- Ψευδώνυμο…..Γιατί το επιλέξατε ; - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
quote:
Δεν λέω οτι δεν έχει ενδιαφέρον, αλλά ας μήν λέμε οτι αυτή ήταν η γοργόνα, και... ΤΟ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ!!!
Καταρχήν δεν το έγραψα έτσι.
Γιατί παίζουμε με τις λέξεις?
Έγραψα,κάπως πιο...επιστημονικά.
Σχήμα λόγου.
Ήθελα απλά να τονίσω αυτό:
quote:
Mία από τις Γοργόνες ήταν κ η Mέδουσα Γοργώ που σκότωσε ο Περσέας...
Τί να κάνουμε τώρα?
Να απορρίψουμε κάθε εγκυκλοπαιδική γνώση?
Αυτό γράφει η μυθολογία μας.
Κι αυτό φίλε μου,δεν έχει καμμιά σχέση ούτε καν ομοιότητα με αυτό:
quote:
Αυτό είναι σαν να ονομάσω την πεθερά μου Γοργω, γιατί της μοιάζει, και μετά να λέω... "και βέβαια υπύρχαν γοργόνες, νά δες την πεθερά μου!"
Γιατί μπερδέψαμε απλά πράγματα?
Και το ξαναλέω,καλά έκανες και διευκρίνισες ωστε το γενικό να γίνει πιο ειδικό.
Όταν όμως έγραφα το πρώτο μήνυμα,αυτό δεν το ήξερα(δεν είχε διευκρινισθεί)
quote:
Καλό είναι στο esoterica.gr, να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας κάθε τόσο τί εστί επιστήμη, και να μήν την μπερδεύουμε με... άλλα πράγματα.
Καλό είναι το esoterica.gr να ερευνούμε σωστά και πολύπλευρα,κάθε άποψη,για να φτάνουμε και σε σωστά συμπεράσματα..
Θα συμφωνήσω πάντως με τον φίλο μας, Νικηφόρο Ουρανό,σε αυτό:
quote:
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ
ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΤΑ ΜΑΥΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
quote:Πολύ ωραία η άποψή σου - Ομολογώ δεν το είχα σκεφτεί έτσι καθόλου.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ
ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΤΑ ΜΑΥΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ.
Πιο πολύ κοίταζα τα σύμβολα του υδάτινου στοιχείου, το Αθάνατο Νερό, κλπ.
Θά σας πείραζε να ψάξουμε λίγο σε ποιό έγγραφο την πρωτοείδε ο καθένας;
Εγώ... ούτε θυμάμαι, ίσως ήταν σε παιδικό παραμύθι. Και υπάρχουν πάντα και εκείνα τα ¨πιατάκια" λαϊκης τέχνης που την απεικονίζουν.
Φιλικά
Κ
Ήταν στο ανθολόγιο κάποιας τάξης του δημοτικού.
Ένα ποιήμα και μια εικόνα.
Το ποίημα αναφερόταν σε 2 πεσριστατικά.
Το πρώτο με τον καπετάνιο που είπε:-Τώρα ο Μέγας Αλέξανδρος!
Πέθανε εδώ και χρόνια.(Αυτό βυθίστηκε από την οργή της αδελφής του)
Και το δεύτερο το γνωστό μας:<Ζεί και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει>.
Η εικόνα είχε να κάνει πάλι με ένα καράβι που θαλασσόδερνε,και την γοργόνα, στη μέση της θάλασσας κρατώντας μια τρίαινα.(σαν εικόνα,κοιτώντας την, με έκανε να θυμάμαι και να τη συσχετίζω με τον Θεό της θάλασσας,Ποσειδώνα)
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
quote:Σε ευχαριστώ για την πληροφορία. Τώρα που μας το θύμισες, νομίζω και εγώ εκει το είχα πρωτοδεί!
Ναι, θυμάμαι καλά που την πρωτοείδα!
Ήταν στο ανθολόγιο κάποιας τάξης του δημοτικού.
Για να ήταν εκεί κάποια άλλη πηγη θα υπάρχει... για να δούμε, βρίσκεται εδώ κανένας μελετητης της λαϊκης παράδοσης;
========
Νικηφόρε,
Φαντάζομαι οτι αν ο μύθος γενήθηκε επι τουρκοκρατίας, δεν θα υπήρχε στο Βυζάντιο. Αξίζει ίσως κάποια έρευνα...
Παρεπιπτόντως, θυμάσε στην άλλη μας συζήτηση που λέγαμε ΠΩΣ μπορει να γενηθεί το ενδιαφέρον για την Ιστορία;
Να ένα παράδειγμα λοιπον. Εγώ μπορώ να πω για σίγουρα, οτι αν ο μύθος αυτος υπήρχε στην Αγγλία, οι συμπαθέστατοι ερασιτέχνες ιστορικοί μας, θα ήχαν ήδη ξετινάξει κάθε αναφορά ψαχνοντας να βρούν την ρίζα του...
Θα ήταν και ωραίο πρόγραμμα για την τηλεόραση.
Το πλοίο(σταυρός) η δύναμη των Ελληνων στη θάλασσα, και η τρίαινα(σπαθί), η επερχόμενη μάχη για την ανεξαρτησία.Το βιβλίο το έχω μάλλον. Μου φαίνεται θα κάνω βουτιά στο πατάρι.......
Φίλε Κυνικέ κάναμε την ίδια σκέψη. Στο προηγούμενο μήνυμα ήμουν έτοιμος να γράψω οτι πρέπει να γεννήθηκε μετά την άλωση αλλα επειδή δεν είμαι σίγουρος δεν το έκανα.
Και έχεις δίκιο, στην Αγγλία...
Αλλα έστω και εμείς εδω απο τον δικτυακό τόπο αυτόν, αισθάνομαι οτι κατι προσφέρουμε στους όποιους αναγνώστες.....
Λοιπόν κάποιος που έχει μελετήσει λαική παράδοση υπάρχει;
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΟΛΩΝ.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
quote:
Το πλοίο(σταυρός) η δύναμη των Ελληνων στη θάλασσα, και η τρίαινα(σπαθί), η επερχόμενη μάχη για την ανεξαρτησία.Το βιβλίο το έχω μάλλον. Μου φαίνεται θα κάνω βουτιά στο πατάρι.......
Πολύ σωστός ο αποσυμβολισμός.
Και ο συλλογισμός σας για τη γέννησή του ως μύθου μετά την άλωση.
Προσπαθώ να θυμηθώ συναισθήματα που μου άφηνε η εικόνα. Το μόνο που θυμάμαι καλά,ήταν η άγρια ομορφιά της Γοργόνας.Και ο θυμός της που σαν παιδί με τρόμαζε μεν,αλλά μου άφηνε και την αίσθηση του δίκαιου.
Την πάλη με το άδικο και τη νίκη του.
(Στο μυαλό μου έρχεται η δικαιοσύνη,σκληρή και ανελέητη το σπαθί-τρίαινα,που αναφέρει ο φίλος μας)
Δεν έχω μελετήσει λαική παράδοση,αλλά νομίζω κάτι θα βρω αν ρωτήσω γνωστούς που ασχολούνται
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Δικαιοσύνη:Ζυγαριά και σπαθί.
Γοργόνα:Πλοίο και τρίαινα.
Επιχειρώ αποσυμβολισμό: Δίκαια ο Θεός έδωσε δύναμη στους Έλληνες στην
θάλασσα και χρησιμοποιώντας την θα κατακτήσουν την ελευθερία τους.
Δεν ξέρω αν είναι σωστός.
Την γνώμη σας.
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΟΛΩΝ.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
Να το προχωρήσω λίγο?
Ίσως σας φανεί αφελές, με μια παιδικότητα.
Αλλά για να απαντήσω στο θέμα , πιάνομαι από συναισθήματα που ένιωθα παιδί για την Γοργόνα.
Και...<από παιδί κι από τρελό...>
Ένιωθα λοιπόν πως ήθελε να μου πει:Μην ξεχνάτε!Τον Μ.Αλέξανδρο και έμμεσα τη γενιά σας,τις θυσίες των προγόνων σας,το ένδοξο παρελθόν.Σαν με το σπαθί και τη ζυγαριά να μας παροτρύνει..
Πώς να μην είναι θυμωμένη με τα χάλια μας?
Πέθανε ο Μέγας Αλέξανδρος?Τότε πέθανε και ο ελληνισμός.
Κάπως έτσι.
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
πως αξίζει.
Βρήκα κάποια στοιχεία από την παράδοση,δυστυχώς όμως όχι για το
πότε πρωτοεμφανίζεται
Oι μύθοι και οι θρύλοι μάς μιλούν για τη μορφή της. Άλλοτε είναι γλυκιά κι ερωτική, ξανθιά σαν την Kύπριδα, ή μελαμψή, μεσογειακή ομορφιά, που με το τραγούδι της χαρίζει καλοτάξιδο καιρό στους ναυτικούς. Kι άλλοτε είναι η πλανεύτρα, η αφανίστρια που τσακίζει τα καράβια όταν θυμώνει - όπως και η ίδια η θάλασσα. Δεν είναι δύσκολο εδώ να βρούμε ομοιότητες με την προϊστορική Θεά που χάριζε τη ζωή, τον έρωτα και το θάνατο...
Aκόμη και μέσα στην ανδροκρατούμενη χριστιανική θρησκεία εμφανίζεται. Στο αγιολόγιο της ορθόδοξης Eκκλησίας περιλαμβάνεται (όλως τυχαίως;) μια αγία Γοργονία κι ένας άγιος Γοργόνιος, ο οποίος μάλιστα λέγεται ότι θανατώθηκε στη θάλασσα!
Eπίσης, σίγουρα θα έχετε ακούσει για την Παναγιά Γοργόνα, το περίφημο μυθιστόρημα του Στρατή Mυριβήλη, που μιλάει για μια "παράξενη ζωγραφιά" της Θεοτόκου σ’ ένα ξωκκλήσι:
"Tα μάτια της είναι πράσινα και υπερφυσικά πλατιά. Aπό τη μέση και πέρα είναι ψάρι με γαλάζια λέπια και στα χέρια της βαστά ένα καράβι από τη μια, και από την άλλη ένα τρικράνι σαν κι αυτό που κρατά ο αρχαίος θεός της θάλασσας ο Ποσειδώνας. (...) Tην είπαν «Παναγιά η Γοργόνα» κι έτσι μέχρι σήμερα λένε και την εκκλησιά και το πόρτο."
Kι όμως, το ίδιο το όνομα Mαρία (maria) στα λατινικά σημαίνει "θάλασσες"! Σύμφωνα με τη συγγραφέα Mπάρμπαρα Γουόκερ, Mάρη στην Kύπρο αποκαλούνταν η Aφροδίτη (στο ίδιο νησί υπήρχε σημαντική πόλη που λεγόταν Mάριον)― το όνομα αυτό, με διάφορες παραλλαγές, ανήκε στη Θεά στις χώρες της Aνατολής. Kι έτσι, η Mαρία, η Mεγάλη Mητέρα από την Aσία, πήρε στα χριστιανικά χρόνια τον απίθανο τίτλο Παναγία Aφροδίτισσα και διαδέχτηκε τη λατρεία της σημαντικότερης θεότητας του νησιού! Kρατάει την ίδια προσωνυμία ακόμα και σήμερα . . . Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι προσφωνήσεις που μας δείχνουν τη σχέση της με τη θάλασσα: Γιαλούσα, Θαλασσινή, Θαλασσίτρα και Θαλασσιώτισα, Mεσοποντίτισσα, Φουρτούνια, Xιλιαρμενίτισσα. Eίναι κοινό μυστικό ότι για να καταφέρει να επικρατήσει ο Xριστιανισμός αναγκάστηκε να αφομοιώσει - έστω και ακρωτηριασμένη - τη μορφή του Iερού Θηλυκού.
Κλείνω με ένα τραγούδι που ανακάλυψα:
<<Βουτώντας την σκέψη στου χρόνου το φεύγα
αιώνων, που μόνο το τίποτ' αφίσαν
ξοπίσω τους, νάτη στην πρώτη μου λεύγα,
τ' Αλέξαντρου η Αιγαία αδελφή η Γοργόνα.
Ταράχτηκε σαν την αυλή της πατούσα.
Συσπάσεις γεμίσαν το θείο κορμί της.
Μα εγώ, στην ματιά της χαμένος μεθούσα,
με κόπο κρατώντας τα κότσια μου ίσα.
Λαχούρι φορούσε σφιγμένο στην μέση
σταλμένο απ' τα βάθη της 'Ιντιας του Γάγγη,
τρανό του Μεγάλου αγάπης πεσκέσι,
κι αλήθειας σημάδι ζωής κι εξουσίας.
Ασάλευτο κύμα και φίνος μαϊστρος,
στο νεύμα της 'μπρος μου πιστοί υπηρέτες.
Κι εμένα, στην τρέλα να φτάνει ο οίστρος
αέναης πάλης ακάνθινων λόγων
που δεν ειπωθήκαν μα κι ούτε ξανοίξαν,
καθώς χολιασμένη με κοίταζε δίχως
μιλιά να αρθρώνει, κι οι γλώσσες δεθήκαν
σε κόντρα παιχνίδι σιωπής κι αγωνίας......
"Δεν ξέρω" -μου λέει- "και μη με ρωτήσεις
γιά λόγους, και τέτοια, που δεν τα κατέχω
Εγώ ειμ' αδελφή του. Μισό της καρδιάς του
Την στράτα του μόνο με Θύμηση βρέχω,
κι αγιάζω τα όπλα του ανίκητα να ’ναι".
Ξανά στου "γιατί" την τυράννια και πάλι,
με βήμα στην τύχη, με πόνο στα μάτια.......
........Αυτό ήταν όλο. " Γιατί ", και " διότι ",
γιά πάντα στη λήθη, αφού σκέψεις τέτοιες
χωρίς άκρη είναι. "Ανθέλλην" καθότι,
ο όποιος πολέμους σαν τούτον σκαλίζει.
Χμ! Ανθέλληνας όποιος ψάχνει τις αιτίες αυτού του πολέμου....
Βοηθήστε,μπερδεύτηκα..
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Edited by - Ελευθερία on 13/02/2004 23:05:27
Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΟ ΠΑΤΑΡΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΑΠΕΔΩΣΕ ΚΑΙ Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ
ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΑΜΕ ΗΔΗ.
ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (!!!) ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΙ
ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ.
ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΟΛΩΝ.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
Χαχαχαχαχα, ναι εγώ αυτό έκανα...Ντροπή μου
quote:
" Γιατί ", και " διότι ",γιά πάντα στη λήθη, αφού σκέψεις τέτοιες
χωρίς άκρη είναι. "Ανθέλλην" καθότι,
ο όποιος πολέμους σαν τούτον σκαλίζει.
Τις αιτίες και τις αφορμές του πολέμου,και τον θάνατο Του Μέγα-Αλέξανδρου.
Δεν ξέρω αν αναφέρεται σε αυτό το ποίημα,αλλά προσωπικά τις κατακτήσεις του Μ.Αλεξάνδρου,δεν τις συγκαταλέγω σε <πόλεμο>,με την έννοια που του δίνουμε σήμερα.
Εκπολιτισμός ίσως.
Ακόμα και σήμερα φυλές στην Ινδία,(Καλάς),καμαρώνουν και είναι υπερήφανοι για την καταγωγή τους,άφού ισχυρίζονται πως είναι απόγονοί του.
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Εγω ξερω για την Αριελ την γοργονα....
(χεχεχε sorry αν σας βγαζω απο το θεμα...απλα για να σπασω λιγο τον παγο)
Υποπτεύομαι οτι την πληρωσε καποιος μαθητης.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
Που μπήκα σε συμαζεμένα πατάρια και όταν βγήκα επικρατούσε το χάος...
Τελοσπάντων.
Δυστυχώς όσο και να ψάχνω δεν βρίσκω την άκρη του κουβαριού.
Δηλ.πότε εμφανίστηκε η γοργόνα ως μύθος.
Ευχαριστώ!
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ, ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΑΡΚΕΙ.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
Είμαι σίγουρος οτι όλοι θέλουμε να την δούμε...
Ας μην ξεχνάμε τους θεούς των Σουμερίων που είχαν ουρά ψαριού ε;!
Πάντως στην δική μας παράδοση η εικόνα των μυθικών γοργόνων μπλέχτηκε με την εικόνα (και κάποια χαρακτηριστικά) των μυθικών Σειρήνων και φτάσαμε να μιλάμε για όμορφες γυναίκες με μακριά μαλλιά (όχι φιδίσια όμως), γλυκειά μελωδική φωνή και ουρά ψαριού (και όχι σώμα πτηνού).
Εγινε ένα "πάντρεμα" των δύο "τεράτων" και βγήκαν από την μέση τα φτερά (που είχαν και τα δύο).
Τέλος πάντων, σύμφωνα με τον Ποταμιάνο (από το βιβλίο του "Θαλάσσια Μυστήρια και Τέρατα στην Αρχαιότητα" αποσπάσματα του οποίου θα σας μεταφέρω- όχι αυτούσια όμως) ως ιχθυόμορφες αναφέρει τις Σειρήνες για πρώτη φορά ένας συγγραφέας του 6ου μΧ αιώνα στο έργο του "De monestris et bellius".
Αυτός γράφει ότι "οι Σειρήνες είναι θαλάσσιες κοπέλες, οι οποίες εξαπατούν τους ναυτικούς με την ωραιότατη μορφή τους και το θελκτικό τους τραγούδι. Και είναι όμοιες με το ανθρώπινο γένος έχουν όμως λεπιδωτές ουρές ψαριών".
Ο Νικόλαος Πολίτης στα "Λαογραφικά Σύμμεικτα" αναφέρει και άλλους συγγραφείς από τον 11ο μΧ αιώνα που δίνουν την ίδια περιγραφή.
Ακόμα ο χρονογράφος Γεώργιος (αμαρτωλός καλόγερος του 9ου αιώνα) αναφέρει την εμφάνιση ενός ζεύγους θαλάσσιων ανθρώπων στην Αίγυπτο κατά τους χρόνους του Αυτοκράτορος Μαυρικίου (583-602). Αναφέρει ότι βγήκαν από τον Νείλο κατά την ανατολή του ηλίου, ο άνδρας ήταν άτριχος με πλατύ στέρνο και μαύρα μαλλιά ενώ η γυναίκα ξανθή. Και οι δύο είχαν σώμα πετεινού. Ο κόσμος που μαζεύτηκε ζήτησε να μείνουν αλλά το ζευγάρι έμεινε μεχρι τις 9 και μετά εξαφανίστηκε μέσα στον ποταμό.
Ο Γεβράσιος ο Τιλεβεριεύς αναφέρει μία σχετική παράδοση ότι στην σημερινή Βρετάνη της Γαλλίας και ανοιχτά στην θάλασσα ζούσαν κάποιες Σειρήνες πάνω στους σκόπελους και παρέσυραν τους ναυτικούς με τα τραγούδια τους. Αυτή η παράδοση θεωρείται ελληνική από τους ναυτικούς που περνούσαν από εκεί.
Τον 16ο αιώνα έχουμε μία εσθονική ιστορία με τον τίτλο "Η ωραία της θάλασσας" (είναι η ερωτική ιστορία του νεαρού με την γοργόνα πάνω στο οποίο βασίστηκε το γνωστό παραμύθι)
Στην θάλασσα της Αττάλειας (στις βορειοδυτικές ακτές της Κύπρου) σύμφωνα με παλιούς ελληνικούς (και όχι μόνο) μύθους των ναυτικών, υπάρχει ο θρύλος του "βαράθρου της Γοργόνας" ή "της Αττάλειας" όπου κατοικεί μία τρομαχτική γοργόνα η Βεργόνα ή Λάουρα ή Φαραλία ή Αττάλεια.
Σύμφωνα με τον λαογράφο Νικόλαο Πολίτη "από καιρού εις καιρόν επιφαίνεται μία μυστηριώδης κεφαλή εις σίφωνα πλησίων της Σατάλιας(Αττάλειας) και τότε όλα τα πλοία διατρέχουν μεγάλους κινδύνους."
Η μαρτυρία αυτή, λέει ο ίδιος, αναφέρεται σε μία μεσαιωνική ελληνική δοξασία για κάποιο κεφάλι δράκοντα που κατοικεί στον κόλπο της Αττάλειας, που ρουφά τα νερά της θάλασσας και όσα πλοία περνούν από εκεί, την δοξασία μάλιστα την αναφέρει και ο Αγγλος χρονογράφος Hoveden.
Μιά άλλη παράδοση λέει ότι αυτή η γοργόνα εμφανίστηκε στην μητέρα του Αγίου Κωνσταντίνου, την Αγία Ελένη, όταν επέστρεφε από τα Ιεροσόλυμα μέσω Κύπρου στην Βασιλεύουσα, αλλά και σε κάποιους Φράγκους πρίγκιπες της Κύπρου.
Κύπριοι, Ελληνες και αλλοδαποί ναυτικοί διηγόντουσαν τρομερές ιστορίες για θύελλες και επικίνδυνα μέρη στην περιοχή και αυτές πρέπει να δημιούργησαν αυτή την παράδοση.
Υπάρχουν δε διάφορες παραδόσεις για την γοργόνα (πχ της Καλύμνου) ότι ήταν βασιλοπούλα της Τελένδου που αυτοκτόνησε λόγω ενός άτυχου έρωτα πέφτοντας στην θάλασσα.
Για την γοργόνα αδερφή του Μέγα Αλέξανδρου η παράδοση λέει ότι ήπιε το αθάνατο νερό του αδερφού της και είτε αυτός θύμωσε και την πέταξε στην θάλασσα, είτε επειδή είχε ενοχές και έπεσε μόνη της. Από τότε έγινε γοργόνα. (Για περισσότερες λεπτομέρειες αύριο)
Δείτε και αυτό το site
http://rubens.anu.edu.au/student.projects/mermaids/folklores.html
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Σωστή εγκυκλοπαίδια! Εγώ το μόνο που είχα μπορέσει να βρώ ήταν μια αρχαιοελληνική γοργόνα (στην Ολυμπία, νομίζω), και ακόμα και εκείνο το λινκ το έχασα...
Περιμένω με ενδιαφέρον την αυριανή σου επικόλληση.
Και όποιου άλλου έχει στοιχεία για την ΠΡΩΤΗ εμφάνιση της αδελφής του Μεγαλέξανδρου στην λαϊκή παράδοση, φυσικά.
Κ
Edited by - kynikos on 14/04/2004 21:00:49
Βρήκα αυτήν, που πλησιάζει κάπως την λαϊκή εικώνα, στο site http://www.cretanicons.com, που λέει οτι είναι "χειροποίητη Βυζαντινή εικώνα (Κρητικής σχολής)". Για να το λέει, έτσι θα είναι....
Την παραθέτω εδώ αφού ακόμα κανείς δεν έχει βρει εκείνη από το αναγνωστικό!
Κ
Edited by - kynikos on 14/04/2004 20:47:33