- ΠΟΣΟ ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ (ΕΠΙΓΝΩΣΗ) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
VvvvvvvΜέλος
ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟ ΕΙΧΑ ΖΗΣΕΙ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΟΘΩ ΣΕ ΚΑΤΙ 100%.ΠΑΝΤΑ ΟΤΑΝ ΕΚΑΝΑ ΚΑΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΜΗΧΑΝΙΚΑ ΕΝΩ ΠΑΡΑΛΗΛΛΑ ΣΚΕΥΤΟΜΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΟΘΩ ΣΕ ΚΑΤΙ 100% ΟΜΩΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΟΝΩΜΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ.ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΙΠΑ ΑΥΤΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ ΑΥΤΟΙ ΓΕΛΟΥΣΑΝ,ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.
ΣΥΓΧΑΡΙΤΗΡΙΑ ΚΩΣΤΑ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕΣ.
ΣΥΓΧΑΡΙΤΗΡΙΑ ΚΩΣΤΑ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕΣ.
ΆβδηροςΝέο Μέλος
Κώστα έχεις τόσο δίκιο... και είναι κάτι που με έχει απασχολήσει στο παρελθόν
μία τεχνική που έχω αναπτύξει είναι, ότι μπορίε το μυαλο να ταξιδεύει στο παρλεθόν και στο μέλλον και να χάνει το παρόν, όμως υπάρχει κατι που είναι μόνο στο παρόν και δεν μπορεί να ταξιδε΄ψει ούτε στο παρελθόν ούτε στο μέλλον.
Αυτό είναι το "σώμα" σου.
Άφησε λοιπόν τη σκέψη να φύγει απο΄πάνω σου(που όπως είπες είναι τις περισσότερες φορές αρνητικές) και επικεντρώσου στο σώμα σου. Σίγουρα επανέρχεσαι στο παρόν...
Φιλικά...
μία τεχνική που έχω αναπτύξει είναι, ότι μπορίε το μυαλο να ταξιδεύει στο παρλεθόν και στο μέλλον και να χάνει το παρόν, όμως υπάρχει κατι που είναι μόνο στο παρόν και δεν μπορεί να ταξιδε΄ψει ούτε στο παρελθόν ούτε στο μέλλον.
Αυτό είναι το "σώμα" σου.
Άφησε λοιπόν τη σκέψη να φύγει απο΄πάνω σου(που όπως είπες είναι τις περισσότερες φορές αρνητικές) και επικεντρώσου στο σώμα σου. Σίγουρα επανέρχεσαι στο παρόν...
Φιλικά...
VvvvvvvΜέλος
ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓΧΟΣ;ΑΦΟΥ ΕΑΝ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΘΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΡΑ,ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ.
ΚωσταςΜέλος
quote:
Κώστα έχεις τόσο δίκιο... και είναι κάτι που με έχει απασχολήσει στο παρελθόν
μία τεχνική που έχω αναπτύξει είναι, ότι μπορίε το μυαλο να ταξιδεύει στο παρλεθόν και στο μέλλον και να χάνει το παρόν, όμως υπάρχει κατι που είναι μόνο στο παρόν και δεν μπορεί να ταξιδε΄ψει ούτε στο παρελθόν ούτε στο μέλλον.
Αυτό είναι το "σώμα" σου.
Άφησε λοιπόν τη σκέψη να φύγει απο΄πάνω σου(που όπως είπες είναι τις περισσότερες φορές αρνητικές) και επικεντρώσου στο σώμα σου. Σίγουρα επανέρχεσαι στο παρόν...
Δικιο εχεις αλλα εχασα. Φαντασου να μην εχεις σωμα τοτε τι κανεις?
Εχω αλλα λογω μιας διαταραχης ειναι σαν να μην εχω,να εχει εξατμιστει σε μεγαλο βαθμο.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
ΚωσταςΜέλος
quote:ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓΧΟΣ;ΑΦΟΥ ΕΑΝ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΘΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΡΑ,ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ.
Εδω επεσες μεσα! Ακριβως αυτο συμβαινει σε μενα αλλα οταν το εχεις μαθει απο μικρος εχει γινει αυτοματο πια...
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
ΚωσταςΜέλος
quote:
Αγαπητε Κωστα εθεσες ενα εκπληκτικο θεμα και πραγματικα με εκπλησει το γεγονος οτι πραγματικα υπαρχουν στην εποχη μας ανθρωποι με τετοια ερωτηματικα;Νομιζα οτι ημουνα η μοναδικη
Το να βιωνουμε την καθε στιγμη με μια μοναδικοτητα χρειαζεται η ψυχη του καθε ανθρωπου να εχει ξεπερασει τα δεσμα της προσωπικοτητας του που τον εχουν διαμορφωσει με τους κανονες της κοινωνιας. Οταν ο ανθρωπος θα απελευθερωθει απο αυτα τα δεσμα θα μπορεσει να ειναι στην καθε στιγμη οπου εκει δεν υπαρχει ο οχρονος οπως τον βιωνουμε τωρα.Θα ζει την ΖΩΗ, και δεν θα επβιωνει για να ζησει.
Πολυ σωστα τα λες φιλη μου. Εγω σκεφτομαι ετσι γιατι με αναγκασε η ιδια η ζωη,οι καταστασεις.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
alexeyev1970Μέλος
Πάρτε το όμως και λίγο διαφορετικά. Αν οι σκέψεις μας και οι πράξεις μας δεν καθορίζονται από εμάς τους ίδιους αλλά από κάποιες άγνωστες σε μας δυνάμεις , τότε μάλλον θα έπρεπε να βρεθούμε και να "συμφιλιωθούμε" μ'αυτές , έτσι ώστε στην πορεία να ανακαλύπτουμε τον τρόπο να ζούμε τη στιγμή. Αν και για σταθείτε λίγο. Υπάρχει στιγμή ? Θεωρητικά κάθε στιγμή που περνάει είναι παρελθόν , παρόν και μέλλον. Ζούμε δηλαδή τρεις διαφορετικές διαστάσεις του χρόνου ταυτόχρονα. Άρα το να ζούμε τη στιγμή , είναι μία ουτοπία , εφόσον αυτή δεν υπάρχει(ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ πάντα , για να μην παρεξηγιόμαστε). Ας το παραλληλίσουμε και με το τρίτο ερώτημα του Ζήνωνα για το οποίο ακόμη πολλοί φιλόσοφοι ξύνουν τα κεφάλια τους. Αν ο τοξότης ρίξει το βέλος για να πετύχει το στόχο τότε αυτό θα διαγράψει την πορεία του και θα σταματήσει κάπου. Θα σταματήσει όμως ? Όλοι παραδεχόμαστε πλέον ότι το σύμπαν είναι άπειρο άρα και ο,τιδήποτε περικλείει αυτό τείνει να έχει τις ίδιες ιδιότητες. Το βέλος λοιπόν θα ακολουθήσει την πορεία του αλλά αυτή η πορεία βασικά θα είναι μία γραμμή- αν την απεικονίσουμε(τεθλασμένη , ευθεία , δεν έχει σημασία).Από τι αποτελείται μια γραμμή ? Από σημεία. Πόσα σημεία έχει μία γραμμή ? Η απάντηση (όχι δική μου φυσικά) είναι , άπειρα. Διότι και το σημείο μπορεί να υποδιαιρεθεί σε μικρότερα κι αυτά σε ακόμη μικρότερα και πάει λέγοντας. Άρα το βέλος θεωρητικά ΔΕΝ φτάνει ποτέ στο στόχο του !!! Ακατάληπτο ? Σίγουρα , διότι μυαλά που υπερέχουν πολύ από τα κοινά προσπαθούν ακόμη να κατανοήσουν τι εννοεί ο στωικός φιλόσοφος μ'αυτό το ερώτημα. Δικαιολογημένο ? Πάλι σίγουρα , διότι η κβαντική φυσική με αυτή τη βάση διατυπώνει τις θεωρίες της , την απειρότητα και τις δυνατότητες που αυτή παρέχει. Για να μη σας κουράζω όμως , νομίζω ότι το να ζούμε τη στιγμή είναι ταυτόχρονα λογικό αλλά και άτοπο. Η ινδική γιόγκα ίσως κάτι τέτοιο προσπαθεί να πετύχει με την πλήρη απελευθέρωση του νου από σκέψεις και την επίτευξη της πολυπόθητης Νιρβάνα. Στην κατάσταση αυτή , το μυαλό ζει τη στιγμή αλλά ταυτόχρονα δεν τη ζει γιατί στο επίπεδο που βρίσκεται η "στιγμή" είναι αιώνια. Δεν ξέρω αν βοήθησα. Σε πραγματικό επίπεδο πάντως φίλε Κώστα το θεωρώ αδύνατο να ζούμε τη στιγμή σε όλο της το είναι , όντας περιτρυγυρισμένοι από τόσα πράγματα αλλά και χαμένοι σε ένα κυκεώνα σκέψεων που το μόνο που κάνουν είναι το ακριβώς αντίθετο.Να μας απομακρύνουν από τη στιγμή. Συγχαρητήρια για το θέμα που έθιξες.
ΚωσταςΜέλος
Φιλε alexeyev1970 πολυ ωραια τα ειπες.
Συμφωνω οτι το να ζεις το τωρα ολοκληρωτικα ειναι δυσκολο ως και ακατωρθοτο.
Δεν ξερω σε τι διασταση βρισκεσαι οταν το μυαλο αδειαζει απο τις σκεψεις αλλα ειναι υπεροχα.
Συμφωνω οτι το να ζεις το τωρα ολοκληρωτικα ειναι δυσκολο ως και ακατωρθοτο.
Δεν ξερω σε τι διασταση βρισκεσαι οταν το μυαλο αδειαζει απο τις σκεψεις αλλα ειναι υπεροχα.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
scorpio_xΜέλος
Καλησπέρα αν είστε ακόμη εδώ...
Όταν βρέθηκα κοντά στον θάνατο τότε συνειδητοποίησα πόσες χαμένες στιγμές είχα αφήσει πίσω μου..
Τώρα χαίρομαι με τον ήλιο που ξημερώνει..
Τώρα χαίρομαι με κάθε σταγόνα βροχής που κυλάει στο μέτωπο μου..
Τώρα χαίρομαι που είσαι στο πλευρό μου εσύ..
quote:Κι όμως, όλοι το νιώσαμε ,στιγμιαία έστω, αγγίξαμε το άπειρο, νιώσαμε τον παλμό του σύμπαντος. Μια πλέρια στιγμή, που μας διαπέρασε σα γαργαρο νερό, μέσα απο κάθε πόρο μας και εκσφενδόνισε το είναι μας στα βάθη και στα ύψη όλακερου του κόσμου και λύτρωσε την ύπαρξη μας βουτώντας την στο αληθινό βάπτισμα αυτό που μας ενώνει κι όχι αυτό που μας χωρίζει, κι όλα καθάρισαν στη στιγμή αυτή.
Συμφωνω οτι το να ζεις το τωρα ολοκληρωτικα ειναι δυσκολο ως και ακατωρθοτο.
Κι όλα αυτά σε μια στιγμή;
Μια στιγμή ή....
Χώρος και χρόνος χάθηκε
κι αιωρούμασταν
στην κούνια του απείρου
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
matrxΜέλος
quote:ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΠΑΛΙΟΤΕΡΟ ΤΗΣ ΜΙΑ.ΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΛΟΓΙΑ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΛΛΑΖΑΝ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ.
Το να βιωνουμε την καθε στιγμη με μια μοναδικοτητα χρειαζεται η ψυχη του καθε ανθρωπου να εχει ξεπερασει τα δεσμα της προσωπικοτητας του που τον εχουν διαμορφωσει με τους κανονες της κοινωνιας. Οταν ο ανθρωπος θα απελευθερωθει απο αυτα τα δεσμα θα μπορεσει να ειναι στην καθε στιγμη οπου εκει δεν υπαρχει ο οχρονος οπως τον βιωνουμε τωρα
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ