- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ Η ΑΠΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Η απορια μου λοιπον ειναι η εξης:γιατι εφοσον εχεις το φακο δεν μπορεις να τον χρησιμοποιησεις οταν θες?Γιατι μονο οταν στρεφεις αλλου την προσοχη σου αναβει?Πως μπορεις επιτελους να μαθεις να τον χρησιμοποιεις?

Χρονια τωρα εχω την δυνατοτητα να φωτιζω τον δρομο λιγο πιο κατω,να βλεπω τι υπαρχει στην στροφη.Οχι παντα ομως.Και οχι καθαρα.Σαν αινιγμα που πρεπει να λυσω.Μα το προβλημα δεν ειναι αυτο.Το προβλημα ειναι οτι οταν ψαχνω δεν βρισκω και οταν δεν ψαχνω με βρισκει.Επειτα ξεπηδαει απο μεσα μου και ενας ακομη φοβος.Εχω το δικαιωμα οταν δω λιγακι πιο μακρια,λιγακι πιο μετα τις διαθεσεις της ζωης για καποιον αλλον να του το πω?

Η διαίσθηση θέλει εκγύμναση, όπως όλα άλλοστε. Ο φακός θέλει μπαταρίες αλκαλικές και ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ.

Μια μέθοδος είναι η παρακολούθηση και ο έλεγχος του ονειρικού μας κόσμου. Τί εννοώ μ'αυτό? Επί τρείς μήνες το ελάχιστο πρέπει να καταγράφεις μόλις ξυπνάς -έστω και με λέξεις κλειδιά- τα όνειρά σου ανελειπώς. Θα δεις ότι σταδιακά θα θυμάσαι πολλά όνειρα και θα αρχίσεις να επεμβαίνεις σ'αυτά δίνοντας τους την τροπή που θέλεις, θα βλέπεις περισσότερα προφητικά όνειρα και το κυριότερο, θα ερμηνεύσεις τα σύμβολά σου εφόσον θα μπορείς να συνδιάζεις τα γεγονότα που συμβαίνουν μετά την θέαση ενός ονείρου.

Ελπίζω να βοήθησα.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Απαντήσεις πιστεύω σε τέτοια θέματα - «γιατί;» - μπορείς να δώσεις μόνο εσύ στον εαυτό σου...
Εγώ μπορώ να σου απαντήσω με τα δικά μου «διότι» ή «επειδή»... αλλά είναι προσωπικά βιώματα... ελπίζω ίσως σε συνδυασμό με την πρόταση της gretel να μπορέσεις να βρεις εσύ τον δικό σου τρόπο...

Ένα «διότι» στο «γιατί δεν μπορείς να επιλέξεις το χρόνο» είναι ίσως το ότι πρέπει να είσαι απολύτως χαλαρή και όχι με την αγωνία «ΝΑ ΔΩ».... Να «αποφορτίζεσαι», να «καθαρίζεις» ώστε να μπορείς να δεις... Σκέψου την αγωνία σου σαν μια «ομίχλη» που θαμπώνει το βλέμμα σου κι έτσι ενώ αυτό που θες να δεις υπάρχει, στην ουσία ΣΟΥ είναι αόρατο...
Και για να το διευκρινήσω λίγο παραπάνω: ΔΕΝ εννοώ ΜΗ σκέψη, ΕΝΝΟΩ ΜΗ ΑΓΧΟΣ!

Τώρα όσον αφορά στο σκέλος της ερώτησής σου για το κατά πόσον έχεις το δικαίωμα να πεις σε κάποιον άλλο αυτά που έχεις δει είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΟΥ... άλλοι άνθρωποι θα το καλοδεχτούν, άλλοι θα αρνηθούν κι άλλοι θα θυμώσουν... άλλοι θα σε πιστέψουν μοιρολατρικά κι άλλοι θα σε αμφισβητήσουν επικριτικά... Έχεις δικαίωμα όσο και δεν έχεις... κάνε σύμφωνα με αυτό που νιώθεις ΑΝΑΓΚΗ σου...
Και με αυτό που η ίδια η διαίσθησή σου, σου υπαγορεύει...
Μόνο έτσι μπορείς να ξέρεις...

Ελπίζω να μην «νιώσεις» απογοητευτικές οι απαντήσεις μου, αλλά έστω και κατ’ ελάχιστον βοηθητικές...

Απαντήσεις πιστεύω σε τέτοια θέματα - «γιατί;» - μπορείς να δώσεις μόνο εσύ στον εαυτό σου...
Εγώ μπορώ να σου απαντήσω με τα δικά μου «διότι» ή «επειδή»... αλλά είναι προσωπικά βιώματα... ελπίζω ίσως σε συνδυασμό με την πρόταση της gretel να μπορέσεις να βρεις εσύ τον δικό σου τρόπο...

Ένα «διότι» στο «γιατί δεν μπορείς να επιλέξεις το χρόνο» είναι ίσως το ότι πρέπει να είσαι απολύτως χαλαρή και όχι με την αγωνία «ΝΑ ΔΩ».... Να «αποφορτίζεσαι», να «καθαρίζεις» ώστε να μπορείς να δεις... Σκέψου την αγωνία σου σαν μια «ομίχλη» που θαμπώνει το βλέμμα σου κι έτσι ενώ αυτό που θες να δεις υπάρχει, στην ουσία ΣΟΥ είναι αόρατο...
Και για να το διευκρινήσω λίγο παραπάνω: ΔΕΝ εννοώ ΜΗ σκέψη, ΕΝΝΟΩ ΜΗ ΑΓΧΟΣ!

Τώρα όσον αφορά στο σκέλος της ερώτησής σου για το κατά πόσον έχεις το δικαίωμα να πεις σε κάποιον άλλο αυτά που έχεις δει είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΟΥ... άλλοι άνθρωποι θα το καλοδεχτούν, άλλοι θα αρνηθούν κι άλλοι θα θυμώσουν... άλλοι θα σε πιστέψουν μοιρολατρικά κι άλλοι θα σε αμφισβητήσουν επικριτικά... Έχεις δικαίωμα όσο και δεν έχεις... κάνε σύμφωνα με αυτό που νιώθεις ΑΝΑΓΚΗ σου...
Και με αυτό που η ίδια η διαίσθησή σου, σου υπαγορεύει...
Μόνο έτσι μπορείς να ξέρεις...

Ελπίζω να μην «νιώσεις» απογοητευτικές τις απαντήσεις μου, αλλά έστω και κατ’ ελάχιστον βοηθητικές...

Περιπου λοιπον ενα χρονο τωρα σταματησα να ασχολουμαι με "το παιχνιδι του μετα".Αφεθηκα σε μια χλιαρη καθημερινοτητα και πιεσα στο βαθος της ψυχης καθε αλλο.

Gretel δεν ειναι τα ονειρα που μου δειχνουν.Λιγες φορες ηταν αυτα.
Απ'τα 13 παιζω με τα χαρτια.Λενορμαντ.Συχνα (κι ειναι αυτο το συχνα εκπληκτικο για μενα)ηταν σωστα οσα ελεγα,οσα "εβλεπα"οτι θα γινουν.Το βαφτισα ολο αυτο παιχνιδι και ποτε δεν παραδεχτηκα σε κανεναν οτι το νιωθω αλλιως.Δεν επρεπε να τρομαξω η να γοητευσω αυτους που με προσεγγιζαν.Κοιτουσα κρυφα τον απεναντι μου και περνουσε στην ψυχη μου
ο πονος του,ειτε με ταρακουνουσε το ψεμα του..δεν ηταν η τραπουλα που μου εδειχνε.Συντομα ανακαλυψα οτι διχως να την κοιταζω ηξερα.Οχι παντα και οχι για αλλους.Αλιμονο.Οχι ετσι,αλλα ωστοσο συχνα.

Ομως,ηταν αρκετες φορες που θα επρεπε να ειχα καταλαβει,να ειχα νιωσει οτι ερχεται μα δεν μπορεσα.Απογοητευτηκα.Δεν εχω μαθει πως λειτουργει λοιπον!Δεν ειναι θεμα εγωισμου.Δεν εννοω πως ηθελα εγωιστικα να ξερω αλλα δεν ειναι απλα ηλιθιο να ξερεις οτι ο ταδε στις ταδε του μηνος θα φυγει μακρινο ταξιδι θα παρει τοσα χρηματα κτλ κτλ και συχνα μαλιστα ολα αυτα μεσα απο ενα τηλεφωνο..προβλεψεις σε αγνωστους,σε ατομα που δεν γνωρισα ποτε,που απλα ηθελαν να μιλησουμε.Αν το μπορουσα αυτο,χωρις να ξερω το πως,γιατι δεν ηξερα για καποια δυστυχηματα δικων μου ανθρωπων?Γιατι επρεπε απλα να με τυλιγει μια απροσδιοριστη θλιψη εκεινες τις μερες χωρις να ξερω το γιατι?Τι να το κανω αν δεν μπορω να προλαβω τα χειροτερα?

Το απαρνηθηκα λοιπον.Μα δεν με απαρνιεται αυτο...Πριν λιγες μερες ενας γνωστος θα εφευγε ταξιδι.Τον ειδα στο αμαξι μια μερα πριν,μελαγχολησα χωρις λογο,κατι μου εφταιγε..δεν ηξερα τι.Το αγνοησα.Σκοτωθηκε.

Πιστεψα για καιρο οτι τελικα την "μοιρα" των αλλων δεν την αλλαζεις.
Μα αν απλα εγω δεν το εχω εκπαιδευσει,αν μαθαινα να αναβω το φακο στις σπηλιες που με ελκουν..μηπως θα ηταν αλλιως?

Επί του θέματος λοιπόν, θα προσπαθίσω και εγώ να δώσω με τη σειρά μου κάποιες διευκρινήσεις/συμβουλές/απόψεις, δίχως - προς Θεού - να το παίζω ειδικός...

quote:

---

Τώρα όσον αφορά στο σκέλος της ερώτησής σου για το κατά πόσον έχεις το δικαίωμα να πεις σε κάποιον άλλο αυτά που έχεις δει είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΟΥ... άλλοι άνθρωποι θα το καλοδεχτούν, άλλοι θα αρνηθούν κι άλλοι θα θυμώσουν... άλλοι θα σε πιστέψουν μοιρολατρικά κι άλλοι θα σε αμφισβητήσουν επικριτικά... Έχεις δικαίωμα όσο και δεν έχεις... κάνε σύμφωνα με αυτό που νιώθεις ΑΝΑΓΚΗ σου...
Και με αυτό που η ίδια η διαίσθησή σου, σου υπαγορεύει...
Μόνο έτσι μπορείς να ξέρεις...

---

Επίσης το αποκάλεσα "χάρισμα" με την έννοια για κάποιους να το αναπτύξουν χρειάζεται να δουλέψουν πάνω σε αυτό ενώ πάλι άλλοι λιγότερο...

Με εκτίμηση πάντα,

Σκέψου το αλλιώς... είναι ένα κομμάτι σου... σκέφτηκες ποτέ π.χ. να ΔΕΣΕΙΣ το ένα σου χέρι για να μην «σε ενοχλεί» ή αφού δεν σου είναι τόσο «χρήσιμο»; Άρα γιατί να «δέσεις» το χάρισμά σου, εφόσον δεν σου είναι «χρήσιμο» όταν το θες εσύ? Μήπως συνεχίσεις μέχρι να βρεις τον τρόπο που θα το κάνεις ΕΣΥ χρήσιμο?

Δυστυχώς καταλαβαίνω ότι σου προκαλεί πολλά αρνητικά συναισθήματα ειδικά όταν νιώθεις ότι θα μπορούσες να «προλάβεις» κάτι.. Σκέψου όμως και την πιθανότητα του να σε προστατεύει η διαίσθησή σου... Ίσως το βρεις λίγο πολύπλοκο αυτό, αλλά με δεδομένο ότι ακόμη δεν έχεις αντιληφθεί τον τρόπο που λειτουργεί για σένα μήπως δεν είναι σκόπιμο ακόμη να φτάσεις στο σημείο του να αντιλαμβάνεσαι κάποια πράγματα πριν γίνουν - ίσως και γιατί δεν θα μπορούσες πραγματικά να κάνεις κάτι για να τα αλλάξεις και ίσως τότε να ήταν ακόμη χειρότερη η δική σου ψυχολογία και συναισθηματική κατάσταση;

Με τόσες υποθέσεις βέβαια ξέρω ότι δεν σε καθησυχάζω καθόλου, μάλλον το αντίθετο, αλλά όλα τα πράγματα έχουν τον χρόνο τους... και πιστεύω ότι όταν ωριμάσουν οι καταστάσεις και για σένα θα πάρεις και τις απαντήσεις που τώρα με τόση αγωνία αναζητάς...

Αλλά θα σου επαναλάβω αυτό που σου είπα και στο προηγούμενο μήνυμα μου... χρειάζεσαι να χαλαρώσεις, να αφεθείς...
Κι ίσως να αρχίσεις να αποκωδικοποιείς το πότε, που και γιατί «βλέπεις» ή «νιώθεις» όσα συμβαίνουν πριν συμβούν... ώστε να μπορέσεις με τον καιρό να διαχειριστείς εσύ την διαίσθησή σου!

quote:

---

Aγαπητή Αννα να σε καλωσορίσω Εσω-τερικά και να σου ευχηθώ καλή πλοήγηση. Ως προς το ερώτημά σου τώρα.

Η διαίσθηση θέλει εκγύμναση, όπως όλα άλλοστε. Ο φακός θέλει μπαταρίες αλκαλικές και ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ.

Μια μέθοδος είναι η παρακολούθηση και ο έλεγχος του ονειρικού μας κόσμου. Τί εννοώ μ'αυτό? Επί τρείς μήνες το ελάχιστο πρέπει να καταγράφεις μόλις ξυπνάς -έστω και με λέξεις κλειδιά- τα όνειρά σου ανελειπώς. Θα δεις ότι σταδιακά θα θυμάσαι πολλά όνειρα και θα αρχίσεις να επεμβαίνεις σ'αυτά δίνοντας τους την τροπή που θέλεις, θα βλέπεις περισσότερα προφητικά όνειρα και το κυριότερο, θα ερμηνεύσεις τα σύμβολά σου εφόσον θα μπορείς να συνδιάζεις τα γεγονότα που συμβαίνουν μετά την θέαση ενός ονείρου.

Ελπίζω να βοήθησα.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

---

Με την άσκηση αυτήν αρχίζεις να κινείσαι πιο συνειδητά στο αστρικό πεδίο -τον κόσμο των ονείρων- και μετά από καταγραφή και παρακολούθηση των ονείρων μπορείς να επέμβεις π.χ. υπάρχουν κινηματογραφικά όνειρα που βλέπει κανείς. Μπορεί να αλλάξει την έκβαση και να το πάει όπου θέλει. Μπορεί να σηκωθεί -για ότι τελος πάντων σηκώνεται ο άνθρωπος τη νύχτα- και μόλις ξανακοιμηθεί να δει τη συνέχεια.

Βλέπουμε διαφόρων ειδών όνειρα:
1. Προφητικά που αφορούν εμάς
2. Προφητικά που αφορούν άλλους που δεν μπορούν να πάρουν οι ίδιοι το μήνυμα
3. Συμβολικά
4. "Κινηματογραφικά" όπως τα ονομάζω εγώ, που είναι σαν ταινίες.
5. Ονειρα που αφορούν το παρελθόν ακόμα και προηγούμενων ενσαρκώσεων
6. Ονειρα που έχουν σχέση με την καθημερινότητά μας, καθώς και τα άγχη που κουβαλάμε πριν πέσουμε για ύπνο.
7. Υπερβατικά όνειρα

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=2616&ARCHIVE=&whichpage=1
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=2888&ARCHIVE=&whichpage=1
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=4391&SearchTerms=%EF%ED%E5%E9%F1%E1
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=813&ARCHIVE=&whichpage=1

http://esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=2793
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=32

ΚΑΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ:

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=839

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=4045

Νομίζω θα τα βρεις πολύ ενδιαφέροντα.
Τα όνειρα είναι τρόπος επικοινωνίας με το άγνωστο Εγώ που μέσω ονείρων και συμβόλων προσπαθεί να μας στείλει μυνήματα.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Η Ακρόπολη ανήκει σε αυτούς που την έχτισαν...

Ο ΚΕΦΤΕΣ ΓΑΡ ΒΑΡΥΣ....ακόμα πονάει το στομάχι μου...

quote:

---

Με την άσκηση αυτήν αρχίζεις να κινείσαι πιο συνειδητά στο αστρικό πεδίο -τον κόσμο των ονείρων- και μετά από καταγραφή και παρακολούθηση των ονείρων μπορείς να επέμβεις π.χ. υπάρχουν κινηματογραφικά όνειρα που βλέπει κανείς. Μπορεί να αλλάξει την έκβαση και να το πάει όπου θέλει. Μπορεί να σηκωθεί -για ότι τελος πάντων σηκώνεται ο άνθρωπος τη νύχτα- και μόλις ξανακοιμηθεί να δει τη συνέχεια.

Βλέπουμε διαφόρων ειδών όνειρα:
1. Προφητικά που αφορούν εμάς
2. Προφητικά που αφορούν άλλους που δεν μπορούν να πάρουν οι ίδιοι το μήνυμα
3. Συμβολικά
4. "Κινηματογραφικά" όπως τα ονομάζω εγώ, που είναι σαν ταινίες.
5. Ονειρα που αφορούν το παρελθόν ακόμα και προηγούμενων ενσαρκώσεων
6. Ονειρα που έχουν σχέση με την καθημερινότητά μας, καθώς και τα άγχη που κουβαλάμε πριν πέσουμε για ύπνο.
7. Υπερβατικά όνειρα

---

nobody

Υπαρξαν φορες που οι σκεψεις,οι μπερδεμενες σκεψεις ηταν τοσες που δεν αντεχε αλλο τοσο βαρος το κεφαλι μου.Gretel,ντροπη μου που το λεω αλλα προτιμησα το μπλε χαπι.Δεν εβγαζα ακρη.
Ομως τελικα Lady in black ισως να'χεις δικιο,ισως δεν γινεται να αποκοψω ενα κομματι του εαυτου μου.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.