- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Η ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΝΝΟΙΑ όπως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΝΝΟΙΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.

Μα καλά κάνει άλλος δεν βλέπει αυτή την παράπληροφόρηση

Αυτά που λες, αγαπητέ zip, τα έχω διαβάσει και τα γνωρίζω. Αυτά, όμως, που περιγράφω στο προηγούμενο μήνυμά μου είναι αυτά που παρατηρώ σήμερα να συμβαίνει στον κόσμο.

Φιλικά

Κηφεύς

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΕΝΝΟΙΩΝ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΝΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ.

Η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΣΤΟ ΝΟΥ ΣΙΩΠΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΝΤΙΜΑΧΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΤΙ.

quote:

---

zip..Η "φώτιση" είναι ένα είδος συν-εργασίας. Συνεργάζονται τα πόδια σου για να περπατήσεις, για να προχωρήσεις. Αλλιώς, δεν μπορείς.

---

Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 02/12/2009 10:54:20

Δώσε μου τους ορισμούς σου γι' αυτά - κατά την δική σου δηλ. άποψη τι σημαίνουν όλα αυτά - και θα σου απαντήσω φίλε μου. Γιατί αυτό που για σένα είναι το "οριστικό", για μένα μπορεί να είναι το "προσωρινό". Για να απαντήσω λοιπόν στην δική σου γλώσσα και σύμφωνα με τις έννοιες που εσύ δίνεις σ' αυτές τις λέξεις, θα ήθελα να μου πεις τι σημαίνουν όλα αυτά για σένα. Τι σημαίνει "οριστικό" για σένα ; Τι σημαίνει το "πάντα" ; Ποιο είναι το "πάντα" για σένα ; Πως το εννοείς ;

Γενικά, να έχεις στο μυαλό σου πως δεν υπάρχει τίποτε το μόνιμο, το οριστικό. Οριστική είναι μόνο η αλλαγή. Παντοτινή είναι μόνο η αλλαγή.

Εσύ τι εννοείς όταν ζητάς να δώσω ορισμούς για απλές ελληνικές λέξεις όπως "οριστικό" , "προσωρινό" και "πάντα" ;

Άνοιξε ένα λεξικό και βρες την ετυμολογία και την έννοιά τους.

Εκτός αν μου πείς ότι διαφωνείς με την έννοια που όλοι γνωρίζουμε.

Επί της ουσίας τώρα. Αν θέλεις σχολιάζεις το προτελευταίο μήνυμά μου. Αν δεν θέλεις, αυτό δεν με ενοχλεί.

Φιλικά

Κηφεύς

Ναι, φίλε μου, έγινες αντιληπτός.

Φιλικά

Κηφεύς

Ναι οι σκοτεινοί άνθρωποι είναι η πλειοψηφία και διαμορφώνουνε την εξέλιξη του Άνθρώπου .
Αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα είναι πραγματικό .
Οι δυνάμεις του υλισμού έχουνε περάσει το μήνυμα ότι δεν έχουμε ελαττώματα .
Τα ελαττώματα έχουνε όμως μία πηγή , το κακό.
Τα πλεονεκτήματα έχουνε μία πηγή ,το καλό .
Σύμφωνα λοιπόν με το μήνυμα που περάσανε οι δυνάμεις του υλισμού, δεν υπάρχει καλό και κακό.
Φωτεινό και σκοτεινό, αντίθετες δυνάμεις, ότι όλα είναι υλικά και δεν υπάρχει τίποτε που να συνεχίζεται μετά θάνατον .
Και αφού αυτή είναι η πραγματικότητα που δέχεται η Ανθρωπότητα δεν ασχολείται με πνευματικά θέματα .

Το άτομα όμως που διαβάζουνε ,μελετάνε ,ακροάζονται ,αφοσιώνονται σε εσωτερικά θέματα (π.χ εσωτερική σύνθεση του Άνθρωπου ) , μαθαίνουνε ,αντιλαμβάνονται & συνειδητοποιούνε κάποτε ότι τα πνευματικά θέματα είναι ατελείωτα .
Δεν προσπαθούνε να τα υπηρετήσουνε , για να σώσουνε τον κόσμο μας από τις υλικές δυνάμεις .
Αυτό είναι αδιανόητο ,ακατόρθωτο με τα σημερινά δεδομένα .
Εξασκούνται στην υπηρεσία ,συγκεκριμένα κάνουνε εξάσκηση της ανιδιοτελούς υπηρεσίας .
Αυτός είναι ένας σίγουρος τρόπος για να ελαττώσει ένα άτομο τις αρνητικές του ιδιότητες και να αυξήσει τις αρετές του .
Θέλει όμως όπως πολύ καλά ξέρεις ,η τουλάχιστον μπορείς να διανοηθείς σταθερότητα .

Τι να την κάνει όμως την ανιδιοτελή συμπεριφορά ένα άτομο ?

Εδώ είναι όλο το ζουμί .
Θα του χρησιμεύσει ώστε να εξελιχθεί σε μία οντότητα ( έναν τύπο ,χαρακτήρα ανθρώπου ) πέρα από το καλό και το κακό .

Για τον κόσμο όμως που ζούμε δεν βγαίνει κάτι θετικό , με το να προσπαθεί ένα άτομο να καλλιεργήσει την ανιδιοτελή συμπεριφορά ,αντίθετα μάλιστα έχει χάσιμο, διότι κρίνει με βάσει το ιδιοτελή του προσωπικό συμφέρον ,αυτό δεν κάνουμε σχεδόν όλοι ?

Έτσι διαιωνίζονται οι δυνάμεις του υλισμού και με την δική μας ατομική συμμετοχή .
Είναι όμως αναγκαίο κακό .
Αν δεν πάθεις πως θα μάθεις ?

Ο Άνθρωπος σαν οντότητα , είναι αθάνατη ύπαρξη.
Μπορείς να το δεχθείς πανεύκολα σε μορφή σκέψεως .
Όταν όμως θα πρέπει να το γνωρίσεις , εσύ και όσοι το επιθυμούνε και θέλουνε να το βιώσουνε , το μόνο που έχουμε να κάνουμε ,είναι να εξασκούμεθα στην ανιδιοτελή συμπεριφορά και τίποτα άλλο .
Εδώ σε αυτόν τον κόσμο .

Είναι όμως έτσι τα πράγματα .
Για εμένα προσωπικά έτσι είναι .
Και είναι έτσι διότι είμαι πεπεισμένος πλέον, ότι η ανιδιοτελή συμπεριφορά , είναι κεντρικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της κάθε ανθρώπινης ψυχής .
Το επιχείρημα που στηρίζω αυτήν την πειθώ ,είναι το γεγονός , ότι αν όντως η Ανθρωπότητα συμπεριφέρονταν στην πλειοψηφία ανιδιοτελώς :

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ .
Υπάρχει ήδη αυτός ο κόσμος , με περισσότερες από 3 διαστάσεις και μπορεί να προσπαθήσει να μπει ο κάθε άνθρωπος .
Η επιστημονική κοινότητα έχει ήδη επιβεβαιώσει την ύπαρξη περισσότερων διαστάσεων από αυτές των τριών γνωστών σε όλους μας .
Δεν αποτελεί επιστημονική φαντασία πλέον, αλλά υπάρχει τουλάχιστον μία πραγματικότητα μεγαλύτερη από αυτήν που βιώνουμε καθημερινά όλοι.

Αν διαβάζονται & ακούγονται όλα αυτά , θεωρητικά , υπάρχει τρόπος να γνωρίσουμε ένα μέρος αυτών στην πράξη .

Μερικά παραδείγματα:
Για πόσο χρονικό διάστημα κάποιος που έχει αποφασίσει να μελετάει βιβλία εσωτερικής φιλοσοφίας σε καθημερινή βάση, το πραγματοποιεί;
Όταν κάποιος αποφασίζει να πραγματοποιεί διαλογιστική εργασία με καθημερινή σταθερότητα, πόσο χρονικό διάστημα το κατορθώνει;
Όταν κάποιος αποφασίζει να βρίσκεται με φίλους και να συζητούν ρυθμικά για θέματα εσωτερικής φιλοσοφίας, πόσο χρονικό διάστημα το κατορθώνει;
Όταν κάποιος αποφασίζει να προσφέρει σταθερή ανιδιοτελή υπηρεσία στους συνανθρώπους του, σε κάποιο καθορισμένο τομέα, πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να παραμένει σταθερός στον σκοπό του;

Ναι οι σκοτεινοί άνθρωποι είναι η πλειοψηφία και διαμορφώνουνε την εξέλιξη του Άνθρώπου .
Αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα είναι πραγματικό .
Οι δυνάμεις του υλισμού έχουνε περάσει το μήνυμα ότι δεν έχουμε ελαττώματα .
Τα ελαττώματα έχουνε όμως μία πηγή , το κακό.
Τα πλεονεκτήματα έχουνε μία πηγή ,το καλό .
Σύμφωνα λοιπόν με το μήνυμα που περάσανε οι δυνάμεις του υλισμού, δεν υπάρχει καλό και κακό.
Φωτεινό και σκοτεινό, αντίθετες δυνάμεις, ότι όλα είναι υλικά και δεν υπάρχει τίποτε που να συνεχίζεται μετά θάνατον .
Και αφού αυτή είναι η πραγματικότητα που δέχεται η Ανθρωπότητα δεν ασχολείται με πνευματικά θέματα .

Το άτομα όμως που διαβάζουνε ,μελετάνε ,ακροάζονται ,αφοσιώνονται σε εσωτερικά θέματα (π.χ εσωτερική σύνθεση του Άνθρωπου ) , μαθαίνουνε ,αντιλαμβάνονται & συνειδητοποιούνε κάποτε ότι τα πνευματικά θέματα είναι ατελείωτα .
Δεν προσπαθούνε να τα υπηρετήσουνε , για να σώσουνε τον κόσμο μας από τις υλικές δυνάμεις .
Αυτό είναι αδιανόητο ,ακατόρθωτο με τα σημερινά δεδομένα .
Εξασκούνται στην υπηρεσία ,συγκεκριμένα κάνουνε εξάσκηση της ανιδιοτελούς υπηρεσίας .
Αυτός είναι ένας σίγουρος τρόπος για να ελαττώσει ένα άτομο τις αρνητικές του ιδιότητες και να αυξήσει τις αρετές του .
Θέλει όμως όπως πολύ καλά ξέρεις ,η τουλάχιστον μπορείς να διανοηθείς σταθερότητα .

Τι να την κάνει όμως την ανιδιοτελή συμπεριφορά ένα άτομο ?

Εδώ είναι όλο το ζουμί .
Θα του χρησιμεύσει ώστε να εξελιχθεί σε μία οντότητα ( έναν τύπο ,χαρακτήρα ανθρώπου ) πέρα από το καλό και το κακό .

Για τον κόσμο όμως που ζούμε δεν βγαίνει κάτι θετικό , με το να προσπαθεί ένα άτομο να καλλιεργήσει την ανιδιοτελή συμπεριφορά ,αντίθετα μάλιστα έχει χάσιμο, διότι κρίνει με βάσει το ιδιοτελή του προσωπικό συμφέρον ,αυτό δεν κάνουμε σχεδόν όλοι ?

Έτσι διαιωνίζονται οι δυνάμεις του υλισμού και με την δική μας ατομική συμμετοχή .
Είναι όμως αναγκαίο κακό .
Αν δεν πάθεις πως θα μάθεις ?

Ο Άνθρωπος σαν οντότητα , είναι αθάνατη ύπαρξη.
Μπορείς να το δεχθείς πανεύκολα σε μορφή σκέψεως .
Όταν όμως θα πρέπει να το γνωρίσεις , εσύ και όσοι το επιθυμούνε και θέλουνε να το βιώσουνε , το μόνο που έχουμε να κάνουμε ,είναι να εξασκούμεθα στην ανιδιοτελή συμπεριφορά και τίποτα άλλο .
Εδώ σε αυτόν τον κόσμο .

Είναι όμως έτσι τα πράγματα .
Για εμένα προσωπικά έτσι είναι .
Και είναι έτσι διότι είμαι πεπεισμένος πλέον, ότι η ανιδιοτελή συμπεριφορά , είναι κεντρικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της κάθε ανθρώπινης ψυχής .
Το επιχείρημα που στηρίζω αυτήν την πειθώ ,είναι το γεγονός , ότι αν όντως η Ανθρωπότητα συμπεριφέρονταν στην πλειοψηφία ανιδιοτελώς :

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ .
Υπάρχει ήδη αυτός ο κόσμος , με περισσότερες από 3 διαστάσεις και μπορεί να προσπαθήσει να μπει ο κάθε άνθρωπος .
Η επιστημονική κοινότητα έχει ήδη επιβεβαιώσει την ύπαρξη περισσότερων διαστάσεων από αυτές των τριών γνωστών σε όλους μας .
Δεν αποτελεί επιστημονική φαντασία πλέον, αλλά υπάρχει τουλάχιστον μία πραγματικότητα μεγαλύτερη από αυτήν που βιώνουμε καθημερινά όλοι.

Αν διαβάζονται & ακούγονται όλα αυτά , θεωρητικά , υπάρχει τρόπος να γνωρίσουμε ένα μέρος αυτών στην πράξη .

Μερικά παραδείγματα:
Για πόσο χρονικό διάστημα κάποιος που έχει αποφασίσει να μελετάει βιβλία εσωτερικής φιλοσοφίας σε καθημερινή βάση, το πραγματοποιεί;
Όταν κάποιος αποφασίζει να πραγματοποιεί διαλογιστική εργασία με καθημερινή σταθερότητα, πόσο χρονικό διάστημα το κατορθώνει;
Όταν κάποιος αποφασίζει να βρίσκεται με φίλους και να συζητούν ρυθμικά για θέματα εσωτερικής φιλοσοφίας, πόσο χρονικό διάστημα το κατορθώνει;
Όταν κάποιος αποφασίζει να προσφέρει σταθερή ανιδιοτελή υπηρεσία στους συνανθρώπους του, σε κάποιο καθορισμένο τομέα, πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να παραμένει σταθερός στον σκοπό του;

Ναι οι σκοτεινοί άνθρωποι είναι η πλειοψηφία και διαμορφώνουνε την εξέλιξη του Άνθρώπου .
Αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα είναι πραγματικό .
Οι δυνάμεις του υλισμού έχουνε περάσει το μήνυμα ότι δεν έχουμε ελαττώματα .
Τα ελαττώματα έχουνε όμως μία πηγή , το κακό.
Τα πλεονεκτήματα έχουνε μία πηγή ,το καλό .
Σύμφωνα λοιπόν με το μήνυμα που περάσανε οι δυνάμεις του υλισμού, δεν υπάρχει καλό και κακό.
Φωτεινό και σκοτεινό, αντίθετες δυνάμεις, ότι όλα είναι υλικά και δεν υπάρχει τίποτε που να συνεχίζεται μετά θάνατον .
Και αφού αυτή είναι η πραγματικότητα που δέχεται η Ανθρωπότητα δεν ασχολείται με πνευματικά θέματα .

Το άτομα όμως που διαβάζουνε ,μελετάνε ,ακροάζονται ,αφοσιώνονται σε εσωτερικά θέματα (π.χ εσωτερική σύνθεση του Άνθρωπου ) , μαθαίνουνε ,αντιλαμβάνονται & συνειδητοποιούνε κάποτε ότι τα πνευματικά θέματα είναι ατελείωτα .
Δεν προσπαθούνε να τα υπηρετήσουνε , για να σώσουνε τον κόσμο μας από τις υλικές δυνάμεις .
Αυτό είναι αδιανόητο ,ακατόρθωτο με τα σημερινά δεδομένα .
Εξασκούνται στην υπηρεσία ,συγκεκριμένα κάνουνε εξάσκηση της ανιδιοτελούς υπηρεσίας .
Αυτός είναι ένας σίγουρος τρόπος για να ελαττώσει ένα άτομο τις αρνητικές του ιδιότητες και να αυξήσει τις αρετές του .
Θέλει όμως όπως πολύ καλά ξέρεις ,η τουλάχιστον μπορείς να διανοηθείς σταθερότητα .

Τι να την κάνει όμως την ανιδιοτελή συμπεριφορά ένα άτομο ?

Εδώ είναι όλο το ζουμί .
Θα του χρησιμεύσει ώστε να εξελιχθεί σε μία οντότητα ( έναν τύπο ,χαρακτήρα ανθρώπου ) πέρα από το καλό και το κακό .

Για τον κόσμο όμως που ζούμε δεν βγαίνει κάτι θετικό , με το να προσπαθεί ένα άτομο να καλλιεργήσει την ανιδιοτελή συμπεριφορά ,αντίθετα μάλιστα έχει χάσιμο, διότι κρίνει με βάσει το ιδιοτελή του προσωπικό συμφέρον ,αυτό δεν κάνουμε σχεδόν όλοι ?

Έτσι διαιωνίζονται οι δυνάμεις του υλισμού και με την δική μας ατομική συμμετοχή .
Είναι όμως αναγκαίο κακό .
Αν δεν πάθεις πως θα μάθεις ?

Ο Άνθρωπος σαν οντότητα , είναι αθάνατη ύπαρξη.
Μπορείς να το δεχθείς πανεύκολα σε μορφή σκέψεως .
Όταν όμως θα πρέπει να το γνωρίσεις , εσύ και όσοι το επιθυμούνε και θέλουνε να το βιώσουνε , το μόνο που έχουμε να κάνουμε ,είναι να εξασκούμεθα στην ανιδιοτελή συμπεριφορά και τίποτα άλλο .
Εδώ σε αυτόν τον κόσμο .

Είναι όμως έτσι τα πράγματα .
Για εμένα προσωπικά έτσι είναι .
Και είναι έτσι διότι είμαι πεπεισμένος πλέον, ότι η ανιδιοτελή συμπεριφορά , είναι κεντρικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της κάθε ανθρώπινης ψυχής .
Το επιχείρημα που στηρίζω αυτήν την πειθώ ,είναι το γεγονός , ότι αν όντως η Ανθρωπότητα συμπεριφέρονταν στην πλειοψηφία ανιδιοτελώς :

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ .
Υπάρχει ήδη αυτός ο κόσμος , με περισσότερες από 3 διαστάσεις και μπορεί να προσπαθήσει να μπει ο κάθε άνθρωπος .
Η επιστημονική κοινότητα έχει ήδη επιβεβαιώσει την ύπαρξη περισσότερων διαστάσεων από αυτές των τριών γνωστών σε όλους μας .
Δεν αποτελεί επιστημονική φαντασία πλέον, αλλά υπάρχει τουλάχιστον μία πραγματικότητα μεγαλύτερη από αυτήν που βιώνουμε καθημερινά όλοι.

Αν διαβάζονται & ακούγονται όλα αυτά , θεωρητικά , υπάρχει τρόπος να γνωρίσουμε ένα μέρος αυτών στην πράξη .

Μερικά παραδείγματα:
Για πόσο χρονικό διάστημα κάποιος που έχει αποφασίσει να μελετάει βιβλία εσωτερικής φιλοσοφίας σε καθημερινή βάση, το πραγματοποιεί;
Όταν κάποιος αποφασίζει να πραγματοποιεί διαλογιστική εργασία με καθημερινή σταθερότητα, πόσο χρονικό διάστημα το κατορθώνει;
Όταν κάποιος αποφασίζει να βρίσκεται με φίλους και να συζητούν ρυθμικά για θέματα εσωτερικής φιλοσοφίας, πόσο χρονικό διάστημα το κατορθώνει;
Όταν κάποιος αποφασίζει να προσφέρει σταθερή ανιδιοτελή υπηρεσία στους συνανθρώπους του, σε κάποιο καθορισμένο τομέα, πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να παραμένει σταθερός στον σκοπό του;

Αν ένας άνθρωπος πετύχει την Αληθινή πραγμάτωση ΚΑΙ την πετύχει εν ζωή, τότε αυτή η πραγμάτωση - έστω κι αν ειναι μερική - θα διατηρηθεί σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Μέχρι πότε ; Μέχρι να πεθάνει. Γιατί έτσι και πεθάνει, πάπαλα, χάνεται η πραγμάτωση, χάνεται η φώτιση, χάνονται όλα. Η πραγμάτωση λοιπόν είναι οριστική μόνο κατά την διάρκεια που ο άνθρωπος αυτός είναι ζωντανός. Συνεπώς, όπως βλέπουμε η έννοια του "οριστικού" εδώ, σημαίνει "μέχρι το τέλος της ζωής του". O σκυλάραπας ο Χάρος - ο γλυκούλης μου! - όταν έρχεται δεν σε ρωτάει αν είχες φωτιστεί. Χέστηκε ο Θάνατος αν είχες φωτιστεί στην ζωή σου. Συνεπώς, τι σημαίνει το "οριστικό" ; Τρίχες!

Πρέπει λοιπόν να βρούμε κάτι που να κάνει το "οριστικό" πιο ... οριστικό. Να ισχύει δηλ. και μετά θάνατον. Η αληθινή πραγμάτωση ενός ανθρώπου θα παραμείνει και μετά το θάνατό του, μονάχα αν αυτός ο άνθρωπος πρωτού τινάξει τα πέταλα, έχει αφήσει ένα ίχνος πίσω του. Ένα έργο. Είτε αυτό είναι λόγος, είτε είναι κάτι πιο ... υλικό. Ποιος αμφισβητεί πως ο Αριστοτέλης π.χ ήταν ένας "φωτισμένος" άνθρωπος ; Αλλά τι να το κάνεις ; Πέθανε! Τι έμεινε όμως "φωτεινό" από αυτόν ; Ο λόγος του. Και με πολλούς "φωτισμένους" ανθρώπους, αυτό το "φως" διατηρήθηκε και διατηρείται ακόμη μέσω των λόγων τους. Σ' αυτήν την περίπτωση, το "οριστικό" είναι πιο οριστικό κι από τον θάνατό τους.

Γι' αυτό η απάντηση είναι ΚΑΙ ΝΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ. Εξαρτάται τι έργο παραδίδεις, τι δημιουργείς, τι αφήνεις πίσω σου. Αν αυτό το έργο σου προέρχεται από μέσα σου, από ένα φωτεινό δωμάτιό σου, τότε θα διατηρήσει το φως του και αφ' ότου σε ρίξουν σε έναν λάκκο με λάσπη.

Όμως ΚΑΙ αυτό το φως, κάποτε θα σβήσει αν δεν φροντίσουν κάποιοι άλλοι να μην σβήσει. Από μόνο του, αν το αφήσεις, θα σβήσει. Έφτιαξες ένα νοσοκομείο, του 'δωσες το όνομά σου, πηγαίνει ο κοσμάκης και βρίσκει την υγειά του, τζάμπα, δωρεάν. Είναι μια "φωτεινή" πράξη, μια ανιδιοτελής πράξη - alfa-omega, εδώ μπαίνεις εσύ - έμεινε στην Ιστορία λοιπόν αυτό το έργο σου. Και ; Άσε το κτήριο χωρίς συντήρηση για έναν αιώνα. Θα πέσει, θα γκρεμιστεί, δεν θα υπάρχει πια. Συνεπώς, που είναι το "οριστικό" φως σου ; Τρίχες πάλι! - Τι 'χα Γιάννη ; - Τι 'χες πάντα.

Πέθανε ο Αριστοτέλης, άφησε τον λόγο του. Και ; Που είναι τώρα ο λόγος του ; Αυτός ο λόγος του βρίσκεται μόνο σε κάποιους που ακόμη τον συντηρούν μέσα τους, σε κάποιους που τον πιστεύουν. Συνεπώς, που είναι το "οριστικό" του ; Είναι οριστικός, μόνο για κάποιους. Για κάποιους άλλους ο Αριστοτέλης χάθηκε και χάθηκε μαζί με αυτόν και ο λόγος του.

Άρα, και πάλι πρέπει να βρούμε κάτι που να κάνει το "οριστικό" ... πιο οριστικό κι απ' το οριστικό! Αυτό είναι η Πίστη. Το έργο ενός φωτισμένου ανθρώπου για να είναι πιο οριστικό κι απ' το οριστικό του οριστικού, θα πρέπει να γίνει πίστη στις καρδιές των ανθρώπων.

Και ; ΚΑΙ ΠΑΛΙ αυτό το οριστικό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ οριστικό. Εξαφανίζεται η ανθρωπότητα, χάνεται η Γη, χάνεται ο Άνθρωπος. Που είναι λοιπόν το οριστικό ; Τρίχες για άλλη μια φορά!

Η Γνώση είναι των ανθρώπων. Η φώτιση δεν είναι απλή θεωρητική γνώση. Είναι υπαρξιακή γνώση. Δηλ. δεν είναι απλή θεωρία, μπορεί να συμβεί στην πράξη, στην ύπαρξη.

Θα σου δώσω ένα παράδειγμα λίγο καλλιτεχνικής φύσεως. Το αντικείμενο με το οποίο ασχολείται η γλυπτική είναι το φως. Ο γλύπτης έχει θεωρητική γνώση της επιστήμης της Οπτικής. Σπουδάζει Οπτική. Μπορεί όμως να σμιλεύσει ένα άγαλμα με τα λόγια του ; Όσο και να σου περιγράψει το δημιούργημά του, όσο παραστατικά κι αν αποτυπώσει την γωνία πρόσκρουσης του φωτός στο αντικείμενο που σμιλεύει, το αντικείμενο αυτό δεν θα μπορέσει ποτέ να σου ενεργοποιήσει την ίδια αίσθηση με εκείνο που ΕΣΥ θα αισθανθείς όταν τελειώσει ο γλύπτης το έργο του κι όταν το φως πραγματικά πέσει στα σημεία που θέλει ο γλύπτης να πέσει. Κατάλαβες ;

Δεν μιλάμε για γνώση. Μιλάμε για αίσθηση. Θες άλλο παράδειγμα ; Τα μάτια σου. Θα μπορούσε ποτέ ο άνθρωπος να καταλάβει τι σημαίνει "βλέπω", αν δεν είχε μάτια κι αν μονάχα αποκτούσε θεωρητική γνώση της όρασης ; Όσο μεγάλη γνώση κι αν είχε για τον χώρο του, όση θεωρία κι αν υπήρχε, η αίσθηση της όρασης θα έλειπε.

Συνεπώς, ακόμη κι αν ισχύουν μόνο καταφατικές απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτεις, η αληθινή πραγμάτωση δεν έρχεται μονάχα μέσω της θεωρητικής γνώσης. Το "πράγμα", το άγαλμα στην περίπτωση του γλύπτη, άλλη αίσθηση θα σου δημιουργήσει όταν το λαμβάνεις ως γνώση κι άλλη θα σου δημιουργήσει όταν το λαμβάνεις ως ύπαρξη.

Έχω παρατηρήσει μέσα από τις απαντήσεις σου πως είσαι ένας άνθρωπος με μεγάλη γνώση των αρχαίων Φιλοσόφων και της Ελληνικής Φιλοσοφίας. Πραγματικά, οι αρχαίοι φιλόσοφοι έχουν παραδώσει σπουδαία κείμενα Εσωτερισμού με βαθιά επίγνωση της ουσίας των Πραγμάτων και του Όλου. Μπορούν να μας μεταφέρουν εξαιρετικής σημασίας Γνώση. Αλλά μόνο Γνώση. Τίποτε άλλο. Το αίσθημά τους δεν μπορούν να μας το μεταφέρουν. Ποιο συναίσθημα είχε ο Ηράκλειτος όταν έλεγε το "τα πάντα ρει" ; Τι αισθανόταν ή τι ακριβώς αισθάνθηκε για να το πει όπως το είπε ; 'Ντάξει, είναι πολύ σπουδαίο αυτό, είναι μεγάλη αλήθεια, ίσως η μεγαλύτερη, αλλά ποιο "φως" τον έκανε να το πει ; Δεν το ξέρουμε, δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Πρέπει λοιπόν αυτό που είπε ο Ηράκλειτος, με κάποιον τρόπο εμείς όχι απλά να το διαβάσουμε, αλλά να το αφουγκραστούμε, να το νιώσουμε. Πρέπει ο Λόγος του Ηράκλειτου να ενεργοποιήσει αίσθημα μέσα μας, αίσθηση του τι σημαίνει "τα πάντα ρει". Αυτό το "τα πάντα ρει" εμείς θα πρέπει να το δούμε, να το ακούσουμε, να το γευτούμε, να το πιάσουμε, να το μυρίσουμε. Να το νιώσουμε δηλ. πολύ βαθιά μέσα μας. Άπαξ και γίνει αυτό, τα πράγματα έρχονται από μόνα τους. Τότε η Γνώση ολοκληρώνεται. Γίνεται Ύπαρξη, Βίος, παίρνει ζωή, γεννάει ζωή. Δεν είναι στείρα.

Edited by - zip on 02/12/2009 15:49:57

Σου είπα ότι έγινες αντιληπτός.

Εσύ κατάλαβες;

Φιλικά

Κηφεύς