιερατείου">>
-Γι αυτό σου επισήμανα τον Ιώσηπο, για να δείς ότι το ιερατείο δεν έγραφε κατά το δοκούν αλλά είχε επωμιστεί την ιστορική καταγραφή της ζωής των Εβραίων.
Το γεγονός λοιπόν της Εξόδου αλλά και η γιορτή του Πάσχα είναι καταγεγραμμένο στην Παλαιά Διαθήκη, που συν των άλλων αναφέρει και την Ιστορία των Εβραίων και είναι πέρα για πέρα αληθή.
Συσχέτισες το Χριστιανικό Πάσχα με το Εβραϊκό, γιατί έγραψες ότι:
Κηφεύς:<< "Η γιορτή του Πάσχα , όπως και οι άλλες παραλήφθηκαν από τους υποδουλωθέντες Χαναναίους , για τους οποίους ήταν απλώς θυσία ενός εριφίου στον τοπικό θεό .
Ο αμνός ήταν αρχικά το τοτέμ , το ιερό ζώο της φυλής των Χαναναίων . Μεταδόθηκε στον χριστιανισμό και έγινε , ως Agnus Dei (Θείος Αμνός) , το σύμβολο του Χριστού">>
- Από αυτό σε συνδυασμό με τα λίγο παραπάνω, έτσι όπως τα γράφεις, εγώ καταλαβαίνω ότι, η γιορτή του Πάσχα δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια απάτη.......οι Εβραίοι την πήραν από τους κατακτημένους Χαναναίους οι οποίοι το γιόρταζαν με το σφάξιμο ενός αρνιού, το οποίο δεν ήταν παρά η θυσία ενός τοπικού θεού των Χαναναίων.
Άρεσε λοιπόν στους Εβραίους και το πήραν ως έθιμο!! Οι δε "πονηροί" ιερείς έπλασαν το παραμύθι της Εξόδου και το ενέταξαν αυτό το έθιμο σε μια νέα αλλά δική τους γιορτή.......και από εκεί μεταδόθηκε και σε εμάς τους Χριστιανούς ως αμνός του Θεού.......άρα όλοι μαζί γιορτάζουνε στην εν τέλη ένα έθιμο των Χαναναίων.......συγχωρεσέμε αλλά εγώ αυτά κατάλαβα.........
- Η Πεντηκοστή που ανέφερα δεν είναι καθόλου άσχετη. Και αυτό γιατί υποσυνείδητα μπορεί σε κάποιον να δημιουργηθεί η εντύπωση......Ε!! και τι έγινε Πεντηκοστή οι Εβραίοι, Πεντηκοστή και εμείς......άρα τα ίδια πράγματα γιορτάζουμε......
-Γι' αυτό και θεώρησα αναγκαίες κάποιες επισημάνσεις-διευκρινήσεις.
Θα συνεχίσω χρωστά ακόμη μερικές, αλλά ένεκα ο περιορισμένος χρόνος που έχω.......με τρενάρει.
Εξίσου φιλικά europaios2.

"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
Edited by - europaios2 on 13/11/2008 20:19:42
απέναντι στην έννοια θρηκσεία, γιατί, αν κάποιος δεν πιστεύει
σε θρησκείες, δεν μπορεί να υποστηρίξει σεβασμό απέναντι στη θρησκεία.
Μη αναγνωρίζοντας την θρησκεία, είναι λογικό να μην πιστεύει ότι πρέπει να
υπάρχει κι ο ανρίστοιχος σεβασμός.
Το θρησκευτικό συναίσθημα, όμως, των θρησκευομένων, δεν μπορεί να
το αμφισβητεί κανεις. Είναι θεμα πνευματικής ελευθερίας και δικαιωμάτων
απαραβιάστων ανα τους αιώνες. Μόνο στην ρποχή μας καλλιεργήθηκε τόσο
έντοα αυτός ο φασισμός απέναντι στο θεησκευτικό συναίσθημα του ανθρώπου,
χαρακτηρίζοντας το ένστικτο βκαι πλάνη... Αυτά είναι ολοκληρωτικές θέσεις
και δίνουν την εντύπωση μιας προώθησης τέτοιων ιδεών, ενάντια στηνελεύθερη
σκέψη και την θρησκευτική πίστη...
Πιστευω ότι η εποχή της ελαφρύτητας, αρχίζει και φθίνει, εν τη γεννέσει της...
Η εποχή των εγκυκλοπαιδιστών ήρθε για να φύγει, αυτών που κάποτε, δεν είχαν
καν κατηγοροποιηθεί.. Θεωρούνταν τόσο διάφανοι, ώστε ήταν εκτός κοινωνίας...
Διάλεξα αυτόν τον δρόμο εξέτασης των θρησκειών για να δούμε για ποιόν λόγο ιδρύθηκαν, τι οδήγησε τον άνθρωπο να πιστεύει σ'αυτές και μέσω αυτών των δεδομένων που παρατίθενται να οδηγηθούμε στην απάντηση εάν στις μέχρι στιγμής υπάρχουσες θρησκείες οφείλομε να τρέφομε σεβασμό ή όχι. Επίσης θα μπορούσαμε βάσει των πληροφοριών που θα συγκεντρώναμε να καταλήγαμε στο τι θα μπορούσε να αλλάξει στον τρόπο διδαχής και λειτουργίας των Θρησκειών ούτως ώστε να χρήζουν σεβασμού.
Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο θέλησα να κινηθούμε.
Για να φέρει αποτελέσματα, όμως, αυτή η μέθοδος, απαιτείται ένας ειλικρινής και κατά το δυνατόν αντικειμενικότερος διάλογος.
Για να γίνω σαφέστερος θα αναφερθώ στο τελευταίο σου μήνυμα.
Δεν θα παραθέσω αποσπάσματα απ'όσα έγραψες γιατί τότε θα έπρεπε να αναφερθώ σε ολόκληρο το περιεχόμενο του μηνύματός σου.
Θα κάνω κάτι άλλο.
Θα υποθέσω ότι όλοι οι συνειρμοί που έκανες είναι σωστοί (όπως πράγματι θεωρώ ότι όλοι σχεδόν είναι σωστοί), αλλά θα εξαιρέσω τους χαρακτηρισμούς του στυλ "απάτη" που αναφέρεις. Τους χαρακτηρισμούς στα κείμενά μου, τους αφήνω να τους βάλει ο αναγνώστης όταν διαβάζει τα γραφόμενά μου.
Για παράδειγμα θεωρείς ότι με αυτά που γράφω (αν κατάλαβα καλά), εξυπονοώ ότι αυτά που γράφω για το Πάσχα είναι ότι πιστεύω ότι είναι μια "απάτη".
Όχι, αυτό που εξυπονοώ είναι ότι η μία θρησκεία αντιγράφει την άλλη.
Είναι η άποψή μου. Μπορεί να είναι λανθασμένη για σένα. Για μένα όμως είναι σωστή.
Ο υγιής διάλογος εδώ (κατά την γνώμη μου) είναι η έκθεση των απόψεων του καθενός μας και οι κρίσεις και οι χαρακτηρισμοί ανήκουν στον κάθε αναγνώστη.
Για να γίνουν ακόμη πιο κατανοητά αυτά που γράφω θα το περιγράψω διαφορετικά.
Σε απασχόλησαν, κυριως, στο μήνυμά μου η σύνδεση της παρθενογένεσης του Βούδα που αναφέρω με την παρθενογένεση του Χριστου, όπως και η σύνδεση του Πάσχα των Εβραίων με το Πάσχα των Χριστιανών.
Ας εξετάσουμε μόνο την πρώτη περίπτωση. Θα μπορούσες να απαντήσεις ότι για σένα η παρθενογένεση του Χριστού είναι ένα πραγματικό, ιστορικό γεγονός ενώ αντιθέτως του Βούδα είναι ένας μύθος.
Αυτές οι δύο απόψεις απλώς μπορούσαν να κατατεθούν χωρίς χαρακτηρισμούς ή οποιεσδήποτε δογματικές τοποθετήσεις.
Ξέρεις πολύ καλά ότι για το συγκεκριμένο θέμα της παρθενογένεσης υπάρχουν πάρα πολλοί άλλοι παραλληλισμοί, και εγώ διάλεξα να αναφερθώ, εξ απαλών..., μόνο στον μύθο του Βούδα.
Θα επιμείνω σ'αυτό το σημείο, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να σιγουρευτώ ότι κατάλαβες καλά το σκεπτικό μου, και θα περιμένω τον σχολιασμό σου επ'αυτού:
Την παραπάνω σύνδεση θα μπορούσα να την διατυπώσω ως εξής:
Η ιδέα ενός Υιού του Θεού , ενός Σωτήρας γεννηθέντος από παρθένα , που πέθανε για την άφεση των αμαρτιών των ανθρώπων και αναστήθηκε από τον τάφο , βρίσκεται σε πολυάριθμες θρησκείες που προϋπήρξαν ή ήταν ανεξάρτητες του χριστιανισμού : Στην Ινδία λ.χ. στην θρησκεία του Κρίσνα . Στην Αύγυπτο , στην θρησκεία του Ώρου . Στο Μεξικό , στην θρησκεία του Κουετσαλκοάτλ .
Οι απλοϊκότεροι των Ελλήνων φανταζόντουσαν τον Ορφέα σαν θεό ο οποίος πέθανε με βίαιο τρόπο , κατέβηκε στον Άδη και ανέβηκε και πάλι στη ζωή .
Η ίδια αυτή ιστορία λεγόταν για τον Προμηθέα , τον Άδωνη και τον Ηρακλή .
Ο αριθμός των θεών που έζησαν επί της γης στην Κινέζικη Αυτοκρατορία έφθανε τους 160 .
Είναι δυνατόν να μην κάνω συνειρμούς σύμφωνα με τα παραπάνω;
ΥΓ.: Δεν αναφέρθηκα σε βιβλιογραφία γιατί από ένα όριο και μετά ,δικαίως, αυτό θεωρείται ενοχλητικό.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
Όχι, αυτό που εξυπονοώ είναι ότι η μία θρησκεία αντιγράφει την άλλη.Είναι η άποψή μου. Μπορεί να είναι λανθασμένη για σένα. Για μένα όμως είναι σωστή.
Ο υγιής διάλογος εδώ (κατά την γνώμη μου) είναι η έκθεση των απόψεων του καθενός μας και οι κρίσεις και οι χαρακτηρισμοί ανήκουν στον κάθε αναγνώστη.
Φίλε Κηφέα, συμφωνώ σχεδόν απόλυτα με αυτήν την θέση σου και νομίζω ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να "απολογείσαι" σε κανέναν για τις πεποιθήσεις και για τα επιμέρους στοιχεία που απαρτίζουν και συνθέτουν την κοσμοθεωρία σου.
Είναι οι απόψεις σου οπότε μπορείς να τις καταθέτεις και να τις υποστηρίζεις, στον βαθμό που δικαιοδοτείται ο κάθε άνθρωπος να πράττει κάτι ανάλογο. ![]()
Και για μένα οι θρησκείες είναι συστήματα σκέψης και γενικότερα δράσης του ανθρώπινου πνεύματος που φυσικά έχουν πολλά στοιχεία από προηγούμενα ανάλογα συστήματα.
Όσο η ανθρωπότητα εξελίσσεται και προχωρά θα αναζητά νέα μοντέλα σκέψης και δράσης τα οποία θα πρέπει να την ικανοποιούν και στην συνέχεια θα τα εγκαταλείπει προκειμένου να μεταβεί σε κάποια καινούρια κι ούτω καθεξής.
Το κάθε μοντέλο από αυτά θα έχει στοιχεία από το προηγούμενο ώστε να υπάρχει μια "ομαλότερη" μετάβαση της ανθρωπότητας από το ένα στο άλλο και θα εγκαταλείπεται όταν εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε ώστε να αναπτυχθεί ένα καινούριο.

In anticipation of my resurrection...
θα ήθελα να μου διευκρινήσεις αν θα έχει απλά μια
λογική δομή, ή θα ενυπάρχει μέσα του και το θείο...
Τελευταία υπάρχει μια προώθηση μιας υλικοπνευματικής διάστασης
του θρησκευτικού συναισθήματος του ανθρώπου, επειδή υπάρχει αυτό,
ώστε να καλυφθεί η ανάγκη μέσα του...
Έχει σημασία, σε μια εποχή που για να γίνει ετσιθελικά ο άνθρωπος θεός,
η μόνη λύση είναι να αγνοήσουμε τον Θεό και ότι τον εκπροσωπεί, όπως η
θρησκεία... Οι όποιες επιθυμίες του καθενός,πρέπει να βαζουν στον σχεδιασμό
τους και την εξέλιξη του ανθρωπινου είδους, απο μόνη της...
Όχι δλδ εκτιμήσεις, όσον αφορά το τι θα
γίνει, μόνο, αλλά και αντίληψη του τι συμβαίνει γύρω μας, παράλληλα...
Αυτο μας δίνει μια άλλη πιο καθαρή οπτική του τι μέλει γενέσθαι...
quote:
Όχι, αυτό που εξυπονοώ είναι ότι η μία θρησκεία αντιγράφει την άλλη.
Είναι η άποψή μου. Μπορεί να είναι λανθασμένη για σένα. Για μένα όμως είναι σωστή.
Ο υγιής διάλογος εδώ (κατά την γνώμη μου) είναι η έκθεση των απόψεων του καθενός μας και οι κρίσεις και οι χαρακτηρισμοί ανήκουν στον κάθε αναγνώστη.
Ενώ εγώ παρουσιάζω ακριβώς το αντίθετο, ότι δεν αντιγράφει η μία την άλλη. Για αυτό εξειδίκευσα με την Πεντηκοστή και το Πάσχα, γιατί οι δύο αυτές γιορτές των Εβραίων δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το Πάσχα και την Πεντηκοστή των Χριστιανών.
Είναι σα να ισχυριστεί κάποιος ότι οι Τούρκοι και οι Έλληνες όταν παρελάζουν, γιορτάζουν το ίδιο πράγμα, αφού και στις δύο παρελάσεις, λαμβάνουν μέρος στρατιώτες, σχολεία, άρματα και φυσικά χιλιάδες λαού που τις παρακολουθεί.
-Δεν αντιλέγω στον υγιή διάλογο.
quote:
Κηφεύς:
Ξέρεις πολύ καλά ότι για το συγκεκριμένο θέμα της παρθενογένεσης υπάρχουν πάρα πολλοί άλλοι παραλληλισμοί, και εγώ διάλεξα να αναφερθώ, εξ απαλών..., μόνο στον μύθο του Βούδα.
Και στους άλλους να αναφερθείς θα δεις ότι δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους..............
quote:
Κηφεύς:
Η ιδέα ενός Υιού του Θεού , ενός Σωτήρας γεννηθέντος από παρθένα , που πέθανε για την άφεση των αμαρτιών των ανθρώπων και αναστήθηκε από τον τάφο , βρίσκεται σε πολυάριθμες θρησκείες που προϋπήρξαν ή ήταν ανεξάρτητες του χριστιανισμού : Στην Ινδία λ.χ. στην θρησκεία του Κρίσνα . Στην Αύγυπτο , στην θρησκεία του Ώρου . Στο Μεξικό , στην θρησκεία του Κουετσαλκοάτλ .
Οι απλοϊκότεροι των Ελλήνων φανταζόντουσαν τον Ορφέα σαν θεό ο οποίος πέθανε με βίαιο τρόπο , κατέβηκε στον Άδη και ανέβηκε και πάλι στη ζωή .
Η ίδια αυτή ιστορία λεγόταν για τον Προμηθέα , τον Άδωνη και τον Ηρακλή .
Ο αριθμός των θεών που έζησαν επί της γης στην Κινέζικη Αυτοκρατορία έφθανε τους 160 .Είναι δυνατόν να μην κάνω συνειρμούς σύμφωνα με τα παραπάνω;
Ας διαβάσουμε λίγα πράγματα για τον Κρίσνα.....:
Ώς νέος άντρας ερωτοτροπεί με τις βοσκοπούλες μέσα σε λουλουδένιες κρυψώνες στο δάσος Μπριντάβαν κάτω από την πανσέληνο. Ενσαρκώνει το ακαταμάχητο κάλεσμα της καρδιάς και την πληρότητα μέσα από την ένωση με το είναι.
Στο ποιητικό έργο Γκίτα Γκοβίντα παρουσιάζεται ως πανέμορφος θεϊκός βοσκός, με μακρυά μαύρα μαλλιά, που τα στολίζει με φτερά από παγώνι. Οι βοσκοπούλες εκστασιάζονται όταν τον βλέπουν, ενώ όταν βρίσκονται μακρυά του πέφτουν σε παραλήρημα, και σα μαγεμένες τρέχουν μέσα στο δάσος, αψηφώντας τους κινδύνους, για να τον συναντήσουν.....Έζησε ποιμενική ζωή μαζί με τους βοσκούς κι ερωτεύτηκε τη Ράντα. Ο έρωτας αυτός αποτέλεσε το θέμα πολλών ποιημάτων. Κατά μία παράδοση, ο Κρίσνα μεταμορφώθηκε σε αντιλόπη και τότε κάποιος τον σκότωσε με βέλος..........
Τι σχέση μπορεί να έχει αυτός ο Θεός με τον Ιησού?
Η κατάβασή του Ορφέα στον Άδη είχε σκοπό να επαναφέρει στον πάνω Κόσμο την Ευρυδίκη, γκομενοδουλιές με λίγα λόγια!!!!!!!!
Στην Ορφική εκδοχή του μύθου ο Διόνυσος Ζαγρέας γιος του Δία και της Περσεφόνης, ως βρέφος κατασπαράσσεται από τους Τιτάνες μετά από προτροπή της Ήρας. Η Αθηνά σώνει την καρδία του Διόνυσου την οποία παρέδωσε στον Δία, ο οποίος στην συνέχεια γεννά επίσης για δεύτερη φορά τον Διόνυσο.
-Πιάσ’ τ' αυγό και κούρευτο με λίγα λόγια......
Ο Άδωνις μυθολογείτε ότι ήταν ένας ωραίος νέος, αγαπημένος της Αφροδίτης. Η Αφροδίτη “τιμωρώντας” την Σμύρνα η Mύρρα -μετέπειτα μητέρα του Αδώνιδος- την έκανε να νιώσει μεγάλο έρωτα για τον Kινύρα, τον οποίο και παραπλάνησε, προκειμένου να ικανοποιήσει τον ερωτά της.
Καρπός αυτής της ενώσεως υπήρξε ο Άδωνις ο οποίος ήταν πολύ όμορφος από την νηπιακή του ακόμα ηλικία. Η θεά τον έκρυψε μέσα σε μία λάρνακα (κιβώτιο) (σημ. στην Κύπρο υπάρχει η πόλις Λάρναξ) που την έδωσε στην Περσεφόνη προς φύλαξι. Κάποια άλλη εκδοχή του μύθου, μας λέει ότι ο Kινύρας ήταν πατέρας της Σμύρνας.
-Τι σχέση θα μπορούσε εδώ να έχει με το Χριστό? Απολύτως καμία!!!!
O Κετζαλκοάτλ είναι ο θεός του ουρανού κι ο σοφός δημιουργός των νόμων. Συμμετείχε στη δημιουργία και την καταστροφή του κόσμου τις Τέσσερις πρώτες Εποχές, ενώ ήταν άρχοντας και δημιουργός της Πέμπτης Εποχής του κόσμου. Σύμφωνα με το μύθο, ο Κετζαλοκοάτλ πήγε στον κόσμο των Νεκρών και μάζεψε τα οστά των ανθρώπων από τις προηγούμενες εποχές του κόσμου. Χύνοντας το ίδιο του το αίμα πάνω από αυτά τα οστά, κατάφερε να δημιουργήσει τους ανθρώπους της νέας εποχής.
Θεωρείται γιος της θεάς Κοατλίκουε και δίδυμος αδερφός του Σολότλ. Ο Κετζαλκοάτλ έμαθε στους ανθρώπους τη γεωργία και τη χρήση του ημερολογίου, ενώ ταυτόχρονα είναι προστάτης των τεχνών. Είναι επίσης θεός του ανέμου, των υδάτων και της γονιμότητας.
Σύμφωνα με ένα μύθο, ο Κετζαλκοάτλ επέτρεψε στον εαυτό του να υποκύψει στις γητείες του Τεζκατλιπόκα, αλλά από τύψεις έπεσε σε μια μεγάλη πυρά. Μετά το θάνατό του, η καρδιά του έγινε ο Αυγερινός.
-Κάτι πήγε να κάνει αλλά μας τα χάλασε στο τέλος....... 
Τίποτα δε μπορεί να συγκριθεί με τη Χριστιανική θρησκεία. Κανένας μύθος δεν μπορεί να πλησιάσει το Χριστό μας στο ελάχιστο!
Ποτέ κανένας άλλος Θεός δεν είχε τη δράση και τη ζωή του Ιησού. Ποτέ και κανένας Θεός δεν πέθανε για χάρη του ίδιου του δημιουργήματός του........και αυτό είναι το μεγαλείο του Ιησού.

"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
Edited by - europaios2 on 17/11/2008 00:26:29
quote:
Κηφεύς, 15/11/2008: Η ιδέα ενός Υιού του Θεού , ενός Σωτήρας γεννηθέντος από παρθένα , που πέθανε για την άφεση των αμαρτιών των ανθρώπων και αναστήθηκε από τον τάφο , βρίσκεται σε πολυάριθμες θρησκείες που προϋπήρξαν ή ήταν ανεξάρτητες του χριστιανισμού : Στην Ινδία λ.χ. στην θρησκεία του Κρίσνα . Στην Αύγυπτο , στην θρησκεία του Ώρου . Στο Μεξικό , στην θρησκεία του Κουετσαλκοάτλ .
Οι απλοϊκότεροι των Ελλήνων φανταζόντουσαν τον Ορφέα σαν θεό ο οποίος πέθανε με βίαιο τρόπο , κατέβηκε στον Άδη και ανέβηκε και πάλι στη ζωή .
Η ίδια αυτή ιστορία λεγόταν για τον Προμηθέα , τον Άδωνη και τον Ηρακλή .
Ο αριθμός των θεών που έζησαν επί της γης στην Κινέζικη Αυτοκρατορία έφθανε τους 160 .
Αγαπητοί φίλοι
Επειδή στην παραπάνω παράθεσή που έκανα στο μήνυμά μου της 15/11/2008, πήρα την απάντηση του τελευταίου μηνύματος του συνομιλητή μου, θα γράψω στη συνέχεια μόνο τις απόψεις μου επί του θέματος που μας απασχολεί και θα αποχωρήσω από το συγκεκριμένο topic:
Στο μέλλον η μόρφωση θα ανυψώνει το διανοητικό επίπεδο των ανθρώπων , οι άνθρωποι θα κάνουν διαρκώς σαφέστερη διάκριση μεταξύ ωραίου και αληθινού .
Αν ό χριστιανισμός θέλει να μην καταντήσει απλώς το καταφύγιο των αμαθών , οφείλει να ανεγείρει τους ναούς του μέσα στον κόσμο που αποκάλυψαν ο Κοπέρνικος και ο Δαρβίνος .
Ίσως αυτή η περίοδος κρίσης για την θρησκεία να αποβεί ευλογία γι’αυτήν . Τώρα η πίστη μας πρέπει να γίνει πλατύτερη από ό,τι ήταν στο παρελθόν . Πρέπει να πλάσομε μία θεότητα άξια του Σύμπαντος το οποίο έχομε ανακαλύψει . “Elargissez Dieu!” – «Πλατύνετε τον Θεό!» , έλεγε ο άθεος Ντιντερό . Και είχε δίκιο . Πρέπει να πλατύνομε την έννοια του Θεού .
Η θρησκεία δεν θα εξαφανισθεί . Θα εξακολουθούμε να αναζητούμε κάτι το μεγαλύτερο από εμάς , το οποίο να μπορούμε να λατρεύουμε .
Οι άνθρωποι δεν θα πάψουν να αναζητούν μία περισσότερο συνεπή ερμηνεία του κόσμου – πράγμα που αποτελεί φιλοσοφία . Και θα εξακολουθούν να δίνουν ζωή σ’αυτήν την ερμηνεία προσθέτοντας σ’αυτήν αίσθημα – πράγμα που αποτελεί θρησκεία .
Θα εξακολουθήσουν να επιζητούν την ενότητα μετά του όλου , όταν είναι μόνο διανοητική , είναι φιλοσοφία και αλήθεια .
Όταν όμως συνοδεύεται από αφοσίωση και λατρεία του όλου , γίνεται η ουσία της θρησκείας .
Δια μέσου μιας παρόμοιας περίπου τοποθέτησης των πραγμάτων θα κατορθώσουμε να επαναφέρουμε την επιστήμη και την θρησκεία στην αυτή ψυχή , όπως υπήρχαν στον Λεονάρδο , τον Σπινόζα , τον Γκαίτε .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Έχω μείνει άφωνος...
Μια εικόνα μόνο μου'ρχεται στο μυαλό μετά τις τελευταίες αράδες που γράφτηκαν εδώ: αυτή ενός σκουληκιού που σέρνεται στη γή, ζέχνει, αφήνει γλίτσα παντού στο πέρασμά του, και κάποια στιγμή και ενώ τριγυρνάει στους βαλτότοπους, ανακαλύπτει σε μια ακρούλα ένα πανέμορφο λουλούδι...
Σα σκουλήκι βέβαια που είναι, τί άλλο θα μπορούσε να κάνει παρά να το μαγαρίσει??
Και έτσι καταστρέφεται μια μικρή ομορφιά!
Αλλά μπρός στην ασχήμια και τη μπόχα των βάλτων τι δύναμη μπορεί να'χει η ομορφιά και η ευωδία ενός λουλουδιού?
Δεν μπορεί όταν παντού κυριαρχούν τα μουντά και πεθαμένα χρώματα να υπάρχει έστω και ένα ζωντανό χρώμα...
Και αυτή είναι η δουλειά των σκουληκιών, να μετατρέπουν σε χώμα, σε λάσπη, ακόμα και τα λουλούδια!
Ντροπή!
Κηφέα μου, στενοχωριέμαι που μου αποστερείς την ευχαρίστηση να διαβάζω τόσο όμορφα κείμενα αλλά καταλαβαίνω το λόγο που το κάνεις!
Λυπάμαι!![]()
![]()
Ναί, ο Σωκράτης φταίει για όλα!
Και φταίει γιατί αυτός ο μέγιστος Ανδρας και Άνθρωπος και Θεοποιός αποτέλεσε για όλους εμάς το φωτεινό παράδειγμα!
Γιατί αυτός ήταν ο πρώτος που όταν συναντούσε στο διάβα του, σκουλήκια, σεβόμενος το δικαίωμα ύπαρξης οιουδήποτε πλάσματος, κοντοστεκόταν και περίμενε να περάσουν, ενώ ήξερε πως τα σκουλήκια θα μετατρέπονταν σε ανθρώπους οι οποίοι θα τον καταδίκαζαν σε θάνατο!
Είναι αυτός που πρώτος δίδαξε το αναφαίρετο δικαίωμα της Ζωής ακόμα και στα σκουλήκια!
Και τι κατάλαβε?
Τον σκότωσαν!
Αλλά, θα μου πείς, ήρθε η Θεία Δίκη (για λίγο βέβαια) και έπεσε λοιμός στην Αθήνα όπως είχε προφητεύσει!
Αλλά στην τελική τι καταλάβαμε?
Παραδειγματιστήκαμε απ'αυτόν τον Άνδρα και σεβαστήκαμε ακόμη και τα σκουλήκια!
Αν δεν ήταν αυτός, όπου τα συναντούσαμε, θα τα λιώναμε!
Αλλά, θα μου πείς, είναι τόσα πολλά τα σκουλήκια που όσα και να πατάς, δεν πρόκειται ποτέ να εξαφανιστούν απο προσώπου γής.
Άσε που θα γεμίσουν τα παπούτσια σου γλίτσα!
Εξάλλου είναι τόσοι λίγοι οι Άνθρωποι μπρός στις ορδές των σκουλήκιων που θα θέλαμε, ούτε ξέρω πόσες ζωές, μέχρι να τα πατήσουμε όλα!
Έτσι, τα'χουμε αφήσει να σέρνονται και να καταστρέφουν!
Αλλά... που και που, εμφανίζεται και αυτή η θεία Δίκη και....
Το μόνο ευχάριστο είναι πως τα σκουλήκια πάντα θα σέρνονται στη γή ενώ οι Άνθρωποι θα φτιάχνουν αεροπλάνα και θα πετάνε στους αιθέρες!
Α ρε Σωκράτη...!
Υ.Γ. Κηφέα θα σε ψάξω αλλού...
quote:
Αυό το νέο μοντέλο που λές φίλε D Incubus,
θα ήθελα να μου διευκρινήσεις αν θα έχει απλά μια
λογική δομή, ή θα ενυπάρχει μέσα του και το θείο...
Θα έχει και τη λογική και το θείο.
Αν έχει μόνο τη λογική, θα εξαλείψει σε μεγάλο βαθμό το θείο διότι δεν θα μπορέσει να το συλλάβει μέσω του συγκεκριμένου νου κι αν εξαλειφθεί η λογική, το θείο θα έχει μετατραπεί σε "θείο".

In anticipation of my resurrection...