- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:Κυκλοφορεί στα εγχώρια όμως...
Ναι; Ήμαρτον! Πού να το φανταστώ! Έψαξα κατευθείαν στα Αμαζά.
Κάτι ρωτούσα παραπάνω για μια άλλη ταινία, που δεν ξέρω τον τίτλο της... Τέλος πάντων, μήπως έχει υποπέσει στην αντίληψή σας καμιά αξιόλογη ταινία με Ναΐτες; (Μόνο το "Revelation" ξέρω αλλά αυτό είναι μοδέρνο, και μερικούς "Ivanhoe" για παρηγοριά.)
Για καλλιτεχνική ενημέρωση παραθέτω στο μεταξύ ένα γοτθικό εκκλησάκι της Αθήνας:
Πρόκειται για τον Aγιο Aνδρέα στο Δάσος Συγγρού, αν δεν κάνω λάθος;
Στο μεταξύ google-ίζοντας βρήκα άλλον ένα...
που μοιάζει, αλλά είναι αρκετά βορειότερα.
Spiral σου κάνω πάσα περί Aνδρέα με αυτό:
που δεν είναι άλλο από τη σημαία της Σκωτίας ή μάλλον ο σταυρός του Aγίου Aνδρέα.
Edited by - Oannes on 09/02/2005 23:35:13
Ναι, πρόκειται για το ναό του Αγίου Ανδρέα στο δάσος Συγγρού.
Και για να ξανακατέβουμε νοτιότερα (πάντα όμως στην Αθήνα):
Ας γράψω και δυο λόγια για το Τάγμα του Αγίου Ανδρέα, ιδρυθέν τω 1688 εν Σκωτία από τον οίκο των Stuart (κάτι γράφαμε σε προηγούμενες σελίδες για τον "Bonnie Prince Charlie" που υπήρξε ο τελευταίος μεγάλος μάγιστρος με βασιλικό αίμα).
Ο δε σταυρός του Τάγματος, λέει, συμβολίζει με τις 8 αιχμές του τη μάχη κατά των 8 δυστυχιών: ασθένεια, εγκατάλειψη, έλλειψη στέγης, πείνα, σκληρότητα, ενοχή, αδιαφορία και έλλειψη πίστης.
Μόλις κατάφερα να διαβάσω και τις 27 σελίδες αυτού του πολύ ωραίου θέματος και θα ήθελα για αρχή να δώσω συγχαρητήρια στους συμμετέχοντες που κατάφεραν να κρατήσουν αυτό το το επίπεδο
Σχετικά με την σχέση των Μεδίκων με τον Μυστικισμό που δικαίως αναρωτήθηκε ο Spiral -αν δεν απατώμαι- στη σελίδα 23 πιστεύω ότι έχουμε κάθε λόγο να υποθέτουμε κάτι τέτοιο μιας και υπάρχουν κάποιες ενδείξεις γι'αυτό...
Οι αγαπητοί μας Μέδικοι λοιπόν συνδεθήκανε με δεσμούς φιλίας και πνευματικούς με εξαίρετους ζωγράφους της εποχής τους...
Και δε μιλάμε για όποιους όποιους αλλά για τον Tζιοβάνι ντα Φιέζολε (γνωστό με το παρατσούκλι Fra Angelico) και με τον Leonardo Da Vinci...
O Fra Angelico αν και κατέληξε να είναι ηγούμενος σε τάγμα Δομικανών είχε μια περίεργη "ψύχωση" να ζωγραφίζει τη Παρθένο με το Βρέφος όσο κανένας άλλος ζωγράφος. Αν δεν με ξεγελά η μνήμη μου είναι εκείνος που ζωγράφισε την κοίμηση της Θεοτόκου με τους 12 αποστόλους γύρω από το σώμα της Μαρίας και τον Ιησού δίπλα της να κρατά ένα βρέφος...συμβολισμό που απέδωσαν στην "νέα" ψυχή της Παρθένου που κρατούσε ο Ιησούς αλλά αν θέλουμε τους πιστεύουμε...
Για να μην πούμε για την άλλη μεγάλη του τρέλλα να ζωγραφίζει Σεφιρώθ και Χερουβείμ συνεχώς πράγμα που του έδωσε και το εν λόγω παρατσούκλι(Angelico)...
H αλήθεια είναι ότι πέραν τούτου δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία που να μας υποψιάζουν για περαιτέρω ενασχολήσεις του αλλά όμως είπαμε... ήταν δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες εκείνη την εποχή γι'αυτό όλα γινόντουσαν "υπογείως"...
Το 1436 ο Κόζιμο των Μεδίκων τον επέλεξε για να του αναθέσει κάτι "δουλίτσες" μεταξύ των οποίων και το ρετάμπλ της Μονής του Σαν Μάρκο στη Φλωρεντία... Από την άλλη όμως ήταν βαθιά θρησκευόμενος και μάλλον είναι και ο λόγος που δούλεψε και για λογαριασμό του Πάπα Νικολάου του Ε...
Μια γενιά μετά 1472 η σχέση Μεδίκων με "υποψιασμένους" ζωγράφους συνεχίζεται... Αυτή τη φορά ο Λορέντζο των Μεδίκων πήρε στην προστασία του τον Ντα Βίντσι που τότε είχε γίνει μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά των καλλιτεχνών... Τι είδους προστασία είχε ανάγκη ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι
Μετά αγαπητέ Spiral σε χάνω... (τι νόημα έχουν οι φωτογραφίες από το iranon στη σελ.24 μόνο εσύ ξέρεις...)
Βρίσκω πιο κάτω το ποστ του αγαπητού prince of pentacles
quote:... και έτσι έρχομαι στα ίσια μου.
Μελετώντας την Ιστορία των Ναϊτών, ο καθένας θα βγάλει το δικό του, μοναδικό και πολύ διαφορετικό συμπέρασμα από αυτά των υπολοίπων. Άλλοι θα συγκινηθούν, άλλοι θα τρομάξουν, άλλοι θα ερωτευτούν, άλλοι θα σιχαθούν, άλλοι θα σεβαστούν, άλλοι θα κλέψουν, άλλοι θα αδιαφορήσουν και γιατί όχι, κάποιοι θα θυμηθούν...δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω κανέναν από όσους ισχυρίζονται κάτι τέτοιο, αρκεί να έχουν βρεί συνειδητά τη χρυσή τομή ανάμεσα στη φαντασίωση και την ανάμνηση.
quote:
Ευτυχώς στις ΗΠΑ, ακόμα και μέσα από ταινίες, τα πράγματα λέγονται με το όνομά τους.
Αγαπητέ Simon Templar σίγουρα στις ΗΠΑ τα πράγματα αυτά είναι πιο «ανοιχτά» στον κόσμο και όχι τόσο εν κρυπτώ αλλά μη βάζουμε και το χέρι στη φωτιά για τις «αλήθειες» των αμερικάνικων ταινιών...
Είναι αλήθεια πολύ διαφορετικά εκεί τα πράγματα με τις αιρέσεις, τα δόγματα, τα τάγματα και τις Μυστικές εταιρείες που δεν είναι τόσο μυστικές όσο εδώ... Εκεί σε κάθε ενορία υπάρχει και μια Στοά όπως υπάρχει και ένας Ναός βουδιστικός ή μια εκκλησία αλλά αυτό δε μας λέει τίποτα για τις αλήθειες που κρύβονται εκεί...
quote:
Ο Αμερικάνος πολίτης δε γνωρίζει πολλά και βασικά θέματα ιστορίας, θεωρεί πως η χώρα του είναι ο μεγάλος άρχων του κόσμου και έτσι ασχολείται μόνο με τη δουλειά του και το weekend BBQ, η γεωγραφία δεν παίζει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο διότι όπου και να ταξιδεύσει θα πρέπει να τον εξυπηρετήσουν, άσε που όλα είναι κάτω από την επιρροή της U.S.A. οπότε σιγά και μην ασχοληθούμε, παντού είναι διάχυτος ένας τρελός πουριτανισμός ανακατεμένος με δώσεις υπέρογκης φοβίας, γι αυτό και υπάρχει τόσο μεγάλη οπλοκατοχή.
Δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή από αυτή…
Χαρακτηριστικό παράδειγμα: H 23χρονη αμερικάνα φίλη μου μόλις άκουσε από εννιάχρονο κοριτσάκι τη λέξη «Σρι Λάνκα» ρώτησε τι είναι αυτό...ενώ την ίδια στιγμή το μικρό κοριτσάκι με ανοιχτό το στόμα από την έκπληξη της εξηγούσε πως αλλιώς λέγεται η Σρι Λάνκα νομίζοντας ότι έτσι θα τη βοηθούσε να καταλάβει...
Τέλος θα ήθελα να ρωτήσω αν ξέρει κανείς ή αν έχει διερωτηθεί πια η σχέση του Προσκοπισμού με τον εσωτερισμό...
Ενα hint: Πρόσκοποι = υπηρέτες της Μητέρας Φύσης
ή τι άλλο γιατί πως αλλιώς εξηγείται να έχουν διαλέξει για σύμβολό του το Fleur-de-lis σύμβολο του "Αγιου Δισκοπότηρου"?
Προσωπική μου άποψη ότι οι περισσότεροι φίλοι μου που ασχολούνται με εσωτερισμό έχουν λόγο να θεωρούν τον προσκοπισμό ως φυτώριο και γι'αυτό γράφουν τα παιδιά τους εκεί..
Υ.Γ. Ελπίζω να συνεχιστεί η ροή του θέματος ομαλά...
quote:
(...) να ζωγραφίζει Σεφιρώθ και Χερουβείμ συνεχώς (...)
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Να σου λύσω την απορία: Η μυστηριώδης φωτογραφία είναι ένα δείγμα (επειδή το άλλο στην κορυφή της σελίδας εξαφανίστηκε) ότι οι βασιλικές μετά τρούλου θυμίζουν ροδόσταυρο.
Η αμέσως παρακάτω φωτογραφία είναι «ποιητική αδεία».
Για τους φίλους μας τους Μέδικους δεν υπάρχουν άμεσες ενδείξεις συμμετοχής τους σε συγκεκριμένα μυστικιστικά ρεύματα, αλλά θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά; Πνευματικοί άνθρωποι ήταν, σε μια εποχή πνευματικής αναγέννησης. Όπως γράφεις, οι φιλικές (αλλά και αντίπαλες) σχέσεις τους με άλλους ψαγμένους, κάτι μας λένε.
Εμένα άλλη απορία μου δημιουργήθηκε: Η 23χρονη φίλη σου έχει 9χρονο κοριτσάκι; Μα πότε παντρεύτηκε; Πολύ Medici μου κάνει αυτό!
Ωραία η παρατήρησή σου για τον Προσκοπισμό. Έριξα μια ματιά και βρήκα ένα έμβλημα που γίνεται και σπιράλ, άρα μου άρεσε:
Και επειδή η εν λόγω ιστοσελίδα ζητάει να αναφέρουμε τη διεύθυνσή της, να κι εγώ:
http://www.scoutsmagnisia.gr/ionia
Τίποτα το αμέσως μυστικιστικό δεν βρήκα για τον Προσκοπισμό, σαν οργάνωση όμως όλο και κάτι θυμίζει. (Δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά.)
Το σηματάκι έχει διάφορες παραλλαγές. Κατ’ αρχήν, το fleur de lys μεταξύ των άλλων σημασιών του, λέει, από τα αρχαία χρόνια υποδηλώνει την κατεύθυνση. Με αυτή την έννοια το χρησιμοποιούσαν οι Κινέζοι από το 2.000 π.Χ. (αμέ!) Επίσης, έχει βρεθεί να διακοσμεί (ίσως και να συμβολίζει) σε αρχαία των Ρωμαίων, των Ετρούσκων, των Αιγυπτίων και των Ινδών. Στην Ευρώπη εμφανίστηκε στην πυξίδα του φίλου μας Marco Polo (13ος αιώνας) αλλά και στην πυξίδα του φιλαράκου μας Flavio Gioja di Amalfi, δείχνοντας το βορρά.
Η Encyclopedia Britannica λέει τα δικά της: ότι το σχεδιάκι προέρχεται από το «Wind Rose» (τι είναι αυτό θα σας γελάσω) που πρωτοεμφανίστηκε στους χάρτες των πλοηγών στη Μεσόγειο. Οι οκτώ κυριότερες κατευθύνσεις του ανέμου επισημαίνονταν με ελληνικά γράμματα και ο βόρειος σημειωνόταν με το Τ (από το Tramontana).
Έτσι λοιπόν, το λουλουδάκι είναι υποδηλωτικό κατεύθυνσης και ούτω πως χρησιμοποιείται στον Προσκοπισμό. Καθώς είπε ο ιδρυτής Baden-Powell (ήταν και λόρδος), «It shows the true way to go». Όπως η πυξίς δεν αποπροσανατολίζεται από το βορρά.
Τα δε τρία πέταλα του λουλουδιού συμβολίζουν, λέει, το τριπλούν της προσκοπικής υπόσχεσης («Υπόσχομαι στη τιμή μου, να εκτελώ το καθήκον μου στο Θεό και τη Πατρίδα, να βοηθώ κάθε άνθρωπο σε κάθε περίσταση και να τηρώ το νόμο των Προσκόπων.»).
Έχει ενδιαφέρον και τούτο:
«Ο Πρόσκοπος δεν "ορκίζεται", αλλά "υπόσχεται στην τιμή του", δηλαδή βασίζεται στην καλή γνώμη που έχουν οι άλλοι γι' αυτόν. Υπόσχεται, λοιπόν, να εκτελεί το καθήκον του με το να δείχνει σεβασμό προς το Θεό του, όπως και στη θρησκεία άλλων εθνικοτήτων, και προς τους νόμους τού κράτους του, όπως και στους νόμους κάθε κράτους με τους οποίους έρχεται σε άμεση επαφή, με βάση το πολίτευμα της Δημοκρατίας. Υπόσχεται να βοηθά το συνάνθρωπό του κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες ανάγκης. Τέλος, υπόσχεται να εφαρμόζει το Νόμο των Προσκόπων, ο οποίος συμπυκνώνει το πλαίσιο συμπεριφοράς και γενικότερης ιδεολογίας ενός Προσκόπου μέσα σε δέκα άρθρα.»
Ιδού μια παραλλαγή από Αυστραλία:
Τα πλευρά του τριγώνου, λέει, συμβολίζουν το μεγάλο αριθμό των προσκοπικών οργανώσεων.
Στην Ελλάδα, στο έμβλημα εντάσσεται και ο Φοίνιξ (όχι ο Ανέσπερος, ο αναγεννώμενος).
Σήμερα μάθαμε για τον Προσκοπισμό.
Μια όμως και μιλάμε για fleur de lys και για Medici, να και το έμβλημα της Firenze στα χρόνια εκείνα:
Τώρα επιβλέπω το «Excalibur» που δείχνει η τηλοψία. Δεν είναι τόσο καλό όσο οι «Σταυροφορίες», αλλά έχει τοπικούς χορούς και τραγούδια.
quote:quote:
(...) να ζωγραφίζει Σεφιρώθ και Χερουβείμ συνεχώς (...)
Xα! Χα!
Καλό και τούτο...
Αμα διάβαζες και συ τόσες σελίδες σερί να δεις τι θα πάθαινες...
Ενα overload διαρκείας!
Σοβαρά τώρα... απ'ότι φαίνεται άλλα είχα στο υποσυνείδητό μου όταν το έγραφα...
quote:
Εμένα άλλη απορία μου δημιουργήθηκε: Η 23χρονη φίλη σου έχει 9χρονο κοριτσάκι; Μα πότε παντρεύτηκε;
Αγαπητέ Spiral ποιός έπαθε τώρα overload?
Που ανέφερα εγώ ότι το κοριτσάκι που την άφησε άναυδη με τις γνώσεις του ήταν παιδάκι της?????
Και για να σου φύγει η περιέργεια παντρεύτηκε πριν από λίγους μήνες και την πάντρεψα εγώ με Ελληνα μπας και ξεστραβωθεί...
Λοιπόν προτείνω να πάρεις μια τριήμερη αναρρωτική από το τόπικ για να έρθεις στα ίσα σου
Ομως διευκρινίστε μου κάτι αν θυμάμαι καλά είναι άλλοι οι Ιππότες της Μάλτας και άλλοι της Ρόδου?
Οι Ιππότες της Μάλτας είναι ένα πολύ μυστήριο είδος. Ξεκίνησαν την καριέρα τους πριν τους Ναΐτες στην Ιερουσαλήμ, λανσάροντας την ιδέα των εισαγόμενων ιπποτών από την Ευρώπη οι οποίοι αναλαμβάνουν αγαθοεργό έργο. Δεν ξέρουμε αν οι Ναΐτες ήταν ιμιτασιόν ή συμπλήρωμά τους. Πάντως ενώ οι Ναΐτες ανέλαβαν σεκιουριτάδες, οι άλλοι είχαν αναλάβει αδελφοί νοσοκόμοι (Hospitallers) για να περιθάλπτουν τους ανήμπορους.
Και οι μεν και οι δε είχαν διασυνδέσεις με τους Βενεδικτίνους, ύποπτοοοο!... Για να ξεκινήσουμε όμως πιο σωστά, να πούμε ότι η αρχική ονομασία των Μαλτέζων ήταν "Ιωαννίτες" μιας και το Τάγμα τους ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον ελεήμονα (St. John the Almsgiver), βοήθειά μας. Είχαν και σηματάκι:
Το οποίο, παρεμπιπτόντως, είναι σαν το σηματάκι του Τάγματος του Αγίου Ανδρέα (μάλλον αντίστροφα) που έγραφα παραπάνω, μόνο που το ανδρεϊκό είναι με μπλε σταυρό.
Εκτός από τις παραπάνω λοιπόν ερμηνείες για το σταυρό με τις οκτώ αιχμές, οι σοφοί μιλάνε και για άλλους γεωμετρικούς συμβολισμούς:
Αλλά δεν συνεχίζω γιατί θα σας παραπέμψω σε περαιτέρω ανάγνωση.
Οι Ιωαννίτες και οι Ναΐτες συνυπήρξαν στην Ιερουσαλήμ, φίλοι δεν ήταν, εχθροί δεν ήταν, ένα μυστήριο πράγμα. (Υπήρχαν και οι Τεύτονες, αλλά ας τους αφήσουμε επί του παρόντος στην ησυχία τους.) Δυο αιώνες περίπου αργότερα, οι Ιωαννίτες εγκαταστάθηκαν στη Ρόδο όπου και έφτιαξαν αυτά τα ωραία τουριστικά που διατηρούνται και σήμερα. Κατόπιν τούτου αποκλήθηκαν "Ιππότες της Ρόδου". Και όταν οι χαλεποί καιροί τους υποχρέωσαν να φύγουν και από εκεί, πήγαν στη Μάλτα την οποία κατάφεραν με σκληρούς αγώνες να διατηρήσουν δική τους. Κατόπιν τούτου πάλι, ονομάστηκαν "Ιππότες της Μάλτας". Ιππότες νάναι, νησί νάναι και ότι θέλει ας είναι.
Για λόγους ηπιότερου management ή δεν ξέρω τι άλλο, οι Ιωαννίτες ποτέ δεν έφτασαν το glamour των Ναϊτών, ωστόσο υπήρξαν οι κληρονόμοι τους όταν οι Ναΐτες εξολοθρεύτηκαν με το βίαιο και παράξενο τρόπο που γνωρίζουμε. Έκτοτε οι Ιωαννίτες συνεχίζουν (σήμερα τους λέμε βέβαια Ιππότες της Μάλτας), είναι συμπαθέστατοι εκ πρώτης όψεως και ακούν τα εξ αμάξης από τους συνωμοσιολόγους, οι οποίοι τους θεωρούν επικίνδυνους για τη δημόσια υγεία. Απόψεις.
Πάντως οι Ιωαννίτες/Μαλτέζοι έχουν τη δική τους κρυφή γοητεία και θα πρότεινα στους φίλους (και στις φίλες, ντε!) των μυστικών, μια εμβριθέστερη μελέτη. Υπάρχουν βιβλία εν Ελλάδι και εν αλλοδαπή, αλλά και ουκ ολίγα στο διαδίκτυο.
Μια καλή ελληνική διεύθυνση είναι, ως είθισται, το Iranon
http://www.iranon.gr/ELLADA/ELLADA3TEXT.htm
αλλά υπάρχουν και πολλές-πολλές ενδιαφέρουσες διευθύνσεις, όπως
http://www.orderofmalta-malta.org/exit.htm
και, θα πρότεινα και αυτήν την πολύ κατατοπιστική γενικότερα:
The Maltese Cross used by the Federation du Scutisme Européen
Σκουτισμός είναι ο Προσκοπισμός, εννοείται.
Ωσαύτως σας συνιστώ:
. Το fleur-de-lys είναι κλασικό παράδειγμα παραπομπής στη Μητέρα Θεά. Οι δύο πιο πάνω εικόνες του φίλου Spiral βοηθάνε πολύ. Υπάρχει βέβαια και στον πίνακα του da Vinci "Virgin of the rocks" (στην αποδεκτή του version). Λείπει ο Μάρτης; 
quote:Θυμίζω τη σημείωση-ερμηνεία που είχα παραθέσει για το γνωστό fleur-de-lys σε άλλο topic.
Aν μπορείς, αγαπητέ φίλε, άρον τη σημείωσή σου και φέρε την προς τα εδώ, να την έχουμε πρόχειρη.
Για λόγους προχειρότητας επαναφέρω και τα βράχια:
Bρήκα και μια ωραία λεζάντα σε άγνωστη γλώσσα, φοινική μου φαίνεται: " Bogorodica u pećini jedna je od najznačajnijih slika Leonarda da Vincija naslikana tijekom njegova sedamnaestogodišnjega boravka u Milanu." Μα πώς τα διαβάζουν αυτά;
Στον παραπάνω πίνακα του Leonarda da Vincija δεν βλέπω κρινάκια, πλην των άλλων συμβολισμών (εμμέσως εχόντων σχέση με συμβολικούς κρίνους) που έχουμε συζητήσει.
Θυμήθηκα όμως στους "Τρεις Σωματοφύλακες" που εκείνη η μοχθηρή Μυλαίδη ήταν σημαδεμένη στον αριστερό της ώμο με ένα κρινάκι. Τι σήμαινε αυτό άραγε; Ήταν προσκοπίνα;
Πήγα πέρσυ το Μάρτη και 5 μέρες ήταν αρκετές για να δω τα πάντα σε ένα νησί που είναι ίσως μικρότερο της Ρόδου και πίστεψέ με έχει πολλά να δει κανείς στη Μάλτα...
Αν πάτε ποτέ να δείτε ένα από τα τρισδιάστατα υπερθεάματα με θέμα την πολιορκία της Μάλτας όπου εξηγείται όλη η ιστορία του νησιού από την προϊστορία μέχρι την άφιξη των ιπποτών από τη Ρόδο και τις μάχες με τους Τούρκους...
Αυτό όμως που αξίζει να δει κανείς όσο τίποτε άλλο είναι το παλάτι του Μαγίστρου που σήμερα είναι μουσείο. Το μέρος αυτό είναι γεμάτο συμβολισμούς... αρκεί να κοιτάξει κανείς μια μια προσεκτικά της δεκάδες πανοπλίες των ιπποτών και θα εκπλαγεί από τις αναπαραστάσεις και τα σύμβολα που φέρουν... Μια μάλιστα από αυτές είχε και μια παράσταση που πραγματικά με σόκαρε αν και νομίζω ότι ήταν απλά μια αλληγορία που όμως δεν παύει να προβληματίζει το μέσο όρο των ανθρώπων...
Η αλήθεια είναι ότι είχα μια σύγχυση σε αυτό το θέμα και νόμιζα ότι οι ιππότες της Μάλτας/Ρόδου ήταν οι Ναϊτες ιππότες αλλά ευτυχώς το τόπικ αυτό μου ξεκαθάρισε το τοπίο.
Υ.Γ. Να συμπληρώσω ότι οι Ιωαννίτες ιππότες Hospitaliers εξακολουθούν και υφίστανται μέχρι σήμερα με στόχο καθαρά φιλανθρωπικό και όχι μόνο...
quote:
Στον παραπάνω πίνακα του Leonarda da Vincija δεν βλέπω κρινάκια, πλην των άλλων συμβολισμών (εμμέσως εχόντων σχέση με συμβολικούς κρίνους) που έχουμε συζητήσει.
Ο κρίνος βρίσκεται ακριβώς αριστερά από τα πόδια του μικρού Ιωάννη. Είναι ένα μικρό και λευκό άνθος... Oρίστε και η λεπτομέρεια:
Μη στεναχωριέσαι Spiral, ούτε και οι καλόγριες το πήραν χαμπάρι, άλλωστε έδωσαν και το οκ για τη συγκεκριμένη version
Edited by - Oculatis Abis on 13/02/2005 22:07:39
Ο προσκοπισμός κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι ένα σύστημα το οποίο σε βοηθάει να αναπτύξεις κάποιες αξίες και να εντρυφήσεις σε ένα συντεταγμένο τρόπο ζωής.
Έτσι λοιπόν σίγουρα μέσα σ’ ένα προσκοπικό σύστημα μαθαίνεις την ιεραρχία, την τιμή, την αλληλοβοήθεια, την διαβίωση σε δύσκολες καταστάσεις, αλλά αυτά τα διδάγματα σιγά σιγά γίνονται τρόπος ζωής.
Λογικά λοιπόν ο πρόσκοπος έχει σίγουρα ποιο αναπτυγμένη την αίσθηση του «πράτειν καλός», έχει ποιο ανεπτυγμένη την αίσθηση του καθήκοντος και έτσι διαμορφώνει πολύ ποιο γρήγορα το σύστημα των αξιών απ’ ότι το διαμορφώνει ένας νέος/α της αναλόγου ηλικίας ο οποίος ασχολείται με το PS2 ή το PC του.
Άρα είναι λογικό οι γονείς που ασχολούνται με τον άνθρωπο να βάλουν τα παιδιά τους σε ένα σύστημα το οποίο τα προσανατολίζει και τα εκπαιδεύει προς μια τέτοια κατεύθυνση.
Ας μην ξεχνάμε και την σύνδεση του προσκοπισμού με τη Γαλλία και βέβαια ας μην ξεχνάμε ότι το «fleur-de-lys» είναι Γαλλικό Βασιλικό Σύμβολο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε πάρα πολύ από τους Γάλλους.
Αν βέβαια ενθυμούμε καλώς και άλλοι ήταν στη Γαλλία !!!
Μα εκτός από τον όποιο άλλο συμβολισμό μπορεί να δώσουμε ή να ψάξουμε, μήπως να ενθυμούμαστε και ότι το fleur-de-lys είναι ο κρίνος ;
Και πώς είπαμε έγινε η σύλληψη του Ιησού από τη Θεοτόκο ;
Και τι είπαμε για απογόνους κλπ κλπ ;
Και τι σχέση έχουν όλα αυτά με τη Γαλλία ;
Χμμμ ……
Το fleur-de-lys μπορούμε να το βρούμε και στα σπαθιά, όπως στο παρακάτω που παραθέτω και το οποίο είναι μία σύνθεση με διάφορα σύμβολα, ο νοών και βλέπων, νοήτο ….
Βέβαια το εδώ σπαθί είναι αντιγραφή, αλλά ας πάρουμε μια γεύση.
Αυτό το οποίο συμπεραίνω είναι πως τα σύμβολα περνάνε μέσα από διάφορες «καταστάσεις» και πολλές φορές ο δημιουργός ενός συμβόλου παίρνει αρχέτυπα και προσπαθεί να συμβολίσει την συνέχεια του παλαιού με το νέο ή την διαφορετικότητα του κανονικού συμβολισμού με το νέο.
Το τρίτο ράιχ είχε πολλά τέτοια σύμβολα, τα οποία όμως θα πρέπει να τα εξετάζουμε με μεγάλη προσοχή για να καταλάβουμε το αντίθετο του κανονικού συμβολισμού.
Αν εξαιρέσουμε λοιπόν την σβάστικα για την οποία έχουμε κάνει αρκετό λόγο μπορούμε να δούμε ένα από τα μεγαλύτερα παράσημα του τρίτου ράιχ.
Το αξιοπρόσεκτο είναι ότι ενώ υπάρχει ο σταυρός των Ιπποτών τα ξίφη δεν είναι από πάνω, όπως είθισται, αλλά από κάτω.
Στην παραπάνω σύνθεση διατηρείται το κυρίαρχο σύμβολο του ράιχ, πλαισιωμένο από το δάφνινο στεφάνι ως δηλωτικό Αυτοκρατορίας, διότι ας μην ξεχνάμε πως οι Γερμανοί διεκδίκησαν το ότι είναι οι συνεχιστές-κληρονόμοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το σχήμα των σπαθιών είναι καθαρά Ιπποτικό όπως και ο σταυρός με το περίγραμμα το οποίο είναι κόκκινο-πορφυρό. (Δε φαίνεται στη μαυρόασπρη φώτο 
αλλά μπορεί να συγκριθεί με το κόκκινο-μαύρο της κορδέλας απο πάνω, όπου το μαύρο είναι στη μέση και το κόκκινο στην εξωτερική πλευρά).
Αυτός ο σταυρός όμως ήταν και ο σταυρός που έφεραν οι αξιωματικοί στη στολή τους και ενώ για τους χαμηλόβαθμους είχε μαύρο περίγραμμα για τους υψηλόβαθμους είχε πορφυρό.
Βέβαια είναι εύκολο να κάνει πιστεύω κανείς τους αποσυμβολισμούς και να καταλάβει γιατί οι Γερμανοί διάλεξαν αυτά τα σύμβολα.
Ίσως το ανάποδο των συμβολισμών να μη τους «βοήθησε» να χτίσουν τη νέα Αυτοκρατορία στηριζόμενοι στα Ιπποτικά ιδεώδη
quote:
Έτσι λοιπόν σίγουρα μέσα σ’ ένα προσκοπικό σύστημα μαθαίνεις την ιεραρχία, την τιμή, την αλληλοβοήθεια, την διαβίωση σε δύσκολες καταστάσεις, αλλά αυτά τα διδάγματα σιγά σιγά γίνονται τρόπος ζωής.
Εχεις δίκιο Ράμογλου και αυτά δεν είναι γνωρίσματα μόνο του προσκόπου...
Το σπαθί όμως πολύ με μπερδεύει ρε παιδί μου...και η εξήγηση που μας έδωσες συγνώμη αλλά δε με κάλυψε...Νομίζω ότι μπορείς να δώσεις περισσότερα...
quote:
Το fleur-de-lys μπορούμε να το βρούμε και στα σπαθιά, όπως στο παρακάτω που παραθέτω και το οποίο είναι μία σύνθεση με διάφορα σύμβολα, ο νοών και βλέπων, νοήτο ….
Καλά, Avallon, έχε χάρη που δεν μπαίνω σε αεροπλάνο. Αλλιώς η Μάλτα είναι μια από τις επιθυμίες μου. Ευελπιστώ ότι ίσως κάποτε τα καταφέρω να πάω με πλοίο, μέσω Ιταλίας. (Ας πάω όμως πρώτα στη Ρόδο, και μετά βλέπουμε.)
quote:Μη στεναχωριέσαι Spiral, ούτε και οι καλόγριες το πήραν χαμπάρι, άλλωστε έδωσαν και το οκ για τη συγκεκριμένη version
Θα αναλάβω το ρόλο του μεταφραστή, μου φαίνεται. Ελέχθη λοιπόν ότι ο ντα Βίντσι περνούσε τόσο έντεχνα τα σύμβολά του, που κανείς δεν μπορούσε να πει τίποτα. Τι να τολμήσουν τώρα να πουν οι καλόγριες, ότι εδώ βλέπουμε κάτι το οποίο ως real thing δεν έχουμε δει ποτέ μας;
Εκτός πια και αν τα σύμβολα του ντα Βίντσι βρίσκονται μόνο στη δική μας καλπάζουσα φαντασία.
Μετά χαράς μεγάλης, για να πάει καλά η εβδομάδα, είδα και Ramoglou! Που μας δίνει ένα σωρό ενδιαφέρουσες πληροφορίες.
Όπως μας γράφεις, αγαπητέ, ο προσκοπισμός είναι ένα σύστημα και συνεπώς μπορεί να μοιάζει με άλλα συστήματα. Δεν υπαινίσσομαι τίποτα, το γράφω από την τελείως πρακτική άποψη.
Είναι πάντως εντυπωσιακό το πώς διαπλέκονται τα σύμβολα διαχρονικά και σημασιολογικά.
Για τα ξίφη δεν γράφω, γιατί θα με μαλώσει πάλι η καλή μου Zadok.
Για το 3ο Ράιχ και τις σχέσεις του με το μυστικισμό – αποκρυφισμό έχουν γραφεί τόσα και τόσα. Επίσης εντυπωσιακό, το ότι η επιδίωξη για μια νέα αυτοκρατορία είχε και την εσωτεριστική της διάσταση. Μην παρεξηγηθώ κιόλας, δεν σχολιάζω και δεν παίρνω θέση. Απλά, επισημαίνω…
quote:Αυτό όμως που αξίζει να δει κανείς όσο τίποτε άλλο είναι το παλάτι του Μαγίστρου που σήμερα είναι μουσείο. Το μέρος αυτό είναι γεμάτο συμβολισμούς... αρκεί να κοιτάξει κανείς μια μια προσεκτικά της δεκάδες πανοπλίες των ιπποτών και θα εκπλαγεί από τις αναπαραστάσεις και τα σύμβολα που φέρουν... Μια μάλιστα από αυτές είχε και μια παράσταση που πραγματικά με σόκαρε αν και νομίζω ότι ήταν απλά μια αλληγορία που όμως δεν παύει να προβληματίζει το μέσο όρο των ανθρώπων...
Δηλαδή, δηλαδή;
Από εκεί και πέρα θα συμφωνήσω στο ότι …
quote:
ο προσκοπισμός είναι ένα σύστημα και συνεπώς μπορεί να μοιάζει με άλλα συστήματα. Δεν υπαινίσσομαι τίποτα, το γράφω από την τελείως πρακτική άποψη.
Και θα επεκτείνω λίγο την σκέψη μου …
Θεωρώ ότι κάποιος ο οποίος ανήκει σε ένα από όλα αυτά τα συστήματα ανήκει στο γενικό σύστημα.
Τι εννοώ.
Ας πάρουμε για παράδειγμα το στρατό.
Κάποιος είναι στην αεροπορία, κάποιος στο ναυτικό, κάποιος στα ΤΙΜΗΜΕΝΑ Τ/Θ, κάποιος στο πεζικό κλπ κλπ, όλοι όμως ανήκουν στο στράτευμα.
Κάπως έτσι λοιπόν είναι και η κατάσταση θεωρώ και σε αυτά τα συστήματα.
Άσχετα το πώς ονομάζεται το σύστημα που ανήκεις, ανήκεις στο γενικότερο «στράτευμα».
Όσο γι’ αυτό που ανέφερες …
quote:
Για τα ξίφη δεν γράφω, γιατί θα με μαλώσει πάλι η καλή μου Zadok.
Δεν πιστεύω να ήθελες να αναπτύξεις τον φαλλικό συμβολισμό του ξίφους και γι’ αυτό να φοβήθηκες