- "" ΗΛΙΑΚΕΣ"" ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Σε αντίθεση με την κοσμολογική σταθερά, μπορεί να είναι σε θέση να εξηγήσει την πραγματική ποσότητα της σκοτεινής ενέργειας στο σύμπαν.
Η ενέργεια σε αυτά τα κοσμικά είδη εξαρτάται από την ακριβή ώρα που ξεκίνησε ο πληθωρισμός.
Μια εύλογη στιγμή είναι περίπου 10 τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, όταν το σύμπαν ψύχθηκε κάτω από μια κρίσιμη θερμοκρασία και διασπάστηκε ο ηλεκτρομαγνητισμός από την ασθενή πυρηνική δύναμη για να μείνουν μόνες.
Η Φυσική θα είχε υποστεί ένα ξαφνικό σοκ, αρκετή ίσως να προβλέψει την ώθηση για να έρθει ο πληθωρισμός.
Εάν ο πληθωρισμός δεν συνέβη σε αυτή την "ηλεκτρασθενή μετάβαση", οι Beltrán και Maroto υπολογίζουν ότι θα έχουν παραχθεί κοσμικοί τρόποι με ενεργειακή πυκνότητα κοντά σε αυτή της σκοτεινής ενέργειας .
Η συμφωνία τους είναι μία τάξη μεγέθους μόνο, αλλά δεν μπορεί να θεωρείται καθόλου ότι ταυτίζονται. Σε σύγκριση με την κοσμολογική σταθερά, ωστόσο, είναι ελαφρώς θαυματουργή.
Η θεωρία θα μπορούσε επίσης να εξηγήσει και το μυστήριο της ύπαρξης των κοσμικών μαγνητικών πεδίων μεγάλης κλίμακας . Μέσα σε γαλαξίες βλέπουμε ένα αλάνθαστο σημάδι των μαγνητικών πεδίων, επειδή αυτά στρέφουν το επίπεδο πόλωσης του φωτός. Αν και ο ταραχώδης σχηματισμός καθώς και η ανάπτυξη των γαλαξιών θα μπορούσε να προωθήσει ένα προϋπάρχον πεδίο, δεν είναι σαφές από πού προέρχονται τα πεδία.
Και το πιο περίεργα ακόμη είναι πως υπάρχουν μαγνητικά πεδία σε άδειες – ερημικές – περιοχές του σύμπαντος .
Η επίδραση τους παρατηρήθηκε το 2010 από τους Andrii Neronov και Ievgen Vovk στο Αστεροσκοπείο της Γενεύης .
Κάποιοι μακρινοί γαλαξίες εκπέμπουν έντονες ακτίνες γάμμα με ενέργειες στην περιοχή των Tera eV.
Αυτά τα εξαιρετικά ενεργητικά φωτόνια θα πρέπει να αφήνουν ίχνη στο φως των άστρων στην πορεία τους προς εμάς, δημιουργώντας ζεύγη ηλεκτρονίων και ποζιτρονίων που με τη σειρά τους θα ενισχύσουν άλλα φωτόνια έως τις ενέργειες των γάμμα φωτονίων, περίπου, 100 GeV.
Το πρόβλημα είναι ότι οι αστρονόμοι βλέπουν σχετικά ένα μικρό μέρος αυτής της δευτερογενούς ακτινοβολίας.
Οι Neronov και Vovk προτείνουν ότι αυτό οφείλεται σε ένα διάχυτο μαγνητικό πεδίο που τυχαία κάμπτει την πορεία των ηλεκτρονίων και ποζιτρονίων, καθιστώντας τις εκπομπές τους περισσότερο διάχυτες .
"Είναι δύσκολο να εξηγήσουμε τα κοσμικό μαγνητικά πεδία στις μεγαλύτερες κλίμακες με τους συμβατικούς μηχανισμούς”, λέει ο αστροφυσικός του Larry Widrow από το Πανεπιστήμιο στο Οντάριο .
"Η ύπαρξή τους στα κενά διαστήματα μπορεί να σηματοδοτεί έναν εξωτικό μηχανισμό."
Μια άποψη λέει ότι οι γιγαντιαίες ρωγμές στον χωροχρόνο, που ονομάζονται κοσμικές χορδές, τα ‘κτυπούν’.
Όμως, με τον σκοτεινό μαγνητισμό , μια τέτοια λύση (με την επίκληση των κοσμικών χορδών) θα ήταν περιττή.
Όπως και με τους γιγάντιους κοσμικούς τρόπους, ο σκοτεινός μαγνητισμός θα πρέπει επίσης να οδηγεί σε μικρότερα διαμήκη κύματα να αναπηδούν γύρω από το σύμπαν. Αυτά τα κύματα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μαγνητισμό σε μεγαλύτερες κλίμακες και σε άδειους χώρους.
Κατ ‘αρχάς, οι Beltrán και Maroto είχε κάποιους ενδοιασμούς. "Είναι πάντα επικίνδυνο να τροποποιήσετε μια καθιερωμένη θεωρία” , λέει ο Beltrán .
Ο κοσμολόγος Σον Κάρολ στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας απηχεί αυτή την ανησυχία. "Υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι με την άποψη ότι οι ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις είναι διαφορετικές από ό, τι βλέπουμε στην πραγματικότητα”.
Όμως, οι δύο φυσικοί σύντομα επιβεβαιώθηκαν. Παρόλο που αυτή η θεωρία σημαίνει ότι κοσμικά και διαμήκη μπορεί να γίνουν αισθητά, το μόνο πράγμα που μπορεί να δημιουργήσουν είναι ένα εξαιρετικά ισχυρό βαρυτικό πεδίο, σαν το απωστικό πεδίο που ξεπήδησε την εποχή του πληθωρισμού .
Έτσι, εντός του ατόμου, σε όλα τα πειράματα του εργαστηρίου μας, και εκεί έξω μεταξύ των πλανητών, ο ηλεκτρομαγνητισμός συμπεριφέρεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όπως προβλέπει η QED .
Ο Carroll πάντως δεν έχει πεισθεί.
Αλλά κάποιοι άλλοι, όπως ο Gonzalo Olmo , ένας κοσμολόγος στο Πανεπιστήμιο της Βαλένθια, ενώ ήταν αρχικά επιφυλακτικός τώρα είναι ενθουσιασμένος :
“Η ιδέα τους είναι φανταστική. Αν κβαντίσουμε τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία σε ένα διαστελλόμενο σύμπαν, το αποτέλεσμα ακολουθεί κατά φυσικό τρόπο”.
Πώς λοιπόν θα μπορούσαμε να ξέρουμε αν η ιδέα τους είναι σωστή ;
Ο σκοτεινός μαγνητισμός δεν είναι τόσο εύκολο να ελεγχθεί .
Είναι σχεδόν αμετάβλητος, και θα τεντώσει το διάστημα σχεδόν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όπως κάνει η κοσμολογική σταθερά.
Έτσι δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις δύο ιδέες, εκτός κι αν απλά παρακολουθήσουμε πώς έχει αλλάξει η κοσμική επιτάχυνση με την πάροδο του χρόνου .
Αρχαία σήματα .
Αντίθετα, η θεωρία αυτή θα μπορούσε να αμφισβητηθεί εξερευνώντας το κοσμικό υπόβαθρο μικροκυμάτων, μια θάλασσα ακτινοβολίας που είχε εκλυθεί όταν το σύμπαν ήταν λιγότερο από 400.000 ετών.
Σε αυτή την ακτινοβολία έχουν αποτυπωθεί τα αρχικά κύματα της πυκνότητας της ύλης που προκλήθηκαν από τον πληθωρισμό, και αυτό μπορεί να φέρει ένα άλλο αρχαίο σήμα .
Η αναταραχή του πληθωρισμού θα πρέπει να είχε ενεργοποιήσει τα βαρυτικά κύματα, που είναι η διάδοση των στρεβλώσεων του χωροχρόνου, τα οποία εκτείνονται και συμπιέζονται καθώς κινούνται.
Αυτά τα κύματα θα πρέπει να επηρεάζουν την πόλωση των κοσμικών μικροκυμάτων, με ένα διακριτικό τρόπο, ο οποίος θα μπορούσε να μας πει για τον χρόνο και την βία του πληθωρισμού.
Το διαστημόπλοιο Πλανκ της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας θα μπορούσε να εντοπίσει ακριβώς αυτή την υπογραφή .
Αν το Planck ή μια μελλοντική αποστολή διαπιστώσει ότι ο πληθωρισμός συνέβη πριν από την ηλεκτρασθενή μετάβαση, σε υψηλότερη κλίμακα της ενέργειας, τότε το γεγονός αυτό θα αποκλείσει τον σκοτεινό μαγνητισμό στην τρέχουσα μορφή του.
Ο Olmo πιστεύει ότι η θεωρία μπορεί να χρειαστεί ούτως ή άλλως κάποιες αριθμητικές μικροαλλαγές, έτσι ώστε να μην μπορεί να αποβεί μοιραία, αν και θα ήταν πλήγμα να χαθεί η σχέση μεταξύ της ηλεκτρασθενούς μετάβαση και της σωστής ποσότητας της σκοτεινής ενέργειας.
Μια μέρα, θα μπορούσαμε να είμαστε σε θέση να δούμε το συστραφέν φως του σκοτεινού μαγνητισμού .
Στην παρούσα ενσάρκωση του με τον πληθωρισμό στην ηλεκτρασθενή κλίμακα, τα διαμήκη κύματα θα έχουν όλα τα μήκη κύματος μεγαλύτερα κατά μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χιλιόμετρα, μεγαλύτερα και από την απόσταση της Γης έως τον ήλιο.
Η ανίχνευση ενός τέτοιου κύματος σήμερα δεν είναι εφικτή, αλλά στο απώτερο μέλλον ίσως είναι δυνατόν να μετρήσουμε τέτοια κύματα χρησιμοποιώντας διαστημικά ραδιο-τηλεσκόπια που να συνδέονται ακόμα και πέρα από το ηλιακό σύστημα .
Εάν ο πληθωρισμός έγινε νωρίτερα σε ακόμη υψηλότερες τιμές της ενέργειας, όπως προτείνεται από τον Olmo, τότε μερικά από αυτά τα διαμήκη κύματα θα μπορούσαν να είναι πολύ μικρότερα.
Έτσι, θα μπορούσαν να ανιχνευτούν με μία τεχνολογία βασισμένη πάνω στη Γη.
Ο Beltrán δείχνει ότι μπορεί να ανιχνευθούν με το Square Kilometer Array – μια τεράστια συστοιχία ραδιοτηλεσκοπίων που αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία εντός της επόμενης δεκαετίας.
Εάν αυτά τα σκοτεινά ηλεκτρομαγνητικά κύματα μπορούν να δημιουργηθούν από ισχυρά βαρυτικά πεδία, τότε θα μπορούσαν επίσης να παραχθούν από τα ισχυρότερα πεδία στον Κόσμο σήμερα, αυτά που δημιουργούνται γύρω από τις μαύρες τρύπες .
Ο Beltrán , δείχνει ότι τα κύματα αυτά μπορεί να εκπέμπονται από την γιγάντια μαύρη τρύπα στο κέντρο του Γαλαξία μας.
Μπορεί να είναι αρκετά μικρά για να τα δούμε – αλλά θα μπορούσαν εύκολα να είναι μόλις αόρατα. Οι Beltrán και Maroto σκοπεύουν να κάνουν τους υπολογισμούς για να το μάθουμε .
Ένα πράγμα που έχουν υπολογίσει οι ερευνητές από τη θεωρία τους είναι η τάση (voltage) του σύμπαντος.
Η αρχική τάση των τεράστιων κυμάτων πριν τον πληθωρισμό ήταν μηδέν, όταν δημιουργήθηκαν κατά τη στιγμή του πληθωρισμού, και επεκτάθηκε σταθερά.
Σήμερα, έχει φθάσει σε μια τιμή περίπου 1027 βολτ, ή ένα δισεκατομμύριο δισεκατομμυρίων gigavolts .
Αυτή όμως η τάση δεν μπορεί πουθενά να εκφορτιστεί .
Εκτός, δηλαδή, κι αν κάποια άλλη παράξενη ιδιοτροπία της κοσμολογίας φέρει ένα παράλληλο σύμπαν γύρω από το δικό μας .
Η συνάντηση τους πιθανώς να καταστρέψει το δικό μας σύμπαν όπως το γνωρίζουμε, αλλά τουλάχιστον στη συνέχεια το σκοτεινό και μοναχικό μέλλον μας θα τελειώσει με τη μητέρα όλων των κεραυνών, εκφορτίζοντας την κοσμική τάση των 1027 βολτ .
Πηγή: New Scientist
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η συνάντηση τους πιθανώς να καταστρέψει το δικό μας σύμπαν όπως το γνωρίζουμε, αλλά τουλάχιστον στη συνέχεια το σκοτεινό και μοναχικό μέλλον μας θα τελειώσει με τη μητέρα όλων των κεραυνών, εκφορτίζοντας την κοσμική τάση των 10<27> (δέκα στην 27η δύναμη) βολτ.
Πηγή: New Scientist
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
. . .quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ (29/06/2013) :quote:
--------------------------------------------------------------------------------Η ταχύτητα του φωτός δεν είναι όριο .
--------------------------------------------------------------------------------
Φυσικά και δεν είναι.Πρός μεγάλη απογοήτευση του Αλβέρτου.
Η κβαντική φυσική, μας έδωσε ήδη έναν ορισμό του ανωτάτου ορίου της ταχύτητας.Και αυτη είναι η ακαριαία.
Η σύζευξη.Ο εναγκαλισμός, όπου τα πάντα αλληλοσυνδέονται.
Μόνο η ύπαρξη πλάσματος και κατά συνέπεια ηλεκτρισμού, μπορεί να δώσει εξήγηση σε αυτο το φαινόμενο.
Ας δούμε , λοιπόν , γιατί η ταχύτητα του φωτός δεν είναι όριο .
Θα εξετάσουμε , λοιπόν , το θέμα αυτό , εντός των πλαισίων της υπόθεσης ισχύος της θεωρίας της Μεγάλης ΄Έκρηξης .
Απάντηση στο τι γνωρίζομε σήμερα για το Σύμπαν , για την ύλη και την ενέργεια έδωσε το διαστημικό όχημα WMAP (Wilkinson Microwave Anisotropy Probe) της NASA , που εκτοξεύθηκε το Φεβρουάριο του 2003 εξοπλισμένο με τα πλέον τέλεια όργανα για την εποχή του:
1) Μέτρησε και κατέγραψε τις μικρότατες ανισοτροπίες (διακυμάνσεις) των μικροκυμάτων, τις οποίες περιέγραφε η Πληθωριστική Θεωρία με ακρίβεια εκατομμυριοστού .
Η θεωρία αυτή υποστηρίζει ότι το Σύμπαν, μερικά τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μετά τη μεγάλη έκρηξη (Big Bang), πραγματοποίησε μία τυχαία αιφνίδια, τρομακτική διαστολή, με αποτέλεσμα τον τυχαίο σχηματισμό των αστεριών .
Το Σύμπαν αυτό είναι ένα ανοιχτό Σύμπαν και επίπεδο , που διαστέλλεται αέναα χωρίς καμπύλη. Δεν έχει δύο διαστάσεις, αλλά ακολουθεί την Ευκλείδεια Γεωμετρία. Τον πιο απλό τρόπο ανάπτυξης.
2) Τα άτομα και τα μόρια από τα οποία είμαστε φτιαγμένοι εμείς και ο γνωστός μας κόσμος, αποτελούν το 4% του συνολικού Σύμπαντος. Το 23% είναι Σκοτεινή Ύλη και το 73% είναι Σκοτεινή Ενέργεια . Είναι μία πρόταση που συμπληρώνει την Κοπερνίκεια Επανάσταση.
Όχι μόνο δεν είμαστε το κέντρο του Σύμπαντος, αλλά δεν είμαστε καν φτιαγμένοι από το βασικό υλικό του.
Τόσο η Σκοτεινή Ύλη όσο και η Σκοτεινή Ενέργεια λέγονται έτσι γιατί δεν ακτινοβολούν, άρα δεν είναι ορατές. Όμως το 2007 φωτογραφήθηκαν και οι δύο με υπερσύγχρονα τηλεσκόπια της NASA .
Όσον αφορά τη σύσταση της Σκοτεινής Ύλης, δεν τη γνωρίζουμε ακόμη. Όμως από τις φωτογραφίες μακρινών γαλαξιών οι επιστήμονες υποθέτουν ότι η Σκοτεινή Ύλη αποτελείται από χιλιάδες μικρούς “δορυφόρους” , οι οποίοι συνωστίζονται γύρω από το κεντρικό φωτοστέφανό της, αλληλεπιδρώντας μεταξύ τους.
Από το 1976 είχε διαπιστωθεί η αέναη διαστολή του Σύμπαντος .
Αίτιο αυτής είναι πλέον η Σκοτεινή Ενέργεια, της οποίας τη σύσταση δε γνωρίζουμε ακόμα, αλλά δρα σα να υπάρχει κάποια πανταχού παρούσα απωστική δύναμη που εκδηλώνεται στα όρια του Σύμπαντος, ενεργοποιώντας την επιταχυνόμενη διαστολή του χωρίς προοπτική ανάσχεσης .
Ένα βασικό σημείο της Θεωρίας της Σχετικότητας του Αϊνστάιν (1905) είναι ότι η ταχύτητα διάδοσης του φωτός στο κενό είναι 299.792,458 χιλιόμετρα/δευτερόλεπτο .
Όμως, η νεώτερη Κβαντική Φυσική μάς είπε ότι όταν πάμε σε διαστάσεις τόσο μικρές όπως τις καθορίζει η κλίμακα του Πλανκ, δεν έχουμε συμπεριφορά αντίστοιχη με το χωροχρόνο του Αϊνστάιν αλλά κάτι διαφορετικό, που το ονομάζουμε "Κβαντικό Αφρό" .
Για να γίνουν κατανοητά τα παραπάνω, θα μελετήσουμε το φως που έρχεται από πάρα πολύ μακρινά αστέρια.
Η αντίληψη που έχουμε όλοι μας είναι ότι το φως αυτό ταξιδεύει στο κενό. Ωστόσο, ισχύουν οι θεωρίες των τελευταίων 50 ετών περί "Κβαντικής Βαρύτητας", τίποτε δεν είναι απολύτως κενό, δεν υπάρχει δηλαδή απόλυτα κενός χώρος .
Αλλά τότε θα έπρεπε το φως να “διαθλάται” από τον Κβαντικό Αφρό του Διαστήματος και να φθάνει σε εμάς “φιλτραρισμένο”, δηλαδή με ταχύτητα ανάλογη με τη συχνότητα των σωματιδίων που συναντά .
Μολονότι η διαπίστωση αυτή μοιάζει με την ανάλυση του φωτός υπό το πρίσμα του Νεύτωνα, το “φιλτράρισμα” συχνοτήτων μάς δίνει αλλαγή στην ταχύτητα με την οποία ταξιδεύει το φως, δηλαδή η ταχύτητα διάδοσης του φωτός μεταβάλλεται με τη συχνότητα .
Στο τελευταίο πείραμα που έγινε το Δεκέμβριο του 2008 από την ομάδα του διάσημου Έλληνα καθηγητή Φυσικής του Πανεπιστημίου του Τέξας και ακαδημαϊκού κ. Δημήτρη Νανόπουλου , το δορυφορικό τηλεσκόπιο ακτινών Γάμμα Fermi είχε συλλέξει φωτόνια ηλικίας 11 δισ. ετών φωτός και αποδείχθηκε περίτρανα ότι η ταχύτητα διάδοσης του φωτός εξαρτάται από τη συχνότητά του .
http://www.tovima.gr/science/article/?aid=260576
Άρα η παλιά θεωρία του “Αιθέρα” επανέρχεται, η δε θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν πρέπει να διορθωθεί , (όπως έχω αναφέρει και παλαιότερα) .
Όμως, αυτός ο λογισμός του “φιλτραρίσματος” του φωτός μάς δίνει αφετηρία για να εξηγήσουμε και τη Σκοτεινή Ενέργεια, η οποία όπως είπαμε αποτελεί το 73% του Σύμπαντος.
Συμπέρασμα:
Εάν η ταχύτητα διάδοσης του φωτός μεταβάλλεται από τον Κβαντικό Αφρό της Σκοτεινής Ενέργειας, εάν η Σκοτεινή Ενέργεια δεν είναι σταθερή στο πέρασμα του χρόνου και εφόσον το Σύμπαν διαστέλλεται συνεχώς και ίσως μέχρι… νέκρωσης, μήπως αυτό το ψυχρό τέλος των υπερσυμπιεσμένων αστεριών μετά από μία Μεγάλη Έκρηξη (ένα Βig Bang) επαναλαμβάνεται συνεχώς ;
Μήπως, δηλαδή, έχουμε άπειρα παράλληλα Σύμπαντα, όπως μίλησε γι’ αυτά ο Θαλής ο Μιλήσιος ή όπως μιλά το Κοράνιο με τη ρήση: “Οι άγγελοι διανύουν σε μία ημέρα την απόσταση που διανύει το φεγγάρι σε χίλια δικά του χρόνια” .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ (29/6/2013) :quote:
--------------------------------------------------------------------------------Η αντιβαρύτητα είναι εφικτή .
--------------------------------------------------------------------------------
Ας απογοητεύσουμε λίγο και τον Ισαάκ!
Φυσικά και δεν υπάρχει βαρύτητα, αφού μιλάμε για πλάσμα και ηλεκτρισμό.
Υπάρχει μόνο δυναμικό και οι διαφορές αυτού.
Οταν έφαγε το μήλο κατακούτελα, ο Αϊζακ, δεν ευθυνόταν η βαρύτητα, αλλά η διαφορά δυναμικού, μεταξύ ατμόσφαιρας και εδάφους.Η ατμόσφαιρά μας, είναι αυτή που συγκεντρώνει ( μέσω ροής ) και διοχετεύει το δυναμικό, σε αντιδιαστολή με το γήϊνο ( πάλι μέσω ροής και αυτο ).
Απόδειξη αυτού, οι διαφορές της βαρύτητας σε διάφορα σημεία του πλανήτη, τα περίεργα φαινόμενα της κίνησης βαρέων αντικειμένων, αψηφώντας τους Νόμους του Αϊζακ,και η διαφορά της βαρύτητας σε άλλους πλανήτες με λιγότερο η καθόλου ατμόσφαιρα.
Ας συνεχίσουμε με το ίδιο σκεπτικό , για το θέμα της αντιβαρύτητας
Οι δύο αυτές προτάσεις , που προανέφερα στο προηγούμενο μήνυμα , δεν μπορούν να εξηγηθούν ακόμη επιστημονικά, αλλά μόνο ως παράδοξα και συμπτώσεις, λέγει η Επιστήμη.
Δεν έχουμε, δηλαδή, στιβαρά εργαλεία υπολογισμού που να μας επιτρέπουν την ερμηνεία των παραπάνω.
http://www.tovima.gr/science/article/?aid=260576
Αντίθετα, από όλες τις θεωρητικές προτάσεις που έχουν αναπτυχθεί για την επίτευξη ενός Ενιαίου Μοντέλου της Φυσικής, η μόνη ισχύουσα θεωρία είναι η Θεωρία των Χορδών ή, γενικευμένα, η Θεωρία των Μεμβρανών. Είναι η μόνη που μας εξηγεί, για παράδειγμα, γιατί το φωτόνιο επηρεάζεται από τον Κβαντικό Αφρό, ενώ το ηλεκτρόνιο όχι.
Η θεωρία αυτή των Χορδών/Μεμβρανών, όμως, προϋποθέτει την ύπαρξη πολλών διαστάσεων (10 - 11) για την ερμηνεία της “αδυναμίας” των βαρυτικών δυνάμεων και την ύπαρξη Παράλληλων Συμπάντων.
Όμως, άλλο πράγμα είναι η ύπαρξη διαφορετικών κόσμων και άλλο πράγμα η ερμηνεία που τους δίνεται εκ του προχείρου.
Έτσι δε γίνονται δεκτά από την Επιστήμη αξιώματα του τύπου της "ανθρωπικής αρχής", που λένε ότι όλα φτιάχτηκαν έτσι ώστε να υπάρξει ο άνθρωπος.
Γιατί αυτά δεν είναι Φυσική, αλλά Μεταφυσική.
Η μελέτη της Σκοτεινής Ενέργειας από τη Φυσική ίσως να οδηγήσει στην επίλυση του θέματος της Αντιβαρύτητας και στην κατασκευή Συσκευών Αντιβαρύτητας, με τις οποίες θα καταφέρουμε να διαφύγουμε στο Σύμπαν.
Έτσι, δεν αποκλείεται να φτάσουμε επιτέλους να αξιοποιήσουμε αυτή την ανεξάντλητη δύναμη της Σκοτεινής Ενέργειας.
Για να το επιτύχουμε όμως αυτό, χρειαζόμαστε μία "Ηλεκτρική Σκούπα", η οποία θα ρουφά από το Διάστημα αυτή την αστείρευτη Σκοτεινή Ενέργεια που θα μας επιτρέψει να υπερνικήσουμε τη Βαρυτική Έλξη που μας κρατά καθηλωμένους στον πλανήτη μας.
Είναι ένας στόχος μελλοντικός της Φυσικής.
Υπό κανονικές συνθήκες, το μεγάλο πείραμα του επιταχυντή LHC του CERN της Γενεύης έπρεπε να είχε ήδη ξεκινήσει από τις 10 Σεπτεμβρίου του 2008. Ωστόσο, μία λαθεμένη καλωδίωση οδήγησε στην καταστροφή 35 υπεραγώγιμων μαγνητών - από τους 1.600 που συνολικά διαθέτει -, με επακόλουθο την αναβολή του πειράματος για ένα περίπου έτος, ενός πειράματος που αποτελεί ένα γιγαντιαίο βήμα στην ανθρώπινη γνώση.
Μια από τις βασικές παραδοχές της Θεωρίας των Χορδών/Μεμβρανών είναι η εκδήλωση της Αντιβαρύτητας μέσω της Υπερσυμμετρίας.
Δηλαδή, για να ισχύει η θεωρία αυτή θα πρέπει να υπάρχουν στο Σύμπαν τα αντίθετα των στοιχειωδών σωματιδίων [όπως π.χ. για το αρνητικό ηλεκτρόνιο υπάρχει το ποζιτρόνιο (αντιηλεκτρόνιο), με ίδια μάζα αλλά ίσο θετικό ηλεκτρικό φορτίο].
Στον επιταχυντή LHC του CERN υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ότι θα βρούμε επιτέλους αυτά τα Υπερσυμμετρικά Σωματίδια.
Βέβαια, θα μπορούσαμε, αντί να περιμένουμε φωτόνια από μακρινούς γαλαξίες για να διαπιστώσουμε την εξάρτηση της ταχύτητας διάδοσης του φωτός από τη συχνότητα, να το κάνουμε στον επιταχυντή LHC.
Η απάντηση είναι ότι ο επιταχυντής αυτός είναι “αδύνατος” .
Χρειαζόμαστε άλλους μεγαλύτερους επιταχυντές.
Επίσης, εκτός από το τεχνητώς ανέτοιμο του πράγματος, πρέπει να ξεπεραστούν και οι εσωτερικές διαμάχες μεταξύ των φυσικών. Π.χ. η Σχολή των Χόγκινς - Δημόπουλου κ.ά. δε δέχεται κάτι τέτοιο ούτε ως δυνατότητα.
Γενικά με το πείραμα του CERN βρισκόμαστε στο ξεκίνημα μίας νέας θεώρησης της Φυσικής.
http://www.e-papadakis.gr/cern.html
Οι μεγάλοι φυσικοί επιστήμονες δουλεύουν για την επίτευξη του Ενιαίου Μοντέλου της Φυσικής, της καλούμενης Θεωρίας των Πάντων. Θα χρειαστεί, όμως, να σκύψουν επάνω στη Φυσική οι νέες γενιές φυσικών για να επιτευχθεί η επόμενη φάση, αυτή των κοσμογονικών ανακαλύψεων.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Κηφεύς
Είναι η μόνη που μας εξηγεί, για παράδειγμα, γιατί το φωτόνιο επηρεάζεται από τον Κβαντικό Αφρό, ενώ το ηλεκτρόνιο όχι.
Η θεωρία των μεμβρανών, απλώς δίνει μια εξήγηση.Στην πραγματικότητα όμως γνωρίζουμε, ότι το φωτόνιο μπορεί να παραχθεί και με την διαδικασία της εξαϋλωσης, ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου.( π.χ. παραγωγή φωτονίου γ ).
Κηφέα, θεωρώ πώς με τον όρο << κβαντικό αφρό >>, που χρησιμοποίησες πιο πάνω, εννοείς τον αιθέρα.και επι αυτού, θα παραθέσω μερικές σημειώσεις.
Η γενική Θεωρία της Σχετικότητας, θεωρεί το απόλυτο κενό, ώς εντελώς άδειο απο ύλη και ενέργεια, σε αντίθεση με την κβαντική μηχανική.Στην κβαντική φυσική στοιχειωδών σωματιδίων, καθώς και στο "ηλεκτρικό μοντέλο", συναντάμε την άποψη, ότι το κενό, υπερχειλίζει απο ύλη και ενέργεια.Απλώς είναι αόρατη σε μας.Ακόμη...!
προσωπικά, θεωρώ τον κβαντικό αφρό, μια αστείρευτη δεξαμενή, χωρίς αρχή και τέλος, χωρίς χωρικές διαστάσεις, εισρροής και απορροής υλο-ενέργειας.
Δηλαδή μια "ηλεκτρική" συνεχόμενη ροή, χωρίς "πηγή".Χωρίς πρίζα, χωρίς καλώδια, χωρίς αναμεταδότες.Υπάρχει την ίδια στιγμή, παντού και σε όλα, χωρίς να χρειάζεται να διανύει αποστάσεις, σε AU και σε παρσέκ.Σε ενα τέτοιο πεδίο, δεν υπάρχει θέση για βαρυτικές δυνάμεις-έλξεις, ανάλογα τις τάξεις μάζας.Τα πάντα έχουν απλές ηλεκτρομαγνητικές,εξηγήσεις.Χρειάζεται βέβαια, όπως είπες, μια και δυο νέες γενιές φυσικών, με εντελώς νέες αντιλήψεις και φυσικά κατα κύριο λόγο, χωρίς παρωπίδες.
Στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν χρωστάμε τίποτα στον Αλβέρτο και στον Αϊζακ.Μεγάλα ονόματα της εποχής τους, αλλά δεν είναι και διαχρονικοί.
Κηφέα, χαιρετίζω την προσπάθεια, που κάνεις να εισέλθεις σε νέο τρόπο σκέψης και θέασης, των θεωριών της φυσικής.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Κηφεύς
Είναι η μόνη που μας εξηγεί, για παράδειγμα, γιατί το φωτόνιο επηρεάζεται από τον Κβαντικό Αφρό, ενώ το ηλεκτρόνιο όχι.
--------------------------------------------------------------------------------
Η θεωρία των μεμβρανών, απλώς δίνει μια εξήγηση.Στην πραγματικότητα όμως γνωρίζουμε, ότι το φωτόνιο μπορεί να παραχθεί και με την διαδικασία της εξαϋλωσης, ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου.( π.χ. παραγωγή φωτονίου γ ).Κηφέα, θεωρώ πώς με τον όρο << κβαντικό αφρό >>, που χρησιμοποίησες πιο πάνω, εννοείς τον αιθέρα.και επι αυτού, θα παραθέσω μερικές σημειώσεις.
Η γενική Θεωρία της Σχετικότητας, θεωρεί το απόλυτο κενό, ώς εντελώς άδειο απο ύλη και ενέργεια, σε αντίθεση με την κβαντική μηχανική.Στην κβαντική φυσική στοιχειωδών σωματιδίων, καθώς και στο "ηλεκτρικό μοντέλο", συναντάμε την άποψη, ότι το κενό, υπερχειλίζει απο ύλη και ενέργεια.Απλώς είναι αόρατη σε μας.Ακόμη...!
προσωπικά, θεωρώ τον κβαντικό αφρό, μια αστείρευτη δεξαμενή, χωρίς αρχή και τέλος, χωρίς χωρικές διαστάσεις, εισρροής και απορροής υλο-ενέργειας.
Δηλαδή μια "ηλεκτρική" συνεχόμενη ροή, χωρίς "πηγή".Χωρίς πρίζα, χωρίς καλώδια, χωρίς αναμεταδότες.Υπάρχει την ίδια στιγμή, παντού και σε όλα, χωρίς να χρειάζεται να διανύει αποστάσεις, σε AU και σε παρσέκ.Σε ενα τέτοιο πεδίο, δεν υπάρχει θέση για βαρυτικές δυνάμεις-έλξεις, ανάλογα τις τάξεις μάζας.Τα πάντα έχουν απλές ηλεκτρομαγνητικές,εξηγήσεις.Χρειάζεται βέβαια, όπως είπες, μια και δυο νέες γενιές φυσικών, με εντελώς νέες αντιλήψεις και φυσικά κατα κύριο λόγο, χωρίς παρωπίδες.
Στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν χρωστάμε τίποτα στον Αλβέρτο και στον Αϊζακ.Μεγάλα ονόματα της εποχής τους, αλλά δεν είναι και διαχρονικοί.
Νικόμαχε , οι παρατηρήσεις σου είναι σωστές . Θα ήθελα μόνο με τα δεδομένα που έχει μέχρι τώρα η Επιστήμη , τα οποία μπορούμε να βάλουμε στο τραπέζι της συζήτησης να κυκλώσουμε το όλο θέμα και να δούμε πού (θεωρούμε ότι} θα οδηγηθούμε :
Γνωρίζομε , πλέον , ότι το σύνολο της ορατής και αόρατης ύλης μόλις ξεπερνά το ένα τέταρτο της συνολικής μάζας του Σύμπαντος .
Από τι όμως συνίσταται το υπόλοιπο ;
Μια νέα απίστευτη έκπληξη περίμενε τους ασροφυσικούς — και την κοινή γνώμη .
Η υπόλοιπη μάζα του Σύμπαντος που προσεγγίζει το 73% , κρύβεται κάτω από ένα ακόμα μεγαλύτερο μυστήριο : την σκοτεινή ενέργεια !
Σε αντίθεση με την σκοτεινή ύλη , η σκοτεινή ενέργεια ανακαλύφθηκε — ή υποθέτουμε ότι ανακαλύφθηκε — διότι η διαστολή του Σύμπαντος , που αποτέλεσε την μεγαλύτερη κατάκτηση της κοσμολογίας , ακολουθεί έναν απρόσμενο δρόμο : επιταχύνεται αντί να επιβραδύνεται .
Τις ενδείξεις για την ριζοσπαστική αυτή ανατροπή στις πεποιθήσεις μας έδωσε — και πάλι — το φως .
Η βάση της ανακάλυψης φαίνεται πράγματι απλή .
Το πόσο γρήγορα διαστέλλεται το Σύμπαν μπορεί να υπολογισθεί αν αναλυθεί το φως των άστρων .
Έτσι προσδιορίζεται η απόσταση που βρίσκεται το άστρο , αλλά και η ταχύτητα απομάκρυνσής του λόγω της διαστολής .
Ανάλογα ωστόσο με την απόσταση του άστρου , το φως που φθάνει σήμερα στην Γη μπορεί να άρχισε τη διαδρομή του όταν το Σύμπαν είχε νεαρότερη ηλικία .
Είναι λοιπόν εφικτή η σύγκριση του ρυθμού διαστολής του Σύμπαντος , σε διάφορες περιόδους της ιστορίας του .
Εννοείται ότι για την κρίσιμη αυτή σύγκριση δεν είναι κατάλληλα όλα τα άστρα .
Οι παρατηρήσεις λοιπόν εστιάσθηκαν στους υπεκαινοφανείς αστέρες , που οι υπέρλαμπρες εκρήξεις τους καταγράφονται συχνά σε μακρινούς γαλαξίες .
Επελέγησαν μάλιστα οι υπερκαινοφανείς ενός συγκεκριμένου τύπου , που είναι τόσο λαμπροί ώστε να διεκρίνονται σε όλη την έκταση του αχανούς , και η ομοιογένειά τους επιτρέπει να εκτιμηθεί με ακρίβεια η απόστασή τους από την Γη .
Μοιάζουν με κεριά που ανάβουν αιφνιδιαστικά στους αναρίθμητους γαλαξίες και φωτίζουν την ιστορική διαδρομή του Σύμπαντος .
Όλοι πάντως ανέμεναν ότι αυτή η διερεύνηση θα καταλήξει σε ένα αυτονόητο συμπέρασμα : ότι οι μακρινοί γαλαξίες , που εγκατέοπειρε η ορμή της Μεγάλης Έκρηξης , θα έπρεπε να έλκονται μεταξύ τους λόγω της βαρύτητας , και να επιβραδύνεται η απομάκρυνσή τους . Ο ρυθμός της επιβράδυνσης θα αποτελούσε προφανώς συνάρτηση της υλικής μάζας και ενέργειας που περικλείεται στο Σύμπαν .
Άλλο όμως έδειξαν οι παρατηρήσεις .
Από ένα σημείο και μετά , η διαστολή του Σύμπαντος , αντί να συνεχίσει την επιβράδυνσή της επιταχύνεται .
Οι γαλαξίες απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο με όλο και ταχύτερους ρυθμούς .
Στο εκπληκτικό αυτό συμπέρασμα κατέληξαν δύο ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες .
Η μία υπό τον Brian Schmidt , είχε ως βάση της ένα σύγχρονο παρατηρητήριο του ουρανού σε ένα βουνό της Αυστραλίας . Και η άλλη υπό τον Saul Pelmutter , καθηγητή στο Μπέρκλεϋ , χρησιμοποιούσε ως κύρια πηγή των πληροφοριών της ένα μεγάλο τηλεσκόπιο στη Χιλή.
Και οι δύο περιπτώσεις , εξελιγμένοι ανιχνευτές φωτός αποτύπωναν ψηφιακά τις παρατηρήσεις και παρείχαν την δυνατότητα της ανίχνευσης των μακρινών αστρικών εκρήξεων .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πάντως βρε παιδιά αυτή η θεωρία της επιταχυνόμενης διαστολής δεν μου πολυκάθεται…σαν ιδέα εννοώ, και σαν συμπαντική εικόνα στο μυαλό. Αν το καταλαβαίνω καλά, έχουμε ένα σύμπαν αφημένο σε έναν όλο και πιο ξέφρενο, ανεξέλεγκτο ρυθμό, τρέχοντας με μαθηματική ακρίβεια προς τον απόλυτο πάγο και την αυτοκαταστροφή του…και με την θεωρία της σκοτεινής ενέργειας να επιχειρεί να εξηγήσει γιατί αυτό συμβαίνει.
Προτιμώ ένα σύμπαν που διέπεται από λόγο και νου. Για παράδειγμα το φιλοσοφικό μοντέλο του Εμπεδοκλή περί Φιλότητας και Νείκους. Το εμπεδόκλειο «Νείκος» μπορεί να ειδωθεί ως η διαστολή του Σύμπαντος, ο φυγόκεντρος χωρισμός και η απομάκρυνση των κόσμων μεταξύ τους, ενώ η Φιλότης ως το τέλος της διαστολής, το standstill, η συστολή και επαναπροσέγγιση των διάσπαρτων μερών. Ένας κόσμος που δεν έχει αφεθεί σε αυτή την ανεξέλεγκτη πορεία. Και στον οποίο ό,τι ανεβαίνει κατεβαίνει, ό,τι ανοίγει κλείνει και ό,τι φεύγει επιστρέφει…από το Ένα η απορροή των Πολλών, και η αναγωγή των Πολλών σε Ένα.
Θέλω λοιπόν να σας ρωτήσω Κηφέα και Νικόμαχε, μιας και έχετε εξαιρετικές γνώσεις σε αυτά τα θέματα. Είμαστε βέβαιοι ότι ο διαστελλόμενος ρυθμός του Σύμπαντος είναι επιταχυνόμενος; Καθώς και ότι ο ρυθμός αυτός είναι αμετάκλητος;
Το ότι δύο ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες έφθασαν στο ίδιο συμπέρασμα -μαζί με επακόλουθες έρευνες- είναι σίγουρα σημαντικό. Μήπως όμως η υποκειμενική ματιά μας στο Σύμπαν από την συγκεκριμένη «μικρή» γωνία που το κοιτάμε μάς παίζει κάποιο περίεργο παιχνίδι;
Και το λέω αυτό για τον εξής λόγο: προτάθηκε το 2011 μία -απ’ότι φαίνεται- καλά υποστηριγμένη θεωρία Ελλήνων επιστημόνων -υπό τον κοσμολόγο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Χρήστου Τσάγκα- που προτείνει πως η φαινόμενη επιτάχυνση της διαστολής του κόσμου δεν είναι παρά μία οφθαλμαπάτη, παρόμοια με την αντανάκλαση του φωτός στην έρημο. Και ότι στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι ότι το σύμπαν διαστέλλεται με όλο και επιβραδυνόμενο ρυθμό -ακριβώς όπως προβλέπει το μοντέλο περί της βαρυτικής έλξης της σκοτεινής ύλης- και οδηγούμενο προς ένα standstill.
Ρίξτε μία ματιά στα παρακάτω links όπου περιγράφεται η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα θεωρία του Τσάγκα: με απλά λόγια, η τοπική περιοχή του σύμπαντος που κατοικούμε έχει διαφορετικό ρυθμό ανάπτυξης σε σχέση με το συνολικό σύμπαν. Όπως προκύπτει από τις έρευνες του κοσμολόγου Alexander Kashlinsky, η τεράστια περιοχή του κόσμου που κατοικούμε -χωροχρονικού μεγέθους 2,5 δισεκατομμυρίων ετών φωτός- κινείται κατά σχετικό τρόπο με το υπόλοιπο σύμπαν και πάρα πολύ γρήγορα! Υπολογίζεται δε ότι η χωροχρονική μας φούσκα κινείται σε μία ταχύτητα που φθάνει τα 2 εκατομμύρια μίλια ανά ώρα!!!
Αυτή η «σκοτεινή ροή» της φούσκας μας, υποστηρίζει ο Τσάγκας αλλοιώνει την οπτική μας στον κόσμο και μας κάνει να νομίζουμε ότι η διαστολή του σύμπαντος επιταχύνεται, ενώ στην πραγματικότητα η προσωπική μας «φούσκα» χωροχρόνου επεκτείνεται πολύ πιο γρήγορα από τον χωροχρόνο εκτός αυτής (ο οποίος δεν επιταχύνει αλλά επιβραδύνει). Είναι αξιοσημείωτο ότι συγκεκριμένες παρατηρήσεις ενισχύουν εν μέρει την θεωρία του Τσάγκα, καθώς το σύμπαν, καθώς επεκτείνεται, φαίνεται να «τεντώνεται» περισσότερο προς κάποιες πλευρές και λιγότερο σε άλλες.
http://scienceblogs.com/startswithabang/2011/10/06/dark-energy-dark-flow-and-can/
http://www.nbcnews.com/id/44690771/ns/technology_and_science-science/#.ToNr_6h4Cdd
Η πρόταση αυτή φαίνεται πως έχει προκαλέσει ενδιαφέρον. Τα δε πλεονεκτήματά της πολλά! Γλυτώνει τους φυσικούς από τον ανεξήγητο πονοκέφαλο της σκοτεινής ενέργειας, ενώ γλυτώνει και τον κόσμο μας από το πρόωρο και άδοξο τέλος που θα επιφέρει η ξέφρενη διαστολή του.
Βέβαια τίποτα δεν μπορεί να ειπωθεί ακόμα με βεβαιότητα, μιας και η θεωρία του Τσάγκα είναι καινούρια και αδοκίμαστη. Ο χρόνος και η έρευνα θα δείξουν.
Καθυστέρησα , μερικές μέρες να γράψω, διότι προσπαθούσα τις πληροφορίες που είχα συγκεντρώσει για το συγκεκριμένο θέμα να τις βάλω σε μια σειρά, πριν τις παρουσιάσω .
Η σειρά που κατέληξα τελικά ήταν :
Πρώτα να περιγράψουμε τη θεωρία της επιταχυνόμενης διαστολής , για την οποία βραβεύθηκαν οι δυο κύριοι που προανέφερα με το Νόμπελ του 2011 .
Στη συνέχεια να εξετάσουμε σε τι βάθος να προχωρήσουμε στην επεξήγηση των λεπτομερειών της , και στις παρελκόμενες επεξηγήσεις που πρέπει να δώσουμε τόσο σε έκταση όσο και σε μια μαθηματική παρουσίαση και δικαιολόγησή της (ή απόρριψή της), μέσα στα ασφυκτικά μικρά περιθώρια που έχομε σε αυτήν την σχετικά δύσκολη συνεννόηση που έχομε μέσω μηνυμάτων.
Και τέλος να δούμε ποιές εναλλακτικές ή τελείως διαφορετικές λύσεις προτείνονται από άλλους , εκφράζοντας και την προσωπική μας άποψη .
Διάβασα, βέβαια , με προσοχή το μήνυμά σου όσο και τα ενδιαφέροντα links που παρέθεσες και αυτή τη στιγμή προσπαθώ να βρώ ποιος είναι ο προσφορότερος τρόπος και η σωστότερη σειρά παρουσιάσεως που πρέπει να ακολουθηθεί .
Δεν έχω καταλήξει ακόμη πουθενά .
Σ' αυτό το σημείο θέλω την γνώμη του Νικόμαχου , τον οποίο παρακαλώ , να ορίσει και ως θεματοθέτης , τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να δώσουμε συνέχεια στο θέμα .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Το αποκαλώ "φλέγον", επειδή έχω πολλές αμφιβολίες, για την μέθοδο που ακολουθήθηκε και τα αποτελέσματά της.
Νομίζω Κηφέα, ο σωστός τρόπος είναι, να παρουσιάσεις τον σύνολο της απάντησής σου, έστω και σε συνέχειες , ώστε να υπάρχει η mainstream άποψη και ακολούθως θα μιλήσουμε για τις αμφισβητήσιμες παραμέτρους.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Πάντως 2 χαρακτηριστικά από τα πολλά αυτού του ανθρώπου ήταν ότι πάντα ήξερε τον άνθρωπο που πήγαινε να του ζητήσει βοήθεια, και ότι κάποιες φορές αιωρούνταν. Φυσικά όπως είπα, ως γυναίκα, δεν τον έχω δει, και δεν εκφράζω προσωπική μου γνώμη, αλλά κάποιοι φίλοι μου που τον είχαν συναντήσει, μου το έχουν πει αυτό.
