- Το ελιξήριο της θλίψης. - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Κάποιοι λένε ότι τα ωραία πράγματα τελειώνουν γρήγορα.
Αλήθεια τελειώνουν???
Μήπως το αγαλλιάζουμε σαν μια γουλιά αθάνατο νερό, σαν ένα μαγικό γιατρικό, και τα κρύβουμε βαθιά στην ψυχή μας, ώστε όταν νιώθουμε θλιμμένοι να τα θυμόμαστε και να γιατρευόμαστε ???
Αυτό θα ήθελα να κάνουμε και εδώ. Μια γλυκιά κατάθεση ψυχής. Μια όμορφη στιγμή που ζήσαμε και την κρύψαμε μέσα μας. Να η στιγμή να τα μοιραστούμε. ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΑΣΚΟΠΑ. ΟΧΙ!!! ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΧΑΡΑΜΙΣΟΥΜΕ. Θα τα καταθέσουμε σαν να βάζουμε όλοι μας μια γουλιά αισιοδοξίας και δύναμης σε ένα μπουκαλάκι. Έτσι όταν θα έρθουν οι «χειμώνες» μας θα μπορούμε να διαβάζουμε αυτές τις όμορφες στιγμές και να δυναμώνουμε. Μια μυρωδιά από το μπουκαλάκι που θα περιέχει λίγο από το ΣΠΑΝΙΟ ΑΡΩΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΑΣ , θα είναι αρκετό για να μας δώσει την δύναμη που χρειαζόμαστε. Θα μπορούμε και εμείς να αισιοδοξούμε οτι θα ζήσουμε παρόμοιες στιγμές. Η μπορεί να μας έρχονται στο νου οι δικές μας όμορφες στιγμές. Αυτές που κρύψαμε μέσα μας για ώρα ανάγκης. Όμως όταν ήρθαν οι ώρες ανάγκης , κουβάλησαν μαζί τους την θλίψη τους και κουκούλωσαν τις όμορφες στιγμές μας. Όμως δεν τις χάσαμε. Το διαμάντι της ψυχής μας αν το καλύψει η σκόνη της θλίψης , πάλι διαμάντι είναι. Ας χαρίσουμε λίγο από την λάμψη του εδώ. Δεν περιμένω πολλά μηνύματα γιατί ξέρω ότι τελικά πιο εύκολα λες κάτι άσχημο παρά κάτι όμορφο. Αν το καλό σκεφτείτε , είναι ευκολότερο να μοιραστείς με κάποιον κάτι άσχημο που σου συνέβη παρά κάτι όμορφο δυνατό και αισιόδοξο. Ξέρω ότι τα άσχημα είναι περισσότερα απο τα όμορφα. Όμως τα όμορφα είναι δυνατότερα. Μια ευτυχισμένη στιγμή είναι δυνατότερη από χιλιάδες δυστυχίες. Αν ήταν διαφορετικά δεν θα ερωτευόμασταν ποτέ.
Θα ήταν λοιπόν τιμή μου αν επιτρέπατε σε μια ευτυχισμένη σας στιγμή να γίνει φίλος μας στα δύσκολα.

Καλησπερα φιλε αλατι...πολυ ομορφο και αξιολογο το θεμα που ανοιξες:EΥΓΕ!
το σκεφτομουν κι εγω εδω και πολυ καιρο.
Ελπιζω αρκετοι φιλοι να μοιραστουν ομορφες στιγμες που εζησαν στο παρελθον, στο προσφατο παρον,η ακομη ευχης εργο θα ηταν να υπηρχε μια μονιμη κατασταση ΑΡΜΟΝΙΑΣ και ΟΜΟΡΦΙΑΣ
Υπαρχουν καποιες στιγμες που εχουν χαραχτη στην μνημη ανεξιτηλα,μυρωδιες,χρωματα,φωνες,
μουσικες.
Αν παω πισω στα χρονια της εφηβειας μου ερχονται μνημες της θαλασσας,μερονυχτα διπλα στην θαλασσα,η μυρωδια και η αισ8ηση της μαγευτικη, ο ηλιος χρυσοστολιστος να λουζει με το φως της καρδιες μας.
Εικονα 2:Καλοκαιρι χαρουμενη παρεα σε νυχτερινη παραλια,με γεματη σεληνη..τοσο η νυχτα τοσο η μουσικη ολοι μια παρεα μουσικων με κρουστα μουσικα οργανα,κι εγω σε μια μαγευτικη στιγμη στου χρονου την αεναη στιγμη να μεθω στους νυχτερινους ηχους στα γελια των φιλων μου...η Μαρτα η μεξικανα φιλη μας να τραγουδα υπεροχα,κι εγω να ταξιδευω στο απειρο.

Εικονα: 3 NΗΣΟΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΜΠΛΕ ΣΕ ΛΕΥΚΟ ΦΟΝΤΟ.Η ΤΕΛΕΙΟΤΗΣ

Εικονα: 4 Μεγαλο δωματιο στο θεατρο της παλιας ηλεκτρικης στον Βολο...μεγαλη αιθουσα χορου γεματη καθρεφτες,η αγαπη στο πιανο κι εγω ο χορος.

Εικονα: 5 Ατελειωτες ωρες συζητησης με την καλη μου φιλη μεχρι το πρωι,και καπου τα ξημερωματα να βγαινει η γιαγια της * ...καλη της ωρα εκει που βρισκεται,στο παραθυρο με την νυχτικια ως φαντασμα και να ρωτα την φιλη μου,για εμενα ποιο ειναι το παλλικαρι ηρθε ο Ζωζης;ο Ζωζης ο τοτε φιλος της.

Εικονα: 6 Στο περιγιαλι το λευκο στην Κυπρο να κολυμπω,και να μεθω στην ομορφια του της πρωινες ωρες.

Εικονα: 7 Xειμωνας στο χιονισμενο Πηλιο με μια συντροφια σε σπιτι παραδοσιακο,να ζωγραφιζουμε να μιλουμε να μοιραζομαστε το αγιο προζυμη της ψυχης..

Πολλες οι εικονες,που της κρατω ως σταγονες αγιες...αλλα δεν της νοσταλγω,ΟΤΙ ΠΕΡΑΣΕ ΣΩΣΤΑ ΠΕΡΑΣΕ.

ΟΜ

- Έλα ρε τι κάνεις?
- καλά…
- τι καλά είναι αυτό ??
- ένα απλό καλά.
- αφού το ακούω ότι δεν είσαι καλά . θέλεις να περάσω από εκεί??
- Ούτε να το σκέφτεσαι. Θα σε πάρω εγώ τηλ όταν είναι . άντε τα λέμε. Γεια.

Μετά την λήξη του διάλογου πέρασαν 20 λεπτά και το κουδούνι της πόρτας μου χτυπούσε. Ήταν ο φίλος μου. Ένιωσα μεγάλη παραβίαση και του ζήτησα να φύγει. Εκείνος επέμενε και του άνοιξα θυμωμένος. Πριν προλάβω όμως να τον βρίσω τον είδα να έχει φέρει ένα σάκο μαζί του και την κιθάρα του. Τι είναι όλα αυτά , τον ρώτησα και εκείνος με κοίταξε και μου είπε να κάνω την δουλεία μου. Μετά έκατσε στο σαλόνι έβγαλε από τον σάκο το βιβλίο του και άρχισε να διαβάζει. Ούτε που μου μίλησε ούτε που με κοίταξε. Αργότερα έφτιαξε τοστ μόνο για τον εαυτό του και ούτε τότε μου μίλησε. Άρχισα να νιώθω πολύ πιο ωραία. Ο φίλος μου ήταν ΕΚΕΙ. ΗΤΑΝ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ! Δεν με πίεσε να μάθει τι έχω. Δεν έκανε ηλίθιες ερωτήσεις. Δεν είχε καν κάποιο βλέμμα. Απλά έκανε ότι θα έκανε και σπίτι του αν ήταν μόνος του. Έτσι μου έδωσε το δικαίωμα να είμαι στην κοσμαρα μου και εκείνος να είναι δίπλα μου χωρίς να με ενοχλεί. Αργά το βράδυ δεν χρειάστηκε πολύ προσπάθεια για να του τα πω όλα. Ήταν από τα πιο όμορφα μαθήματα φιλίας. Με σεβάστηκε και παρά που καιγόταν να μάθει τι είχα , καθόταν και περίμενε προσποιούμενος ότι δεν τρέχει τίποτα.
Στάθηκε δίπλα μου όχι όπως ήθελε η ήξερε η μπορούσε αλλά όπως ήθελα εγώ και ας μην το ήξερα. Ίσως οι φίλοι μας να μας ξέρουν καλύτερα από εμάς. Και αυτό σου δίνει ΤΟΣΗ ΔΥΝΑΜΗ που ξεπερνάς τα πάντα. Μια δύναμη που είναι πάντα δίπλα σου. κοιτάς τον εχθρό (πρόβλημα) και ανησυχείς αν θα τον κερδίσεις. Και ξαφνικά κοιτάς δίπλα σου και βλέπεις ότι δεν είσαι μόνο σου. οι φίλοι σου είναι εκεί. Τώρα το πρόβλημα γίνεται αυτόματα μικρότερο και όλο πιο αδύναμο.

ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΜΑΤΙΑ ΝΑ ΦΙΛΑΝΕ ΤΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙΣ
ΝΑ ΦΥΛΑΝΕ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ
ΚΑΙ ΝΑ ΤΣΟΥΓΚΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΣΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΧΑΡΑ
ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ…

quote:

---

Ο ήλιος βασιλεύει. Ο ουρανός περνάει από τις αποχρώσεις του κόκκινου και μώβ στο μαύρο, διάσπαρτο με αστέρια, νυχτερινό του ένδυμα και τα τιτιβίσματα των πουλιών δίνουν την θέση τους στους αχνούς θορύβους της νύχτας και την βαθιά φωνή της κουκουβάγιας. Μυρίζει καθαρά, υγρασία, θυμάρι και πέυκο. Φως δεν εχω ανάψει, τα αστέρια και το φεγγάρι δίνουν όσο χρειάζομαι. Πόσο την απολαμβάνω αυτήν την νύχτα στο βουνό. Μονη με τα σκυλιά μου. Ξαπλωμένη, με τα κεφάλια τους ακουμπισμένα πάνω μου, κοιτάζω ψηλά στον ουρανό και οι σκέψεις μου πετάνε, πιο ελεύθερες απο ποτέ εδώ. Αναπόφευκτα τελικά η σκέψη πάει στην στιγμή του αποχωρισμού που πλησιάζει ξανά. Λες και το καταλαβαίνει το μέρος γύρω μου και νιώθω σαν να μου ψιθυρίζει: "Μην λυπάσαι... εγώ εδώ και όπου κι αν βρεθείς υπάρχω... άλλες μυρωδιές, άλλοι ήχοι αλλά η ψυχή είναι η ίδια, φτάνει να με ψάξεις... πάντα θα σε παρηγορώ..."

"For the strength of the wolf is the pack and the strength of the pack is the wolf"

---

Ας προσθέσω κι εγώ μια γλυκιά ανάμνηση που μου ήρθε στο μυαλό διαβάζοντας τα λόγια σου για την φιλία, φίλε μου Αλάτι13!
Γκρίζος χειμώνας... καθισμένη στο μετρό, πτώμα στην κούραση και με πεσμένο το ηθικό όταν ακούστηκε το μπιπ του κινητού. Το μύνημα που έλαβα ήταν:

quote:

---

ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΗΦΘΗ
-ΓΕΙΑ-

1 ΑΚΟΜΑ
ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΗΦΘΗ
-ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ-

1 ΑΚΟΜΑ
ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΗΦΘΗ
-ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ-

1 ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ
ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΗΦΘΗ
-Ο ΑΠΟΣΤΟΛΕΑΣ ΣΕ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ-

---

Κάτι τόσο απλο, τόσο μικρό, ίσως για μερικούς παιδιάστικο. Κι όμως ούτε κούραση, ούτε τα περιέργα βλέματα των γύρω όταν έσκασα στα γέλια από χαρά, όυτε τίποτα δεν με ακουμπούσε μόλις το διάβασα... τα ξέχασα όλα και ήμουν σε μια κατάσταση ευφορίας για ώρες...
Χρειάζεται τόσο λίγο για να χαρίσεις μια ηλιαχτίδα χαράς σε κάποιον που αγαπάς!

Μικρές συνήθως οι πιο πολύτιμες στιγμές μας. Διαρκούν δευτερόλεπτα, εικόνες-στιγμιότυπα της ζωής, ένα χαμόγελο, ένα βλέμα, ένα χάδι, μια σκέψη, ένα κελάηδημα πουλιού... θησαυροί μονάκριβοι και τα λόγια φτωχά για να τους περιγράψουν.

Υ.Γ. Όσο για "κλέψιμο" ή να σε "συγχωρέσω" φίλε Αλάτι δεν τίθεται τέτοιο θέμα... να σε ευχαριστήσω πρέπει.

"For the strength of the wolf is the pack and the strength of the pack is the wolf"

ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΑΝ ΔΥΝΑΜΗ, ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΤΙΣ ΓΡΑΨΕΤΕ. ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ Η ΘΥΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΛΙΓΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ. ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΛΙΞΙΡΙΟ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ.

Φολέγανδρος...καθισμένη πάνω στον τρούλο μιας μικρής εκκλησίας....

Γύρω μου...θαύματα....Θάλασσα κ βράχια κ ατέλειωτος γκρεμός κάτω από μένα...

Mια αίσθηση σαν να πετάω....αλλά κ μια σαν να ένιωθα πρώτη φορά το σώμα μου...

H την ψυχή μου...

Tο πιο μαγευτικό ξημέρωμα της ζωής μου...K δίπλα μου...μια χάντρα (ένα μάτι) ποιος ξέρει πως βρέθηκε εκεί...το βραβείο για το κατόρθωμά μου... το φυλαχτό μου...

Δεν ήταν μπόρα και δεν πέρασε...Κι αυτή η πόλη η μαγική είναι πια μακριά μου...δε με γαληνεύει πια... μα μερικές φορές καθώς περνάω απ'το λιμάνι το πρωί για να πάω στη δουλειά...τη θυμάμαι και δακρύζω...

καλή σας μέρα....

Τέτοιος θα είναι ο χαρακτήρας εκείνου του πρωινού
που το απλό πέρασμα του χρόνου δεν μπορεί να φέρει την αυγή του

Με τον φίλο μου ο οποίος θα γίνει και άντρας μου μένουμε μακρυά .... βλεπόμαστε κάθε Σαβ/κο ... θα έχω την ευτυχία σε ένα χρόνο περίπου να μετακομίσω σε ένα μαγευτικό μέρος πιστέψτε με εδώ στην Ελλάδα .. και το εννοώ μαγευτικό ... και αν θέλετε στο πιο γνωστό μέρος του κόσμου

Έχω γυρίσει μια μέρα από τη δουλειά ... μια Τετάρτη , που είμαι πολύ χάλια ψυχολογικά ... με πάρα πολλά νεύρα ... με σκέψεις άσχημες και αρνητικές να μου περνούν απ'το μυαλό , μέχρι που έχω κάνει το λάθος και τον έχω πάρει τηλέφωνο και απ'την κακή ψυχολογία μου αρχίζω και κάνω παράπονα και μιλάω εκνευρισμένα και και και .... σε αυτόν που με άκουγε υπομονετικά , με κατανόηση.
Κάνω ζάπινγκ και σκέφτομαι όλο αρνητικές σκέψεις και μου περνάει απ'το μυαλό η σκέψη " Κοίτα τώρα να δεις που τον χρειάζομαι και είναι χιλιόμετρα μακρυά !!!! Γιατί δηλαδή ? Ως πότε ???? "
Χτυπάει το κουδούνι της πόρτας και ούτε που κοιτάζω ποιός είναι γιατί είναι η ώρα η καθιερωμένη που έρχεται μια γειτόνισσα και κάθεται με τη μητέρα μου και πίνουν καφέ.
Ήταν αυτός όμως !!!!! Είχε ξεκινήσει από νωρίς ... είχε πάρει άδεια για να έρθει να με δει και να μείνουμε 2 μέρες μαζί !!!
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πως εξαφανίστηκαν όλες οι αρνητικές σκέψεις και τα άσχημα συναισθήματα σε μια στιγμή !!!

Η αγάπη είναι θεραπεία για τα πάντα !!!
Αυτά

Με ένα γλυκό φιλί της σκέψης της το ανάστησε και πάλι.

Έτσι όπως κάνουν ο φίλοι. Οι πραγματικοί φίλοι. Όταν νιώθεις ότι είσαι κάτω και πραγματικά έχεις πιάσει τον πάτο και παίζεις με τα χώματα και νιώθεις ότι τίποτα δεν μπορεί να σε σηκώσει πάλι στα πόδια σου…. Τότε έρχεται το καλό σου φιλαράκι και με μια αγκαλιά σου δίνει πάλι όλη την δύναμη που χρειάζεσαι για άλλη μια προσπάθεια.
Και πάμε πάλι.
Για νέες ήττες, για νέες συντριβές. Για όσα ποθείς αξίζει τώρα να παλεύεις, που λέει και ο αγαπημένος μου ΠΟΙΗΤΗΣ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από καρδιάς όσους τιμήσανε το θέμα με την παρουσία τους.

Φίλε timertapped ρωτάς τι είναι το ελιξίριο της θλίψης.
Μπορώ μονο να σου πω τι θα ήθελα να περιέχει το ελιξίριο της θλίψης.

Θα ήθελα να ήταν ένα μπουκαλάκι που μέσα θα είχε σε υγρή μορφή όλες τις όμορφες σκέψεις σας και τις εμπειρίες σας.

Αυτές που σας έδωσαν δύναμη να συνεχίσετε.

Αυτές που σας έκαναν να καταλάβετε ότι υπάρχει αυτή η δύναμη που μπορεί να σε κάνει να συνεχίσεις προς το μέλλον.

Θα ήθελα όταν γράφετε – αν είναι δυνατό - να φαντάζεστε ότι κάποιος άνθρωπος είναι σοβαρά προβληματισμένος και θλιμμένος. Ίσως κάποιος φίλος σας. Αυτός λοιπόν μπαίνει στο θέμα και διαβάζει τα μηνύματα σας. Όταν τελειώσει και έχει πιει όλο το ελιξίριο της θλίψης , τότε ίσως η θλίψη του να έχει κάνει ένα μικρό βήμα προς τα πίσω.

Μπορεί να μην ακούγεται μεγάλο. Είναι όμως κάτι. Ένα ευγενικό δώρο ψυχής που εσείς του το χαρίσατε.

Xθες το βράδυ το ξανάπαθα..την ώρα που όλοι οι φίλοι μου ήταν στο σπίτι.Tους είπα ότι πάω για ύπνο κ περίμενα μέχρι να φύγουνε για να βγω έξω..

Oταν μελαγχολώ, το μόνο που θέλω είναι να περπατήσω...Oχι με κάποιο σκοπό, πχ. να πάω σε ένα ωραίο μέρος, αλλά...απλά να περπατήσω, ακούγοντας μουσική...Tελοσπάντων,χθες ήμουν πολύ σκεφτική.Σκεφτόμουν μήπως δεν είμαι κ πολύ φυσιολογική, δηλ. να κάτσω κ να κάνω όλο αυτό το θεατράκι με τον ύπνο κτλ. μόνο κ μόνο για να μη δώσω εξηγήσεις για το πως νιώθω ή τι θέλω να κάνω, σε ανθρώπους δικούς μου, φίλους, κολλητούς,δεν ξέρω αν μπορείτε να καταλάβετε το πως ένιωθα..

Περπάτησα καμοιά ώρα κ γύρναγα σπίτι χαμένη στις σκέψεις μου κ στη μουσική όταν...βρέθηκα μπροστά σε μια αλεπού!Σταμάτησα κ την κοίταζα, μια αλεπού στη μέση του δρόμου τα ξημερώματα δεν είναι κάτι που μου συμβαίνει κάθε μέρα...

Πέντε λεπτά κράτησε αυτό.Πέντε λεπτά είναι πολύς χρόνος όταν στέκεσαι ακίνητος με μια αλεπού απέναντί σου.

Alati, σήμερα θέλω να βάλω την αλεπού μου στο μπουκαλάκι σου...

Eίναι ένα πάρα πολύ ωραίο θέμα..Πολύ χρήσιμο θα έλεγα.Oχι μόνο για τους άλλους όπως λες, ακόμα κ για μας που έχουμε την τάση να ξεχνάμε κάτι όμορφο που μας έτυχε...

Αυτή η ιστοριούλα που έφτασε στα χέρια μου μέσω email μου θύμισε αυτό εδώ το θέμα. Oπότε μέσα απο αυτό επιλέγω να την μοιραστώ με τους φίλους από το esoterica...

"For the strength of the wolf is the pack and the strength of the pack is the wolf"

quote:

---

Ένας μαθητής ρώτησε τον δάσκαλό του:
- Δάσκαλε, τι θα έλεγες, αν έβλεπες ότι έπεσα;
- Θα έλεγα, σήκω!
- Αν έπεφτα, άλλη μια φορά;
- Ξανά, σηκώσου!
- Τι, πάντα πρέπει να σηκωθείς;
- Ναι, πάντα όταν πέφτεις πρέπει να σηκωθείς, γιατί εκείνος που έπεσε και δεν σηκώθηκε, είναι νεκρός.

Ο κυβερνήτης μιας πολιτείας έδωσε την διαταγή να ρίχνουν στη φυλακή έναν σούφι. Οι μαθητές του ήρθαν στη φυλακή να δουν τον δάσκαλό τους. Έμειναν έκπληκτοι όταν είδαν τον δάσκαλό τους που καθόλου δεν άλλαξε και με χαρά τους υποδέχτηκε σαν να τον επισκέφτηκαν στο σπίτι του.
- Δάσκαλε, τι είναι αυτό που σας παρηγορεί μέσα σ' αυτό το σπίτι της θλίψης;
- Τα τέσσερα γνωμικά. Αυτό είναι το πρώτο: "Το κακό δε μπορείς να το αποφύγεις, γιατί όλα είναι προκαθορισμένα από τη μοίρα". Το δεύτερο "Τι απομένει στον άνθρωπο τον οποίον χτύπησε η συμφορά εκτός να υποφέρει με υπομονή; Αφού στον κόσμο δεν είσαι ο μόνος που περνάει παρόμοιες δύσκολες καταστάσεις". Το τρίτο "Να ευγνωμονείς τη μοίρα σου αφού δεν έπαθες κάτι χειρότερο, που μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή". Και στο τέλος, λέω στον εαυτό μου "Η απελευθέρωση μπορεί να είναι πολύ κοντά, αλλά εσύ δεν το γνωρίζεις".
Eκείνη τη στιγμή ήρθαν οι φύλακες κ είπαν ότι είναι ελεύθερος, και ότι τον φυλακίσαν κατά λάθος.

Thothoula η Bιετναμέζα
Mοναδική
απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου

---

Βάζω στο "μπουκαλάκι" τα εξής..

Έχε πάντα ένα πράσινο δέντρο στην καρδιά σου,
και ίσως να έρθει το πουλί να κελαηδήσει.
(κινέζικη παροιμία)

Δεν υπάρχει άλλη ευτυχία
εδώ σ'αυτό τον κόσμο
από το να είμαι ελεύθερος από τη σκέψη
ότι είμαι κάτι διαφορετικό
από σένα.
(Ουτπαλαντέβα)