- Πότε παίρνει κάποιον ο Θεός κοντά του; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Μέγα ερώτημα.
Διατυπωμένο αλλιώς,
πότε (και γιατί) κάποιος πεθαίνει;
Ας δούμε τι λέει ο Γέροντας Παΐσιος γι' αυτό και ας το σχολιάσουμε.
(Σεμνάααααα 
)
ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΟΣΟΙ ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ; ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΐΣΙΟΣ 
-Γέροντα, γιατί ο Θεός επιτρέπει να πεθαίνουν τόσοι νέοι άνθρωποι;
- Κανείς δεν έχει κάνει συμφωνία με τον Θεό πότε θα πεθάνη. Ο Θεός τον κάθε άνθρωπο τον παίρνει στην καλύτερη στιγμή της ζωής του, με έναν ειδικό τρόπο, για να δώση την ψυχή του. Εάν δη ότι κάποιος θα γίνη καλύτερος, τον αφήνει να ζήση.
Εάν δη όμως ότι θα γίνη χειρότερος, τον παίρνει, για να τον σώση. Μερικούς πάλι που έχουν αμαρτωλή ζωή, αλλά έχουν την διάθεση να κάνουν καλό, τους παίρνει κοντά Του, πριν προλάβουν να το κάνουν, επειδή ξέρει ότι θα έκαναν το καλό, μόλις τους δινόταν η ευκαιρία.
Είναι δηλαδή σαν να τους λέη: «Μην κουράζεσθε· αρκεί η καλή διάθεση που έχετε». Άλλον, επειδή είναι πολύ καλός, τον διαλέγει και τον παίρνει κοντά Του, γιατί ο Παράδεισος χρειάζεται μπουμπούκια.
Φυσικά οι γονείς και οι συγγενείς είναι λίγο δύσκολο να το καταλάβουν αυτό. Βλέπεις, πεθαίνει ένα παιδάκι, το παίρνει αγγελούδι ο Χριστός, και κλαίνε και οδύρονται οι γονείς, ενώ έπρεπε να χαίρωνται, γιατί που ξέρουν τι θα γινόταν, αν μεγάλωνε;
Θα μπορούσε άραγε να σωθή; Όταν του 1924 φεύγαμε από την Μικρά Ασία με το καράβι, για να έρθουμε στην Ελλάδα, εγώ ήμουν βρέφος. Το καράβι ήταν γεμάτο πρόσφυγες και, όπως με είχε η μητέρα μου μέσα στις φασκιές, ένας ναύτης πάτησε επάνω μου. Η μάνα μου νόμισε ότι πέθανα και άρχισε να κλαίη. Μια συγχωριανή μας άνοιξε τις φασκιές και διαπίστωσε ότι δεν είχα πάθει τίποτε.
Αν πέθαινα τότε, σίγουρα θα πήγαινα στον Παράδεισο. Τώρα που είμαι τόσων χρονών και έχω κάνει τόση άσκηση, δεν είμαι σίγουρος αν πάω στον Παράδεισο. Αλλά και τους γονείς βοηθάει ο θάνατος των παιδιών. Πρέπει να ξέρουν ότι από εκείνη την στιγμή έχουν έναν πρεσβευτή στον Παράδεισο. Όταν πεθάνουν, θα ‘ρθούν τα παιδιά τους με εξαπτέρυγα στην πόρτα του Παραδείσου να υποδεχθούν την ψυχή τους.
Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό!
[...]
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ
Σοφά λόγια ο Γέρων.
Και έτσι και αλλιώς - σε όλα μέσα πέφτει.
Ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο σαφές από το:
"Ήξεις, αφήξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις"
Ας αρχίσουν οι χοροί...
quote:Ωραίο ερώτημα, κι ελπίζω να το κάνεις έτσι χωρίς λόγο, γιατί συνήθως οι άνθρωποι το ρωτάνε αυτό όταν κάτι συμβεί, και τότε - λόγω και συναισθηματικής φόρτισης - τι να πεις... λες κάτι που να είναι "παρηγοριά στον άρρωστο" (τον ζωντανό που ρωτά δηλαδη...) και που από θρησκευτική άποψη είναι πάνω-κάτω αυτά που έλεγε κι ο γέροντας του άρθρου..
Πότε παίρνει κάποιον ο Θεός κοντά του;Μέγα ερώτημα.
Διατυπωμένο αλλιώς,
πότε (και γιατί) κάποιος πεθαίνει;
...
Θα πω μόνο αυτό
οι "άγιοι" της θρησκείας (εντός ή εκτός εισαγωγικών)
ένας εξ αυτόν ο πατήρ Παΐσιος, για μένα το μόνο που κάνει, και καλώς το πράττει
είναι να απαλύνει τον πόνο που δημιουργεί η απώλεια μιας ζωής,
πόσο δε μάλλον όταν αυτή είναι ενός μικρού παιδιού.
Οι πιστοί, ανέκαθεν περίμεναν μια εξήγηση επι παντός επιστητού μέσω της θρησκείας, και η θρησκεία όφειλε να την δώσει.
Πολλές φορές έχω χαρακτηρίσει έναν πιστό άνθρωπο ως "ευτυχισμένο"
και δεν είναι ειρωνεία, πραγματικά τον θεωρώ τυχερό που μέσω τις πίστης του παίρνει δύναμη για να αντιμετωπίσει πολλές δυσμενείς καταστάσεις.
Απο την άλλη, αν ρωτήσεις έναν Ιατρό θα σου αιτιολογήσει έναν θάνατο βάση αυτών που έχει διαβάσει και διδαχθεί
ετσι και ο πατήρ Παΐσιος απάντησε βάση της διδασκαλίας των Πατέρων της εκκλησίας :
"Ὁ Θεός επέτρεψε το θάνατο, για να μη γίνει το κακό αθάνατο"
(Άγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος)
quote:Το πότε δεν το ξέρουμε για κάποιους λόγους, τους οποίους θα τους μάθουμε όταν αποδημήσουμε.
Μέγα ερώτημα.
Διατυπωμένο αλλιώς,
πότε (και γιατί) κάποιος πεθαίνει;
Οταν επιστρέψουμε εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε.
Ισως να έχουμε πεθάνει κι εμείς για τους άλλους, αλλά δεν το καταλάβαμε και συνεχίζουμε να ζούμε σε κάποιους παράλληλους κόσμους εν αγνοία μας. Πάντα οι άλλοι πεθαίνουν στον κόσμο μας...
Το γιατί, είναι απλό: Διότι γεννιώμαστε.
Οτι γεννιέται, πεθαίνει νομοτελειακά.
Η ουσιώδης, κατ' εμέ, ερώτηση, είναι γιατί γεννιώμαστε. (αν)
(ραδιο αρβύλα!)
quote:
Αίολος:
ΔΕΝ θέλετε να σας πω την γνώμη μου για τον Παΐσιο που ξαφνικά γέμισε ο τόπος με "λεγόμενά του"...
Κοίτα, άλλο ποια η γνώμη μας για τον Παΐσιο,
κι άλλο τι του "βάζουν στον στόμα"
η ασκητική του ζωή είναι παράδειγμα για όλους τους ενάρετους μοναχούς
(ξέρεις, αυτών εκτός μονών και συμβουλίων real estate)
και πλήθος κόσμου που τον επισκέφτηκαν, που παρόλο δεν τους είπε καμιά προφητεία... θα παραμείνει ανεξίτηλος στη μνήμη τους
quote:
amalia:
Ας αρχίσουν οι χοροί...
Για να σε δουμε... εισαι καλος?
Φύσηξαν οι Βοριάδες βρε κι ήρθες?
Για το θέμα σου Αμαλία, λέω να μην...χορέψω!!
Δεν μας παίρνει για γυροβολιές, με τέτοια ζέστη.
καλά λες κ.Συντονιστά!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
panpam
Ωραίο ερώτημα, κι ελπίζω να το κάνεις έτσι χωρίς λόγο, γιατί συνήθως οι άνθρωποι το ρωτάνε αυτό όταν κάτι συμβεί, και τότε - λόγω και συναισθηματικής φόρτισης - τι να πεις... λες κάτι που να είναι "παρηγοριά στον άρρωστο" (τον ζωντανό που ρωτά δηλαδη...) και που από θρησκευτική άποψη είναι πάνω-κάτω αυτά που έλεγε κι ο γέροντας του άρθρου..
Χωρίς προσωπικό λόγο το κάνω panpam, αν και έχω πάρει ως αφορμή ένα τραγικό οικογενειακό δράμα που έπληξε γνωστή μου οικογένεια. Και που, όπως πολύ σωστά αναφέρεις, το συγκεκριμένο άρθρο αποτέλεσε "βάλσαμο" στην άδικη και αθεράπευτη πληγή που έχει υποστεί η οικογένεια αυτή.
Θα προτιμούσα φυσικά ένα πιο "σοφιστικέ" παραμύθι για να παρηγορηθώ σε μια τόσο μεγάλη στεναχώρια, αν και ακόμα κι αυτό ίσως να μην είναι αρκετό. Στην περίπτωση του θανάτου του πατέρα μου για παράδειγμα, δεν μπόρεσα να ξεγελάσω τη θλίψη μου με πολύ πιο ραφινάτες μεταφυσικές παρηγοριές...
Παρολαυτά, κατανοώ την αναγκαιότητα αυτή για κάποιους ανθρώπους.
quote:quote:
panpam
Ωραίο ερώτημα, κι ελπίζω να το κάνεις έτσι χωρίς λόγο, γιατί συνήθως οι άνθρωποι το ρωτάνε αυτό όταν κάτι συμβεί, και τότε - λόγω και συναισθηματικής φόρτισης - τι να πεις... λες κάτι που να είναι "παρηγοριά στον άρρωστο" (τον ζωντανό που ρωτά δηλαδη...) και που από θρησκευτική άποψη είναι πάνω-κάτω αυτά που έλεγε κι ο γέροντας του άρθρου..
Χωρίς προσωπικό λόγο το κάνω panpam, αν και έχω πάρει ως αφορμή ένα τραγικό οικογενειακό δράμα που έπληξε γνωστή μου οικογένεια. Και που, όπως πολύ σωστά αναφέρεις, το συγκεκριμένο άρθρο αποτέλεσε "βάλσαμο" στην άδικη και αθεράπευτη πληγή που έχει υποστεί η οικογένεια αυτή.
Θα προτιμούσα φυσικά ένα πιο "σοφιστικέ" παραμύθι για να παρηγορηθώ σε μια τόσο μεγάλη στεναχώρια, αν και ακόμα κι αυτό ίσως να μην είναι αρκετό. Στην περίπτωση του θανάτου του πατέρα μου για παράδειγμα, δεν μπόρεσα να ξεγελάσω τη θλίψη μου με πολύ πιο ραφινάτες μεταφυσικές παρηγοριές...
Παρολαυτά, κατανοώ την αναγκαιότητα αυτή για κάποιους ανθρώπους.
Χίλιες φορές η αλήθεια παρά το ψέμα.
Ώστε η θρησκεία θεωρείται βάλσαμο ψέματος. Για να δούμε. Δεν ξέρω τί λέει ο γέροντας Παϊσιος και κατά πόσο αυτό που λέει ισχύει.
Αν ο θάνατος ήταν φυσικός, δεν θα ένιωθες καμμιά θλίψη για τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Ο άνθρωπος δεν επιζητά τον θάνατο αλλά τον μισεί, επομένως υπάρχει ένα κομμάτι στον άνθρωπο το οποίο μισεί την αλλαγή και τη φθορά, επιζητώντας την αιωνιότητα. Μπορεί να βρίσκεται ο θάνατος στην φυσιολογία του ανθρώπου(όπως και η ανάσταση ), όμως κάποιο κομμάτι του ανθρώπου(ο πραγματικός εαυτός σου) τον αρνείται. Επομένως η θρησκεία δεν είναι βάλσαμο ψέμματος για να τα κονομάει ο κάθε εξυπνάκιας χάρη στον θάνατο, είναι μια βασική ανάγκη του ανθρώπου, όπως είναι το νερό και η τροφή για το σώμα του.
Ξανά, το λάθος του κάθε άθεου φυσικαλιστή γιατρουλάκου, είναι η πίστη ο κόσμος είναι μόνο αντικείμενα. Αγνοεί τις ιδέες, τα συναισθήματα, τα βιώματα.
Κάποιοι για να τα μπαλώσουν λένε πως άυλες πραγματικότητες όπως η αγάπη γεννιούνται από την ύλη.... μάλιστα... από την τυφλή ύλη που δεν δίνει δεκάρα για το τι συμβαίνει έξω από αυτήν. Επιμένουν με αθεϊστικό μένος πως η ζωή, η συνείδηση, η νοημοσύνη ξεπήδησαν...από την αιώνια τυφλή ύλη, χωρίς αυτή να ήταν ποτέ ζωντανή, με συνείδηση και νοημοσύνη.
Δηλαδή λένε πως προέκυψε κάτι ανεξήγητο, όπως κοροϊδεύουν τα θαύματα του Χριστού. Αν θέλουν πράγματι η θεωρία τους να ευσταθεί, τότε θα πρέπει η ύλη να ήταν ήδη ζωντανή, συνειδητή, νοήμων και ο γενετικός κώδιξ να προυπήρχε αιώνια πριν βρεθεί η ύλη σε κατάσταση αποσύνθεσης. Γιατί ο "τυχερός συνδυασμός" ανάμεσα στις διάφορες πιθανότητες ΠΡΟΥΠΑΡΧΕΙ. Το δελτίο γράφεται πριν την κλήρωση, ενώ προυπάρχει ένα εγκατεστημένο σύστημα με όρους συμμετοχής και νίκης, πριν την ΚΛΗΡΩΣΗ(κληρώνεται κάποιος τυχερός λαχνός).
Εγώ βέβαια δεν πιστεύω στην ύλη, αλλά το αναφέρω για εκείνους που την έχουν για θεά.
Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
Η θρησκεία είναι απόλυτα λογική, ο θάνατος όχι, οι ρήσεις του Παϊσιου για άλλους γελοίες, για άλλους αντιβιβλικές... δεν θέλω να φανώ σκληρός αλλά για μένα ίσως λίγο απ' όλα. Βέβαια δεν έχω μελετήσει τον Παϊσιο και μπορεί ο άνθρωπος να είπε και πολύ ωραία πράγματα, από λίγο που έχω ακούσει κρίνω.
Τί σχέση έχει ο άνθρωπος με τους αγγέλους; Τάζει ο Θεός στην Βίβλο πως ο άνθρωπος θα γίνει άγγελος; Δεν υπέταξε την οικουμένη σε αγγέλους.
Δεν δέχομαι καμμιά ψευτοπαρηγοριά. Ή θα είναι αληθινή ή να πάει στο πυρ το εξώτερον, μαζί με αυτούς που την σκαρφιστήκανε. Λες και οι ψεύτες δεν θα πεθάνουν...
Όποιος τολμάει και χρησιμοποιεί την πανανθρώπινη ανάγκη της θρησκείας για ιδιοτελείς σκοπούς, αξίζει μύρια κακά.
Από την άλλη ο γέροντας Παϊσιος έχει δίκιο στο ότι αν θελήσει ο Θεός μπορεί να πάρει τη ζωή κάποιου γιατί αυτός είναι ο ζωοδότης, από τους γονείς μας κληρονομούμε την πνοή της ζωής που έχει δοθεί από τον Θεό.
Έπειτα ο συναισθηματικός εσωτερικός κόσμος του εαυτού μας παίζει σημαντικό ρόλο. Δεν γερνάει κανείς επειδή είναι απλά θνητός, η συναισθηματική του κατάσταση επιδρά σημαντικά στην υγεία του. Το γέλιο χαρίζει υγεία, το άγχος αρρώστια.
Δεν είναι άσχημα και μοχθηρά αυτά που λέει ο Παϊσιος. Όμως δεν βλέπω πουθενά να μιλάει για την σημασία της γνώσης του Χριστού σε ό,τι αφορά την ελπίδα σωτηρίας, την ζωή και τον θάνατο.
Δείτε πως αρχίζει, και πως τελειώνει η Βίβλος: η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είη μετά πάντων υμών, αμήν.
Έπειτα μπορώ και εγώ να δώσω τέλος στην ζωή κάποιου ή την δικιά μου, δεν ευθύνεται ο θεός για τους φόνους ή τα ατυχήματα όταν έχει δώσει ελεύθερη βούληση και δικαίωμα απόλυτης εξουσίας στα πλάσματά Του.
quote:μμμ... και τι είναι "αλήθεια";quote:quote:
panpam
Ωραίο ερώτημα, κι ελπίζω να το κάνεις έτσι χωρίς λόγο, γιατί συνήθως οι άνθρωποι το ρωτάνε αυτό όταν κάτι συμβεί, και τότε - λόγω και συναισθηματικής φόρτισης - τι να πεις... λες κάτι που να είναι "παρηγοριά στον άρρωστο" (τον ζωντανό που ρωτά δηλαδη...) και που από θρησκευτική άποψη είναι πάνω-κάτω αυτά που έλεγε κι ο γέροντας του άρθρου..
Χωρίς προσωπικό λόγο το κάνω panpam, αν και έχω πάρει ως αφορμή ένα τραγικό οικογενειακό δράμα που έπληξε γνωστή μου οικογένεια. Και που, όπως πολύ σωστά αναφέρεις, το συγκεκριμένο άρθρο αποτέλεσε "βάλσαμο" στην άδικη και αθεράπευτη πληγή που έχει υποστεί η οικογένεια αυτή.
Θα προτιμούσα φυσικά ένα πιο "σοφιστικέ" παραμύθι για να παρηγορηθώ σε μια τόσο μεγάλη στεναχώρια, αν και ακόμα κι αυτό ίσως να μην είναι αρκετό. Στην περίπτωση του θανάτου του πατέρα μου για παράδειγμα, δεν μπόρεσα να ξεγελάσω τη θλίψη μου με πολύ πιο ραφινάτες μεταφυσικές παρηγοριές...
Παρολαυτά, κατανοώ την αναγκαιότητα αυτή για κάποιους ανθρώπους.
Χίλιες φορές η αλήθεια παρά το ψέμα....
Δεν θεωρώ τα όσα έλεγε ο παππούλης 'ψέματα' - αλλά δεν ήταν όλη η αλήθεια (έτσι όπως την αντιλαμβανόταν).
Δηλ, να τω πω λίγο χοντρότερα δεν είναι όλα όσα θα έλεγε στου "μαθητές" του (υποτακτικούς του λένε στον ασκητικό χώρο) για το θέμα. Εκείνα θα ήταν τόσο "σοφιστικέ" που κάποιος που πενθεί θα τα έβρισκε από ενοχλητικά έως κυνικά - κι ίσως δεν θα ωφελούσαν.... - θα ήταν βέβαια λιγότερο... "παραμύθι" (παραμυθία, σημαίνει "παρηγορία")
Δεν ταύτισα αναγκαία το ψέμα με αυτά που λέει ο Παϊσιος, απλώς είπα πως η αλήθεια είναι αυτό που πρέπει να επιδιώκουμε.
Αυτό που δεν μου άρεσε είναι πως μέσα στην παρηγορία γράφει κάτι που το θεωρώ αντιβιβλικό και πρέπει να το προσέξουμε
"Αν πέθαινα τότε, σίγουρα θα πήγαινα στον Παράδεισο. Τώρα που είμαι τόσων χρονών και έχω κάνει τόση άσκηση, δεν είμαι σίγουρος αν πάω στον Παράδεισο. Αλλά και τους γονείς βοηθάει ο θάνατος των παιδιών. Πρέπει να ξέρουν ότι από εκείνη την στιγμή έχουν έναν πρεσβευτή στον Παράδεισο. Όταν πεθάνουν, θα ‘ρθούν τα παιδιά τους με εξαπτέρυγα στην πόρτα του Παραδείσου να υποδεχθούν την ψυχή τους."
Δυστυχώς αρχίζω όλο και περισσότερο να αισθάνομαι πως πολλοί αδελφοί χριστιανοί θεωρούν την άσκηση ως δρόμο σωτηρίας. Σύμφωνοι, η άσκηση και τα καλά έργα είναι κάτι που πρέπει να επιδιώκει ο Χριστιανός, όμως ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ. Σύμφωνοι, η εξάσκηση και τα καλά έργα βελτιώνουν τον άνθρωπο, όμως είμαστε όλοι αμαρτωλοί και κανείς δεν μπορεί να ανακηρυχθεί τέλειος από τα έργα. Όλοι αξίζουμε θάνατο άπαξ και αμαρτήσαμε. Μόνο με αποδοχή του δώρου, της χάρης του Ιησού Χριστού σωζόμαστε, όχι από τα έργα. Ο Χριστός δεν ήταν απλώς ένα παράδειγμα προς μίμηση, όπως τόσοι άλλοι πριν και μετά από Αυτόν.
Ένας άνθρωπος μόνο κατάφερε να πεθάνει τέλειος πνευματικά και αυτός ήταν ο Ιησούς Χριστός.
Μη φοβού, εγώ είμαι ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζων, και έγινα νεκρός και ιδού, είμαι ζων εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν, και έχω τα κλειδιά του άδου και του θανάτου.
Εμένα δεν με πιάνει κορόιδο πάντως κάνενας απατεώνας από εδώ και στο εξής, ούτε θα με γεμίσει με δυσβάσταχτα φορτία τάζοντάς μου "σωτηρία". Από την άλλη όμως δεν είπα να καθήσουμε στον καναπέ και να επαναπαυτούμε με την λογική "Ο Χριστός με έσωσε". Συμφωνώ πως πολλοί ευαγγελιστές το παρατραβούν λίγο, με αποτέλεσμα να μην έχει κατανοήσει ο κόσμος το βαθύ νόημα του ο "Ιησούς σώζει". Έχει γελοιοποιηθεί πολύ αυτή η φράση από υλιστές αθεϊστές και είναι κρίμα που δεν εμβαθύνει κάποιος στα μύχια του μηνύματος.
Τελικά μήπως έπρεπε να υπάρχει μια εκκλησία παρά εκατοντάδες σέχτες με διαφορετικά ονόματα που νιώθουν ξεχωριστοί(αμαρτωλοί) από τους άλλους; Αλλά αφού έτσι το θέλησε ο πατέρας του ψεύδους και της σύγχησης που διαβάλλει τα πάντα... διχασμοί, σχίσματα, συνόδοι, ιερές εξετάσεις, αίμα, μίσος.....
Το όνομα "Χριστιανός" για μένα είναι αρκετό.
Ποιός ήρθε?
quote:Θα σου πω την γνώμη μου, αν και δεν έχω πρόθεση για χορούς.
Την υποπτεύομαι... αλλα καλό θα ηταν να μην κάνω υποθέσειςquote:
amalia:
Ας αρχίσουν οι χοροί...
Για να σε δουμε... εισαι καλος?
Αν έχει υπάρξει αυτός ο κύριος, δεν είναι παρά ένας φυγόπονος τεμπέλης και δειλός.
Δεν προσέφερε το παραμικρό στην κοινωνία την οποία υποτίθεται ότι αγαπάει, δεν προσέφερε το παραμικρό σε κανένα παρά μόνο λόγια.
Ετρωγε και έπινε όλη του τη ζωή χωρίς τις σκοτούρες και τους κόπους της κανονικής ζωής που υφιστάμεθα σχεδόν όλοι μας.
Ουδέποτε δούλεψε για να προσφέρει τον ένα χιτώνα του...
Ουδέποτε δούλεψε για ν' αγοράσει την γή όπου ζούσε...
Αγαπούσε μόνο τον εαυτό του!
Ουδέποτε έγραψε το παραμικρό. Ολα όσα λένε γι' εκείνον δεν είναι παρά
ράδιο αρβύλα!
Είναι ντροπή για έναν νοήμονα να παίρνει σοβαρά όλες αυτές τις ανοησίες που κυκλοφορούν, που θα μπορούσε να τις πει οποιοσδήποτε.
Σιγά την σοφία βρε παιδιά!
Χεχε... Χορεύω καλά;