- Κάλεσμα Πνευμάτων - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
koul16:επειδη ειμαι και χαλια ψυχολογικα γιατι τσακωθηκα με εναν δηθεν φιλο μου και απο τοτε εχουν γινει ολα μπαχαλο.
Γεια σου koul16
Συμφωνώ με όσα σου έγραψε ο Dying_Incubus
Σχετικά με το φίλο σου, εγώ θα σε συμβούλευα να αφήσεις λίγο το χρόνο να κάνει τη δουλειά του. Αν συνεχίζεις να θες να είσαστε φίλοι άφησε λίγο χρόνο να περάσει και μετά μπορεί να σας δοθεί η ευκαιρία να συζητήσετε και ίσως να τα βρείτε ξανά.
Μη σε τρομάζει αν πιστεύεις ότι τα πράγματα πάνε στραβά αυτήν την περίοδο. Έτσι είναι η ζωή, κάποτε μας πηγαίνουν όλα όπως θέλουμε και άλλες φορές νιώθουμε σα να μας κυνηγάνε οι κακοτοπιές. Αν όμως δεν υπήρχαν αυτές οι εναλλαγές, πιθανότατα να μην μπορούσαμε να απολαύσουμε τη ζωή με τις εκπλήξεις και τις δυσκολίες που μας επιφυλάσσει.
Όλοι - μα όλοι - έχουμε περάσει από αυτό που περνάς εσύ τώρα. Όλοι έχουμε μαλώσει με φίλους, όλοι έχουμε νιώσει άσχημα κάποιες περιόδους, αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. 
Το εκανα μονο και μονο για να την κανω να τρομαξει,η περιεργεια εφαγε την γατα,λενε,αλλα εκινη την εφαγε ο φοβος της.
Εχω δει τετοιου ειδους περιστατικα,αλλα και παλι νομιζω πως τα προκαλει η τρομαρα μας.
Αν μπορωνα κανω μια πορτα να τριξει επειδη διαβαζα καποιο βιβλιο,ειμαι σιγουρη πως το προκαλεσε ο φοβος μου.
Δεν ειμαι υπερ του πνευματισμου,ακομη κι αν υπαρχει,και ειναι μερος του συμπαντος δεν μπορω να το αποδεχτω,πολυ απλα διοτι,δεν ειμαστε και τοσο πνευματικα οντα.
ΟΠΟΤΕ ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΕΜΠΙΡΕΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΣΟΥ.
ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
Εχω αναφερθει και παλια για τις λεγομενες σκεπτομορφες,που δεν ειναι τιποτε αλλο παρα τα συναισθηματα μαςφοβος.θυμος,αγαπη,καλοσυνητα οποια περνουν μορφη και μας συντροφευουν στην ζωη μας,απο οτι συντροφευουμε εμεις τον εαυτο μας.
Αν λοιπον φοβασαι,θα ακους και θα βλεπεις δρακους,θα αρρωσταινεις και σωματικα και ψυχολογικα,και γενικα ολα θα σου πανε μερεντα στην ζωη σου.
Οι φωνες,και οτι αλλο περιεργο αντιλαμβανομαστε,εχει να κανει απολυτα με τον εσωτερικο μας κοσμο,και την εντονη τροφη που δινουμε στο"εγω"μας.
Μην ξεχναμε πως ολα ειναι ενεργεια,μεταλλασονται κα δεν εξαφανιζονται,αλλα το αντοθετο.
Η ενεργεια δεν εχει αρχη και τελος,αλλα εχει εξελλιξη.
Μπορουν ακομη να γινουν και παραμορφωσεις χρονου,εστω και για ασημαντο λογο,ακομη και υλικες παραμορφωσεις,μεσα απο τον εσωτερικο μας κοσμο,θετικες η αρνητικες,τις οποιες μας τις παρεχει το συμπαν,εχοντας κι εμεις αυτο που λεγεται ελευθερη βουληση,
Τοσο ελευθερη,που νομιζει κανεις πως γινονται εν αγνοια μας.
Το καλεσμα των πνευματων λοιπον,κατα την αποψη μου,δεν ειναι τιποτε αλλο παρα καλλεσμα του κατωτερου,η ανωτερου εαυτου μας.
Το μονο που πρεπει να κανουμε,ειναι να αποδεχτουμε τον καλο μας εαυτο,και τον κακο να τον πεταξουμε στα σκουπιδια
και εγω αρχισα να πιστευω οτι τπτ δεν ειναι αληθινο ολα ειναι μια φαντασια ακομα και ο χριστος.λατρεουμε κατι το οποιο δεν υπαρχει
ολα ειναι μεσα στο μυαλο μας ,στην φαντασια μας.αρχιζω και καταλαβαινω τν εννοια της ζωης και το απολαμβανω.ποτε δεν υπαρχει κατι το οποιο να εμπιστευεσαι παρα μονο τον εαυτο σου.αυτο μονο να πιστευουμε και να φοβομαστε μερικες φορες
exo enan filo pou kalese ena pneuma k apo tote sinexos m leei oti tn akolouthoun 3 skies ... fobame pl mipos pathi tpt mporei kns n boithisi???????
την εμπειρια θελω να δω...ασχετοσ εαν με τρομαξει
Ευχαριστώ
<<Όχι, δεν θα πάψω, θα είμαι ο εαυτός μου και όχι κάποιος άλλος>>
Ο προβληματισμός είναι ακόμη δυσκολότερος.
Και υ συνεχής εξέλιξη- ακόμη δυσκολότερη.
Για να φτάσεις σε έναν τρόπο σκέψης- πρέπει να φτάσεις στην ανάλογη βαθμίδα εξέλιξης.
Συνεπώς, αν τα επίπεδα δεν είναι τουλάχιστον συγγενικά- είναι αμφίβολο να υπάρξει η συννενόηση.
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
quote:
Οι αντιρήσεις είναι το ευκολότερο πράγμα.Ο προβληματισμός είναι ακόμη δυσκολότερος.
Και υ συνεχής εξέλιξη- ακόμη δυσκολότερη.
Και το πλέον δύσκολο είναι η επιχειρηματολογία και η ανάλυση του σκεπτικού μας. Διότι, βλέπεις, εκεί οι αφορισμοί χάνουν αυτή τη μεγαλόπρεπη αύρα τους.
quote:
Για να φτάσεις σε έναν τρόπο σκέψης- πρέπει να φτάσεις στην ανάλογη βαθμίδα εξέλιξης.
Εξαιρετικά βολικό. Πώς δεν το είχα καταλάβει;
Όποιος δεν συμφωνεί άμεσα με τα λεγόμενά σου είναι γιατί δεν έχει φτάσει τη βαθμίδα εξέλιξής σου.
Μ'αρέσουν αυτά τα κλειστά συστήματα αξιών!
Πόση, μα πόση ΑΓΑΠΗ περιέχουν,ε;
quote:
Συνεπώς, αν τα επίπεδα δεν είναι τουλάχιστον συγγενικά- είναι αμφίβολο να υπάρξει η συννενόηση.
Ένας ευγενέστατος τρόπος για να αρνηθεί κανείς τη συζήτηση με όποιον δεν υποκλίνεται στην αυθεντία του θεματοθέτη.
Με συγχωρείτε, αγαπητέ Diostas, που τόλμησα να εκφράσω άποψη διαφορετική από τη δική σας. Είχα την εντύπωση πως είναι χώρος συζητήσεων. Θα κατάλαβα λάθος.
Να είστε καλά.
No Method, No Guru, No Teacher
quote:Γιατί να ταυτίζεται με όλα τα χαρωπά σύμβολα της υφηλίου; Χαμόγελο, λουλούδια, αρκουδάκια, μελωδίες, γούτσου-γούτσου!(Με όλο το σεβασμό galazia sfaira, δεν βάζω τις δικές σου σκέψεις στο στόχαστρο αλλά σκέφτομαι πάνω σε πράγματα που όλοι μας, συλλογικά, μάθαμε να ταυτίζουμε με θετικά συναισθήματα)
quote:Χαμογελώ, αυτό το ξέρω..Δεν ένοιωσα να κανεις κατι τετοιο,ίσως γιατι ποτε δεν υπήρξα "γουτσου-γούτσου,αρκουδακια καιλουλουδάκια,αλλα πιστέυω ότι το να μπορει κανεις να γελα σήμερα,η να χαμογελά όχι με το σχήμα των χειλιών αλλά με τον χτύπο της καρδιας,είναι πολύτιμο και απόλυτα εναρμονισμένο με την αγάπη.Για ρίχτε μια ματια στον κόσμο γύρω σας,δέστε ποση κάτήφεια,πόση σκοτεινιά εκφράζουν τα πρόσωπα των ανθρωπων,δέστε το σφίξιμο των χειλιών και πέστε μου αν αυτοι οι άνθρωποι νοιώθουν να αγαπουν ή να αγαπιώνται.Εγω νομίζω πως όχι.
..
Α ναι ,ξέρω πολυ καλα τι εννοείς,Ξέρω ανθρώπους με ένα καρφιτσωμένο χαμόγελο στο πρόσωπο ,είναι θέμα μάρκετιγκ!
.[/quote] Το πόσο βαθιά αγαπώ είναι άλλο θέμα.[/quote]
Συμφωνώ κατ'επέκταση των παραπάνω.
[/quote]
Κι αν η Αληθινή Αγάπη έχει την αυστηρότητα των ντοστογιεφσκικών Αγίων;
Αν δεν υπάρχει αληθινή και ψεύτικη αλλά μόνο η Ύπαρξη και η κατανόησή της;[/quote]
Η αληθινή αγάπη δεν μπορεί να υφίσταται αν δεν υπαρχει,κι αν υπαρχει, το καλυτερότερο που ξερει να κάνει ,είναι να κατανοεί.
Συνεπως,η ψεύτικη δεν ειναι αγάπη........είναι όπως το καρφιτσωμένο χαμόγελο.Εχει κίνητρα,εχει ανταλάγματα,εχει σχέδια και τακτικές άρα δεν τίθεται θέμα.
No Method, No Guru, No Teacher
[/quote]
quote:
Αν δεν υπάρχει αληθινή και ψεύτικη αλλά μόνο η Ύπαρξη και η κατανόησή της;
Η αγάπη είναι το μόνο συναίσθημα που δεν ελέγχεται με κανένα γνωστό η άγνωστο τρόπο και η μόνη κατάσταση που είναι αυθαίρετη μετά την ζωή και τον θάνατο.
Γι αυτό αν έχετε παρατηρήσει είναι και ο μεγαλύτερος φόβος όλων όσων συμμετέχουν σε ομαδικό έργο. Οπότε εμφανίζεται '' σπάει'' η ομάδα κάθε τύπου, πάνε οι κανόνες κλπ
Οταν αγαπάμε δεν ξέρουμε γιατί αυτό γίνεται...απλώς γίνεται.
Αρα συμφωνώ με την wendigo σε αυτό το σημείο. Ας μην οριοθετούμε και προσπαθούμε να χαρακτηρίσουμε με λόγια αυτήν την υπέρβαση του ανθρώπου η οποία δίνει φτερά και ρίχνει σε βάραθρα.
φιλικά
Με συγχωρείτε, αγαπητέ Diostas, που τόλμησα να εκφράσω άποψη διαφορετική από τη δική σας. Είχα την εντύπωση πως είναι χώρος συζητήσεων. Θα κατάλαβα λάθος.
Να είστε καλά.
Η προσφώνηση στο πληθυντικό δείχνει αμέσως την σχηματισθείσα απόσταση, πίσω από την «πολιτισμένη» στάση κρύβεται η παγερότητα, που στο αόρατο, Θεϊκό επίπεδο δεν έχει δυστυχώς καμιά σχέση με τον αληθινό πολιτισμό.
Αληθινός πολιτισμός= διατήρηση σταθερών θετικών αισθημάτων προς τον άλλον.
Αυτό το ανθρώπινο μας χαλάει πάντα και μας ρίχνει προς τα πίσω, ασχέτως της παιδείας.
Απλά δεν το ξέρουμε και πέφτουμε όλοι στην παγίδα της άγνοιας.
Γιατί έτσι αμέσως και τόσο απότομα, φίλη wendigo?
Θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω πως σκέπτομαι, και ίσως η γνώμη σου αλλάξει.
Στο ανθρώπινο επίπεδο τα συμφέροντά μας και οι ιδέες μας ποτέ δεν θα συμπίπτουν απόλυτα.
Και όσο θα προσπαθούμε να ελέγχουμε κάτι, προσκολλώντας στην ανθρώπινη λογική, δηλαδή στο ανθρώπινο- τόσο περισσότερο θα εμφανίζονται οι παρεξηγήσεις, τα παράπονα, ο θυμός και ο εκνευρισμός.
Κανείς μας τουλάχιστον προς το παρόν δεν εξαιρείται του κανόνος αυτού.
Ενώ αν βλέπουμε στον άνθρωπο πριν απ’ όλα το Θεϊκό, εμείς πάντα θα βρούμε την κοινή γλώσσα και την αλληλοκατανόηση.
Και τότε η οποιαδήποτε διαφορά λύνεται γρήγορα και με αμοιβαίο κέρδος.
Συνεπώς, εμείς όλοι μας οφείλουμε να αναπτύξουμε μέσα μας την συνήθεια να βλέπουμε στον άλλον άνθρωπο το Θεϊκό, και να απευθυνόμαστε σ’ αυτόν τον άνθρωπο με την αγάπη και την καλοψυχία.
Εγώ δεν εξαιρούμαι του κανόνος και αυτό ακριβώς κάνω αυτήν την στιγμή.
Πρέπει να προσπαθούμε να μην αμυνόμαστε, να μην εκνευριζόμαστε και να μην θυμώνουμε.
Τότε η κοινή αναζήτηση θα είναι αναζήτηση του Θεϊκού και όχι η υπεράσπιση και η διάλυση του ανθρώπινου.
Εάν πριν απ’ όλα εμείς νιώθουμε προς τον άλλον άνθρωπο την αγάπη, τότε θα μπορέσουμε να νιώσουμε αυτό το ανθρώπινο, που γεννάται υποχρεωτικά από το Θεϊκό.
Πως πρέπει να φερθούμε στον άλλον άνθρωπο?
Έτσι, ώστε να τον βοηθήσουμε να πλησιάσει το Θεϊκό, και τότε μπορούμε άφοβα να τον περιορίσουμε σε κάτι, αν χρειαστεί.
Να του περιορίσουμε το ανθρώπινο δηλαδή – αυτό εννοώ.
Και τότε θα γίνουμε πιο κατανοητοί σ’ αυτόν και θα του γίνουμε και μεις πιο κατανοητοί και έτσι μπορούμε να βρούμε την κοινή γλώσσα.
Τα επιχειρήματα ( λειτουργία του νου, που δεν μπορεί να αγαπά= δηλαδή να νιώθει, παρά να σκέφτεται) – δεν μπορούν να συμβάλλουν στην κοινή συνεννόηση- πάντα θα υπάρχουν τα «αλλά», τα « όμως» , τα … είναι το ανθρώπινο, που ποτέ δεν μπορεί να σε οδηγήσει στην πλήρη κατανόηση.
Αυτό ήθελα να σου πω στο προηγούμενο μου ποστ.
Όπως βλέπεις- το ανθρώπινο δεν βοήθησε, αλλά συνέβαλε στην ακόμα περισσότερη διαφορά και παρεξήγηση.
Όσο περισσότερη ενέργεια εμείς χαρίζουμε στο Θεϊκό Εγώ του ανθρώπου, με τον οποίο συζητάμε, στον ανάλογο βαθμό δεν τρομάζουμε από την ατομικότητά του, δεν μας φοβίζει η διαφορετικότητά του, που τις περισσότερες φορές είναι η πηγή των συγκρούσεων.
Ξέρεις, τότε μας είναι πολύ ευκολότερο να αποδεχτούμε τον περιορισμό και την ταπείνωση του ανθρώπινου Εγώ μας, για να προβάλλει το Θεϊκό μας Εγώ, δηλαδή το αληθινό, η πραγματική ουσία μας.
Η οποιαδήποτε διαφορά πρέπει στην αρχή να λύνεται στο γενικό επίπεδο και μετά πρέπει να περνάμε στις λεπτομέρειες.
Ενώ αν αρχίσουμε από τις λεπτομέρειες, εμείς δεν θα σκεφτόμαστε την αγάπη, αλλά τα επιχειρήματα και τις επιφανειακές διαφορές και ως συνήθως δεν θα λύσουμε απολύτως κανένα πρόβλημα, αλλά θα ταράζουμε τον αέρα από τις αμοιβαίες κατηγορίες.
Συμφωνώ απόλυτα με το : ΟΧΙ ΓΚΟΥΡΟΥ, ΟΧΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ, ΟΧΙ ΟΔΗΓΗΤΗΣ.
Αλλά το ΘΕΙΚΟ είναι συνεχώς παρόν και πριν απ' όλα ΑΥΤΟ πρέπει να αναζητούμε.
Εκεί είναι το ζητούμενο και ας προσπαθήσουμε όλοι προς αυτήν την κατεύθυνση.
Την συμμετοχή σου στο θέμα την θεωρώ πολύτιμη και επιθυμητή.
Ελπίζω επιτέλους να έγινα κατανοητός, τι λες?
Λιγάκι?… 
Να είσαι και συ πάντα καλά.
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΛΟ ΜΝΜ ΤΗΣ ΣΑΝ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΕ ΛΙΓΟ ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ ΜΟΥ,ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΩ.
ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣΚΟΛΗΣΗ?
ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΚΟΛΗΣΗ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΑΣ.
ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΕ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ?
ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΕ ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΛΕΜΑ ΛΟΓΙΚΗΣ.ΘΕΜΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ,ΚΑΘΟΛΟΥ ΘΕΜΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ.
ΚΟΙΤΑ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΨΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ,ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ.
ΚΑΙ ΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΝΝΟΥΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΑΝ ΚΑΝΟΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ,ΑΝ ΤΗΝ ΕΝΝΟΥΣΕ ΣΑΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΩ ΑΠΟΔΥΚΝΕΙΕΤΕ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΕΛΙΟ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΣΑΝ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΦΕΝΕΤΕ ΠΟΤΕ..ΠΑΝΤΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥ ΤΟ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ.
WENTIGO ΑΣΧΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΕΔΩ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕΣ ΕΝΑ ΣΚΑΛΙ ΝΑ ΠΑΤΗΣΩ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ.
quote:
ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣΚΟΛΗΣΗ?
Το μόνον πράγμα που δεν μπορεί να είναι προσκόλληση- είναι η Αγάπη, που είναι ΟΥΣΙΑ, ΤΡΟΠΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΥΠΑΡΞΗΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ.
Από την Αγάπη προέρχονται οι πάντες και τα πάντα και είναι ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΗΣ.
Η προσκόλληση αφορά ΜΟΝΟΝ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ.
quote:
ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΚΟΛΗΣΗ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΑΣ.
Η οποιαδήποτε συναισθηματική προσκόλληση μπορεί να είναι και σε χίλια δυο αρνητικά πράγματα, που μπορούν να περιορίσουν η να διακόψουν τον δρόμο μας.
Το ίδιο μπορεί να συμβεί (και το βλέπουμε καθημερινά) η προσκόλληση στα έργα της Αγάπης, που μας κάνει να Την ξεχνάμε η να την τοποθετούμε πιο κάτω από το οτιδήποτε, που δημιούργησε Αυτή.
quote:
ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΕ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ?
Αυτό δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.
Δεν χρειάζεται τίποτε να καταστραφεί στον βωμό της τελειότητας του πνεύματος.
Η τελειότητα του πνεύματος δεν επιτυγχάνεται με καμιά καταστροφή, παρά μόνον με την Αγάπη= δημιουργία.
Συνεπώς η τελειότητα πνεύματος υποχρεωτικώς προϋποθέτει μεγάλα αποθέματα της Αγάπης μέσα στην ψυχή.
Ο εξευγενισμός-καλλιέργεια- εξέλιξη της ψυχής φέρνει με μαθηματική ακρίβεια τον εξευγενισμό και του πνεύματος.
Δεν υπάρχει καλλίτερος εξευγενισμός από την πλήρωση του εσωτερικού της ψυχής με την Αγάπη.
Οποιοσδήποτε άλλος εξευγενισμός ( χωρίς την Αγάπη) θα οδηγήσει στην Ιερά Εξέταση, στο μίσος και στην κακία κατά των διαφορετικών.
Μόνον η Αγάπη ενώνει και λύνει τα πάντα.
quote:
ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΕ ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΛΕΜΑ ΛΟΓΙΚΗΣ.ΘΕΜΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ,ΚΑΘΟΛΟΥ ΘΕΜΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ.
Όπου τον πρώτο λόγο πήρε η λογική- εκεί εμφανίστηκε η διένεξη.
Ο νους είναι συμφεροντολόγος.
Σκέπτεται τα ανταλλάγματα και τα ωφελήματα.
Ο νους- είναι ο καπιταλιστής της ψυχής, αν γίνει υπεράνω ψυχής.
Το ενδιαφέρον για την ανθρωπότητα παρακινούμενο από την λογική φέρνει τα συμφέροντα, τις προσδοκίες, τις απαιτήσεις, τις βλέψεις, τις εξουσίες και τον έλεγχο.
Το ενδιαφέρον για την ανθρωπότητα παρακινούμενο από την καρδιά= ψυχή- φέρνει την ελευθερία, ευλογία και ευτυχία.
quote:
ΚΟΙΤΑ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΨΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ,ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ.
……………………………
quote:
ΚΑΙ ΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΝΝΟΥΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΑΝ ΚΑΝΟΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ,ΑΝ ΤΗΝ ΕΝΝΟΥΣΕ ΣΑΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ.
Τα αισθήματα παράγουν και την σκέψη.
Σκέψη= έκφραση στο λογικό επίπεδο αισθημάτων της ψυχής.
Γι’ αυτό ότι δεν μπορεί να δεχτεί η ψυχή- ο νους αρνείται να καταλάβει.
Αν η σκέψη επαναλαμβάνεται πολλές φορές και ακατάπαυστα- γίνεται συμπυκνωμένη και μετατρέπεται σε αίσθημα= πεποίθηση της ψυχής.
Τα αισθήματά μας είναι πεποιθήσεις μας, που προέκυψαν από τις σκέψεις των προηγούμενων και της τωρινής ζωών-ενσαρκώσεων.
Ο Χριστός ήξερε πολύ καλά τι έλεγε.
Επεδίωκε την σκέψη, που έκρυβε το εσωτερικό αίσθημα, να μετατρέψει σε αισθήματα στους άλλους- δηλαδή να τους δημιουργήσει πεποιθήσεις ανώτερες, που προέκυψαν από τα ανώτερα αισθήματα της ψυχής.
quote:
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΩ ΑΠΟΔΥΚΝΕΙΕΤΕ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΕΛΙΟ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΣΑΝ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΦΕΝΕΤΕ ΠΟΤΕ..ΠΑΝΤΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥ ΤΟ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ.
Θυμήθηκα επί τη ευκαιρία με ποιόν τρόπο επέλεγαν για πολεμιστές, σωματοφύλακες των βασιλέων της Ανατολής.
Τους υποψήφιους σκόπιμα τους περνούσαν πεζούς και βαριά αρματωμένους για τριήμερη πορεία μέσα στην έρημο, χωρίς νερό.
Και μετά τους πήγαιναν αλαφιασμένους από την ζέστη και την αφόρητη δίψα σε μια λίμνη.
Και παρακολουθούσαν την συμπεριφορά τους.
Οι περισσότεροι έτρεχαν να προλάβουν να πιουν νερό, σπρώχνονταν, βριζόντουσαν και έπιναν παράφορα όσο μπορούσαν μεγαλύτερες ποσότητες.
Αυτοί σημαδεύονταν και αποκλείονταν από την προνομιακή θέση των σωματοφυλάκων ως άχρηστοι και ακατάλληλοι.
Ενώ εκείνοι οι πολεμιστές, που αξιοπρεπώς πλησίαζαν το νερό, δεν σπρώχνονταν,
δεν έβριζαν, δεν νευρίαζαν, έπιναν αργά και με ηρεμία- κρίνονταν οι πιο κατάλληλοι για να τους εμπιστευτούν την ζωή τους οι βασιλείς.
Οι αξιοπρεπείς και ήρεμοι πολεμιστές είναι πιο κατάλληλοι για την μάχη, έχουν μεγαλύτερα αποθέματα της αγάπης μέσα στην ψυχή, άρα είναι πιο ανθεκτικοί και πιο ικανοί για την νίκη.
Ο καλόψυχος πολεμιστής- είναι ο πιο μάχιμος και ο πιο ανθεκτικός στην πραγματικά κρίσιμη στιγμή.
Μόνον αυτοί εξασφαλίζουν την νίκη.
ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ Η ΨΥΧΗ- Ο ΝΟΥΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
ΤΟ ΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΚΟΛΗΣΗ ΤΟ ΕΝΝΟΥΣΑ ΟΠΩΣ ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΣΤΟ 99% ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ.ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΠΕΙΔΗ--ΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ...
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΗΤΗ ΠΡΟΣΚΟΛΗΣΗ.
ΔΕΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΕΞΕΛΙΣΙΜΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ,ΣΑΥΤΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ Η ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΕΠΕΙΤΑ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ.
ΤΑ ΕΡΓΑ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΚΑΘΟΛΟΥ ΟΤΙ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ.
ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ.ΑΝΩΤΕΡΟ ΝΟΗΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΝΩ,ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΣΤΡΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΝ ΝΑ ΑΝΕΒΕΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ,ΕΚΕΙ ΕΡΧΕΤΕ Η ΑΓΑΠΗ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΝΑ ΠΕΙΣ ΓΝΩΣΗ ΠΡΩΤΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ.
ΟΤΑΝ ΛΕΣ ΝΟΥΣ ΕΝΝΟΕΙΣ ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΑ,ΜΙΛΟΥΣΑ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΝΟΗΤΙΚΟ..
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΟΥΔΕΤΕΡΑ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΘΛΙΨΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΧΑΡΑ.
ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΝΑ ΤΕΛΕΙΑ ΥΠΑΚΟΥΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΝ ΟΜΑΛΑ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΣΩΜΑΤΑ.
ΕΣΥ ΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΕ ΤΟ ΑΥΤΟ?ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ Η ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣ?ΠΟΙΟ ΘΑ ΜΑΣ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΗ ΘΕΩΣΗ?
ΑΝ ΘΕΩΡΕΙΣ ΟΤΙ ΤΑ ΕΡΕΘΙΣΜΑΤΑ ΜΟΥ(ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΑ ΦΥΣΙΚΑ),ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΞΕΡΑΝ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΩΝ ΦΤΑΣΑΝ ΣΤΗ ΘΕΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΤΟΤΕ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΤΣΙ.ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΙΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ!
ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΜΝΜ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΜΕΓΑΛΟ ΑΝ ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ,ΑΝ ΤΟ ΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟ.
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΠΛΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ,ΟΤΙ ΔΗΛΑΔΗ ΕΝΑ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.
ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΑ.
ΣΩΜΑ,ΤΟ ΣΩΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ.
ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ ΑΠΟΚΤΑ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝ ΡΟΛΟ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΣΩΜΑ.
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΩΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΑ.ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΓΝΩΣΗ,ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΒΑΖΟΥΝ ΣΕ ΦΑΥΛΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΑΝΟΗΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ.ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΠΕΤΑΝΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
ΤΟ ΛΟΓΙΚΟ,ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ.
ΑΝΩΤΕΡΟ ΝΟΗΤΙΚΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΠΙΠΕΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ,ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΚΟΠΕΥΑΝ ΟΙ ΑΝΑΖΗΤΗΤΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ.ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ...ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ.
ΤΑ ΕΙΠΑ ΜΕ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΛΟΓΙΑ ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΑ,ΟΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ.
ΤΟ ΕΧΩ ΞΑΝΑΠΕΙ ΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑΤΑΚΙ ΤΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ.
ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΔΙΑΦΩΝΙΣΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΦΙΛΕ ΔΙΟΣΤΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΩ ΟΤΙ Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΣΗ
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΕΡΧΕΤΕ ΕΝΑ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
ΜΕΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΠΙΠΕΔΩΝ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ,ΑΓΑΠΗ,ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΝΕΙΣ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΝΕΤΕ ΣΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.
ΜΕΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...
ΜΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΟΜΩΣ.ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ,Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΠΕ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΝΕ ΚΑΝΕΝΑΣ.ΕΙΠΕ ΑΓΑΠΗ,ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΔΙΚΟ ΑΛΛΑ...
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ.
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΒΡΙΣΕΙΣ ΦΙΛΤΑΤΕ,ΜΗ ΞΕΧΝΑΣ ΠΩΣ ΕΠΙΜΕΝΩ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΝ ΟΤΑΝ ΚΑΝΩ.
ΧΕΧΕ
) και να ρωτήσω προς τους συμμετέχοντες:Τελικά τι ορίζετε εσείς (συνοπτικά) ως αγάπη; Αν δεν οριστεί αυτό, τότε δεν μπορεί να "τιμολογηθεί" και το κόστος της άρνησής της.
Αν θέλετε την προσωπική μου άποψη, η αγάπη είναι ένας από τους βασικούς άξονες της ζωής μας. Έχει περισσότερο "εξωστρεφείς" προεκτάσεις και αφορά στη σχέση μας με τους συνανθρώπους μας. Τη διαχωρίζω στην ερωτική και στην αγάπη προς τον συνάνθρωπο γενικότερα. Η πρώτη δεν έχει διαβαθμίσεις, είναι απόλυτη. Η δεύτερη όμως έχει, με πιο σημαντική την αγάπη προς τα άτομα του άμεσου οικογενειακού σου περιβάλλοντος και κατόπιν εκείνη προς τρίτα άτομα.
Η πρώτη, η ερωτική έχει σχέση με τη φυσική-σωματική έλξη που μας ασκεί ένα άτομο και με το πως εμείς ανταποκρινόμενοι την εκδηλώνουμε. Είναι η πιο πλήρης γιατί συνδυάζει τόσο τη σωματική, όσο και την ψυχική σύνδεση.
Η δεύτερη, είναι επίσης "διαδραστική" κι έχει να κάνει με το τι δίνουμε και το τι εισπράττουμε από τα άτομα που σχετίζονται με εμάς. έχει όπως προανέφερα διαβαθμίσεις γιατί συνδέεται άμεσα με το τι ανταπόκριση βρίσκουμε ασκώντας την. Για παράδειγμα η απόλυτη αγάπη (της 2η κατηγορίας) είναι πχ αυτή της μάνας προς το παιδί της. Εκεί υπάρχει η προσφορά και το ενδιαφέρον, χωρίς να απαιτείται η ανταπόκριση. Δεν γνωρίζω παρόμοια κατάσταση που κάποιος χτυπάει κάποιον και ο δεύτερος τον αγκαλιάζει. Έχει όμως διαβαθμίσεις, καθώς όσο κατεβαίνουμε σε ποιότητα κι ένταση αγάπης, τόσο αποζητούμε και την "είσπραξη" από την προσφορά της. Η 2η κατηγορία αγάπης είναι πολυδιάστατη αλλά δεν παύει να μπορεί να οριοθετηθεί.
Ποτέ μου δεν συσχέτισα την "αγάπη" με το θεό, γιατί η αγάπη είναι ίσως η απόλυτη έκφραση του καλού. Στη δική μου λογική, ο θεός είναι τα πάντα και αφού δεν είναι μόνον αγάπη, δεν μπορώ να τον ταυτίσω μόνον με αυτή. Εγώ πάντα διορθώνω την έκφραση ο θεός είναι αγάπη με το ο θεός είναι και αγάπη. Φυσικά αυτό απαιτεί επιπλέον ανάλυση, καθώς σχετίζεται με το τι είναι ο θεός. Για το τελευταίο ερώτημα, ίσως τελικά να υπάρχουν τόσες απαντήσεις, όσοι και οι άνθρωποι που θα ερωτηθούν...
Τώρα σχετικά με το κόστος της άρνησης της αγάπης, κατ' εμέ η άρνηση καθαυτή αποτελεί ένα μέγιστο σφάλμα και είναι μια φυσική συνέπεια των λάθος εκτιμήσεων που κάνουμε. Άρα μάλλον θα λείπει από τη ζωή μας η απαραίτητη ενδοσκόπηση.
Το κόστος είναι μια ζωή γεμάτη αναποδιές, λανθασμένες αποφάσεις, έλλειψη πνευματικότητας, εξομοίωση με το ζωικό βασίλειο και γενικότερα μια ζωή επιφανειακή, μια ζωή που πεθαίνεις στα 30 σου και σε κηδεύουν στα 80...
Ελπίζω να γίνομαι κατανοητός
Lux e tenebris