- ΑΝΑΛΗΨΗ: Αλήθεια ή πλάνη; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Η κεντρική ιδέα πίσω από τη συγκεκριμένη θεώρηση μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:
Επί αιώνες παίζουμε σε αυτόν τον πλανήτη, τη Γη, το λεγόμενο «Παιχνίδι». Το Παιχνίδι είναι αυτό που μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε τις γήινες απολαύσεις, αλλά και να βιώνουμε τα προβλήματα που μας διδάσκουν και μας εκπαιδεύουν. Με τον καιρό, εθιστήκαμε τόσο στο Παιχνίδι που ξεχάσαμε ότι είναι απλά αυτό: ένα παιχνίδι.
Ο πόνος συσσωρεύτηκε, οι κραυγές του ανθρώπινου είδους προκάλεσαν πολλές ουράνιες συζητήσεις με τον Δημιουργό και εντέλει εκπονήθηκε ένα τελείως νέο σχέδιο που δεν είχε προσφερθεί ποτέ πριν, ένας νέος τρόπος. Ο τρόπος αυτός συνίσταται στην ευκαιρία που έχουν πλέον οι ενσαρκωμένες ψυχές να βιώσουν την ανάληψη, να αναληφθούν μαζί με τον πλανήτη και όλα του τα όντα σε μιαν άλλη διάσταση.
Τι χρειάζεται λοιπόν προκειμένου να επιτύχει κάποιος την ανάληψη; Βασικά να διαλύσει το είναι του μέσα στην αγάπη.
Μέχρι εδώ, όλα καλά. Δεν ξέρω αν υπάρχουν γαλαξιακές ή διαγαλαξιακές συμμαχίες, σκάφη, επιτελεία κτλ. Δεν ξέρω αν όντως υπάρχει η δυνατότητα της ανάληψης, αν όντως υπάρχει ανώτερο σχέδιο, αν υπάρχουν άλλες διαστάσεις. Μπορεί να υπάρχουν, μπορεί και όχι – δεν απορρίπτω ούτε και ενστερνίζομαι τίποτε.
Αυτό που με ανησυχεί προσωπικά είναι όλη η φιλολογία περί αγάπης που έχει πάρει τρομερές διαστάσεις και που νομίζω ότι είναι κυριολεκτικά μετέωρη. Όλοι μιλούν για αγάπη, αναπαράγοντας χαριτωμένες ή χαζοχαρούμενες ιστορίες και αποφθέγματα και κουνώντας το κεφάλι ως επαΐοντες. Κανείς από αυτούς όμως δεν τονίζει πια πως για να μπορέσει κανείς να αγαπήσει έναν άλλον πρέπει κατ’ ανάγκη και κατ’ αρχήν να αγαπήσει πρώτα τον εαυτό του. Και ότι για να αγαπήσει τον εαυτό του, πρέπει πρώτα να τον γνωρίσει…
Μου φαίνεται σα μια μέθοδος αποπροσανατολισμού από την πραγματική προσπάθεια, που πρέπει αναπόδραστα να είναι η αυτογνωσία.
Από την άλλη σκέφτομαι ότι αν τελικά είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε, αν αυτό που θέλουμε και πιστεύουμε είναι αυτό που διαμορφώνει την πραγματικότητα, τη δική μας και του μέλλοντος, τότε είναι άδικη μια θεώρηση σαν την παραπάνω που τελικά μπορεί να μην είναι τίποτε περισσότερο από μια αναπαραγωγή του «Παιχνιδιού»…
Θα εκτιμούσα ιδιαίτερα τις απόψεις σας για τα παραπάνω.
Ευχαριστώ πολύ,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
καιρό έχουμε να τα πούμε!
Τα σχετικά με την Ashtar Command και την γαλαξιακή συμμαχία τα θεωρώ σε ένα πρώτο επίπεδο αστεία και ένα δεύτερο επίπεδο επικίνδυνα (ας μην ξεχνάμε την περίπτωση της Heaven Gate και την ομαδική αυτοκτονία των 39 μελών της το 1997).
Θεωρώ πως οι εύκολες λύσεις έτσι όπως προσφέρονται από τα παραπάνω ρεύματα όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματικές αλλά είναι και παραπλανητικές. Η παραφιλολογία της "αγάπης" είναι αυτή που δυστυχώς έχει δημιουργήσει το στερεότυπο του νεοεποχίτη o οποίος εμφανίζεται ως ένα πλάσμα αποκομμένο από την ουσία της καθημερινότητας και των καταστάσεων που αυτή εμπεριέχει, χαμένος σε ένα συγκριτισμό χωρίς νόημα και υφή, χωρίς καμιά ουσιαστική επαφή με τις πραγματικές πηγές της εσωτερικής γνώσης και αλήθειας.
Και ανάμεσα σε αυτό το μοντέλο ανθρώπου και στον πραγματικό αναζητητή υπάρχει πραγματικά χάσμα απεριόριστο.
Συμφωνώ επίσης απόλυτα μαζί σου πως η αυτογνωσία είναι το θεμελιώδες υπόβαθρο κάθε εσωτερικής προσπάθειας για καλυτέρευση και εξέλιξη. Δεν είναι τυχαίο που το "γνώθι σαυτόν" αποτελεί από τα πανάρχαια χρόνια την βασικότερη αρχή των όλων των συστημάτων αυτοεξέλιξης.
Για το "παιχνίδι" και την ρευστή μορφή της πραγματικότητας θα επανέλθω.
Για την ώρα να πω πως χαίρομαι που άνοιξες αυτό το θέμα και θα περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον να δω και τις απόψεις των άλλων φίλων.
Τα λέμε!
Πράγματι έχουμε καιρό να τα πούμε. Σε ευχαριστώ για την κατάθεσή της άποψής σου.
Αν θέλει κάποιος να πάρει πληροφορίες για την Ashtar Command (στα αγγλικά), μπορεί να κοιτάξει εδώ:
http://www.luisprada.com/Protected/the_ashtar_command.htm
Ευχαριστώ πολύ,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
΄Αγγιξες ένα πολύ ευαίσθητο θέμα. ΄Η μάλλον δύο.
Το πρώτο είναι το θέμα της ανάληψης. Που είναι το σημαντικό (πάντα για μενα και σύμφωνα με τις δικές μου επιβεβαιώσεις και επιγνώσεις) αυτήν την εποχή, που ζούμε.
Η ανάληψη έχει να κάνει με το «φωτεινό σώμα» και είναι η βασική υποστήριξη αυτήν την εποχή για να καταφέρουμε να προσαρμοστούμε στις υψηλότερες δονήσεις.
΄Εχω βιώσει (!) αυτήν την διαδικασία βήμα-βήμα, αλλά δεν είναι σημαντικό για σένα να την περιγράψω. Η άποψή μου και η άποψή σου είναι ότι ο καθένας παίρνει το μονοπάτι του, που θα τον οδηγήσει στην δική του αληθινή διαδρομή. ΄Ετσι κάθε δική μου περιγραφή για την διαδικασία, ίσως περισσότερο σε αποπροσανατόλιζε, παρά σε βοηθούσε…
Σημαντικό είναι να προχωρήσουμε με αφοσίωση και εμπιστοσύνη στα δικά μας ευρήματα και αν είναι αληθινά, έγκειται μόνο στην γαλήνη και την ισορροπία που βρίσκει ο Εαυτός μας.
Με αυτήν την εμπιστοσύνη κλείνουμε τα αυτιά και τα μάτια στην εξωτερική γνώση και ανιχνεύουμε την αλήθεια μέσα στην σιωπή. Εφ΄οσον όμως είμαστε σε θέση…
Πολλές φορές η σιωπή, αν δεν το κατανοήσουμε εγκαίρως, φέρνει και μηνύματα του νου. Χρειάζεται προσοχή, έρευνα, επιβεβαίωση, τεκμηρίωση. Και υπάρχουν πολλοί τρόποι να τεκμηριώσεις. ΄Ένας είναι η ίδια σου η ζωή, εδώ στην 3η διάσταση…
Και πόσο μπορείς να ζεις αληθινά και όχι μηχανικά και γιατί έτσι πρέπει…
Ακούγονται και λέγονται πολλά. Για πολέμους, για καταστροφές για ότι…
Αυτό που ξέρω όμως σίγουρα είναι ότι οι άνθρωποι, στην προσπάθειά τους να «απεγκλωβιστούν» από την ζωή στην 3η διάσταση, δημιουργούν μια φανταστική σε κάποια άλλη και δρουν από εκεί! Σε πολλούς ανθρώπους χρειάζεται το «δράμα»! ΄Ετσι μόνο μπορούν να λειτουργήσουν. Δράμα στην 3η διάσταση, δράμα και στις πιο πάνω…
Το δεύτερο σημαντικό θέμα που άγγιξες είναι η «αγάπη». Που οι άνθρωποι αποπροσανατολίζονται και θεωρούν ότι πρέπει όλους να τους αγαπούν, θάβοντας τις «ανθρώπινες» αντιδράσεις στα βάθη του υποσυνείδητου, ώστε να λειτουργούν όχι εμφανώς, αλλά ύπουλα, υπόγεια…
Είναι δύσκολο να το εξηγήσεις…Να εξηγήσεις ότι η αγάπη, η συμπαντική αγάπη δεν είναι συναίσθημα, αλλά ενέργεια. Και έρχεται σαν φυσιολογική λειτουργία, όπως η αναπνοή.
Μέσα σ’ αυτήν την αναπνοή έχεις ενώσει και έχεις ενωθεί. Γιατί είναι η μία μοναδική αναπνοή της θεότητας. Δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνεις μετά…
Το σημαντικό είναι ότι οι άνθρωποι το νιώθουν. Νιώθουν αυτήν την «διαφορετική» ανάσα που δεν βγαίνει από το στόμα και την μύτη, αλλά από κάθε σου κύτταρο.
Χωρίς να μπορούν να το εξηγήσουν…
Δεν υπάρχουν εξηγήσεις, υπάρχει όμως η διευκρίνιση!
΄Ότι αυτή η αγάπη είναι παρεξηγημένη. ΄Ότι αν δεν έχεις ανακαλύψει τον Εαυτό σου, αν δεν έχεις δράσει μαζί του στην 3η διάσταση, δεν θα μπορέσεις ποτέ να «ανασαίνεις» έτσι. Δεν αγαπάς με προσδιορισμό, αγαπάς απλά, γιατί δεν ψάχνεις, αλλά γνωρίζεις…
Δεν ξέρω αν σε βοήθησα.
Είναι δύσκολο μέσα σε ένα τόπικ, να μεταφέρεις μια ζωή!!!
Σε φιλώ
Βάσω
Σε ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή σου στο θέμα, πόσο μάλλον που ξέρω το τρέξιμό σου. Για να είμαι ειλικρινής, ήθελα πολύ να γράψεις, γιατί είχα καταλάβει πως έχεις ιδία άποψη.
Δεν ξέρω αν θα μπορέσεις να ξαναμπείς στο τόπικ, αν όμως ναι, θα ήθελα να σε παρακαλέσω να μου διευκρινήσεις δύο σημεία:
quote:Θέλεις να πεις ότι δεν έχει να κάνει με το υλικό σώμα; Γιατί αυτή την εντύπωση έχω από συζητήσεις με συγκεκριμένους ανθρώπους. Στηρίζονται μάλιστα στη βάση ότι ανάμεσα στα διάφορα σωματίδια που απαρτίζουν το άτομο υπάρχει τεράστιο κενό και ότι αν βγάλουμε όλο το κενό και αφήσουμε μόνο τα σωματίδια, την ύλη, τότε αυτό που μένει από τον άνθρωπο είναι... ένα μπιζέλι συμπαγούς ύλης. Ε, ένα μπιζέλι βολεύεται, κάπως μπορεί να αναληφθεί. (Παρεμπιπτόντως, αυτά δεν είναι δικά μου λόγια, έτσι ακριβώς μου τα είπανε).
Η ανάληψη έχει να κάνει με το «φωτεινό σώμα» και είναι η βασική υποστήριξη αυτήν την εποχή για να καταφέρουμε να προσαρμοστούμε στις υψηλότερες δονήσεις.
Επίσης, τι εννοείς "βασική υποστήριξη";
quote:Αντιθέτως, είναι πολύ σημαντικό για μένα, γιατί προσπαθώ ειλικρινά να καταλάβω. Επειδή όμως, όπως λες κι εσύ
΄Εχω βιώσει (!) αυτήν την διαδικασία βήμα-βήμα, αλλά δεν είναι σημαντικό για σένα να την περιγράψω.
quote:θα σου προτείνω να βρεθούμε κατ' ιδίαν κάποια βολική στιγμή και να τα πούμε έτσι από κοντά. Θα χαρώ να σε ξαναδώ εξάλλου...
Είναι δύσκολο μέσα σε ένα τόπικ, να μεταφέρεις μια ζωή!!!
quote:Αυτό το αντιλαμβάνομαι, γιατί το έχω βιώσει. Αντιλαμβάνομαι την αίσθηση της ακινησίας, της μη ανάγκης να αναζητάς, γιατί απλά είσαι μέσα στο απέραντο Είναι. Και το βίωσα όταν κατάφερα να βγάλω από τον εαυτό μου το όποιο στίγμα του είχα αποδώσει, να τον συμπονέσω και να τον αποδεχτώ. Δεν λέω "να τον αγαπήσω" γιατί ακόμα και τώρα είναι φορές που... δεν με αντέχω, αλλά ξέρω πια ότι αυτές τις φορές είναι το εγώ μου που μιλάει. Και το αφήνω να έχει το δικό του μερίδιο, με συγχωρώ, με αγαπώ και με ευλογώ. Και είμαι σε ειρήνη.
΄Ότι αν δεν έχεις ανακαλύψει τον Εαυτό σου, αν δεν έχεις δράσει μαζί του στην 3η διάσταση, δεν θα μπορέσεις ποτέ να «ανασαίνεις» έτσι. Δεν αγαπάς με προσδιορισμό, αγαπάς απλά, γιατί δεν ψάχνεις, αλλά γνωρίζεις…
Σε ευχαριστώ πολύ και πάλι.
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Εθετε τον προβληματισμο πως ο πλανήτης πεινάει εμεις τι κανουμε;
Η απάτηση μου ειναι πως το να βλεπουμε τον πλανητη ειναι υπεκφυγή οταν δεν εχουμε την δυναμη να δουμε τον εαυτο μας και τους δαίμονες μας.Κανεις δεν μπορει να βοηθήσει το οτιδήποτε αν πρωτα δεν εχει την θεληση να βοηθήσει τον εαυτο του.Κι ο μοναδικος δρόμος γιαυτο είναι η αυτογνωσία.Να μπουμε στον λαβυρινθο της ψυχης μας και να βρουμε τα δαιμονια μας,να δουμε την αληθεια μας καινα ενωσουμε τα αντιθετα.
Για μενα ΜΟΝΟ εκει βρίσκεται η λυση για τον πλανητη.στην αγαπη για τον εαυτο μας!
Αγαπημένη μου Χριστίνα,
Θα προσπαθήσω…και επειδή είναι η αλήθεια μου, είμαι σίγουρη ότι θα καταλάβεις περισσότερα από όσα πω.
Το φυσικό σώμα έχει ενεργό δράση στην ανάληψη.
Αφού όμως έχει προηγηθεί το "φωτεινό σώμα"
Αυτό το "φωτεινό σώμα" απορροφά κατά κάποιον τρόπο τα πεδία (συναισθηματικό, νοητικό, πνευματικό) και δρα πια όχι από την 4η διάσταση, αλλά από την 5η και πάνω...
Δύσκολα ο άνθρωπος-ψυχή να φύγει από την 4η (ξέρεις φαντάζομαι τι αντιπροσωπεύει), χωρίς αυτήν την διαδικασία.
Γι' αυτό και οι επανασαρκώσεις…
Το φωτεινό σώμα σε κάνει να αισθάνεσαι το φως όχι σαν έννοια (όπως το οραματίζεσαι σε κάποιον διαλογισμό) αλλά σαν στέρεο, σαν ουσία. Στην αρχή η υφή του, η δόνησή του είναι ισχυρότερη, πχ. σαν του νερού. Που δεν είναι συμπαγές (π.χ.πέτρα), αλλά πιο λεπτοφυές. Στην συνέχεια το αισθάνεσαι σαν αέρα. Που σημαίνει ότι αντιλαμβάνεσαι την λεπτοφυέστερη δόνηση του φωτός. Αισθάνεσαι αυτήν την «ανάσα» και στο φυσικό σου σώμα, και είναι για σένα η μοναδική απόδειξη ότι δεν ονειρεύεσαι. Εγώ αυτό το ονομάζω, χαριτολογώντας βέβαια, "ενεργειακούς σπασμούς".
Αυτή η διαδικασία επεξεργάζεται κύτταρα και dna του φυσικού σώματος. Το φυσικό σώμα "φωτίζεται" και αποκτά μια χαρακτηριστική λάμψη, που είναι αντιληπτή από όλους. Το dna δεν έχει μόνο τους "υλικούς" κώδικες, αλλά και τους κώδικες του πνεύματος, οι οποίοι είναι συρρικνωμένοι. Το κάθε κύτταρο του σώματος παίρνει "εντολές" πια να είναι φωτεινό, υγιές και επιδρά με τις ενέργειες του μητρικού πλανήτη.
Σ' αυτήν την διαδικασία, λιγοστεύει η τροφή. Και οι ανάγκες του σώματος είναι πλέον ξεκάθαρες. Ξέρεις γιατί υπάρχει και τι κρατά σε συνοχή…Δεν είναι ο «θεός» της ύπαρξης, αλλά η σύνδεση του με την υλική διάσταση. Και μόνο σ’ αυτόν τον ρόλο το αφήνεις και δρα.
Ξέρεις ότι δεν ζεις με το σώμα, αλλά με την ουσία του. Σ' αυτό το σημείο σταματάς να ονειρεύεσαι. Μόνο δρας…
Και όπως λες κι εσύ "παίζεις"…και χαίρεσαι, και αγαπάς, και λαμβάνεις και νιώθεις και δίνεις, χωρίς συγκεκριμένη "ανθρώπινη" αιτία…
Ναι, Χριστίνα, υπάρχουν αιθερικές μυήσεις. Οι οποίες γίνονται στην διάρκεια της "εκπαίδευσης". Το φωτεινό σώμα δεν αποκτιέται εύκολα.
Ούτε με διάβασμα. Δεν γνωρίζω πως γίνεται στους ανθρώπους, πως μπορώ να βοηθήσω σ'αυτήν την αντίληψη. ΄Ισως αργότερα δοθεί κάτι, αλλά μέχρι στιγμής "αγγίζω τους ανθρώπους" μεσα από την διαδικασία να τους στρέψω μέσα τους. Να ψάξουν, να αναγνωρίσουν…Γι' αυτό και τόσα σεμινάρια…Δεν υπάρχει άλλος λόγος, πίστεψέ με.
Εμένα ήταν κατά την διάρκεια που βίωνα την αγωνία των συναισθημάτων, των σκέψεων, την αγωνία της ζωής. Είχα κάθε φορά και μία "εξήγηση", που ακολουθούσε ένα "ταραγμένο" διάστημα μέχρι να προσαρμοστώ. Αντιλήφθηκα ότι "η προσαρμογή" δεν γινόταν επιτακτικά. Δηλαδή με πίεση στον εαυτό μου…"αυτό θα κάνεις, έτσι θα συμπεριφερθείς…" Ερχόταν τόσο φυσικά, σαν να ήμουν πάντα έτσι…Αντιλαμβανόμουν όμως επίσης ότι η δόνηση του σώματος ήταν υψηλότερη. Και με κάθε υψηλότερο πεδίο δόνησης, τόσο μεγαλύτερες οι αλλαγές μου.
Κάποιος φίλος, που εκτιμώ πολύ, το αντιλήφθηκε από την "δόνηση" των μηνυμάτων που λάμβανα…Και μου το είπε, όταν εγώ έψαχνα τις δικές μου επιβεβαιώσεις...
Χριστίνα, αυτό που εντόπισα από όλην την διαδικασία είναι ότι όλα έγιναν μαγικά, όταν δεν υπήρχε πια ο παραμικρός φόβος, για οτιδήποτε…
Στην μικρή μου ηλικία ήμουν ατρόμητη. Μετά ένα πολύ φοβισμένο πλάσμα. Φοβόμουν ότι ¨"πετούσε", "περπατούσε", "μιλούσε". Φοβόμουν κοινά και την σκιά μου!
Αλλά τελικά διαπίστωσα, ότι δεν φοβόμουν εγώ, αλλά ακριβώς αυτή η σκιά! Και αυτήν φώτισα.
Η ανάληψη είναι σημαντική αυτήν την εποχή, γιατί είναι η ευκαιρία μας…Οι δονήσεις που θα επικρατήσουν στην γη θα είναι συμβατές μόνο σε όσους το καταφέρουν. Για να περάσουν στην επόμενη εξελικτική διαδικασία, χωρίς να χρειαστεί να έρθουν πάλι στην 3η διάσταση. Οι υπόλοιποι θα συνεχίσουν σε ένα δυσκολότερο περιβάλλον. Την ανοδική πορεία προς την θεότητα. Και θα χρειαστούν αμέριστη βοήθεια. Ρέικι και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο…
Αυτό δεν προϋποθέτει καταστροφές και όλη αυτήν την κινδυνολογία που υπάρχει σαν παραφιλολογία. Οι φυσικές καταστροφές συνέβαιναν και θα συμβαίνουν πάντα.. Αυτό μου έχει δοθεί εμένα. Η επιβεβαίωση ήρθε όταν έκανα το σεμινάριο Chamballa με τον Kevin Kohr, ο οποίος μεταφέρει μηνύματα του Αρχάγγελου Μέτατρον. Και είχε ακριβώς την ίδια αντίληψη…
Χριστίνα, το ξέρεις, τίποτα από αυτά δεν επιβεβαιώνεται, όμως για τον καθένα μας λειτουργεί σαν πίστη, και επικεντρωμένος σ' αυτήν του την αλήθεια, ζει όπως νιώθει…σαν «θεϊκός» άνθρωπος.
Με μεγάλη χαρά θα συναντηθούμε. Βέβαια, εμένα οι ώρες μου είναι κάπως περίεργες…
Θα δούμε από την άλλη εβδομάδα (ίσως Τρίτη), αν βρεθεί χώρος και για τις δυό μας, γιατί κι εσύ έχεις υποχρεώσεις.
Σε φιλώ
Με αγάπη
Βάσω
quote:
Δεν λέω "να τον αγαπήσω" γιατί ακόμα και τώρα είναι φορές που... δεν με αντέχω, αλλά ξέρω πια ότι αυτές τις φορές είναι το εγώ μου που μιλάε
΄Ετσι ακριβώς...!!!
Θίγεις ένα πολύ βασικό για μένα φιλοσοφικό ερώτημα. Αν όντως όλα γύρω μας γίνονται λεπτοφυέστερα καθ’ οδόν προς την ανάληψη του πλανήτη (ενδεχομένως η Ρωρ να αντιλαμβάνεται την ανάληψη σε κάπως διαφοροποιημένο πλαίσιο από αυτό που παρουσίασα στο αρχικό μου ποστ), γιατί εξακολουθεί να υπάρχει πείνα, να υπάρχει δυστυχία, ασθένειες, πόλεμοι, κτλ.;
Αν έχει τελειώσει το Παιχνίδι, τότε γιατί υπάρχει ακόμη το δράμα, γιατί δίνεται η άδεια να αναπαράγεται το δίπολο κακό-καλό; Γιατί δεν υπάρχει μια εμφανής στροφή προς το φως;
Ένας φίλος μου, θεραπευτής κι εκείνος, με τον οποίο συζητούσα το ζήτημα μου έλεγε πως είναι πεπεισμένος πλέον ότι οποιαδήποτε θετική ενέργεια προκαλεί μια ισόποση αρνητική κάπου άλλού. Ασφαλώς δεν εννοούσε ότι αν π.χ. κάνουμε το καλό θα μας βρει κάτι κακό, αλλά ότι αν κάνουμε κάτι καλό στην Αθήνα μπορεί να συμβεί κάτι κακό στο Καράκας, το οποίο θα αντισταθμίζει το καλό που συνέβη στην Αθήνα, έτσι ώστε να διατηρείται πάντα ισορροπία στο ισοζύγιο της διττότητας. Και επίσης ότι το κακό που συνέβη στο Καράκας ήταν απαραίτητο για να λάβει κάποιος το πολύτιμο μάθημά του.
Εντέλει δεν υπάρχει καλό ή κακό, μόνο αυτό που είναι χρήσιμο και προάγει την ανάπτυξη, από όποια πολικότητα κι αν προέρχεται. Καθώς μεγαλώσαμε πιστεύοντας ότι κάποτε το καλό θα νικήσει και ότι όλοι θα επιστρέψουμε στο Ένα, είναι λίγο δύσκολη για τον νου αυτή η θεώρηση, δεν είναι;
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την άμεση απάντηση και που μοιράστηκες μαζί μου την αλήθεια σου. Είναι πραγματικά τιμή μου.
Θα πρέπει να σου πω ότι την κεντρική ιδέα όσων γράφεις παρουσίασε στο τελευταίο σεμινάριο που παρακολούθησα και η πιο πρόσφατη δασκάλα μου από την Ισπανία. Αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για ένα νέο κύμα αναφορών που προέρχονται κυρίως από επικοινωνίες και που μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα νέο κύμα συνειδητότητας…
Λέω «μπορεί» γιατί καθένας μας έχει τον δικό του δρόμο. Και πολύ φοβάμαι ότι ο δικός μου δρόμος δεν είναι αυτός.
Την προηγούμενη φορά που συναντηθήκαμε, ανταλλάξαμε στα γρήγορα κάποιες απόψεις, στις οποίες ίσως να έχουμε την ευκαιρία να εμβαθύνουμε σε μια επόμενη συνάντηση... Εσύ μίλησες τότε για τις διαστάσεις και για την έξοδο από τον τροχό των ενσαρκώσεων. Θυμάσαι μήπως τι σου αντέτεινα; Σου είπα ότι, σύμφωνα με τα τελευταία νέα, δεν υπάρχει χρόνος για περισσότερες ψυχές στη νιρβάνα. Υπάρχει ανάγκη να παραμείνουν εδώ όσο περισσότερες «φωτισμένες» (λιγότερο ή περισσότερο) ψυχές γίνεται για να μπορέσουν να βοηθήσουν και τις υπόλοιπες. Η απάντησή μου βασιζόταν στα όσα λένε και γράφουν σύγχρονοι διανοητές όπως ο Ken Wilber, ο Andrew Cohen, κ.ά. Οπωσδήποτε πρόκειται για δύο αντιδιαμετρικές απόψεις.
Σκέφτομαι τώρα ότι είναι πιθανό να βρισκόμαστε σε κάποιο σταυροδρόμι. Κάποιοι ίσως δημιουργήσουν το καλούπι της νέας πραγματικότητας και ακριβώς για να το δημιουργήσουν θα κληθούν να την κατοικήσουν. Κάποιοι άλλοι θα μείνουν εδώ για να βοηθήσουν τους υπόλοιπους. Σε κάθε περίπτωση και οι μεν και οι δε θα κληθούν να προσφέρουν υπηρεσία. Ποιος ξέρει… Μόνο το ένστικτό μας, η ίδια μας η ψυχή μπορεί να μας αποκαλύψει ποια είναι η προσωπική αλήθεια του καθενός μας.
Για φιλολογικούς λόγους θα αναφερθώ σε κάποιες αντιρρήσεις (είναι κυρίως του νου, το αναγνωρίζω) που έχω σε ορισμένα σημεία σου. Θα μπορούσα να τις προβάλλω και μπροστά στη δασκάλα μου (αν ήταν εδώ).
1. Ο κόσμος που ζούμε, ο υλικός ή φυσικός, έχει 4 διαστάσεις. Οι 3 είναι οι γνωστές διαστάσεις του χώρου (ύψος, πλάτος, μήκος ή αλλιώς πάνω-κάτω, δεξιά-αριστερά, μπρος-πίσω) και η 4η είναι η διάσταση του χρόνου. Οι 4 αυτές διαστάσεις μαζί φτιάχνουν την πραγματικότητά μας, τον χωροχρόνο μας. Επομένως στο εδώ και τώρα ζούμε και στην 4η διάσταση. Ξεκινώντας από αυτό το θεμελιώδες της φυσικής προσωπικά μου είναι δύσκολο να αντιληφθώ τα περί διαστάσεων, ιδίως τα περί 4ης διάστασης, όπως τα αναφέρεις όχι μόνο εσύ αλλά και πολλοί άλλοι δάσκαλοι σε σεμινάρια, στο ίντερνετ κτλ. Προφανώς αναφέρεσαι στις διαστάσεις σε εντελώς διαφορετικό πλαίσιο. Κάτι μέσα μου όμως μου λέει ότι θα πρέπει οι πνευματικές διαστάσεις να συνάδουν κάπως με τα ευρήματα της φυσικής, γιατί απλά «όπως πάνω έτσι και κάτω».
2. Το ζήτημα του υλικού σώματος. Τα περί λάμψης και περιορισμένων αναγκών (τροφής, ύπνου, φαντάζομαι και ορμών κτλ) τα έλεγε έτσι ακριβώς και η Ισπανίδα δασκάλα μου, η οποία - σημειωτέον - είναι ελαφρώς υπέρβαρη. Προσωπικά πιστεύω ότι οποιαδήποτε προσπάθεια αυτοβελτίωσης πρέπει να περιλαμβάνει και το υλικό σώμα, από το οποίο ξεκινούν και στο οποίο αναφέρονται πολλές αδυναμίες που καθρεφτίζονται στον ψυχισμό του ατόμου. Δηλαδή μια θεώρηση που σαν από μηχανής θεός δίνει μια λύση σε ένα καταπονημένο, αφρόντιστο και παραμελημένο σώμα, δεν ξέρω, δεν μου φαίνεται ότι έχει σωστή βάση. Όπως και για την ψυχή, έτσι και για το σώμα θα πρέπει να ισχύει ότι κάνω τη δουλειά που μου αναλογεί για να μπορέσω να εμφορηθώ από την ανάλογη δόνηση. Γιατί «όπως πάνω έτσι και κάτω».
3. Επειδή έχω κάνει και η ίδια channeling επί κάποια χρόνια και έχω ένα ντοσιέ με περισσότερες από 120 επικοινωνίες με αγγελικές κ.ά. φωτεινές οντότητες, θα πρέπει να σου πω ότι έχω ελάχιστη πλέον πίστη στις επικοινωνίες. Αυτό αφορά εμένα, αποκλειστικά εμένα και δεν έχω καμία διάθεση ή πρόθεση να κλονίσω την πίστη σου σχετικά με αυτό (όχι πως πιστεύω ότι θα μπορούσα). Έχω διαβάσει το βιβλίο σου, υπάρχουν και δικές μου επικοινωνίες στο μήκος κύματος των δικών σου, αφήνω όμως εδώ τη συζήτηση και δεν σκοπεύω να επανέλθω σ’ αυτό το σημείο.
Η περιγραφή σου για την «ανάσα» του φωτός με συγκίνησε και σε αυτή τη συγκίνηση βρίσκω μιαν αλήθεια. Το ενδεχόμενο δε να αισθάνεσαι αυτή την ανάσα και στο υλικό σώμα ως απόδειξη του ότι δεν ονειρεύεσαι είναι ειλικρινά τουλάχιστον καταπληκτικό… και είναι μια εμπειρία που θα ήθελα πραγματικά να έχω στη ζωή μου.
Θέλω, τέλος, να σταθώ λίγο στη φράση σου
quote:Αυτό οφείλεται στο ότι η ψυχή μας ζει στο μέρος όπου δεν υπάρχει χρόνος κι έτσι οποιοδήποτε νέο βαθύ αποτύπωμα ισχύει και αυτό στο άχρονο, δηλ. και μπροστά και πίσω στον χρόνο, σα να ήταν πάντα έτσι.
Ερχόταν τόσο φυσικά, σα να ήμουν πάντα έτσι…
Για τις φυσικές καταστροφές κτλ που λες, φαντάζομαι ότι αναφέρεσαι στο «τέλος του κόσμου», το “point zero” κ.τ.ό. Κι εγώ οφείλω να ομολογήσω ότι για κάποιον λόγο δεν πιστεύω σ’ αυτά.
Σου εύχομαι, αγαπημένη μου Βάσω, να ζεις πάντα με το φως της αλήθειας σου, σαν πραγματικά «θεϊκός» άνθρωπος και σε ευχαριστώ ειλικρινά για την πολύτιμη βοήθειά σου στην αναζήτησή μου.
Με πολλή αγάπη,
Χριστίνα
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Edited by - Unseen on 22/05/2007 19:06:20
Το περίεργο είναι ότι ποτέ δεν διδάχθηκα σε σεμινάριο όλα αυτά. Τα βίωσα μόνη μου. Η επιβεβαίωση ότι συμβαίνουν και σε άλλους ήρθε πρώτη φορά στο σεμινάριο με τον Kevin. Είχα μείνει άφωνη. Γιατί βασικά δεν ήθελα να πάω, αλλά όλα με οδηγούσαν εκεί…
Δεν ξέρω να σου εξηγήσω τις διαστάσεις με την Φυσική.
Θα σου πω μόνο αυτό που ξέρω. Η πρώτη διάσταση είναι στο κέντρο της γης. Ακινησία
Η δεύτερη λίγο κάτω από την επιφάνεια. Συμμετοχή των στοιχείων και στοιχειακών
Η τρίτη, την ξέρουμε καλά
Η τέταρτη, είναι ο αστρικός κόσμος. Η διάσταση των επιθυμιών. Η διάσταση που πάει η ψυχή όταν αφήνει το σώμα της. Τα αστρικά ταξίδια των ονείρων μας.
Το ότι εξελισσόμαστε δεν σημαίνει νιρβάνα. Το πεδίο δράσης αλλάζει, αλλά όχι η δράση. Το ξέρω κι εγώ ότι εδώ χρειάζονται φωτισμένοι άνθρωποι, οι οποίοι όμως θα έρθουν συνειδητά, χωρίς να ξεχνούν ποιοι είναι.
΄Άλλωστε οι επιγνώσεις έρχονται από τις πνευματικές διαστάσεις που μπορείς να προσεγγίζεις με το φωτεινό σώμα.
Τα μηνύματα και την αλήθεια τους, την αμφισβήτησα, το ομολογώ με ντροπή. Γιατί ήρθαν πολλές επιβεβαιώσεις γι’ αυτά. Για να τολμήσω να τα δημοσιοποιήσω.
Το ξέρω ότι δεν είναι για όλους. ΄Ετσι όμως συμβαίνει πάντα.
Κάποιοι πίστεψαν τον Ιησού, κάποιοι όχι. Για άλλους σημαίνει κάτι, για άλλους όχι. Αυτό όμως δεν αλλάζει την αλήθεια των μεν και των δε.
Αυτό που σου είπα για τις ανάγκες του σώματος δεν είναι για να το γνωρίζεις, αλλά για να το βιώνεις. Η γνώση μόνο δεν φτάνει…Και το σώμα μας είναι σημαντικό, γιατί χωρίς αυτό το Πνεύμα δεν θα μπορούσε να έρθει σε επαφή με την ύλη. Να την βιώσει εννοώ.
Ποτέ δεν θα τολμούσα να πω όλα αυτά τα πράγματα σε κάποιο σεμινάριο. Ποτέ.
Το ότι τα μοιράζομαι μαζί σου, είναι γιατί ξέρω ότι θα τα σεβαστείς, ακόμα και αν δεν τα πιστεύεις. Και μόνο έτσί μπορώ να μιλήσω για αυτά που δεν μπορώ να αποδείξω. ΄Ισως κάτι από όλα αυτά που ανταλλάσσουμε, μας δώσει ακόμα ένα κίνητρο. Ποτέ δεν σταματάμε να βρίσκουμε…Και βρίσκουμε τα πάντα όταν σταματάμε να ψάχνουμε…Αυτό έχω καταλάβει.
Χριστίνα μου, υπάρχουν οι επιλογές στην 3η διάσταση. Οι επιλογές των ψυχών που έρχονται για να περάσουν εμπειρίες και να φθάσουν στην αγνή συνειδητότητα με την ελεύθερη βούληση. Η ζωή μας είναι δική μας επιλογή.
Αυτό μπορώ να στο βεβαιώσω. Γιατί έκανα τις επιλογές μου συνειδητά πια, όταν ήμουν έτοιμη να «αναχωρήσω»…Και η αντιστροφή ήταν θεαματική.
΄Όμως χρειάζεται εκείνη η πίστη και η εμπιστοσύνη, ότι ναι , μπορώ…
Και από το εγώ, συνειδητά να ανέρθεις στο «είμαι».
Το παιχνίδι δεν τελειώνει ποτέ. Η ανάληψη δεν θα συμβεί ταυτόχρονα. Αλλά θα συμβεί σε όσους μπορέσουν. Οι υπόλοιποι θα συνεχίσουν κανονικά τον κύκλο της εξέλιξής τους. Η «άνοδος» προς την θεότητα, θα διαρκέσει όσο και η «κάθοδος».
Μετά τι θα συμβεί, δεν ξέρω…
Τίποτα δεν τελειώνει… Και μαζί με αυτό, δεν τελειώνει και η τρίτη διάσταση…
Πάντα θα υπάρχει το δίπολο εδώ, για να ολοκληρώνεται μέσα από αυτές τις γνωστές διαδικασίες.
Λέγεται, απλά το έχω ακούσει…ότι η Γη θα μεταβεί στην 5η διάσταση.
Το σώμα της θα καταλάβει μία άλλη ψυχή, για να συνεχίσει κι αυτή τον κύκλο της εξέλιξής της μέσα από αυτό το δίπολο και την χωριστικότητα.
Αλλά αυτό δεν είναι γνώση δική μου, γι’ αυτό απλά την αναφέρω.
Τα μηνύματα μιλάνε πια για την Νέα Γη…Δεν μπορώ να σου το εξηγήσω ακόμα. ΄Ισως και εγώ η ίδια να μην το έχω καταλάβει…
΄Όμως είναι το όραμά μου αυτό. Ειρήνη και ενότητα, τι άλλο θα μπορούσε ο νους μου να φανταστεί?
Και βέβαια συμφωνώ μαζί σου, ότι κάποιοι θα μεταβούν και κάποιοι θα μείνουν. Το ξέρω καλά αυτό. Είναι πάλι επιλογή μας. Τίποτα δεν γίνεται ερήμην μας. Καμία απόφαση δεν παίρνεται, χωρίς την συμμετοχή μας. Είναι το μόνο που μπορώ να σε βεβαιώσω. Χρειάζεται αποδοχή και ταπεινότητα για να αποδεχτείς την υπηρεσία. Μα σ’ αυτό το στάδιο δεν θα μπορείς να επιλέξεις, παρά μόνο το φως. Είτε εδώ, είτε εκεί, θα είναι πιστεύω το ίδιο βαθύ αίσθημα πληρότητας και επίγνωσης.
Εύχομαι πάντα να μοιραζόμαστε όλοι μας γνώσεις και αλήθειες. Που είναι τα μοναδικά κίνητρα για να προωθήσουμε το φως και την εξέλιξη.
Και τελευταίο…
Στις περιοχές του Πνεύματος, δεν πιστεύω ότι υπάρχει κακό! Δεν το συνάντησα πουθενά. Σε καμία διάσταση, εκτός από την 3η και την 4η.
Και επειδή και εκεί είναι πια ελεγχόμενο δεν το φοβάμαι. Το κακό δεν είναι εξωγενές, αλλά δημιούργημα δικό μας, εσωτερικό, που λειτουργεί με προβολή.
Σε ευχαριστώ και εύχομαι να καταφέρουμε να τα πούμε από κοντά.
Με αγάπη
Βάσω
Σε ευχαριστώ πολύ και πάλι για τις απαντήσεις σου.
Το κατά πόσον η προσωπική μας αλήθεια μπορεί να βοηθήσει έναν άλλον είναι μεγάλο ζήτημα. Ακόμα και όταν προσφέρεται σαν μέθοδος, σαν θεραπεία ή σαν υπόσχεση, το τι θα κάνει ο άλλος με αυτήν, το τι θα κρατήσει ή θα αφήσει παραμένει στη διακριτική του ευχέρεια. Το τι θα κάνουμε εμείς μετά, το αν θα αντέξουμε την κριτική, την αμφισβήτηση ή την αντίσταση των τρίτων, είναι θέμα προσωπικής ανάπτυξής μας, αλλά πραγματικά όσο ευρύτερη η συνάφεια με τον κόσμο, τόσο δυσκολότερο είναι να μη χάσει κανείς τον εαυτό του στη διαδικασία και στις γνώμες των άλλων και αυτό είναι για μένα το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τον δάσκαλο.
Έχω επίσης φτάσει σε ένα σημείο όπου πιστεύω ότι η προσωπική μας αλήθεια, αυτή που αντιλαμβανόμαστε ως βιωματική, η οποία παρ' όλα αυτά μπορεί να περιλαμβάνει και εξωγενή στοιχεία, είναι όπως η προσωπική μας θρησκεία. Ενδεχομένως δεν απευθύνεται ούτε αφορά άλλους ανθρώπους – και αν κάποτε απευθυνθεί σε άλλους, το ρεαλιστικότερο που μπορεί να περιμένει κανείς είναι ότι θα τους εμπνεύσει στην αναζήτηση της δικής τους προσωπικής αλήθειας, που μπορεί να είναι πολύ διαφορετική.
Αυτού του είδους η άφεση με βοήθησε να μην έχω προσδοκίες. Με βοήθησε επίσης να αποκαλύψω μια δική μου θυμαπάτη, που αντιλήφθηκα ότι είναι κοινή και σε άλλους ανθρώπους: τη θυμαπάτη ότι θα βοηθήσω να σωθεί ο κόσμος. Πιστεύω πλέον ακράδαντα ότι ο μόνος άνθρωπος που μου αναλογεί να "σώσω" είναι ο εαυτός μου και μολονότι ακούγεται αυτοαναφορικό και εγωιστικό, πραγματικά δεν είναι. Αντίθετα, είναι απαλλαγμένο από λεπτοφυείς εγωισμούς που κρύβονται πίσω από τη μάσκα της προσφοράς.
Αλλά όλα αυτή είναι η δική μου αλήθεια.
Ο Kevin στον οποίο αναφέρεσαι είναι φαντάζομαι ο Kevin Core. Ποιο σεμινάριό του παρακολούθησες; Προσωπικά βρίσκω ενδιαφέρον το Merkabah και για να βάλουμε και τυχόν κάποιους που διαβάζουν το θέμα στη συζήτηση, να παραθέσω εδώ το σχετικό λινκ:
Από όσα γράφεις για τις διαστάσεις, καταλαβαίνω ότι έχουν εντελώς διαφορετικό νόημα απ' ό,τι στη Φυσική.
Θα πρέπει να πω ότι ο τρόπος που περιγράφεις εσύ προσωπικά την εξέλιξη στην άλλη διάσταση (5η κτλ, όπου το πεδίο δράσης αλλάζει αλλά όχι η δράση) δεν διαφέρει σε πολλά πράγματα από τη μεταθανάτια εξέλιξη ενός οποιουδήποτε φωτισμένου ανθρώπου, όπως την έχουν ήδη περιγράψει διάφορες παραδόσεις.
Όσο για τους φωτισμένους ανθρώπους που θα έρθουν συνειδητά, χωρίς να ξεχνούν ποιοι είναι… αναφέρεσαι προφανώς στα ίντιγκο και στα κρυστάλλινα παιδιά. Ως μητέρα μικρού παιδιού η ίδια, παρακολουθώ εναγωνίως τα σημάδια, κρατώ ημερολόγιο και συγκρίνω με τις αναφορές που δίδονται στη βιβλιογραφία ή από διάμεσα όπως η Michele Mayama. Ο γιος μου έχει όλα τα χαρακτηριστικά των ίντιγκο παιδιών. Σε διαβεβαιώ όμως ότι δεν έχει μνήμη, συνείδηση ή εκδήλωση κάποιας ξεχωριστής πνευματικής του αξίας. Επιπλέον, η συμπεριφορά του, η οποία στα πάντα συμφωνεί με όσα περιγράφονται ως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των παιδιών ίντιγκο, παραμένει στο πλαίσιο των εξελικτικών σταδίων του ανθρώπου όπως αναφέρονται στην παραδοσιακή κατά Piaget εξελικτική ψυχολογία. Μήπως δημιουργούμε ιστορίες εκεί που δεν υπάρχουν; Επίσης προσωπικό μου ερώτημα, στην προσπάθεια σύνθεσης της προσωπικής μου αλήθειας…
Κρατώ, τέλος, με πολλή αγάπη αυτό που γράφεις και το ενισχύω με την ευχή μου, την πίστη μου, τη σκέψη μου, την καρδιά μου, εντέλει με όλο μου το είναι:
quote:Κι εγώ εύχομαι να καταφέρουμε να τα πούμε από κοντά κάποια στιγμή.
Στις περιοχές του Πνεύματος, δεν πιστεύω ότι υπάρχει κακό! Δεν το συνάντησα πουθενά. Σε καμία διάσταση, εκτός από την 3η και την 4η.
Και επειδή και εκεί είναι πια ελεγχόμενο δεν το φοβάμαι. Το κακό δεν είναι εξωγενές, αλλά δημιούργημα δικό μας, εσωτερικό, που λειτουργεί με προβολή.
Να είσαι καλά.
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Σημαίνει ότι μπορούμε να δηλώσουμε συνειδητά ότι επιθυμούμε την ακύρωση "τοξικών καθρεπτών" που μπορεί να υπάρχουν γύρω μας. Επειδή ο όρος δεν είναι αυτονόητος, θα επιχειρήσω να του δώσω το περιεχόμενο που αντιλαμβάνομαι μια και δεν βρίσκω πουθενά κάποιον ορισμό.
Δεχόμαστε ότι τα πάντα γύρω μας λειτουργούν ως καθρέφτες αυτού που εμείς οι ίδιοι είμαστε με τουλάχιστον δύο τρόπους: (α) με την αποκάλυψη του ψυχολογικού μηχανισμού της προβολής, όπου αυτό που μας ενοχλεί στον εαυτό μας, το αποσχίζουμε από τον εαυτό μας, αποταυτιζόμαστε μαζί του και το προβάλλουμε σε κάποιον τρίτο και (β) διαμέσου του μηχανισμού της αντίδρασης (της δικής μας) στη δράση (του άλλου).
Αν λοιπόν βιώνουμε δύσκολες καταστάσεις, καταστάσεις που δηλητηριάζουν (εξ ου και "τοξικές") την ύπαρξή μας, τη σχέση μας με τον ανώτερο εαυτό, κτλ., αυτό σημαίνει ότι έλκουμε γύρω μας "τοξικούς καθρέπτες" και ο απώτερος λόγος είναι για να μάθουμε καλύτερα τον εαυτό μας, να ασκηθούμε στην αγάπη, εντέλει να πάρουμε το μάθημά μας.
Όμως, σύμφωνα με τα τελευταία νέα, μπορούμε να δηλώσουμε ότι δεν επιθυμούμε να έχουμε πια "τοξικούς καθρέπτες" στη ζωή μας, ότι τελείωσε για μας το Παιχνίδι και ότι τα μόνα μαθήματα που θέλουμε πλέον να λαβαίνουμε είναι μέσω της αγάπης.
Θα εκτιμούσα τη γνώμη σας για την αλήθεια των παραπάνω.
Ευχαριστώ πολύ,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Πόσο χαίρομαι δεν μπορείς να φανταστείς. Γιατί διαπιστώνω μεν τους διαφορετικούς δρόμους που ακολουθούμε, με τόσο ίδια όμως τα σημάδια της αλήθειας!!! Μα πόσο ίδια.
Πιστεύω ακράδαντα αυτό που λες! Και πρώτη λέω δυνατά και φωναχτά «δεν υπάρχουν επίγειοι δάσκαλοι». Το τι μοιραζόμαστε, έχει αξία μόνο για να αναγνωρίσουμε τις αξίες μας σαν «θεϊκοί» άνθρωποι. Δεν με ενδιαφέρει να πείσω κανέναν, και ούτε εσένα σε ενδιαφέρει, το ξέρω. Αυτό που γίνεται μεταξύ μας, είναι απλά η αναγνώριση κάποιων μικρών σημαδιών, για να χαρτογραφήσουμε η κάθε μια μας τον δικό της χάρτη της «επιστροφής». Ποτέ για να χαράξει ο ένας τον χάρτη του άλλου!!
Χριστίνα μου, εμένα με βοήθησαν πολύ τα προσωπικά μηνύματα, για να μην μπω καν στην διαδικασία της «υψηλής υπηρεσίας». Κάποιος μεγαλόπνοος σκοπός που θέλει ντε και σώνει όλους τους ανθρώπους «θεραπευτές».
Έχουμε συζητήσει πολύ πάνω σ’ αυτό το θέμα, γνωρίζεις τις απόψεις μου.
Τα σεμινάρια ρέικι που κάνω, έχουν αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Να ξεδιαλύνουν, και να δώσουν προσανατολισμό στους ανθρώπους να κοιτάξουν με αγάπη τον εαυτόν τους. Δουλεύω εντατικά προς αυτήν την κατεύθυνση, μέσα από όλα τα μέσα (και στον Σύλλογο). Στην αρχή εμείς, για εμάς…όταν βρούμε το «είμαι», τότε ναι μπορούμε να αγγίξουμε και άλλους. Πριν ποτέ…(δική μου άποψη)
Και φυσικά χωρίς προσδοκίες…Δεν χρειάζεσαι σ’ αυτήν την ένωση με ότι θεϊκό, κανέναν εξωγενή παράγοντα να σου δίνει αξία…Πόσο σημαντικό να θεωρείς τον εαυτό σου «απλά άνθρωπο»…
Αχ, αυτή η μάσκα της προσφοράς…Το ξέρεις ήδη, το έχω πει και στο άλλο τόπικ!
Για τα ίντιγκο και τα κρυστάλλινα παιδιά, έχω γράψει στο φόρουμ Reikicenter. Είναι μέσα από channeling ότι μου έχει δοθεί. Μπορείς να το αξιολογήσεις και να το προσθέσεις ή να το αφαιρέσεις από τις αναζητήσεις σου.
Με ενδιέφερε πολύ το θέμα των ίντιγκο, γιατί αισθανόμουν ότι ανήκω σ’αυτά.
Το περιβάλλον έπαιξε τότε σημαντικό ρόλο…τα κρυστάλλινα δεν είναι το ίδιο!
http://www.reikicenter.gr/forum/viewtopic.php?t=85
Σ’ ευχαριστώ πολύ για αυτό το μοίρασμα. Που δεν έχει κανέναν άλλον λόγο παρά να μας τοποθετήσει στις αξίες του φωτός. Και αυτές αναγνωρίζονται και από τις δυό μας!!!
Με πολύ αγάπη
Βάσω
Αν σε ενδιαφέρει το σεμινάριο Μερκαμπα με τον Κέβιν θα σε ενημερώσω. Θα το κάνω κι εγώ, θα έρθουν τον Νοέμβριο-Δεκέμβριο.
Αξιολογόντας τις γνώσεις, την ενέργεια του Κέβιν και της Κριστίν, αποφάσισα να συμμετέχω κοντά τους, σε κάτι που θεωρώ ότι θα μου δώσει πάλι πολλές επιβεβαιώσεις...
Χρειάζονται 7 ημέρες.
«Ο ερχομός των Νέων Παιδιών… Η χρονογραμμή των Ίντιγκο Κρύσταλ
Τα πρώτα όντα Ίντιγκο άρχισαν να έρχονται στον πλανήτη τη δεκαετία του 1940. Ο πόλεμος γνωστός ως «Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος» είχε καθαρίσει μεγάλο μέρος της αρνητικότητας από τον πλανήτη και είχε επιτρέψει στα πρώτα εξελιγμένα όντα να αρχίσουν να ενσαρκώνονται. Σε αυτό το σημείο πάρθηκε η απόφαση στις Ανώτερες Διαστάσεις πως η Γη θα συνέχιζε και πως η Νέα Χρυσή Εποχή θα υλοποιούταν.
Τη δεκαετία του 1940, του 1950 και του 1960 γεννήθηκαν οι «ηγέτες» της Νέας Γης, τα πρώτα «Νέα Παιδιά». Γεννήθηκαν παντού στον πλανήτη και η αποστολή τους ήταν να ξεκινήσουν τη διαδικασία της αμφισβήτησης και της πρόκλησης. Και εκείνη την εποχή, πολλά από αυτά τα πρώιμα Ίντιγκος υπηρέτησαν ως ηγέτες και ως άτομα για τη διευκόλυνση της μεταστροφής της συνειδητότητας που αποτελεί μέρος της διαδικασίας της Ανάληψης και της Μετάβασης.
Αυτά τα πρώτα Ίντιγκος άνοιξαν το δρόμο για το πρώτο «κύμα» των Ίντιγκος, αυτό που μπορεί να αποκαλέσουμε «μαζική προσγείωση» Στη δεκαετία του 1970, ένα τεράστιο κύμα ψυχών Ίντιγκο ενσαρκώθηκε στον Πλανήτη και άρχισε να «αφυπνίζει» την ενέργεια στον πλανήτη. Καθώς γεννιέται κάθε νέο Ίντιγκο ή Κρύσταλ, το επίπεδο της συνειδητότητας στο Συλλογικό αυτόματα ανυψώνεται.
(…)
Τη δεκαετία του 1980 ενσαρκώθηκε το δεύτερο κύμα των Ίντιγκο. Ξανά, ακόμη ένα κύμα προχωρημένης συνειδητότητας και το 1987 η ενέργεια αυτή βοήθησε να επιτευχθεί η Αρμονική Σύγκλιση όπου εγκαθιδρύθηκε το Νέο Σύστημα Πλέγματος για τη Νέα Γη και άρχισαν οι ενεργοποιήσεις του.
Τη δεκαετία του 1990 τα Ίντιγκος συνέχισαν να ενσαρκώνονται, αλλά τώρα υπήρχε ένα νέο είδος παιδιών που κατέφθανε. Τα πρώτα παιδιά Κρύσταλ άρχισαν να φτάνουν στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Τότε το σύστημα του Νέου Κρυστάλλινου Πλέγματος της Γης ήταν επαρκώς “online” ώστε να μπορέσουν αυτά τα παιδιά να ενσαρκώνονται. Αυτό που μετράει είναι να κατανοήσουμε πως αυτά τα παιδιά είναι γειωμένα στο σύστημα Νέου Πλέγματος. Είναι η κινητήρια δύναμη στις οικογένειες και στις κοινότητές τους για να μπορέσουν οι άνθρωποι να κάνουν τη μεταστροφή από το Σύστημα Παλιού Πλέγματος στο Νέο. Τελικά, όλα τα όντα θα γεννιούνται στο Σύστημα Νέου Πλέγματος και το παλιό θα εξαλειφθεί. Τότε η Νέα Γη θα εγκαθιδρυθεί τελείως!
Γύρω στο 1998 άρχισαν να ενσαρκώνονται τα πρώτα πραγματικά Κρύσταλ ή «Χριστικά» παιδιά.
Το 2003 συνέβη ένα συμβάν γνωστό ως «Αρμονική Συνταύτιση» στο οποίο μεγάλος αριθμός ενήλικων ανθρώπων και εργατών του φωτός άρχισαν να συνταυτίζονται με τα νέα Πλέγματα και να γίνονται ενήλικοι Κρύσταλ ή Χριστικοί Ενήλικες ή Ανθρώπινοι Άγγελοι.»
*********
Αγαπημένη μου Βάσω,
Το μεγαλύτερο πρόβλημά μου σχετικά με τις «επικοινωνίες» και ο βασικός λόγος της αμφισβήτησής μου είναι ότι για το ίδιο θέμα τα διάμεσα δίνουν καθένα διαφορετικές πληροφορίες.
Μπήκα στο φόρουμ σου, είδα όσα έχεις γράψει. Ξέρεις τι θα κρατήσω από αυτά; Τη φροντίδα και την αγάπη που δείχνεις στους συνομιλητές σου. Η πληροφορία αυτή καθεαυτή προσωπικά ελάχιστα με ενδιαφέρει γιατί είναι αντικρουόμενη και ειλικρινά δεν έχω τα μέσα να γνωρίζω τη σωστή. Η δυνατότητα όμως να είμαστε άνθρωποι και να λειτουργούμε με την καρδιά μας ανοιχτή, αυτή είναι που έχει την όποια πραγματική αξία…
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
quote:
Δεχόμαστε ότι τα πάντα γύρω μας λειτουργούν ως καθρέφτες αυτού που εμείς οι ίδιοι είμαστε με τουλάχιστον δύο τρόπους: (α) με την αποκάλυψη του ψυχολογικού μηχανισμού της προβολής, όπου αυτό που μας ενοχλεί στον εαυτό μας, το αποσχίζουμε από τον εαυτό μας, αποταυτιζόμαστε μαζί του και το προβάλλουμε σε κάποιον τρίτο και (β) διαμέσου του μηχανισμού της αντίδρασης (της δικής μας) στη δράση (του άλλου).
Αν λοιπόν βιώνουμε δύσκολες καταστάσεις, καταστάσεις που δηλητηριάζουν (εξ ου και "τοξικές") την ύπαρξή μας, τη σχέση μας με τον ανώτερο εαυτό, κτλ., αυτό σημαίνει ότι έλκουμε γύρω μας "τοξικούς καθρέπτες" και ο απώτερος λόγος είναι για να μάθουμε καλύτερα τον εαυτό μας, να ασκηθούμε στην αγάπη, εντέλει να πάρουμε το μάθημά μας.
Όμως, σύμφωνα με τα τελευταία νέα, μπορούμε να δηλώσουμε ότι δεν επιθυμούμε να έχουμε πια "τοξικούς καθρέπτες" στη ζωή μας, ότι τελείωσε για μας το Παιχνίδι και ότι τα μόνα μαθήματα που θέλουμε πλέον να λαβαίνουμε είναι μέσω της αγάπης.
Θα εκτιμούσα τη γνώμη σας για την αλήθεια των παραπάνω.
Ευχαριστώ πολύ,
Unseen***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Mου είναι τοσο γνωστα βιωματικά αλλα δεν ξερω πως να τα εξηγήσω στον γραπτό λογο.
Ετσι ειναι,οπως ακριβως τα λες Χριστινα.
Δεν ξερω ποσο εχω κοντέψει στο σταδιο αυτό του να θελω να απαλλαγω πλεον απο τους τοξικους καθρεφτες μου,αλλα νοιώθω ότι μεσα μου ηδη το θεωρω δεδομενη επιθυμία.
Κάνοντας τα τελευταία χρονια βουτιές αναλογα με τον καθρεφτη μου άρχισα να με ανακαλύπτω,κυριως τους φοβους μου τις αγωνίες μου ,γιατι εκεί βρισκεται το σκοταδι,οχι στο μισος,δενειναιτο μισος ανιθετο της αγαπης πιστευω αλλα ο ΦΟΒΟΣ.ΑΥτος κυριεύει,αυτος απομονώνει ,αυτος απομακρυνει απο την αληθεια,αυτος προβαλει τα οσα "εγω" μας(συγκρισεις ,διαφορετικότητα,εξωτερικάχαρακτηριστικά ,τιτλους και τοσα αλλα).
Και για ενα ειμαι σιγουρη, παλι βαση των βιωματων μου κα με αυτα μονο μπορω να μιλησω,οτι καθε τι το ζεις κα μαλιστα κατ'απαναλειψη ,μεχρι να παρεις το μαθημα που χρειαζεσαι.Και πιστεψτε με δεν ειναι τιποτα μα τιποτα παραπανω απο αυτο που χρειαζομαστε.Απλά θελει κουραγιο να το δεις,στην αρχη και μετα θελει να ευλογησεις τα παθηματα σου.Το κανεις ακριβως την στιγμη που "φωτιζεσαι"την στιγμη που "βλεπεις" και τοτε η ζωη σου γινεται ο χαρτης σου οχι για να κοιτας προς τα πισω αλλα μόνο το σημειο που ΤΩΡΑ Υπαρχεις .
Οταν δε αφεθεις απαλλαγμενη απο φοβους,αγωνίες και εμπσιτευτείς την πληρότητα σου τοτε πλεον νοιωθεις να ΕΙΣΑΙ,οχι να ξερεις ,οχι να γνωριζεις,ειναι αλλο πραγμα η γνωση που αποκτας ταυτοχρονα,ΑΠΛΑ ΕΙΣΑΙ.
Δεν ξερω πως να το εκφρασω διαφορετικά,αλλά ετσι το νοιώθω.
Οσον αφορα το αν θα σωσω καποιον αλλο,ειναι αδυνατο να το σκεφτω.Πιστεύω πως η οποια βοηθεια οφειλεται στον ιδιο μας τον εαυτο.Μονο αυτο μας σωζει,αν ο καθενας σωσει τον εαυτο του,αγαπώντας τον φροντιζοντας τον και ανγνωρίζοντας το θεϊκό του κομματι.
Και ίσως σαν απραδειγμα μόνο να μπορεσει να αφυπνισει και τους γυρω του.
Σας ευχαριστω δε και τις δυο γιατι με την ανταλαγή των αποψεων σας φωτίζεται ερωτήματα και προβληματισμους μου.
Με αγαπη παντα!
Κρατώ την άποψή σου και σε ευχαριστώ πολύ.
Να βάλω όμως και μια ερώτηση; Άραγε τι γίνεται το εγώ στην ανάληψη; Ακολουθεί κι αυτό τα λεπτοφυέστερα μέρη; Χάνεται; Γιατί αν χάνεται, χάνεται και η συνείδηση της ταυτότητας.
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
«Η Γαλαξιακή Ομοσπονδία του Φωτός αποτελείται από πολλούς κόσμους αφοσιωμένους στο ιδανικό της ανάληψης της Γης. Στην Ομοσπονδία και σε ένα μέρος της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας εδράζεται η Διοίκηση του Άσταρ, ομάδα της οποίας τα μέλη έχουν ως μοναδική τους αποστολή να βοηθήσουν στη διαδικασία της ανάληψης. Στέλνουν πνευματικούς οδηγούς που μιλάνε μέσω κάποιων λίγων ανθρώπων, με ειδική αποστολή στον παρόντα κόσμο.
Οι άνθρωποι αυτοί με την παραπάνω αποστολή είναι κανονικοί άνθρωποι που γεννήθηκαν όπως και όλοι οι άλλοι. Η πνευματική ωστόσο κληρονομιά δεν έχει να κάνει με τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Οι άνθρωποι αυτοί είναι εργάτες του φωτός και αστρικοί σπόροι, των οποίων το πνεύμα εκπορεύεται από διάφορους κόσμους μέσα στην Ομοσπονδία, όπως ο Λύρα, ο Σείριος και οι Πλειάδες και αναρίθμητοι άλλοι.
Επίσης υπάρχουν παιδιά που γεννιούνται σήμερα, των οποίων τα τωρινά σώματα είναι ήδη πιο εξελιγμένα από ότι των άλλων ανθρώπων και είναι γνωστά ως Ίντιγκος ή κρυστάλλινα παιδιά. Και τέλος, κάποιες ψυχές είναι "walk-ins", δηλαδή όταν κάποια ψυχή αφήνει ένα σώμα και σε αυτό εισέρχεται ένα πλάσμα του φωτός.
Πολλοί εργάτες του φωτός στον παρόντα κόσμο είναι μόνο «πλήρωμα εδάφους» της Διοίκησης του Άσταρ. Οι κεφαλές της Διοίκησης είναι οι Δάσκαλοι που αναλήφθηκαν, και εκατομμύρια αιθερικά «σκάφη» που περιβάλλουν τη Γη και μας προσέχουν. Το πλήρωμα εδάφους βρίσκεται εδώ για να λαμβάνει την καθοδήγησή τους και να αλληλεπιδρά άμεσα με τους ανθρώπους της Γης.
Η Διοίκηση του Άσταρ αποτελείται από αεραγήματα της Μεγάλης Αδελφότητας του Φωτός, κάτω από την αρχηγία του Διοικητή Άσταρ και της πνευματικής καθοδήγησης του Άρχοντα Σανάντα, ο Προεξάρχων μας είναι γνωστός στη Γη ως Ιησούς ο Χριστός. Αποτελούμενη δε από εκατομμύρια διαστημικά σκάφη και προσωπικό από πολλούς σταθμούς, βρισκόμαστε εδώ για να βοηθήσουμε τη Γη και την ανθρωπότητα να διανύσει τον τρέχοντα κύκλο πλανητικού καθαρισμού και πολικής εκ νέου ευθυγράμμισης.
Είμαστε σαν τις μαίες που φέρνουν στον κόσμο τα παιδιά της ανθρωπότητας από τα πυκνά, υλικά σώματα σε υλικά αιθερικά σώματα του φωτός, ικανά να αναληφθούν στην Πέμπτη διάσταση μαζί με τη Γη.»
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Ευχαριστώ πολύ.
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
quote:
Η ανάληψη είναι σημαντική αυτήν την εποχή, γιατί είναι η ευκαιρία μας…Οι δονήσεις που θα επικρατήσουν στην γη θα είναι συμβατές μόνο σε όσους το καταφέρουν. Για να περάσουν στην επόμενη εξελικτική διαδικασία, χωρίς να χρειαστεί να έρθουν πάλι στην 3η διάσταση
quote:
Είμαστε σαν τις μαίες που φέρνουν στον κόσμο τα παιδιά της ανθρωπότητας από τα πυκνά, υλικά σώματα σε υλικά αιθερικά σώματα του φωτός, ικανά να αναληφθούν στην Πέμπτη διάσταση μαζί με τη Γη.»
Αγαπημένή μου Χριστίνα,
Δεν είναι διαφορετική η άποψή μου στην ολοκλήρωση της ανάληψης.
Αυτή είναι και η δική μου αντίληψη, για την μετάβαση στην 5η διάσταση. Το κειμενο που παραθέτεις δεν αναφέρεται στο υλικο σώμα, αλλά στο φωτεινό σώμα που έχει άμεση σύνδεση με το υλικό και το προσαρμόζει σταδιακά σε υψηλότερες δονήσεις. Κι αυτή είναι η προετοιμασία για την ανάληψη...
Αλλιώς πως θα γινόταν...?
Η διαφορετική άποψη είναι, στο ότι (έτσι όπως φαίνεται στο κείμενο) παραλείπεται η 3η διάσταση.
Το σώμα της γης θα καταλάβει άλλη οντότητα, για να ολοκληρώσει κι αυτή με όσους παραμείνουν την εξελικτική διαδρομή της.
Στα δύο χρόνια που έκανα channeling με ομάδες στην 5η διάσταση, τουλάχιστον αυτό ήταν ξεκάθαρο σε όλους μας.
Δεν θα μπορέσουν όλοι να οδηγηθούν στην ανάληψη...
Και έτσι όπως βλέπω γύρω μου, αυτό μάλλον ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
Μια και έχεις πιο ξεκάθαρη εικόνα απ' όλους μας σχετικά με τη νέα δυνατότητα της ανάληψης, έχω να σου απευθύνω τις εξής ερωτήσεις:
1. Καταλαβαίνω ότι δεν αναλαμβάνεται το υλικό σώμα αλλά μόνο το φωτεινό. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι ποια κομμάτια της ψυχής αναλαμβάνονται επίσης; Το εγώ, συγκεκριμένα, συμμετέχει στην ανάληψη; Γιατί, αν δεν συμμετέχει, κατά την ανάληψη θα χαθεί η αίσθηση ατομικής ταυτότητας.
2. Θεωρείς κι εσύ ότι έχει τελειώσει ο νόμος του κάρμα; Ότι μπορούμε να κάνουμε μια δήλωση όπως αυτή που έγραψα παραπάνω για τους τοξικούς καθρέπτες και να απαλλαγούμε από οποιοδήποτε μάθημα πηγάζει από το καρμικό μας βάρος; (παρεμπιπτόντως, αυτή την ωραία ερώτηση μου την έκανε τηλεφωνικά χθες η pyramid. Πολύ κολακεύτηκα, είναι η πρώτη φορά που με παίρνουν τηλέφωνο για ένα τόπικ).
3. Γιατί, αν υπάρχει μια νέα άδεια, ένα νέο σχέδιο, αν αναδύεται μια νέα πραγματικότητα, εξακολουθούν να υπάρχουν αδικίες, πόλεμοι, ασθένειες, φτώχεια, πείνα κτλ. στον πλανήτη; Πιστεύεις κι εσύ στο ενεργειακό ισοζύγιο καλού-κακού, όπως μου το περιέγραψε ο φίλος μου και το ανέφερα παραπάνω; Δεν υπάρχει δηλαδή καμία περίπτωση με αυτή τη νέα πραγματικότητα να φωτιστεί εξ ολοκλήρου ο κόσμος των μορφών, να πάψει η διττότητα;
Δεν ξέρω επίσης ποια είναι η γνώμη σου για τα περί Ashtar Command, γαλαξιακής συμμαχίας κ.τ.ό.
Ειλικρινά δεν έχω απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις και προσπαθώ πολύ να μην αποκτήσω ελαφρά τη καρδία. Εάν αληθεύει έστω και μερικώς το ερώτημα 2, μιλάμε για μια εξ ολοκλήρου νέα πραγματικότητα, για μια απολύτως νέα δυνατότητα...
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
«Βλέπουμε αν έχουν ενσαρκωθεί αρκετά όντα στο επίγειο επίπεδο τα οποία θα ήταν ικανά να ανυψωθούν και να μπορούν να επηρεάσουν όλο τον πλανήτη προς έναν ανώτερο τρόπο ζωής, έναν πιο ανυψωμένο τρόπο. Καλούν όσους θέλουν απ' όλο το σύμπαν. Εσύ ανταποκρίθηκες σε αυτό το κάλεσμα και τώρα βρίσκεσαι εδώ, ζώντας το όνειρο της περάτωσης της υλικής ανάληψης. Είναι ένα όμορφο δώρο που σου δόθηκε στην παρούσα ενσάρκωση. Στην εποχή μας δοκιμάζεται μια νέα ατραπός για την ανάληψη του πλανήτη. Αυτή τη φορά αντί να επιλέξουμε να περάσουμε στην έκτη μύηση, παραμένουμε εδώ να διδάξουμε πώς να χωριστούμε από το παιχνίδι που παίζουμε τόσους αιώνες. Αυτή είναι η βασική αποστολή.»
«Εσύ που αφυπνίζεσαι, συνειδητοποίησε πως το παιχνίδι τελείωσε. Όταν γνωρίσεις το κέντρο της ύπαρξής σου θα μπορέσεις να εγκαταλείψεις το παιχνίδι. Αυτό συνέβαινε στους μεγάλους ναούς της Ατλαντίδας, της Αιγύπτου και της Λεμουρίας. Θα δεις όταν τελικά συνειδητοποιήσεις ποιος είσαι, πως το παιχνίδι έχει τελειώσει. Είναι τόσο απλό αγαπητέ μου. Η απόφαση εξαρτάται από εσένα, από το αν θέλεις να συνεχίσεις να παίζεις το παιχνίδι, αλλά η ψυχαγωγία έχει τελειώσει. (...) Τώρα, στην εποχή μας, η μεγάλη πρόκληση που αντιμετωπίζεις είναι να αφυπνιστείς στην αληθινή γνώση και να ακολουθήσεις τον πλανήτη.»
«Ο πλανήτης έχει διαφορετικό προορισμό και εσείς, οι Εργάτες του Φωτός, δημιουργείται ένα υπέροχο μέλλον για τη Μητέρα Γη και τους εαυτούς σας. Γνωρίζετε ποιοι είναι και το βιώνεται όσο βρίσκονται εδώ. Το πείραμα που διεξάγετε είναι καταπληκτικό. Είμαστε ευτυχείς που μπορούμε να σας πληροφορήσουμε πως προοδεύετε διαρκώς στην επικράτηση του Φωτός, δημιουργώντας ομάδες Εργατών του Φωτός στον πλανήτη, αυτούς που θα συντηρήσουν τη Νέα Γη στις εποχές της μετάβασης και τις μορφές ζωής οι οποίες υπάρχουν στην επιφάνεια της, αυτές που αποφάσισαν να παραμείνουν, αυτές που κανόνισαν να ανυψώσουν τις δονήσεις τους σε σημείο που να επιτρέψουν το πέρασμα της Μητέρας Γης. Αυτό επίσης περιλαμβάνει το φυτικό και το ζωικό βασίλειο, επειδή πολλά είδη έχουν επιλέξει να φύγουν και να μην είναι παρόντα στη Νέα Γη. Ελευθερώστε τα με αγάπη και ευγνωμοσύνη. Επιπλέον, οι άνθρωποι που μπορούν να ανυψώσουν τις δονήσεις τους ακόμη περισσότερο θα βιώσουν πολλά θαύματα ενώ θα βρίσκονται ακόμη στο υλικό πεδίο.»
Η πληροφορία είναι και πάλι αντικρουόμενη...
Αν δεν τα ξαναπούμε τις επόμενες λίγες μέρες επειδή θα λείψω για το τριήμερο, καλά να περάσετε!
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Edited by - Unseen on 25/05/2007 08:16:36