- ανεξηγητες εμπειριες στην Πεντελη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Ο Ροδοσταυρισμός πηγάζει από παλαιότερες μορφές μύησης που είχαν αναπτυχθεί από τους χαλδαίους μάγους, τους αιγύπτιους ιερείς, τους νεο-πλατωνιστές, τους αλεξανδρινούς ερμητιστές και αργότερα τους εβραιο- ή χριστιανο- καμπαλιστές.
Ο Ακενατον λέγεται ότι επινόησε το σύμβολο του ρόδου και του σταυρού.
Ένας άλλος φαραώ, ο Άμωσις, είχε ιδρύσει τη Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα, "θεματοφύλακα" της πανάρχαιας σοφίας που είχε περιέλθει στους Αιγύπτιους. Οι μυημένοι της Μ.Λ.Α. ίδρυσαν την πρώτη τεκτονική στοά την εποχή του βασιλιά Σολομώντα.
Τώρα, ποια είναι η σχέση της Μ.Λ.Α. με τους "Ροδόσταυρους" που έχουν ανακύψει εκ των υστέρων, είναι ένα καλό ερώτημα.
Βέβαια στους θρύλους διαπλέκονται πολλά γνωστά ονόματα και σύμβολα της ιστορίας... ή της θρησκείας, με κοινό στοιχείο το μυστικισμό. Και βέβαια, μπορεί εκείνες τις εποχές οι έννοιες να μην ήταν οι ίδιες που είναι σήμερα.

Eδώ που τα λέμε, τα καταφέραμε και απλωθήκαμε σε διάφορα θέματα ταυτόχρονα... κάπως πρέπει να τα πάρουμε με τη σειρά.

Υπάρχουν πολλές παραδόσεις σχετικά με τους Ροδοσταύρους. Το πρόβλημα είναι ότι... οι περισσότερες είναι αντιφατικές μεταξύ τους.

Είναι βέβαιον ότι τέτοιες παραδόσεις, τοποθετούμενες στο απώτατο παρελθόν, είναι και θα παραμένουν πάντοτε αναπόδεικτες και χωρίς ιστορικά τεκμήρια, συνεπώς επαφίενται στον "πατριωτισμό" των οπαδών του τάδε ή του δείνα εσωτεριστικού ρεύματος.

Η μεγαλύτερη δυσκολία τεκμηριώσεως οφείλεται στο ότι οι Ροδόσταυροι συνήθως υιοθετούσαν διαφορετικά ονόματα, τα οποία αποσιωπούσαν αυτή τους την ιδιότητα.

Αυτά που έχω ακούσει και διαβάσει σχετικώς με την προέλευση των Ροδοσταύρων είναι τα εξής:

Α. Το Τάγμα του Ρόδου ίδρυσε ο Προφήτης Ηλίας. Σύμβολό του ήταν το γεωμετρικό Ρόδο (Εξάκτινος Αστέρας).

Β. Με την έλευση του Χριστού, Το Τάγμα του Ρόδου εγκολπώθηκε τον γεννώμενο Χριστιανισμό και βαθμιαίως έγινε Τάγμα του Ρόδου και του Σταυρού. Λέγεται ότι το Τάγμα τούτο ιδρύθηκε επισήμως από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο. Σύμβολά του πλέον ήσαν αφ' ενός το γεωμετρικό Ρόδο με τον Σταυρό, αφ' ετέρου το Μονόγραμμα του Χριστού.

Γ. Κατά το 1090 στην Κωνσταντινούπολη, υπό την αιγίδα του Αλεξίου Κομνηνού, ο (κατά την παράδοση) Ροδόσταυρος Μιχαήλ Ψελλός ίδρυσε το Τάγμα των Αδελφών της Ανατολής. Για την ύπαρξη αυτού του Τάγματος υπάρχουν τεκμήρια στους κόλπους κάποιων Ταγμάτων σήμερα.

Όσον αφορά στον Μιχαήλ Ψελλό, είναι γνωστό ότι είχε ασχοληθεί με την Αλχημεία και με την Θεουργία - "Τέχνες" κατ' εξοχήν Ροδοσταυρικές.

Δ. "Διάδοχος" του Τάγματος των Αδελφών της Ανατολής ήταν το Τάγμα των "Αγνώστων Φιλοσόφων" ή "Κοσμοπολιτών" που ιδρύθηκε από τον Ροδόσταυρο Σαξώνιο Κομνηνό το 1643 ή 1646. Του Τάγματος αυτού έχει δημοσιευθεί το Καταστατικό, καθώς και κάποια αλχημική διδασκαλία.

Ε. Όσον αφορά στα περί αιγυπτιακής καταγωγής των Ροδοσταύρων, δυσκολεύομαι να τα πιστεύσω, και τούτο λόγω των συμβόλων τους. Τόσο το Ρόδο, όσο και ο Σταυρός, είναι σύμβολα αναφερόμενα στο Πρόσωπο του Χριστού. (πρβλ. "Ρόδον το Αμάραντον...").

Εκτός κι αν δεχθούμε ότι η όλη παράδοση της Παλαιάς Διαθήκης κατάγεται από την Αρχαία Αίγυπτο - κάτι που έχει υποστηριχθεί από ορισμένους, αλλά κατά τη γνώμη μου δεν αληθεύει.

Σας ευχαριστώ,

martinist

quote:

---

Ένας άλλος φαραώ, ο Άμωσις, είχε ιδρύσει τη Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα, "θεματοφύλακα" της πανάρχαιας σοφίας που είχε περιέλθει στους Αιγύπτιους.

---

Edited by - martinist on 24/06/2003 11:39:31

Η "αιγυπτιακή προέλευση" των Ροδόσταυρων δεν ερμηνεύεται τόσο με την έννοια της ίδρυσης, όσο με την προέλευση της κεντρικής ιδέας περί μυστικών ομάδων, μυημένων και τα τοιαύτα. Έτσι ή αλλιώς, αυτή η ευρύτερη γεωγραφική περιοχή έπαιξε το ρόλο της.
Ο επίσημος ιδρυτής του Ροδοσταυρισμού, ο Κρίστιαν Ρόζενκροϋτς ο οποίος έδωσε και το όνομα, είχε μυηθεί στην ισλαμική φιλοσοφία- και όχι μόνο. Έτσι, συνάγεται ότι οι ροδοσταυρικές αντιλήψεις έχουν και ισλαμικές ρίζες.

Ο σταυρός πάλι, είναι ένα "απλό" (ευκολοσχημάτιστο) σύμβολο που σίγουρα προϋπήρχε του Χριστιανισμού. Ο αιγυπτιακός σταυρός ήταν ο "ankh" (πώς διαβάζεται αυτό το πράγμα;) που η κορυφή του δεν ήταν ευθεία αλλά δακρυόσχημη (όπως λέμε "επιδαψίλευση"). Συμβόλιζε την ένωση του αρσενικού με το θηλυκό και το σχήμα του στα ιερογλυφικά σήμαινε "ζωή".
Φυσικά, σταυροί με το δικό του design ο καθένας υπήρχαν και στους συμβολισμούς των Ασσύριων, των λαών της Μεσοποταμίας, των Ελλήνων (όπου ο σταυρός ήταν σύμβολο της Εκάτης, θεάς των διασταυρώσεων -ή των σταυροδρόμων, ή των σταυρολέξων, δεν ξέρω- και η κάθετη γραμμή συμβόλιζε το αρσενικό, η οριζόντια το θηλυκό, άρα και οι δυο την ένωση), των Λατίνων σε σχήμα Τ.
Για το Χριστιανισμό ο σταυρός είναι το ιερό σύμβολο της Σταύρωσης, υπάρχει όμως και η εκδοχή που θέλει να λέει ότι ο Χριστός σταυρώθηκε λόγω της μυστικιστικής έννοιας του σταυρού.

Τώρα φλας-μπακ στους Ναΐτες, γιατί λέγεται ότι το σύμβολο του ρόδου και του σταυρού μπορεί να προέκυψε από αυτούς (ένα παρόμοιο σύμβολο εμφανίζεται στα τελετουργικά ξίφη τους, 13ος αι. μ.Χ.).
Θεωρείται ότι η πρώτη "χρήση" του συμβόλου (ή μάλλον της έννοιάς του) εμφανίζεται σε ένα βιβλίο του Γιάκομπ Λόχτερ (Νυρεμβέργη, 1517) που απεικονίζει ένα κύκλο από ρόδα με το Χριστό στο κέντρο τους. Πιθανώς πρόκειται για ένα χαρακτικό του Hans Suess von Kulmbach (όλα τα δύσκολα ονόματα σε εμένα τυχαίνουν) του 1515.
Ρόδα εμφανίζονται και σε παραστάσεις του καμπαλιστικού Δέντρου της Ζωής, μέχρι και βερόνικα βλέπουμε σ' αυτό (όχι όμως Βερονίκη).

Ευκαιρία να κάνουμε και μια διευκρινιστική αναφορά.
Η λέξη Rosicrucian -πάντα για υποθέσεις μιλάμε- προέρχεται μάλλον από τις λατινικές λέξεις rosae και crux και σε μια απλή μετάφραση θα σήμαινε "ο σταυρός με το ρόδο". Τις συμβολικές σημασίες του εμβλήματος δεν τις αναφέρω, γιατί τις παίζουμε όλοι στα δάχτυλα. Ως προς την ονομασία όμως, άλλο Rose Cross (η μετάφραση που λέγαμε) και άλλο Rosy Cross που χρησιμοποιήθηκε κατά λάθος και κατά κόρον και σημαίνει "ο ρόδινου (=πορφυρού) χρώματος σταυρός". Μην μπερδευτούμε και με τη σημαία της Ελβετίας, δηλαδή, ή αλλιώς με το λάβαρο των Ναϊτών...
Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν, μεταξύ 1618 και 1625 που ο Ροδοσταυρισμός είχε λανσαριστεί εντυπωσιακά εις τας Ευρώπας, υπολογίζεται ότι υπήρχαν περί τις 19.999 σχετικές εκδόσεις, προερχόμενες είτε από υποστηρικτές είτε -κυρίως- από αντιφρονούντες. Έτσι, οι ορίτζιναλ Ροδόσταυροι άρχισαν να χρησιμοποιούν τον όρο Rosy Cross σαν ένα σημείο αναγνώρισης. Όμως μεταξύ 1598 και 1775 εμφανίστηκαν μόνο 14 αυθεντικά ροδοσταυρικά έργα, είτε ως βιβλία είτε ως χειρόγραφα. Μπα!

Με το πέρασμα των χρόνων, φτάνοντας κοντά στην εποχή μας όπου επικράτησε ο προβληματισμός "Μα θαρρώ πως θα τα μπλέξω, από το Λιούις και το Σπένσερ ποιον να διαλέξω", φαίνεται ότι το όνομα επανεξετάστηκε και έτσι εκφράζεται και η εκδοχή ότι η λέξη Rosicrucian προέρχεται από τις λατινικές λέξεις ros (όπως λέμε "τη δροσιά του νάχεις", έχει και αλχημιστική σημασία) και crucis (σταυρός, ο οποίος από ρωμαϊκό μέσον βασανιστηρίου έγινε ιερό σύμβολο και έχει επίσης την έννοια της αυτοθυσίας για την επίτευξη ενός σκοπού, συνδέεται και με το κόκκινο χρώμα της θυσίας, αλλά είπαμε ότι τα ξέρουμε αυτά).

Άρα επιστρέφουμε στο αρχικό -και πανθομολογούμενο- συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει σαφής τεκμηρίωση παρά μόνο υποθέσεις, από σοβαρές μέχρι αυθαίρετες. Άλλωστε τι μυστικοί θα ήταν όλοι αυτοί αν δεν είχαν τα μυστικά τους.

Φίλη Tao, κατάλαβες τίποτα ή μπερδεύτηκες περισσότερο;

Πού είχαμε μείνει; Α, ναι, στους ναούς του αιθερικού, νομίζω...

Και με το αιθερικό τι θα κάνουμε τελικά;

LOVE IS THE LAW
HARMONY THE EFFECT

Knight ΜΙΧΑΗΛ

quote:

---

ο de GUAITA μελος της γνωστης κομπανιας του Παρισιου με τους Peladan, Levi, κλπ)

---

Φίλε Notis, με αφορμή τις εικόνες που παραθέτεις θα μπορούσα να κάνω ένα προσωπικό σχόλιο και να πω ότι εκείνη την εποχή που τα σκοτάδια άρχισαν να ξεδιαλύνονται, οι άνθρωποι μάλλον γοητεύονταν περισσότερο από εμάς με τα "καινούργια" που ανακάλυπταν και προσπαθούσαν από τη μια να αποκωδικοποιήσουν και από την άλλη να κωδικοποιήσουν. Οι εικαστικοί συμβολισμοί, οι αλληγορίες, τα μυστικά νοήματα... όλα αυτά μάλιστα και με την αισθητική ομορφιά του χειροποίητου αλλά και του πνευματικού έργου. (Σήμερα έχουμε την τεχνολογία και την επιστήμη και δεν έχουμε τέτοιες ανάγκες.) Φτάνω στο σημείο να υποψιάζομαι ότι αυτά αποτελούσαν και ένα είδος πνευματικής άσκησης ακόμα και για λόγους ευχαρίστησης, πέρα από τους μυστικιστικούς. Θα ήθελες να μας δώσεις την άποψή σου επ' αυτού;

Φίλε Knight Μιχαήλ, νομίζω ότι ο ντε Γκουάιτα ήταν ολίγον μυστήριος τύπος. Τι εννοείς ότι λόγω απόστασης δεν μπορείς να μεταφέρεις πληροφορίες;

Φίλε Martinist, νομίζω ότι θα είχε ενδιαφέρον να μας γράψεις δυο λόγια για τις σχέσεις –ομοιότητες ή διαφορές– Μαρτινισμού και Ροδοσταυρισμού. Η φίλη μας Tao θα το εκτιμούσε ιδιαίτερα.

Φίλε Galaxy, όταν μπορέσεις γράψε μας... Πιστεύεις ότι ισχύει "Η κατάρα των Φαραώ" και ότι τα θανατηφόρα περιστατικά που συνδέονται με την αποσφράγιση των πυραμίδων είναι εξ αιτίας της; Ή, όπως υποστηρίζει η "λογική" εξήγηση ήταν μόνο συμπτώσεις ή, έστω, κάποιοι βάκιλλοι που αναπτύχθηκαν με το χρόνο;

Κατ' αρχήν, αυτή η "γνώση" που την έχουμε κάνει καραμέλλα... Που σε άλλες εποχές ήταν διαθέσιμη μόνο σε "μυημένους" γιατί κατά τα άλλα ήταν από απρόσιτη έως απαγορευμένη. Σήμερα, με την άρση της απαγόρευσης και την έξαρση της τεχνολογίας, γνώσεις προσφέρονται αφειδώς.
Υπάρχει βέβαια εδώ το κρίσιμο σημείο ότι αν ψάχνεται κανείς μόνος του, είναι πολύ πιθανότερο να μπερδευτεί από το να φωτιστεί. Άρα το να σε πάρει κάποιος από το χεράκι και να σου δείξει το μονοπάτι, είναι μια καλή λύση (το ποιος όμως, είναι μια άλλη πονεμένη ερώτηση).

Μετά, υπάρχει σε πολλούς μια ρομαντική διάθεση, όπως μάλιστα την υποδαυλίζουν όλα αυτά τα μυστικά και τα μυστηριακά και τα απόκρυφα και πάει λέγοντας, με όσους γοητευτικούς μύθους σέρνουν και πίσω τους. Η -κατά κάποιο τρόπο- αναβίωση άλλων εποχών σπάει τη ρουτίνα της δικής μας καθημερινότητας.

Μετά, υπάρχει σε άλλους μια διάθεση να "ανήκουν" κάπου, να εντάσσονται σε συστήματα και δομές. Άλλοι μπορεί να μην αντέχουν... την ελευθερία και άλλοι μπορεί να μην έχουν την ικανότητα πρωτοβουλίας, οπότε να προτιμούν αυτά που είναι έτοιμα και -θέμα γούστου- ελκυστικά.

Μετά, υπάρχει σε άλλους μια προσδοκία συμφέροντος μέσω γνωριμιών, διασυνδέσεων, υποστηρίξεων κ.λ.π. Τρε μπανάλ, όμως δεν μπορούμε να το παραγνωρίσουμε.

Μετά, είναι άκρως trendy να είσαι ενημερωμένος περί τα τοιαύτα, μην ξεχνάμε ότι ζούμε στο New Age (που λέει ο λόγος), η καημένη η "γνώση" πωλείται και -κυρίως- αγοράζεται με το κιλό, φοριέται και σαν κόσμημα...

Φυσικά, υπάρχει πάντα και η πραγματική εσωτερική ανάγκη για αναζήτηση (θεωρώ τόσο φθαρμένη -δυστυχώς- τη λέξη "γνώση" που δεν ξέρω και τι να χρησιμοποιήσω). Προσωπικά -και αναλαμβάνω την ευθύνη της γνώμης μου- είμαι εξαιρετικά επιφυλακτικός για το Ροδοσταυρισμό (και κάθε άλλο -ισμό) του σούπερ μάρκετ. Θα μου πεις, από κάπου χρειάζεται να ξεκινήσεις και από τις άκρες να φτάσεις στα ενδότερα- αν φτάσεις.

Από την άλλη πλευρά, πιστεύω ότι αυτό που λέμε "μυστικισμός" είναι ένα ένστικτο και το έχεις ή δεν το έχεις, δεν είναι μάθημα που το αποστηθίζεις ως παπαγαλάκι ή εφαρμόζεις τις οδηγίες χρήσης. Πιστεύω πως ο χαρισματικός μυστικιστής δεν έχει ανάγκη ούτε από μαθήματα, ούτε από βιβλία (τα χρησιμοποιεί ως βοηθήματα) ούτε από ετικέτες. Δηλαδή, πριν σχηματιστούν όλες αυτές οι ομάδες, δεν υπήρχαν μυστικιστές; Οι ομάδες δημιούργησαν τους μυστικιστές ή οι μυστικιστές τις ομάδες; Δεν υπήρχαν, και δεν υπάρχουν, άνθρωποι που *αισθάνονται* από μόνοι τους;

Κάνε μια βόλτα στη Φύση, αγκάλιασέ την και άσε την να σε αγκαλιάσει και να γίνεις ένα μαζί της.
Κάνε μια βόλτα στην πόλη και δες τις διπλές ή και πολλαπλές της εικόνες.
Δες βαθιά μέσα στο βλέμμα ενός ζώου και δες τον κόσμο ολόκληρο.
Προσευχήσου στο ναό της καρδιάς σου και μίλησε με το Θεό.

Κι αν επιμένεις για "μυητικά τάγματα" ή όπως λέγονται, ψάξε-ψάξε και θα καταλάβεις πότε θα το βρεις.