- ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Με αφορμή τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου θα ήθελα να δούμε κάποια στοιχεία για την επανάσταση και το ρόλο της Φιλικής Εταιρείας σε αυτή.

Τι ήταν η Φιλική Εταιρεία ;
Ποιο το έργο της ;
Τι έχει γραφτεί γι’ αυτή ;
Τι έχει αποκρυφτεί ;

Αυτό είναι ένα αρχικό πεδίο για να κάνουμε την κουβέντα μας για τους Φιλικούς και την Φιλική Εταιρεία.

Θα ξεκινήσω με τον όρκο των φιλικών .

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΟΡΚΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Ορκίζομαι ενώπιον του Αληθινού Θεού οικειοθελώς ότι θέλω είμαι επί ζωής, πιστός εις την εταιρείαν κατά πάντα. Να μην φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και τους λόγους της, μήτε να σταθώ κατ’ ουδένα λόγον αφορμή του να καταλάβωσι άλλοι ποτέ ότι γνωρίζω περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις πνευματικόν ή άλλον φίλο μου.

Ορκίζομαι ότι εις το εξής δεν θέλω έμβη εις καμίαν άλλην εταιρείαν, όποια και αν είναι, μήτε εις κανέναν δεσμόν υποχρεωτικόν. Και μάλιστα, οποιονδήποτε δεσμόν αν είχα και των πλέον αδιάφορων ως προς την εταιρείαν, θέλω τον νομίζει ουδέν.

Ορκίζομαι ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου αδιάλλακτον μίσος εναντίον των τυράννων της Πατρίδος μου, των οπαδών και τον ομοφρόνων προς τούτους. Θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και παντελή όλεθρον των, όταν η περίσταση το συγχωρήση.

Ορκίζομαι να μην μεταχειρισθώ ποτέ βίαν δια να συγγνωρισθώ με κανέναν συνάδελφον, προσέχων εξ εναντίας με την μεγαλυτέραν επιμέλειαν, να μην λανθασθώ κατά τούτο, γινόμενος αίτιος ακολούθου τινός συμβάντος.

Ορκίζομαι ότι καθώς εγώ παρεδέχθην εις την Εταιρείαν να δέχωμαι παρομοίως άλλον αδελφόν, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλης την απαιτούμενην άργητα εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της Πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον μόνον να φυλάττη το Μυστικόν, αλλά και να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.

Ορκίζομαι να μην ωφελούμαι κατ’ ουδένα τρόπον από τα χρήματα της Εταιρείας, θεωρών αυτά ως ιερόν πράγμα και ενέχυρον ανήκον εις όλον το Έθνος μου. Να προφυλάττομαι παρομοίως και εις τα λαμβανόμενα και στελλόμενα σφραγισμένα γράμματα.

Ορκίζομαι να μη ερωτώ ποτέ κανένα των Φιλικών με περιέργειαν, δια να μάθω ποίος τον εδέχθη εις την Εταιρείαν. Κατά τούτο δε να μην φανερώσω ή να δώσω αφορμήν εις τούτον να καταλάβη ποίος με παρεδέχθη. Να υποκρίνομαι μάλιστα άγνοιαν, αν γνωρίσω το σημείον εις το εφοδιαστικόν τινός.

Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβωμαι την Διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους Διοικητάς του τόπου εις τον οποίον διατρίβω.

Τέλος πάντων, ορκίζομαι εις Σε, ώ Ιερά πλην τρισαθλία Πατρίς. Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου, ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία τόσους αιώνες έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδιά μου δάκρυα χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν και εις την μέλλουσα Ελευθερίαν των ομογενών μου, ότι αφιερώνουμαι εις Σε.

Η θεία Δικαιοσύνη ας εξαντλήσει εις την κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των ομογενών μου αν ίσως λησμονήσω προς στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου. Τέλος, ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μην μολύνω την αγιότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου.

Τα πρώτα χρόνια η οργάνωση συνάντησε δυσκολίες στη στελέχωσή της και τα μέλη της δεν υπερέβαιναν τα τριάντα. Ομως το 1818 οι Φιλικοί άρχισαν να επισκέπτονται τις ελληνικές κοινότητες για να κατηχούν νέα μέλη με αποτέλεσμα να αρχίσουν να αυξάνονται ραγδαία οι μυημένοι.

Οι τρεις ιδρυτές δημιούργησαν ένα συνωμοτικό μηχανισμό για να μυήσει τους Έλληνες. Η μύηση, η αλληλογραφία και η επικοινωνία μεταξύ των μελών της Εταιρείας ακολουθούσε όλους τους κανόνες μυστικότητας (ψευδώνυμα, κρυπτογραφικό αλφάβητο, συνθηματικές λέξεις, κλπ.)

Το 1819 μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρεία οι περισσότεροι πρόκριτοι της Πελοποννήσου και των νησιών του Αιγαίου και αρκετοί οπλαρχηγοί. Τον επόμενο χρόνο τα μέλη της ξεπερνούσαν τις 3.000. Αυτή η επιτυχής πορεία της Φιλικής Εταιρείας οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στο γεγονός, ότι καλλιεργούσαν την ιδέα πως η κίνησή τους υποστηριζόταν από τη Ρωσία και ότι είχαν την ευλογία του Πατριάρχη.

Οι Φιλικοί δεν ήταν όλοι ίσοι. Υπήρχε ο ηγετικός πυρήνας, η Ανωτάτη Αρχή όπως ονομαζόταν, τέσσερις πολιτικές και δύο στρατιωτικές βαθμίδες στις οποίες εντάσσονταν τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Στη χαμηλότερη βαθμίδα ήταν οι βλάμηδες, δηλαδή οι αγράμματοι και οι απλοί άνθρωποι. Στην επομένη βαθμίδα, τους συστημένους, εντάσσονταν οι υπάλληλοι και οι μικροέμποροι, ενώ στις δυο επόμενες βαθμίδες, τους ιερείς και τους ποιμένες, εντάσσονταν οι ευκατάστατοι και οι μορφωμένοι. Οι στρατιωτικές βαθμίδες ήταν αυτή των αφιερωμένων και εκείνη των ποιμένων.

Η Ανώτατη Αρχή περιλάμβανε αρχικά τους ιδρυτές της οργάνωσης. Στο διάστημα 1815-1818 διευρύνθηκε με την είσοδο σε αυτήν του Αντωνίου Κομιζόπουλου, του Νικολάου Γαλάτη, του Ανθιμου Γαζή, του Αθανάσιου Σέκερη και του Παναγιώτη Αναγνωστόπουλου.

Οσο όμως απλωνόταν η Φιλική Εταιρεία τόσο περισσότερο ένιωθαν οι ιδρυτές της την ανάγκη να αναζητήσουν έναν αρχηγό με πανελλήνια ακτινοβολία και διεθνή αναγνώριση. Ετσι στις αρχές του 1820 οι Φιλικοί πλησίασαν τον Ιωάννη Καποδίστρια, υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας και του πρόσφεραν την ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας. Οταν εκείνος αρνήθηκε, πρόσφεραν την αρχηγία στον Αλέξανδρο Υψηλάντη που είχε σταδιοδρομήσει με επιτυχία στον ρωσικό στρατό.

Οι τρεις ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας είχαν ως στόχο να προετοιμάσουν μια εξέγερση που θα ελευθέρωνε το Γένος και την Πατρίδα από τον τουρκικό ζυγό. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, όταν ανέλαβε τη θέση του "Γενικού Επιτρόπου της Αρχής", ξεκίνησε εσπευσμένα τις εργασίες για την προετοιμασία της επανάστασης. Οι μυημένοι ήταν πλέον χιλιάδες, το "μυστικό" κυκλοφορούσε σε όλο τον ελλαδικό και βαλκανικό χώρο και στις παροικίες με αποτέλεσμα να κιδυνεύει ανά πάσα στιγμή να προδοθεί στους Τούρκους.

Ο Υψηλάντης, ο οποίος θαύμαζε τον Ρήγα Βελεστινλή και τις ιδέες του, επιδίωξε τη συνεργασία με τους άλλους βαλκανικοιύς λαούς. Απευθύνθηκε στους Σέρβους και στους Βλάχους αλλά οι προσπάθειές του δεν ευοδώθηκαν. Ομως στις αρχές του 1821 υπήρχαν καλύτερες προυποθέσεις για το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης στη βόρεια Βαλκανική και συγκεκριμένα στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες διότι διοικούνταν από Φαναριώτες Ηγεμόνες και ο τουρκικός στρατός απαγορευόταν να σταθμεύει στην περιοχή. Η επανάσταση ξέσπασε ουσιαστικά στις 22 Φεβρουαρίου του 1821 όταν ο Υψηλάντης διέβη τον Προύθο ποταμό και εισήλθε στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.

Από τον Ιανουάριο του 1821 είχε σταλεί στην Πελοπόννησο ο Γρηγόριος Δικαίος ή Παπαφλέσσας για να ξεσηκώσει τους προκρίτους και τους ιερείς. Τον Μάρτιο η Πελοπόννησος πήρε τα όπλα και τον Ιούνιο έφθασε στην Ελλάδα ο Δημήτριος Υψηλάντης ως πληρεξούσιος του αδελφού του προκειμένου να αναλάβει την αρχηγία του Αγώνα, όμως γρήγορα παραμερίστηκε από τους ντόπιους προκρίτους και οπλαρχηγούς. Ηταν πλέον φανερό ότι το Γένος μπορούσε να διεξάγει τον Αγώνα του και χωρίς την καθοδήγηση της Φιλικής Εταιρείας.

Η Φιλική Εταιρεία δεν κατόρθωσε να προωθήσει την ιδέα για μια παμβαλκανική εξέγερση, διότι οι βαλκανικοί λαοί είτε βρίσκονταν ακόμη στα πρώιμα στάδια του εθνικού τους Διαφωτισμού, είτε οι στόχοι τους δεν ταυτίζονταν με εκείνους των Ελλήνων. Κατόρθωσε όμως να οργανώσει τους Ελληνες, να τους εμφυσήσει την ιδέα της εξέγερσης και τελικά να προετοιμάσει και να εκδηλώσει την επανάσταση του Ελληνικού Γένους, η οποία κατέληξε στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

Ο κακός λύκος

1. ΓΙΑΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ Ο ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΞΑΝΘΟΣ ΩΣ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΑΝΔΡΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ Ο Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ;ΠΟΙΟΣ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ;

2. ΠΟΙΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ;

3.ΠΟΣΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΗΤΑΝ Ο ΦΙΛΙΚΟΣ ΓΑΛΑΤΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ;

4. ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΑΣΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΚΗΣ;

5. ΠΟΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕ ΤΗΝ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ;

ΑΥΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΟ.

Θα είμαι εδώ, για να παρακολουθώ την συνέχεια, μα και αργότερα να θέσω τα δικά μου ερωτήματα που είναι πολλά αλλά και στον παγκόσμιο χάρτη απλωμένα... Εν καιρό...
Σε χαιρετώ φιλικά.
Σας χαιρετώ.

Ελπίζω εδώ,
να μάθω περισσότερα.

" Η μυστική ομάδα ( Ε ) εκδηλώθηκε για πρώτη φορά, τουλάχιστον επίσημα, τα χρόνια της επανάστασης του 1821.
Εκδηλώθηκε τρόπος του λέγειν , αφού ποτέ δεν έγινε αναφορά στο όνομα της, αλλά στο κάλυμμα αυτής ,που δεν είναι άλλη από την Φιλική Εταιρία.
Στη πραγματικότητα η Φιλική Εταιρία, δεν ήταν παρά πλόκαμος της (Ε) με τους τρεις ιδρυτές της ( τους Νικόλαο Σκουφά, Αθανάσιο Τσακάλωφ και Εμμανουήλ Ξάνθο ) να είναι μυημένα, απεσταλμένα μέλη των Έψιλον.
Η « Αόρατος Αρχή », το όνομα που χρησιμοποιούσαν για να αναφερθούν στην ομάδα Έψιλον, έδωσε το σύνθημα για τον μεγάλο αγώνα της επιβίωσης του έθνους. "

χωρίς σχόλια...

Kάποια λίγα στοιχεία...
H Φιλική Eταιρεία είχε αρχικά πέντε βαθμίδες:
των αδελφοποιητών,
των συστημένων,
των ιερέων,
των ποιμένων,
των αρχιποιμένων,
ενώ αργότερα προστέθηκαν οι βαθμίδες
των αφιερωμένων και
των αρχηγών των αφιερωμένων για τους στρατιωτικούς.
H διαδικασία της μύησης διαρκούσε αρκετές ημέρες. Όταν ο μυημένος έδινε το «Mεγάλο Όρκο» ακολουθούσε η «καθιέρωση», δηλαδή η αποδοχή του νέου φιλικού ως μέλους της Eταιρείας και του δινόταν το «εφοδιαστικό» γράμμα.

Kώδικας Aδελφοποιητών.
H Φιλική Eταιρεία χρησιμοποίησε κωδικοποιημένη γλώσσα και συνθηματικές χειρονομίες, (τα σημεία), για την αναγνώριση και επικοινωνία των μελών της κάθε βαθμίδας. H Eταιρεία φανέρωνε ελάχιστα από τα μυστικά της στα μέλη του πρώτου βαθμού (αδελφοποιητοί). Παράλληλα, απαγορευόταν στους αδελφοποιητούς να γνωρίζουν ό,τι αφορούσε στα μέλη που είχαν βαθμό ανώτερο από το δικό τους.

Kαι πάλι συγχαρητήρια. Θα επανέλθω στο πάντα επίκαιρο και διαχρονικό αυτό θέμα.

Υπηρχαν λοιπον και αλλες εταιριες εκεινη την εποχη που ειχαν σχεση με τον Τεκτονισμο με την ενοια οτι μελη τους ή οι ιδρυτες τους ηταν Τεκτονες και προσφεραν εργο
στην προετοιμασια της επαναστασης αλλα κυριως στην διαμωρφωση της ιδεας της επαναστασης ....παραδειγμα:

Η εταιρεια των "καλων εξαδρφων" του Ρηγα Φεραιου και του Χριστοφορου Περρεβου με καθαρα επαναστατικη αντιτουρκικη δραση διαλυθηκε με τον θανατο του Ρηγα .

Η εταιρεια των "Αβλαβων" απο μια ομαδα προοδευτικων λογιων στην βενετια που υπο το καλυμα της ποιησης τυπωναν επαναστατικα μυνηματα ...

Το "Ελληνογλωσο ξενοδοχειο" στην Γαλια με σκοπους:

Την προσπαθεια επιρεασμου του Ναπολεοντα να ελευθερωσει την Ελλαδα,

την στρατολογιση ενος εκστρατευτικου σωματος για των αγωνα και την αποστολη τουφεκιων και πολεμοφοδιων στους επαναστατες.

Απο τα τρια καταφερε πληρως το τελευταιο
μεχρι και την διαληση της οι ελληνες κλεφτες ειχαν λαβει 40.000 τουφεκια.
Μεταξυ των μελων της ο Αθανασιος Τσακαλωφ συνιδρυτης της φιληκης.

Το εργο της σταματησε με την πτωση του Ναπολεοντα καθως η Γαλικη εξωτερικη πολιτικη της εποχης αλαξε ριζικα και χαθηκε καθε επιροη της εταιριας στην νεα κατασταση

Η "φιλομουσος εταιρεια" απο αγγλοτραφεις Ελληνες με σκοπο να εξυπηρετηθουν τα συμφεροντα της αγγλιας στην περιοχη που ηταν εισ βαρος των τουρκων και υπερ της ελληνικης υποθεσης.

Η φιλομουσος εταιρια περνα τελικα στα χερια ρωσοτραφων- ρωσοφιλων Ελληνων με ηγετη τον Ι Καποδιστρια και με σκοπο των επηρεασμο της ευρωπαικης διπλωματιας υπερ της Ελληνικης υποθεσης

(συμφωνα με καποιους Ιστορικους ο καποδιστριας αρνηθηκε την ηγεσια της φιλικης γιατι την θεωρουσε ανταγωνιστηκη στην δικια του κατα αλλους δεν μπορουσε να φανει τοσο επαναστατης και να παραμηνει υπουργος του τσαρου)

Ο καποδιστριας πιστευε(συμφωνα με αυστριακες πηγες ) οτι η Ελλαδα πρεπει να ελευθερωθει και να αφιερωθει απο ολων τον κοσμο με ψηφισμα στην παραγωγη πολιτισμου, δασκαλων και καλιτεχνων για ολη την ανθρωποτητα.

Μια πολυ γοητευτικη ιδεα για την ρομαντικη εκεινη εποχη των λογιων....
Ο καποδιστριας κατηγορηθηκε τελικα
απο τους αυστριακους (του μετερνιχ) για ανοικτη επαναστατικη δραση πραγμα που δεν "αρεσε" στους μεγαλους τις εποχης.

Να φαινονται δηλαδη να συνομιλουν ανοικτα με εναν επαναστατη ( μην ξεχναμε οτι ηταν υπουργος εξωτερικων του τσαρου) καθως δεν ηθελαν να βλαφτουν ετσι τα συμφεροντα τους με την Οθ. Αυτοκρατορια....

Η δραση της ατονισε και περιοριστικε στην εκπαιδευση των Ελληνων

παρολα αυτα η εταιρια προσφερε πολλα στον αγωνα στο σημειο που υστερουσε η φιλικη

Στην διπλωματια...και στην κατασκοπια

στην μετεξελιξη της απο "αγγλικης" επιροης εταιρια σε "ρωσικης" συμαντικο ρολο επεξε και το εγκλημα του λορδου Ελγην

καθως η Αγγλια με την πραξη εχασε πολλα ερεισματα στην περιοχη και στο "φωτισμενο" κοσμο ειδικοτερα .
Επισης σημαντικο ρολο στην μεταστροφη της εταιρειας εχει και ο Α. Γαζης.

Η εταιρεια δεν διαλυθηκε
και αποτελέσε μπορουμε να πουμε συνοδοιπορο της φιλικης

και φτανουμε στην φιλικη

που μας τα ειπε ο αποστολης... αψογα

δεν ειμαστε ρατσιστες αυτοι ... ειναι γαυροι

Edited by - drumx13 on 23/03/2004 23:15:31

O Kοραής, ο οποίος σαν αληθινός πνευματικός ηγέτης περνούσε πολιτικές παραινέσεις προς το λαό, που τις πρόβαλλε σε κάθε ευκαιρία, όπως προλογίζοντας τα "Πολιτικά" του Aριστοτέλη. Συγκεκριμένα εκεί παρουσίαζε πολύ καθαρά την άποψη ότι η δεσποτική τάση αποτελούσε στοιχείο που μόνο η παιδεία μπορούσε να την ξεριζώσει. Για τον Kοραή όμως εχθρός του μεγάλου ξεσηκωμού ήταν και το ιερατείο, που δεν είχε διστάσει με την "Πατρική Διδασκαλία" του Πατριάρχη Iεροσολύμων Aνθιμου να συμβουλεύσει το λαό να μην επαναστατήσει.

O Pήγας ήταν ιδιαίτερα συνειδητός επαναστάτης, που στήριξε τη σάρκωση των προσδοκιών κατά πρώτο λόγο στους εμπόρους και στους ναυτικούς και κατά δεύτερο λόγο στους κατοίκους της υπαίθρου. Oι ενέργειες όμως του Pήγα - και κυρίως η δημοσίευση του Συντάγματός του - εξόργισαν το ιερατείο.

Kαι μια ή αναφορά στον Aνώνυμο και την "Eλληνική Nομαρχία" του, που αποτέλεσε την πρόσκληση για τον ξεσηκωμό και την απόδειξη για την ορθότητα της προσδοκίας του λυτρωμού.
O άγνωστος συγγραφέας της "Eλληνικής Nομαρχίας" είχε προφανώς σχέσεις με το Λιβόρνο, που ήταν ποτισμένος με τις αρχές και τον επαναστατικό συνωμοτισμό των Kαρμπονάρων.
O Aνώνυμος δεν πίστευε στην εξάρτηση του αγώνα των ραγιάδων από τους ξένους και ξεκαθάρισε απαρχής το θέμα, τοποθετώντας πάνω σε ντόπια βάση το εθνικό απελευθερωτικό πρόβλημα.

Aυτό ακριβώς το πρόβλημα ανέλαβε να το λύσει οριστικά η Φιλική Eταιρεία, που είχε χτιστεί σαν μυστική επαναστατική οργάνωση με βάση τα τεκτονικά πρότυπα από εκπροσώπους της προοδευτικής μερίδας της ελληνικής αστικής τάξης. Oι επικεφαλείς της Φιλικής Eταιρείας ήσαν όλοι αστοί, αντίθετα με τους ισχυρισμούς ορισμένων νέων Eλλήνων ιστορικών, που επιχείρησαν να ανακατέψουν στην πρωτοπορία των Φιλικών και μερικούς προύχοντες και ιερωμένους.

Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, θα ήθελα εδώ να κάνω σαφές κάτι που έθιξε και η φίλη zezmperg, το θέμα έχει πολλά «στεγανά» για την Νεοελληνική νοοτροπία, αυτό λοιπόν δε πρέπει να μας εμποδίσει να δούμε τα στοιχεία με καθαρό μάτι.
Μόνο αν μείνουμε μακριά από δογματισμούς θα καταφέρουμε να αποκτήσουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της Φιλικής Εταιρείας.

Η διάθεση μου είναι να μπορέσει ο μέσος αναγνώστης των Forums να αποκτήσει τις πληροφορίες που του αποκρύπτονται εδώ και πολλά χρόνια.

Έτσι λοιπόν, επειδή θα αποδειχθεί η Τεκτονική καταβολή της Φιλικής Εταιρείας και των αρχηγών της, ας μη μείνουμε μόνο σε αυτό αλλά ας μπούμε στο μαγικό κόσμο της αναζήτησης και της παράθεσης απόψεων και στοιχείων.

Αγαπητέ φίλε Oannes θα ήθελα να συμπληρώσω πως οι κατέχοντες τον πρώτο βαθμό ( αυτόν του αδελφοποιητού ή βλάμη ) σου απαγορευόταν να γνωρίζεις ποιος είχε μεγαλύτερο βαθμό από εσένα.
Ακόμα σε αυτό το βαθμό ήταν και όσοι δεν ήξεραν γράμματα και δεν ανέβαιναν στους άλλους βαθμούς.

Drumx13 πάρα πολύ καλή η παράθεση στοιχείων και για τις άλλες οργανώσεις, στην πορεία θα βρούμε και άλλα.

Ύστερα από πολλαπλές συζητήσεις μεταξύ των Νικ. Σκουφά, Αθαν. Τσακάλωφ και Εμμ. Ξάνθου, ιδρύεται η Φιλική Εταιρεία.
Στην Εταιρεία δόθηκε το όνομα «Εταιρεία των Φιλικών» και στην αρχή δημιουργήθηκαν τρείς βαθμοί.
1. Αδελφοποιητού ή Βλάμη
2. Συστημένου
3. Ιερέως

Η εταιρεία καλείτε ναός και το έμβλημα της αποτελείτε από δύο διασταυρούμενες, επί σταυρού, λόγχες φέροντες σημαίες όπου η μεν μία είχε τα στοιχεία Η Ε Α η δε άλλη Η Θ Σ τα οποία σημαίνουν «Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ».
Ο σταυρός περικλείετε με δάφνινο στεφάνι όπου κάτω απ’ αυτόν υπάρχει ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο διηρημένο σε 16 κάθετες οι οποίες σημαίνουν τα 16 μέλη της Ανώτατης Αρχής.
Οι κάθετες αυτές καλύπτονται από δύο διαγώνιες υποδηλώνοντας έτσι τον άρρηκτο δεσμό και την αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της Εταιρείας.
Ακόμη υιοθέτησαν σημαία η οποία αποτελείτο από τρία χρώματα, το κόκκινο, το άσπρο και το μαύρο.

Το κόκκινο πηγή ενέργειας αποδίδει την δύναμη της θελήσεως, το πάθος της σκλαβωμένης ψυχής και το αίμα το οποίο θα ποτίσει το δέντρο της Ελευθερίας.

Το λευκό συμβολίζει τη θυσία και την αγνότητα του σκοπού.

Το δε μαύρο συμβολίζει το θάνατο της δουλείας του ανθρώπου.

Η επανάσταση του 1821 είναι ίσως το σημαντικότερο γεγονός στη Νεώτερη Ελληνική Ιστορία, Δεν ήταν μια τυχαία εξέγερση λόγω ευνοϊκών συμπτώσεων ούτε στόχευε στην εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων. Αντίθετα ήταν ώριμο αποτέλεσμα των εξωτερικών αντικειμενικών συνθηκών και της πολιτικής βούλησης τριών Ελλήνων πατριωτών μέσω της Φιλικής Εταιρίας. Μια μακρόχρονη δηλαδή οικονομική και πνευματική προετοιμασία του υπόδουλου Ελληνισμού τον οδήγησε στην επανάσταση εναντίον του οθωμανικού δεσποτισμού.

Στις 29 Μαΐου 1453 ο Ελληνισμός βρέθηκε κάτω από τον τουρκικό ζυγό. Για τέσσερις αιώνες περίπου ζούσε σε ένα καθεστώς καταπιέσεων, διωγμών και ταπεινώσεων. Ζούσε χωρίς τη δυνατότητα να αναπτύξει ελεύθερα οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα και μολονότι είχε ένα οργανωμένο σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης, δε μπορούσε να επέμβει σε γενικότερα πολιτικά θέματα που αφορούσαν το έθνος. Μπροστά σ' αυτή τη θλιβερή κατάσταση όλοι οι ξένοι πίστεψαν τότε πως η Ελλάδα πέθανε οριστικά σαν έθνος.

Ωστόσο ο πόθος για τη λευτεριά υπήρχε πάντα δημιουργώντας στους Έλληνες το συναίσθημα ότι αργά ή γρήγορα το πεπρωμένο τους έπρεπε να μεταβληθεί, για να μπορέσουν κάποτε να αποκτήσουν πατρίδα, στην οποία να ζουν με αξιοπρέπεια. Τη λανθάνουσα εθνική τους συνείδηση κατόρθωσαν να αφυπνίσουν και να ενεργοποιήσουν οι δάσκαλοι του Γένους, τα επαναστατικά κηρύγματα του Ρήγα Φεραίου και η Φιλική Εταιρία.

Προσθέτοντας στα ανωτέρω post σχετικά με τους βαθμούς της Φιλικής Εταιρείας :
Οι Αδελφοποιητοί και οι Συστημένοι ήταν οι κατώτεροι βαθμοί. Οι Αδελφοποιητοί ήταν συνήθως οι αγράμματοι και Συστημένοι οι εγγράμματοι. Ανώτεροι ήταν οι Ιερείς, με κύριο έργο τους τη μύηση των νέων μελών, και οι Ποιμένες. Ο Υψηλάντης πρόσθεσε τους Αφιερωμένους και τους Αρχηγούς των Αφιερωμένων, που θα αποτελούσαν τον στρατιωτικό τομέα της Εταιρείας.

Επίσης μερικά γνωστά ονόματα που άνηκαν στην Φιλική Εταιρεία ήταν οι : Μπουμπουλίνα (Λασκαρίνα), Γεωργάκης Ολύμπιος, Δημήτριος Πλαπούτας, Νικηταράς, αδελφοί Σέκερη, Αθανάσιος Καρπενησιώτης, , Μάρκος Μπότσαρης, Λεπενιώτης, Κώστας Βελής, Γεώργιος Βιζυηνός, Γρηγόριος Μαρασλής, Νικηταράς κ.ά.

**ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**

Νομίζω ότι ο Ρήγας ήταν ο πρωτεργάτης εμπνευστής της Εταιρείας.

Σε πιο φιλοσοφικό πεδίο σημαντικότατη ήταν η συμβολή του Αδαμάντιου Κοραή.

Σε μεταφυσικό και αρκετά παραγνωρισμένος ο Θεόφιλος Καΐρης.

Η επιστολή γράφτηκε στις 7 Αυγούστου του 1866

"Γονυπετής εις το γραφείον μου, με οφθαλμούς δακρυρρέοντας και με συγκεκινημένην καρδίαν χαράσω όλως εις εκστασιν και με τρέμουσαν χείρα την αφιέρωσιν ταύτην

Εάν πατώμεν ελεύθερον έδαφος, σείς οι δύο την ιδέαν της παλιγγενεσίας
συνελάβατε πρώτοι.

- Σείς μετά του Εμμ. Ξάνθου και του Παναγιώτου Αναγνωστοπούλου κατηρτήσατε την ΦΙΛΙΚΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ εκ ής απέρευσεν του τεμαχίου τούτου της μεγάλης Ελλάδος.

Ευλογημένη η ώρα καθ' ήν συνετάχθη ο οργανισμός της ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ.

Ευλογημέναι αι μασωνικαί στοαί αίτινας σας εβάπτισαν εις την κολυμβύθραν της Ελευθερίας.

Εάν την στιγμήν ταύτην καρατούσαι ρινία κόπτοντας αλύσεις δούλων Εθνικοτήτων συνεδριάζωσιν, ας συγχωρήσωσι τον τελευταίον και ανικανώτερον Ελληνα να τας διακόψει με την παράκλησιν να ρίψωσιν εν βλέμμα και εις την δούλην Ελλάδα."

Εκ δεξιών και εξ΄ευωνύμων του σταυρωθέντος Σωτήρος του κόσμου μένουσαι, ψυχαί των αγίων τούτων, μεσιτεύσατε παρ' αυτώ όπως ευλογήσει το κίνημα της δυστυχούς Κρήτης - μεσιτεύσατε όπως εμπνεύσει εις τας καρδίας μας τον αληθή έρωτα και τον αγνόν εκείνο πατριωτισμό των μεγάλων ανδρών του 1821, όπως ανοίξει τους οφθαλμούς μας και λυτρώσει τους πολιτικούς μας από τον βόρβορον εις όν σήμερον εισίν ερριμένοι- μεσιτεύσατε όπως εννοήσωσιν αι Ευρωπαικαί δυνάμεις τα δικαιά μας. Η Αμερική ήτις εννοεί είναι μακράν.

Ψυχαί των μαρτύρων Μη εις ημάς τους ζώντας προσέχετε. Είμεθα νάννοι.
Ατενίσατε μόνον εις την γήν αυτήν, ήτις άλοτε ήτον η εστία του πολιτισμού της ελευθερίας και της προόδου , ήτις υπήρξε η πατρίς σας.

Προς Θεού!! Ουδέποτε η γή αυτή έκαμε κακόν εις τα κοινωνίας της Υδρογείου.
Απ' εναντίας και τα προήγαγε και τας οδήγησε. Διατί λοιπόν αχαριστούσιν οι σήμερον δυνατοί της γής ;

Αθήνησι, την 7 Αυγούστου 1866

Θ.Ι. Κολοκοτρώνης "

Πόσο μεστά πόσο διαχρονικά και πόσο ειλικρινά απεικονίζει όχι μόνον την τότε
αλλά και την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα στο έργο ΙΕΡΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ
(που είναι ο τρίτος βαθμός μυήσεως της Φιλικής εταιρείας) ο Θ. Κολοκοτρώνης εγγονός του μεγάλου πολέμαρχου.

Υ.Γ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ απο καρδίας στον αγαπημένο φίλο που μου έστειλε το παραπάνω με e-mail.
Γιώργο να είσαι πάντα καλά σ' ευχαριστώ

Ο κακός λύκος

Συμφωνα με την Ιστορια της Ελληνικης μασωνιας του Ιωαννη λουκα ο ρηγας σχετιζεται με τον τεκτονισμο
Αλλα παρολες τις ερευνες που εγιναν δεν κατεστει δυνατο να τεκμηριωθει απολυτα.

Οι Ιστορικοι που ασχοληθηκαν με το θεμα απεδωσαν στο λογο του τεκτονικες επιροες.

Συμφωνα με τον Ιστορικο που αναφερομε λοιπον (Ι Λουκα)
Ο Ρηγας πιθανων να ειχε μια πρωτη επαφη με τον τεκτονισμο στις παραδουναβιες ηγεμονιες που εμενε μεταξυ 1788 και 1790. Αν μυηθηκε αυτο πρεπει να εγινε στην Βιενη οπου συμφωνα με τεκτονες ερευνητες εγραψε και εκδοσε και το εργο του "Νεα πολιτικη διοικησης" με αποψεις διεθνηστικες υπερεθνικες αναλογες του τεκτονισμου.

καπου εκει (χρονολογικα) ο Ρηγας προβαινει στην Ιδρυση της "εταιρειας των καλων εξαδερφων" οπου συμετηχαν ο Χριστοφορος Περραιβος και ο πασας του βιδινιου Πασβανογλου (πιθανων ελληνικης καταγωγης) που ηταν κανονικοι τεκτονες ..

αλλοι Ιστορικοι οπως Κ. Αματος,Τ. Βουρνας,Λ. Βρανουσης,Α.Δασκαλακης, κ .α. θεωρουν οτι ο Ρηγας ειχε σιγορα διασυνδεσεις με τον τεκτονισμο αλλα διαφωνουν στο κατα ποσο ο ρολος του προκαθοριζονταν απο τον Τεκτονισμο καθως ηταν λογος φλογερα απελευθερωτικος ενω ο τεκτονισμος δεν χωριζει τον κοσμο σε εθνη και φυλες.

και ενω υποστηρηζε τα "αφηρημενα ανθρωπιστικα και φιλελευθερα ιδεωδη περι αλληλολοβοηθειας και αδερλικης συνεργασιας περα απο συνορα και φυλες" εντουτις αναγνωριζει και "χρεωνει" τους Ελληνες με αλλα καθηκοντα...

Στον πατριωτικο Υμνο γραφει:

(Στροφη 13)
οποιος λοιπον ειναι καλος
κι ορθοδοξος χριστιανος
με τα αρματα στο χερι
ας δραμη σαν ξεφτερι
το Γενος του να σωσει
με χαρα ,ρε παιδια.

τελος θεωρω σκοπιμο να αναφερω την αποψη μου για να αποφυγω τυχων απαντησεις στο θεμα απο μελη που θιγονται και για οικονομια χρονου
Κατα την αποψη μου λοιπον ο Ρηγας ηταν τεκτονας

Εδω ομως μπαινει στο προσκηνιο η σχεση Εκλησιας -φιλικης εταιρειας και τεκτονισμου.

Με τον πατριαρχη να ζητα απο τον σουλτανο να την χρονια του θανατου του Ρηγα να διαταξει την καταστροφη ολων των αντιτυπων της Ν. πολιτικης διακυρηξης του Ρηγα ....Κορυφωνεται ετσι μια κατασταση που ειχε ξεκινησει λιγα χρονια πριν...

... οταν ο ρηγας αντιπετωπιζει αντιδρασεις κατα του φιλελευθερου επαναστατικου πνευματος του, που επιδρα στον κοσμο και αφυπνηζει συνηδησεις... απο οπαδους του βυζαντινοορθοδοξου οικουμενισμου...

ολο αυτο λοιπον το αντι-τεκονικο, αντιφιλελευθερο ρευμα που προερχεται απο βολεμενους (φαναριωτες και ρασοφορους) και συμπικνωνεται στο "διδασκαλια πατρικη " του Μακ/του Πατριαρχη Ιεροσολυμων ΑΝΘΙΜΟΥ

προσωποποιητε υελικα κατα του Ρηγα οπου ηταν ο κυριος εκφραστης "τεκτονικης προελευσης" απελευθερωτικων ιδεων και επαναστατικου λογου....

ουτε λιγο ουτε πολυ λοιπον ο Ανθιμος θεωρει οτι ο οθωμανικος ζυγος ειναι θελημα θεου για να δοκιμαστει η πιστη των Ελληνων ενω παραληλα καταδικαζει τον επαναστατισμο που ειχε γενηθει στις καρδιες των υποδουλων απο την κυρηξη της γαλικης επαναστασης και τα μυνηματα του Ρηγα.

Το οραμα του Ρηγα ειχε ομως και υποστηρηκτες, αναλογης αξιας και κοινωνικης αναγνωρισης με τους αντιπαλους του...

με κυριωτερο υπερασπιστη του τον Αδαμαντιο Κοραη.

δεν ειμαστε ρατσιστες αυτοι ... ειναι γαυροι

Όρκος κατά της τυραννίας και της αναρχίας.
Ω βασιλεύ του κόσμου, ορκίζομαι σε σε,
στην γνώμην των τυράννων, να μην έλθω ποτέ.
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ,
εις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.
Εν όσω ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανίσω, θε νάναι σταθερός.
Πιστός εις την πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
αχώριστος για ναμαι, υπό τον στρατηγόν.
Κι αν παραβώ τον όρκον, ν' αστράψ' ο ουρανός,
και να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός.

Τέλος του όρκου

Σ' ανατολή και δύσι, και νότον και βοριά,
για την πατρίδα όλοι, νάχωμεν μια καρδιά.
Στην πίστιν του καθ' ένας, ελεύθερος να ζη,
στην δόξαν του πολέμου, να τρέξωμεν μαζί.
Βουλγάροι κι' Αρβανήτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί,
Αράπηδες και άσπροι, με μια κοινήν ορμή,
Για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί,
πως είμαστ' αντριωμένοι, παντού να ξακουσθή.
Όσ' απ' την τυραννίαν, πήγαν στην ξενητιά
στον τόπον του καθ' ένας, ας έλθη τώρα πλιά.
Και όσοι του πολεμου, την τέχνην αγροικούν
Εδώ ας τρέξουν όλοι, τυράνους να νικούν.
Η Ρούμελη τους κράζει, μ' αγκάλαις ανοιχταίς,
τους δίδει βιό και τόπον, αξίαις και τιμαίς.
Ως ποτ' οφφικιάλος, σε ξένους Βασιλείς;
ένα να γένης στύλος, δικής σου της φυλής.
Κάλλιο για την πατρίδα, κανένας να χαθή
ή να κρεμάση φούντα, για ξένον στο σπαθί.
Και όσοι προσκυνήσουν, δεν είναι πλιό εχθροί,
αδέλφια μας θα γένουν, ας είναι κ' εθνικοί.

Μα όσοι θα τολμήσουν, αντίκρυ να σταθούν,
εκείνοι και δικοί μας, αν είναι, ας χαθούν.
Σουλιώταις και Μανιώταις, λιοντάρια ξακουστά
ως πότε σταις σπηλιαίς σας, κοιμάστε σφαλιστά;
Μαυροβουνιού καπλάνια, Ολύμπου σταυρ' αητοί,
κι' Αγράφων τα ξεφτέρια, γεννήστε μια ψυχή.
Ανδρείοι Μακεδόνες, ορμήσετε για μια,
και αίμα των τυράννων, ρουφήστε σα θεριά.
Του Σάββα και Δουνάβου, αδέλφια Χριστιανοί,
με τ' άρματα στο χέρι, καθ' ένας ας φανή,
Το αίμα σας ας βράση, με δίκαιον θυμόν,
μικροί μεγάλ' ομώστε, τυράννου τον χαμόν.
Λεβέντες αντριωμένοι, Μαυροθαλασσινοί,
ο βάρβαρος ως πότε, θε να σας τυραννή.
Μην καρτερήτε πλέον, ανίκητοι Λαζοί,
χωθήτε στο μπογάζι, μ' εμάς και σεις μαζί.
Δελφίνια της θαλάσσης, αζδέρια των νησιών,
σαν αστραπή χυθήτε, χτυπάτε τον εχθρόν.
Της Κρήτης και της Νύδρας, θαλασσινά πουλιά,
καιρός ειν' της πατριδος, ν' ακούστε την λαλιά.
Κι' οσ' είστε στην αρμάδα, σαν άξια παιδιά,
οι νόμοι σας προστάζουν, να βάλετε φωτιά.
Μ' εμάς κι εσείς Μαλτέζοι, γεννήτ' ένα κορμί,
κατά της τυραννίας, ριχθήτε με ορμή.
Σας κράζει η Ελλάδα, σαν θέλει σας πονεί,
ζητά την συνδρομήν σας, με μητρικήν φωνή.
Τι σκέκεις Παζβαντζιόγλου, τόσον εκστατικός;
τεινάξου στο Μπαλκάνι, φώλιασε σαν αητός.
Τους μπούφους και κοράκους, καθόλου μην ψηφάς,
με τον ραγιά ενώσου, αν θέλης να νικάς.
Συλήστρα και Μπραϊλα, Σμαήλι και Κιλί,
Μπενδέρι και Χωτήνι, εσένα προσκαλεί.
Στρατεύματα σου στείλε, κ' εκείνα προσκυνούν
γιατί στην τυραννίαν, να ζήσουν δεν μπορούν.
Γγιουρντζή πλιά μη κοιμάσαι, συκώσου με ορμήν,
τον Προύσια να μοιάσης, έχεις την αφορμήν.
Και συ που στο Χαλέπι, ελεύθερα φρονείς
πασιά καιρόν μη χάνεις, στον κάμπον να φανής.
Με τα στρατεύματά σου, ευθύς να συκωθής,
στης Πόλης τα φερμάνια, ποτέ να μη δοθής.
Του Μισιριού ασλάνια, για πρώτη σας δουλειά,
δικόν σας ένα μπέη, κάμετε βασιλιά.
Χαράτζι της Αιγύπτου, στην Πόλ' ας μη φανή,
για να ψοφήσ' ο λύκος, όπου Σας τυραννεί.
Με μια καρδιάν όλοι, μια γνώμην, μια ψυχή,
χτυπάτε του τυράννου, την ρίζα να χαθή.
Ν' ανάψωμεν μια φλόγα, σε όλην την Τουρκιά,
να τρέξ' από την Μπόσνα, και ως την Αραπιά
Ψηλά στα μπαϊράκια, συκώστε τον σταυρόν,
και σαν αστροπελέκια, χτυπατε τον εχθρόν.
Ποτέ μη σταχασθήτε, πως είναι δυνατός,
καρδιοκτυπά και τρέμει, σαν τον λαγόν κι' αυτός.
Τρακόσοι Γγιρτζιαλήδες, τον έκαμαν να ιδή,
πως δεν μπορεί με τόπια, μπροστά τους να ευγή.
Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί;
ξυπνήστε μην είστε ενάντιοι κ' εχθροί.
Πως οι προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,
για την ελευθερίαν, πηδούσαν στη φωτιά.
Έτζι κ' ημείς, αδέλφια, ν' αρπάξωμεν για μια
τ' άρματα, και να βγούμεν απ' την πικρή σκλαβιά.
Να σφάξωμεν τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,
και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν.
Στεργιάς και του πελάγου, να λάμψη ο σταυρός,
και στην δικαιοσύνην, να σκύψη ο εχθρός.
Ο κόσμος να γλυτώση, απ' αύτην την πληγή,
κ' ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη.