- Εγκέφαλος, ο γνωστός μας άγνωστος… - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
trexagireve : Μα αγαπητέ μου Κηφέα, αν είναι ένα άγνωστο πεδίο ο εγκέφαλος, πως γνωρίζουμε ότι δεν είναι εκτελεστικό όργανο; Το άγνωστοτου πεδίο, μπορεί να είναι εκεί, στην εκτέλεση εντολών, απο τον πνευματικό και αιώνιο εαυτό μας...
Η δυαρχική αντίληψη υπάρχει, όσο είναι άγνωστο ότι και οι
δύο αρχές, προέρχονται απο την εξής μιά...Ο εγκέφαλος, ώς όργανο,
σωματικής λειτουργίας, μόνο κι όχι πνευματικής απόδοσης,
θα ήταν όπως ενός ζώου...Απλά αντιδραστικός.. Ο ανθρώπινος
εγκέφαλος,όμως, δρά, δεν αντιδρά μόνο...Άρα, δεν μπορεί να πρόκειται
για δική του πρωτοβουλία,αν εξυπηρετεί ειδικά το σώμα... Και ο
ρόλος του μεγαλώνει, μόνο χάρην της πνευματικής του καθοδήγησης..
Να σου πώ γιατί δεν είναι απλά εκτελεστικό όργανο ο εγκέφαλος . Δέχομαι ότι η αντικειμενική ανάλυση , βέβαια , μας υποχρεώνει να δούμε την πλάνη στην επιφατική δυαρχία του όντος . Πλάνη εντούτοις τόσο στενά συνυφασμένη με το ίδιο το όν , που θάταν ασφαλώς μάταιο να ελπίζουμε πως θα μπορούσαμε κάποτε να την διασκορπίσουμε στην άμεση προαίσθηση της υποκειμενικότητας , ή ότι θα μάθουμε να ζούμε συναισθηματικά , ηθικά , χωρίς αυτήν .
Και γιατί άλλωστε θάπρεπε ;
Ποιος είναι εκείνος που θα μπορούσε να αμφισβητήσει την παρουσία του πνεύματος ;
Το να αποποιηθούμε την πλάνη που βλέπει στην ψυχή μιαν άϋλη «ουσία» , δεν σημαίνει ότι αρνιόμαστε την ύπαρξή της , αλλ’απεναντίας πως αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε τη συνθετικότητά της , τον πλούτο της , το απύθμενο βάθος της γενετικής και πολιτιστικής κληρονομιάς , καθώς και της προσωπικής εμπειρίας , συνειδητής ή μη , που μαζί απαρτίζουν το όν που αποτελούμε , μοναδικό και μη εξαιρετέο μάρτυρα του ίδιου του εαυτού του .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Πρέπει να βρούμε την σύνδεση με το πνεύμα και ο εγκέφαλος
σίγουρα έχει να μας πει πολλά γι αυτό...
quote:
Ποιος είναι εκείνος που θα μπορούσε να αμφισβητήσει την παρουσία του πνεύματος;
ο εγκεφαλος βεβαια!
quote:quote:
Ποιος είναι εκείνος που θα μπορούσε να αμφισβητήσει την παρουσία του πνεύματος;ο εγκεφαλος βεβαια!
Χαχα, πολύ καλό!
Όντως, μπορεί να το κάνει ο εγκέφαλός μας, είτε με την υλική του υπόσταση, εφόσον αποτελεί το υλικό υπόστρωμα μέσα από το οποίο εκφράζεται ή και δημιουργείται/αναδύεται αυτό που αποκαλούμε πνεύμα, είτε με τη φαινομενική του υπόσταση, δηλαδή ως νους (συνείδηση) που ερευνώντας τον εαυτό του αμφισβητεί και θέτει ερωτήματα όπως:
-τι είμαι;
-είμαι κάτι διαφορετικό από τον συνδυασμό των νευρώνων και των λειτουργιών του εγκεφάλου;
-κατά πόσο μπορώ να αμφισβητήσω την ξεχωριστή από την ύλη ύπαρξη μου, δηλαδή αυτή που ο νους πολλών ανθρώπων έχει βαφτίσει ως "πνεύμα";
κ.λπ.
quote:
trexagireve - Απεστάλη: 11/03/2009, 14:22:39Και αυτά που έγραψες, περί παραγωγής κάτι πάνω απο ύλη,δείχνει
οτι αν είναι υλικό,δεν μπορεί να παράγει πνεύμα...Παρά μόνο αν
έχει επαφή με το πνεύμα...
Επειδή η λέξη πνεύμα και ο τρόπος που χρησιμοποιείται εδώ θέτει ως δεδομένο το ότι αυτό το "πνεύμα" είναι κάτι υποστασιακά διαφορετικό από την ύλη (κλασικός καρτεσιανός δυισμός δηλαδή) θα χρησιμοποιήσω τις λέξεις "συνείδηση" και "νοητικά φαινόμενα".
Η συνείδηση και τα νοητικά φαινόμενα λοιπόν, είναι πρώτα απ' όλα κάποια φαινομενολογία που παρουσιάζεται σε ένα ον όπως ο άνθρωπος, φαινομενολογία που συνδέεται όπως ξέρουμε με τον εγκέφαλο. Το βασικό ερώτημα είναι αιτιακής φύσεως:
είναι ο εγκέφαλος η αιτία και τα νοητικά φαινόμενα το αποτέλεσμα;
είναι ο νους (νοητικά φαινόμενα και συνείδηση) η αιτία και ο εγκέφαλος το αποτέλεσμα ή το μέσο;
και λοιπές διατυπώσεις...
Το βασικότερο εμπόδιο για να κατανοήσουμε -πριν απαντήσουμε- αυτά τα ερωτήματα, βρίσκεται σε ένα αγεφύρωτο χάσμα: αυτό της υποκειμενικής και αντικειμενικής εξέτασης του θέματος. Υποκειμενικά είναι πολλά νοητικά φαινόμενα και η συνείδηση βεβαίως, ενώ αντίστοιχα αντικειμενικός είναι ο εγκέφαλος και η λειτουργία του. Και το δύσκολο ερώτημα: Πως από αντικειμενικές φυσικές διεργασίες στον εγκέφαλο, γεννιέται η υποκειμενική συνειδητή εμπειρία; (τη διατύπωση αυτή του ερωτήματος την έκανε ο φιλόσοφος David Chalmers).
Συνδέοντας τις παραπάνω διευκρινίσεις με την φράση σου trexagireve που έβαλα σε quote, θα επαναδιατυπώσω τη φράση:
Αν κάτι είναι υλικό μπορεί να παράγει νοητικά φαινόμενα;
και
Αν κάτι είναι αντικειμενικό, μπορεί να παράγει μιαν υποκειμενική ποιότητα;
Για το δεύτερο, όπως έγραψα, η απάντηση είναι πολύ δύσκολη. Ίσως και η ερώτηση να είναι λάθος, αλλά αυτήν έχουμε για την ώρα.
Για το πρώτο, οι έρευνες που έχουν γίνει μέχρι στιγμής σε πολλά επιστημονικά πεδία, μας δίνουν ενδείξεις ότι από την αλληλεπίδραση των στοιχείων που αποτελούν ένα πολύπλοκο σύστημα (όπως είναι ο εγκέφαλος) προκύπτουν ή αναδύονται φαινόμενα, που και μας εκπλήσσουν, αλλά και είναι δύσκολο να ερμηνεύσουμε πως δημιουργήθηκαν. Ωστόσο, γνωρίζουμε πως μπορούν να προκύψουν. Άρα, δεν είμαστε δεσμευμένοι να υποθέσουμε ότι υπάρχει κάτι διαφορετικό σε υπόσταση (όπως ένα πνεύμα) το οποίο υφίσταται ανεξάρτητα από την ύλη. Μπορούμε να ερευνήσουμε το ζήτημα και χωρίς αυτήν την υπόθεση, αν και η δυσκολία της επίλυσης του διπόλου αντικειμενικό/υποκειμενικό, μπορεί να μας το ξαναφέρει στο προσκήνιο. Μπορεί όμως και όχι.
Θεωρώ συνεπώς, πως το συμπέρασμα που βγάζεις trexagireve είναι κάπως εύκολο. Αν δεν ήταν, δε θα καθόμασταν καν εδώ να συζητούμε το μέγα μυστήριο του νου, της συνείδησης και του εγκεφάλου και ούτε θα ξόδευαν οι επιστήμονες αμέτρητες έρευνες για να απαντήσουν σε όλα αυτά τα σχετικά ερωτήματα.
quote:
Κηφεύς - Απεστάλη: 11/03/2009, 20:33:33Ενώ μπορούμε και μαντεύουμε την ύπαρξη αυτού του θαυμαστού οργάνου , ενώ μπορούμε και μεταφράζουμε , με τη γλώσσα , την απόρροια των ενεργειών του , δεν έχουμε ιδέα για τον τρόπο που λειτουργεί ούτε για τη δομή του .
Βασικά, δε θα έλεγα πως δεν έχουμε ιδέα. Αντίθετα, έχουμε κάνει τεράστιες προόδους στο ζήτημα αυτό. Ωστόσο, αυτά που ήδη ξέρουμε πιθανότατα δεν επαρκούν για να δώσουμε μια απάντηση στο βασικό (κρυφο-δυιστικό) ερώτημα. Αλλά, όπως προτείνει και μια γνωστή επιστήμονας που ασχολείται με το θέμα (η Patricia Churchland), πιθανότατα θα πρέπει να περιμένουμε λίγο ακόμα ώστε να μάθουμε περισσότερα για τον εγκέφαλο και τον νου, ώστε να διατυπώσουμε καλύτερα το ερώτημα, αλλά και να αξιολογήσουμε τη δυσκολία του θέματος.
του κατα πόσο η πνευματική υπόσταση του εγκεφάλου, είναι μονής
ή διττής φύσεως, είναι το θέμα που θέτω κι όχι αν έχει
δική του πνευματική υπόσταση ο εγκέφαλος...
Μιλάω, όχι για τον αντιδραστικό ανακλαστήρα των αισθήσεων και
ενστίγκτων, αλλά για το δημιουργικό μέρος του εγκεφάλου..Ούτε
κάν αυτό που συνδυάζει και βρίσκει λύσεις...
Μιλάω για την ικανότητα του ανθρώπου να αναγνωρίζει τον πνευματικό του προορισμό, να πιστεύει σε κάποιο άλλο αύριο, όποιο κι αν είναι...Το ζώο δεν μπορεί να το κάνει αυτό, δεν μπορεί να
δει μπροστά, πλήν του άμεσου μέλλοντος του και την κάλυψη των
αναγκών του, ώς θνητό σώμα...
Αν έρθουμε,δε, στο κατά πόσο το πνεύμα εκφράζεται, εκπροσωπειται,
συμμετέχει στην ενέργεια με τον εγκέφαλο, υπάρχουν πολλά θέματα
που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής...
Οι ενέργειες που έρχονται απο έξω κι οι ενέργειες που έρχονται
απο μέσα απο τον άνθρωπο,δεν διαφοροποιούν τη εγκεφαλική δραστηριότητα, άρα,φέρεται ώς είναι ένα ενεργόν όργανο ή υπόσταση, που παίρνει τις αποφάσεις, χωρίς να υπάρχει εναλλαγή λειτουργίας...
Αυτό δείχνει ότι μιλάμε για εννιαιό σύστημα αν και έχει υλική
και πνευματική υποσταση...
Η φαινομενολογία του πνεύματος, όμως, όπως λέει κι ο Χέγκελ στο σχετικό του έργο,αφορά σε μια επιστημονική αλήθεια, η οποία βοηθά
το πνεύμα να γνωρίσει,σαν αυτό να μην γνωρίζει...Αλλά μια πνευματική υπόσταση που να είναι ανώριμη και αδαή, δεν είναι πνεύμα, αλλά, πνευματική υπόσταση, δίχως ρόλο και θέση στο όλο πνευματικό οικοδόμημα που διέπει το σύμπαν, απλά περιφερόμενη στον
πνεμυατικό κόσμο...
Γιατί αυτό είναι ένα θέμα:Το πνεύμα έχει συμπαντική διάσταση
ολοκληρωμένη και δεν βρίσκεται σε εξέλιξη...Δεν μπορεί να καθορίζει
την συμπαντική λειτουργια ένα ημιμαθές πνευματικά ¨Ον...Κοινώς,αυτό
το ανώτερο Όν, δεν είναι επικοινωνόν με το πνεύμα του ανθρώπου;
Δεν έχει το πνεύμα του ανθρώπου τη γνώση; Την αναζητεί;Το θέμα
νομίζω, είναι αν θυμάται..Αν χρησιμοποιεί τις κατάλληλες ικανότητες του για την μετάλλαξη του σε ένα άλλο όν, που θα είναι και η
τελική του μορφή...
Θα συμφωνήσω, δε και πάλι με τον φίλο Κηφέα, ότι δεν έχουμε ιδέα
για τον εγκέφαλο...Και φυσικά εννοεί, πέραν των λειτουργιών του
και τον σκοπό επαναλαμβάνω, που εξυπηρετεί...
Το σημαντικό για μένα είναι ότι μέσα σε ένα μήνυμα κατάφερες (με την πυκνή σου γραφή), να δώσεις όλη την εικόνα του περίπλοκου (από τη φύση του), αυτού θέματος και να αναδείξεις την περιπλοκότητά του μέσα από ένα χείμαρρο ερωτημάτων, όπως δείχνουν οι παρακάτω καταθέσεις σου:
quote:
Η συνείδηση και τα νοητικά φαινόμενα λοιπόν, είναι πρώτα απ' όλα κάποια φαινομενολογία που παρουσιάζεται σε ένα ον όπως ο άνθρωπος, φαινομενολογία που συνδέεται όπως ξέρουμε με τον εγκέφαλο. Το βασικό ερώτημα είναι αιτιακής φύσεως:
είναι ο εγκέφαλος η αιτία και τα νοητικά φαινόμενα το αποτέλεσμα;
είναι ο νους (νοητικά φαινόμενα και συνείδηση) η αιτία και ο εγκέφαλος το αποτέλεσμα ή το μέσο;
και λοιπές διατυπώσεις...
Το βασικότερο εμπόδιο για να κατανοήσουμε -πριν απαντήσουμε- αυτά τα ερωτήματα, βρίσκεται σε ένα αγεφύρωτο χάσμα: αυτό της υποκειμενικής και αντικειμενικής εξέτασης του θέματος. Υποκειμενικά είναι πολλά νοητικά φαινόμενα και η συνείδηση βεβαίως, ενώ αντίστοιχα αντικειμενικός είναι ο εγκέφαλος και η λειτουργία του. Και το δύσκολο ερώτημα: Πως από αντικειμενικές φυσικές διεργασίες στον εγκέφαλο, γεννιέται η υποκειμενική συνειδητή εμπειρία; (τη διατύπωση αυτή του ερωτήματος την έκανε ο φιλόσοφος David Chalmers).
quote:
Βασικά, δε θα έλεγα πως δεν έχουμε ιδέα. Αντίθετα, έχουμε κάνει τεράστιες προόδους στο ζήτημα αυτό. Ωστόσο, αυτά που ήδη ξέρουμε πιθανότατα δεν επαρκούν για να δώσουμε μια απάντηση στο βασικό (κρυφο-δυιστικό) ερώτημα. Αλλά, όπως προτείνει και μια γνωστή επιστήμονας που ασχολείται με το θέμα (η Patricia Churchland), πιθανότατα θα πρέπει να περιμένουμε λίγο ακόμα ώστε να μάθουμε περισσότερα για τον εγκέφαλο και τον νου, ώστε να διατυπώσουμε καλύτερα το ερώτημα, αλλά και να αξιολογήσουμε τη δυσκολία του θέματος.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι "έχουμε κάνει τεράστιες προόδους στο ζήτημα αυτό." Απλώς προσπάθησα να συμπτύξω με την (υπερβολική και απόλυτη, πράγματι) φράση μου: "...δεν έχουμε ιδέα για τον τρόπο που λειτουργεί ούτε για τη δομή του...", μερικές από τις παραπάνω δυσκολίες που ανέφερες.
Τι να πω για ένα τόσο δύσκολο θέμα (που δεν μου είναι και οικείο) ;
Θα προσπαθήσω να καταθέσω μερικές πρώτες παρατηρήσεις:
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος, φαίνεται, να δίνει μια παράσταση του αισθητού κόσμου ισοσθενή προς τα επιτελέσματα του είδους, να παρέχει το πλαίσιο που επιτρέπει να ταξινομούμε αποτελεσματικά τα, καθαυτά μη αξιοποιήσιμα, δεδομένα της άμεσης εμπειρίας και ακόμα, για τον άνθρωπο, να αναπλάθει υποκειμενικά την εμπειρία για να προλαβαίνει τα αποτελέσματά της και να προετοιμάζει τη δράση.
Η ισχυρή ανάπτυξη και η έντονη χρήση της αναπλαστικής λειτουργίας είναι τα στοιχεία που μου φαίνονται πως χαρακτηρίζουν τις μοναδικές ιδιότητες του ανθρώπινου εγκέφαλου.
Η πρώτη αυτή προσέγγιση, βέβαια, αφορά και σένα, αγαπητέ trexagireve.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
trexagireve -Μα αγαπητέ μου elo, ο άγνωστος εγκέφαλος μας, όπως πολύ
σωστά έθεσες το θέμα, μήπως είναι απλά ένα εκτελεστικό όργανο,
που εκπροσωπεί το πνεύμα και όπως με άλλα,φτάσουμε
στο σημείο να κοιτάμε το δάχτυλο, αντι αυτού που δείχνει;
Και αυτά που έγραψες, περί παραγωγής κάτι πάνω απο ύλη,δείχνει
οτι αν είναι υλικό,δεν μπορεί να παράγει πνεύμα...Παρά μόνο αν
έχει επαφή με το πνεύμα...
Δεν το εννοούσα ακριβώς έτσι…
Βλέπεις φίλε μου trexagireve πάνε πολλά χρόνια που πιστεύανε ότι για να υπάρξει «ζωή» χρειαζότανε και κάποιο άλλο στοιχείο πέρα από τις βιολογικές λειτουργίες, κάποιο «Elan Vital», κάποια ενέργεια πχ (πνεύμα) που χαρίζει την ιδιότητα της ζωής .
Όχι βέβαια ότι δεν υπάρχει ακόμα αυτή η θεωρία, αλλά όπως και να το κάνουμε πλέον γνωρίζουμε αρκετά ώστε να μην μας φαίνεται μυστήριο το γεγονός ότι η ύλη μπορεί και να μην χρειάζεται το πνεύμα ώστε να είναι ζωντανή να είναι συνειδητή, χωρίς αυτό βέβαια να αποκλείει το γεγονός ότι αυτός που πιστεύει αυτήν την άποψη μπορεί να είναι και «άθεος»…!!!
Μπορεί να μην κατανοούμε (γνωρίζουμε) απόλυτα τις λειτουργίες του εγκέφαλου, αλλά γνωρίζουμε πολλά πάνω στην διαδικασία (ηλεκτροχημικές δραστηριότητες) που εξελίσσονται ανάμεσα στα νευρικά κύτταρα ή στα μόρια των νευρικών κυττάρων, ώστε να είμαστε σίγουροι ότι ο εγκέφαλος δεν είναι εκτελεστικό όργανο, αλλά η αρχική αιτία… 
Ένα πολύ σωστό ερώτημα που ειπώθηκε εδώ μέσα είναι το πως ταιριάζουμε την υποκειμενικότητα των νοητικών καταστάσεων με την αντικειμενική αντίληψη του «φυσικού κόσμου» ή για να το πω καλύτερα, πως τα νοητικά γεγονότα μπορεί να είναι αίτια φυσικών γεγονότων ;
Η άποψη μου (από αυτά που γνωρίζω) είναι ότι ο Νους και η ύλη (εγκέφαλος) δεν είναι δυο διαφορετικά πράγματα, αφού τα νοητικά φαινόμενα είναι χαρακτηριστικά του εγκέφαλου, δυο «χαρακτηριστικά» που αλληλεπιδρούν, ένα υψηλότερο με νοητικούς όρους και ένα χαμηλότερο με όρους της φυσιολογίας, που βέβαια είτε το ένα, είτε το άλλο, ο εγκέφαλος πάντα θα είναι «δραστηριοποιημένος»…
για ζωώδη αντιδράσεις και ευφυία, αλλά για πνεύμα δημιουργίας,
τεχνη, πλάσιμο ιστορίας,πράγματα που ο αντιδραστικός εγκέφαλος
δεν θα μπορούσε, αν ήταν μόνο ζωικής προελεύσεως, η υπόσταση του,
να σκεφτεί και παράγει, αφού δεν θα υπήρχε ο λόγος για να το κάνει....
Αναφέρεσαι στον τρόπο που λειτουργεί κι αποδίδει ο εγκέφαλος, αλλά,
μήπως σου θυμίζει λίγο το σημερινό ..τηλέφωνο, όπου μπορούμε να δίνουμε εντολές,για να γίνονται κάποιες δουλειές,
ή αν δεις σε ένα υπολογιστή τη μετατροπή δεδομένων σε πράξεις;
Θέλω, να πω, μήπως λειτουργεί μόνο ως μεταφορκό μέσο εντολών;
Υπάρχει η απορία..
Και όταν λέμε για διττή φύση του εγκεφάλου, κάπου πάμε στο άμεσο
ερώτημα, για το αν δεν υπάρχει πνεύμα στην εγκεφαλική λειτουργία και
έκφραση, ποιό άλλο σημείο του σώματος, θα έχει την πρωτοκαθεδρία
στην έκφραση του πνεύματος;Αλλά και έμμεσα, είναι σαν να λέμε ότι
ο άνθρωπος δεν έχει πνεύμα, ότι είναι μόνο ζώο, έλλογο..
Τα νοητικά γεγονότα, φίλε μου, δεν αποτελούν απλά σύνδεση με τα
φυσικά φαινόμενα, αλλά, αν θυμηθείς το "ντε ζα βου" " ήδη οφθέν" ελληνιστή, τότε, δεν μπορεί η λογική του σώματος να δώσει
απαντήσεις...
Για να μην αναφερθούμε στο ποσοστό του εγκεφάλου που χρησιμοποιούμε
και το πόσο σχέση έχει αυτο με την λειτουργία του εγκεφάλου και την
υλική ή πνευματική του υπόσταση...
Πιστεύω ότι έχουμε μια εξωφανή μηχανή, ενός άλλου ανώτερου όντος
που μέσω του εγκεφάλου, επικοινωνεί με τον κόσμο της ύλης,πιο
άμεσα...
οι τοποθετήσεις σας είναι πολύ αξιόλογες και βοηθάνε να εστιαστούμε ακόμα περισσότερο στο είδος του "μυστηρίου" που αναζητάμε.
quote:
elo:Η άποψη μου (από αυτά που γνωρίζω) είναι ότι ο Νους και η ύλη (εγκέφαλος) δεν είναι δυο διαφορετικά πράγματα, αφού τα νοητικά φαινόμενα είναι χαρακτηριστικά του εγκέφαλου, δυο «χαρακτηριστικά» που αλληλεπιδρούν, ένα υψηλότερο με νοητικούς όρους και ένα χαμηλότερο με όρους της φυσιολογίας, που βέβαια είτε το ένα, είτε το άλλο, ο εγκέφαλος πάντα θα είναι «δραστηριοποιημένος»…
Πράγματι elo, μιλάμε εδώ για την αλληλεπίδραση τουλάχιστον δύο επιπέδων. Ο διαχωρισμός των επιπέδων έχει διατυπωθεί εύστοχα από τον Marr το 1982, ο οποίος διακρίνει 3 επίπεδα ερμηνείας για την ψυχολογία της νόησης:
- Το βασικό επίπεδο: το επίπεδο του φυσικού υποστρώματος των νοητικών διεργασιών που αντιστοιχεί στον εγκέφαλο και στους νευρώνες
- Ένα ενδιάμεσο επίπεδο, το αλγοριθμικό, που αντιστοιχεί στις λειτουργίες (επεξεργασία των πληροφοριών) που επιτελούνται
- Το υπολογιστικό επίπεδο, που αντανακλά τη συμπεριφορά, ή τη φαινομενολογία των νοητικών φαινομένων
Εδώ συναντάμε ένα πρόβλημα αναγωγής με όλες τις συνοδές δυσκολίες τέτοιων προβλημάτων. Ενώ μπορούμε να βρούμε υψηλού βαθμού συσχετίσεις μεταξύ των τριών προαναφερόμενων επιπέδων, είναι δύσκολο να ανάγουμε την εγκεφαλική λειτουργία στην υποκειμενική διάσταση του υπολογιστικού επιπέδου, αναφέρομαι εδώ σε ότι έχει να κάνει με τη συνείδηση.
Για τις διάφορες θεωρίες και προσεγγίσεις που έχουν αναπτυχθεί για το συγκεκριμένο ζήτημα, μπορείτε να ανατρέξετε στο βιβλίο "Γνωσιακή Επιστήμη - η νέα Επιστήμη του Νου" που έχει επιμεληθεί η Καθ. Στέλλα Βοσνιάδου (κεφάλαια 5 και 11, αν και ολόκληρο το βιβλίο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και χρήσιμο για τη συζήτησή μας και το να δίνεται ελεύθερα μέσα από το Διαδίκτυο αποτελεί μια αξιέπαινη πράξη)
Μπορείτε να το βρείτε στην ηλεκτρονική του μορφή εδώ
quote:
Για τις διάφορες θεωρίες και προσεγγίσεις που έχουν αναπτυχθεί για το συγκεκριμένο ζήτημα, μπορείτε να ανατρέξετε στο βιβλίο "Γνωσιακή Επιστήμη - η νέα Επιστήμη του Νου" που έχει επιμεληθεί η Καθ. Στέλλα Βοσνιάδου (κεφάλαια 5 και 11, αν και ολόκληρο το βιβλίο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και χρήσιμο για τη συζήτησή μας και το να δίνεται ελεύθερα μέσα από το Διαδίκτυο αποτελεί μια αξιέπαινη πράξη)
amalia, θέλω να σ'ευχαριστήσω για το εξαιρετικό βιβλίο που μας παρέθεσες.
Αντιγράφω (από την σελίδα 29), τον ορισμό της "Γνωσιακής Επιστήμης":
Η κεντρική ιδέα της "γνωσιακής επιστήμης" είναι η ιδέα ότι μπορούμε να μελετήσουμε την νόηση ως μια αναπαραστασιακή – υπολογιστική διαδικασία ανεξάρτητα από το υλικό υπόστρωμα στο οποίο υλοποιείται – δηλαδή , τον εγκέφαλο . Σημαντική είναι εδώ η αναλογία του νου με το πρόγραμμα ενός υπολογιστή . Ένα πρόγραμμα που αποτελείται από σύμβολα σε κάποια γλώσσα προγραμματισμού , μπορεί να «τρέξει» σε διάφορα είδη υπολογιστών . Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσαμε να δούμε και το νου ως ένα πρόγραμμα που «τρέχει» στη φυσική μηχανή του εγκεφάλου , η οποία υλοποιείται μέσω της δραστηριοποίησης των νευρώνων . Με άλλα λόγια δεν είναι το υλικό υπόστρωμα (δηλ. ο εγκέφαλος) αλλά η λειτουργία του προγράμματος που είναι το κλειδί για να κατανοήσουμε τη γνωστική διαδικασία . Η θέση αυτή είναι γνωστή ως «λειτουργισμός» .
Η συνέχεια είναι εκπληκτική. Οι φιλοσοφικές προεκτάσεις (και όχι μόνο), θεωρώ ότι είναι πολύ μεγάλες.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
το βρήκες το πονηρό το απόσπασμα
Εκτός από τον λειτουργισμό βέβαια, υπάρχουν και άλλες θεάσεις για την ερμηνεία της συνείδησης.
Βασική θέση του λειτουργισμού είναι πως τα νοητικά φαινόμενα δεν έχουν ως ικανή και αναγκαία προϋπόθεση την ύπαρξη του εγκεφάλου-υποστρώματος. Με ποιαν έννοια όμως;
Μια από τις πιο συνηθισμένες ερμηνείες του λειτουργισμού είναι, πως δεν είναι ανάγκη να υπάρχει ένας βιολογικός εγκέφαλος για να έχουμε νου. Θα μπορούσε να είναι π.χ. ο εγκέφαλος ενός όντος που τα κύτταρά του είναι φτιαγμένα με βάση το πυρήτιο και όχι τον άνθρακα, όπως τα δικά μας. Ή ακόμα, και μια μηχανή, φτάνει όμως να έχει δομή παρόμοια με τη δομή του εγκεφάλου και οι αιτιακές σχέσεις μεταξύ των μερών της να μη διαφέρουν από αυτές ενός εγκεφάλου που παρουσιάζει νοητικά φαινόμενα. Για μια πιο προχωρημένη φαντασία, θα μπορούσε ακόμα να υπάρχει και ένα οποιοδήποτε σύστημα με περιπλοκότητα ανάλογη με αυτή του εγκεφάλου που θα μπορούσε να έχει αναπτύξει μια αναδυόμενη φαινομενολογία, όπως αυτή του νου.
Το ότι οι νοητικές διεργασίες θεωρούνται από τους λειτουργιστές ως κάτι ανεξάρτητο του υλικού υποστρώματος, δε σημαίνει βέβαια πως υπάρχει αναγκαία κάποια εξωτερική οντότητα που επεμβαίνει στο οποιοδήποτε υπόστρωμα κάνοντάς το να λειτουργήσει με τον συγκεκριμένο τρόπο. Θα μπορούσε η ίδια η εξέλιξη του εγκεφάλου/υποστρώματος και το πως έχει διαμορφωθεί συναρτήσει του περιβάλλοντός του να τον έκανε να αποκτήσει ιδιότητες που ο συνδυασμός τους παράγει φαινόμενα όπως αυτά που χαρακτηρίζουμε ως νοητικά ή γνωσιακά.
Κάτι τέτοιο, οπωσδήποτε δεν είναι λιγότερο μυστηριώδες ή και θαυμάσιο από το να υπάρχει ένα πνεύμα ανεξάρτητο από τον εγκέφαλο...