- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Και πάλι ένα μεγάλο ευχαριστώ φίλτατοι ….. συνεχίστε παρακολουθώ ….

Η Ακακία μοι είναι γνωστή

Ρε συ μπαρμπα-Σπείρο γιατί μου τη λες! Εντάξει τώρα τελευταία έχω πολλές απουσίες από το topic αλλά είναι δικαιολογημένες. Να φέρω τον κηδεμόνα μου; . Anyway το άγρυπνο μάτι μου παρακολουθεί...

sub rosa

Επιτρέψτε μου, με τη γνώριμη φλυαρία μου, ένα στοχασμό: Λίγο ως πολύ μέσα από τους Ναΐτες ξεδιπλώνεται η ιστορία του κόσμου! Αφού οι ρίζες της αναζήτησής τους φτάνουν πολύ βαθιά μέσα στο χρόνο, η δράση τους απλώνεται στα πέρατα και η επιρροή τους συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.

Μερικές φορές προσπαθώ να δω πίσω από τα γεγονότα, τα ανθρώπινα κίνητρα. Σύμφωνοι, όπως ορθολογιστικά δηλώνει η ιστορία, τα κίνητρα των εξερευνητών (ή μάλλον των υποκινητών τους) ήταν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Ποια ήταν όμως η φλόγα που έκαιγε στις καρδιές των εξερευνητών; Σύμφωνοι, τα γραβατωμένα αμερικανάκια κάνουν προσηλυτισμό και υπηρετούν ένα μηχανισμό διάδοσης. Αυτά τα ίδια τα γραβατωμένα αμερικανάκια όμως, πώς παίρνουν την απόφαση να πάρουν σβάρνα τις γειτονιές της Αθήνας (και όχι μόνο);

Θα ήθελα να έχω τη δυνατότητα να μελετήσω τις παραδόσεις των λαών. Οι έγχρωμες φυλές της Αμερικής έχουν μύθους ιδιαίτερης γοητείας, αλλά ποτέ ένας μύθος δεν είναι σκέτος μύθος. Το ίδιο και οι λαοί της Αφρικής και της Ασίας, προφανώς ακόμα και οι σχεδόν πρωτόγονοι της Ωκεανίας.

Ποιο είναι αυτό το ιερό δέος που κάνει τον άνθρωπο να ριγεί και να συναισθάνεται την ύψιστη σχέση του; Τι σημαίνουν τα μυστηριώδη σύμβολα στα παλιότερα (ή και σε σύγχρονα) κτίσματα; Και είναι απλά σημάδια αναγνώρισης / έκφρασης, ή μέσα από αυτά ο άνθρωπος χτίζει γέφυρες επικοινωνίας με το «Μεγάλο Πνεύμα»; Τι σημαίνει το ταπεινό χάρτινο εικονισματάκι που ο απλός άνθρωπος τοποθετεί στον τοίχο του σπιτιού του;

Ποιο είναι το πνεύμα στον άνθρωπο που γίνεται δημιουργική δύναμη και προσπάθεια θεϊκής προσέγγισης; Δεν βλέπω τα σύμβολα αυτά καθαυτά, ούτε το νόημά τους, μέσα από αυτά βλέπω το νου και την καρδιά των ανθρώπων. Είχα κι εγώ την τύχη κάποτε να επισκεφθώ το γοτθικό καθεδρικό στην Cremona, στην Ιταλία. Γεμάτη από τέτοια μνημεία η χώρα, αλλά η συγκεκριμένη πόλη είχε το πλεονέκτημα να βρίσκεται εκτός υψηλής τουριστικής εμβέλειας. Ο ναός ήταν άδειος, λοιπόν, και –κατά τα συνήθη– πανύψηλος, αχρωμάτιστος, κατασκευής 1107, παρακαλώ. Πραγματικά δεν μπορώ να περιγράψω το δέος που μου ενέπνευσε.

Ο Quetzalcoatl (πάντα copy-paste το κάνω) ήταν η υπέρτατη ηλιακή θεότητα των Μάγιας και των Αζτέκων και ήταν δίδυμος.
Έφυγε από την περιοχή μέσω ενός ερπετοειδούς σκάφους προς Ανατολική κατεύθυνση, όπου και μετέδωσε την γνώση της επιστήμης και των τεχνών και άφησε πίσω τον κακό μαύρο δίδυμο αδελφό του, τον Tezcatlipoca.
Αναμένεται να επιστρέψει...

Το όνομα Quetzalcoatl σημαίνει "πολύτιμος δίδυμος" και "φτερωτός όφις". (θυμίζει μήπως των εστεμμένο όφι;)

Μήπως οι δίδυμοι όφεις απεικονίζονται έτσι(;):

Η ιστορία του Viracocha, της αντίστοιχης θεότητας των Ίνκας, αντιπροσωπεύει το μύθο του Όσιρι.
Με τον Όσιρι παρομοιάζεται και ο Kon-Tiki, ο πολυνησιακός θεός, και όλοι αυτοί μας παραπέμπουν στον Οάννες, το θεό-ψάρι των Βαβυλωνίων.

Οάννες --> Ιωάννης.
Ο Ιανός (ο οποίος απεικονίζεται συχνά ως ουροβόρος όφις) έχει κι αυτός σχέση...

Και ποιός ήταν ο Άγιος ο επονομαζόμενος Οφιούχος; Ο Άγιος Βενέδικτος.
Εκ του οποίου οι Βενεδικτίνοι...

Τί να λέμε τώρα; Όλα έχουν σχέση...

Εξάλλου, ο Quetzalcoatl λέγεται ότι κόπηκε σε κομμάτια και σταυρώθηκε πάνω σε ένα σταυρό σχήματος Χ.

"Ιεροί θησαυροί"

Το ότι δεν γράφω δεν σημαίνει ότι δεν σας παρακολουθώ. Προτιμώ να απολαμβάνω να μαθαίνω από εσάς (εγωιστικό αλλά... αληθινό).

Η παρέμβασή μου είχε να κάνει με το σχόλιο για τους Μεδίκους που με έκανε να θυμηθώ την αγαπημένη μου ιστορική εποχή, την Αναγέννηση. Αλλά επειδή πιστεύω ότι ίσως ξεφύγω από το θέμα θα προτιμήσω να συμμετέχω σε ένα πιο... καθαρόαιμο μελλοντικό topic για την Αναγέννηση. Ποιος ξέρει εάν δεν προλάβετε εσείς, ίσως το ανοίξω εγώ.

Καλή συνέχεια

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"
αλλά και...
Tria capita exsculpa sunt,unum intra alterum et alterum supra alterum

quote:

---

Φίλη Zadok
Καλό θα ήταν άν μπορούσες να μας παραθέσεις έναν Κατάλογο των συγκεκριμένων προβαλόμενων απο την TV πολύ ενδιαφερόντων Εκπομπών σε Εβδομαδιαία βάση. Αυτό γιατί είναι ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ & σε πολύ λίγα Κανάλια, ώστε να γνωρίζουμε πώς να διαμορφώσουμε το Πρόγραμμα μας να είμαστε μπροστά στην Τηλεόραση εκείνες τις Ώρες

---

Είναι σίγουρα αξιόπιστη η "πηγή" σου Krisna;

Πάντως εκεί που ζαλίστηκα περισσότερο ήταν όταν έγραψες

quote:

---

(κόρη Άρχοντα του Ροδόσταυλου),

---

Έτσι μια γρήγορη ματιά το πέρασα για "Άρχοντα του Ροδόσταυρου".

Ε... δεν θέλει και πολύ το μυαλό για να την δεις λίγο... Dan Brown

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"
αλλά και...
Tria capita exsculpa sunt,unum intra alterum et alterum supra alterum

Σύζευξη με το θέμα: Τι σημασία έχει το ΙΑΩ;

Αν δε θυμάστε πού λέγαμε για τον ΑΒΡΑΞΑΣ ...κάπου στη σελίδα 13 και συνέχεια στη σελίδα 17.

Στο χωριό μου (πιο κάτω από τη Φλώρινα, είπαμε) το «Μέδικος» απαντάται και ως μικρό όνομα. Όπως λέμε Γιάννης, Δημήτρης, Thoth, Κώστας, τέτοια. Δεν υπάρχουν πολλοί Μέδικοι βέβαια, πάντως υπάρχουν- ως κατάλοιπο της άλλοτε ενετικής κατοχής.

Περί των Μεδίκων του Οιτύλου θα βρούμε ενδιαφέροντα στοιχεία εδώ:
http://www.mani.org.gr/medikoi/mm/mm03/mm_protos.htm
…και στις άλλες σελίδες του σάιτ (και το Οίτυλο πιο κάτω από τη Φλώρινα είναι).

Εκπληκτικοτάτη Zadok, πού τα θυμήθηκες όλα αυτά; Εσύ παιδί μου είσαι εγκυκλοπαίδεια! Επέστρεψα στις σελίδες τάδε και τάδε, είδα κάτι παλιούς γνώριμους και συγκινήθηκα.

Τώρα απέκτησα ένα* που στη συνέχεια διαπίστωσα ότι το έγραψε "η εμβριθής ερευνήτρια Λιν Πίκνετ". Έχει και μια φωτογραφία της συγγραφέως γεμάτη εμβρίθεια. Κατά σύμπτωση όμως, η αγαπητή αυτή βιοτέχνις (της οποίας διαθέτω και άλλο βιβλίο, το δις εξαμαρτείν) αναφέρεται στα όσα έχουν γραφεί πρόσφατα παραπάνω:

1. "Στο περίφημο "Προσχέδιο" [του Λεονάρντο] (που εκτίθεται σαν ιερό λείψανο σε μια ειδική, σιωπηλή αίθουσα στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου) βλέπουμε τη συνήθως μειλίχια και αφηρημένη παρθένο να κάθεται αδέξια στα πόδια της Αγίας Άννας, της μητέρας της (μια κάπως ανδροπρεπής φιγούρα, με τεράστια χέρια), ενώ ένα σχεδόν οφιοειδές βρέφος Ιησούς κάνει να ευλογήσει το παιδί Ιωάννη, το οποίο κοιτάζει αθώα προς τα πάνω."

Οφιοειδές;

2. "Το Θηλυκό βρίσκει εκφραστική διέξοδο σε πολλά έργα των Ναϊτών, όπως στους ιδιοσυγκρασιακούς στρογγυλούς ναούς τους, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συμβολίζουν τις καμπύλες της Μητέρας Γης, τη μεγάλη κοιλιά της εγκύου θεάς. Είναι αξιοσημείωτο πως, μετά τη διάλυσή τους, επιβλήθηκε επίσημη απαγόρευση στην ανέγερση στρογγυλών ναών, αν και στις ημέρες μας έχουν αρχίσει να ξεπηδούν και πάλι.
Υπήρχαν και πολλά άλλα σημάδια λατρείας της θεάς: εκτός από το γενειοφόρο κομμένο κεφάλι, μια κατηγορία που προσάπτουν στους Ναΐτες είναι ότι λάτρευαν ένα "Μπαφομέτ", που σύμφωνα με την πειστική επιχειρηματολογία του επιφανούς μελετητού της Καινής Διαθήκης Χιου Σόνφιλντ, είναι η κωδικοποιημένη εκδοχή της "Σοφίας", της θεάς των Γνωστικών την οποία εξίσωναν με τη Μαρία τη Μαγδαληνή.
(Ο Σόνφιλντ απέδειξε, επίσης, ότι ο κώδικας χρησιμοποιούσε το "μονόγραμμα Ατμπάς", το οποίο είχαν χρησιμοποιήσει και οι συγγραφείς των Χειρογράφων της Νεκρής Θάλασσας τουλάχιστον μια χιλιετία πριν την ίδρυση του Τάγματος, γεγονός που φανερώνει πως, όχι μόνο οι ιππότες διαφύλασσαν τα μυστικά τους με ζήλο και εφευρετικότητα, αλλά είχαν και πρόσβαση σε κάποια αρχαία πηγής στη Μέση Ανατολή.)
Επιπρόσθετα, η Σοφία σχετιζόταν με την αιγύπτια θεά Ίσιδα, η οποία μερικές φορές αποκαλείτο με αυτό το όνομα ενώ, φυσικά, η "Σοφία" ενσάρκωνε για τους Γνωστικούς το Ιερό Φως, "Το Παν", με το οποίο συνδέεται στενά η Μαγδαληνή.
Οι ιδιόρρυθμες -και όχι πάντα χριστιανικές- τάσεις των Ναϊτών συμβολίζονταν στους μεγαλειώδεις Γοτθικούς καθεδρικούς ναούς, τους οποίους σχεδίαζαν και οργάνωναν παρασκηνιακά. (Έως και οι λιθοδόμοι των κτισμάτων αυτών κατέληξαν να γίνουν κοσμικοί αδελφοί του Τάγματος.)
Σ' αυτές τις εκπληκτικές αρχιτεκτονικές αποθεώσεις διακρίνονταν αναγνωρίσιμες αρχαίες αιγυπτιακές επιρροές, αφού ήταν κατασκευασμένες με την αρμονία της αναλογίας που συνοψίζει την έννοια της "ιερής γεωμετρίας"- με άλλα λόγια, την ιδέα πως η γεωμετρική αναλογία απηχεί, αλλά και ενδεχομένως αντιπροσωπεύει, τη θεία διάνοια."

Πάντως για το Οίτυλο ούτε λέξη.

_____________________________

* Lynn Picknett, "Μαρία η Μαγδαληνή - Η κρυμμένη θεά του Χριστιανισμού"

quote:

---

Σε μία ανδροκρατούμενη κοινωνία, η υπέρτατη αναζήτηση δεν είναι η anima της ψυχής του καθενός κι η ταύτιση του ερμαφρόδιτου το υπέρτατο έργο;

---

Η κατανομή των κοινωνικών ρόλων ήθελε τις γυναίκες εσώκλειστες –εκτός και αν πήγαιναν για δουλειά στα χωράφια– και τους άντρες να κάνουν τις εξωτερικές δουλειές (από την εποχή του Αδάμ πάντα οι άντρες πληρώνουν τα σπασμένα). Βέβαια, αν το καλοεξετάσουμε, δεν ήταν και λίγο να είσαι οικοδέσποινα. Αν μάλιστα οι άντρες έλειπαν σε κάτι πολέμους ή κάτι σταυροφορίες, όπως το συνήθιζαν τότε, οι γυναίκες μπορεί και να τους αναπλήρωναν στα διαχειριστικά του οίκου τους.
Η κατάσταση ήταν απόρροια ηθικών και πρακτικών παραμέτρων. Εδώ που τα λέμε, να βγει μια γυναίκα από το σπίτι και να πάει πού;

Αυτά ως προς την εξωτερική δραστηριότητα. Ως προς τα «εσωτερικά» δεν ξέρω και πολλά να αναφέρω. Ως προς τα «εσωτερικά» όμως ακόμα και οι άντρες ήταν δυναστευόμενοι, ένας λόγος που οι Ναΐτες πήραν των ομματιών τους και έφυγαν μετανάστες στα ξένα. Ποια γυναίκα θα διακινδύνευε να χαρακτηριστεί μάγισσα;

Επιστροφή στο μέλλον: Η Ζαν ντ’ Αρκ

Παρ’ όλα αυτά, υπήρχε και ένα γυναικείο στρατιωτικό – ιπποτικό τάγμα, παρακαλώ, το Οrden de la Hacha που ιδρύθηκε στην Καταλονία το 1149. Στην Ιταλία, το 1233 στην Μπολόνια ιδρύθηκε το «Τάγμα της ένδοξης Σάντα Μαρία».

Εκείνοι οι Τεύτονες πάλι είχαν consorores (συνάδελφες) οι οποίες ασχολούνταν μάλλον με οικιακά – πρακτικά, ενώ οι Ιωαννίτες είχαν soeurs hospitalières (αδελφές νοσοκόμες) με διακονικά καθήκοντα, αν δεν απατώμαι. Για τους Ναΐτες το μόνο που γνωρίζω ήταν ότι διέθεταν girl-friends (στους όρκους θα κολλήσουμε τώρα;)

Υπήρχαν και κάτι γυναίκες συγγραφείς (άνοιξαν το δρόμο για τη Nesta Webster, παρέλαβα το βιβλίο της) και γυναίκες με πνευματικό έργο, δεν έγιναν όμως πασίγνωστες ίσως γιατί το έργο τους ήταν μέτριο ή ίσως επειδή δεν τις ανεχόταν το κατεστημένο και τις παραγκώνισε.

Για να μην ξεφεύγω από τους Ναΐτες, τη στάση τους απέναντι στον πνευματικό ρόλο των γυναικών την ξέρουμε. Υπήρξαν εντελώς τζέντλεμεν.