- Του κόσμου οι αντιφάσεις... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ο Ισοκράτης υποστήριξε πως ούτε ο πιο άχρηστος δούλος δεν πρέπει να θανατώνεται χωρίς δίκη:[56] η εξουσία του κυρίου απέναντι στο δούλο δεν ήταν απόλυτη όπως όριζε το Ρωμαϊκό Δίκαιο.[57] Οι Νόμοι του Δράκοντα μάλιστα όριζαν το θάνατο ως τιμωρία για τη δολοφονία ενός δούλου. Η κατηγορία απέναντι στο δολοφόνο ενός δούλου δεν ήταν «μήνυση για βλάβη» όπως συνέβαινε π.χ. με τα κοπάδια ζώων, αλλά η ανθρωποκτονία, η οποία απαιτούσε τιμωρία εξαιτίας του μιάσματος που επέφερε στην πόλη το χύσιμο αίματος.[58] Κατά τον 4ο αιώνα ο ύποπτος δικαζόταν από το Παλλάδιον, ένα σώμα που έκρινε περιπτώσεις ακούσιας ανθρωποκτονίας,[59] με την τιμωρία να ήταν αυστηρότερη του απλού προστίμου, αλλά όχι θάνατος, ίσως εξορία όπως συνέβαινε αν λάμβανε χώρα δολοφονία κάποιου μετοίκου.[58]
Ωστόσο οι δούλοι άνηκαν στο σπιτικό του κυρίου τους. Ένας σκλάβος που μόλις κατεύθανε στο σπίτι γινόταν δεκτός με ξηρούς καρπούς και φρούτα, όπως η νεόνυμφη γυναίκα.[52] Οι δούλοι λάμβαναν μέρος στις περισσότερες πολιτικές και οικογενειακές τελετές. Λάμβαναν μάλιστα πρόσκληση συμμετοχής στο δείπνο για τις Χοές, κατά τη δεύτερη μέρα των Ανθεστηρίων,[60] ενώ επιτρεπόταν να λάβουν πρόσκληση στα Ελευσίνια Μυστήρια.[52] Κάποιος δούλος μπορούσε να ζητήσει άσυλο σε ναό ή βωμό, όπως ακριβώς και ο ελεύθερος πολίτης. Επίσης μοιραζόταν τους θεούς του αφέντη του, αλλά μπορούσε να κρατήσει και προσωπικά θρησκευτικά έθιμα αν το επιθυμούσε.[60]
Ένας δούλος δεν μπορούσε να ασκηθεί στην παλαίστρα («Ένας δούλος δεν θα ασκείται ή θα αλείφεται στις σχολές πυγμαχίας». Νόμος που αποδίδεται στον Σόλωνα).
Οι δούλοι δεν είχαν δική τους περιουσία, ωστόσο οι αφέντες τους συχνά τους επέτρεπαν να συγκεντρώνουν χρήματα για να εξαγοράσουν την ελευθερία τους.[61] Επιβιώνουν δε μέχρι τις ημέρες μας μαρτυρίες βάσει των οποίων δούλοι είχαν δικές τους επιχειρήσεις, πληρώνοντας κάποιο σταθερό ποσό στον κύριό τους. Η Αθήνα επίσης διέθετε ένα νόμο που καθιστούσε απαγορευτικό το χτύπημα ενός δούλου: αν κάποιος βιαιοπραγούσε κατά κάποιου που έμοιαζε με δούλο, κινδύνευε να χτυπήσει κάποιον πολίτη, καθώς πολλοί από αυτούς δεν ντύνονταν και πολύ καλύτερα. Οι υπόλοιποι Έλληνες μάλιστα εντυπωσιάζονταν από το γεγονός ότι οι Αθηναίοι επέτρεπαν στους δούλους τους να αντιμιλούν. Αθηναίοι δούλοι πολέμησαν μαζί με απελεύθερους στη Μάχη του Μαραθώνα και τα μνημεία αναφέρουν ρητά το γεγονός.[62] Επίσης, πριν από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, διατάχθηκε να προστατέψουν οι πολίτες τον εαυτό τους, τις γυναίκες τους, τα παιδιά και τους δούλους τους.[63]
Μιας και παρέθεσες το απόσπασμα Χρυσή ανεβάζω το ευρύτερο απόσπασμα από την "Αθηναίων Πολιτεία" του Ξενοφώντα. Από τις σημαντικότερες μαρτυρίες για την Αθηναϊκή δημοκρατία. Έχει σημασία διότι ο ομιλών παρότι κατακρίνει το πολίτευμα αυτό ωστόσο εκθειάζει τον τρόπο που οι Αθηναίοι το εφάρμοζαν.
[1] Όσο για το πολίτευμα των Αθηναίων δεν τους επαινώ που διάλεξαν τέτοιου είδους πολίτευμα, και τούτο για τον εξής λόγο, ότι διαλέγοντάς το θεώρησαν ότι οι κατώτεροι ενεργούν πιο σωστά από τους άξιους. Γι᾽ αυτόν τον λόγο, λοιπόν, δεν τους επαινώ. Αλλά αφού έκαναν την επιλογή τους αυτήν θα ιστορήσω πώς προστατεύουν αποτελεσματικά το πολίτευμά τους και πώς χειρίζονται καλά τα άλλα ζητήματά τους, πράγμα για το οποίο φαίνονται στους άλλους Έλληνες αξιοκατάκριτοι.
[2] Πρώτα θα πω τα εξής. Ότι στην Αθήνα είναι δίκαιο οι φτωχοί και ο λαός να έχουν περισσότερη εξουσία από τους ευπατρίδες και τους πλουσίους, και τούτο επειδή ο λαός είναι εκείνος που επανδρώνει τον στόλο και εξασφαλίζει στην πολιτεία τη δύναμή της. Οι κυβερνήτες, οι κελευστές, οι πεντηκόνταρχοι,1 οι αξιωματικοί της πλώρης καθώς και οι ναυπηγοί είναι εκείνοι που δίνουν στην πολιτεία την δύναμή της πολύ περισσότερο από τους οπλίτες, τους ευπατρίδες και τους αξιόλογους πολίτες. Αφού, λοιπόν, έτσι έχουν τα πράγματα, δίκαιο είναι να μπορούν, όλοι, να παίρνουν ένα λειτούργημα είτε με κλήρο είτε με εκλογή, και να μπορεί, όποιος από τους πολίτες θέλει, να πάρει τον λόγο στην εκκλησία του δήμου.
[3] Έπειτα υπάρχουν λειτουργήματα που εξασφαλίζουν την σωτηρίαν όλου του λαού, αν τα κατέχουν άξια πρόσωπα. Στα λειτουργήματα αυτά δεν ζητεί συμμετοχή ο λαός ούτε νομίζουν ότι πρέπει να μεταχειρίζονται τον κλήρο για το λειτούργημα των στρατηγών ή των αρχηγών του ιππικού.2 Γι᾽ αυτό ο λαός ξέρει ότι θα ωφεληθεί περισσότερο αν δεν κατέχει αυτός τα αξιώματα αυτά αλλά τα κατέχουν οι αξιότεροι. Όσα λειτουργήματα, όμως, έχουν μισθό ή σημαίνουν κάποια ιδιωτική ωφέλεια, αυτά ο λαός επιδιώκει να τα έχει.
[4] Έπειτα εκείνο με το οποίο απορούν μερικοί, ότι παντού πια προτιμούν να εμπιστεύονται την εξουσία στους κατωτέρους, τους φτωχούς και τους ανθρώπους λαϊκής προελεύσεως παρά στους ευυπόληπτους, με αυτό ακριβώς είναι φανερό ότι προφυλάσσουν την δημοκρατία. Γιατί όσο οι φτωχοί, οι λαϊκής προελεύσεως και οι κατώτεροι προκόβουν και πληθαίνουν, τόσο στηρίζουν την δημοκρατία. Αν όμως προκόβουν οι πλούσιοι και οι ευυπόληπτοι, τότε οι δημοκρατικοί ενισχύουν τους αντιπάλους τους.
[5] Σε όλο τον κόσμο το καλύτερο τμήμα των πολιτικών είναι εναντίον της δημοκρατίας, γιατί μεταξύ τους βρίσκεται η λιγότερη αφροσύνη και αδικία και η μεγαλύτερη προσήλωση στην ορθή διαγωγή, ενώ στον λαό επικρατεί πολλή αμάθεια και απειθαρχία και διαφθορά. Η φτώχεια τους οδηγεί στα επιλήψιμα και μερικοί από τους ανθρώπους, από φτώχεια, μένουν απαίδευτοι και αμαθείς.
[6] Θα μπορούσε κανείς να πει ότι θα έπρεπε να μην αφήνουν τους πάντες να μιλούν στην Εκκλησία του δήμου ή να είναι μέλη της βουλής αλλά μόνο τους ικανότερους και τους αξιότερους. Αλλά και σ᾽ αυτό ενεργούν άριστα αφήνοντας και τους ανάξιους να αγορεύουν, γιατί αν μόνο οι έντιμοι πολίτες μιλούσαν και έπαιρναν αποφάσεις, τούτο θα ήταν ευνοϊκό για τους ανθρώπους της δικής τους τάξης αλλά ασύμφορο για τον λαό. Ενώ όπως έχουν τώρα τα πράγματα, όποιος θέλει σηκώνεται και μιλάει και, άνθρωπος του λαού, βρίσκει τι είναι συμφέρον για τον εαυτό του και τους ομοίους του.
[7] Αλλά θα πει κανείς: πώς ένας τέτοιος άνθρωπος θα μπορούσε να ξέρει τι είναι συμφέρον για τον εαυτό του και για τον λαό; Ξέρουν όμως οι Αθηναίοι ότι η αμάθειά του και η χαμηλή του καταγωγή αλλά και η καλή του πρόθεση είναι επωφελέστερη από την αρετή, την γνώση αλλά και την κακή πρόθεση του χρηστού πολίτη.
Ασφαλώς με τέτοιου είδους μεθόδους δεν δημιουργείται το άριστο πολίτευμα αλλά με αυτόν κυρίως τον τρόπο προστατεύεται η δημοκρατία. Γιατί ο λαός δεν θέλει να μην έχει δικαιώματα σε μια ευνομούμενη πολιτεία αλλά θέλει να είναι ελεύθερος και να έχει την εξουσία. Όσο για την κακοδιοίκηση λίγο τον μέλει, γιατί εκείνο που εσύ νομίζεις ότι δεν είναι ευνομία από αυτό ακριβώς αντλεί ο λαός την δύναμή του και είναι ελεύθερος.
[9] Αν αναζητείς την ευνομία, θα δεις πρώτα ότι οι επιδεξιότεροι έχουν κάνει τους νόμους για το δικό τους συμφέρον. Ύστερα ότι οι χρηστοί πολίτες τιμωρούν τους κακούς, ότι οι χρηστοί θα αποφασίζουν για την πολιτεία και δεν θα αφήνουν ανθρώπους έξαλλους να παίρνουν μέρος στις αποφάσεις ούτε να αγορεύουν ούτε καν να πηγαίνουν στην Εκκλησία του δήμου. Αλλά με τις ορθές αυτές ενέργειες γρήγορα θα έπεφτε ο λαός σε κατάσταση δουλείας.
[10] Στην Αθήνα η κακοτροπία των δούλων και των μετοίκων3 είναι μεγάλη και δεν επιτρέπεται ούτε να δείρεις τον δούλο ούτε αυτός παραμερίζει για να περάσεις. Θα σου πω για ποιον λόγο υπάρχει, εκεί, αυτή η κατάσταση. Αν ο νόμος επέτρεπε στον ελεύθερο να δείρει τον δούλο ή τον μέτοικο ή τον απελεύθερο, συχνά θα έδερναν έναν Αθηναίο πολίτη νομίζοντας πως είναι δούλος, γιατί το ντύσιμο των ανθρώπων του λαού δεν είναι σε τίποτε καλύτερο από το ντύσιμο των δούλων και των μετοίκων, ούτε το παρουσιαστικό τους.
[11] Και αν κανείς απορήσει γι᾽ αυτό, ότι αφήνουν εκεί τους δούλους να ζουν πλούσια και μερικούς μάλιστα πολυτελέστατα, και σ᾽ αυτό θα βρει ότι οι Αθηναίοι ενεργούν με γνώση. Γιατί όπου υπάρχει ναυτική δύναμη, πρέπει οι δούλοι να δουλεύουν για μισθό, ώστε να έχει ο ιδιοκτήτης τους κέρδος από τα όσα παίρνουν. Γι᾽ αυτό και πρέπει κανείς να τους αφήνει περιθώρια ελευθερίας. Όπου, λοιπόν, υπάρχουν πλούσιοι δούλοι, ο δούλος μου δεν έχει ανάγκη να σε φοβάται. Στην Λακεδαίμονα ο δούλος μου σε φοβάται, ενώ αν ο δικός σου δούλος με φοβάται (στην Αθήνα), θα δαπανήσει και τα χρήματά του, για να σώσει τον εαυτό του.
[12] Γι᾽ αυτό, λοιπόν, δώσαμε την ελευθερία του λόγου στους δούλους όπως και στους ελευθέρους καθώς και στους μετοίκους όπως και στους πολίτες, επειδή η πολιτεία χρειάζεται μετοίκους για τα πολλά επαγγέλματα και για το ναυτικό. Γι᾽ αυτό λοιπόν ήταν φυσικό να δώσουμε και στους μετοίκους την ελευθερία του λόγου.
[13] Ο λαός περιφρονεί όσους ασχολούνται με την σωματική άσκηση και την καλλιέργεια του πνεύματος, γιατί ξέροντας ότι δεν μπορεί να επιδοθεί σ᾽ αυτά, θεωρεί ότι δεν είναι ωραία. Αλλά για τις χορηγίες, τις γυμνασιαρχίες και τις τριηραρχίες4 ξέρουν ότι επιβαρύνονται οι πλούσιοι και απολαβαίνει ο λαός, ότι τριηραρχούν και γυμνασιαρχούν οι πλούσιοι και ωφελείται ο λαός. Ο λαός έχει, λοιπόν, την αξίωση να πληρώνεται για να τραγουδάει, για να τρέχει, για να χορεύει και για να ταξιδεύει με τα καράβια ώστε αυτός να παίρνει χρήματα και οι πλούσιοι να γίνονται πιο φτωχοί. Στα δικαστήρια δεν τους ενδιαφέρει η δικαιοσύνη περισσότερο από το συμφέρον τους
Ναι, τους κάνανε την χάρη κάποιοι, γιατί ποτέ δεν έχει υπάρξει δημοκρατία. Αν ο λαός αποφασίσει κάτι σοβαρό εναντίον των πλουσίων, αντίο <<δημοκρατία>>. Και νομίζουν οι κακόμοιροι πως μπορούν να αποφασίσουν για τις ζωές τους.
Από την στιγμή που λέμε η <<Δημοκρατία του Περικλή>> εκεί να φανταστείς τί πλάνη υπάρχει. Η δημοκρατία ενός προσώπου και μάλιστα ενός αριστοκράτη...
Ο Χριστιανισμός είναι ο μόνος που δίνει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αξία στον δούλο γιατί ΘΕΩΡΕΙ ΑΦΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΥΣ ΩΣ ΙΣΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ. Αντίθετα η πλειοψηφία της μορφωμένης αρχαιότητας ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΑΓΑΝΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΜΥΣΤΗΡΙΑ, θεωρούν τους <<πτωχούς εν πνεύματι>> ως άτομα τα οποία δεν τους πέφτει λόγος και τα οποία πρέπει να αποφεύγει κάποιος ανώτερος στο πνεύμα.
Επομένως η αρχαία ελληνική δημοκρατία δεν έχει καμμιά σχέση με τα όνειρα των νεοπαγανιστών που φαντάζονται μια πολιτεία όπου όλοι είναι έξυπνοι(!) σαν και αυτούς. Και η οποία θα ήταν(αν όχι μοναρχία) μάλλον ολιγαρχία και ποτέ μα ποτέ δημοκρατία
quote:
Επομένως η αρχαία ελληνική δημοκρατία δεν έχει καμμιά σχέση με τα όνειρα των νεοπαγανιστών που φαντάζονται μια πολιτεία όπου όλοι είναι έξυπνοι(!) σαν και αυτούς.
Κανείς λογικός άνθρωπος φαντάζομαι δέν μπορεί νά σκέπτεται κάτι τέτοιο.Οι αρχαίες κοινωνίες είχαν καί αυτές τά καλά καί τά στραβά τους.Ούτε η Δημοκρατία ως πολίτευμα είναι τέλειο διότι γιά νά συμβεί αυτό θά έπρεπε όλοι οι πολίτες νά είναι ίσοι σέ ευφυϊα καί μόρφωση πράγμα αδύνατον.Τό μεγάλο πλεονέκτημα τής Δημοκρατίας όμως είναι ότι δίνει ελευθερία στόν λόγο μέ αποτέλεσμα νά ακούγονται διάφορες απόψεις μέσα από τίς οποίες μπορεί ιδανικά νά βγεί τό καλύτερο συμπέρασμα.Μέ άλλα λόγια η πολυφωνία καί η κριτική είναι τό μεγάλο πλεονέκτημα τής Δημοκρατίας.Καί εν πάσει περιπτώσει άν καί δέν είναι τέλεια είναι όμως τό καλύτερο πού έχουμε.
Τώρα νά μιλήσουμε γιά τήν ισότητα τού χριστιανισμού;Ναί ο χριστιανισμός ήρθε νά επιβάλει τήν ισότητα αλλά τήν ισότητα πρός τά κάτω.Είσαι δούλος;είσαι φτωχός;μήν προσπαθείς νά αλλάξεις τήν κατάστασή σου διότι ο θεός θέλει νά είσαι έτσι.καί στά μάτια τού θεού είσαι ίδιος μέ τόν πλούσιο,χώρια πού ο πλούσιος έχει μόνο 1/1.000.000 νά δεί παράδεισο.
*** Eπέλεξα και το δεύτερο βραβείο, αυτό της παρανοϊκότερης περσόνας του esoterica. Νομίζω πως και το τρίτο, αυτό του πιο αμόρφωτου είναι κατοχυρωμένο. Παρακαλώ τους διοργανωτές του διαγωνισμού να αρχίζουν να ετοιμάζουν το hall of fame ***
quote:
Διονύσιος Σκυλόσοφος
Αφού θεωρούνται αναλώσιμο υλικό για τις ναυμαχίες...και τους κάνανε την χαρούλα να είναι λίγο ελεύθεροι αυτοί οι μελλοθάνατοι.
Μ' αυτά που γράφεις Διονύσιε, δικαίωσες την απόφασή μου να σου απονείμω το βραβείο του αμορφωτότατου. Τόσο τα πληρώματα όσο και οι κωπηλάτες του Αθηναϊκού στόλου, ήταν ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες. Τους δούλους τους χρησιμοποιούσαν για βοηθητικές εργασίες στα νεώρια, για την συντήρηση ή την ναυπήγηση πλοίων. Αυτοί που είχαν στα πλοία τους για κωπηλάτες δούλους η καταδίκους, ήταν οι Ρωμαίοι. Εξ ου και μέχρι σήμερα η λέξη Galera στα Ιταλικά είναι συνώνυμη της φυλακής.
*
quote:
Τό μεγάλο πλεονέκτημα τής Δημοκρατίας όμως είναι ότι δίνει ελευθερία στόν λόγο μέ αποτέλεσμα νά ακούγονται διάφορες απόψεις μέσα από τίς οποίες μπορεί ιδανικά νά βγεί τό καλύτερο συμπέρασμα.Μέ άλλα λόγια η πολυφωνία καί η κριτική είναι τό μεγάλο πλεονέκτημα τής Δημοκρατίας.Καί εν πάσει περιπτώσει άν καί δέν είναι τέλεια είναι όμως τό καλύτερο πού έχουμε.
Είσαι σίγουρη; Αν υπάρχουν για παράδειγμα 1000 δημοκρατικά κόμματα, ποιο είναι το καλό; Λαική ενότητα, λαική συμμαχία, λαική συσπείρωση, λαικό μέτωπο, κκε, κμλε, κουκουλε, ανταρσύα, επανάσταση, ανατροπή, ριζοσπαστική αριστερά, μπλα μπλα
Εγώ βλέπω στην δημοκρατία περισσότερο διαίρεση παρά ισότητα.
quote:
Τώρα νά μιλήσουμε γιά τήν ισότητα τού χριστιανισμού;Ναί ο χριστιανισμός ήρθε νά επιβάλει τήν ισότητα αλλά τήν ισότητα πρός τά κάτω.Είσαι δούλος;είσαι φτωχός;μήν προσπαθείς νά αλλάξεις τήν κατάστασή σου διότι ο θεός θέλει νά είσαι έτσι.καί στά μάτια τού θεού είσαι ίδιος μέ τόν πλούσιο,χώρια πού ο πλούσιος έχει μόνο 1/1.000.000 νά δεί παράδεισο.
Αυτό είναι λάθος. Ο Χριστιανισμός δεν διδάσκει πως ο άνθρωπος πρέπει να είναι για πάντα ένας μίζερος αμαρτωλός, έτσι ώστε να μην απειλείται η άπειρη αγιότητα του Θεού. Διδάσκει την αλλαγή.
Την εποχή που εμφανίστηκε ο Χριστιανισμός, οι φτωχοί δεινοπαθούσαν από τους πλούσιους, οι οποίοι τηρούσαν τον Νόμο μόνο στα λόγια. Επόμενο είναι να κακοχαρακτηριστούν οι πλούσιοι, αλλά δεν αποκλείονται από τον παράδεισο.
Αν εσύ εννοείς να αλλάξει την πολιτική κατάσταση ο χριστιανός, τότε αυτό δεν το θέλουν ούτε οι εσωτεριστές γιατί ασχολούνται με τον διαλογισμό. Οπότε είναι αντίφαση να κατηγορήσει εσωτεριστής τον χριστιανό για αδράνεια.
quote:
Την εποχή που εμφανίστηκε ο Χριστιανισμός, οι φτωχοί δεινοπαθούσαν από τους πλούσιους, οι οποίοι τηρούσαν τον Νόμο μόνο στα λόγια. Επόμενο είναι να κακοχαρακτηριστούν οι πλούσιοι, αλλά δεν αποκλείονται από τον παράδεισο.
Καί μετά δεινοπαθούσαν,η διαφορά είναι ότι τούς άρεσε κιόλας.Αφού τούς είχαν τάξει ότι όσο πιό πολύ τούς άρεσε τόσο πιό καλή θέση θά είχαν στίς αγκάλες τού Αβραάμ.
Δέν ξέρω βέβαια πόσες πιθανότητες έχει σύμφωνα μέ τά ευαγγέλια ένας πλούσιος νά μπεί στόν παράδεισο..Μήπως όσες έχει μιά καμήλα νά περάσει από τήν τρύπα τής βελόνας;
quote:
Αυτό είναι λάθος. Ο Χριστιανισμός δεν διδάσκει πως ο άνθρωπος πρέπει να είναι για πάντα ένας μίζερος αμαρτωλός, έτσι ώστε να μην απειλείται η άπειρη αγιότητα του Θεού. Διδάσκει την αλλαγή.
Δέν μίλησα γιά "αμαρτωλούς",μίλησα για δούλους καί γιά φτωχούς.Καί σέ αυτό δέν υπάρχει καμμία προτροπή γιά αλλαγή.τό αντίθετο θά έλεγα.
quote:
Καί μετά δεινοπαθούσαν,η διαφορά είναι ότι τούς άρεσε κιόλας.Αφού τούς είχαν τάξει ότι όσο πιό πολύ τούς άρεσε τόσο πιό καλή θέση θά είχαν στίς αγκάλες τού Αβραάμ.
Ότι να' ναι. Οι φτωχοί δεν θέλανε να είναι φτωχοί, δεν την βρίσκανε στην φτώχεια. Κανείς λογικός άνθρωπος δεν θέλει την εξαθλίωση.
Όμως στο νου του Χριστιανού, είναι προτιμότερο να είσαι φτωχός και ενάρετος παρά πλούσιος και ακόλαστος. Τότε αρχίζεις και αγαπάς την φτωχική ζωή προτιμώντας την από την εφήμερη πλούσια ακολασία, όχι όμως ότι είναι σημάδι μαζοχισμού αυτό. Ο λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει την διαφορά και δεν προχωρά στις αθλιότητες που γράφουν οι νεοπαγανιστές.
Μια αντίφαση είναι πως οι νεοπαγανιστές δεν κακοχαρακτηρίζουν την βουδιστική <<αθλιότητα>>, αλλά μόνο την χριστιανική. Νομίζω αυτό εξηγείται από το απύθμενο μίσος τους για τον Χριστιανισμό.
Σχετικά με τους πλούσιους είναι πράγματι πολύ δύσκολο να απαρνηθούν τα αγαθά αυτού του κόσμου. Όμως αργότερα κατά την διάδοση του Χριστιανισμού, προσήλθαν σε αυτόν πλούσιοι και μορφωμένοι.
quote:
Οι φτωχοί δεν θέλανε να είναι φτωχοί, δεν την βρίσκανε στην φτώχεια.Κανείς λογικός άνθρωπος δέν θέλει τήν εξαθλίωση
Αφού η φτώχεια σύμφωνα μέ τά ευαγγέλια είναι μεγάλο προνόμιο..
"..μακάριοι οι πτωχοί,ότι υμετέρα εστιν η βασιλεία τού θεού.μακάριοι οι πεινώντες νύν,ότι χορτασθήσεσθε.."Λουκ.ΣΤ'20