- Τα Ζώα Έχουν Ψυχή;;; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

χμ....αγαπημενες ψυχες στο λατρεμενο θεμα....

δειτε μια ..σκληρη κριτικη στον Besson ..
http://www.culturevulture.net/Movies/Messenger.htm

ειπες "κιβωτος"/
θα επιστρεψω με λεξεις....

Θα παρακολουθήσω λοιπόν και αν έχω κάτι να συμπληρώσω θα το πράξω .

Αφήνομαι σε σας …………..

η ταινία είναι υπέροχη, και τα μηνύματα που περνά επίσης.
είναι καθολικά και διαχρονικά μηνύματα, όλοι μας -νομίζω- μπορούμε να ταυτιστούμε με την Ιωάννα σε αυτή την ταινία...
μου άρεσε, που η ταινία αφίνει περιθώριο γιά αμφιβολία, ως προς το αν τελικά η Ιωάννα ήταν θείος μεσολαβητής ή απλά μιά πληγωμένη που αναζητούσε μανιασμένα την εκδίκηση...

όπως και να το πάρει όμως κανείς, η ταινία έχει να πει πολλά στον καθένα και σε διαφορετικά επίπεδα.

θεωρω τη Μιλλα,"μουσα" "(+ στις ταινιες), επειδη ειναι ενα πλασμα που μπορει να σε αφυπνισει +ψυχικα απλα κοιτωντας τα ματια της/δηλαδη ολοκληρωτικα.(θυμαμαι την Τζενη Καρεζη ως Μαντω Μαυρογενους/δεν εχω καλυτερο παραδειγμα)
Αν ηταν μια ασχημη η μια πολυ καλη ηθοποιος δε θα εμενε χαραγμενη τοσο εντονα στη μνημη σου.
θα ηταν αλλη μια καλη ηθοποιος που τη σκηνοθετησε ο μεντορας της.
(+βεβαια "μαγκια της" αυτο.")

Ως δημιουργος,ασπαζομαι την απολυτη ομορφια+(εννοω αντικειμενικα).Γι'αυτο και θεωρω "θαυμασια" την επιλογη προσωπου(κυριολεκτικα)-
για την ταινια.

τελικά δηλαδή, επειδή ή μοντέλα μας βγάζει αυτό το πολύ δυνατό -που όντως πιστεύω μας βγάζει- το δεχόμαστε.
ούτος ή άλλως, αυτός είναι και ο ρόλος της.
να μην είναι ηθοποιός, αλλά ένα αυθόρμητο πλάσμα, ακατέργαστο αλλά και εντελώς φωτεινό.

δε νομίζω πάντως αυτό να ήταν μέσα στο μυαλό του σκηνοθέτη, αλλά ευτυχώς βγαίνει.

Επίσης για το θέμα της "Μούσας"... Λυπάμαι αλλά πάλι θα διαφωνήσω!
Η Μούσα ενός καλλιτέχνη δεν χρειάζεται να έχει αντικειμενική (ή συμβατική) ομορφιά... Αρκεί ο κάθε καλλιτέχνης να βλέπει σε αυτήν κάτι που μπορεί να τον εμπνεύσει. Αυτό το "κάτι" είναι πιθανό να μην το βλέπει κανείς άλλος, όπως επίσης μπορεί να είναι ένα στοιχείο του χαρακτήρα, μια ιδέα, ένα συναίσθημα!
Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να περάσω στην ιστορία του forum ως το μοναδικό μέλος που διαφωνεί με όλους και όλα, αλλά πρέπει να πω τη γνώμη μου, δεν συμφωνείτε?
Jehane

αυτα...

"de profundis domine, τι ζώον είμαι..."
Ρεμπω

Περιλαμβάνει πάντως μερικούς ενδιαφέροντες χαρακτήρες ο βασιλιάς Κάρολος Ζ, η σκοτεινή μητέρα του, οι θαρραλέοι αρχηγοί του γαλλικού στρατού αλλά και ο ιερεας που την ανακρίνει στο τελευταίο μέρος της ταινίας. Γενικότερα οι ερμηνείες ήταν ικανοποιητικές αν και η πρωταγωνίστρια δεν ανταπεξήλθε πλήρως σε αυτό τον ομολογουμένως δύσκολο ρόλο αφού σε μερικά σημεία (ειδικά στους μονολογους της) δεν φαινόταν ιδιαίτερα πειστική. Δεν κρύβω ότι κάποιες φορές με εκνεύριζε κιόλας.

Στο πρώτο μισό οι σκηνές μάχης είναι εντυπωσιακές(όπου ένας all time classic αποκεφαλισμός πάνω στα τείχη κλέβει την παράσταση-ή μάλλον σύνθλιψη κεφαλιού!) ενώ άξια λόγου είναι και η σκηνή όπου αποκαλύπτεται στο Γάλλο βασιλιά ο οποίος παρά τις προσπάθειές του να κρύψει την ταυτότητά του, δεν μπορεί να διαφύγει από την "φωτισμένη" χωριατοπούλα.

Περίμενα όμως ένα συνολικά καλύτερο αποτέλεσμα. Με άριστα το 10 θα το βαθμολογούσα με ένα 6,5. Αρκετές ιστορικές ταινίες είναι καλύτερες απ'αυτήν.