- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑπό την συγκέντρωση πας στην μην συγκέντρωση!
Στην αποκέντρωση δηλ ...
Ειλικρινά, τόσες μπούρδες συγκεντρωμένες από έναν άνθρωπο δεν έχω ματαξαναδεί ...
Βασικά δέν το υποστηρίζω εγώ αυτό,αλλά οι Ινδοί Δάσκαλοι της γιόγκα όπως ο κίρπαλ Σίνγκ.
Υπάρχουν 3 βασικά στάδια.Συκέντρωση,διαλογισμός,σαμάντι.Αφήνω στην άκρη το πρατιαχάρα,(απόσυρση αισθήσεων).
Σύμφωνα με τον κιρπαλ Σινγκ,διαλογισμός( ή ντυάν,δηλαδή θέαση) είναι η συνεχόμενη ροή αντίληψης ενός αντικειμένου.Η συγκέντρωση είναι όταν κρατάς τον νού σου ακίνητο πάνω σε κάποιο αντικείμενο.Σιγά σιγά όμως,αντιλαμβάνεσαι το νόημα του αντικειμένου και στο τέλος γίνεσαι ένα με αυτό(σαμάντι).
Είναι 3 σκαλοπάτια που συνδέονται,απο το ένα πάς στο άλλο δέν μένεις στο ίδιο.
quote:
Στην αποκέντρωση δηλ ...
Ειλικρινά, τόσες μπούρδες συγκεντρωμένες από έναν άνθρωπο δεν έχω ματαξαναδεί ...
Φίλε zip βλέπεις ότι έχεις!! Δεν μίλησα για αποκέντρωση.
Αλλά αν θες να σου δώσω έναν ορισμό σε σχέση με την λέξη «αποκέντρωση» τότε αυτό που λέω έχει να κάνει με την «αποκέντρωση» από αυτό που ΘΕΩΡΕΙΣ ως κέντρο. Τότε αυτή η «αποκέντρωση» θα σε οδηγήσει πέρα από οτιδήποτε θεωρείς.
Όταν αυτά που ΘΕΩΡΕΙΣ.. πάψουν να σε ταυτίζουν θα αποκτήσεις την επίγνωση αυτού που είναι πέρα από όλες τις θεωρίες. Μέχρι τότε οι μπουρδες θα συνεχίζονται!!
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Από μικρός μπαίνει σε μία διαδικασία εκπαίδευσης και μεγαλώνοντας πρέπει να ακολουθήσει κάποια καριέρα ή να εργαστεί, να κάνει οικογένεια, να έχει σχέσεις με την οικογένιά του ή στο επαγγελματικό του περιβάλλον, να οργανώσει την ζωή του κλπ... Πρέπει να σκεφθεί που ανήκει μέσα στον κόσμο, στον χώρο της ύπαρξης, κλπ... Συχνά υπάρχουν προβλήματα, οικονομικά, σχέσεων, υπαρξιακοί προβληματισμοί... Ο άνθρωπος είναι ένα μπερδεμένο πράγμα...
Δηλαδή, αγαπητοί φίλοι, τι θα λέγατε σε κάποιον που δεν μπορεί να πληρώσει το δάνειό του; Που δυσκολεύεται να κάνει οικογένεια ή δεν μπορεί να μεγαλώσει τα παιδιά του; Που δεν μπορεί να βρει μία σωστή σχέση; Τι θα λέγατε στην νεαρή εργάτρια που σηκώνεται στις 5 η ώρα το πρωί γιά να τρέξει γιά το μεροκάματο; Τι θα λέγατε σε κάποιον που έχασε με θάνατο κάποιο αγαπημένο πρόσωπο;
Θα του λέγατε συγκεντρώσου; ή διαλογίσου; Έλεος!
Καλά είναι να μιλάμε θεωρητικά ή από ασφάλεια αλλά οι άνθρωποι είναι ζωντανές υπάρξεις μέσα σε ένα περιβάλλον κι αντιμετωπίζουν πάρα πολλά προβλήματα. ‘Η πρέπει να αδιαφορήσουμε γιά τον καθημερινό άνθρωπο και να ασχολούμαστε με τις μεταφυσικές μας αναζητήσεις ή θα πρέπει να ασχοληθούμε πραγματικά με τον καθημερινό άνθρωπο μέσα στα προβλήματά του.
Πως μπορεί αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος να βρει την Αλήθεια; Και το ρωτώ γιατί προσωπικά είμαι αυτός ο καθημερινός άνθρωπος και ενδιαφέρομαι να βρω την Αλήθεια. Όχι μέσα από θεωρίες ή περίπλοκες αναλύσεις περί διαλογισμού αλλά, απλά, ανθρώπινα...
Μπορεί καποιος να βοηθήσει; Να μιλήσει απλά κι ανθρώπινα; και προπάντων ολοκληρωμένα, όχι αποσπασματικά, με συνθήματα. Πως πρέπει ο καθημερινός άνθρωπος να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα που ζει; πως μπορει να έχει μία πιο βαθιά, πιό σοβαρή αντίληψη αυτής της πραγματικότητας; Πως μπορεί να φτάσει στην Αλήθεια;
Edited by - enlightened on 03/11/2009 14:55:45
Όλο από άλλη «πόρτα» μου έρχεσαι.
Το μήνυμα του γκουρου ΝΑΝΑΚ έχει να κάνει με τον ιερό λογο τον Νααμ! Ο σκοπός του διαλογισμού είναι να μπορέσει κάποιος να φτάσει να «ακούσει» αυτόν τον ιερό λογο. Αλλά για να το ακούσει κανείς πρέπει να κάνει πολύ ησυχία. Μια ησυχία που διαπερνά όλα τα επίπεδα του νου! Τότε το SHABD Ή Ο ΛΟΓΟΣ βιώνετε.
"Ο ιερός λόγος και η ψυχή είναι της ίδιας θειας φύσης".
Λέει ο ΚΙΡΠΑΛ ΣΙΝΓΚ «Είναι η εσωτερική αδιαίρετη αφοσίωση και προσοχή που μας δίνει την ικανότητα να ακούσουμε αυτήν την μελωδία»
Ενώ η διασκορπισμένη προσοχή σε απομακρίνει από το SHABD.
Αφοσίωση και προσοχή. Αφοσίωση με την έννοια του δίνομαι ή αφηνομαι χωρίς να προσδοκώ κάτι. Και προσοχή με την έννοια της επίγνωσης.
Την λέξη διαλογισμό κάθε λαός, θρησκεία ή σύστημα, την χρησιμοποιεί με έναν δικό του τρόπο. Πρέπει να μπορείς να αποκτήσεις την διάκριση για το τι μηνύματα μεταφέρουν οι λέξεις.
http://sos-athens.gr/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=30
Εδώ θα δεις ότι χρεισιμοποιουν την λέξη διαλογισμό αναλογα με τα διάφορα ειδη του διαλογισμου. Π.χ "διαλογισμό στο νοητικό επίπεδο", " διαλογισμό στο επίπεδο της ψυχής, ¨ διαλογισμός στα διάφορα τσάκρα¨
http://sos-athens.gr/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=15&Itemid=30
Εδώ έχουμε και έναν ορισμό. "Διαλογισμός είναι η απόσυρση της «προσοχής» από τον έξω κόσμο και η απόλυτη συγκέντρωση της σε κάτι συγκεκριμένο που ανήκει στο Υλικό, το Νοητικό, το Συναισθηματικό ή το Πνευματικό Επίπεδο Συνειδητότητας".
Μετά ποιο κάτω λέει
"Σαν παράδειγμα, η επανάληψη της λέξης Ωμ ή Αουμ οδηγεί, στο συντονισμό του διαλογιζόμενου με την περιοχή όπου ο Θείος Ήχος δονείται σε αυτή τη συχνότητα και αυτή είναι η περιοχή του Αιτιατού πεδίου, όπου ο Άρχοντάς της ο Brahma κατά την Ινδική παράδοση, επιβραβεύει το διαλογιζόμενο φέρνοντάς τον σε ένα υψηλό Σαμάντι".
Σε σχέση με αυτά που λέω.. αυτή η δήλωση είναι η πιο κοντινή. Η περιοχή του Αιτιατου επιπέδου!! Ακριβώς σε αυτή την περιοχή βρίσκεται το ελεύθερο κομμάτι της ΟΥΣΙΑΣ μας το Μποντισιτα. Κάποιος που σιγή τον νου.. βιώνει την αυθόρμητη παρουσία του ελεύθερου ποσοστού της ουσίας του .
Σε σχέση με τα ποιο πάνω ο ήχος ή ο θειος λόγος μαζί με την ψυχή και το αιτιατό επίπεδο ταυτίζονται, αλλά το ταξίδι δεν τελειώνει εκεί.
Στο τέλος όταν κάποιος προχωρά εμπειρικά φτάνει στο «ίδιο» αποτέλεσμα. Επίσης υπάρχουν και διαφορετικά είδη σαμαντι!!
Με λίγα λόγια θέλω να σου πω ότι πρέπει να μπορείς να ξεχωρίσεις με ποιο τρόπο κάποιος αναφέρεται στο διαλογισμό, επειδή όπως σου είπα υπάρχουν πολύ ορισμοί.
Ο ένας υπηρέτης θα έλεγε «έλα να κάνουμε μια πρακτική συγκέντρωσης ή μια πρακτική με τα τσακρας»
Δεν θα έλεγε «έλα να κάνουμε έναν διαλογισμό στα τσακρα»
Αυτό δεν σημαίνει πως ο Κιρπαλ έχει λάθος. Απλός χρησιμοποιεί διαφορετικά αυτή την λέξη.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 03/11/2009 16:09:04
quote:
Η Απόλυτη Εγωπάθεια στο αποκορύφωμά της ... εύγε κ. Δυστιχίδη μου, εύγε ...
Φίλε zip όπως σου είπα και συνεχίζω να λέω:
« Όταν αυτά που ΘΕΩΡΕΙΣ.. πάψουν να σε ταυτίζουν θα αποκτήσεις την επίγνωση αυτού που είναι πέρα από όλες τις θεωρίες. Μέχρι τότε οι μπουρδες θα συνεχίζονται!!»
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Για εμένα ο διαλογισμός είναι ένα φαινόμενο όπου δεν χρειάζεται κάποιος να μην πάει στην δουλεια ή να μην ασχοληθεί με τα καθημερινά προβλήματα. Ο διαλογισμός δεν είναι μια απόσταση από την ζωή αλλά ένα βαθύ φαινόμενο της ιδίας της ζωης.
Οι περισσότεροι νομίζουν ότι για να βρουν την αλήθεια πρέπει να πάνε σε ένα βουνό ή σε ένα ήσυχο μέρος μακριά από όλα και από όλους.
Στην πραγματικότητα αυτή η άποψη δεν είναι αληθινή. Η πραγματικότητα είναι εδώ και τώρα οπού και αν βρισκόμαστε. Μέσα στο μετρό, μέσα σε ένα νοσοκομείο, στην δουλειά, στο σπίτι ,παντού και πάντα.
Απλά ένας «διαλογιστής» ζει με μια άλλη ποιότητα όλα αυτά που είπες.
Δεν είπε κανείς ότι πρέπει να τα παρατήσει όλα και να φύγει. Εκτός και δεν το είδα.
Αυτά που είπες φίλη enlightened έχουν να κάνουν με την εντύπωση που έχεις για το τι είναι ο διαλογισμός και πως αυτός επιτυγχάνεται.
Για εμένα ένας άνθρωπος της «γνώσης» ή του εσωτερισμού δεν αφήνει την καθημερινότητα. Δεν αδιαφορούμε γιά τον καθημερινό άνθρωπο… και ασχολούμαστε με τις μεταφυσικές μας αναζητήσεις.
Ασχολούμαστε σε σχέση με το φυσικό μας σώμα, σε σχέση με το περιβάλλον και τους άλλους και σε σχέση τον «εαυτό μας» Και εσωτερικά και εξωτερικά!
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Μπορεί καποιος να βοηθήσει; Να μιλήσει απλά κι ανθρώπινα; και προπάντων ολοκληρωμένα, όχι αποσπασματικά, με συνθήματα. Πως πρέπει ο καθημερινός άνθρωπος να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα που ζει; πως μπορει να έχει μία πιο βαθιά, πιό σοβαρή αντίληψη αυτής της πραγματικότητας; Πως μπορεί να φτάσει στην Αλήθεια;
Έχω πει και παλαιοτέρα σε αυτό το τοπικ http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=10249
Οπού βεβαία γίνονται πολλές συγκρούσεις. Για να ξεκινήσει κάποιος τον εσωτερικό δρόμο πρέπει να αφυπνίσει την συνείδηση του με πρακτικό και βιωματικό τρόπο αλλιώς θα αναλώνεται μέσα από σκέψης και ιδέες χωρίς καμιά πραγματική εμπειρία.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 03/11/2009 16:41:00
quote:
Με λίγα λόγια θέλω να σου πω ότι πρέπει να μπορείς να ξεχωρίσεις με ποιο τρόπο κάποιος αναφέρεται στο διαλογισμό, επειδή όπως σου είπα υπάρχουν πολύ ορισμοί.
Ακριβώς,υπάρχουν πολλοί ορισμοί.Θα καταντούσε κουραστικό να μιλάμε για αυτό.
quote:
Όλο από άλλη «πόρτα» μου έρχεσαι.
Nαι,προσπαθώ να τις κρατήσω όλες ανοιχτές. Εχει ενδιαφέρον και ο Κιρπαλ Σινγκ.
quote:
Μπορεί καποιος να βοηθήσει; Να μιλήσει απλά κι ανθρώπινα; και προπάντων ολοκληρωμένα, όχι αποσπασματικά, με συνθήματα. Πως πρέπει ο καθημερινός άνθρωπος να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα που ζει; πως μπορει να έχει μία πιο βαθιά, πιό σοβαρή αντίληψη αυτής της πραγματικότητας; Πως μπορεί να φτάσει στην Αλήθεια;
Αγαπητή enlightened,είναι καθαρά βιωματικό το θέμα.Κανείς δέν μπορεί να βοηθήσει κανέναν,πρέπει μόνη σου να ψάξεις και να μάθεις αυτό που θέλεις.Κατα την δική μου γνώμη,τα ιερά γραπτά(ειδικά οι βέδες)είναι πολλύ σημαντικά για όσους ασχολούνται με την αναζήτηση της αλήθειας.
quote:
Nαι,προσπαθώ να τις κρατήσω όλες ανοιχτές. Εχει ενδιαφέρον και ο Κιρπαλ Σινγκ.
Αν σου αρέσει και μου επιτρέπεις.. θα σου πρότεινα να διαβάσεις το « ΤΖΑΠ ΤΖΙ»
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Το ερώτημα ήταν «πως μεταβαίνει κάποιος σε αυτή την άλλη βιωματική κατάσταση, ώστε να ζει όλα αυτά με μία άλλη ποιότητα»... Ασφαλώς «με πρακτικό και βιωματικό τρόπο, αλλιώς θα αναλώνεται μέσα από σκέψεις και ιδέες χωρίς καμία πραγματική εμπειρία». Σε αυτό συμφωνούν κι άλλοι φίλοι, εδώ πέρα, όπως ο alex22...
Αυτή η δήλωση όμως χρειάζεται κάποιο περιεχόμενο: Δηλαδή ΠΩΣ;... Ο αγαπητός φίλος wholemind πιό πάνω είπε ότι είναι θέμα της φύσης μας που πρέπει να αφεθεί να λειτουργήσει ανεμπόδιστα (δεν κατάλαβα ΠΩΣ.. και δεν υπήρξαν περισσότερες εξηγήσεις...)
Εσείς ΠΩΣ νομίζετε; Συγκεκριμένα. Τι κάνετε εσείς; Τι μπορώ να κάνω εγώ; Τι μπορεί να κάνει ο καθένας (που εκδηλώνει βέβαια ενδιαφέρον);
Ευχαριστώ πολυ...
Μου άρεσε το πώς το έθεσες «Εσείς ΠΩΣ νομίζετε; Συγκεκριμένα. Τι κάνετε εσείς;»
Θα μιλάω λίγο λίγο για να μπορούμε αν το θέλεις να τα σχολιάζουμε.
Ξεκινώ με την επίγνωση ότι είμαστε «μηχανικά όντα» Δηλ μπορούμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε κα επίσης να έχουμε την αντίληψη ότι σκεφτόμαστε αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε μηχανικοι.
«Όλα» όσα κάνουμε δεν είναι παρά μια αντίδραση που προκύπτει από κάποια άλλη δράση!
Θα μου πεις «καλά, και πως μπορώ να έχω μια απόδειξη από αυτό;»
Η απόδειξη βρίσκετε στο να συνειδητοποιήσουμε αυτή την μηχανικοτητα!
Αυτό που μας επιτρέπει να το δούμε, είναι η αφύπνιση της συνείδηση. Δηλ το σταμάτημα της συνείδηση από την ταύτιση , την γοητεία ,και την ονειροπόληση!!(το χάσιμο δηλ μέσα σε διάφορα σενάρια που πρωταγωνιστούμε)
Για να γίνει αυτό χρειάζεται ένα μέρος της συνειδησιακής προσοχής να παραμείνει επαγρυπνο ως προς την «πηγή» από την οποία προβάλει η ιδία η προσοχή!
Όμως η «πηγή» δεν είναι κάτι που ξέρουμε επειδή ποτέ δεν φτάσαμε να έχουμε μια εμπειρία από αυτήν! Όμως.. επειδή θα κρατάμε μέσα στην καθημερινότητα, μέσα στα προβλήματα, μέσα στην εργασία ,μέσα στον θόρυβο της πόλης ένα μέρος της συνειδησιακής προσοχής «σε εμάς» τότε αυτή η προσοχή θα μας οδηγήσει στην «πηγή» της δηλ στην ίδια την συνείδηση.
Αυτό είναι μια εργασία που γίνεται στην στιγμή δηλ στο τώρα.
Αυτό λοιπών που κάνω και που είναι το «καθημερινό μου ψωμί» είναι με έναν πολύ απλό τρόπο (για τώρα) να διαιρώ την προσοχή μου στα δυο. Δηλ συγκεκριμένα τώρα γράφω στον υπολογιστή, ένα μέρος της συνείδηση μου βρίσκετε σε αυτό που κάνω.. ένα άλλο όμως μέρος της προσοχής μου ταυτόχρονα αυτή την στιγμή διατηρεί στο βαθμό που μου επιτρέπει η κατανόηση μου την αίσθηση του παρατηρητή.
ΔΗΛ κάνω ότι κάνω αλλά ταυτόχρονα «προσπαθώ» να μην χάνω αυτή την αίσθηση ότι «κάποιος» με παρατηρεί το οποίο είναι μια αίσθηση και όχι μια σκέψη!!
Όταν χάνω αυτή την αίσθηση τότε η συνείδηση κοιμάται και είμαι μηχανικός, όταν αποκτώ πάλι την αίσθηση της αυτό παρατήρησης τότε η συνείδηση «μπαίνει» στην διαδικασία της αφύπνισης δηλ στην από-ταύτιση!
Αν θες να έχεις μια εμπειρία από πρώτο χέρι και να συζητήσουμε του λόγου το αληθές.. τότε προσπάθησε να μην ξεχνάς ότι κι αν κανείς ότι είσαι «αυτός» που «κοιτά» .Θα δεις πόσες φορές θα ξεχάσεις ότι είσαι «αυτός» που «κοιτά» και θα έχεις ταυτιστεί με το οτιδήποτε. Όταν το ξεχνάς είσαι μηχανικός. Το πρώτο πράγμα που πρέπει κάποιος να κάνει είναι να συνειδητοποιήσει ότι ζει μηχανικά.
Αυτό είναι το πρώτο βήμα.
Κάποιος που δεν το έχει συνειδητοποιήσει αυτό.. μπορεί να κάνει πρακτικές να απαγγέλει μαντραμ να κάνει ασκήσεις συγκέντρωσης και πολλά αλλά…αλλά να «κοιμάται»!!
Αυτά από εμένα φίλε enlightened ελπίζω να μπεις στον κόπο να «δεις»
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 04/11/2009 11:17:48
Απλώς ζούμε την ζωή μας,με τις οποιεσδήποτε υποχρεώσεις,αλλά συνειδητά και όχι μηχανικά.
Μου άρεσε το πώς το έθεσες «Εσείς ΠΩΣ νομίζετε; Συγκεκριμένα. Τι κάνετε εσείς;»
Θα μιλάω λίγο λίγο για να μπορούμε αν το θέλεις να τα σχολιάζουμε.
Ξεκινώ με την επίγνωση ότι είμαστε «μηχανικά όντα» Δηλ μπορούμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε κα επίσης να έχουμε την αντίληψη ότι σκεφτόμαστε αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε μηχανικοι.
«Όλα» όσα κάνουμε δεν είναι παρά μια αντίδραση που προκύπτει από κάποια άλλη δράση!
Θα μου πεις «καλά, και πως μπορώ να έχω μια απόδειξη από αυτό;»
Η απόδειξη βρίσκετε στο να συνειδητοποιήσουμε αυτή την μηχανικοτητα!
Αυτό που μας επιτρέπει να το δούμε, είναι η αφύπνιση της συνείδηση. Δηλ το σταμάτημα της συνείδηση από την ταύτιση , την γοητεία ,και την ονειροπόληση!!(το χάσιμο δηλ μέσα σε διάφορα σενάρια που πρωταγωνιστούμε)
Για να γίνει αυτό χρειάζεται ένα μέρος της συνειδησιακής προσοχής να παραμείνει επαγρυπνο ως προς την «πηγή» από την οποία προβάλει η ιδία η προσοχή!
Όμως η «πηγή» δεν είναι κάτι που ξέρουμε επειδή ποτέ δεν φτάσαμε να έχουμε μια εμπειρία από αυτήν! Όμως.. επειδή θα κρατάμε μέσα στην καθημερινότητα, μέσα στα προβλήματα, μέσα στην εργασία ,μέσα στον θόρυβο της πόλης ένα μέρος της συνειδησιακής προσοχής «σε εμάς» τότε αυτή η προσοχή θα μας οδηγήσει στην «πηγή» της δηλ στην ίδια την συνείδηση.
Αυτό είναι μια εργασία που γίνεται στην στιγμή δηλ στο τώρα.
Αυτό λοιπών που κάνω και που είναι το «καθημερινό μου ψωμί» είναι με έναν πολύ απλό τρόπο (για τώρα) να διαιρώ την προσοχή μου στα δυο. Δηλ συγκεκριμένα τώρα γράφω στον υπολογιστή, ένα μέρος της συνείδηση μου βρίσκετε σε αυτό που κάνω.. ένα άλλο όμως μέρος της προσοχής μου ταυτόχρονα αυτή την στιγμή διατηρεί στο βαθμό που μου επιτρέπει η κατανόηση μου την αίσθηση του παρατηρητή.
ΔΗΛ κάνω ότι κάνω αλλά ταυτόχρονα «προσπαθώ» να μην χάνω αυτή την αίσθηση ότι «κάποιος» με παρατηρεί το οποίο είναι μια αίσθηση και όχι μια σκέψη!!
Όταν χάνω αυτή την αίσθηση τότε η συνείδηση κοιμάται και είμαι μηχανικός, όταν αποκτώ πάλι την αίσθηση της αυτό παρατήρησης τότε η συνείδηση «μπαίνει» στην διαδικασία της αφύπνισης δηλ στην από-ταύτιση!
Αν θες να έχεις μια εμπειρία από πρώτο χέρι και να συζητήσουμε του λόγου το αληθές.. τότε προσπάθησε να μην ξεχνάς ότι κι αν κανείς ότι είσαι «αυτός» που «κοιτά» .Θα δεις πόσες φορές θα ξεχάσεις ότι είσαι «αυτός» που «κοιτά» και θα έχεις ταυτιστεί με το οτιδήποτε. Όταν το ξεχνάς είσαι μηχανικός. Το πρώτο πράγμα που πρέπει κάποιος να κάνει είναι να συνειδητοποιήσει ότι ζει μηχανικά.
Αυτό είναι το πρώτο βήμα.
Κάποιος που δεν το έχει συνειδητοποιήσει αυτό.. μπορεί να κάνει πρακτικές να απαγγέλει μαντραμ να κάνει ασκήσεις συγκέντρωσης και πολλά αλλά…αλλά να «κοιμάται»!!
Αυτά από εμένα φίλη enlightened ελπίζω να μπεις στον κόπο να «δεις»
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 04/11/2009 12:40:53
Αυτή η αποδέσμευση της συνείδησης από αυτό που κάνουμε, στο τώρα, κάθε στιγμή, (η αποταύτιση), αποτελεί προϋπόθεση κάθε πνευματικής παράδοσης, κάθε πνευματικής προσπάθειας, κάθε πνευματικής πρακτικής, (γιά κάποιον που ασχολείται «σοβαρά» με αυτά). Κανείς δεν έχει αντίρηση σε αυτό.
Ας δεχτούμε λοιπόν ,οτι: Ναι: είμαστε «ξύπνιοι», εδώ, τώρα, σε προσοχή, (είτε κάνουμε κάποιες καθημερινές πράξεις ρουτίνας, είτε συνομιλούμε, είτε κάνουμε κάποια πνευματική πρακτική, κλπ): έχουμε αυτή την αίσθηση της απόσπασης από αυτό που κάνουμε:
Η συνύφανση της συνείδησης με τον κόσμο, με τα αντικείμενα, με αυτό που κάνουμε, έχει διαλυθεί: η φαντασία «απωθείται», μειώνεται στο ελάχιστο η εννοιολογική δραστηριότητα, απαλείφονται προσδοκίες κι αναμνήσεις, κι όλα αυτά... (όλα αυτά εντελώς φυσικά)...
Αυτό όμως είναι μία προϋπόθεση γιά να πάμε παραπέρα. Αντιλαμβάνομαι, ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο παραπέρα... Γιατί σε αυτή την κατάσταση της επίγνωσης έχουμε απλά να κάνουμε με όλα τα περιεχόμενα της συνείδησης με τα οποία δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε: Δηλαδή η συνείδηση έχει να «πιαστεί» από κάπου – έστω γιά να αποταυτιστεί από αυτό...Μετά; Δυσκολεύμαι να πάω παραπέρα...
Να έχετε μιά καλή ημέρα!
quote:
Η συνύφανση της συνείδησης με τον κόσμο, με τα αντικείμενα, με αυτό που κάνουμε, έχει διαλυθεί: η φαντασία «απωθείται», μειώνεται στο ελάχιστο η εννοιολογική δραστηριότητα, απαλείφονται προσδοκίες κι αναμνήσεις, κι όλα αυτά... (όλα αυτά εντελώς φυσικά)...
Φίλε enlightened αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει και κάποιος να φτάσει στην εσωτερική σιωπή ..υπάρχουν όμως δυο πράγματα που μπορούν να γίνουν.. και αυτό που λέω είναι από όσο έχω την κατανόηση να «δω». Το πρώτο είναι να επιτύχει κάποιος την σιωπή του νου.. αλλά μετά από κάποιο διάστημα μισής ή μια ώρας ο νους να ξανά-επιστρέψει στις παλιές του μηχανηκοτητες.
Δηλ κάποιος που επιτυγχάνει να μπει στην κατάσταση του διαλογισμού δεν μπορεί να παραμείνει σε αυτήν διαρκώς και χρειάζεται συνεχείς προσπάθεια για να εισέρχεται σε αυτήν την κατάσταση. Αν αυτήν την κατάσταση την ονομάσω θεϊκή έμπνευση τότε είναι σαν κάποιος να εισέρχεται σε μια θεία κοινωνία. Και το λέω αυτό επειδή τα εγώ απουσιάζουν.
Η δεύτερη περίπτωση είναι να μπει κάποιος σε αυτήν την κατάσταση διαρκώς. Τότε ο νους αλλάζει ποιότητα! Μπορεί δηλ κάποιος να ζει μέσα στην κοινωνία, να χρησιμοποιεί την γλώσσα και τον νου ,αλλά αυτό δεν είναι κάτι που επισκιάζει αυτήν την εσωτερική του κατάσταση. Δεν ταυτίζεται. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απόμακρος από τον κόσμο αλλά ότι είναι «πιο βαθιά»
Τι κάνει την μια περίπτωση να ισχύει και τι την άλλη ..αυτό είναι ένας παράγοντας που έχει σχέση με το πόσο «αγνοί» είμαστε ή γινόμαστε μέσα στην καθημερινότητα!!!
quote:
Αυτό όμως είναι μία προϋπόθεση γιά να πάμε παραπέρα. Αντιλαμβάνομαι, ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο παραπέρα... Γιατί σε αυτή την κατάσταση της επίγνωσης έχουμε απλά να κάνουμε με όλα τα περιεχόμενα της συνείδησης με τα οποία δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε: Δηλαδή η συνείδηση έχει να «πιαστεί» από κάπου – έστω γιά να αποταυτιστεί από αυτό...Μετά; Δυσκολεύμαι να πάω παραπέρα...
Να έχετε μιά καλή ημέρα!
Το παραπέρα δεν είναι για τον νου!! Είναι για την συνείδηση. Όταν κάποιος ξεκινά από το τώρα με συνείδηση θα πάρει «απαντήσεις» σε πολλά ερωτήματα που ο νους θα αδυνατεί πολλές φορές να εξηγήσει σε άλλους!!.
Αυτά για τώρα φίλε enlightened καλό βράδι.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Όλα αυτά που γράφετε, αγαπητε φίλε «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ», (στις 5/11/2009), είναι κατανοητά και αποδεκτά...
Προφανώς μιλάμε (κι εσείς κι εγώ κι όσοι έχουν εμπειρία αυτών που λέτε), γιά μία μόνιμη κατάσταση απο-ταύτισης... όπου τα «πράγματα» δεν συμβαίνουν πιά στο νου, αλλά στην συνείδηση...
Είμαι σίγουρη όμως πως υπάρχει ένα παραπέρα... Δεν λέω ότι πρέπει, οποσδήποτε, εσωτερικές μυστικές καταστάσεις να μπορούν να περιγραφούν με λέξεις... και ότι πρέπει να περιγραφούν...Όχι. Μέχρι ένα σημείο όμως μπορεί να περιγραφεί, έστω και με έμμεσο τρόπο, το τι συμβαίνει...
Κατανοώ ότι το εδώ και τώρα που βιώνει η συνείδηση ασφαλώς δεν είναι απλά ο φυσικός χώρος αλλά ένας πλατύτερος υπαρξιακός χώρος... Μετά η αντίληψη της συνείδησης, δεν είναι ενός περιορισμένου εγώ (γιατί αυτό θα σήμαινε λειτουργία του νου)... η συνείδηση συμμετέχει σε κάτι ευρύτερο. Γιατί το περιγράφετε έτσι; «είναι σαν κάποιος να εισέρχεται σε μία θεία κοινωνία» Κοινωνία με τι; (Μιλάτε γιά τον Θεό;)...
Κάποιοι άνθρωποι, μέσα στην παγκόσμια παράδοση, τόλμησαν να περιγράψουν το τι συμβαίνει εδώ.. κάποιοι μίλησαν επίσης γιά «φως» (κι αυτό με κάνει να προβληματίζομαι γιά το πραγματικό περιεχόμενο της λέξης «φώτιση» - δεν πρέπει να είναι συμβολική η χρήση του όρου)...
Προφανώς έχετε προσωπική εμπειρία (δεν εννοώ την εμπειρία ενός εγώ), γιά το τι συμβαίνει σε αυτή την κατάσταση που περιγράφετε σαν «σιωπή του νου»... Μπορεί να ειπωθεί κάτι γι αυτά;...
(Ευχαριστώ... κι ελπίζω κι άλλοι φίλοι να συμμετάσχουν στη συζήτηση σε αυτή την φάση της...)
Αυτά για τώρα φίλη enlightened θα σου απαντήσω και στα υπόλοιπα μόλις βρω χρόνο. Έχω αναφερθεί σε άλλο τοπικ και μάλλον θα κάνω ένα paste -copy
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 07/11/2009 11:13:03