- ΠΟΣΟ ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ (ΕΠΙΓΝΩΣΗ) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Το εχετε σκεφτει ποτε?
Ποσο ειμασται συγκεντρωμενοι στην στιγμη,σε οτι λεμε και κανουμε,
ποσο συναισθηση εχουμε.
Το μυαλο μας ταξιδευει παντου και κυριως σε προβληματα,ανησυχιες και διαφορα την στιγμη που π.χ. παρακολουθουμε ενα εργο.
Εκεινη την στιγμη χανουμε πολλα επεισοδια της στιγμης.
Ποσο ζουμε τις ανησυχιες μας και τις φοβιες μας εντονα στο μυαλο μας (ασχετα αν δεν εχουμε αντιμετωπισει ποτε αυτο που τρεμουμε και ισως ποτε να μην τυχει,αλλα και μονο που το εχουμε στο μυαλο μας και μας απασχολει ειναι σαν να το βιωσαμε) και οχι την πραγματικοτητα που υπαρχει γυρω μας?
Αυτη την στιγμη που γραφω αυτο το θεμα το μυαλο μου ταξιδευει σε παρα πολλα,δεν εχω ιδιαιτερα επιγνωση το οτι παταω τα πληκτρα στο πληκτρολογιο,οτι καθομαι σε ενα καθισμα.
Το θεμα αυτο το ανοιγω για να συζητησουμε και να ακουστουν γνωμες επι του θεματος.
Δοκιμαστε οποιος επιθυμει οταν κανετε οτιδηποτε να προσπαθησετε να εισται μονο σε αυτο επικεντρωμενοι και σε τιποτα αλλο.
Ισως να εκπλαγειται το πως θα νιωσετε.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
Μία από της βασικές αρχές του σκεπτόμενου ανθρώπου (γενικά του ανθρώπου, ανεξαρτήτου προσδιορισμού) πρέπει να είναι και αυτή. Το να ζεις (βιώνεις) την στιγμή.
Προσωπικά, δεν ζω πάντοτε την στιγμή, το μυαλό μου συνήθως ‘πεταρίζει’. Κάτι για το οποίο πάρα πολλές φορές έχω ‘μετανιώσει’.
Δεν είναι αναγκαστικό να ζεις! κάτι το οποίο θεωρείς εσύ! σημαντικό, μα το σπουδαίο και ίσος το ποιο δύσκολο, είναι το να ζεις την στιγμή μιας απλής καθημερινής κατάστασης. Εκεί θεωρώ πως βρίσκετε και το μεγαλείο.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ευτυχία. Διαρκεί, μια μόνο στιγμή. Όλοι μας όμως βιώσαμε την ευτυχία. Ήταν μια στιγμή που την απολαύσαμε, πλημμύρισε ολόκληρη η ύπαρξή μας με αυτήν. Δεν μπορέσαμε να το αποφύγουμε. Δεν κατορθώσαμε, δεν προλάβαμε ούτε καν να σκεφτούμε.
Εάν αυτό συνέβαινε με όλες της στιγμές της ζωής μας, τότε θα νιώθαμε πως ζούμε χιλιάδες χρόνια και ας έχουμε ζήσει μόνο μία ημέρα η μια ώρα.
Θεωρώ πως η εμπειρία, στηρίζετε στην στιγμή. Το ίδιο και η ωρίμανση.
Συγχαρητήρια Κώστα για το θέμα που δημιούργησες.
Αφορμη που ανοιξα αυτο το θεμα ειναι επειδη απο μικρος χαθηκα στις σκεψεις μου,στους φοβους μου και εχανα την στιγμη.
Το εχω βιωσει για πολλα χρονια σε μεγαλο βαθμο και πιστευω οτι ολοι οι ανθρωποι το βιωνουν λιγο η πολυ. (Ταπεινη μου γνωμη)
Πιστευω οτι ελαχιστοι εχουμε συναισθηση ολοκληρωτικη του τι λεμε και τι κανουμε.
Ακομα και οταν ειμαστε στο σπιτι μας και κανουμε οτιδηποτε (ακουμε μουσικη,βλεπουμε μια ταινια) ποτε δεν ειμαστε 100% στην στιγμη.
Ασε οταν ειμαστε εξω και παμε για δουλειες εκει να δεις ποσα "επεισοδια" χανουμε απο το περιβαλον γυρω μας.
Το μυαλο μας ταξιδευει εδω και εκει (κυριως σε ανυσηχιες και αρνητικες σκεψεις) και ειμασται οπου μπορεις να φανταστεις εκτος απο το τωρα.
Δεν νιωθουμε 100% τον αερα στο περιβαλον (ασχετα αν ειναι βλαβερος τωρα πια),τα ποδια μας να πατανε στον δρομο,τα παντα που υπαρχουν γυρω μας,μονο μερικα αποσπασματα καταγραφουμε φευγαλεα με την ακρη του ματιου μας.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
Edited by - Κωστας on 10/12/2003 19:43:34
quote:
Καλησπεριζω τους παντες και μπαινω στο θεμα.Το εχετε σκεφτει ποτε?
Ποσο ειμασται συγκεντρωμενοι στην στιγμη,σε οτι λεμε και κανουμε,
ποσο συναισθηση εχουμε.Το μυαλο μας ταξιδευει παντου και κυριως σε προβληματα,ανησυχιες και διαφορα την στιγμη που π.χ. παρακολουθουμε ενα εργο.
Εκεινη την στιγμη χανουμε πολλα επεισοδια της στιγμης.Ποσο ζουμε τις ανησυχιες μας και τις φοβιες μας εντονα στο μυαλο μας (ασχετα αν δεν εχουμε αντιμετωπισει ποτε αυτο που τρεμουμε και ισως ποτε να μην τυχει,αλλα και μονο που το εχουμε στο μυαλο μας και μας απασχολει ειναι σαν να το βιωσαμε) και οχι την πραγματικοτητα που υπαρχει γυρω μας?
Αυτη την στιγμη που γραφω αυτο το θεμα το μυαλο μου ταξιδευει σε παρα πολλα,δεν εχω ιδιαιτερα επιγνωση το οτι παταω τα πληκτρα στο πληκτρολογιο,οτι καθομαι σε ενα καθισμα.
Το θεμα αυτο το ανοιγω για να συζητησουμε και να ακουστουν γνωμες επι του θεματος.
Δοκιμαστε οποιος επιθυμει οταν κανετε οτιδηποτε να προσπαθησετε να εισται μονο σε αυτο επικεντρωμενοι και σε τιποτα αλλο.
Ισως να εκπλαγειται το πως θα νιωσετε.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΔΙΚΟ.
ΔΕΝ ΤΗ ΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ. ΕΓΚΛΩΒΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣ ΣΕ ΧΙΛΙΟΥΣ ΔΥΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ.
ΠΙΑΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙ 2 Η 3 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΑΖΙ, Ο ΝΟΥΣ ΤΡΕΧΕΙ ΜΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΦΩΤΟΣ ΘΑΡΡΕΙΣ, ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ, ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΝΑ ΒΡΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟΥΣ. ΚΑΙ ΧΑΝΩ ΜΥΡΙΑΔΕΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΑΝΕΙΠΩΤΗ ΧΑΡΑ, ΚΙ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΦΩΣ.
ΘΑ ΔΟΚΙΜΑΣΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΠΡΑΞΗ, ΝΑ ΒΙΩΝΩ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΟΜΟΡΦΟ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. ΩΡΑΙΟ ΘΕΜΑ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Και εγω τωρα αρχισα αυτη την τεχνικη. Πολυ απλα με οτι ασχολουμαι να προσπαθω να ειναι μονο εκει το μυαλο μου και πουθενα αλλου!
Ολοκληρωτικα στην στιγμη και στο τωρα χωρις βιασυνη αλλα με επιγνωση και ολοκληρωτικη επαφη των συναισθηματων και ολων των αισθητηριων οργανων.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
quote:
Να σαι καλα Αφροδιτη.
Και εγω τωρα αρχισα αυτη την τεχνικη. Πολυ απλα με οτι ασχολουμαι να προσπαθω να ειναι μονο εκει το μυαλο μου και πουθενα αλλου!
Ολοκληρωτικα στην στιγμη και στο τωρα χωρις βιασυνη αλλα με επιγνωση και ολοκληρωτικη επαφη των συναισθηματων και ολων των αισθητηριων οργανων.H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΩΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΠΟΤΕ, Η ΔΕΝ ΤΟ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΚΑΝ.
ΜΕΡΙΚΟΙ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΛΑ...ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
quote:quote:
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΩΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΠΟΤΕ, Η ΔΕΝ ΤΟ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΚΑΝ.
ΜΕΡΙΚΟΙ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΛΑ...ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
To καταλαβα αυτο Αφροδιτη και ειναι κριμας απο τον Θεο. Ειδικα αν εχουμε ενσαρκωθει για αυτο τον λογο κυριως.
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
"Όντας πεινασμένος φάε το ρύζι σου
όντας κουρασμένος κλείσε τα μάτια σου.
Οι ανοήτοι άνθρωποι θα γελάν μαζί μου
μα οι σοφοί άνθρωποι θα καταλάβουν τι εννοώ."
Λιν-Τσι
το ζητημα ειναι να ικανοποιείς τον εαυτό σου διοτι μόνο ετσι θα μάθεις.
θελεις , θελεις ,θελεις και στο τέλος ολα αυτά που τραβηξες για να το αποκτησεις σου φαίνονται ασημαντα μαζί και αυτο που απέκτησες.
Πιστευω όμως οτι πρέπει να ικανοποιύμε τον εαυτό μας ωστέ να γνωριζουμε τι ήταν αυτο που κερδίσαμε ή χασαμε παρα να μενουμε θεατές σε ενα κοσμο που στριφογυριζει...
χανουμε "στιγμές" συνεχως αλλα το νοημα ειναι οτι το συνηδητοποιουμε και αυτο ειναι προς όφελος μας...
...αυτό ειναι που κανει τη διαφορά στον ανθρωπο που "ζει για να δουλευει" και στον ανθρωπο που "δουλευει για να ζει"
προσπαθω να νοιωσω την ομιλια του ανεμου και ολα οσα εχει να μου πει....
προσπαθω να πιασω τα κυματα τις στιγμης ,την ωρα που "σκαει" μπροστα στην υπαρξη μου....
προσπαθω να υπαρχω...
με ολοκληρο το ειναι μου...
σε τεσσερις τοιχους μεσα ειμαι..μα προσπαθησα να νοιωσω....την φυση μου....
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
quote:
προσπαθω να ακουσω τον ηχω που κανει η σταγονα της βροχης,οταν πεφτει ..προσπαθω να νοιωσω την ομιλια του ανεμου και ολα οσα εχει να μου πει....
προσπαθω να πιασω τα κυματα τις στιγμης ,την ωρα που "σκαει" μπροστα στην υπαρξη μου....
προσπαθω να υπαρχω...
με ολοκληρο το ειναι μου...
σε τεσσερις τοιχους μεσα ειμαι..μα προσπαθησα να νοιωσω....την φυση μου....
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Πολυ ομορφο φιλε Μανο 
H zωη ειναι ενα συντομο σχολειο...
Ο Κάρλος Καστανέντα προτείνει να σκεφτόμαστε ότι ο θάνατός μας συνεχώς βρίσκεται λίγο πίσω από τη δεξιά ωμοπλάτη μας.
Λίγο μακάβριος... αλλά αποτελεσματικός τρόπος να είμαστε στη στιγμή, για όσο μπορεί κανείς να το θυμάται.
Ζήσε τη στιγμή!
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ.
quote:
ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Ο ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ.ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ;
Απ' ό,τι μπορώ να θυμηθώ, προτείνει την επαγρύπνηση στα συναισθήματά μας και την τεχνική της αναβίωσής τους, με σκοπό την απελευθέρωση της εγκλωβισμένης συναισθηματικής ενέργειας.
Είναι κάτι που το θεωρώ πολύ καλό να το κάνει κανείς, αλλά και πολύ δύσκολο ταυτόχρονα.
Ζήσε τη στιγμή!
quote:Vasika h alh8eia einai pws leei oti vriskete sta aristera mas panta:P Ayth h didaskalia eixe kapoia vash, alla to 8ema as mhn to analusoyme sto se poia katey8ynsh vriskete:) Thn kalhterh analush ayths ths katastashs thn exw dei se ena vivlio tou 1806 "H 8yra Ths Metaneias" Opoy e3hgei analutikotera ayto poy elege o Castaneda (Se praktiko epipedo) oti o 8anatos mas einai o kalhteros mas sumvoulos, ka8e stigmh mporei na einai h teleutaia mas stigmh. O kalhteros mas filos einai o 8anatos, giati otan den 3eroume ti na kanoyme mporoume na ton "symvouleftoume". Kapoios mporei na pei oti "ok, an einai na pe8anw den kanw tipote mexri na pe8anw". To 8ema einai oti an ma8eis oti 8a pe8aneis se ligo kairo kai ta parathseis ola apo twra, einai san na ta exeis parathsei edw kai poly kairo, prepei kai thn teleutaia sou stigmh na dras opws 8a drouses panta. Me thn kardia, panta xaroymenos kai me 8arros!
Ο Κάρλος Καστανέντα προτείνει να σκεφτόμαστε ότι ο θάνατός μας συνεχώς βρίσκεται λίγο πίσω από τη δεξιά ωμοπλάτη μας.
Φυσικά και ο θάνατός μας είναι ο καλύτερός μας σύμβουλος, εφόσον ο,τιδήποτε πράττουμε το πράττουμε σαν να είναι η τελευταία φορά που το κάνουμε.
Είχα την αίσθηση ότι ο Καστανέντα έλεγε για το θάνατο πίσω δεξιά, αλλά μπορεί να μη θυμάμαι καλά. Σημασία, άλλωστε, έχει το αποτέλεσμα αυτής της σκέψης.
Υ.Γ. Παράκληση να γράφουμε με ελληνικούς χαρακτήρες, γιατί οι λατινικοί είναι δυσανάγνωστοι.
Ζήσε τη στιγμή!
Υπαρχουμε παντα αναμεσα σε δυο στιγμες,που ο χρονος τις εχει καταδικασει σαν παραχαρακτες της ευτυχιας,σ ενα ονειρο που αργει να φανει σε μια νυχτια αγρυπνιας αναστρη...
μα οι αγγελοι στεφανωνουν τα ονειρα και ολα γυρω γιορτη.
Οι λεξεις ειναι μονο speculation
(Aπο το λατινικο κατοπτρο):
Ψαχνουν αλλα δεν βρισκουν το νοημα της μουσικης.
Βλεπουν μονο τις ποζες του ονειρου...
ΟΜ
dsm
πραγματι ειναι αναγκαιο να 'βιωνουμε' την καθε στιγμη.Και τουτο διοτι μονον ετσι μπορουμε να ειμαστε σε συνεχη συνειδησιακη εγρηγορση, που με την σειρα της θα μας επιτρεψει να αντιληφθουμε την θεση μας μεσα στον κοσμο και αρα να μπορεσουμε να την 'βελτιωσουμε'.
Αυτη η γενικοτερη σταση ειναι, και πρεπει να ειναι, μια καλοδουλεμενη και τεκμηριωμενη αποφαση του ατομου που θα την υιοθετησει.Ειδαλλως, το ιδιο το ατομο, δεν θα μπορεσει να εισπραξει οφελη ικανα να τον οδηγησουν στο επομενο σταδιο.
Αφου εχουμε αναγνωρισει την αναγκαιοτητα μιας τετοιας στασης θα πρεπει να την 'επιβαλλουμε' στην προσωπικοτητα μας.Και εδω ειναι το δυσκολο σημειο ολης της διαδικασιας.
Ουδεις μπορει να τα βαλει κατα μετωπο μαζι της.Οποιος το εκανε τρελαθηκε.
Η προσωπικοτητα μας εχει το εξης χαρακτηριστικο: χαιρεται σε οποιαδηποτε κατασταση εχει συνηθισει και ετσι 'ξεβολευεται' απ' αυτη με εντονη 'απροθυμια'.Αυτο το χαρακτηριστικο της,δλδ το οτι εχει την ικανοτητα να συνηθιζει παντου, ειναι και το αδυνατο σημειο της, αυτο που χρησιμοποιει ο ανθρωπος για να την μεταφερει σε μια αλλη.Ειναι μια διαδικασια αργη και μοιαζει επιπονη.Αλλα ο εξυπνος αναβατης της βλεπει τον στοχο και δεν αποθαρυνεται.Αναγνωριζει ο ιδιος,ηδη απο τα πρωτα βηματα αυτης της αυτοεκπαιδευσης, τα μεγαλα ωφελη που αποκομιζει.Ο ιδιος ο χρονος παιρνει μια αλλη διασταση καθως αρχιζει και μπαινει κατω απο τον ελεγχο του ατομου.Οι αισθησεις του οξυνονται και αρχιζει να αντιλαμβανεται πραγματα που σημαινουν οτι βρισκεται στο κατωφλι της διορασης.Η διαχειριση της ιδιας του της ενεργειας τον κανει να μην την σπαταλα ανοητα, αλλα να διοχετευει την αισθητικοτητα του κατα το δικο του δοκουν.Αυτη η οικονομια τον κανει πιο δυνατο ,οσον αφορα την αιθερικοτητα του, με αποτελεσμα κοντα του να προσελκυει αλλες αδυναμες προσωπικοτητες που χρειαζονται το δικο του περισευμα ενεργειας.Καιεδω μπαινουν οι πλεον σημαντικοι κινδυνοι για τον ιδιο και αναδεικνυουν την αναγκη της πληρως ενσυνειδητου αρχικης του αποφασεως(αλλα αυτο ειναι αλλης ωρας αντικειμενο).
Προσωπικα διαφωνω με τον 'εκβιασμο' της προσωπικοτητας οχι για κανεναν αλλον λογο αλλα για το ανωφελο της προσπαθειας.Ειναι μια σταση ζωης και οχι μια σταση στιγμης.Επιτυγχανεται δλδ με εργασια πανω στην ιδια την προσωπικοτητα, κατιπου απαιτει την συνεργασια αυτης ωστε να καθοδηγηθει και οχι να ακυρωθει.
Ο δεξιος ωμος κατα τους θεραπευτες αντιστοιχει στην συναισθηματικη καρδια και ο αριστερος "αντιπροσωπευει" το αυτονομο νευρικο συστημα(κανοντας τον ετσι ιδιαιτερα σημαντικο σημειο εργασιας για τους υπνωτιστες).
Το να βιωνουμε την καθε στιγμη με μια μοναδικοτητα χρειαζεται η ψυχη του καθε ανθρωπου να εχει ξεπερασει τα δεσμα της προσωπικοτητας του που τον εχουν διαμορφωσει με τους κανονες της κοινωνιας. Οταν ο ανθρωπος θα απελευθερωθει απο αυτα τα δεσμα θα μπορεσει να ειναι στην καθε στιγμη οπου εκει δεν υπαρχει ο οχρονος οπως τον βιωνουμε τωρα.Θα ζει την ΖΩΗ, και δεν θα επβιωνει για να ζησει.