- Γεννά η φιλοσοφία επιθετικότητα; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία επέρχεται ένας επαναπροσδιορισμός, μία μεταμόρφωση της εσωτερικής μας δράσης και ανέλιξης.
Η σύγκρουση λοιπόν με τον ίδιο μας τον εαυτό, σε κάθε περίπτωση δράσης ή μη δράσης, γεγονότων ή επαναλαμβανόμενων καταστάσεων προκαλεί αυτή τη «Βία».

Βέβαια ως πραγματικά ηλικιακά μεγάλος ( και μόνο τέτοιος ) δε δύναμαι να γνωρίζω το πότε θα απαλλαγείτε από αυτό το υλικό ένδυμα, απλά δύναμαι να πιστεύω πως θα το αποβάλω πρώτος.

Η Ακακία μοι είναι γνωστή

quote:

---

Βέβαια ως πραγματικά ηλικιακά μεγάλος ( και μόνο τέτοιος ) δε δύναμαι να γνωρίζω το πότε θα απαλλαγείτε από αυτό το υλικό ένδυμα, απλά δύναμαι να πιστεύω πως θα το αποβάλω πρώτος.

---

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΧΩΡΙΣ ΑΓΚΑΘΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΕΛΗ

quote:

---

θα ήθελα να πω πως η ύλη λόγο της φθοράς λέγετε ότι «πεθαίνει», απλά την μεταβολή που γίνεται με αυτή τη φθορά δεν μπορούμε να δούμε ή να συνειδητοποιήσουμε και έτσι σε μία από αυτές τις φάσης της μεταβολής επέρχεται ο «θάνατος».

---

WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!

Όμως προς το παρών δεν έχουμε.

Όσο για το τι γίνετε μετά …….
Χμμμ είναι αρκετά δύσκολο να μπορέσουμε με βεβαιότητα να απαντήσουμε σε μια τέτοια ερώτηση, η εμπειρία του μετά εναπόκειται καθαρά στην μεταφυσική και εκεί μόνο παραδοχές μπορείς να κάνεις.
Τώρα το από πού πηγάζουν αυτές οι παραδοχές και με ποιο τρόπο μπορούμε να έχουμε «άποψη» είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα που ίσως να χρειαζόταν ένα άλλο Topic για να συζητηθεί.

Σίγουρα όμως θα ήταν μια νοητική ακροβασία και σίγουρα θα χρειαζόταν συζητητές με πολύ ανοιχτούς ορίζοντες για να μπορέσουμε να ανταλλάξουμε απόψεις.

Βλέπεις η θεώρηση του καθένα μας δεν συμπίπτει απόλυτα με κάποιου άλλου.
Αν εγώ π.χ. πιστεύω στην αποκόλληση - πτώση - βίωση - ανέλιξη – επανένταξη, κάποιος άλλος μπορεί να πιστεύει στην ατέρμονη κυκλική άνοδο και κάποιος τρίτος να πιστεύει σε μια χαοτική θεωρεία.

Αγαπητέ Krisnna τα λόγια που ανέφερες προσωπικά με βρίσκουν σύμφωνο.

Υ.Γ. Η δημιουργός του θέματος έχει καιρό να γράψει, οπότε ας συνεχίσουμε και αν το κρίνει απαραίτητο ας μας διακόψει.

Η Ακακία μοι είναι γνωστή

...άλλωστε, με τις απόψεις σου σχετικά με το θάνατο, μπορεί να προκαλέσεις έντονες αντιδράσεις απο ορισμένα μέλη, πράγμα που θα είναι άκρως θεμιτο σε αυτό το τμήμα του forum. (για άμεση εργαστηριακή μελέτη της επιθετικότητας στις συζητήσεις φιλοσοφίας ενοώ)

by the way, δες και το νέο θέμα που έβαλα στο forum γνώση με θέμα "ενεργειακή ρύπανση", με ενδιαφέρει πολύ η γνώμη σου.

τις είδα ήδη τις αντιδράσεις, αλλά δεν πειράζει.. κι όπως λέει και ένας φίλος μου "μην πετάτε τα ξένα μαργαριτάρια στα γουρούνια"!

πάω τρέχοντας! θα σε δω εκεί !

Galadriel

και πως καμμιά φορά φτάνει και στον θάνατο... για να οδηγήσει στην αθανασία... για να ξέρουμε τι λέμε και ακόμη περισσότερο τι σκεφτόμαστε...

The Text of Dr. Martin Luther King, Jr.'s
"I Have a Dream" Speech
Aug. 28, 1963

I am happy to join with you today in what will go down in history as the greatest demonstration for freedom in the history of our nation.
Five score years ago, a great American, in whose symbolic shadow we stand today, signed the Emancipation Proclamation. This momentous decree came as a great beacon of hope to millions of Negro slaves, who had been seared in the flames of withering injustice. It came as a joyous daybreak to end the long night of their captivity. But one hundred years later, the Negro is still not free. One hundred years later, the life of the Negro is still sadly crippled by the manacle of segregation and the chains of discrimination.

One hundred years later, the Negro lives on a lonely island of poverty in the midst of a vast ocean of material prosperity. One hundred years later, the Negro is still languishing in the corners of American society and finds himself an exile in his own land So we have come here today to dramatize a shameful condition.

In a sense we have come to our Nation's Capital to cash a check. When the architects of our great republic wrote the magnificent words of the Constitution and the Declaration of Independence, they were signing a promissory note to which every American was to fall heir.

This note was a promise that all men, yes, black men as well as white men, would be guaranteed to the inalienable rights of life liberty and the pursuit of happiness.

It is obvious today that America has defaulted on this promissory note insofar as her citizens of color are concerned. Instead of honoring this sacred obligation, America has given the Negro people a bad check, a check that has come back marked "insufficient funds."

But we refuse to believe that the bank of justice is bankrupt. We refuse to believe that there are insufficient funds in the great vaults of opportunity of this nation. So we have come to cash this check, a check that will give us upon demand the riches of freedom and security of justice.

We have also come to this hallowed spot to remind America of the fierce urgency of Now. This is not time to engage in the luxury of cooling off or to take the tranquilizing drug of gradualism.

Now is the time to make real the promise of democracy.

Now is the time to rise from the dark and desolate valley of segregation to the sunlit path of racial justice.

Now is the time to lift our nation from the quicksands of racial injustice to the solid rock of brotherhood.

Now is the time to make justice a reality to all of God's children.

It would be fatal for the nation to overlook the urgency of the moment and to underestimate the determination of it's colored citizens. This sweltering summer of the Negro's legitimate discontent will not pass until there is an invigorating autumn of freedom and equality. Nineteen sixty-three is not an end but a beginning. Those who hope that the Negro needed to blow off steam and will now be content will have a rude awakening if the nation returns to business as usual.

There will be neither rest nor tranquility in America until the Negro is granted his citizenship rights. The whirlwinds of revolt will continue to shake the foundations of our nation until the bright day of justice emerges.

But there is something that I must say to my people who stand on the warm threshold which leads into the palace of justice. In the process of gaining our rightful place we must not be guilty of wrongful deeds.

Let us not seek to satisfy our thirst for freedom by drinking from the cup of bitterness and hatred. We must ever conduct our struggle on the high plane of dignity and discipline. We must not allow our creative protest to degenerate into physical violence. Again and again we must rise to the majestic heights of meeting physical force with soul force.

The marvelous new militancy which has engulfed the Negro community must not lead us to a distrust of all white people, for many of our white brothers, as evidenced by their presence here today, have come to realize that their destiny is tied up with our destiny. They have come to realize that their freedom is inextricably bound to our freedom. We cannot walk alone.

And as we walk, we must make the pledge that we shall always march ahead. We cannot turn back. There are those who are asking the devotees of civil rights, "When will you be satisfied?" We can never be satisfied as long as the Negro is the victim of the unspeakable horrors of police brutality.

We can never be satisfied as long as our bodies, heavy with the fatigue of travel, cannot gain lodging in the motels of the highways and the hotels of the cities.

We cannot be satisfied as long as the Negro's basic mobility is from a smaller ghetto to a larger one.

We can never be satisfied as long as our children are stripped of their selfhood and robbed of their dignity by signs stating "for white only."

We cannot be satisfied as long as a Negro in Mississippi cannot vote and a Negro in New York believes he has nothing for which to vote.

No, no we are not satisfied and we will not be satisfied until justice rolls down like waters and righteousness like a mighty stream.

I am not unmindful that some of you have come here out of your trials and tribulations. Some of you have come fresh from narrow jail cells. Some of you have come from areas where your quest for freedom left you battered by storms of persecutions and staggered by the winds of police brutality.

You have been the veterans of creative suffering. Continue to work with the faith that unearned suffering is redemptive.

Go back to Mississippi, go back to Alabama, go back to South Carolina go back to Georgia, go back to Louisiana, go back to the slums and ghettos of our modern cities, knowing that somehow this situation can and will be changed.

Let us not wallow in the valley of despair. I say to you today, my friends, that even though we face the difficulties of today and tomorrow. I still have a dream. It is a dream deeply rooted in the American dream.

I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed. We hold these truths to be self-evident that all men are created equal.

I have a dream that one day on the red hills of Georgia the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at the table of brotherhood.

I have a dream that one day even the state of Mississippi, a state sweltering with the heat of oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice.

I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character.

I have a dream today.

I have a dream that one day down in Alabama, with its vicious racists, with its governor having his lips dripping with the words of interposition and nullification; that one day right down in Alabama little black boys and black girls will be able to join hands with little white boys and white girls as sisters and brothers.

I have a dream today.

I have a dream that one day every valley shall be exalted, and every hill and every mountain shall be made low, the rough places will be made plains and the crooked places will be made straight and the glory of the Lord shall be revealed and all flesh shall see it together.

This is our hope. This is the faith that I will go back to the South with. With this faith we will be able to hew out of the mountain of despair a stone of hope.

With this faith we will be able to transform the jangling discords of our nation into a beautiful symphony of brotherhood.

With this faith we will be able to work together, to pray together, to struggle together, to go to jail together, to climb up for freedom together, knowing that we will be free one day.

This will be the day when all of God's children will be able to sing with new meaning "My country 'tis of thee, sweet land of liberty, of thee I sing. Land where my father's died, land of the Pilgrim's pride, from every mountainside, let freedom ring!"

And if America is to be a great nation, this must become true. So let freedom ring from the hilltops of New Hampshire. Let freedom ring from the mighty mountains of New York.

Let freedom ring from the heightening Alleghenies of Pennsylvania.

Let freedom ring from the snow-capped Rockies of Colorado.

Let freedom ring from the curvaceous slopes of California.

But not only that, let freedom, ring from Stone Mountain of Georgia.

Let freedom ring from every hill and molehill of Mississippi and every mountainside.

And when this happens, when we let freedom ring, when we let it ring from every tenement and every hamlet, from every state and every city, we will be able to speed up that day when all of God's children, black men and white men, Jews and Gentiles, Protestants and Catholics, will be able to join hands and sing in the words of the old spiritual, "Free at last, free at last. Thank God Almighty, we are free at last."

Ξωτικά, Galadriel

quote:

---

Γεννά η φιλοσοφία επιθετικότητα; να τονίσω: η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ και όχι καθ'αυτού η ΣΟΦΙΑ!

Η φιλοσοφία είναι η αγάπη του ανθρώπου προς τη Σοφία (δεν θα αναλύσουμε εδώ το τι είναι σοφία καθώς υπάρχει στο ίδιο forum αυτό το θέμα), όμως διαβάζοντας ορισμένες απαντήσεις στο esoterica έχω αισθανθεί ότι ορισμένοι απαντούν εριστικά ή παρεξηγημένα. Παρόμοια στάση έχω παρατηρήσει και σε συζητήσεις με φίλους, όταν για κάποιο ανεξήγητο λόγο ένας λέει κάτι που κάποιου άλλου του «κουρδίζει την χορδή» και αντιδράει έντονα. Άλλες φορές έχω αντιμετωπίσει έντονη δυσαρέσκεια από φίλους, όταν ανοίγω φιλοσοφικό θέμα για συζήτηση. Μέχρι και πόλεμοι έχουν γίνει για φιλοσοφικο-θρησκευτικές διαφορές.

Πως είναι δυνατόν αυτό που ονομάζεται αγάπη για σοφία να γεννά πολλές φορές τα ποιο ζωώδη ένστικτά μας; Γιατί η αναζήτηση για αλήθεια και νόημα να τρομάζει τόσο πολύ ακόμα και αυτούς που ισχυρίζονται ότι αγαπάν τη φιλοσοφία;

---

quote:

---

Η ζωή του Ανθρώπου δέν είναι Τίποτε άλλο απο κάποιο Υλικό ένδυμα το οποίο φοράει κάποιο διάστημα ο Άνθρωπος για να πραγματοποιήσει κάποιες ανάγκες. Μόλις κρίνει οτι είναι περιττό πλέον το αποβάλλει έτσι ώστε να φορέσει κάποιο άλλο πιό κατάλληλο για τις τότε περιστάσεις, ώσπου να ολοκληρώσει ο κύκλος των ενδυμάτων!
Έτσι και η Ψυχή μόλις αποβάλλει το παλιό της ένδυμα (Ανθρώπινο Σώμα), το επόμενο μέλημα της θα είναι να εισέλθει σε κάποιο άλλο Σώμα καταλληλότερο σύμφωνα με την παρούσα γι'αυτήν περιστάσεις με την Μετανσάρκωση, μέχρι να τελειοποιηθεί οπότε δέν θα έχει πλέον καμία Ανάγκη!

---

Ναι ,αλλά όχι για κάθε άνθρωπο και κάθε λαό.
Κανένας δεν είναι το ίδιο.
Ξέρουμε πολύ καλά ότι τα έντομα αλλά κυρίως τα οστρακόδερμα , αποβάλλουν τον "εξωσκελετό" και μεταμορφώνονται ή αυξάνουν σε μέγεθος με κάθε έκδυση.
Το ζήτημα είναι δηλαδή σε ποιά "έκδυση" βρίσκεται ο καθένας;
Μήπως αυτό αφορά πολύ συγκεκριμένους λαούς;
Μήπως αυτό δεν αφορά καθόλου τους Έλληνες;

quote:

---

Ναι ,αλλά όχι για κάθε άνθρωπο και κάθε λαό.
Κανένας δεν είναι το ίδιο.
Ξέρουμε πολύ καλά ότι τα έντομα αλλά κυρίως τα οστρακόδερμα , αποβάλλουν τον "εξωσκελετό" και μεταμορφώνονται ή αυξάνουν σε μέγεθος με κάθε έκδυση.
Το ζήτημα είναι δηλαδή σε ποιά "έκδυση" βρίσκεται ο καθένας;
Μήπως αυτό αφορά πολύ συγκεκριμένους λαούς;
Μήπως αυτό δεν αφορά καθόλου τους Έλληνες;

---

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΧΩΡΙΣ ΑΓΚΑΘΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΕΛΗ

quote:

---

Krishna: Η ζωή του Ανθρώπου δέν είναι Τίποτε άλλο απο κάποιο Υλικό ένδυμα το οποίο φοράει κάποιο διάστημα ο Άνθρωπος για να πραγματοποιήσει κάποιες ανάγκες. Μόλις κρίνει οτι είναι περιττό πλέον το αποβάλλει έτσι ώστε να φορέσει κάποιο άλλο πιό κατάλληλο για τις τότε περιστάσεις, ώσπου να ολοκληρώσει ο κύκλος των ενδυμάτων!
Έτσι και η Ψυχή μόλις αποβάλλει το παλιό της ένδυμα (Ανθρώπινο Σώμα), το επόμενο μέλημα της θα είναι να εισέλθει σε κάποιο άλλο Σώμα καταλληλότερο σύμφωνα με την παρούσα γι'αυτήν περιστάσεις με την Μετανσάρκωση, μέχρι να τελειοποιηθεί οπότε δέν θα έχει πλέον καμία Ανάγκη!

think4allu: Ναι ,αλλά όχι για κάθε άνθρωπο και κάθε λαό.
[...]
Μήπως αυτό αφορά πολύ συγκεκριμένους λαούς;
Μήπως αυτό δεν αφορά καθόλου τους Έλληνες;

---

Ναί, αλήθεια, τί σε κάνει να νομίζεις οτι αυτό ΔΕΝ αφορά τους Έλληνες, think4allou;

k

Edited by - kynikos on 29/12/2004 05:38:51

Πολλές φορές μπορούμε να ανακατέψουμε διάφορες θεωρίες και να προσπαθήσουμε μέσα από αυτή την διαδικασία να εξάγουμε συμπεράσματα τα οποία θα επιτρέψουν στα νοητικά μας οικοδομήματα να έχουν μια βάση και μια σχέση με τη μεταφυσική.

Έτσι λοιπόν μπορούμε να πούμε πως αν ανακατέψουμε την μετεμψύχωση με τη θεωρεία ότι ο Έλλην είναι ο καλύτερος πάνω στη γη, μπορούμε να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι στην εξελικτική διαδικασία μονοκύτταρος οργανισμός, φυτό, ζώο, άνθρωπος ο Έλληνας είναι το τελευταίο στάδιο πριν τη θέωση.

Σίγουρα ο καθένας έχει αναφαίρετο δικαίωμα να πιστεύει σε ότι θέλει, απλά εγώ δε συμφωνώ με μια τέτοια θεωρεία.

Καλά Χριστούγεννα
ΧοΧοΧο !

Φυσικά και το ένα δεν αποκλείει το άλλο.

Πάρε σαν παράδειγμα τον Βιτγκενστάιν που κυνήγαγε τον Καρλ Πόππερ με τη μασιά απο το τζάκι λόγω μιάς φιλοσοφικής τους διαφωνίας!

quote:

---

Πάρε σαν παράδειγμα τον Βιτγκενστάιν που κυνήγαγε τον Καρλ Πόππερ με τη μασιά απο το τζάκι λόγω μιάς φιλοσοφικής τους διαφωνίας!

---

Ελπίζω τουλάχιστον να το γυρίσουν ταινία...

quote:

---

Άνθρωποι που έχουν εκπληρώσει τον ηθικό τους προορισμό ή έχουν κλείσει τον Κύκλο των Μετανσαρκώσεων είναι δυνατόν να βρεθούν σε οποιαδήποτε μεριά του κόσμου και σε οποιαδήποτε φυλή και ράτσα!

---

Η έννοια της μετενσάρκωσης ήταν γνωστή στην αρχαία Ελλάδα.
Παρόλα αυτά αναπτύχθηκε πολιτισμός σε φυλετικό υπόβαθρο.
Τί λοιπόν ήταν αυτό που οι αρχαίοι μας γνωρίζανε καλύτερα απο τους ανατολικούς;