- Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο 5ος κι η Ελληνική Επανάσταση - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Παρατηρώ στα τελευταία μηνύματα τον Trainman να εξακολουθεί τα κατεβατά γύρω απο το πρόσωπο του Καποδίστρια. Ενδιαφέροντες πληροφορίες, αναγνωρίζω την δουλειά σου μπορώ να σου πώ οτι τα διαβάζω με ενδιαφέρον αλλά ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ. Το θέμα μας εδώ είναι ο πατριάρχης Γρηγόριος ο 5ος και όχι ο Καποδίστριας.
Απορώ γιατί διστάζεις τόσο, να ανοίξεις ενα δικό σου θέμα για τον Καποδίστρια και να τα γράψεις όλα αυτά.
quote:Όχι, όχι, με τίποτα δεν εννοούσα κάτι τέτοιο. Και μπορεί η αρχή του αποχρώντος λόγου στο σχόλιό μου να ήταν λιγάκι... χλωμή, αλλά κι εσύ, Ανδρέα, έστειλες τη «βαλίτσα» πολύ μακριά...
Trainman:
Δεν είμαι βέβαιος εάν σε καταλαβαίνω σωστά ή όχι. Αυτό που αντιλαμβάνομαι από τα γραφόμενά σου, είναι ότι θεωρείς πως, εφ’ όσον η αναδυόμενη αστικοεφοπλιστική τάξη δεν είχε πολλά να μοιράσει με την παλαιά αριστοκρατία, (αλλά είχε ως συνεκτικό ιστό τη θρησκεία), τότε, στο πλαίσιο αυτών των δομών, η Εκκλησία είχε μεγαλύτερη δύναμη, οπότε εκείνη είναι που θα είχε το πάνω χέρι στα δύο χέρια του σώματος των Ρωμηών.
quote:
Trainman:
Αν αυτή είναι η θέση σου, επέτρεψέ μου να διαφωνήσω.
Σε μια τέτοια υποθετική περίπτωση, πολύ καλά κάνεις να διαφωνείς. Άλλωστε κι εγώ βρίσκω την προσέγγιση αυτή όχι μόνο ανιστόρητη αλλά και ακραιφνώς ταξικοοικονομική, κινούμενη στον «κοινό τόπο» τόσο της ορθόδοξης μαρξιστικής αντίληψης, όσο και της άκρας αριστεράς. Τώρα το πώς κατάφερες να μου την αποδώσεις, έστω και εξ υποθέσεως, συνιστά... ακατάληπτο μυστήριο!
quote:Προσυπογράφω ΚΑΙ αυτό το σχόλιό σου, το οποίο -ιδωμένο έξω απ' το πλαίσιο της υπόθεσής σου- κάθε άλλο παρά συνηγορεί για το υποτιθέμενο «κοινωνικοταξικό» προφίλ του ανώτερου κλήρου («εκ γονέων πτωχών», γράφει για τον Γρηγόριο ο Μαθάς). Δεν το στέλνεις με κανένα email εκεί στα «συντρόφια» του alfavita.gr;
Trainman:
Η ανατολική Εκκλησία, δεν είχε Βοργίες, να πέφτει ο ένας και να έρχεται ο άλλος στη θέση του.
Αν έπεφτε το κεφάλι ενός Σούτσου, στο πόστο του θα τον διαδεχόταν ένας άλλος Σούτσος. Αν καθαιρείτο ένας Αγγελόπουλος, δεν επρόκειτο να τον διαδεχθεί κάποιος άλλος Αγγελόπουλος, έστω και στην υποψηφιότητα.
quote:Εάν κι εφόσον το ποτήρι ήταν μισό, Ανδρέα, τότε το ζήτημα «μισοάδειο ή μισογεμάτο» μετατίθεται στον παρατηρητή: είναι «διψασμένος» ή όχι; Εξετάζουμε λοιπόν τι λένε επ' αυτού τα στοιχεία, για ν' αποφανθούμε αναλόγως...
Trainman:
Κάποιος βλέπει το ποτήρι μισοάδειο, ή μισογεμάτο. Εγώ το βλέπω μισό και προσαρμόζω την στάση μου ανάλογα με τον συνομιλητή μου. Γιατί Bartimaeus, δυστυχώς, το ποτήρι μισό ήταν…
Αυτό βέβαια πράττεις κι εσύ μέχρι τώρα, κι εγώ δεν έχω καμία αντίρρηση με την προσέγγισή σου. Η όποια διαφωνία μου στα επιμέρους και δευτερεύοντα ζητήματα -καλή ώρα- θα σου γνωστοποιείται. Αν και αδημονώ για την τελική σου κρίση, νιώθω ωστόσο και μια ακόρεστη δίψα για τα στοιχεία σου. Προφανώς μ' έχεις εθίσει σ' αυτά (θυμάσαι τα κακά ποντίκια του Ερίωπα; Ίσως εγώ να 'μαι το πιο αδηφάγο...
).
Βλέπεις, αν και θαμώνας της υπερταχείας, απολαμβάνω ιδιαίτερα και το ταξίδι με τον καρβουνιάρη!...
quote:Ώπα, εδώ είμαστε. Ακριβώς τις προκείμενες αυτού του συμπεράσματος προσπάθησα να προσδιορίσω, επειδή υπέθεσα πως είχες διαφορετική άποψη (προφανώς έσφαλα). Επαναδιατυπώνω λοιπόν επιγραμματικά:
Trainman:
Οι σχέσεις Φαναρίου και Εκκλησίας, δεν ήταν σχέσεις αντίθεσης.
α. Οι Φαναριώτες δεν είχαν καμιά σχέση με την πάλαι ποτέ -νυν ανύπαρκτη- αριστοκρατία του Βυζαντίου (σιγά μην έμεναν οι αριστοκράτες στην Πόλη μετά την Άλωση). Ήταν κατά βάσιν μεγαλέμποροι και μεγαλοβιοτέχνες από διάφορες περιοχές κι εθνότητες, που πλαισίωσαν το Πατριαρχείο, όταν αυτό εγκαταστάθηκε στο Φανάρι (1601).
β. Συνεκτικός δεσμός τους η ορθόδοξη πίστη με κέντρο αναφοράς τους το Οικουμενικό Πατριαρχείο, εξ ου και το γεγονός της συσπείρωσής τους γύρω απ' αυτό.
γ. Τα συντεχνιακά τους συμφέροντα δεν ήταν μεταξύ τους ανταγωνιστικά αλλά με εκείνα των αλλόθρησκων Εβραίων και των ετερόδοξων Αρμενίων και Συρίων.
δ. Πλαισιώνοντας οι Φαναριώτες το Πατριαρχείο και καταλαμβάνοντας θέσεις της πατριαρχικής αυλής, απέκτησαν πρόσβαση σ' ένα κομμάτι διοικητικής και πολιτικής εξουσίας, απ' αυτή που οι Σουλτάνοι είχαν εκχωρήσει κατά καιρούς σ' αυτό.
ε. Ο προσεταιρισμός αυτός του Πατριαρχείου από τους Φαναριώτες ωφέλησε και τα δύο μέρη, δημιουργώντας έτσι ένα σφικτό πλέγμα συνεξαρτήσεων πάνω στη βάση της «συναλληλίας». Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις, δεν θα μπορούσε να σταθεί όχι μόνο το Πατριαρχείο και οι Φαναριώτες αλλά κι ο ελληνισμός της Πόλης στο σύνολό του.
στ. Οι εσωτερικές διαμάχες στις επιμέρους δομές, εκτός του ότι πρόκειται για κάτι σχεδόν εγγενές στο εσωτερικό κάθε δομής, για μένα δε συνιστούν κάτι το ιδιαίτερα αρνητικό, από τη στιγμή μάλιστα που εκδηλώνονται με βάση τις διαφορετικές αντιλήψεις τους για το κοινό συμφέρον του Γένους. Το κίνητρο μετράει...
quote:Αυτό, Ανδρέα, χωράει πολλή συζήτηση. Ας το δουν όμως κι ας το εκτιμήσουν καλύτερα (σωθήκαμε τώρα!...) οι οδυρόμενοι για τον αφελληνισμό των ραγιάδων, εξ αφορμής της εγκυκλίου για τα χριστιανικά ονόματα...
Trainman:
Από κει και πέρα Bartimaeus, μπαίνει ένα πικρό ερώτημα: Δεν χρειαζόταν το Πατριαρχείο κάποιους που να μιλάνε, όχι 5-6 γλώσσες και λατινικά, αλλά έστω σωστά ελληνικά; Γιατί ο κλήρος βρισκόταν σε τέτοια αμάθεια, (όπως είναι τεκμηριωμένο ότι βρισκόταν), μηδέ αρκετών Πατριαρχών εξαιρουμένων;Το παράδοξο δε, είναι ότι στη γλωσσική διαμάχη, οι Φαναριώτες κρατήσαν τη σωστή γραμμή, υπερασπιζόμενοι την δημοτική, σε αντίθεση με τους πατριαρχικούς λογίους, που, αν και είχαν πληβειανική καταγωγή, επέλεξαν την αρχαΐζουσα.
Πώς συνάδει η γλωσσική εμμονή των πατριαρχικών στην αρχαΐζουσα, με τον υποτιθέμενο «αφελληνισμό» του έθνους; (Άλλη μια ερώτηση κρίσεως εις μάτην αναμένει την απάντηση τους...)
© unregistered essence
Ορίστε και η αιτία του κοπλιμέντου μου. Γράφεις:
«Το τελικό συμπέρασμα είναι οτι πρέπει να σκεφτόμαστε και την ουσία, το βαθύτερο εννοιολογικό νόημα όταν βλέπουμε τέτοιες φράσεις. Τόσο ο Καποδίστριας όσο και ο Γρηγόριος εξίσου δέν ήθελαν εκείνη την εποχή την επανάσταση ο καθενας για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Αυτό που μετράει είναι τα κίνητρα και όχι οι αποπομπές, ή οι αφορισμοί.».
Παρόλο που στη συνέχεια, όπως σωστά επεσήμανε ο Trainman, υποπίπτεις σε μια ατεκμηρίωτη -κι ως εκ τούτου «αξιωματική»- δίκη προθέσεων, ωστόσο η προηγούμενη τοποθέτησή σου συνιστά μια πάρα πολύ καλή βάση διαλόγου.
Κι ενώ εσύ, Επαίτη, ψάχνεις τα ΚΙΝΗΤΡΑ πίσω από τα ιστορικά δρώμενα, ο macedon, αντιθέτως, δεν πληρεί καμία -μα καμία- προϋπόθεση διαλόγου καθώς:
α. Έχει πιαστεί με νύχια και με δόντια απ' το χαρτί του «αφορισμού», απλούστατα γιατί αυτό -και μόνο αυτό- του φτάνει και του περισσεύει, για να ταμπουρωθεί μέσα στην αυτιστική του ιδεοληψία, όποια και να ΄ναι αυτή...
β. Παρόλο που δηλώνει επιστήμων (εκπαιδευτικός), κρατά εξαρχής μια άκρως αντιεπιστημονική θέση, αφού αρνείται να υποβάλει τον «αφορισμό» στα τρία βασικά και θεμελιώδη για την επιστημονική έρευνα ερωτήματα που αφορούν το ΠΩΣ, το ΓΙΑΤΙ και το ΠΛΑΙΣΙΟ συνθηκών.
γ. Αρνούμενος τα παραπάνω είναι αναγκασμένος να αναλώνεται σε «επιχειρήματα» τύπου:
- Γιατί συνέταξε ο Γρηγόριος τον αφορισμό, macedon;
«Γιατί ήταν τουρκόδουλος χριστιανός», μας απαντά με αναντίρρητη βεβαιότητα!
- Και από πού διαπιστώνεται πως ο Γρηγόριος ήταν «τουρκόδουλος», macedon;
«Μα, από τον αφορισμό!», ξαναπαντά... και μας αφήνει άναυδους!
----------
ΥΓ_1. Πες μου, Επαίτη, γιατί θεωρείς τα σχόλια του Trainman «εκτός θέματος»; Δεν ανήκουν στο «πλαίσιο»; Αν όχι, γιατί;
ΥΓ_2. Επίσης, επέτρεψέ μου σε παρακαλώ μια γλωσσική υπόδειξη: «εννοιολογικά νοήματα» δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο «έννοιες» και «νοήματα εννοιών».
Όλοι μας κάνουμε ποικίλα γλωσσικά λάθη, γι' αυτό σε παρακαλώ να δεχθείς άνευ παρεξηγήσεως την παρατήρησή μου. Αν τουλάχιστον σε γλωσσικά θέματα ο ένας διορθώνει τον άλλον, χωρίς αλαζονεία ή διάθεση εμπαιγμού, τόσο το καλύτερο για την ελληνική γλώσσα και το επίπεδο της συζήτησής μας, νομίζω. Διαφωνείς;
© unregistered essence

macedon
quote:Απ' το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί, αλλά δεν βλέπω να ιδρώνει (το αυτί Του...)
macedon:δικαίως φέρεις τον τίτλο του χριστιανού και του απολογητή...
quote:Μακάρι να' σουν ηγετικό στέλεχος των Γκρίζων Λύκων... Θα 'βρισκε επιτέλους την ησυχία του (και τη χαρά του) το «τουρκοορθόδοξο» Πατριαρχείο...
macedon:
[...] του τουρκορθόδοξου πατριαρχείου
Μέχρι και τιμητική πλακέτα θα σου χάριζε ο Πατριάρχης!!... ![]()
![]()
© unregistered essence
- είναι Τούρκος υπήκοος
- υπηρέτησε στον τουρκικό στρατό ως αξιωματικός
- όταν λέει "η πατρίδα μας" εννοεί την Τουρκία ("η πατρίδα μας είναι πολύ σημαντικό να μπει στην ΕΕ", είπε σε συνέντευξή του).
- στον τουρκικό στρατό ορκίστηκε να προστατεύει την Τουρκία από τους εχθρούς της, όπως π.χ. η Ελλάδα.
Δε βλέπω κάτι ελληνικό επάνω του, ούτε καν το όνομά του.
Εσύ;

macedon
quote:Τώρα μιλάς σωστά! Άλλο «Τούρκος υπήκοος» κι άλλο «τουρκόδουλος».
macedon:
- είναι Τούρκος υπήκοος
quote:Να λοιπόν, που έχει κοινά με τον Κολοκοτρώνη...
macedon:
- υπηρέτησε στον τουρκικό στρατό ως αξιωματικός
quote:Απλώς, «έτυχε» στα πάτρια εδάφη του -από αρχαιοτάτων χρόνων ελληνικά- να κυριαρχεί η Τουρκία, όπως επί τουρκοκρατίας (ποιος δεν θα 'θελε τότε να τελεί το οθωμανικό κράτος υπό τη στενή παρακολούθηση των Μεγάλων Δυνάμεων, ως ανασχετικής δύναμης στην τουρκική βαρβαρότητα;)
macedon:
- όταν λέει "η πατρίδα μας" εννοεί την Τουρκία ("η πατρίδα μας είναι πολύ σημαντικό να μπει στην ΕΕ", είπε σε συνέντευξή του).
quote:Αυτά πες τα στα μαθητούδια της Α΄ Δημοτικού, για να κερδίσεις τα επιφωνήματά τους, όχι σε μας.
macedon:
- στον τουρκικό στρατό ορκίστηκε να προστατεύει την Τουρκία από τους εχθρούς της, όπως π.χ. η Ελλάδα.
Και βέβαια, όσο «ορκίστηκε» ο Κολοκοτρώνης, άλλο τόσο «ορκίστηκε» κι ο Πατριάρχης...
quote:Να υποθέσω πως τουλάχιστον τα τελευταία 12 χρόνια πολιτικού βίου (Σημίτης, Καραμανλής), η Ελλάδα τελούσε υπό ρωμαϊκή διακυβέρνηση;... Μήπως πρέπει να περιμένουμε τον Γιωργάκη να αναλάβει τα ηνία της χώρας, για να νιώσουμε... Έλληνες;;!!!....
macedon:
Δε βλέπω κάτι ελληνικό επάνω του, ούτε καν το όνομά του.Εσύ;
-------
ΥΓ. Υπάρχουν χιλιάδες εκπατρισμένοι Έλληνες που έγιναν, αυτοί και τα παιδιά τους, Αμερικανοί, Αυστραλοί, Γερμανοί, Σουηδοί πολίτες κτλ., προκειμένου να βολέψουν καλύτερα το βαλάντιό τους. Ο Πατριάρχης επέλεξε την τουρκική υπηκοότητα, για να υπηρετήσει την Εκκλησία και τον Οικουμενικό Ελληνισμό. Σίγουρα, κανείς εχέφρων δεν θα τολμούσε να μεμφθεί τους πρώτους. Άραγε πόσοι (μετρημένοι στα δάχτυλα) α-νόητοι τολμούν να κατηγορήσουν τον δεύτερο;
Αν θες, αρχίνα να μετράς κεφάλια...
© unregistered essence
Ομολογώ πως σπάνια έχω την τύχη να διαβάσω τόσο διασκεδαστικά μηνύματα. Και βέβαια δεν μπορεί να απαντήσει κανείς στη φαιδρότητα - τι να πει άλλωστε... Μόνο ένα σημείο...
quote:
Bartimaeus
Υπάρχουν χιλιάδες εκπατρισμένοι Έλληνες που έγιναν, αυτοί και τα παιδιά τους, Αμερικανοί, Αυστραλοί, Γερμανοί, Σουηδοί πολίτες κτλ., προκειμένου να βολέψουν καλύτερα το βαλάντιό τους. Ο Πατριάρχης επέλεξε την τουρκική υπηκοότητα, για να υπηρετήσει την Εκκλησία και τον Οικουμενικό Ελληνισμό
Προφανώς ο Πατριάρχης επέλεξε την τουρκική υπηκοότητα για να βολέψει καλύτερα κι αυτός το βαλάντιό του. Τα περί οικουμενικού ελληνισμού είναι παραμύθια για αφελείς, καλή ώρα...

macedon
quote:Προφανώς ο Πατριάρχης, αν ήθελε να βολέψει καλύτερα το βαλάντιό του, να ήταν τώρα διπλόμισθος συνάδελφός σου εις τις «Νέες Ινδίες» ή ακόμη καλύτερα να διεκδικούσε μια χρυσοφόρα μητρόπολη στη «Μητέρα Πατρίδα», όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί την Ελλάδα - κι ο δυνάμενος νοείν, νοείτω...
macedon:
Προφανώς ο Πατριάρχης επέλεξε την τουρκική υπηκοότητα για να βολέψει καλύτερα κι αυτός το βαλάντιό του.
quote:Ή η παραπάνω διατύπωσή σου είναι «ατυχής κι επιπόλαια» ή τα περί θεμελίωσης του ευρωπαϊκού πολιτισμού (και) στον ελληνικό είναι «παραμύθια για αφελείς, καλή ώρα...»
macedon:
Τα περί οικουμενικού ελληνισμού είναι παραμύθια για αφελείς, καλή ώρα...
Και χαίρομαι ιδιαίτερα που, μετά τον Κολοκοτρώνη και τον Μακρυγιάννη, έχω κι εγώ την τιμή να συγκαταλέγομαι στους «διασκεδαστές» σου...
Φυσικά, σου εύχομαι «καλή διασκέδαση... » ![]()
© unregistered essence
quote:
Bartimaeus
Προφανώς ο Πατριάρχης, αν ήθελε να βολέψει καλύτερα το βαλάντιό του, να ήταν τώρα διπλόμισθος συνάδελφός σου εις τις «Νέες Ινδίες»
Δύσκολο, πρέπει να είναι Ελληνας για να το καταφέρει αυτό.
quote:
Bartimaeus
να διεκδικούσε μια χρυσοφόρα μητρόπολη στη «Μητέρα Πατρίδα», όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί την Ελλάδα
Στη συνέντευξη που μεταδόθηκε από το CNN Turk και αναμεταδόθηκε από την ΕΡΤ σαν "πατρίδα" κατονόμασε τη γείτονα
.
quote:
Bartimaeus
Και χαίρομαι ιδιαίτερα που, μετά τον Κολοκοτρώνη και τον Μακρυγιάννη, έχω κι εγώ την τιμή να συγκαταλέγομαι στους «διασκεδαστές» σου...
Ο Μακρυγιάννης κι ο Κολοκοτρώνης όχι. Εσύ και κανα δυό άλλοι εδώ μέσα, σίγουρα
quote:
Bartimaeus
Φυσικά, σου εύχομαι «καλή διασκέδαση...
Να'σαι καλά που το φροντίζετε σε καθημερινή βάση ![]()

macedon
Η κόντρα χριστόδουλου με τον Βαρθολομαίο ξεκινά από το 2004.
Από τότε βρίσκονται διαρκώς στα χαρακώματα. Τώρα πιά δεν θέλουν ούτε να βλέπει ο ένας τον άλλον. Αλληλομαχαιρώνονται με επιστολές.
Τι έχουν όμως να χωρίσουν;
Την εξουσία φυσικά, τι άλλο...
Έτρεχε ολόκληρη κυβέρνηση, λες και δεν είχε άλλα προβλήματα ο τόπος, να μεσολαβήσει για να τα βρούν οι δύο Πατέρες.
Άσ΄τους να φάνε τα γένια τους. Άς μεσολαβούσε ο Θεός, που ώς γνωστό, είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών. Στο κάτω κάτω δεν είναι μικρά παιδιά. Άσε που διαρκώς τους φωτίζει το Άγιο πνεύμα. Που να μην τους φώτιζε κι όλλας...
Ο χριστόδουλος που δεν θα δεχόταν ούτε τον Θεό να κάνει κουμάντο στο δικό του γήπεδο, με επιστολή του στον Βαρθολομαίο, του γράφει μεταξύ άλλων:
«Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι η ανώτατη διοικητική αρχή στην Ελλάδα»
Ο πατριάρχης τα πήρε στο κρανίο...
Οι προσκείμενοι σ΄αυτόν πατέρες κατηγορούν τον χριστόδουλο για παπισμό. Λένε δηλαδή, ότι θέλει να γίνει, "Πάπας πάσης Ελλάδος".
Ότι αγνοεί την εξουσία του πατριάρχη. Ότι θέλει να βάλει χέρι τις νέες χώρες και ότι καταργεί το πατριαρχείο.!!
Ο χριστόδουλος να θέλει τέτοιο πράγμα;
Το αποκλείω.!!
Δεν είναι στην φύση του...
Έχουν την Ελλάδα μοιρασμένη σε "νέες χώρες" και "παλιές χώρες". Στον πατριάρχη ανήκουν οι νέες χώρες.
Ε, του χριστόδουλου του κακοφαίνεται αυτό. Σου λέει, έρχεσαι εσύ από την Τουρκία, εξουσιάζεις και εκμεταλεύεσαι τις εκκλησίες της δικής μου χώρας; Εγώ έχω το 98 τοις εκατό του Ελληνικού λαού και είμαι αυτοδύναμος!! Μετά έρχεται ο Καραμανλής με 30 και κάτι ψιλά...
Ο πατριάρχης από την άλλη, άν δεν εξουσιάζει τίποτα, τι σόϊ πατριάρχης είναι; Θα καταντήσει πατριάρχης μαριονέτα. Άσε που θα χάσει τα έσοδα εν Ελλάδι...
Εμείς με ποιόν είμαστε ρε παιδιά..;
Με τον δικό μας τον Χριστόδουλο ή με τον άλλον, τον Οικουμενικό;
quote:
macedon:
Τα περί οικουμενικού ελληνισμού είναι παραμύθια για αφελείς, καλή ώρα...
Καλή ώρα και σε σένα Μακεδών...

macedon
quote:Το ποιος κατά τη γνώμη σου είναι "Έλληνας" δεν απασχολεί απολύτως κανέναν σε βεβαιώνω, ούτε φυσικά τον Πατριάρχη. Ενδεχομένως να απασχολεί μόνον τα μαθητούδια σου, εάν κι εφόσον δεν σε πήρανε χαμπάρι ακόμα...
macedon:
Δύσκολο, πρέπει να είναι Ελληνας για να το καταφέρει αυτό.
Όσο για το τι μπορεί να καταφέρει, μερικά από αυτά είναι τα κάτωθι:
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι επίτιμος Διδάκτωρ:
* της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών
* της Θεολογικής Ακαδημίας Μόσχας
* της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης
* του City University του Λονδίνου
* του Τμήματος Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Λέσβος)
* του Καθολικού Πανεπιστημίου Leuven του Βελγίου
* του Ορθόδοξου Θεολογικού Ινστιτούτου Αγίου Σεργίου Παρισίων
* της Σχολής Κανονικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Aix-en-Provence στη Γαλλία
* του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου
* της Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού Βοστώνης ΗΠΑ
* του Θεολογικού Ινστιτούτου Αγίου Βλαδίμηρου Νέας Υόρκης
* της Θεολογικής Σχολής Ιασίου Ρουμανίας
* πέντε τμημάτων του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* του Πανεπιστημίου Yale ΗΠΑ
* του Πανεπιστημίου Georgetown ΗΠΑ
* του Πανεπιστημίου Tufts ΗΠΑ
* του Πανεπιστημίου Southern Methodist ΗΠΑ
* του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
* του Τμήματος Ιστορίας - Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
* του Τμήματος Ιστορίας και Aρχαιολογίας του Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
* του Τμήματος Λαογραφίας του Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
* του Τμήματος Μηχανικών του Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
* του Τμήματος Mηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Aνάπτυξης του Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
* του Τμήματος Ιστορίας και Aρχαιολογίας του Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
* του Παιδαγωγικού Τμήματος - Προσχολικής Eκπαίδευσης του Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
* και από 21/5/1999 το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει αναγορεύσει τον Oικουμενικό Πατριάρχη σε Eπίτιμο Διδάκτορα όλων των Σχολών και των Tμημάτων του!
Επίσης, μιλά επτά γλώσσες: ελληνικά, αγγλικά, τουρκικά, ιταλικά, λατινικά, γαλλικά και γερμανικά
(Πηγή: Βικιπαίδεια: Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ Παν. Αθηνών)
quote:Αν το αμφισβητούσα (τον έχω ακούσει κι εγώ σε συνέντευξή του να αποκαλεί «πατρίδα» την Τουρκία), δεν θα έκανα λόγο προηγουμένως για «πάτρια εδάφη» υπό την κυριαρχία της Τουρκίας, ούτε για τη «Μητέρα Πατρίδα», όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί την Ελλάδα.
macedon:
Στη συνέντευξη που μεταδόθηκε από το CNN Turk και αναμεταδόθηκε από την ΕΡΤ σαν "πατρίδα" κατονόμασε τη γείτονα
Και απ' όσο παρακολουθώ τον Πατριάρχη, το προσωνύμιο «Μητέρα» το αναφέρει μόνο στις εξής τέσσερεις περιπτώσεις:
- για την Παναγία
- για την οικουμενικότητα της Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης
- για την Ελλάδα
- για την μάνα του (με μικρό μ)
αλλά είπαμε, ο δυνάμενος νοείν, νοείτω...
αλλά και ο πονηρός, πονηρευέσθω έτι...
quote:Σίγουρα έχεις (και) πρόβλημα βραχείας μνήμης...
macedon:
Ο Μακρυγιάννης κι ο Κολοκοτρώνης όχι. Εσύ και κανα δυό άλλοι εδώ μέσα, σίγουρα
quote:Καλωσύνη σου, να 'σαι σίγουρος πως θα το φροντίζουμε κάθε φορά που θα δίνεις αφορμή...
macedon:
Να'σαι καλά που το φροντίζετε σε καθημερινή βάση
quote:Βολταίρος, Γκαίτε, Νίτσε, Χέγκελ, Σίλερ, Σέλεϋ, Ράνσιμαν και πάρα πολλοί άλλοι βλέπω να σηκώνονται από τα μνήματά τους...
Συνοδινός:quote:
macedon:
Τα περί οικουμενικού ελληνισμού είναι παραμύθια για αφελείς, καλή ώρα...
Καλή ώρα και σε σένα Μακεδών...
Aντι-Δαυλική γραμμή οσμίζομαι...
Βλέπω τελευταία κερδίζει έδαφος το «Ιχώρ», ως πιο "political correct"!...
--------
ΥΓ. Ψυχανεμίζομαι έναν Κάλβο να ψάλλει παραλλαγμένως από το μνήμα του:
«Έλληνες, της πατρίδος
και των προγόνων (αν)άξιοι·
Έλληνες σεις, πώς ήθελεν
από σας προκριθείν
(έν)δοξος τάφος;»
(Κάλβος: Ωδή Τετάρτη. Eις τον Ιερόν Λόχον - θ΄)
© unregistered essence
quote:
Bartimaeus
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι επίτιμος Διδάκτωρ:
Γεμάτος ο κόσμος από επίτιμους, εντυπωσιάζουν μόνον αυτούς που δεν γνωρίζουν τι θα πεί η λέξη και πώς γίνεται κανείς "επίτιμος".
quote:
Bartimaeus
...δεν θα έκανα λόγο προηγουμένως για «πάτρια εδάφη» υπό την κυριαρχία της Τουρκίας
Μαζί με τη Σικελία υπό την κυριαρχία της Ιταλίας, της Αλεξάνδρειας υπό την κυριαρχία της Αιγύπτου, της Βαβυλώνας υπό την κυριαρχία του Ιράκ (σήμερα των ΗΠΑ) και της Ινδίας.
Οσο για τα περί "μητέρας Πατρίδας" και λοιπά γραφικά, είπαμε, παραμύθια για αφελείς. Χαίρομαι που δεν με απογοητεύεις ![]()

macedon
quote:
Macedon: Θα μπορούσες ίσως να αντιπαραβάλλεις τις ανθελληνικές ενέργειες του Καποδίστρια (αν βρεις τίποτε) με τις ανθελληνικές ενέργειες του Γρηγορίου πασά (που είναι κάμποσες) και των υπόλοιπων πατριαρχών (που είναι αμέτρητες) αντί να αρέσκεσαι σε φτωχά πυροτεχνήματα εντυπώσεων...
Η πρώτη και μέγιστη ανθελληνική ενέργεια του Καποδίστρια είναι η από πλευρά του καταδίκη της Ελληνικής Επανάστασης – η πρώτη καταδίκη της Επανάστασης που έγινε από έλληνα αξιωματούχο.
Φυσικά και θα παρατεθεί όταν έρθει η ώρα της, όποτε εγώ το κρίνω.
quote:
Macedon: Πιο ενδιαφέρουσα είναι η προσπάθεια που γίνεται να αθωωθούν οι μόνιμοι πολέμιοι του ελληνισμού από αυτόκλητους συνηγόρους και ακόμη πιο ενδιαφέροντα είναι τα μέσα που χρησιμοποιούνται απ'αυτούς, με αποκορύφωμα την "ιστορική συγκυρία", στο όνομα της οποίας αθωώνονται οι πάντες και δικαιολογούνται τα πάντα (εφόσον εξυπηρετείται ο χριστιανισμός και οι εκπρόσωποί του).
Ομολογώ πως κάποτε μου δημιουργούσε απορία και έκπληξη η στάση αυτών των ανθρώπων, σήμερα μου προξενεί απλά λύπηση για την κατάντια τους...
Αντί να λυπάσαι για τη δική μου «κατάντια», καλύτερο θα ήταν να λυπάσαι για τη δική σου δειλία να αναγνωρίσεις το λάθος στο οποίο σε οδήγησαν τα κολοβά σου στοιχεία: Ότι υποστήριξες στη σελίδα 13, πως οι Έλληνες των Επτανήσων έπρεπε να υπαχθούν στους Γάλλους αντί να αποκτήσουν τη δική τους αυτονομία υπό ελληνική διοίκηση και με ρωσική προστασία.
quote:
Macedon: Οσον αφορά στο κυρίως θέμα της συζήτησης, ξεκίνησα με τη βασική αρχή ότι οι Φαναριώτες και ο Πατριάρχες ήταν υπάλληλοι του Σουλτάνου και εξυπηρετούσαν τους σκοπούς της Οθωμανικής αυτοκρατορίας οι οποίοι (εξ ορισμού) ΔΕΝ ταυτίζονταν μ'αυτούς του ελληνισμού, παραθέτοντας σχετικά μόνο στοιχεία για να υποστηρίξω τα λεγόμενά μου.Μετά από 26 σελίδες παράθεσης σχετικών και άσχετων σεντονιών, και χρησιμοποιώντας κατά κόρον την τεθλασμένη οδό, έφτασες στο σημείο να παραδεχτείς το ίδιο. Για μένα η συζήτηση λοιπόν έχει τελειώσει, γιατί η συζήτηση γίνεται για να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα και κάτι τέτοιο έχει επιτευχθεί.
Μπορείς να συνεχίσεις τις προσωπικές σου επιθέσεις - αν δεν έχεις να πεις τίποτε καλύτερο - αλλά δεν υπάρχει ούτε διάθεση ούτε σκοπιμότητα να σε ακολουθήσω.
Ευχαριστώ για τη συμμετοχή σου στη συζήτηση.
Για την συμμετοχή μου στη συζήτηση, να με ευχαριστήσεις όταν γίνεις ιδιοκτήτης της συζήτησης και όταν αυτή τελειώσει.
Συμπεράσματα που «εξάγονται» από το πετσόκομμα δικών μου φράσεων στη μέση, καταδεικνύουν τόσο το ήθος, όσο και την ένδεια επιχειρημάτων εκείνου που τα επικαλείται.
quote:
EPAITHS: Θα συμφωνήσω στα πάντα με τον Μακεδώνα, το θέμα έχει ήδη παρεκτραπεί απο καιρό απο την αρχική του θέση. Όλες οι αναφορές για τον ρόλο του πατριάρχη Γρηγορίου 5ου στην Ελληνική επανάσταση του 1821 και τον σαφέστατα αρνητικό του ρόλο έχουν κλείσει.Παρατηρώ στα τελευταία μηνύματα τον Trainman να εξακολουθεί τα κατεβατά γύρω απο το πρόσωπο του Καποδίστρια. Ενδιαφέροντες πληροφορίες, αναγνωρίζω την δουλειά σου μπορώ να σου πώ οτι τα διαβάζω με ενδιαφέρον αλλά ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ. Το θέμα μας εδώ είναι ο πατριάρχης Γρηγόριος ο 5ος και όχι ο Καποδίστριας.
Απορώ γιατί διστάζεις τόσο, να ανοίξεις ενα δικό σου θέμα για τον Καποδίστρια και να τα γράψεις όλα αυτά.
Όσοι θεωρούν ότι το θέμα έχει κλείσει, δεν έχουν παρά να κλείσουν και τον υπολογιστή τους και ν’ ασχοληθούν με κάτι καλύτερο.
Κανείς δεν έχει ανάγκη από «συνομιλητές» που προσπαθούν εμμέσως να πιάσουν επαφή και όποτε κατατίθενται τα στοιχεία για τα οποία οι ίδιοι έχουν επιδείξει ενδιαφέρον, δηλώνουν πως το θέμα έχει παρεκτραπεί «από καιρό».
quote:
Bartimaeus: α. Οι Φαναριώτες δεν είχαν καμιά σχέση με την πάλαι ποτέ -νυν ανύπαρκτη- αριστοκρατία του Βυζαντίου (σιγά μην έμεναν οι αριστοκράτες στην Πόλη μετά την Άλωση). Ήταν κατά βάσιν μεγαλέμποροι και μεγαλοβιοτέχνες από διάφορες περιοχές κι εθνότητες, που πλαισίωσαν το Πατριαρχείο, όταν αυτό εγκαταστάθηκε στο Φανάρι (1601).
Από μνήμης και πάλι: Ο Γάλλος πρέσβυς Ντελακρουά, αναγνωρίζει σε Έκθεσή του, τέσσερις οικογένειες που είχαν τη διαδοχή της βυζαντινής αριστοκρατίας. Σ’ αυτούς θα πρέπει επίσης να προστεθούν και οι Τραπεζούντιοι Μουρούζηδες και Υψηλάντες.
Το αν έμειναν στην Πόλη μετά την Άλωση, μικρή έχει σημασία. Αν ο Σουλτάνος χρειαζόταν κάποιους για να κάνει τη δουλειά του λόγω αγραμματοσύνης, τους έφερνε στην Πόλη από τα πέρατα της Αυτοκρατορίας.
Αν με βάλεις να ψάξω να βρω τα ονόματα, θα το κάνω, αλλά σε παρακαλώ να μην το κάνεις…
quote:
Bartimaeus: γ. Τα συντεχνιακά τους συμφέροντα δεν ήταν μεταξύ τους ανταγωνιστικά αλλά με εκείνα των αλλόθρησκων Εβραίων και των ετερόδοξων Αρμενίων και Συρίων.
Τα συντεχνιακά συμφέροντα ανάμεσα στους εμπόρους είναι πάντα ανταγωνιστικά εξ ορισμού. Τα συντεχνιακά συμφέροντα ανάμεσα στους Φαναριώτες, ως ελίτ, υπήρξαν όχι απλώς ανταγωνιστικά, αλλά θανάσιμα ανταγωνιστικά.
quote:
Bartimeus: δ. Πλαισιώνοντας οι Φαναριώτες το Πατριαρχείο και καταλαμβάνοντας θέσεις της πατριαρχικής αυλής, απέκτησαν πρόσβαση σ' ένα κομμάτι διοικητικής και πολιτικής εξουσίας, απ' αυτή που οι Σουλτάνοι είχαν εκχωρήσει κατά καιρούς σ' αυτό.
Το ποιος διόριζε ποιον και ποιος είχε πρόσβαση σε ποιο κομμάτι διοικητικής και πολιτικής εξουσίας, το ανέπτυξα διεξοδικά και βασανιστικά στην προηγούμενη σελίδα. Μια ματιά στις θητείες των Πατριαρχών (μιλάμε για το μήκος τους) σε σύγκριση με τις θητείες των Φαναριωτών, επιβεβαιώνει τις αναλύσεις της προηγούμενης σελίδας.
quote:
Bartimaeus: ε. Ο προσεταιρισμός αυτός του Πατριαρχείου από τους Φαναριώτες ωφέλησε και τα δύο μέρη, δημιουργώντας έτσι ένα σφικτό πλέγμα συνεξαρτήσεων πάνω στη βάση της «συναλληλίας». Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις, δεν θα μπορούσε να σταθεί όχι μόνο το Πατριαρχείο και οι Φαναριώτες αλλά κι ο ελληνισμός της Πόλης στο σύνολό του.
Τις σχέσεις συναλληλίας δεν τις αρνήθηκα. Δεν αρνήθηκα επίσης ότι συνεκτικός ιστός όλων των Ρωμηών ήταν το Πατριαρχείο. Αυτό από μόνο του όμως, δεν αρκεί να ερμηνεύσει τα πάντα όπως εσύ το επιθυμείς. Αν ο Σουλτάνος χρειαζόταν έναν μορφωμένο και έμπειρο γραμματικό για να διεξάγει διαπραγματεύσεις, να μεταφράζει κλπ. κλπ. θα τον εύρισκε εκεί που θα τον εύρισκε, ανεξαρτήτως της θρησκείας του, με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποίησε και ξένους αξιωματικούς για το στρατό του.
quote:
Bartimaeus: στ. Οι εσωτερικές διαμάχες στις επιμέρους δομές, εκτός του ότι πρόκειται για κάτι σχεδόν εγγενές στο εσωτερικό κάθε δομής, για μένα δε συνιστούν κάτι το ιδιαίτερα αρνητικό, από τη στιγμή μάλιστα που εκδηλώνονται με βάση τις διαφορετικές αντιλήψεις τους για το κοινό συμφέρον του Γένους. Το κίνητρο μετράει...
Όπως κάλεσα τους αντιπάλους μου να τεκμηριώσουν τη δίκη προθέσεων που επιχειρούν κατά του Γρηγορίου, το ίδιο θα καλέσω κι εσένα να τεκμηριώσεις την δική σου δίκη προθέσεων. Δεν νομίζω πως θα τα καταφέρεις καλύτερα απ’ αυτούς.
Προσωπική μου άποψη, την οποία πιστεύω πως είμαι και σε θέση να αποδείξω, είναι ότι σχεδόν τίποτα «υπέρ του Γένους» δεν υπήρχε στις εν λόγω διαμάχες στο εσωτερικό του Φαναρίου και των Μητροπολιτών.
Μπορεί βεβαίως να υποστηρίξει κανείς, ότι ανάμεσα στους «γαλλόφρωνες» και τους «ρωσίζοντες», θα μπορούσε να υπάρξει η επίκληση ενός άλλοθι, όπως επίσης και να υποστηρίξει ότι ανάμεσα στους «προτεσταντίζοντες» και τους «λατινίζοντες» Μητροπολίτες, η άμιλλα αφορούσε και πάλι συμφέροντα του Γένους (σε ποιον να αποτανθούμε δηλαδή για βοήθεια). Σίγουρα υπάρχουν κάποιες αποχρώσες ενδείξεις, ειδικά στην δεύτερη περίπτωση – όχι όμως αρκετές για να δικαιολογήσει το γιατί έπρεπε να εκθρονιστεί ο Κύριλλος Λούκαρις… πέντε φορές!
ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Μέρος 3ον)
Φίλε Αναγνώστη
Αναπτύξαμε στα προηγούμενα post, μερικές από τις δραματικές όψεις της Φιλικής Εταιρείας και θα δούμε και μερικές ακόμη, όταν μιλήσουμε πιο αναλυτικά για τον Παπαφλέσσα. Είδαμε τα άσχημα μέτρα προφύλαξης, την αθυροστομία, την έλλειψη στιβαρής ηγεσίας, την προβληματική αλλά και το αναγκαίο της στήριξης στη Ρωσία, τόσο για την προετοιμασία, όσο και για τη διεξαγωγή της Επανάστασης. Είδαμε τις δολοφονίες του Καμαρηνού και του Γαλάτη σχετιζόμενες άμεσα ή έμμεσα με την απόκρυψη του μεγάλου μυστικού, ότι η Ρωσία δεν στηρίζει το επαναστατικό εγχείρημα.
Πολλά άλλα δεδομένα τα παραλείψαμε για λόγους συντομίας. Παραλείψαμε για παράδειγμα να μιλήσουμε για το εμπόριο του Ξάνθου, τις φήμες για κατάχρηση χρημάτων από πλευράς του, το εσωτερικό παιχνίδι γύρω από την ηγεσία της Εταιρείας – όλα εκείνα τα στοιχεία που συνοδεύουν σχεδόν πάντα μια τέτοια δράση που προέρχεται από τα κάτω.
Φαντάσου αναγνώστη τον Πατριάρχη, ή ένα άλλο μέλος της ελληνικής ελίτ, είτε στην Ελλάδα, είτε στον εξωτερικό, (Κοραής, Καρατζάς, Ιγνάτιος κλπ), να κοιτάζει μέσα από ένα καθρέπτη τους πρωταγωνιστές του εγχειρήματος, να διαβάζει τις επιστολές με τα άθλια ελληνικά, να βλέπει τις κινήσεις, τις δολοφονίες, τα ψέματα. Πού θα κατέληγε;
• Θα κατέληγε άραγε στα συμπεράσματα που σκοπίμως παραθέτει ο Καποδίστριας στο Υπόμνημά του προς τον Τσάρο, ότι δηλαδή οι Φιλικοί είναι ελεεινοί εμποροϋπάλληλοι με ενδεχόμενο δόλο;
• Μήπως θα συνιστούσε ό,τι συνιστούσε ο Καποδίστριας στους συνομιλητές του, δηλαδή παιδεία και όχι όπλα;
• Μήπως θα συνιστούσε ό,τι συνιστούσε ο αντεπαναστάτης Ιγνάτιος , δηλαδή, «να παύση το όνομα της Εταιρείας, διότι αυτή η φωνή ενώνει όλας τας Δυνάμεις της Ευρώπης εναντίον μας…»; (Επιστολή του Ιγνάτιου Ουγγαροβλαχία προς την Ελληνική Διοίκηση 28/6/1822).
• Ή μήπως θα υποστήριζε όπως ο Κοραής σε επιστολή του: «Εις τας παρούσας περιστάσεις είναι αδύνατον (σ.σ. να επιτύχη εθνική επανάστασις των Ελλήνων) και δια την ανεπιστημοσύνην του Έθνους και διότι εγεννήθη άνθρωπος (σ.σ. ο Ναπολέων) όστις δεν θέλει πλέον αφήσει τίποτε να γένη χωρίς αυτού. Χρειάζεται φίλε, πεντήκοντα τουλάχιστον ακόμη ετών παιδείαν το Γένος, δια να έλθη εις κατάστασιν να κατορθώση τίποτε αυτοκινήτως και αυτουργώς. Μην απατώμεθα με κενάς ελπίδας. Δείξον με τους καλούς να διευθύνωσι τοιαύτην επιχείρησιν εις τρόπον ώστε να ευδοκιμήση, ήγουν να μη γένη με τον όλεθρον του περισσοτέρου μέρους του έθνους. (sic) Η παιδεία θέλει το κατορθώσει χωρίς κανένα κίνδυνον, μάλιστα αν το αϊνί (σ.σ. η συνήθεια) εμποδίση τους αντιπάλους (καθώς τους εμπόδισεν έως τώρα) να μας μιμηθώσι…» (Αχρονολόγητη επιστολή, προφανώς της ναπολεοντείου εποχής. Αναφέρεται στο αναμνηστικό λεύκωμα της Ακαδημίας Αθηνών για τα 150 χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας)
Ο Ξάνθος, με όλες τις υποψίες που συνόδευαν και το δικό του όνομα, πιστώνεται τουλάχιστον με την γενναία απόφαση, να δώσει σχεδόν πραξικοπηματικά την ηγεσία της Εταιρείας στον Αλέξανδρο Υψηλάντη, τον απόγονο των Κομνηνών και διάδοχο της αυτοεξόριστης στη Ρωσία, φαναριώτικης οικογένειας.
Ποιες θα μπορούσαν να είναι οι αντιδράσεις των Ελλήνων απέναντι σε ένα τέτοιο νέο; Ποιες φαντάζεσαι αναγνώστη πως θα μπορούσαν να είναι οι αντιδράσεις του απλού λαού, των προκρίτων, των ιερωμένων, των αριστοκρατών; Η δική μου φαντασία και λογική, λέει ότι τα συναισθήματα θα έπρεπε να ποικίλλουν μεταξύ ενθουσιασμού και τρόμου.
Ενθουσιασμός θα έπρεπε να καταλαμβάνει τον επαναστάτη, ή τον φιλόπατρι πρόκριτο και αριστοκράτη που απλά θα ανέμενε μια σοβαρή ηγεσία για να εμπιστευτεί σ’ αυτήν τη δική του δράση (και το δικό του κεφάλι…)
Τρόμος θα έπρεπε να καταλαμβάνει τον βολεμένο, τον ήδη φοβισμένο, τον άνθρωπο που συνειδητά κοιτούσε το ατομικό του συμφέρον και τους ατομικούς του σχεδιασμούς στη δούλεψη της Υψηλής Πύλης.
Διχασμός θα έπρεπε να διέπει εκείνον που κάποτε ενδεχομένως να είχε πιστέψει στην Επανάσταση και να είχε αποδεχθεί πως δεν είναι εφικτή. Διχασμός θα έπρεπε να διέπει εκείνον που επιθυμούσε την ελευθερία, αλλά ουδέποτε είχε φανταστεί τον εαυτό του μπροστά σε έναν τέτοιο χαώδη κίνδυνο. Διχασμός θα έπρεπε να διέπει εκείνον που, επιφυλακτικός εκ φύσεως, γνώριζε και την προϊστορία της οικογένειας Υψηλάντη και ενδεχομένως να φοβόταν πως ο Αλέξανδρος και τα αδέλφια του, θα ήθελαν να πάρουν εκδίκηση για το θάνατο του πατέρα τους και την κατακρεούργηση του παππού τους.
Περισσότερα σχετικά, αναφέρει ένα λίαν ενδιαφέρον κείμενο, το οποίο έχει απασχολήσει γόνιμα τους ιστορικούς και τους ερευνητές.
ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ (MEMOIRES) ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΥΨΗΛΑΝΤΗ
«Τα απομνημονεύματα του Πρίγκηπος Νικολάου Υψηλάντη» έχουν γραφεί στα γαλλικά δια χειρός του ιδίου, με μονογραφία του ιδίου, σε χαρτί που χρησιμοποιούσε ο ίδιος στις επιστολές του. Το χειρόγραφο ανακαλύφθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη στα 1901 από τον διευθυντή της, λόγιο Δ.Γ. Καμπούρογλου, ο οποίος και το εξέδωσε.
Η γνησιότητα της πατρότητας των εν λόγω απομνημονευμάτων, αμφισβητήθηκε ένεκα των ανακριβειών που περιέχουν σχετικά με λεπτομέρειες της Φιλικής Εταιρείας, όσο και για την αθυροστομία που διέπει το κείμενο («θυμίζει Σκαρίμπα!» αναφέρει κάποιος μελετητής), η οποία κρίθηκε ανάρμοστη για έναν Υψηλάντη. Επειδή ωστόσο, ο γραφικός χαρακτήρας και οι λοιπές λεπτομέρειες παραπέμπουν στον πρίγκηπα Νικόλαο, έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ενδεχομένως, τμήμα του χειρογράφου να είναι αντιγραφή εκ μέρους του Νικολάου, των απομνημονευμάτων που έγραψε κάποιος άλλος.
Εγώ βεβαίως, δεν είμαι ο επιστήμονας που θα αποφανθεί για εκείνο που δεν έχουν αποφανθεί άλλοι κι άλλοι πιο αρμόδιοι εμού. Θα αποδεχθώ ωστόσο προσωπικά τα Απομνημονεύματα ως γνήσια, για τους εξής λόγους:
• Ο Νικόλαος δεν είχε παρακολουθήσει προσωπικά την προετοιμασία του Αγώνα και τις εσωτερικές εξελίξεις στην Φιλική Εταιρεία
• Στα 1820, οπότε ανέλαβε ο Αλέξανδρος την ηγεσία της Οργάνωσης, ήταν νεότατος (24 ετών)
• Πέρασε έξι από τα καλύτερα χρόνια της ζωής του κλεισμένος στα αυστριακά μπουντρούμια πλάι στον αδελφό του, έχοντας το συνειδησιακό στίγμα ότι συνέβαλε στην βαριά ήττα της Επανάστασης στη Μολδοβλαχία, βοηθώντας τον απερίσκεπτο Καραβιά – και υπό το βάρος αυτό, οι σχέσεις του με τον Αλέξανδρο δεν ήσαν καλές
• Η Κόμισα Τύρχαϊμ, τον περιγράφει ως έναν νέο «που ποτέ δεν χαμογελούσε, έκαμε σαν τρελός και έλεγε τις πιο μεγάλες ανοησίες».
Από ένα τέτοιο πρόσωπο, δεν θα περίμενε κανείς κατ’ ανάγκην την πιστότερη ιστοριογράφηση των πρωταγωνιστών του Μεγάλου Έργου. Θα μπορούσε ωστόσο να περιμένει να αναφέρει πιστά, πράγματα που έζησε ο ίδιος πλάι στον Αλέξανδρο, είτε από πρώτο χέρι, είτε ως περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Ο Νικόλαος Υψηλάντης λοιπόν, κάνει λόγο για μία επιστολή που συνέταξε ο αδελφός του, προκειμένου να βρίσκεται στα χέρια των Εφόρων της Εταιρείας στην Κωνσταντινούπολη και να επιδεικνύεται μονάχα σε έσχατη ανάγκη, όταν κάποια μέλη της Εταιρείας δήλωναν πως «δεν ήθελαν πλέον να τους ακούσουν» - πως παύουν να μετέχουν στο επαναστατικό έργο. Η επιστολή αυτή λοιπόν, θα ήταν για τους «άπιστους Θωμάδες», ή τους ηθικά καταρρακωμένους και θα τους ενημέρωνε πως ο ίδιος ήταν επικεφαλής και να έχουν θάρρος και υπομονή.
«Παρ’ όλ’ αυτά, γίνηκε γνωστή σε όλους τους Έλληνες και ίσως ακόμη σε όλη την Κωνσταντινούπολη. Από το κύρος αυτής της επιστολής, αμέσως, ο Κωστάκης Μουρούζης, ο Χαντζερής, ο γραμματεύς του Πατριάρχου, αρκετοί επίσκοποι, όπως ο Εφέσου, ο Φιλιππουπόλεως κλπ, έσπευσαν να λάβουν μέρος. Και αργότερα, μετά την επικοινωνία του γραμματέως, ο ίδιος ο πατριάρχης μ’ έναν ατελείωτο αριθμό άλλων φαναριωτών εξεδήλωσαν μεγάλη διάθεση να γίνουν μέλη. Είναι μία απόδειξις ότι, αν μέχρι τότε όλοι αυτοί οι κύριοι δεν είχαν γίνει εταιρισταί, ήταν από το φόβο μήπως προδοθούν, αλλά μια και έμαθαν ότι μία προσωπικότης τόσο διακεκριμένη, όπως ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ήταν ο πρώτος διευθυντής της Εταιρείας, είναι ολοφάνερο ότι τίποτε δεν τους εμπόδιζε να εταιρισθούν.
Η οικογένεια Υψηλάντη φυλάει επιμελώς την αλληλογραφία και τα ντοκουμέντα μερικών απ’ αυτούς τους κυρίους, που μπορούν να επιβεβαιώσουν την πιστότητα της επιχειρήσεώς τους. Ως προς την ύπαρξη μιας επιστολής σαν αυτήν του Αλέξανδρου Υψηλάντη, εκτός από τη μαρτυρία των Εφόρων της Κωνσταντινουπόλεως, επικαλούμαι ακόμη τη μαρτυρία του Γαβριήλ Κατρακάζη, ακολούθου τότε της ρωσικής πρεσβείας. Μόλις είδε την υπογραφή του Αλ. Υψηλάντη στην επιστολή, πήρε τέτοιο φόβο, που δεν τόλμησε επί δύο μήνες να βγει από το σπίτι του. Και επί του θέματος αυτού (μια και αγνοούσε όλα όσα είχαν διαδραματιστεί στην Πετρούπολη) είχε γράψει στον Αλ. Υψηλάντη ότι βρισκόταν σε πλάνη, ότι εξετίθετο άσχημα μ’ αυτά, ότι δεν έπρεπε ν’ αφήνει ν’ άγεται από αγύρτες».
Γνωρίζουμε βεβαίως ότι ο γραμματέας του Γρηγορίου, ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας πριν την ανάληψη της αρχηγίας από τον Υψηλάντη. Για τον επίσης μυημένο Χαντζερή και τη δράση του, θα μιλήσουμε αργότερα. Για τον Κωστάκη Μουρούζη και τον αδελφό του, είπαμε ήδη δυο κουβέντες. Λες αναγνώστη τα Memoires του Ν. Υψηλάντη να λαθεύουν μόνον στον Γρηγόριο;
Edited by - Trainman on 03/06/2007 16:47:37
quote:
MacedonΓια παράδειγμα η έναρξη της επανάστασης και η τραγική της κατάληξη στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες εξετάζεται κατά πόσο ήταν κακή συγκυρία ή μελετημένη κίνηση προς παραδειγματισμό των επαναστατικών κινημάτων εκείνη την εποχή, καθώς η πορεία της ήταν μάλλον προδιαγεγραμμένη για πολλούς στρατηγικούς λόγους τους οποίους μπορούμε να τους συζητήσουμε κάποια άλλη φορά. (σελ. 3)
quote:
Trainman: Αν η πορεία του κινήματός του Υψηλάντη ήταν «προδιαγεγραμμένη για πολλούς στρατηγικούς λόγους» και εσύ εισάγεις και το στοιχείο της «κακής συγκυρίας», άλλο τόσο και ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ προδιαγεγραμμένη έμοιαζε η συγκυρία για μία εξέγερση στον ελλαδικό χώρο. Αν στα δικά σου μάτια, μετά από 200 χρόνια, το κίνημα του Υψηλάντη μπορεί να ήταν αμφιλεγόμενο και καταδικασμένο σε αποτυχία, άλλο τόσο αμφιλεγόμενο και καταδικασμένο δικαιούτο να το αναγνωρίζει ο Πατριάρχης - τόσο το κίνημα καθεαυτό, όσο και την ελλαδική του απόληξη. (σελ.4)
quote:
Trainman: Πολύ συνοπτικά: Το ξέσπασμα της Επανάστασης στο Μωριά δεν είχε κανένα απολύτως διεθνές έρεισμα και γι’ αυτό (όπως προανέφερα), ο Παπαφλέσσας αναγκάστηκε να προβεί σε ψευδείς ισχυρισμούς και απειλές προκειμένου να πείσει τους διστακτικούς προεστούς (και τον Π.Π. Γερμανό).(σελ.4)
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΨΗΛΑΝΤΗ
Φίλε Αναγνώστη
Υπενθυμίζω το σύντομο διάλογο που είχα με τον Macedon στις πρώτες-πρώτες σελίδες του thread, σχετικά με το σωστό ή το λάθος του Υψηλάντη, να επιλέξει τη Μολδοβλαχία για την έναρξη της Επανάστασης – κάτι που ο συνομιλητής μου είχε προκρίνει σωστό να συζητηθεί κάποια άλλη φορά.
Μια που φτάσαμε πλέον αισίως στα τέλη του 1820 και στις αρχές του 1821, είναι νομίζω καιρός να παραθέσουμε πλήρες αλλά συνοπτικά το επαναστατικό σχέδιο που κατέστρωσε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης και συζήτησε με τους συμβούλους του – κατ’ αρχήν με τον αξιωματικό του ρωσικού ιππικού και φαναριώτη, Γεώργιο Καντακουζηνό και αργότερα, τους ρώσους Δεκεμβριστές στρατηγούς Ορλόφ και Πούστσιν. Η αξία του να παραθέσω ένα ακόμη μακρυνάρι, θα φανεί πιστεύω στο τέλος.
Ο Υψηλάντης, αμφιταλαντεύτηκε, ακριβώς όπως και ο Ρήγας Φεραίος για τον τόπο έναρξης της Επανάστασης. Μπροστά του, είχε ήδη πέντε προτάσεις εξέγερσης: Οι τρεις ήθελαν ως τόπο έναρξης του Αγώνα τη Μολδοβλαχία ή την Κωνσταντινούπολη (στην προοπτική αυτή συμφωνούσε και ο Ξάνθος) και οι άλλες δύο πρότειναν τόπο έναρξης του Αγώνα την Ελλάδα (η μία ανήκε στον Κόντε της Ζακύνθου, Διονύσιο Ρώμα και η άλλη στον Θεόδωρο Νέγρη, μετέπειτα υπουργό Εξωτερικών της επαναστατικής κυβέρνησης).
Όπως μπορούμε να δούμε παρακάτω, ο Υψηλάντης καταστρώνει ένα ευέλικτο σχέδιο, του οποίου οι βασικές παράμετροι και στοχεύσεις δεν αλλάζουν, όπως και αν το δει κανείς. Το Σχέδιον Γενικόν παρατίθεται από τον Φιλήμωνα στο Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως και στις βασικές του παραμέτρους έχει ως εξής:
1) Εξέγερση των Σέρβων και, ει δυνατόν, των Μαυροβουνίων: «Δια ν’ αποκοιμήσωμεν το εχθρικόν όμμα (…) φαίνεται και αναγκαίον να εγείρωμεν παντοίοις τρόποις τους Σέρβους κατά του εχθρού, το οποίον πρέπει να θεωρηθή ως το πρώτον μας επιχείρημα (…) Εάν εκλεχθή απόστολος τις, έμπειρος να διεγείρη και τους Μοντενεγρίνους να συμμαχήσουν με ημάς και συγχρόνως με την Σερβίαν να κτυπήσουν την Σκόντραν, ήθελεν είναι δια την Ελλάδα πολυωφελέστερον…»
2) Μύηση των Σουλιωτών στην Εταιρεία – πρόσκλησή τους να ενωθούν με τους (υπολοίπους) Έλληνες: «Ο κος Περραιβός (…) να πορευθή ανυπερθέτως εις Ήπειρον (…) να διδάξη τους Καπετανέους τας αποφάσεις του έθνους και να τους ενώση με τον ιερόν σύνδεσμον, επειδή εις την Ήπειρον είναι έτι ανήκουστοι του ευαγγελίου (…) Ακόμη πρέπει να βάλη υπ’ οψιν αυτών και τα σχέδια της Πόρτας, τα οποία κατασκευάζει εναντίον των, δια να γνωρίσουν ότι άλλος σωτηρίας τρόπος δεν είναι, παρά, όταν ενωθώσι μετά των Ελλήνων και λοιπών συμμάχων, τότε ημπορούν να καταδιώξουν, φθείροντες τον εχθρόν, έως εις αυτήν την μητρόπολιν, όπου ελπίζομεν, Θεού ευδοκούντος να ξεψυχήσει.
3) Ενεργοποίηση πάση θυσία του Αλήπασα, ώστε να διχαστεί ο οθωμανικός στρατός μεταξύ Σερβίας και Ηπείρου : «Αν εισέτι δεν εξέπνευσεν η αληπασσική δύναμις, οπόταν ανελπίστως και οι Σέρβοι οπλοφορήσωσι, πρώτον, ο εχχθρός εκών άκων θέλει βιασθή να διχοτομηθεί. Δεύτερον, οι Ηπειρώται θέλουν αναλάβει. Και τρίτον, ημείς θέλομεν μείνη εις την προτέραν περιφρόνησιν, ως δήθεν αδύνατοι να θαρρήσωμεν κατ’ αυτού, ή ως πιστούς λάτρας της βαρβαρότητός του (sic) θέλει μας πολιτευθή προς καιρόν».
4) Κάθοδος του Αλ. Υψηλάντη και του Παπαφλέσσα στην Πελοπόννησο: «…επειδή ο εμφανισμός αυτών, θέλει εμπνεύσει γενικώς εις όλους τους Πελοποννησίους τόλμην κατά του εχθρού και χωρίς αμφιβολίας θέλει αποδείξει την τωρινήν Πελοπόννησον, ως ήτον η παλαιά πλήρης ευτολμίας και ηρωϊσμού».
5) Πυρπόληση του τουρκικού ναυστάθμου στην Κωνσταντινούπολη: «Εν όσω η ναυτική του εχθρού δύναμις σώζεται, τα πλοία μας αδυνατούν να τολμήσουν, όσω πολλά και αν συναθροισθούν. Όθεν ημείς γνωμοδοτούμεν περί της καταλύσεως αυτής, ότι συμφέρει να κατατεφρωθή εις τον ναύσταθμον, χωρίς να αισθανθή ο τύραννος, ότι ενεργήθη εξ ημών, αλλ’ ως αποτέλεσμα απροσεξίας των φυλάκων της.
6) Προσοχή κατά την πυρπόληση: «Θράσος το να τολμά τις αφρόνως εις τον ισχυρότερόν του. Δεν λέγομεν ότι ο τύραννος επιφέρει βίαν και εμβάζει τον τυχόντα εις τα πλοία του, αγγαρεύων όλον το υπήκοον, όταν θέλη. Διότι τούτο είναι πασίδηλον. Ώστε οι μικραί δυνάμεις ημών δεν συγχωρούν άλλο παρά τον εμπρησμόν του στόλου, όστις να ενεργηθή ολίγον τι πρότερον της αποστασίας της Ελλάδος, δια να έχουν ισχύν υπερτάτην οι Έλληνες εις την Μεσόγειον και Ήπειρον».
7) Μετά την πυρπόληση του στόλου, έξοδος των ελληνικών πλοίων από την Ιωνία μέχρι την Αίγυπτο: «Ώστε εις ολίγον διάστημα θέλει συντεθή στόλος ελληνικός ικανός να φυλάττη τας νήσους, να φοβερίση την Ιωνίαν και όλα τα παράλια μέχρι Συρίας και Αιγύπτου και να ορμήση εν καιρώ αφόβως εις αυτήν την μητρόπολιν».
8) Αντιστοίχως, έξοδος ελληνικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα: «Κρίνομεν εύλογον το ν’ αναδεχθή την ναυαρχίαν των παραδουναβίων και του Ευξείνου πόντου ο κ. Δημήτριος Καλαματιανός, ως έμπειρος εις τα ναυτικά και ως εγνωρίσαμεν, δυνατός να καθυποτάξη εξ εφόδου όλα τα ευρισκόμενα του εχθρού πλοία εις τα παραδουνάβια».
9) Εξέγερση των Βλάχων με ηγέτη τον μυημένο στη Φιλική Εταιρεία, Θεόδωρο Βλαδιμηρέσκου: «Οι εις Βουκουρέστιον ημέτεροι ταξιάρχοι, ό,τει καπετάν Γεωργάκης, σύμφωνος ων, με κάποιον Θεόδωρον Βλαδιμηρέσκον, διοικητήν των οπλοφόρων της Κραγιόβας και ο πήμπασης Σάββας με τας στρατιωτικάς τάξεις των συνθεμένας από Βουλγάρους, Σέρβους, Βλάχους και Αλβανούς, να βαστάξουν την Βλαχομπογδανίαν».
10) Χειρισμός της εξέγερσης του Βλαδιμηρέσκου αναλόγως αποτελέσματος: «Αν οι εχθροί ορμήσουν κατά των αποστατών εις Βλαχίαν, θέλουν ανοίξει έτερον ρωσσικόν πόλεμον παραβαίνοντες τας συνθήκας, όστις δεν συμφέρει εις την Τουρκίαν. Αν ησυχάσουν προς καιρόν, ημείς θέλομεν έχει από την Βλαχομπογδανίαν, όχι ολίγην χρηματικήν βοήθειαν».
11) Συγκέντρωση χρηματικής βοήθειας από την Αίγυπτο και την Κύπρο. (Θυμήσου αναγνώστη, τις σχετικές επιστολές που παραθέσαμε στη σελίδα 21)
12) Έκκληση στους 200 έλληνες στρατιώτες του Μεχμέτ Αλή Πασσά της Αιγύπτου: «…να παρακινήσουν αυτούς με τρόπους ελκυστικούς και ανεπαισθήτωςνα τους εμβαρκάρουν ως φυγάδας δήθεν, δια την Σπάρτην, εφοδιάζοντες αυτούς με τα χρειώδη χρήματα προς ζωοτροφίαν των».
13) Ει δυνατόν να επιτευχθεί η ουδετερότητα της Αιγύπτου: «Εις Αίγυπτον έτι προς τον Μεχμέτ Αλή Πασσάν το να σταλθή έτερος τις απόστολος πολύγλωσσος και, ως ο Πρωτεύς, να μεταβάλλεται πολυτρόπως εις κάθε περίστασιν, δεν είναι ασύμφορον. Νομίζομεν ότι ο ρηθείς Πασσάς, αισθανόμενος οποίους τρέφει η Πόρτα και κατ’ αυτού σκοπούς και νοστιμευόμενος την ταπείνωσίν της, ημπορεί να κλίνη και να μείνη ουδέτερος. Αλλ’ επειδή ακούομεν ότι είναι άνθρωπος φιλοχρήματος, καταγινόμενος μάλλον εις το εμπόριον παρά εις άλλο τι, και αγαπά την ησυχίαν, ίσως αποφασίσει και να μας βοηθήσει προς όφελός του».
14) Κάθοδος στην Ελλάδα του Ιγνατίου Ουγγροβλαχίας και του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου-Φριαρή και αίτηση για χρηματική βοήθεια προς τον αυτοεξόριστο στην Πίζα, Ιωάννη Καρατζά.
15) Επιστροφή στην Ελλάδα και μετάβαση στην Σπάρτη του ελληνικού σώματος μισθοφόρων που βρίσκεται στη Νάπολη, καθώς και όσων ελλήνων αξιωματικών βρίσκονται στην υπηρεσία της Ρωσίας
16) Μοίρασμα 10.000 όπλων σε όσους Έλληνες δεν έχουν και 500 σπαθιά στους αξιωματικούς.
Το «Γενικό Σχέδιο» κλείνει συνοψίζοντας τα παραπάνω ως εξής: «Ταύτα ημείς κρίνομεν ικανήν δύναμιν να κατατροπώση τον εχθρόν. Φθάνει μόνον να επιμεληθώμεν πολυτρόπως, να διεγείρωμεν τους Σέρβους, τους Μοντενέγρους. Να διδάξωμεν τους Έλληνας Καπετανέους να βαστάξουν ταχέως την Ήπειρον. Να κατορθώσωμεν την ανυπαρξίαν της ναυτικής του εχθρού δυνάμεως. Να συναχθώσιν από Κριμαίας και Νεαπόλεως οι ημέτεροι τακτικοί Έλληνες. Να κυριευθή η παραδουνάβιος ισχύς του εχθρού και τέλος η Βλαχομπογδανία να διαξεσχίση το προσωπείον. Φθάνει λέγομεν, να διαπραχθώσι ταύτα πάντα – τότε, ούσης και της Πελοποννήσου διωργανισμένης καθώς είπομεν, μετά της ναυτικής μας δυνάμεως, ο εχθρός αφεύκτως θέλει έμβει εις τα δίκτυά μας και πολλά ευκόλως, εάν προχωρούντες οι ημέτεροι στρατηγοί δεν λησμονήσουν, ότι η ευσπλαχνία προς τους αιχμαλώτους προξενεί ακινδύνους νίκας. Ημείς είπομεν. Η φρόνησις κρινέτω τα επωφελή. Περί δε Κρήτης και λοιπών νήσων της Μεσογείου θέλομεν ομιλήσει τα δοκούντα εν καιρώ πρέποντι».
ΣΧΟΛΙΑ: Το παραπάνω Σχέδιο αναγνώστη, μιλά από μόνο του. Ας υπογραμμίσω μόνον τρία σημεία:
• Πρώτον, ότι τελικός στόχος, αν και δυσκολότερος, αναγνωρίζεται η Κωνσταντινούπολη.
• Δεύτερον, ότι η εξέγερση στα Βαλκάνια θεωρείται απαραίτητη προκειμένου να απορροφήσει την τουρκική δύναμη και να αφήσει τους Έλληνες στο νότο (όπου είχαν βεβαίως και τη μεγάλη τους συγκέντρωση) να επιτύχουν την απελευθέρωση του Μοριά, της Ρούμελης και ίσως της Θεσσαλίας ακίνδυνα.
• Τρίτον και σημαντικότερον, ότι σε περίπτωση που όλα πάνε στράφι, υπάρχει και η εξέγερση του Βλαδιμηρέσκου, η οποία θα προκαλέσει τον τουρκικό στρατό να εισβάλει στην Μολδοβλαχία, ενεργοποιώντας τις ρήτρες της ρωσοτουρκικής Συνθήκης του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή (βλ. σημείο 10).
Αυτά αποφασίζει ο Υψηλάντης στο Ισμαήλι τον Οκτώβριο του 1820, με προοπτική να τα πραγματοποιήσει εντός δύο μηνών, κατερχόμενος ο ίδιος στην Ελλάδα. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η Επανάσταση θα ξεκινούσε το αργότερο τον Ιανουάριο του 1821.
Στις 8 Νοεμβρίου του 1820, ο ηγεμόνας της Μολδαβίας, Μιχαήλ Σούτσος (Βόδας) μυείται στην Φιλική Εταιρεία. Σε μια συγκινητική επιστολή του προς τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, ο μεγάλος Μιχαήλ Σούτσος δίνει οριστικό τέλος στην ραγιάδικη διαμάχη μεταξύ των δύο οικογενειών προς όφελος του Γένους. Παραθέτω αναγνώστη, ολόκληρη την επιστολή:
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΟΥΤΣΟΥ ΣΤΟΝ ΥΨΗΛΑΝΤΗ
Τω Εκλαμπροτάτω κα περιβλέπτω Πρίγκιπι και Ιππεί πολλών ταγμάτων κυρίω κυρίω Αλεξάνδρω Υψηλάντη κλπ. κλπ.»
Εκλαμπρότατε Πρίγκιψ περισπούδαστε αδελφέ!
Μεταξύ των αοιδίμων πάππων μας υπήρξέ ποτε σχέσις. Αλλά κατά την εποχήν εκείνην, κακή του Γένους τύχη, τα ίδια συμφέροντα, προτιμώμενα παρά την πρόθεσιν της κοινής ωφελείας, έγιναν αίτια μεταβολής της σχέσεως ταύτης, την εψύχραναν και παντελώς την διέλυσαν.
Ήδη, ότε πάντες σχεδόν αποτινάξαντες από τους οφθαλμούς των την παχύτητα της αχλύος του ολεθρίου εγωισμού συνείδον, ότι το κοινόν συμφέρον είναι το ιερόν της ολικής σωτηρίας παλλάδιον, και ότι ο Γραικός χρεωστεί να αγαπά τον Γραικόν εν πάση περιστάσει και εν παντί τόπω και καιρώ, ήδη, λέγω, από τοιούτων φρονημάτων και εγώ ορμώμενος, όχι τόσον προς ανακαίνισιον της αρχαίας των προπατόρων μας σχέσεως, αλλά ποθών να συνάψων φιλίαν και αδελφότητα μετ’ ανδρός, οίος η Εκλαμπρότης της, ανδρός δηλαδή Γραικού και πράγματι και ονόματι, πρώτος αρπάζω τον κάλαμον και γράφω προς την Εκλαμπρότητά της, την οποίαν δεν ηξιώθην μεν να γνωρίσω προσωπικώς, έχω δε πληροφορίας αληθείς περί των αρετών της και των ποικίλων της πλεονεκτημάτων.
Επειδή δε αρχαίος χαρακτήρ των Γραικών είναι το να προσφέρωσι δώρα τινα εις τιμήν του τερπνοτάτου αμοιβαίου αναγνωρισμού, λαμβάνω την τιμήν να προσφέρω αυτήν ηλέκτρινον ταβακοθήκην και παρακαλώ να τα δεχθή ως σημεία της ήδη τύχη αγαθή συναπτομένης μεταξύ αδελφότητος, ευχόμενος να τα μεταχειρισθή ιγιώς, και επευχόμενος εγκαρδίως έτη μυρία και επιτυχίαν πάντων των εφετών.
Το παρόν αφιερώ εις την εχέφρονα εχεμυθίαν των μελλόντων σην Θεώ αγίω αδελφικών τε και φιλικών συνδέσμων μας. Του δε γράφοντος τον χαρακτήρα από κανένα, παρακαλώ, ας μη τον εξετάση, αλλ’ από τον καιρόν ας προσμένη την αγαθήν ή κακήν μαρτυρίαν.
Της Εκλαμπρότητός της
Αδελφός ειλικρινής και φίλος
Προθυμότατος
ΜΙΧΑΗΛ ΣΟΥΤΣΟΣ ΒΟΕΒΟΔΑΣ
Η επιστολή στέλλεται στις 8 Νοεμβρίου του 1820. Ένα μήνα μετά, ο Γρηγόριος ο Ε’, θα μηνύσει από πλευράς του στον Ησαΐα Σαλώνων, πως «εγγύς δ’ έστι, το του Σωτήρος πάσχα». Δεν έπεφτε έξω ο Παλαιός.
quote:
Όσοι θεωρούν ότι το θέμα έχει κλείσει, δεν έχουν παρά να κλείσουν και τον υπολογιστή τους και ν’ ασχοληθούν με κάτι καλύτερο.Κανείς δεν έχει ανάγκη από «συνομιλητές» που προσπαθούν εμμέσως να πιάσουν επαφή και όποτε κατατίθενται τα στοιχεία για τα οποία οι ίδιοι έχουν επιδείξει ενδιαφέρον, δηλώνουν πως το θέμα έχει παρεκτραπεί «από καιρό».
Δέν έχω κανένα πρόβλημα εγώ, όπως σου δήλωσα θεωρώ τα μηνύματα σου αρκετά ενδιαφέροντα και πηγή γνώσης άσχετα με το εάν διαφωνώ σε πολλά σημεία με τις θέσεις σου.
Μπορείς ανενόχλητα να συνεχίσεις εγώ κάποια στιγμή που θα καταφέρω να βρώ χρόνο να τα διαβάσω θα σου πώ και τα συμπεράσματα μου.
quote:Φαντάζομαι πως, για να μιλάς τόσο απαξιωτικά για τους επιτίμους ενός Yale κι ενός Tufts, θα πρέπει ο ίδιος να είσαι τουλάχιστον... αντεπιστέλλον μέλος στο ΜΙΤ ή στο Harvard!!!
macedon:
Γεμάτος ο κόσμος από επίτιμους, εντυπωσιάζουν μόνον αυτούς που δεν γνωρίζουν τι θα πεί η λέξη και πώς γίνεται κανείς "επίτιμος".
quote:[...??!]
macedon:
Μαζί με τη Σικελία υπό την κυριαρχία της Ιταλίας, της Αλεξάνδρειας υπό την κυριαρχία της Αιγύπτου, της Βαβυλώνας υπό την κυριαρχία του Ιράκ (σήμερα των ΗΠΑ) και της Ινδίας.
Κι εγώ που νόμιζα για πατρώα γη του Βαρθολομαίου την Ίμβρο!!... ![]()
Εσύ μάλλον θα 'χεις πιο "έγκυρη" πληροφόρηση!... ![]()
quote:Κι εγώ χαίρομαι... για την αγωνία σου να ρεφάρεις... πρώτα όμως πρέπει να ελέγξεις το... ιξώδες (του εγκεφάλου)
macedon:
Οσο για τα περί "μητέρας Πατρίδας" και λοιπά γραφικά, είπαμε, παραμύθια για αφελείς. Χαίρομαι που δεν με απογοητεύεις
© unregistered essence