- "" ΗΛΙΑΚΕΣ"" ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Θα τα πληρώσεις όλα Πυθαγόρα, δεν ξεχνιόμαστε.
Σου χρωστάω και κάτι μπύρες...στο μπακάλικο!
Τις έχεις γράψει?
Πριν φτασουμε στις μπυρίτσες (τώρα που φθινοπώριασε)
να κεράσω μερικά ...σφηνάκια?
Προσπάθησα να συγκεντρώσω μερικές απορίες/ασάφειες από τις μέχρι τώρα εξηγήσεις της θεωρίας του "Ηλεκτρικού Σύμπαντος",
και αν και δεν ολοκλήρωσα τη σχετική μελέτη, προτιμώ να τα ρίξω τώρα ώστε να μην πάρω ...το στραβό το δρόμο.
Αν και γενικώς γουστάρω -ακόμα και ως θέ(α)ση ζωής- την έκπληξη, την ανατροπή και το αντι-συμβατικό, εντούτοις το κάθετι νέο ή καινοφανές πρέπει να περάσει κι αυτό τις σκληρές εξετάσεις του προτού δώσει την οριστική κλωτσιά στο παλαιό.
Εν προκειμένω για τις θεωρίες που εξετάζουμε κινούμαι κάπου μεταξύ της άποψης του Κηφέα (περί διαγραφής με μια μονοκοντυλιά τόσων ετών Φυσικής) και της λαχτάρας του "Ηλεκτρικού" Νικόμαχου.
Για το ψητό τώρα, στο Ηλεκτρικό Σύμπαν ούτε λιγο ούτε πολύ οι Ηλιοι (σε όλα τα Ηλιακά συστήματα και σε όλους τους Γαλαξίες) είναι κάτι σαν γιγάντιοι σφαιρικοί κεραυνοί, με συνεχείς φορτο-εκφορτίσεις
Μερικές πρόχειρες λοιπόν απορίες, επί του πιεστηρίου:
1. Ποιά είναι η πηγή της ενεργειας, που τροφοδοτεί αυτές τις εκφορτίσεις? Ή εστω και με την εννοια των ταλαντωσεων (αν δεχτούμε ότι είναι παραπάνω από 1 κύκλος φορτο-εκφόρτισης) ποια ήταν η αρχική πηγή ή/και η αρχική δόση?
2. Αναφέρθηκε επίσης κάπου ότι ο καθε Ηλιος/αστρο είναι ένα "Τοπικό ηλεκτρικό κουκούλι". (κάπου αναφερθηκε -από το Νικόμαχο νομίζω- και το παραδειγμα με λάμπα Έντισον, όπου ο ήλιος αντιστοιχεί στο πυρακτωμένο νήμα και το γυαλί/κέλυφος σηματοδοτεί τη ζώνη ή νέφος του Οορτ). Με δεδομένη αυτή την ηλεκτρική αναλογία είναι δυνατή η επικοινωνία/ταξίδι μεταξύ δυο διακριτων ηλιακών συστημάτων ή καθίσταται απαγορευτική? Είναι δυνατόν γηινο κατασκευασμα να περάσει αυτά τα όρια ή παντα θα είναι εγκλωβισμένο εντός του κουκουλιού? (Υπόψιν ότι τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε είδηση από τη ΝΑΣΑ που υποτίθεται ότι επιβεβαιώνει για πρώτη φορά την έξοδο γήινου αντικειμένου από τις εσχατιές του Ηλιακού μας συστήματος)
3. Κατά τη θεωρία του Ηλεκτρικού Σύμπαντος πάντα, οι πλανήτες, οι ιδιοτητες τους, οι τροχιες, το υλικό τους (στοιχεία ατμόσφαιρας, εδάφους,κλπ), οι δορυφόροι τους κ.ο.κ, οφείλονται στις εκαστοτε τοπικές ηλεκτρικες ιδιομορφίες του ηλιου/αστρου και του πεδίου/κουκουλιού που δημιουργεί, άρα αυξομειόνωντας τιμές φορτίου, κλπ, μπορούμε να έχουμε αλλαγες σε τροχιές ή γεωμετρικά χαρακτηριστικά πλανητών-δορυφόρων κλπ?
4. Τελικά μήπως μιλάμε για ένα γερό μπρα-ντε-φαιρ ή Ισορροπία βαρύτητας και ηλεκτρισμού σε μεγα-κλίμακα? 'Η απλώς η βαρυτητα είναι κι αυτή μια κατηγορία ηλεκτρικής δύναμης? ِΑλλά από την άλλη αρκεί και ο ηλεκτρισμος από μόνος του να πάρει το βάρος της ερμηνείας των πάντων?
Υπάρχουν κι άλλα πολλά ερωτήματα, και σόρρυ που τα πετάω έτσι λίγο σκόρπια και...μπακάλικα, στο πόδι,
αλλά θεωρώ ότι η αποσαφήνισή τους σε αυτό το σημείο θα βοηθήσει και εμένα προσωπικά, αλλά και τη ροή του θέματος...
Εδώ είμαστε...
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Ανοιξες το μπακάλικο βρε?
Σου έλλειψε η γειτονιά μας?
Διάβασα τις απορίες σου.Σε βρίσκω εκτός θέματος σε 1-2, αλλά δεν πειράζει.
Θα σου απαντήσω όλες τις ερωτήσεις σου, μάλλον αύριο γιατι σήμερα μόλις γύρισα απο ταξίδι.
Και βαρυέμαι να κουράσω το...κρανίο μου.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Καλώς ήρθες από το ταξιδάκι σου.
Άρχισε να κουράζεις το μυαλό σου τώρα, σιγά-σιγά, διότι το forum παραπαίει προς την στεγνή μ@λακία.
Χρήζει αναστροφής,στα περισσότερα θέματα και επανεκκίνησης στα υπόλοιπα.
---------------------
Πυθαγόρα,
Σε πεθύμησα μάγκα.
Συγνώμη και δημοσίως για τη γκέλα σε εκείνη την μη-συνάντηση.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
quote:
Εν προκειμένω για τις θεωρίες που εξετάζουμε κινούμαι κάπου μεταξύ της άποψης του Κηφέα (περί διαγραφής με μια μονοκοντυλιά τόσων ετών Φυσικής) και της λαχτάρας του "Ηλεκτρικού" Νικόμαχου.
Φαντάζει δύσκολη η διαγραφή με μια μονοκονδυλιά.
Τι όφελος θα έχει, άν αυτη γίνει σιγά-σιγά? Πρέπει να γίνει μια κι έξω. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες!
quote:
Για το ψητό τώρα, στο Ηλεκτρικό Σύμπαν ούτε λιγο ούτε πολύ οι Ηλιοι (σε όλα τα Ηλιακά συστήματα και σε όλους τους Γαλαξίες) είναι κάτι σαν γιγάντιοι σφαιρικοί κεραυνοί, με συνεχείς φορτο-εκφορτίσεις
Οχι, δεν πλησιάζει ούτε στο ελάχιστο η περιγραφή των άστρων, ώς σφαιρικοί κεραυνοί.
Πρόκειται για ολόκληρα εργοστάσια παραγωγής συνεχούς και καθαρής ενέργειας.Τα άστρα παράγουν ηλεκτρισμό.Δεν "φορτίζουν", αλλά εκφορτίζουν περισσή ενέργεια, είτε εξ'αιτίας υπερπαραγωγής, είτε λόγω εισροής μεγάλων ποσοτήτων απο γειτονικά άστρα.
quote:
1. Ποιά είναι η πηγή της ενεργειας, που τροφοδοτεί αυτές τις εκφορτίσεις? Ή εστω και με την εννοια των ταλαντωσεων (αν δεχτούμε ότι είναι παραπάνω από 1 κύκλος φορτο-εκφόρτισης) ποια ήταν η αρχική πηγή ή/και η αρχική δόση?
Την αρχική πηγή, απο όπου ξεκίνησαν να δημιουργούνται τα άστρα και οι γαλαξίες, δεν θα είναι εύκολο να την μάθουμε, τουλάχιστον για τα επόμενα 100 χρόνια.Προς το παρόν αρκούμαστε σε θεωρίες.
Εν προκειμέω, για την θεωρία του ηλεκτρικού σύμπαντος, θα πρέπει να αναζητήσουμε την Αρχική Σπίθα, η οποία έδωσε συνέχεια σε μια αλληλουχία ηλετρικών αντιδράσεων.Δεν νομίζω ότι είναι εφικτό.
Επομένως, αρκούμαστε στην παρατήρηση των γεγονότων, τα οποία επαρκούν να μας εξηγήσουν τι συμβαίνει τώρα, τι συνέβαινε μέχρις ενός ορίου στο παρελθόν και τι πιθανόν, θα συμβεί στο μέλλον.Ολα αυτά μέσω των γνώσεων που έχουμε έως σήμερα.
quote:
2. Αναφέρθηκε επίσης κάπου ότι ο καθε Ηλιος/αστρο είναι ένα "Τοπικό ηλεκτρικό κουκούλι". (κάπου αναφερθηκε -από το Νικόμαχο νομίζω- και το παραδειγμα με λάμπα Έντισον, όπου ο ήλιος αντιστοιχεί στο πυρακτωμένο νήμα και το γυαλί/κέλυφος σηματοδοτεί τη ζώνη ή νέφος του Οορτ). Με δεδομένη αυτή την ηλεκτρική αναλογία είναι δυνατή η επικοινωνία/ταξίδι μεταξύ δυο διακριτων ηλιακών συστημάτων ή καθίσταται απαγορευτική? Είναι δυνατόν γηινο κατασκευασμα να περάσει αυτά τα όρια ή παντα θα είναι εγκλωβισμένο εντός του κουκουλιού? (Υπόψιν ότι τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε είδηση από τη ΝΑΣΑ που υποτίθεται ότι επιβεβαιώνει για πρώτη φορά την έξοδο γήινου αντικειμένου από τις εσχατιές του Ηλιακού μας συστήματος)
Το πρώτο σκέλος της ερώτησης σχετικά με την επικοινωνία:
Ναι είναι εφικτή.Τα μηνύματα που μεταδίδονται με την ταχύτητα του φωτός, σε καμία περίπτωση δεν υπόκεινται σε περιορισμούς μεταξύ δύο γειτονικών ηλιακών συστημάτων, επειδή ο μεταξύ τους χώρος, δεν επηρρεάζεται απο άλλο ισοδύναμο ουράνιο σώμα.
Το αυτο ισχύει και για τα ραδιοκύματα, διαφόρων συχνοτήτων και ταχυτήτων.Η ταχύτητά τους, τα καθιστά απρόσβλητα, απο τις ελκτικές δυνάμεις των άστρων τους και τα συνήθη φορτία πλάσματος, του διαστρικού κενού.
Το δεύτερο σκέλος της ερώτησης:
Ναι είναι εφικτό, ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα, κατάλληλων προδιαγραφών, να διασχίζει ανενόχλητο την ηλιόπαυση.Η ταχύτητά του, είναι το "διαβατήριό" του.Το Βόγιατζερ, έπεσε σε ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα, το οποίο εκτοξεύθηκε απο το ηλιακό στέμμα το 2012.Η άτυχη στιγμή, η οποία ευτυχώς δεν επηρρέασε τελικά το όχημα, ήταν η επαφή αυτού του κύματος με το σκάφος, σχεδόν πάνω στα όρια της ηλιόσφαιρας, εκεί όπου χρειάζεται αρκετός χρόνος, αποστολής οδηγιών ελιγμών, απο το γήϊνο κέντρο πτήσης.Οταν εκτοξεύθηκε το Βόγιατζερ, δεν ήταν δυνατόν να υπολογισθεί μια τέτοια ηλιακή δραστηριότητα, ούτε το ακριβές χρονικό σημείο, στο οποίο θα βρισκόταν το σκάφος, την δεδομένη στιγμή της 'σύγκρουσης".Ετσι, η καθυστέρηση της λήψης οδηγιών, λόγω απόστασης και φυσικά η μη προβλεπόμενη, υπερ-καθυστέρηση εκπομπής απο το σκάφος, έδωσαν την λανθασμένη εντύπωση, τερματισμού του ταξιδιού του.
quote:
3. Κατά τη θεωρία του Ηλεκτρικού Σύμπαντος πάντα, οι πλανήτες, οι ιδιοτητες τους, οι τροχιες, το υλικό τους (στοιχεία ατμόσφαιρας, εδάφους,κλπ), οι δορυφόροι τους κ.ο.κ, οφείλονται στις εκαστοτε τοπικές ηλεκτρικες ιδιομορφίες του ηλιου/αστρου και του πεδίου/κουκουλιού που δημιουργεί, άρα αυξομειόνωντας τιμές φορτίου, κλπ, μπορούμε να έχουμε αλλαγες σε τροχιές ή γεωμετρικά χαρακτηριστικά πλανητών-δορυφόρων κλπ?
Η θεωρία του Ηλεκτρικού Σύμπαντος, δεν αλλάζει, τροποποιεί και καταργεί στοιχεία όπως, η ατμόσφαιρα, το έδαφος, οι τροχιές, οι διότητες, κ.ο.κ.
Αυτα παραμένουν αμετάβλητα.Η θεωρία αλλάζει τον τρόπο οπτικής των ιδιοτήτων και φυσικά την εκμετάλευσή τους υπερ των κατοίκων του κόσμος.
Αν θεωρητικά βρούμε έναν τρόπο να αυξομειώνουμε τα δυναμικά πεδία, εκμεταλλευόμενοι τις διαφορές τους, τότε ναι, θα μπορούσαμε να αλλάξουμε τροχιές, ελκτικές δυνάμεις, αλλά σε καμία περίπτωση να τροποποιήσουμε υφιστάμενα γεωμετρικά σχήματα.
Π.χ αυξομειώνοντας το πεδίο της Σελήνης, θα μπορούσαμε να την ρίξουμε πάνω στην Γη ή στον ήλιο, ή να την στείλουμε οπουδήποτε στον χώρο, αλλά το σχήμα της θα παρέμενε πάντα σφαιρικό, εκτός κι άν εξωγενείς παράγοντες ήταν υπεύθυνοι για αλλοιώσεις.(συγκρούσεις).
quote:
4. Τελικά μήπως μιλάμε για ένα γερό μπρα-ντε-φαιρ ή Ισορροπία βαρύτητας και ηλεκτρισμού σε μεγα-κλίμακα? 'Η απλώς η βαρυτητα είναι κι αυτή μια κατηγορία ηλεκτρικής δύναμης? ِΑλλά από την άλλη αρκεί και ο ηλεκτρισμος από μόνος του να πάρει το βάρος της ερμηνείας των πάντων?
Επειδή η βαρύτητα είναι μια ιδιότητα του ηλεκτρισμού, όπως σωστά το υποψιάσθηκες και είναι η μόνη που εμποδίζει την ενοποίηση των δυνάμεων, σε ενιαίο πεδίο, μπορεί ο ηλεκτρισμός, να σηκώσει το "βάρος" της ερμηνείας των Πάντων!!!
Αυτο πραγματεύεται το ηλεκτρικό μοντέλο.
quote:
Υπάρχουν κι άλλα πολλά ερωτήματα, και σόρρυ που τα πετάω έτσι λίγο σκόρπια και...μπακάλικα, στο πόδι,
αλλά θεωρώ ότι η αποσαφήνισή τους σε αυτό το σημείο θα βοηθήσει και εμένα προσωπικά, αλλά και τη ροή του θέματος...
Αν έως εδώ, έχουν αποσαφηνισθεί τα ερωτήματά σου, θεωρώ ότι ο αριθμός των επόμενων...ερωτήσεων, θα έχει μειωθεί σημαντικά!!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Edited by - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ on 17/09/2013 15:25:50
Σοβαροί οικογενειακοί λόγοι, με ανάγκασαν για αρκετό χρονικό διάστημα να μην συμμετέχω στο Forum .
Μόλις αισθανθώ , "ηρεμότερα" . . . θα επανέλθω .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Είθε να διευθετηθούν όλα καλώς.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :Επειδή η βαρύτητα είναι μια ιδιότητα του ηλεκτρισμού, όπως σωστά το υποψιάσθηκες και είναι η μόνη που εμποδίζει την ενοποίηση των δυνάμεων, σε ενιαίο πεδίο, μπορεί ο ηλεκτρισμός, να σηκώσει το "βάρος" της ερμηνείας των Πάντων!!!
Αυτο πραγματεύεται το ηλεκτρικό μοντέλο.
Φίλε Νικόμαχε
Δεν ξέρω αν κάνω λάθος (αυτό θα σε παρακαλούσα , αν θέλεις , να μου το διευκρινίσεις ) , αλλά η παραπάνω άποψή σου μου θυμίζει την θεωρία της “Κβαντικής Ηλεκτροδυναμικής” .
Και εξηγούμαι :
Οι αλληλεπιδράσεις του φωτός με την ύλη βρίσκονται στην ρίζα μιας πληθώρας φαινομένων , που άλλοτε έχουν κβαντική , άλλοτε κλασική υπόσταση . Αποτελούν λοιπόν ένα βασικό κλειδί για την κατανόηση του κόσμου . Ίσως μάλιστα γι’ αυτό η εκπληκτική θεωρία που τις περιγράφει φέρει ένα όνομα βαρύγδουπο και επιβλητικό : “Κβαντική Ηλεκτροδυναμική” , από τα αρχικά της Q.E.D., που παραπέμπει στο λατινικό ανάλογο του “Όπερ έδει δείξαι” .
Όπως υποδηλώνει και το όνομά της ,η θεωρία αυτή αποτελεί την σύνθεση — την οριστική σύνθεση — της κβαντικής θεωρίας με τον ηλεκτρομαγνητισμό . Είναι , συνεπώς , ένας γλωσσοδέτης με σημασία .
Βήματα προς την δύσκολη αυτή σύνθεση είχε κάνει ο Dirac , που περιέγραψε την κίνηση του ηλεκτρονίου έτσι ώστε αυτή να υπακούει στην ειδική θεωρία της σχετικότητας .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Καλώς ήλθες πάλι.Ολα καλά με τα προβλήματα?
Οχι Κηφέα, δεν βασίζεται στην Κβαντική Ηλεκτροδυναμική.
Ο λόγος απλός.
Η Qed, περιλαμβάνει την ΓΘΣ και την κβαντική μηχανική, ενοποιημένες.
Ομως ούτε η μια, ούτε η άλλη είναι σε θέση να υποστηρίξουν το ηλεκτρικό μοντέλο.
Στην θεωρία πεδίου, που εισήγαγε ο Ντίρακ, υποθέτει εικονικά φωτόνια, με ελάχιστη διάρκεια ζωής.Η υποθετική Ε=m.c(2), μπορεί να δημιουργήσει ένα φευγαλέο μποζόνιο, το οποίο πιθανόν να μην προλάβει καν να γίνει αντιληπτό.
Το ηλεκτρικό μοντέλο δεν πραγματεύεται κάτι τέτοιο.
Το ηλεκτρικό μοντέλο, στέλνει στις καλένδες την ΓΘΣ και την Αρχή της Απροσδιοριστίας, τα δύο βασικά κομάτια της QED.
Επειδή η ροή των ηλεκτρονίων, είναι συνεχής και παρατηρήσιμη, καθώς ενώνει τα πάντα, απο την πηγή έως το τέλος της διαδρομής.
Αν κοιτάξεις ένα διάγραμμα Φέϋνμαν, όπου τα μποζόνια W και Ζ, τα φωτόνια και τα γλουόνια, έχουν "ημερομηνία λήξης", παρ'όλο που δρούν σαν φορείς, θα διαπιστώσεις την διαφορά με το ηλεκτρικό μοντέλο, στο οποίο δεν υπάρχει θνησιμότητα των σωματιδίων.
Για να μην μακρυγορώ, ο Τομονάγκα με τους απειρισμούς του, στην ουσία κατέδειξε την αβεβαιότητα της QED.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :Το ηλεκτρικό μοντέλο δεν πραγματεύεται κάτι τέτοιο.
Το ηλεκτρικό μοντέλο, στέλνει στις καλένδες την ΓΘΣ και την Αρχή της Απροσδιοριστίας, τα δύο βασικά κομάτια της QED.
Επειδή η ροή των ηλεκτρονίων, είναι συνεχής και παρατηρήσιμη, καθώς ενώνει τα πάντα, απο την πηγή έως το τέλος της διαδρομής.
Ας πούμε , φίλε μου , πως τα προβλήματα τέθηκαν υπό έλεγχον . Σ'ευχαριστώ , πάντως , για το ενδιαφέρον σου.
Θα ήθελα , φίλε Νικόμαχε , με μια συμπυκωμένη (κατά το δυνατόν) αποτύπωση των δύο αυτών θεωριών , δηλαδή της ΓΘΣ και της Κβαντομηχανικής , να δούμε , αν ήλθε η ώρα τους , να σταλλούν στις καλένδες .
Η σύνθεση και η ενοποίηση φαινομένων που επιφανειακά μοιάζουν ασύνδετα υπήρξε πάντοτε κύρια επιδίωξη της φυσικής . Περισσότερο από κάθε άλλη επιστήμη , η φυσική αρέσκεται να ρωτά για τα θεμελιώδη και απεχθάνεται την πολυπλοκότητα . Ήδη από την κλασσική αρχαιότητα , ο Δημόκριτος είχε δώσει το στίγμα . Με την υπόθεση των ατόμων επιδίωξε να ερμηνεύσει τις ιδιότητες της ύλης , στην βάση μιας γενικότερης ενοποιητικής αντιλήψεως . Ανάλογη αναζήτηση συνέχει το έργο του Αριστοτέλη όσο και του Πλάτωνα .
Η τάση συνθέσεως πολλών φαινομένων σε λίγες μόνον θεωρίες είναι σαφής μετά τον 17ο αιώνα . Τότε τοποθετείται και η γένεση της σύγχρονης επιστήμης . Η ιδέα της παγκοσμιότητας των φυσικών νόμων αποδίδεται συνήθως στον Γαλιλαίο , που απέδειξε ότι ο σχηματισμός της σκιάς ακολουθεί τους ίδιους κανόνες στην Σελήνη και στην Γη . Φαίνεται όμως ότι ανάλογες ιδέες είχαν αναπτυχθεί από τον Πέρση λόγιο και εγκυκλοπαιδιστή Αλ – Μπιρουνί , που έζησε στο Αφγανιστάν και συνέγραψε ποικίλες πραγματείες πριν από μία περίπου χιλιετία .
Όσο , πάντως , το εύρος των δεδομένων και των ανακαλύψεων διευρύνεται , διακαής παραμένει η επιδίωξη για κάποιο ενοποιητικό τους σχήμα . Ένα πρώτο άλμα θα κάνει ο Νεύτων , ο οποίος , με βάση τους νόμους της κίνησης και της παγκόσμιας έλξης , έδωσε το εργαλείο για την κατανόηση φαινομένων ριζικά διαφορετικών : από τις παλίρροιες έως την ρίψη ενός βλήματος και από τις τροχιές των πλανητών έως την πτώση του μολυβιού μας στο πάτωμα . Δεν ήταν λοιπόν αδικαιολόγητη η αισιοδοξία του των Principia : «Εύχομαι να μπορέσουμε να εξηγήσομε και τα υπόλοιπα φαινόμενα της φύσης με το ίδιο είδος συλλογισμού που χρησιμοποιήσαμε για τις αρχές της μηχανικής» .
Ένα δεύτερο και πολυσήμαντο άλμα προς την ενοποιητική αντίληψη του κόσμου έχει ως αφετηρία τα πειράματα του Faraday και του Ampère . Αποδείχθηκε ότι ο μαγνητισμός και ο ηλεκτρισμός , παρά τις διαφορετικές εκδηλώσεις τους , είναι όψεις του ίδιου νομίσματος και μάλιστα , ενός νομίσματος πολύτιμου !
Επρόκειτο για την ηλεκτρομαγνητική θεωρία του Maxwell , που περικλείει σε ένα κοινό πλαίσιο τα φαινόμενα του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού , αλλά και το ίδιο το φως .
Η διάδοση του φωτός , όπως και η απόκλιση μιας πυξίδας , το ηλεκτρικό ρεύμα αλλά και τα φαινόμενα της επαγωγής περιέχονται σε λίγες μόνον κομψές εξισώσεις που οι προβλέψεις τους επαληθεύονται θριαμβευτικά .
Ανάλογα επιτεύγματα χαρακτηρίζουν και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα .
Οι επιστημονικές αναζητήσεις του Αϊνστάιν προωθούν ένα πλήθος από ενοποιητικές ιδέες .
Έτσι η ειδική θεωρία της σχετικότητας τοποθετεί τον χρόνο και τον χώρο σε ισότιμη βάση , και αποδεικνύει ότι η μάζα και η ενέργεια είναι όψεις της ίδιας οντότητας .
Ενώ με τη γενική θεωρία της σχετικότητας ο Αϊνστάιν ερμηνεύει την βαρύτητα ως καμπύλωση του χρόνου και του χώρου την οποία προκαλεί η παρουσία ύλης .
Κατ’ουσίαν , δηλαδή , μια θεμελιώδης δύναμη της φύσεως εξισώνεται με γεωμετρικές έννοιες .
Ο ίδιος , άλλωστε , αγωνίζεται μέχρι το τέλος της ζωής του — εις μάτην ! — να διατυπώσει μια ολοκληρωμένη ενιαία θεωρία .
Υ.Γ.: Συνεχίζω στο επόμενο μήνυμα .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Καθώς η κβαντομηχανική οικοδομείται με πληρότητα , και πάλι δεν φαίνεται να μένουν πολλά φαινόμενα ανερμήνευτα .
Τότε όμως προκύπτει αβίαστα το ερώτημα : είναι η κβαντομηχανική μια αυθύπαρκτη και μοναδική σύλληψη ή και αυτή μπορεί να περικλεισθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ;
Και αφού ο κόσμος αποδεικνύεται κβαντισμένος , πώς αυτό επιδρά — ή και αντίστροφα — στις άλλες μεγάλες θεωρίες , όπως είναι ο ηλεκτρομαγνητισμός και η σχετικότητα που έχουν κλασική υφή ;
Αξίζει να σημειωθεί ότι , ενώ στην αναζήτηση μιας ενιαίας ερμηνείας φαίνεται να πρωτοστατεί η φυσική , δεν υπολείπονται και άλλοι κλάδοι της γνώσεως .
Ο Φρόυντ , για παράδειγμα , αποδίδει τις διαφορετικές ανθρώπινες συμπεριφορές στην λειτουργία του υποσυνειδήτου , ενώ ο Μαρξ θεωρεί την ταξική πάλη ως κινητήρια δύναμη της ιστορίας .
Παράλληλα , τον πολυθεϊσμό πολλών θρησκειών διαδέχεται η πίστη και η λατρεία ενός και μόνον Υπερτάτου Όντος .
Το εάν λοιπόν η αναζήτηση συνθέσεων στην επιστήμη ανακλά μια μεταφυσική ή φιλοσοφική ανάγκη , ή απλώς επιβάλλεται από την ίδια την πορεία της , είναι δύσκολο να εκτιμηθεί .
Είναι πάντως αναμφισβήτητο ότι κατά τα μέσα του εικοστού αιώνα η φυσική φάνηκε να στηρίζεται σε γερά θεμέλια : Στην γενική θεωρία της σχετικότητας και στην κβαντομηχανική .
Το οικοδόμημα του κόσμου έμοιαζε όμως ασύνδετο , αφού οι δύο θεωρίες είναι ουσιαστικά ασυμβίβαστες .
Ένα τείχος έδειχνε να υψώνεται ανάμεσα στον μικρόκοσμο και στον μακρόκοσμο , σαν να ήσαν δύο βασίλεια με διαφορετικούς άρχοντες και νόμους .
Ο άρχοντας του μικρόκοσμου μάλιστα — η κβαντομηχανική — δεν διαθέτει καθόλου κοινό νου . Ισχυρίζεται ότι κάθε υλικό σωματίδιο είναι ταυτόχρονα και κύμα .
Ενώ με την αρχή της αβεβαιότητας έθετε φραγμό στην γνώση μιας φυσικής διαδικασίας .
Η σύγκρουση λοιπόν ήταν βαθύτερη , εκλόνιζε καθιερωμένες αντιλήψεις και είχε αναμφισβήτητες φιλοσοφικές προεκτάσεις .
Δεν είναι , συνεπώς , περίεργο ότι μέχρι το τέλος της ζωής του , ο Αϊνστάιν αρνήθηκε να δεχθεί το στοιχείο του τυχαίου και απρόβλεπτου που εκόμιζε η κβαντομηχανική στο μέχρι τότε αιτιοκρατικό Σύμπαν .
Το χάσμα όμως που άνοιξε η κβαντομηχανική δεν ήταν το μοναδικό στον δρόμο για μια ενιαία θεωρία .
Όπως επιβεβαιώθηκε γρήγορα , δύο άλλες δυνάμεις , εκτός από την ηλεκτρομαγνητική και την βαρύτητα , έπαιζαν ουσιώδη ρόλο στις φυσικές διαδικασίες : η ασθενής και η ισχυρή δύναμη . Είχαν , λοιπόν και αυτές αυθύπαρκτη και ανεξάρτητη οντότητα ή ήσαν και πάλι μέρος μιας ενιαίας λειτουργίας , που έμελλε να αποκαλυφθεί ;
Υ.Γ.: Στο επόμενο μήνυμά μου συνεχίζω και ολοκληρώνω .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά