- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Επί των ημερών του Δημητρίου Σεμελά, η Στοά των Εσσαίων Νο.ΙΙΙ αυξήθηκε εντυπωσιακά σε αριθμό, ποιότητα και δραστηριότητα, πράγμα που προκάλεσε την πολύ θετική αντίδραση της ηγεσίας του Μαρτινιστικού Τάγματος.
Τον Αύγουστο του 1913, ο Δημήτριος σχημάτισε το Συμβούλιο της Αδελφοποιΐας, συγκεντρώνοντας γύρω του επτά συνεργάτες και σχεδιάζοντας μαζί τους τον Παγκόσμιο Κώδικα, εμπνευσμένο «χάρτη» για μια παγκόσμια κοινωνική αναγέννηση.

Ο γνωστός «Χάρτης της Κοινωνίας των Εθνών» περιέλαβε ορισμένες από τις τότε συλλήψεις του Συμβουλίου της Αδελφοποιΐας.

Από το 1915 συνεργάστηκε με την Μαρία Dupré για την ίδρυση του Τάγματος του Κρίνου και του Αετού. Μετά τον θάνατό της, το 1918, ο Δημήτριος εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και ανέλαβε την Διεύθυνση του Τάγματος αφού ενσωμάτωσε σε αυτό και το δικό του ιδιαίτερο Έργο. Για το διττό αυτό Έργο ο Δημήτριος εργάσθηκε εντατικά και συνεχώς, οργανώνοντας το Τάγμα και πλουτίζοντάς το με πρωτότυπες και εμπνευσμένες Διδασκαλίες.

Το σώμα του Δημήτριου Σεμελά, καταπονημένο από την εντατική εργασία και μια βαρειά φυματίωση, άφησε την τελευταία του πνοή στο Σανατόριο του Durtol της Γαλλίας, στις 5 Αυγούστου 1924, ενώ η κηδεία του έγινε την επομένη ημέρα, στον Ορθόδοξο Ναό του Αγ. Στεφάνου στο Παρίσι.
Με γραπτή του Διαθήκη και σύμφωνα με τους Κανονισμούς του Τάγματος, ο Δημήτριος όρισε ως διάδοχό του και ανέθεσε την Διοίκηση του Τάγματος στον Ευγένιο Dupré.

…και άλλα στο www.krinaetos.gr

Ο Α.Π. είχε ιδρύσει (επανιδρύσει, έλεγε) το Τάγμα του Ναού το 1992 στην Πορτογαλία (καθόλου παράξενο) όπου είχε διακριθεί ως πνευματική προσωπικότητα. Το αξιοσημείωτο είναι ότι το Ordem do Templo (εις άπταιστα πορτογαλικά) ξεκίνησε υπό την αιγίδα του (τότε) Πατριάρχη Αλεξανδρείας & Αφρικής της Ορθόδοξης Ελληνικής Εκκλησίας, Παρθένιου ΙΙΙ, ως επίσης δέχτηκε και την αναγνώριση του Εξάρχου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης για τη Γαλλία και την Ιβηρική, και του Αρχιεπισκόπου Θυατείρων & Μ. Βρεταννίας.

Κάπου είδα να αναφέρεται και το όνομα του ακαδημαϊκού Σόλωνα Κυδωνιάτη. Μα τι σχέση έχουν οι Έλληνες με τους Ναΐτες; Κι εγώ που είμαι έλληνας, πρέπει να ανησυχήσω;

Τα πορτογαλικά μου είναι φτωχά για να γράψω περισσότερα. Όποιες καταλαβαίνουν, μπορούν να επισκεφθούν τη διεύθυνση
http://www.geocities.com/Paris/Maison/7700/RTemplo.html
μήπως και βγάλουν άκρη, διότι υποψιάζομαι ότι με το θάνατο του ιδρυτή (ο οποίος είχε αναλάβει και ως Μέγας Μάγιστρος) σιώπησε και το εν λόγω Τάγμα.

Ελπίζω να μην επαναλήφθηκα!

Ελπίζω να φαίνονται οι λεπτομέρειες. Προσέξτε το ατρακτοειδές "μάτι" στο κέντρο...

sub rosa

Το O.M.C.E. σχηματίσθηκε για πρώτη φορά στις 16 Ιουλίου του 1990, και είναι μια διαιώνιση της Παράδοσης της M.C.E., αναδιοργανώθηκε στο Cruce Signandorum Conventus που έγινε στις 27 Ιουλίου 1586, στο Luneberg, Γερμανία. Χρονογράφος του συνεδρίου ήταν ο Simon Studion με το έργο του Ναομετρία, και συμμετέχοντες ήταν αντιπρόσωποι από τα βασίλεια της Αγγλίας, Δανίας, Γαλλίας και Navarre.

Ο σκοπός της M.C.E. εκείνη την εποχή ήταν να ενεργοποιήσει τα εναπομείναντα υπολείμματα του Τάγματος του Ναού της Ιερουσαλήμ (οι Ιππότες του Ναού) και του Ρόδινου Σταυρού, και να πραγματοποιήσει τις μυστικιστικές και πνευματικές δογματικές διδασκαλίες και των δύο και να τις παρουσιάσει σε ένα κόσμο που βρισκόταν στο χείλος θρησκευτικής κρίσης. Ο εξωτερικός σκοπός της M.C.E. ήταν η προστασία του θρησκευτικού και μυστικιστικού συμβόλου του Σταυρού και να εμποδίσει την χρησιμοποίησή του σαν όργανο πολέμου. Κατά δεύτερον, η M.C.E. απευθυνόταν στην ειρηνική διάδοση της θρησκευτικής ελευθερίας, της ελευθερίας της σκέψης, και της ελευθέρας αναζήτησης. Ο Εσωτερικός σκοπός της M.C.E. ήταν να εγκαταστήσει ένα εξωτερικό σώμα από Υπηρέτες του Φωτός για να κατευθύνει και να οδηγήσει την ανθρωπότητα προς την μυστικιστική φώτιση. Ένα από τα αποτελέσματα του ήταν και ο Ροδοσταυρισμός του 17ου αιώνα, που ήταν μία ενεργοποίηση του Ρόδινου Σταυρού. Μέσα στο O.M.C.E. είναι ή διαιώνιση της Παράδοσης καθώς και η Πηγή της Παράδοσης.

Πιο σπουδαίο όμως είναι η αφοσίωση του Τάγματος για να πραγματοποιήσει την αρχική αποστολή του και το σχέδιο που σχεδιάσθηκε πριν εννέα αιώνες και ενέπνευσε πολλούς αιώνες κατά το παρελθόν. Θέτοντας το απλά, η αποστολή του είναι η υπηρεσία της ανθρωπότητας και όλων των όψεων της, μέσα από εσωτερικό, μυστικιστικό και πνευματικό έργο μέσω της εγκαθίδρυσης των ιερών αρχών της ελευθερίας, ανοχής, και αρμονίας, και της θεμελίωσης της πνευματικής εξάσκησης.

Αυτά και άλλα διάφορα από τη διεύθυνση:
http://www.omcesite.org

Ξεχάστε την ευλαβική σιωπή στις μεγάλες πινακοθήκες όταν οι επισκέπτες σιγοπερπατούν με δέος μπροστά από τους πίνακες του Λεονάρντο. Αντιθέτως, σκεφθείτε μια παρέα άτακτων αγοριών που ανταλλάσσουν κρυφά πονηρά σημειώματα, ή τους αστέρες της βρετανικής τέχνης η αμφιλεγόμενη διάνοια των οποίων εκδηλώνεται μέσα από την αγριότητα και την απόλαυση της εικονοκλασίας.

Αν και το χαρακτηριστικό αυτό είναι ευδιάκριτο και στις δυο παραλλαγές της «Παρθένου των Βράχων», είναι πολύ πιο ξεκάθαρο στην εκδοχή του Λούβρου, την πιο αιρετική από εκείνη της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου. Ένα στοιχείο κρύβεται στον ίδιο τον τίτλο: στην ιταλική αργκό η λέξη «βράχια» αναφέρεται στους όρχεις. Οπότε ο λόγος ύπαρξης αυτού του επιβλητικού βραχώδους όγκου πάνω από την Αγία Οικογένεια με το σαφές σεξουαλικό υπονοούμενο καθίσταται σοκαριστικά προφανής.

Δυο πελώριοι αρσενικοί «βράχοι» σαν να φυτρώνουν από το κεφάλι της Παρθένου- και από πάνω, ένας θεόρατος φαλλός υψώνεται ως τα ουράνια, καταλαμβάνοντας σχεδόν τον μισό πίνακα. Το προσβλητικό αντικείμενο προβάλλει μέσα από έναν βραχώδη όγκο, αλλά ξεχωρίζει αμέσως και, σαν να μην έφτανε αυτό, είναι αναιδώς καλυμμένος με μια τούφα αγριόχορτα.

Δεν ξέρω αν είναι το καλύτερο δείγμα, πάντως είναι το καλύτερο που βρήκα

…Εδώ έχουμε να κάνουμε με τον Λεονάρντο τον φαρσέρ και τον αιρετικό στο πιο θρασύ- και ακόλαστό του. Δημιούργησε εσκεμμένα τα γκροτέσκα αρσενικά εξαρτήματα, αναμφίβολα εμπνευσμένος άγρια και διαστροφικά από την οργάνωση που του παρήγγειλε τον πίνακα- την Αδελφότητα της Αμώμου Συλλήψεως.

…Η δική μας έρευνα, που παρουσιάζεται αναλυτικά στην «Αποκάλυψη των Ναϊτών», έχει αποδείξει πως ο Λεονάρντο ανήκε σε ένα μαζικό μυστικό κίνημα δικτυωμένων αιρετικών, οι οποίοι δεν αποκλείεται να διατηρούν ακόμη μυστικά, που θα μπορούσαν να γκρεμίσουν το ήδη κλονισμένο οικοδόμημα της Εκκλησίας.

Σε κάποιο άλλο τόπικ κουβεντιάζουμε για τους δημιουργούς και τις ερμηνείες των έργων τους. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα…

(Πηγή: «Μαρία η Μαγδαληνή, η κρυμμένη θεά του Χριστιανισμού», Lynn Picknett, εκδ. Ενάλιος.)

Σήμερα guest star του τόπικ είναι ο Ιωάννης ο πρεσβύτερος ή αλλιώς Prester John. Κάτι μεταξύ ιστορικής και μυθικής προσωπικότητας, διότι από τη μια αυτός ο καλός άνθρωπος είχε μια φανταστική διάσταση, όπως τουλάχιστον περιγράφηκε, από την άλλη όμως έγραφε και γράμματα. Τι ήταν, τέλος πάντων;

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιωάννης αυτός ήταν ένας χριστιανός βασιλιάς στην Ασία. Πώς συνέβη αυτό δεν γνωρίζουμε, άλλωστε αν γνωρίζαμε το θέμα δεν θα είχε γοητεία. Πάντως η φήμη του είχε φτάσει προς τα εδώ κατά την εποχή των Σταυροφοριών –είχε βάλει και ένα χεράκι εκείνος ο Μάρκο Πόλο– και πολλοί θέλησαν να ελπίσουν ότι θα έβρισκαν ένα χριστιανό σύμμαχο από την άλλη άκρη, να κάνουν τους Μουσουλμάνους σάντουιτς. Το 1165 ο Μανουήλ Κομνηνός, ο πάπας Αλέξανδρος 2 και ο γερμανικής κατασκευής Φρειδερίκος Μπαρμπαρόσσα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δέχτηκαν από ένα γράμμα του Ιωάννη αλλά δεν το πήραν και πολύ στα σοβαρά, ωστόσο τροφοδοτήθηκε η σχετική φημολογία. Έκτοτε ούτε γράμμα, ούτε τηλεφώνημα.

Η πιο φευγάτη εκδοχή συνδέει τον Ιωάννη τον πρεσβύτερο (ο οποίος στο γράμμα του είχε αυτοσυσταθεί ως κυβερνήτης των Τριών Ινδιών, ενός πνευματικού βασιλείου) με υψηλότερες σφαίρες. Σαμπάλα και τέτοια εκτός σχεδίου πόλεως. Κάποιοι θεώρησαν ότι ο Ιωάννης ο πρεσβύτερος ήταν μια άλλη όψη του Μελχισεδέκ.

Η ιστορία – μυθολογία αυτή διαθέτει επίσης διάφορες άλλες εντυπωσιακές πτυχές, ενώ νεώτερες πληροφορίες μετέφεραν τον Ιωάννη από την Ασία στην Αιθιοπία. Αχ αυτή η Αιθιοπία. Αχ αυτοί οι Ιωάννηδες.

Οι Ναΐτες έχουν πάντα σχέση.

(βιβλιογραφία και στο www.amazon.com)

Ένας φίλος μου έχει την έμμονη ιδέα ότι αι βασιλικαί μετά τρούλλου του θυμίζουν έντονα κάποιο πολύ γνωστό σύμβολο.

Ας δούμε αυτό:

Έψαξα αλλά δεν βρήκα ικανοποιητική επιβεβαίωση. Ξέρει κανείς σας, ή ιδέα του φίλου μου είναι;

Δε λες και σ' εμάς τους αμύητους, αγαπητέ Spiral, τί σκέφτηκε ο φίλος σου;

Ο Τρισμέγιστος κάπου εδώ είναι: Ο κώδικας-γρίφος και το Άγιο Δισκοπότηρο

Και βέβαια υπάρχουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που αναφέρεις που βλέπουν ανθρώπους νεκρούς ή αβοήθητους και γυρίζουν την πλάτη, η ονομασία δόθηκε σαν σύνδρομο Genovese το 1964, από την δολοφονία της Kitty Genovese στην Ν. Υόρκη, όσο για τα άλλα τα βλέπουμε κάθε μέρα τον πλούτο και την δύναμη να συσσωρεύετε και φτωχοί άνθρωποι παιδιά που δεν έχουν να φάνε και αναγκάζονται να κλέψουν έστω και ένα φρούτο, με τις ανάλογες συνέπειες βέβαια.

Αυτοί οι άνθρωποι βάζουν το ένστικτο της επιβίωσης και αισθάνονται ισχυροί, ο θάνατος σου λένε η ζωή μου, νομίζουν ότι όλοι ζουν εις βάρος τους και θέλουν να τους κάνουν κακό, αυτή είναι η φαντασίωση τους.

Δεν υπάρχει φωνή μέσα τους έχει εξαφανιστεί και δεν αντέχω να τους δικαιολογώ, δηλαδή έτσι τους έμαθαν, είχαν άσχημα παιδικά χρόνια κτλ. Το κακό αν ριζώσει μέσα σου τέλος, είναι κακό, μόνο πριν το θάνατο αρχίζουν να αισθάνονται κάποιοι ίσως τύψης, αλλά τι λέω οι ποιο πολλοί όχι, θέλουν να μας στοιχειώνουν και όταν φύγουν από την ζωή, με το χάος που αφήνουν πίσω τους.

Ναι όμως το πιστεύω και εγώ υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν γνωρίζουν και πονάνε για όλα αυτά και πέφτουν όμως στην κατάθλιψη γιατί τα βλέπουν αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, ζουν και αυτοί μέσα σε αυτό το σύστημα και είναι εγκλωβισμένη, οπότε θα σου έλεγα ότι τα ερωτήματα που θέτεις, χρειάζονται μεγάλη ανάλυση που μάλλον δεν οδηγεί πουθενά, γιατί αυτός ο πλανήτης δυστυχώς πονάει και χρειάζεται ανάπλαση, τώρα πως; Αυτό είναι άξιο συζήτησης.

Θέλω να σε ρωτήσω όμως και εγώ κάτι, μία απορία.

Για παράδειγμα εργάζεσαι, έχεις μία μικρή θέση και βγάζεις τα προς το ζην, αρχίζεις όμως να θέλεις εξέλιξη και μεγαλύτερη αναγνώριση και ανταμοιβή, είσαι πωλητής σε μία Εταιρεία αλλαντικών για παράδειγμα, όσο περισσότερο πιστεύεις ότι πουλάς τόσο περισσότερο φτάνεις κοντά στον στόχο και εδώ έρχεται η απορία.

Αλλαντικά=χοιρινό-αγελάδες-κοτόπουλα κτλ. Είσαι καλύτερος από αυτόν που δολοφονεί τον συνάνθρωπο του;

Αυτό είναι για να μπούμε λίγο στον ρυθμό δηλαδή να συνειδητοποίησουμε το τι κάνουμε και εμείς;

Ο δολοφόνος είναι ο χειρότερος ή αυτός που τον οπλίζει;

Θα σου γυρίσω την ερώτηση: Αν ήμασταν αρκετά σοφοί να σεβόμαστε τη ζωή σαν συλλογικότητα, καταλύοντας το προβληματικό σύστημα αξιών που γεννά τέτοια ατομικά ερωτήματα, θα υπήρχαν τώρα αυτά να μας απασχολούν;
Μην ψάχνεις τη λύση εντός του προβληματικού συστήματος, γιατί αυτό μπορεί να σου δώσει μόνο προβληματικές απαντήσεις.

Για να μην αποφύγω την ερώτηση θα σου απαντήσω με βάση το δικό μου σύστημα αξιών, άρα προφανώς θα περιέχεται και το λάθος.

Για μένα σε ατομικό επίπεδο, φταίει ο καθένας για τις επιλογές του, ανάλογα με το πόσο συνειδητά παίρνει μια απόφαση με βάση τη γνώση του, καθώς και το ποιες είναι οι αρχικές του ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ, πριν την πράξη. Φταίνε και οι δύο ως ένα ενιαίο χέρι. Η απάντηση μου πάντως σου ξαναλέω θεωρώ ότι περιέχει μια διαστρεβλωμένη μορφή αλήθειας αφού βρίσκεται εντός του συστήματος.

Μαρία δικό σου , τα λόγια με ένα γκουγκλάρισμα τα βρίσκεις.

https://www.youtube.com/watch?v=WpYeekQkAdc

Ο δρόμος της συνείδησης δεν είναι καλός ή κακός, είναι απόλυτος και ουδέτερος. Η πλήρη συνειδητότητα δε, απαλλαγμένη από τη σάλτσα του περίγυρου, από τη στιγμή που είναι στελεχωμένη με τις κατάλληλες πληροφορίες,για να μιλάμε για συνειδητότητα, τείνει να είναι πάντα ορθή.

Αλλά ας τρέξω στο προκείμενο. Το μυαλό μας είναι γεμάτο σκατά. Προβάλλουμε και δημιουργούμε αυτό που παράγει το λογισμικό του μυαλού μας: Κατά κύριο λόγο σκατά, με εκλάμψεις ομορφιάς.
Μήπως αυτό σημαίνει ότι είμαστε έτσι εκ του φυσικού; Μήπως ο κόσμος μας είναι αυτός;
Σε τέτοια περίπτωση, το πόρισμα δεν μπορεί να είναι άλλο παρά το προφανές: είμαστε ένα λάθος της φύσης. Είμαστε ανάξιοι του ρόλου που μας έχει ανατεθεί και απόλυτα λογικά τον χάσαμε και τον ψάχνουμε. Το μοντέλο ήταν αποτυχημένο και μας βγήκε για πέταμα.
Μπορεί αυτή να είναι η αλήθεια; Εγώ πιστεύω όχι.

Μια παρατήρηση: όταν μιλάμε για άνθρωπο εννοώ την ανθρωπότητα ως ενιαία μονάδα. Οταν λέμε τριαντάφυλλο δεν λέμε 30 φύλλα κόκκινα, δυό πράσινα και ένα κοτσάνι. Έτσι και ο άνθρωπος στον κόσμο αποτελεί μια ενιαία μονάδα.

Ελπίζω να μου επιτρέπεις να σου κάνω μία παρατήρηση, μία ερώτηση, και τέλος μία πρόταση (μάλλον απέλπιδα), με αυτήν τη σειρά, σε σχέση με το θέμα που άνοιξες... και που δεν άνοιξες. Δεδομένου όμως ότι επιτρέπεις να δημιουργούνται νήματα στο όνομά σου από άλλους δίχως προηγουμένως να έχει υπάρξει και συγκατάθεσή σου, πιστεύω πως το παρακάτω πραγματικά φιλικό κείμενο σίγουρα δεν πρόκειται να σε ενοχλήσει,

άρα λοιπόν θεωρώ κι εγώ ότι μου το επιτρέπεις, και συνεχίζω.

Το θέμα που ήθελες να ανοίξεις είναι αναμφίβολα ένα από τα πολυπλοκότερα ζητήματα που έχει να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος διότι έχει να κάνει με την μυστική ιστορία της ανθρωπότητας, με τις συνέπειες κάποιας απροσδιόριστης αλλά μοιραίας ενέργειας του απώτατου παρελθόντος αλλά και με την ίδια την ανθρώπινη φύση, και γενικώς έχει υπερβολικά πολλές πτυχές ακριβώς επειδή ένα τέτοιο θέμα είναι αρχετυπικής φύσεως. Αυτό κυρίως σημαίνει ότι σίγουρα δεν μπορεί να εξαντληθεί σε ένα ή σε πολλά νήματα όπως αυτό, αλλά επίσης σημαίνει ότι αν τελικώς επιχειρηθεί να συζητηθεί έστω ακόμη και ένα μικρό μέρος του εν λόγω θέματος τότε χρειάζεται οπωσδήποτε προσεκτική οριοθέτηση, δηλαδή προσεκτική χάραξη των ορίων από την αρχή.

Τι συνέβη όμως εδώ;

Το παρόν νήμα κατ' αρχήν άνοιξε σε λάθος ενότητα (στο Παράξενο), πιθανώς με λάθος τίτλο (αυτόν θα έβαζες;), με κείμενο δικό σου που όμως δεν προοριζόταν για πρόλογος εδώ, για σένα αλλά όχι από σένα, με αποτέλεσμα (φυσικά) να μην μπορέσεις να δημιουργήσεις το πλαίσιο μέσα στο οποίο έπρεπε να κινηθεί η συζήτηση κατά τη γνώμη σου, ως ο θεματοθέτης που (έπρεπε να) ήσουν.

Παρ' όλα αυτά, η συζήτηση προσπάθησε να ξεκινήσει από το θέμα των αποκαλούμενων εξωγήινων οντοτήτων σε συνάρτηση με τη γνώση και μάλιστα επιχειρήθηκε και ορισμός αυτής της γνώσης, όμως γρήγορα εκτροχιάστηκε προς υψηλότερες ατραπούς (σε αντιδιαστολή με τις προηγούμενες "χαμηλές ατραπούς"), ταλαντεύτηκε μεταξύ οικείου και ανοίκειου, ασχολήθηκε με το που ακριβώς πλέει η Γη, προχώρησε σε προσωπικές θεάσεις περί των τάξεων του είναι, έπειτα κοντοστάθηκε λίγο στο να κατηγορηθούν με αόριστο τρόπο οι συμμετέχοντες ότι κάνουν προσπάθεια να καταλάβουν αλλά στην ουσία απλώς δεν μπορούν (γιατί είναι ηλίθιοι, μάλλον) και στη συνέχεια ξέφυγε (εντελώς) προς τη σφαίρα των εξωσωματικών εμπειριών (αυτό ήταν πραγματικά απρόβλεπτο).

Απόδειξη (για μένα) ότι το θέμα εκτροχιάστηκε είναι μάλλον το γεγονός ότι ένα-δύο άτομα που έδωσαν ενθουσιωδώς το παρών στην αρχή του θέματος γρήγορα κατάλαβαν προς τα που πάει η δουλειά (δηλαδή προς παντού και πουθενά) κι έτσι από τη δεύτερη σελίδα και μετά έπαψαν να συμμετέχουν και απλώς έλαμψαν διά της απουσίας τους.

Με λίγα λόγια, το θέμα ξέφυγε προς τα ουράνια σαν ξεχασμένο μπαλόνι, και οι προσπάθειες ορισμένων να επαναφέρουν το θέμα πάνω στις ράγες από τις οποίες (κατά κάποιον τρόπο) ξεκίνησε, έπεσαν στο κενό και μάλιστα πολλάκις (δεν σχολιάζω εδώ το τελευταίο μήνυμά σου).

Η ερώτησή μου λοιπόν είναι η εξής, αγαπητέ φίλε Ιταλέ: εξελίχθηκε το θέμα όπως ήθελες; Όταν έλεγες πως ήθελες να ανοίξεις ένα θέμα για τον Όφι και τις συνέπειες της γνώσης, είχες κατά νου όλα τα παραπάνω; Η ερώτηση είναι ειλικρινής και αν η απάντηση είναι ναι, τότε απλώς ξέχνα πως διάβασες αυτό το ανούσιο μήνυμα και συνέχισε όπως εσύ νομίζεις.

Αν όμως η απάντηση είναι όχι, τότε έχω να σου κάνω μία πρόταση που υποπτεύομαι ότι δυστυχώς δεν πρόκειται να σου αρέσει: σταμάτα να ασχολείσαι, και κάποια στιγμή στο μέλλον άνοιξε το θέμα (που ξέρω ότι πραγματικά σε ενδιαφέρει) με τον δικό σου τρόπο και κυρίως με τους δικούς σου όρους. Ο καθένας άλλωστε έχει το δικαίωμα να ανοίγει όποιο θέμα του κατέβει στο κεφάλι και να το οριοθετεί όπως αυτός (και όχι άλλοι) έχει σκοπό να κάνει. Ή τουλάχιστον αυτό νομίζω εγώ, το troll.

Για να είμαι δίκαιος, πάντως, πρέπει να παραδεχτώ ότι υπάρχει και η εναλλακτική λύση να προσπαθήσεις να συνεχίσεις στο παρόν νήμα. Όμως έχεις πίσω σου αρκετές σελίδες άνευ ουσίας και παράλληλα έχεις μπροστά σου το εμπόδιο του μειωμένου ενδιαφέροντος καθώς και το απροσδιόριστο σημείο στο οποίο βρίσκεται προσωρινά σταθμευμένο το θέμα αυτήν τη στιγμή (και πάλι δεν σχολιάζω εδώ το τελευταίο μήνυμά σου).

Τι λες να κάνεις;

Χωρίς πλάκα, είμαι περίεργος να δω την κίνησή σου, αν και την υποπτεύομαι (και πολύ περίεργος να δω τι ακόμα θα αναφερθεί σε αυτό το νήμα)!

ΕΝ ΒΥΘΩ ΓΑΡ Η ΑΛΗΘΕΙΑ