- ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

??????????????????????????????????????????????????????

Μπορείς να γίνεις πιο σαφής???

Lorenzo έγραψες τα εξής

"Εδώ πάλι σε 10 λέξεις έχει συμπυκνώσει ολόκληρο βιβλίο. Προειδοποιεί προφανώς για τον κίνδυνο που παραμονεύει όταν αποφασίζουμε να παλέψουμε με τέρατα δηλαδή να μετατραπούμε κι εμείς σε τέρατα.
Αν το εμβαθύνουμε όμως θα δούμε ότι μας λέει με λίγα λόγια πόσο λάθος λειτουργούν τα θρησκευτικά δόγματα, τα πολιτικά κόματα κι οι αφοριστικές κοματικές οικολογικές, Εθνικιστικές, Φυλετικές και, και... αντιλήψεις στην συνείδηση μας και τι κινδυνεύουμε να πάθουμε ή έχουμε πάθει φιλτράροντας και ταξινομώντας τα πράγματα σύμφωνα με την στρεβλωμένη δική τους οπτική θεώρηση.
Όταν μας προτρέπουν να πολεμήσουμε τις "αμαρτίες μας" που αυτά καθορίζουν, τους εχθρούς της πίστης της φύσης του κόματος της πατρίδας της φυλής ...., τα πολλά Χ "αντί" τους, μας καθιστούν πειθήνεια όργανα τους κι "εκτελεστές" των εντολών τους μετατρέποντας μας ομοίους με ότι πολεμούμε."

Εννοώ ότι ενώ είχε απορρίψει θρησκευτικά δόγματα, πολιτικά κόματα κ.α. και είχε κάνει την επανάστασή του απένταντι σ'αυτά ακριβώς γιατί είχε αντοπίσει ότι καθιστούν τον άνθρωπο πειθήνειο όργανο τους και τον φέρνουν αντιμέτωπο με εχθρούς τους οποίους αυθαίρετα και χωρίς καμία αιτιολογία έχουν δημιουργήσει, ο Νίτσε ήταν για χρόνια μετά άρρωστος σωματικά και ψυχικά γιατί πάλευε με τα τέρατα της συνείδησής του στην προσπάθειά του να βρει τους αληθινούς "εχθρούς" και να γνωρίσει την αληθινή "ανθρώπινη φύση". Πιστεύω δηλαδή ότι δεν εννοούσε "τέρατα" όλα αυτά που κατονομάζεις.

Βέβαια στην πορεία της πνευματικής εξέλιξης είναι αναπόφευκτο ίσως το πέρασμα μέσα απ’όλα αυτά και η απόρριψή τους και σίγουρα δεν είναι εύκολη και η διαδικασία αυτή. Απαιτεί θάρρος. Πιστεύω όμως ότι το πραγματικά δύσκολο στάδιο της αναζήτησης είναι να "κτίσει" κανείς τα ιδανικά του. Είναι μία διαδικασία "σύνθεσης" που έπεται μίας διαδικασίας "ανάλυσης" και που για τους τολμηρούς μπορεί να είναι πλήρους "διάλυσης".

Κατ' αρχήν αν το είπε πριν ή μετά τα ψυχολογικά του προβλήματα δεν με απασχόλησε όταν σχολίασα την συγγεκριμένη φράση. Εξηγώντας μου όμως τον λόγο της διαφωνία σου έχω να παρατηρήσω τα εξείς.
Νομίζω ότι ο Νίτσε για το μόνο πράγμα που "φοβόταν" μέχρι την τελευταία του στιγμή ήταν η μη κατανόηση των θεωριών του απο τους αναγνώστες του συγχρόνων και κατοπινών. Κι όπως φάνηκε ιστορικά δεν έκανε λάθος!!! Όχι μόνο δεν κατανοήθηκε αλλά και παρεξηγήθηκε πολλάκις!!!

Παντού ο λόγος του είναι αλληγορικός γιαυτό και ευάλωτος για διαστρεβλώσεις εσκεμμένες ή μη.

Είναι όμως μεγάλο κι άλλο θέμα {αν κι όλα σχετίζονται} και νομίζω ότι αν το ξεκινήσουμε θα καταστρέψουμε το προκείμενο.

Θα περιοριστώ μόνο στο συγκεκριμένο για να σου δείξω που κάνεις λάθος στην "μετάφραση" των θέσεων του. Επειδή το όνομα του συνδέθηκε με το διασημότερο βιβλίο του "Τάδε έφη Ζαρατούστρα" και τον Υπεράνθρωπο, θεωρήθηκε ότι ο Νίτσε υποστήριζε την βία και την επιβολή του δυνατού επι του αδυνάτου. Αυτό προσπάθησα να σου πω στην πρώτη μου τοποθέτηση τονίζοντας την σπουδαιότητα της "αποδοχής".

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο φιλοσοφικός στοχασμός της ύπαρξης οδηγεί την ανθρώπινη σκέψη στα άκρα. Τα όρια είναι πολύ λεπτά, ώστε ο παραλογισμός να είναι ενδεχόμενος. Για να αποφευχθεί λοιπόν ένας επικείμενος ξέφρενος στοχασμός θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ορισμένες φορές τα «φρένα». Ένα κατάλληλο «φρένο» θα ήταν η διαγραφή από το λεξιλόγιό μας εννοιών που δεν τις χωρά το ανθρώπινο μυαλό μας. Ας μην κάνουμε ευρεία χρήση των λέξεων: «πάντα», «ποτέ», «πουθενά» και άλλων παρόμοιων. Η θνητή υπόσταση του εγκεφάλου έχει προγραμματιστεί να λειτουργεί με αρχή, μέση και τέλος. Για καθαρά πρακτικούς λόγους λοιπόν κάποιες φορές ας τα αποδεχόμαστε.

Τολμηρός δεν είναι αυτός που διαλύει αλλά αυτός που αποδέχεται την κάθε ιδιαιτερότητα με την έννοια της ετερότητας, "παίρνει" κι ενσωματώνει ότι "καλό" του χρειάζεται χτίζει, δημιουργεί και προχωρά σοφότερος και "δυνατότερος". Ο τολμηρός όπως τον περιγράφεις είναι ή ανόητος ή τόσο φοβισμένος που καταστρέφει αμυνόμενος απελπισμένα.

Γι αυτό που αναφέρεις παραπάνω συμφωνώ βέβαια, όμως πως θα καταλάβουμε τους λόγους που οδηγούν τους ανθρώπους στις παράλογες ενέργειες και μάλιστα όταν αυτές έχουν μαζικό χαρακτήρα (πολέμους, αιρέσεις κ.α.) αν δεν εμβαθύνουμε σ'αυτούς. Κι αν δεν τους καταλάβουμε πως θα τους πολεμήσουμε.
Ναι βέβαια και τα απορρίπτουμε όλα αυτά και προστατεύουμε τον εαυτό μας από την αλόγιστη σκέψη και παράλληλα απορρίπτουμε και τους ανθρώπους που συμμετέχουν σ'όλα αυτά. Μα αν πιστεύεις στον άνθρωπο, πώς μπορείς να τον απορρίψεις τόσο εύκολα, ψάχνεις τουλάχιστον να του αποδώσεις κάποια ελαφρυντικά. Να τον αγαπήσεις εμβαθύνοντας στη δυστυχία του.

[/quote]Τολμηρός δεν είναι αυτός που διαλύει αλλά αυτός που αποδέχεται την κάθε ιδιαιτερότητα με την έννοια της ετερότητας, "παίρνει" κι ενσωματώνει ότι "καλό" του χρειάζεται χτίζει, δημιουργεί και προχωρά σοφότερος και "δυνατότερος". Ο τολμηρός όπως τον περιγράφεις είναι ή ανόητος ή τόσο φοβισμένος που καταστρέφει αμυνόμενος απελπισμένα.
[/quote]

Ο στόχος του τολμηρού που εγώ εννοώ δεν είναι να γίνει "το τέρας" που έλεγε ο Νίτσε. Είναι να μπορεί να εμβαθύνει προς την άλλη μεριά του απορριπτέου για να πάψει να τον φοβίζει, για να μπορεί να σκέφτεται ελεύθερα, για να μην έχει την ανάγκη να αποδεχθεί ως μία απορριπτέα ιδιαιτερότητα κάτι που δεν καταλαβαίνει, γκρεμίζοντας όμως ένα άλλο ύψιστο ιδανικό «τον άνθρωπο».

ΝΑ ΤΟ ΞΕΧΑΣΩ;
ΜΑ ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ;ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ;ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ!!!ΠΟΤΕ!!!
IT 'S PART OF ME AND PART OF YOU
I'LL ALLWAYS BE A PART OF YOU...

AND I ALLWAYS LOVE YOU FOREVER MY ODYSSEAS-MASVIDAL...

ΜΕ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ... ΜΟΡΓΚΑΝΑ-ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

ΝΑΙ,ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ-MASVIDAL ΗΔΗ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΙΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΖΗΣΑΜΕ ΜΑΖΙ!!!
ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ!!!

ΜΕ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.