- Τι δημιουργήθηκε πρώτα ο Θεός ή η ανάγκη για τον Θεό; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Σαφέστατα και δημιουργήθηκε πρώτα ο Θεός.Βέβαια η λέξη "δημιουργήθηκε" δεν είναι ακριβής.Ο Θεός προυπήρχε εις τους αιώνες των αιώνων και τίποτα δεν τον δημιούργησε.Αν τον είχε δημιουργήσει κάτι τότε αυτόματα αυτό το κάτι θα ονομαζόταν Θεός.Η ανώτερη λοιπόν αυτή δύναμη, διότι περί ΔΥΝΑΜΗΣ αναφερόμαστε και όχι κάτι το υλικό, είναι ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ των πάντων, ορατών και αοράτων στον άνθρωπο, προυπήρχε και δημιούργησε τον κόσμο υλικό και άϋλο.Ο άνθρωπος μετά την δημιουργία του αδυνατώντας να δώσει απαντήσεις στην δημιουργία αυτού του κόσμου και αντιλαμβανόμενος ότι δεν τον δημιούργησε αυτός λόγω αδυναμίας αντιλήφθηκε την ύπαρξη αυτής της ανώτερης δύναμης, ήτοι του Θεού.Άρα στο ερώτημα σου υπάρχει απάντηση.Η ανάγκη για τον Θεό ήρθε κατόπιν δημιουργίας του σύμπαντος κόσμου από τον Θεό.Και βεβαίως είναι τρανή απόδειξη της ανθρώπινης ασυναμίας και ταυτόχρονα της ύπαρξης ανώτερης Δύναμης.Ο Θεός προυπήρχε εις τους αιώνες των αιώνων και είναι ο δημιουργός των ορατών και αοράτων
Λογικά αυτά που γράφεις CROWL26 , αλλά επιτρεψέ μου να στο θέσω και από μια άλλη πλευρά που πρέπει να εξετάσουμε , απλά για να παιδέψουμε λίγο ακόμα το μυαλό μας .
Αυτή η Ανώτερη δύναμη που ονομάζουμε Θεό όπως γνωρίζουμε από τις γραφές , προϋπήρχε πριν την δημιουργία του σύμπαντος , δηλαδή πριν από αυτό που λέμε χώρο και χρόνο , προϋπήρχε πριν από την δημιουργία του φωτός , δηλαδή υπήρχε μέσα στο απόλυτο σκοτάδι , προϋπήρχε πριν από όλα τα όντα .
Οπότε καλέ μου CROWL26 γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα , αν δεχτούμε όλα αυτά που μας έχουν μάθει , ποιο ήταν το νόημα της ύπαρξής Του; Σε ποιον ήταν Θεός , σε ένα τίποτα , σε ένα χάος , σε ένα μηδέν . Πως είναι δυνατόν να σκεφθούμε έναν ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ χωρίς Βασίλειο , και αν είμαστε δημιούργημα αυτής της δύναμης , και όχι μιας τυχαίας εξέλιξης , για ποιον λόγο χρειάζεται από εμάς αυτή την αναγνώριση , υπακοή , από την στιγμή που δεν μιλάμε για κάτι υλικό αλλά για κάτι που είναι τόσο αόριστο , για κάτι που η θρησκεία ( άνθρωπος ) του έδωσε ανθρωπομορφικές ιδιότητες , ώστε όχι απλά να θαυμάζουμε κάτι που δεν μπορεί ο ανθρώπινος νους να αντιληφθεί , αλλά να μας εμπνέει ένα αίσθημα φόβου και υποταγής .
quote:
ΠΙΣΤΕΥΩ ΕΙΣ ΕΝΑΝ ΘΕΟ ΠΑΤΕΡΑ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ, ΠΟΙΗΤΗΝ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΓΗΣ, ΟΡΑΤΩΝ ΤΕ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΟΡΑΤΩΝ
Πιστεύω : Αποδέχομαι θεωρητικά, συμφωνώ. Αφιερώνω τη ζωή μου
Θεός: Ουράνια, γεροντική, σεβάσμια μορφή στην οποία οφείλω υπακοή. Το πρώτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας
Πατέρας : Αυτός που με γεννά και με προστατεύει. Αυτός που με τιμωρεί και με ανταμείβει. Η πηγή της ζωής
Παντοκράτορας: Εξουσιαστής των πάντων. Παγκόσμιος νόμος που ρυθμίζει την ύπαρξη και της λειτουργία των όντων. Βάναυσος, αδυσώπητος δυνάστης
Και όπως έλεγε ο πολύ μεγάλος Δ.Λιαντίνης
«Όποιος πιστεύει στο Θεό έχει μέσα του ένα νεκρό Θεό. Όποιος δεν πιστεύει στο Θεό έχει μέσα του ένα νεκρό άνθρωπο.».
Με αυτή τη φράση τονίζεται τόσο η φαινομενικά αδύνατη λογική απόδειξη της ύπαρξης Θεού, όσο και η πέρα για πέρα ανθρώπινη ανάγκη της πίστεως.
quote:
Λογικά αυτά που γράφεις CROWL26 , αλλά επιτρεψέ μου να στο θέσω και από μια άλλη πλευρά που πρέπει να εξετάσουμε , απλά για να παιδέψουμε λίγο ακόμα το μυαλό μας .
Αυτή η Ανώτερη δύναμη που ονομάζουμε Θεό όπως γνωρίζουμε από τις γραφές , προϋπήρχε πριν την δημιουργία του σύμπαντος , δηλαδή πριν από αυτό που λέμε χώρο και χρόνο , προϋπήρχε πριν από την δημιουργία του φωτός , δηλαδή υπήρχε μέσα στο απόλυτο σκοτάδι , προϋπήρχε πριν από όλα τα όντα .Οπότε καλέ μου CROWL26 γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα , αν δεχτούμε όλα αυτά που μας έχουν μάθει , ποιο ήταν το νόημα της ύπαρξής Του; Σε ποιον ήταν Θεός , σε ένα τίποτα , σε ένα χάος , σε ένα μηδέν . Πως είναι δυνατόν να σκεφθούμε έναν ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ χωρίς Βασίλειο , και αν είμαστε δημιούργημα αυτής της δύναμης , και όχι μιας τυχαίας εξέλιξης , για ποιον λόγο χρειάζεται από εμάς αυτή την αναγνώριση , υπακοή , από την στιγμή που δεν μιλάμε για κάτι υλικό αλλά για κάτι που είναι τόσο αόριστο , για κάτι που η θρησκεία ( άνθρωπος ) του έδωσε ανθρωπομορφικές ιδιότητες , ώστε όχι απλά να θαυμάζουμε κάτι που δεν μπορεί ο ανθρώπινος νους να αντιληφθεί , αλλά να μας εμπνέει ένα αίσθημα φόβου και υποταγής .
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
ΠΙΣΤΕΥΩ ΕΙΣ ΕΝΑΝ ΘΕΟ ΠΑΤΕΡΑ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ, ΠΟΙΗΤΗΝ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΓΗΣ, ΟΡΑΤΩΝ ΤΕ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΟΡΑΤΩΝ
--------------------------------------------------------------------------------
Πιστεύω : Αποδέχομαι θεωρητικά, συμφωνώ. Αφιερώνω τη ζωή μουΘεός: Ουράνια, γεροντική, σεβάσμια μορφή στην οποία οφείλω υπακοή. Το πρώτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας
Πατέρας : Αυτός που με γεννά και με προστατεύει. Αυτός που με τιμωρεί και με ανταμείβει. Η πηγή της ζωής
Παντοκράτορας: Εξουσιαστής των πάντων. Παγκόσμιος νόμος που ρυθμίζει την ύπαρξη και της λειτουργία των όντων. Βάναυσος, αδυσώπητος δυνάστης
Και όπως έλεγε ο πολύ μεγάλος Δ.Λιαντίνης
«Όποιος πιστεύει στο Θεό έχει μέσα του ένα νεκρό Θεό. Όποιος δεν πιστεύει στο Θεό έχει μέσα του ένα νεκρό άνθρωπο.».
Με αυτή τη φράση τονίζεται τόσο η φαινομενικά αδύνατη λογική απόδειξη της ύπαρξης Θεού, όσο και η πέρα για πέρα ανθρώπινη ανάγκη της πίστεως.
@ elo
Δεν θα έλεγα ότι διαφωνώ με αυτά που γράφεις.
Είναι πολύ δύσκολο να αντιληφθούμε μέσα στη μικρότητά μας ΠΩΣ ένιωθε ο Θεός πρίν τα δημιουργήματά του.Θα στο θέσω διαφορετικά και συγκεκριμένα περιγραφικά για να παιδέψουμε το μυαλό μας όπως ενέφερες και εσύ.
Ένα μικρό παιδάκι με τα ματάκια του βλέπει τον πατέρα του να του χαμογελά.Μπροστά του είναι πελώριος, μεγάλος, κυρίαρχος.Δεν μπορεί να του αντισταθεί γιατί γνωρίζει μέσα του με κάποιο τρόπο ασυνείδητο ότι ο ψηλός αυτός άνθρωπος που είναι πατέρας του μπορεί να τον χτυπήσει, μπορεί να τον τιμωρήσει, μπορεί ακόμα να του στερήσει και την ίδια τη ζωή γιατί το παιδάκι είναι πολύ ανίσχυρο μπροστά του.Είναι αυτός που τον έφερε στη ζωή αυτή και τώρα παίζει με τα μικρά χεράκια του με τα παιχνίδια που ο μεγάλος Πατέρας του αγόρασε και έφερε μπροστά του.Εντούτοις όταν νιώθει μετά από μερικά χρόνια ότι μπορεί επιτέλους να σταθεί στα δυό του ποδαράκια,το κάνει.Εναντιώνεται στο πατέρα του πάντοτε όμως σκεπτόμενος ή έχοντας αγωνία για τις τυχόν συνέπειες που αυτό θα έχει.Αυτό λοιπόν το παιδάκι σκέπτεται.Πρίν έρθω εγώ στη ζωή ο Πατέρας μου σε τί ή σε ποιόν ήταν πατέρας?.Σε τίποτα?Γιατί ένιωσε την ανάγκη να με φέρει στη ζωή?Δεν είναι τόσο εύκολη η απάντηση όσο εύκολα διατυπώνεται η ερώτηση.Με έφερε γιατί ήθελε να γίνω σαν και αυτόν,μεγάλος και ισχυρός.Ετσί πιστεύω μέσα στην ταπεινότητά μου και ο Θεός ήθελε όμοιους Του και έφερε τον άνθρωπο ώστε να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του και να Του ομοιάσει.
Φιλικά.-
ICXC
quote:
CROWL26
Ετσί πιστεύω μέσα στην ταπεινότητά μου και ο Θεός ήθελε όμοιους Του και έφερε τον άνθρωπο ώστε να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του και να Του ομοιάσει.
Το ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο για να του κάνει παρέα είναι όντως ενδιαφέρουσα άποψη, δεν την έχω ξανακούσει. Βέβαια μερικά ερωτήματα που ανακύπτουν ίσως θα ήταν ενδιαφέρον να απαντηθούν... Όπως για παράδειγμα:
- Γιατί περίμενε ο θεός 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτιάξει τον άνθρωπο;
- Γιατί δεν τον έφτιαξε μια και καλή homo sapiens και τον έβαλε να περάσει μέσα από μια εξελικτική διαδικασία (η οποία συνεχίζεται);
- Αφού ο Θεός έφτιαξε ένα ζευγάρι που απόκτησε μόνον αγόρια, πού βρήκε ο Κάιν τη γυναίκα του κι έφτιαξε τον Ενώχ;
- Γιατί αφού έπλασε τον άνθρωπο, ο θεός δημιούργησε και τις αρρώστιες για να τον παιδεύουν;
Σαν συμπέρασμα και αναφορικά με το παράδειγμα του CROWL26, αν ο πατέρας μου είχε μαζί μου τη σχέση που υποτίθεται ότι έχει ο θεός με τους ανθρώπους, θα προτιμούσα να ήμουν ορφανός...
macedon
Επίσης θεωρώ μέγα λάθος το να ερμηνεύουμε κατά το δοκούν τις προθέσεις του θεού. Φυσικά με το που αναφέρουμε λέξεις όπως ο θεός "είπε", "ρώτησε", "ζητά", "θέλει" κλπ, αυτόματα τον ενδύουμε με τον ανθρώπινο μανδύα. Η συνήθης δικαιολογία είναι πως με κάποιον τρόπο πρέπει να γίνουν κατανοητά στους πιστούς τα θελήματα του θεού. Νομίζω πως χρησιμοποιούνται οι εκφράσεις που προανέφερα όχι για να γίνει αντιληπτός στις μάζες, αλλά γιατί προγματικά δεν υπήρξε ποτέ και ούτε θα υπάρξει περίπτωση interactive επικοινωνίας θεού και ανθρώπων. Χαρακτηριστικό είναι πως στην π.δ. ο Γιαχβέ συνομιλούσε καθημερινά με τους ανθρώπους, φώναζε, κουραζόταν, θύμωνε, ευχαριστούνταν, πεινούσε κλπ. Με την πάροδο των αιώνων και παράλληλα με τη σημαντική εξέλιξη στην ανθρώπινη διανόηση, ξαφνικά ο θεός σιωπά. Πλέον ποτέ δεν βλέπουμε αυτές τις έντονες εμφανίσεις του θεού όπως γινόταν στην αρχαιότητα. Θα έλεγα πως αν κάποια εποχή χρειαζόταν να κάνει τόσο έντονη την παρουσία του ο θεός, αυτή είναι η σημερινή. Άρα λοιπόν όλες αυτές οι δηλώσεις των ιερέων (ανεξαρτήτου θρησκείας) πως ο θεός λέει αυτό ή θέλει εκείνο, είναι σοφίσματα των ιερέων και μόνον.
Πέραν αυτού, νομίζω πως πρέπει να αποδόσουμε και στον Άνθρωπο την αξία και την παρουσία που του πρέπει. Συνηθίζουμε να λέμε "να ευχαριστείς τον θεό για τα καλά που έχεις στη ζωή σου" ή "προσευχήσου στο θεό να έχεις καθαρό μυαλό στις εξετάσεις που θα γράψεις" κλπ. Μα πραγματικά δεν καταλαβαίνω το λόγο που αν εγώ αισθάνομαι ευτυχισμένος, να πρέπει οπωσδήποτε να αποδόσω αυτή μου την ευτυχία στον όποιο θεό. Για ποιό λόγο; Γιατί θα πρέπει να είμαι υπόχρεος να αποδόσω τα δέοντα στον όποιο θεό, αντί απλά να αποδεχτώ πως μία σειρά πράξεων ή μη πράξεων με έφεραν σε αυτή την κατάσταση; Γιατί να μην μπορώ να αποδεχτώ πως η ευτυχία μου ή η δυστυχία μου απλά υπάρχει και κατόπιν να "εργαστώ" πάνω σε αυτή;
Αν έχω δύο υγιέστατα παιδιά που τα αγαπώ και τα χαίρομαι, γιατί πρέπει οπωσδήποτε να λέω καθημερινά "δοξάζω τον θεό που έχω αυτά τα παιδιά"; Γιατί πρέπει να δημιουργούμε μια διαρκή χρεωπιστωτική σχέση με τον δημιουργό μας; Αν αποδεχτώ πως το οτιδήποτε που υπάρχει δεν έχει δημιουργό, δεν σπαταλάω χρόνο στο να τον δοξάζω και τον χρησιμοποιώ (αν θέλω) για να τον ανακαλύψω. Φυσικά αυτή η αιώνια απόδοση κάθε θετικού στο θεό, εμπεριέχει κι ένα πρόβλημα: Δεν μπορούμε να του αποδόσουμε τα κάθε λογής ΄δυσάρεστα που συμβαίνουν είτε σε εμάς, είτε σε κάποιους άλλους, καθώς κάθε λογής κακό πρέρχεται είτε από εμάς, είται από τον "εξαποδώ" της κάθε θρησκείας. Αν θέλουμε να αποδόσουμε τα καλά και τα ευχάριστα στο δημιουργό, πρέπει υποχρεωτικά να του αποδόσουμε και όλα τα δυσάρεστα. Πιστεύω όμως πως οι κάθε λογής πιστοί δεν θα είναι ποτέ έτοιμοι να απδεχτούν μια τέτοια λογική. Έχουν εξυψώσει (και καλά κάνουν) τόσο πολύ τον δημιουργό τους, που χωρίς να το καταλαβαίνουν τον καθιστούν μερικό γιατί του αποδίδουν μόνον τα ευχάριστα και όχι απλά τα πάντα. Τα δυσάρεστα τα επωμίζοντια οι ίδιοι, δημιουργώντας αυτή τη χρεωπιστωτική σχέση που προανέφερα.
Σίγουρα για να προσεγγίσουμε και να κατανοήσουμε κάθε ιδέα, συναίσθημα και πράξη, το ντύνουμε με τις ανάλογες λέξεις που το αντιπροσωπεύουν. Όταν όμως αναφερόμαστε στη Φύση, στο Όλον κλπ, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αποδόσουμε σε αυτό τα ΠΑΝΤΑ. Όταν μιλάμε για το "έν το Παν", εννοούμε ακριβώς αυτό.
Θεωρώ λοιπόν πως ο θεός θα υπάρχει όσο υπάρχουν άνθρωποι και μάλιστα αν όντως οι άνθρωποι αποτελούν το τελειότερο δημιούργημά του, τότε, μέσα από τη λογική "ο θεός έφτιαξε τον άνθρωπο για να γνωρίσει τον εαυτό του", θα απαντούσα στον θεό "μπορούσες και καλύτερα"...
Lux e tenebris
quote:
Σαν συμπέρασμα και αναφορικά με το παράδειγμα του CROWL26, αν ο πατέρας μου είχε μαζί μου τη σχέση που υποτίθεται ότι έχει ο θεός με τους ανθρώπους, θα προτιμούσα να ήμουν ορφανός...
@ macedon
Μα είσαι ήδη φίλε μου ορφανός.Από τη στιγμή που δέχεσαι ανώτερη δύναμη δηλαδή Θεό, δημιουργό του ανθρώπου είσαι ορφανός.Μείνε έτσι αν αυτό σου αρέσει.
Φιλικά.-
ICXC
Και αλλη μια ερωτηση.Θυμιστε μου ρε παιδια απο που ειναι αντεγραμμενο το κομματι του χριστιανισμου που λεει για την κιβωτο του νωε...
I lost my soul when i fell to earth...
Βέβαια αυτόν τον φόβο ποτέ δεν τον είχε , και ούτε πρόκειται να τον απόκτηση αυτή η ανώτερη δύναμη που λέμε ΘΕΟΣ , αλλά τα ιερατεία που έχουν συμφέρων να μας ελέγχουν με αυτό το γνωστό παραμύθι .
Στην αρχαία Ελλάδα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά , ο άνθρωπος απομυθοποιεί το θειο και του δίνει ανθρώπινες αδυναμίες , ώστε να μπορεί ο άνθρωπος να αποβάλει από επάνω του τον φόβο , και να μάθει μέσα από τον ίδιο του τον Εαυτό του ,τον πραγματικό σεβασμό προς το ΟΛΟΝ
Ο Αισχύλος θα παρουσιάσει τον αλυσοδεμένο Προμηθέα να απαντά στο θεϊκό αγγελιοφόρο Ερμή, πειθήνιο όργανο του Δία:
«Μάθε καλά πως τη δική μου δυστυχία δε θα άλλαζα ποτέ με τη δική σου προσφορά δουλικής υπηρεσίας.» Το δίκαιο είναι με το μέρος του Προμηθέα που βοήθησε το ανθρώπινο γένος, αφαιρώντας ένα μέρος από τη γνωστική αλαζονεία των θεών.
quote:
mikeclio:
Και αλλη μια ερωτηση.Θυμιστε μου ρε παιδια απο που ειναι αντεγραμμενο το κομματι του χριστιανισμου που λεει για την κιβωτο του νωε...
1. Έπος του Atrahasis (Βαβυλώνα περί το 1600πχ)
2. Έπος του Ziusudra (Σουμέρριοι, περί το 177πχ)
3. Έπος του Utnapishtim (τμήμα του έπους του Gilgamesh, ακκαδική μετάφραση του "2")
4. Κατακλυσμός του Δαρδάνου
5. Κατακλυσμός του Δευκαλίωνος
Όπως βλέπεις, είναι 100% γνήσιο! Take your pick 
Lux e tenebris
quote:quote:
Ελεάτης
αλλα ας μη λησμονουμε ότι ολοι νομοι θεσπιζονται από καποιον νοημονα νομοθετη.
macedon
Η παραπάνω πρόταση δεν είναι αξιωματική. Είναι θεώρημα και ως εκ τούτου χρήζει απόδειξης. Ευχαρίστως να την ακούσουμε αν την έχεις πρόχειρη.Από την άλλη, υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα νόμων στην καθημερινή ζωή που δεν απαιτούν την ύπαρξη κανενός νομοθέτη. Για παράδειγμα, το να έχει ένα νόμισμα 50% πιθανότητες να πέσει σε μία συγκεκριμένη θέση δεν απαιτεί την ύπαρξη κανενός νομοθέτη, ευφυούς ή μη.
Ολος ο κοσμος μας αποτελει κατά καποιο τροπο ένα τεχνολογικο θαυμα. Ακομη και η παραμικρη λεπτομερεια που την θεωρουμε αυτονοητη αν την επεξεργαστουμε λογικα διαπιστωνουμε ότι αποτελει ένα μερος μιας εξαιρετικα ισορροπημένης ανεκτιμητης πολυπλοκοτητας που ξεπερνα κατά πολύ την τυχαιοτητα.
Αυτό το «θαυμα» μπορουμε να το προσεγγισουμε ως ένα βαθμο με την νοηση μας γιατι στηριζεται ακριβως σε αυτή την σχεση αιτιας-αποτελεσματος.
Ολος αυτος ο κοσμος στηριζεται σε φυσικους νομους και κανονες. Ακομη και το κερμα που αναφερεις θα πεσει σε μια συγκεκριμμενη θεση εξαιτιας των νομων αυτων.Και οι νομοι αυτοι οφειλονται σε νοημονα/ες νομοθετη/ες γιατι αυτή είναι η μονη λογικη εξηγηση που στηριζεται σε επιχειρηματα. Γιατι οποιαδηποτε άλλη αποψη περι τυχαιοτητας μπορει πολυ ευκολα να αποδειχθει παραλογη και πολύ επιφανειακη προσεγγιση του θεματος.
Τι ειδους αποδειξεις ζητας εσυ και οποιος αλλος ζητα;;; Τι ειδους αποδειξεις δηλαδη κατα τη γνωμη σας μετατρεπουν το θεωρημα σε αξιωμα;;;
Ποια ειναι κατα τη γνωμη σας η προελευση των φυσικων νομων;;;
Όπως και ο Ερμης του Πραξιτελη είναι τοσο τελειος που αποτελει αναμφισβητητα εργο νοημονα δημιουργου και φυσικα δεν μπορει να υποστηριχθει ότι ειναι τυχαιο προιον διαβρωσης ετσι αντιστοιχα, τηρουμενων των αναλογιων, μπορουμε να πουμε ότι κατι τοσο τελειο οπως ο κοσμος μας δεν μπορει να αποτελει προιον «τυχαιοτητας».
Και όταν μιλω για νοημων δημιουργια δεν εννοω αναγκαστικα κατι μυστικιστικο. Διαφορες υποθεσεις μπορουν να γινουν. Για παραδειγμα θα μπορουσε ολοκληρος ο κοσμος μας να αποτελει ένα πειραμα ενός αλλου πολύ ανωτερου από εμας πολιτισμου ειτε θα μπορουσε να αποτελει μια την «φυλακη» καποιου πολύ ανωτερου πολιτισμου οπου ο καθενας μας (που πριν γεννηθει ηταν μελος του πολιτισμου αυτου) περναει μια ζωη-ποινη για καποιο λογο. Ισως η αληθινη ζωη να αρχιζει μετα από αυτό που εμεις αποκαλουμε «θανατο» και ο αληθινος θανατος να είναι η ζωη μας σε αυτό τον κοσμο.
Όλα αυτά είναι, βεβαια, υποθεσεις αλλα σιγουρα μπορουν να στηριχθουν από καποια λογικα επιχειρηματα ή τουλαχιστον δεν αποτελουν σε καμια περιπτωση παραλογισμους.
Αντιθετα αποψεις όπως οτι όλα εγιναν από μονα τους και οφειλονται στο τιποτα δεν μπορουν στηριχθουν σε τιποτα και είναι καθαρα προιοντα ανοησιας και πολύ επιφανειακης προσεγγισης των πραγματων.
-----------------------------------------
http://www.amethystium.com
ο κοσμος ειναι τοσο τελεια φτιαγμενος που καθημερινα
1)ηλιοι καταπηνουν πλανητες
2)μετεωρητες καταστρεφουν την ζωη σε διαφορους πλανητες
αλλα μην ειμαστε τοσο τραγικοι ας δουμε κατι ποιο απλο
τελειος κοσμος με γεννετικες ανωμαλιες
και οχι δεν αναφερομαι σε ανωμαλιες που εχουν δημιουργηθει λογο χημικων που εχουμε φτιαξει
γιατι υπαρχουν αναφορες για γεννετικες ανωμαλιες σε διαφορα ειδη πρωτου φτιαχτουν χημικα
αλλο που βλεπουμε στον τελειο κοσμο
καρκινος
τι ειναι αυτο θα μου πειτε μα πολυ απλα τα κυταρα που ειναι τελεια κατασκευασμενα τρελαινονται και αναπτυσονται σε τρελους ρυθμους
τελικα ειναι κατασκευασμενος απο ον με πολυ μυαλο
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Εδώ δεν μπορούμε και δεν πρέπει να υπολογίσουμε το λογικό βάσει στατιστικής. Οι φυσικοί νόμοι δεν είναι απαραίτητο να έχουν προέλευση φίλε μου. Όπως είχα γράψει και σε προηγούμενο post μου, επειδή ακριβώς στα πάντα βλέπουμε μια γραμμική συνέχεια, δεν μπορούμε να φανταστούμε πως κάτι απλά υπήρχε πάντα. Σίγουρα, ζώντας καθημερινά με παραστάσεις γέννησης και θανάτου, μας είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτούμε μια τέτοια πιθανότητα (ενός κόσμου χωρίς αρχή). Ψάχνουμε να βρούμε την αρχή του, θεωρώντας πως σίγουρα κάθε κοσμική εκδήλωση από κάπου ξεκίνησε, κάποτε δημιουργήθηκε. Καλύτερα να αφιερώνουμε χρόνο και εγκεφαλικά κύτταρα στο να κατανοήσουμε τη λειτουργία του σύμπαντος, παρά να ψάχνουμε αιωνίως το αν έχει ή όχι αρχή. Σίγουρα ο κόσμος αποτελεί ένα δυναμικό σύνολο, όπου τα πάντα ρει, όμως αν και βλέπουμε συνεχώς καταστάσεις δημιουργίας και καταστροφής, αυτό δε σημαίνει απόλυτα πως πρέπει οπωσδήποτε από κάπου να ξεκίνησαν όλα.
Σίγουρα η κυβερνητική και η νομοταξία στο σύμπαν είναι κάτι δεδομένο, αυτό είναι γνωστό χιλιάδες χρόνια πριν (βλ. Ορφικοί, Ερμής Τρισμέγιστος κλπ), όμως μη συνδέεις απόλυτα την ανθρώπινη νοημοσύνη με κάποια άλλη κοσμική δύναμη. Δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει κάποια νοήμονα δύναμη που δημιουργεί τα πάντα και καθορίζει τη λειτουργία και εξέλιξή τους. Επίσης μην ξεχνάς πως ναι μεν υπάρχει η ανθρώπινη νοημοσύνη, μπορεί όμως να υπάρχει και άλλου είδους νοημοσύνη, εντελώς ασύμβατη με την ανθρώπινη. Κοντινό παράδειγμα είναι οι φάλαινες και τα δελφίνια, τα οποία θεωρείται πως κατέχουν ένα ποσοστό ανεπτυγμένων εγκεφαλικών λειτουργιών. Εντούτοις, ο άνθρωπος δεν έχει καταφέρει (όσο έξυπνος κι εξελιγμένος φαίνεται) να ερμηνεύσει και να επεξεργαστεί τη γλώσσα αυτών των θηλαστικών. Αυτό δεν σημαίνει πως οι φάλαινες και τα δελφίνια δεν έχουν νοημοσύνη, απλά η δική τους νοημοσύνη κινείται σε άλλα επίπεδα (απλά είναι διαφορετική και κατά συνέπεια άσχετη με αξιολόγηση ως ανώτερη ή κατώτερη από του ανθρώπου).
Καταλήγω λοιπόν στο ότι μπορεί να υπάρχει και άλλου είδους νοημοσύνη, άσχετη και ασύμβατη με την ανθρώπινη κι επίσης καταλήγω στο ότι πρέπει να δούμε την υπόσταση του σύμπαντος πιο σφαιρικά και όχι μόνον υπό το ανθρώπινο πρίσμα. Αυτό βέβαια αποτελεί μια πραγματική υπέρβαση, τόσο σε υπαρξιακό, όσο και σε διανοητικό επίπεδο, καθώς καλούμαστε να ταυτοποιήσουμε κάτι που βρίσκεται πέραν και έξω από τον δικό μας μικρόκοσμο. Συνάμα όμως αποτελεί και εξαιρετική πνευματική άσκηση...
Lux e tenebris