- Εγκέφαλος, Συνείδηση και Κβαντική Μηχανική - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:quote:
Έχω ακούσει πολλές προσπάθειες μεταφυσικής ερμηνείας της κβαντομηχανικής, και είμαι περίεργος να μάθω με ποιο τρόπο αυτή η πολύ σπουδαία θεωρία ερμηνεύει ή συνδέεται με την συνείδηση (και πως ορίζεται η συνείδηση είναι ένα θέμα)Ψευτογιαννε
Ενα και μοναδικό θα σου πώ και ότι καταλάβεις...άν!!!
Εντός των πλαισίων της κλασσικής Φυσικής και του σκεπτικισμού,δεν θα καταλάβεις ΠΟΤΕ την σύνδεση της κβαντομηχανικής με την συνείδηση,συλλογική και ατομική.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Μα αυτό είναι αυτονόητο
Εγώ παραδέχομαι την μικρότητά μου ως άνθρωπος τούτης εδώ της γης
Είναι δυνατόν να συγκριθώ με πεφωτισμένους της διαγαλαξιακής συμμαχίας, όπως απερίφραστα και περίτρανα εσύ αυτοπροσδιορίζεσαι?
Η συνείδηση , σαν έννοια, έχει ένα πολύ πλατύ νόημα – για τις φτωχές μου γνώσεις, είναι δύσκολο να την προσδιορίσω απόλυτα .
Η κβαντομηχανική από την άλλη μεριά, μπορεί να έχει κάποια σχέση με την “λειτουργία” της σκέψης (όχι την σκέψη καθεαυτή),
Εσύ βέβαια είναι αυτονόητο πώς γνωρίζεις ακριβώς και μπορείς με σαφήνεια να περιγράψεις τι είναι συνείδηση, και βεβαίως ούτε λόγος ότι μπορείς να δώσεις μια πλήρη ερμηνεία της σκέψης.
Εγώ ο δυστυχής που δεν έχω πολλά σούρτα φέρτα με εξωγήινους και διαπλανητικές ενημερώσεις, , από ποιόν θα μπορούσα να ενημερωθώ και από που να γνωρίζω ακόμα και απλά θέματα που εσύ κατέχεις καλά, όπως παράδειγμα, για κούφια γη, κούφιο -τεχνικό – φεγγάρι, έργο εξωγήινων παρατηρητών, που επεξεργάζονται την μεγάλη τελική σύγκρουση της “δικής” μας διαγαλαξιακής συμμαχίας με τους κακούς ανδρομέδιους που μας έρχονται με κάτι θεόρατα διαστημόπλοια – άκουσα για 250 χιλιόμετρα διάμετρο, αληθεύει? -
Μου έλεγες παλαιότερα και για τα κριμένα (δικά μας ) διαστημόπλοια πίσω από τον ήλιο μας, ισχύει?
Είναι εκεί ακόμα?
Για τα άλλα– τα διαστημόπλοια- που έχουν κρύψει οι δικοί μας, της διαγαλαξιακής συμμαχίας, σε υπόγεια σπήλαια, - ακόμα και κάτω από τη μεγάλη πυραμίδα στην Αίγυπτο – έχουμε κανένα νεότερο?
Είναι ακόμα στην θέση τους προσμένοντας την ώρα που θα σημαίνουν οι καμπάνες?
Μου έβαλες κάποτε μια μεγάλη σπαζοκεφαλιά , και ακόμα δεν μπορώ να βρω τη λύση.
Λέω για εκείνη την περίεργη ερμηνεία της κβαντικής απροσδιοριστίας.
Είχες – τότε – υποστηρίξει, πως αν πετάξεις μια πέτρα ψιλά, αυτή πριν επιστέψει (ένεκα βαρύτητας να υποθέσω εγώ ο χαζός ) και σε χτυπήσει κατακέφαλα, θα έχει περάσει πρώτα από τον γαλαξία της Ανδρομέδας.
Θυμάσαι την περίπτωση εεε?
Λοιπόν έσπασα το κεφάλι μου όλους αυτούς του μήνες να βρω , όχι το πως θα ταξιδεύσει η πέτρα σου μέχρι την Ανδρομέδα και θα επιστρέψει στο τσακ – μπάμ (αυτό ήταν εύκολο) , αλλά πως εσύ θα είσαι σε θέση να πιστοποιήσεις πως έκανε αυτή τη διαδρομή.
Βέβαια να υποθέσουμε πώς την τελευταία στιγμή έκανες στο πλάι και η πέτρα δεν σου έσπασε το κεφάλι και είσαι ακόμα ζωντανός για την πιστοποίηση..
Σκέφτηκα δυο ενδεχόμενα
α. Οι φίλοι σου οι ανδρομέδιοι σου έγραψαν μήνυμα / χαιρετίσματα πάνω στην πέτρα και μπορείς να το δείξεις σε όλους τους δύσπιστους σκεπτικιστές.
β. Δεν μπορείς να το πιστοποιήσεις και λές μ@λ@κίες.
Ποιο τα δύο ισχύει ?
Ας το πάρει το ποτάμι
Να μάθω τουλάχιστον, αυτή την ανδρομέδια ερμηνεία της κβαντικής απροσδιοριστίας και μετά ας πεθάνω ευτυχής πως κατι τις σπουδαίο, κατάφερα να μάθω και εγώ. 
quote:
Είχες – τότε – υποστηρίξει, πως αν πετάξεις μια πέτρα ψιλά, αυτή πριν επιστέψει (ένεκα βαρύτητας να υποθέσω εγώ ο χαζός ) και σε χτυπήσει κατακέφαλα, θα έχει περάσει πρώτα από τον γαλαξία της Ανδρομέδας.
Εξακολουθώ να το υποστηρίζω.
Αλλά,φωνή βοώντος εν τη ερήμω!!
Εκατομμύρια πιθανές διαδρομές έχει αυτή η πέτρα πρίν πέσει στο...κεφάλι σου!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Όσο για τα εκατομμύρια “πιθανές” διαδρομές δεν το συζητώ.
Η απορία μου ήταν, εσύ πως θα πιστοποιήσεις την συγκεκριμένη ...... την ανδρομέδια
Για τις λοιπές δεν γενάτε θέμα
Το ξέρουμε το θέμα ακόμα και εμείς οι .... ανθρώπινοι άνθρωποι της γης
quote:
gianipseftis :quote:
--------------------------------------------------------------------------------
ΚηφέαςΕάν κατάλαβα καλά , φίλε gianipseftis , εννοείς ότι αν κάποιος αντί να σχηματίσει υπόθεση προς διερεύνηση , διατηρήσει , τη διαίσθηση , ατόφια και εκλάβει (αυθαίρετα & αβάσιμα) αυτήν σαν δεδομένη αλήθεια τότε μετατρέπεται αυτή (η διαίσθηση) σε “ψευδαίσθηση” , που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν αξιωματική βάση (ψευδή) , που πάνω της θα στηθεί μια λογικοφανής άποψη χωρίς καμία επιστημονική αξία . . .
--------------------------------------------------------------------------------
Ναί! σωστά κατάλαβες φιλε Κηφέα, αυτό ακριβώς εννοώ.
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Κι εγώ τι φταίω αν όλα αυτά τα κάνει ο υποθετικός σου φίλος ;
--------------------------------------------------------------------------------
Δεν αναφέρθηκα σε κάποιον “υποτιθέμενο” φίλο μου, και ούτε βεβαίως σου καταλόγισα κάποια δική σου ευθύνη.Ως εκ τούτου, δεν κατανοώ το νόημα αυτής της επισήμανσης,.
Τέλος πάντωνΠροφανώς αν και κατάλαβες τι είπα, δεν κατάλαβες που οδηγεί ο συλλογισμός.
Η διαίσθηση από την φύση της, είναι μια ιδιαίτερα προσωπική υπόθεση, χωρίς καμία οικουμενική αξία.
Ποιος θα μπορούσε άραγε να δεχθεί άκριτα κάθε μεμονωμένη διαισθητική γνώση, ειδικά όταν αυτή χρησιμοποιείται ως βάση για μια πρόταση/θεωρία ?
Είναι προφανές πως δεν σε ενδιαφέρει η διερεύνηση αυτού του θέματος, μη αιτιολογώντας την διαφωνία σου.
Δεν έχει επομένως κανένα νόημα να επιμείνω
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Έθεσες τόσα πολλά θέματα , φίλε μου , που δεν μπορούν να απαντηθούν με μερικές , μόνο , φράσεις . Απαιτείται μεγάλη συζήτηση
--------------------------------------------------------------------------------Την δική σου γνώμη για την διαίσθηση μόνο σε ρώτησα, τα υπόλοιπα θέματα που επικαλείσαι, αφορούσαν τον θεματοθέτη
Βεβαίως όχι πως δεν θα με ενδιέφερε και η δική σου γνώμη.Η έννοια της συνείδησης είναι πολύ πλατιά για να την κουβεντιάσουμε στα στενά όρια του διαλόγου στο φόρουμ.
Αυτή ήταν και η βασική ένστασή μου, για την χρήση του όρου “συνείδηση” και για τη σχέσης που πιθανόν να έχει με την κβαντομηχανική.
Φίλε gianipseftis
Θέλω να εστιάσω στο παραπάνω μήνυμά σου στις φράσεις που έχω σημειώσει με έντονα γράμματα.
Ο λόγος για τον οποίο δεν ήθελα να επεκταθώ στη διερεύνηση της έννοιας της διαίσθησης δεν είναι το ότι : δεν με ενδιαφέρει η διερεύνηση αυτού του θέματος . Αντιθέτως έχω αναφερθεί στο θέμα αυτό πολλές φορές , λεπτομερειακά , σε διάφορα άλλα topics. Απλώς δεν ήθελα να επεκταθώ στην ανάλυση αυτής της έννοιας (της διαίσθησης) γιατί (καλώς ή κακώς) θεώρησα ότι το θέμα θα εκτροχιαζόταν από την πορέια που είχαμε δώσει μέχρι τώρα . Επειδή δεν είχα καμία πρόθεση να υποβαθμίσω την ερώτησή σου (με το να μην σου απαντήσω), θα σου εξηγήσω όσο μπορώ πιο περιληπτικά (πράγμα το οποίο γίνεται πολύ δύσκολα μέσα από γραπτά μηνύματα), για ποιον λόγο δεν ήθελα να εμπλακώ (για μια ακόμη φορά) με την έννοια της "διαίσθησης" .
Για να εξηγήσω τι θεωρώ "Διαίσθηση" πρέπει πρώτα να κάνω μια εισαγωγή για το τι είναι "Μεταφυσική" :
Υπάρχουν δυστυχώς άνθρωποι που έχουν την τάση να "κρίνουν" εκείνο που αγνοούν και οι οποίοι , επειδή δίνουν το όνομα της “Μεταφυσικής” σε μια γνώση καθαρά ανθρώπινη και ορθολογιστική (πράγμα που θεωρείται επιστήμη ή φιλοσοφία) φαντάζονται πως η Μεταφυσική , δεν είναι τίποτα παραπάνω , ούτε τίποτα άλλο από τέτοιου είδους γνώση , και απ’αυτή τους τη γνώμη , βγάζουν το λογικό συμπέρασμα , πως αυτή η μεταφυσική δεν μπορεί να οδηγήσει πραγματικά σε κανένα αποτέλεσμα .
Ας δούμε το θέμα του ορισμού της Μεταφυσικής από μια άλλη οπτική γωνία .
Μπορούμε να δώσουμε ορισμό της μεταφυσικής όπως την εννοούμε ;
Όχι , διότι "ορισμός" σημαίνει "περιορισμός" κι’αυτό που έχομε υπόψη μας , είναι πραγματικά και αφ’εαυτού απόλυτα απεριόριστο . Δεν μπορεί λοιπόν να περιοριστεί μέσα σε κανένα τύπο , ούτε σε κανένα σύστημα .
Μπορούμε να δώσουμε κάποιο χαρακτηρισμό στη Μεταφυσική , λέγοντας , παραδείγματος χάρη , πως είναι η γνώση των παγκοσμίων αρχών .
Αυτό όμως , δεν είναι καθαυτό ορισμός , κι’επί πλέον δεν μπορεί να μας δώσει , παρά μια πολύ αόριστη ιδέα . Κάτι θα προσθέσουμε σ’αυτόν , αν πούμε πως η περιοχή αυτών των αρχών , εκτείνεται πολύ πιο μακριά απ’ότι νόμιζαν μερικοί , οι οποίοι παρ’όλα αυτά έκαναν μεταφυσική , αλλά μερικευμένη και ατελή .
Έτσι ο Αριστοτέλης , θεωρούσε την μεταφυσική σαν γνώση του όντος ως όντος , την ταύτιζε με την οντολογία , δηλαδή έπαιρνε το μέρος για σύνολο .
Για την Μεταφυσική , όμως , το καθαρό “Είναι”, δεν είναι η πρωταρχική ούτε η πιο παγκόσμια από τις αρχές , διότι αφ’εαυτής ενέχει ορισμό .
Πρέπει λοιπόν να πάμε πέρα από το όν .
Αυτό είναι εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία .
Αυτό είναι η αιτία για την οποία κάθε πραγματικά μεταφυσική σύλληψη , κατ’ανάγκην διατηρεί πάντοτε ένα ανέκφραστο μέρος , και το καθετί ακόμη που μπορούμε να εκφράσουμε , δεν είναι κυριολεκτικά τίποτε , συγκρινόμενο μ’εκείνο που ξεπερνά κάθε έκφραση , σαν το πεπερασμένο , που οσοδήποτε μεγάλο κι’αν είναι το μέγεθός του , είναι μηδαμινό απέναντι στο Άπειρο .
Όλες οι εξωτερικές μορφές έκφρασης , άσχετα αν είναι λέξεις ή σύμβολα οποιουδήποτε είδους , αποτελούν μόνον ένα υπόβαθρο , ένα σημείο στήριξης , για να υψωθεί κανείς σε δυνατότητες σύλληψης που ξεπερνούν αυτές τις μορφές σε άφθαστο βαθμό .
Θα συνεχίσω στο επόμενο μήνυμά μου , ξεχωριστά , για να αναφερθώ στο θέμα της "Διαίσθησης" .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Να μη θεωρήσει όμως κανείς απ’αυτό , πως υπάρχει κάτι που μπορεί να εξομοιωθεί με επιστημονικές ή με φιλοσοφικές συλλήψεις.
Δεν πρόκειται να κατασκευάσουμε κανενός είδους “αφηρημένες έννοιες”, αλλά να πάρουμε άμεση γνώση της αλήθειας , όπως είναι αυτή καθ’εαυτή .
Η επιστήμη είναι γνώση ορθολογιστική , συμπερασματική και πάντοτε έμμεση .
Η μεταφυσική είναι γνώση υπερ-ορθολογιστική , ενορατική και άμεση .
Αυτή η καθαρώς νοητική ενόραση , που άμα λείπει , δεν υπάρχει αληθινή μεταφυσική , με κανένα τρόπο δεν επιτρέπεται να εξομοιωθεί με τη διαίσθηση, για την οποία κάνουν λόγο μερικοί σύγχρονοι φιλόσοφοι , διότι αυτή η τελευταία , αντίθετα προς την πρώτη , είναι υπο-ορθολογιστική.
Υπάρχει μια νοητική ενόραση και μια διαίσθηση που σχετίζεται με τα αισθητήρια .
Η πρώτη (η νοητική ενόραση) είναι πιο πάνω από το λογικό , αλλά η άλλη (η διαίσθηση) είναι κάτω απ’αυτό .
Αυτή η τελευταία (η διαίσθηση) , δεν μπορεί να συλλάβει , παρά μόνο τον κόσμο των μεταβολών και του γίγνεσθαι , δηλαδή την φύση , ή μάλλον , ένα απειροελάχιστο μέρος της φύσεως .
Απεναντίας , πεδίο της νοητικής ενόρασης , είναι η περιοχή των αιωνίων και αμετάβλητων αρχών . Είναι η μεταφυσική περιοχή .
Η υπερβατική νόηση , για να συλλάβει με άμεσο τρόπο τις παγκόσμιες αρχές , πρέπει να ανήκει και η ίδια στην τάξη της παγκοσμιότητας . Δεν είναι μια ατομική ικανότητα . Κι’αν τη θεωρήσουμε σαν τέτοια , θα ήταν αντιφατικό , διότι δεν είναι δυνατόν να βρίσκεται ανάμεσα στις δυνατότητες του ατόμου κι’η δυνατότητα να ξεπερνά τα δικά του όρια , δηλαδή να βγαίνει έξω από τις συνθήκες που το καθορίζουν σαν άτομο .
Το λογικό είναι καθαρά και ειδικά ανθρώπινη ικανότητα .
Εκείνο όμως που βρίσκεται πέρα από το λογικό είναι πραγματικά “μη ανθρώπινο”. Αυτό είναι εκείνο που κάνει δυνατή τη μεταφυσική γνώση .
Με άλλα λόγια , θέλω να πω , πως δεν μπορεί ο άνθρωπος σαν άνθρωπος να φτάσει σ’αυτήν , αλλά σαν όν , που ενώ με μια από τις καταστάσεις του είναι ανθρώπινο , ταυτόχρονα είναι και διαφορετικό , κάτι παραπάνω από ανθρώπινο όν , και πως το πραγματικό αντικείμενο της μεταφυσικής , ή μάλλον η ίδια η μεταφυσική γνώση , είναι η ενεργός επίγνωση των καταστάσεων που βρίσκονται πέραν της ατομικότητας .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αφήνω έξω την συνείδηση, γιατί το νόημα που της αποδίδεται είναι τόσο πού ευρύ – καρά την γνώμη – θα οδηγηθούμε σε μια συζήτηση “βαβέλ” (άλλα θα μου λες , άλλα θα καταλαβαίνω – και αντίστροφα)
Μια συζήτηση για οποιοδήποτε θέμα, πρέπει κατά την γνώμη μου , να βασίζεται σε λογικές προτάσεις/συλλογισμούς , χωρίς “αναίτια” λογικά άλματα
Λέω “αναίτια” , για να δείξω πως η χρήση λογικών αλμάτων θα μπορούσε να γίνει , προσωρινά και στην συνέχεια να αιτιολογηθούν.
Να λοιπόν που κολλά η σημασία της διαίσθησης.
Λέω
“η διαίσθηση είναι ψευδαίσθηση”
Ρωτάς
“πως κατέληξες σε αυτό το συμπέρασμα”
Απαντώ
“από διαίσθηση, έτσι πιστεύω ακράδαντα”
Μα μπορούμε φίλε Κηφέα να κουβεντιάσουμε έννοιες όπως η νόηση και η σκέψη διαισθητικά, αιτιολογώντας κάθε άποψη λέγοντας “'έτσι είναι γιατί το λέω εγώ”?
Όσον αφορά την νόηση και την σκέψη, αναγνωρίσαμε και οι δύο, την σημασία της νόησης για την σκέψη, γιατί είναι λογικά προφανές, πως σκέφτεται αυτός που μπορεί να καταλάβει.
Να καταλάβει όμως τι, αν δεν γνωρίζει?
Η νόηση δηλαδή προϋποθέτει γνώση, που με την σκέψη και την ικανότητα νόησης, η γνώση διευρύνεται, και ξανά η σκέψη και η νόηση μεγαλώνουν την γνώση, που διαρκώς πολλαπλασιάζεται.
Όσο η γνώση πολλαπλασιάζεται απαιτείται χώρος αποθήκευσης της, γιατί η γνώση είναι “στατική”, δεν είναι όπως η σκέψη και η νόηση , λειτουργική.
Πως αποκτάται η γνώση στο κάθε μεμονωμένο άτομο?
Μπορώ να διακρίνω γονιδιακά μεταφερόμενη γνώση, εμπειρική, καθώς και γνώση ως προϊόν γόνιμης σκέψης και κατανόησης του κόσμου μας.
Αυτά τα γράφω στα γρήγορα, λόγο άλλων υποχρεώσεων πιεστικών.
Θα επανέλθω ποιο αναλυτικά με την πρώτη ευκαιρία, γιατι το θέμα είναι πάρα πολύ ευρύ.
quote:
Μπορούμε να δώσουμε κάποιο χαρακτηρισμό στη Μεταφυσική , λέγοντας , παραδείγματος χάρη , πως είναι η γνώση των παγκοσμίων αρχών .
Έχω την αίσθηση πως χρησιμοποιείς τον όρο “μεταφυσική” στην θέση της “φιλοσοφίας”.
Μπορεί οι δύο έννοιες να σχετίζονται, αλλά ΔΕΝ ταυτίζονται.
Η φιλοσοφία σαν έννοια κατά την γνώμη μου, είναι υπερκείμενη της μεταφυσικής και της φυσικής, υπό την ίδια λογική σχέση που έχουν ο σκύλος και η γάτα, ως υποκείμενα της έννοιας των “θηλαστικών”.
Αυτό όμως δεν εξισώνει τον σκύλο με την γάτα.
Με τον ίδιο τρόπο η φιλοσοφία δεν “παντρεύει” την φυσική με την μεταφυσική.
Η μεταφυσική δεν “βαφτίζεται” μέσα στην κολυμπήθρα της φιλοσοφίας “επιστήμη”.
Τα “ιδιώματα” της φυσικής επιστήμης (και κάθε επιστήμης) είναι ρητά και πολύ συγκεκριμένα
Δεν ισχύουν για την μεταφυσική.
Ξέρεις αυτη που πρέπει να φοράς σε συζητήσεις με τον Ψευτόγιαννο!
Νανοκρυσταλλική ρητίνη μήπως?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Φίλε Κηφέα,τι υλικό είναι η ασπίδα σου?Ξέρεις αυτη που πρέπει να φοράς σε συζητήσεις με τον Ψευτόγιαννο!
Νανοκρυσταλλική ρητίνη μήπως?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Μα πότε τέλος πάντων, θα αποκτήσεις το ήθος που απαιτείται, έτσι ώστε να πάψεις να σχολιάζεις τρίτους, σαν την Κατίνα την περιφτερού.?
Όταν έγινε η αναφορά “Κι εγώ τι φταίω αν όλα αυτά τα κάνει ο υποθετικός σου φίλος ;” , εγώ έκανα πως δεν κατάλαβα, και δεν σε κατονόμασα.
Ας δούμε το πρώτο :
Ποια ζώα έχουν πρωτογενή συνείδηση ;
Δεν μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα παρά μόνο αν το συσχετίσουμε με τον άνθρωπο ως αναφερόμενο .
Ξεκινώντας από τον άνθρωπο ως αναφερόμενο και κινούμενοι προς τα πίσω , μπορούμε λογικά να είμαστε βέβαιοι ότι οι χιμπατζήδες έχουν πρωτογενή συνείδηση . Κατά πάσα πιθανότητα , τα περισσότερα θηλαστικά και μερικά πτηνά τη διαθέτουν επίσης , παρότι μόνο έμμεσα μπορούμε να διερευνήσουμε την παρουσία της .
Δυστυχώς , οι δοκιμασίες που έχουμε στη διάθεσή μας είναι μόνο νευροανατομικές ή συμπεριφορικές (δεν περιλαμβάνουν ούτε την επικοινωνία μέσω σημάτων ούτε περιγραφές) .
Αν τα συστήματα του εγκεφάλου που απαιτούνται από το εν λόγω μοντέλο είναι η μόνη εξελικτική οδός προς την πρωτογενή συνείδηση , δικαιούμαστε να είμαστε βέβαιοι ότι ζώα χωρίς φλοιό ή κάτι ισοδύναμο δεν έχουν συνείδηση.
Μια διασκεδαστική εικασία είναι ότι για τα ψυχρόαιμα ζώα με πρωτόγονους φλοιούς η πρωτογενής συνείδηση θα ήταν πολύ περιοριστική , επειδή τα συατήματα αξιών τους και η μνήμη τους αξιών – κατηγοριών στερούνται ένα επαρκώς σταθερό βιοχημικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα διασφάλιζαν κατάλληλες διασυνδέσεις με ένα σύστημα που θα μπορούσε να υποστηρίζει μια τέτοια συνείδηση .
Έτσι τα φίδια φαίνεται ότι ίσως έχουν πρωτογενή συνείδηση (εξαρτάται από τη θερμοκρασία) , αλλά οι αστακοί δεν έχουν .
Εάν οι μελλοντικές έρευνες επιβεβαιώσουν αυτή την εικασία , θα σημαίνει ότι η συνείδηση έχει ηλικία τριακοσίων εκατομμυρίων ετών .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Όλοι έχουμε σκεφτεί κάποτε αυτό το ζήτημα , αλλά μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες ως επιστήμονες το απέφευγαν . Στις μέρες μας παρουσιάζεται κάτι καινούργιο : η νευροεπιστήμη.
Αρχίζουμε να συσσωρεύουμε επιστημονικές γνώσεις για τον εγκέφαλο με εκρηκτικό ρυθμό . Καθίσταται πλέον δυνατόν να αναφερόμαστε με επιστημονικό τρόπο στο πώς βλέπουμε , ακούμε και αισθανόμαστε . Το πολυπλοκότερο αντικείμενο στο σύμπαν αρχίζει να αποκαλύπτει τα μυστικά του .
Γιατί θα έπρεπε να υποθέσουμε πως κάτι τέτοιο θα μας παράσχει πληροφορίες σχετικά με τη νόησή μας ;
Εξαιτίας όσων έχουμε ήδη μάθει . Όπως διαπιστώσαμε ότι η ύλη υπάρχει ως μια ιδιαίτερη οργάνωση σωματιδίων , έτσι θα καταφέρουμε να κατανοήσουμε πώς προκύπτει η νόηση από άλλες όμοιες διατάξεις . Αυτό είναι το θέμα που πραγματευόμαστε . Η σύνδεση όσων γνωρίζουμε για τη νόηση με ό,τι αρχίζουμε να γνωρίζουμε σχετικά με τους εγκεφάλους μας .
Θα αναφερθώ σε μια ποικιλία ζητημάτων : νεύρα , υπολογιστές , αντίληψη , γλώσσα , εαυτούς .
Θα προσπαθήσουμε να δείξουμε πώς συνδέονται αφενός μεταξύ τους και αφετέρου με το γεγονός ότι έχουμε επίγνωση .
Αντί να αναφερόμαστε στον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε ή συλλογιζόμαστε , ας πραγματευτούμε τη βάση αυτών των υψηλού επιπέδου δραστηριοτήτων .
Ο τελικός μας στόχος είναι να δείξουμε ότι είναι επιστημονικά δυνατόν να κατανοήσουμε την νόηση .
Ας προσπαθήσουμε να περιορίσουμε τις τεχνικές λεπτομέρειες στο ελάχιστο , ενώ παράλληλα ας μη διστάσουμε να αντιπαρατεθούμε σε κατεστημένες θεωρίες και ιδέες τις οποίες θεωρούμε εσφαλμένες . Έτσι , αν και ορισμένα σημεία θα αφορούν την επισήμανση θέσεων τις οποίες θεωρούμε αβάσιμες , η κύρια προσπάθεια θα είναι θετική και δημιουργική . Σε τελική ανάλυση , το εν λόγω θέμα – όπως και η μαιευτική – είναι εκ των ων ουκ άνευ για την ύπαρξή μας . Βρίσκεται στο κέντρο του ανθρώπινου ενδιαφέροντος .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η λέξη νόηση (νους) μας υποβάλλει σκέψεις σκοτεινών φιλοσοφικών συζητήσεων .
Μας θυμίζει όμως και φράσεις καθημερινής χρήσης : “Πού έχεις το νου σου ;” , “Βάλε με το νου σου” , “Τι έχεις κατά νου ;” , “Μην είσαι ανόητος !” .
Δεν είναι καθόλου σαφές τι δηλώνεται με αυτές τις εκφράσεις .
Μπορούμε όμως να βασιστούμε σε μερικές κοινές διαπιστώσεις για να αρχίσουμε :
1. Τα πράγματα δεν έχουν νόηση .
2. Οι φυσιολογικοί άνθρωποι έχουν νόηση . Μερικά ζώα ενεργούν σαν να έχουν νόηση .
3. Όντα με νόηση μπορούν να αναφέρονται σε άλλα όντα ή πράγματα . Πράγματα χωρίς νόηση δεν μπορούν να αναφέρονται σε άλλα όντα ή πράγματα .
Αυτή η τελευταία ιδιότητα , την οποία ο γερμανός φιλόσοφος Franz Brentano ονομάζει προθετικότητα, αποτελεί καλό δείκτη για την ύπαρξη μιας νοητικής διεργασίας . Αφορά την άποψη ότι η επίγνωση αναφέρεται πάντα σε κάτι , ότι έχει πάντοτε ένα αντικείμενο .
Οι δείκτες όμως δεν αρκούν . Θέλουμε να εξακριβώσουμε πώς η νόηση σχετίζεται με την ύλη , και ιδιαίτερα με την ειδική οργάνωση της ύλης η οποία αποτελεί το υπόβαθρό της .
Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη νόηση σαν ένα ειδικό πράγμα ή μια ειδικού τύπου ουσία .
Εξάλλου , φαίνεται τόσο διαφορετική από τη συνηθισμένη ύλη ώστε ο κάτοχός της ίσως δυσκολεύεται να συμπεράνει μέσω ενδοσκόπησης και μόνο ότι η νόηση μπορεί να προκύπτει από αλληλεπιδράσεις μη προθετικής ύλης .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Που και που σας διαβάζω...
Φίλε κηφεα, αυτο που εγραψες, προς το τέλος...
.....
Με άλλα λόγια , θέλω να πω , πως δεν μπορεί ο άνθρωπος σαν άνθρωπος να φτάσει σ’αυτήν , αλλά σαν όν , που ενώ με μια από τις καταστάσεις του είναι ανθρώπινο , ταυτόχρονα είναι και διαφορετικό , κάτι παραπάνω από ανθρώπινο όν , και πως το πραγματικό αντικείμενο της μεταφυσικής , ή μάλλον η ίδια η μεταφυσική γνώση , είναι η ενεργός επίγνωση των καταστάσεων που βρίσκονται πέραν της ατομικότητας .
......
Κάτι είναι.. 
Το θέμα δεν είναι (οι διαφορετικές καταστάσεις) αν και τέτοιες υπάρχουν...
Η διαφορετικότητα έγκειται στο στο ότι έχεις συνεχώς επίγνωση της ατομικοτητος (της δράσης της) επομένως είσαι και ελεύθερος απο (αυτην), ειτε ειναι σκέψεις, είτε αισθήσεις/συναίσθημα και ότι (υπάρχει/είναι) σε οτι αποκαλούμε....συνείδηση.
Απο όσα σου έγραψα, ενω εσυ και ο κόσμος θέτετε τη νοηση σε υλικό επίπεδο, (λέξεις, αισθήσεις) για μένα η ΝΟΗΣΗ δεν έχει ουδεμία σχέση μαζι τους, παρώτι εκει εκδηλώνεται (και είναι αναγκαίος ο εγκέφαλος, η δραστηριότητα και η εξέλιξη του), η νοηση είναι ξεχωριστή.
Αυτα τα είχε πει και ο φίλος μας ο ηρακλειτος, (πιστεύω) λέγοντας για την εξυπνάδα/Σοφια, ότι απο όσους άκουσε, κανείς δεν έφτανε να καταλάβει, πως είναι κάτι ξεχωρο και δεν ανοίκει στο γνωστο...
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ :Φίλε κηφεα, αυτο που εγραψες, προς το τέλος...
.....
Με άλλα λόγια , θέλω να πω , πως δεν μπορεί ο άνθρωπος σαν άνθρωπος να φτάσει σ’αυτήν , αλλά σαν όν , που ενώ με μια από τις καταστάσεις του είναι ανθρώπινο , ταυτόχρονα είναι και διαφορετικό , κάτι παραπάνω από ανθρώπινο όν , και πως το πραγματικό αντικείμενο της μεταφυσικής , ή μάλλον η ίδια η μεταφυσική γνώση , είναι η ενεργός επίγνωση των καταστάσεων που βρίσκονται πέραν της ατομικότητας .
......Κάτι είναι..
Το θέμα δεν είναι (οι διαφορετικές καταστάσεις) αν και τέτοιες υπάρχουν...
Η διαφορετικότητα έγκειται στο στο ότι έχεις συνεχώς επίγνωση της ατομικοτητος (της δράσης της) επομένως είσαι και ελεύθερος απο (αυτην), ειτε ειναι σκέψεις, είτε αισθήσεις/συναίσθημα και ότι (υπάρχει/είναι) σε οτι αποκαλούμε....συνείδηση.
Απο όσα σου έγραψα, ενω εσυ και ο κόσμος θέτετε τη νοηση σε υλικό επίπεδο, (λέξεις, αισθήσεις) για μένα η ΝΟΗΣΗ δεν έχει ουδεμία σχέση μαζι τους, παρώτι εκει εκδηλώνεται (και είναι αναγκαίος ο εγκέφαλος, η δραστηριότητα και η εξέλιξη του), η νοηση είναι ξεχωριστή.
Αυτα τα είχε πει και ο φίλος μας ο ηρακλειτος , (πιστεύω) λέγοντας για την εξυπνάδα/Σοφια, ότι απο όσους άκουσε, κανείς δεν έφτανε να καταλάβει, πως είναι κάτι ξεχωρο και δεν ανοίκει στο γνωστο...
Πλάτωνα , χαίρομαι για την επανεμφάνισή σου . Μας έλειψαν η παρουσία σου και οι ιδιαίτερου τύπου εποικοδομητικές παρατηρήσεις και καταθέσεις σου .
Ας έρθουμε στο θέμα μας : Αυτό που προσπαθώ να κάνω (άσχετα αν το καταφέρνω ή όχι) , είναι να εξετάζω κάθε θέμα από διττή οπτική γωνία : Από την επιστημονική και παράλληλα από την φιλοσοφική .
Για να μην αφήσω παραπονούμενο και τον φίλο μας το Ηράκλειτο (για τον οποίο απ’ αυτά που έχομε πει μέχρι τώρα , ξέρεις , την εκτίμησή μου) , θα πω δυο λόγια για την Περικοπή 40, η οποία κατά τη γνώμη μου , βρίσκεται πιο κοντά στην έννοια της νόησης που αυτή τη στιγμή πραγματευόμαστε :
Πολυμαθίη νόον έχειν ου διδάσκει . Ησίοδον γαρ αν εδίδαξε και Πυθαγόρην αύτίς τε Ξενοφάνεά τε και Εκαταίον .
Μετάφραση :
Η πολυμάθεια δεν διδάσκει την αντίληψη γιατί θα είχε διδάξει τον Ησίοδο και τον Πυθαγόρα καθώς επίσης και τον Ξενοφάνη και τον Εκαταίο .
Ο Ηράκλειτος αναγνωρίζει στους Ησίοδο , Πυθαγόρα , Ξενοφάνη και Εκαταίο πολυμάθεια. Έχουν μάθει πολλά πράγματα , αλλά δεν έχουν γίνει γι αυτό σοφοί . Για την απόκτηση σοφίας είναι απαραίτητο ακόμη ένα στοιχείο , ο νους , πιθανότατα του ανθρώπου να διασυνδέει με ενορατικά λογικό τρόπο , κατά τον Ηράκλειτο , όσα παρατηρεί με τις αισθήσεις και όσα μαθαίνει σε μία συνολική και συνεπή κοσμική θεώρηση , με την οποία κατορθώνει να ερμηνεύει κάθε συμβάν. Η πολυμάθεια , επομένως , η επίπονη πολυμάθεια , δεν είναι αντικειμενικά κακή , αλλά δεν είναι αρκετή .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πλάτωνα , χαίρομαι για την επανεμφάνισή σου . Μας έλειψαν η παρουσία σου και οι ιδιαίτερου τύπου εποικοδομητικές παρατηρήσεις και καταθέσεις σου .
Χαίρομαι και εγω κηφεα να συνομιλω μαζι σου. Αν μη το άλλο, βάζεις τάξη και στη δικη μου προσπάθεια επικεινωνειας.
Κηφεας
Ας έρθουμε στο θέμα μας : Αυτό που προσπαθώ να κάνω (άσχετα αν το καταφέρνω ή όχι) , είναι να εξετάζω κάθε θέμα από διττή οπτική γωνία : Από την επιστημονική και παράλληλα από την φιλοσοφική.
Δεν ξέρω κατα πόσο τα καταφέρνεις φίλε μου. Η πρώτη βασίζεται σε δεδομένα που πρέπει να έχεις, (γνώσεις, εμπειρία) η δεύτερη, (η φιλοσοφικη) οπως τα βλεπω, καλύπτει ότι δεν μπορει η πρώτη, και χρειάζεται τόλμη, υπέρβαση, και εκείνο που έλεγε ο μπαμπά Πλατωνας, να βλέπεις/βιώνεις το Ένα, αλλιώς το Δυο (ο εαυτός και το παρατηρούμενο) έχουν τον πανω χερι στη ζωη.
Κηφεας
Για να μην αφήσω παραπονούμενο και τον φίλο μας το Ηράκλειτο (για τον οποίο απ’ αυτά που έχομε πει μέχρι τώρα , ξέρεις , την εκτίμησή μου) , θα πω δυο λόγια για την Περικοπή 40, η οποία κατά τη γνώμη μου , βρίσκεται πιο κοντά στην έννοια της νόησης που αυτή τη στιγμή πραγματευόμαστε :
Πολυμαθίη νόον έχειν ου διδάσκει . Ησίοδον γαρ αν εδίδαξε και Πυθαγόρην αύτίς τε Ξενοφάνεά τε και Εκαταίον .
Μετάφραση :
Η πολυμάθεια δεν διδάσκει την αντίληψη γιατί θα είχε διδάξει τον Ησίοδο και τον Πυθαγόρα καθώς επίσης και τον Ξενοφάνη και τον Εκαταίο .
Ο Ηράκλειτος αναγνωρίζει στους Ησίοδο , Πυθαγόρα , Ξενοφάνη και Εκαταίο πολυμάθεια. Έχουν μάθει πολλά πράγματα , αλλά δεν έχουν γίνει γι αυτό σοφοί . Για την απόκτηση σοφίας είναι απαραίτητο ακόμη ένα στοιχείο , ο νους , πιθανότατα του ανθρώπου να διασυνδέει με ενορατικά λογικό τρόπο , κατά τον Ηράκλειτο , όσα παρατηρεί με τις αισθήσεις και όσα μαθαίνει σε μία συνολική και συνεπή κοσμική θεώρηση , με την οποία κατορθώνει να ερμηνεύει κάθε συμβάν. Η πολυμάθεια , επομένως , η επίπονη πολυμάθεια , δεν είναι αντικειμενικά κακή , αλλά δεν είναι αρκετή.
.....
...με ότι γράφεις, γιατι να λέει σε ένα πυθαγωρα (όχι οποιοδήποτε) πως δεν έχει αντίληψη? πως θα έβρισκε τα θεώρηματα του.. δίχως αντίληψη? μήπως υπάρχει ΑΝΤΙΛΗΨΗ που δεν βασίζεται σε γνώσεις?
Για αυτο κηφεα βάζω τι ακριβώς λέει...ο σκοτεινός. Η υπομονή σου, και η οξειδερκεια που σε διακρυνει, είναι αρκετή.....
(για να δούμε" τι δεν μας λέει ο σκοτεινός για το τι είναι η ΝΟΗΣΗ. .)
ΑΠ' ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΑΚΟΥΣΑΝ ΝΑ ΜΙΛΟΥΝ, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ Η ΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
Έχουμε τα πράγματα (ύλη) και τη Σοφια λοιπόν.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΟΜΟ, ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΝΟΜΟ: ΑΥΤΟΣ ΥΠΕΡΙΣΧΥΕΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΣΕ ΟΣΗ ΕΚΤΑΣΗ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΕΠΑΡΚΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΖΕΙ ΟΛΩΝ
Ποιος να είναι αυτός ο Νόμος?
ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΙΟΣ Ν' ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΟ ΑΙΣΘΗΤΟ ΦΩΣ, ΤΟ ΝΟΗΤΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ
Τι είναι αυτο που δεν γίνεται ΝΑ αποφύγουμε?
Εννοείται κηφεα πως τα βάζω να τα σκεφτούμε προσεχτικα, και φυσικα και σε μένα τιθεονται αυτές οι ερωτήσεις, γιατι διαφορετικα θα μου έλεγες..., γιατι δεν μας λες Πλατωνα...
Γιατι δεν τα είπε όλα.. καθαρά ο ηρακλειτος? προς σκέψη...και αυτο!
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ :ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΟΜΟ, ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΝΟΜΟ: ΑΥΤΟΣ ΥΠΕΡΙΣΧΥΕΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΣΕ ΟΣΗ ΕΚΤΑΣΗ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΕΠΑΡΚΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΖΕΙ ΟΛΩΝ
Ποιος να είναι αυτός ο Νόμος?
ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΙΟΣ Ν' ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΟ ΑΙΣΘΗΤΟ ΦΩΣ, ΤΟ ΝΟΗΤΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ
Τι είναι αυτο που δεν γίνεται ΝΑ αποφύγουμε?
Εννοείται κηφεα πως τα βάζω να τα σκεφτούμε προσεχτικα, και φυσικα και σε μένα τιθεονται αυτές οι ερωτήσεις, γιατι διαφορετικα θα μου έλεγες..., γιατι δεν μας λες Πλατωνα...
Γιατι δεν τα είπε όλα.. καθαρά ο ηρακλειτος? προς σκέψη...και αυτο!
Πλάτωνα , ρωτάς :
Γιατί δεν τα είπε όλα.. καθαρά ο Ηράκλειτος ? προς σκέψη...και αυτό !
Και η δική μου γνώμη είναι ότι ο Ηράκλειτος δεν τα είπε όλα . Το υποψιάζομαι και εγώ , με αυτά που αναφέρω παρακάτω :
Ο Ηράκλειτος είπε : “Ακούγοντας όχι εμένα , αλλά τον Λόγο πεισθείτε ότι . . . Βέβαια , έπρεπε να αγωνισθεί εναντίον τόσο της προσωπικής αυθεντίας , όσο και της απλής γνώμης , της ασυνάρτητης αυθαιρεσίας , της άρνησης να δώσουμε στους άλλους λόγο και λογαριασμό γι’ αυτά που λέμε – λόγον διδόναι .
Μην ακούτε όμως τον Ηράκλειτο .
Ο Λόγος, για τον οποίο είπαμε ότι κυβερνά τον κόσμο, είναι μια λέξη εξίσου αόριστη με την Πρόνοια.
Κάποιοι μιλούν διαρκώς για τον Λόγο, δίχως να μπορούν να αναφέρουν τον προσδιορισμό του, το περιεχόμενό του, το κριτήριο βάσει του οποίου μπορούμε να κρίνουμε αν κάτι είναι έλλογο ή άλογο. Το θέμα είναι η σύλληψη του π ρ ο σ δ ι ο ρ ι σ μ ο ύ του Λόγου .
Ο Ηράκλειτος , ουσιαστικά λέει : “Πράγματι, από την ιδιοσυγκρασία και τα φαντασιακά μου, από εμένα χωρίς τον Λόγο, προτιμήστε τον Λόγο! Αλλά ο Λόγος δεν είναι ξένος σε μένα, μόνο με μένα και χάρη σε μένα αναπτύσσεται” .
Αυτή η ταπεινοφροσύνη δεν μοιάζει με το αποκορύφωμα της αλαζονείας ;
Τον λόγο δεν τον ακούμε ποτέ . Αυτό που ακούμε είναι πάντα κάποιος , τέτοιος που είναι , που μιλάει με ενδεχόμενο κίνδυνο δικό του , αλλά και δικό μας .
Και ό,τι στον “καθαρό θεωρητικό” μπορεί να τεθεί σαν αναγκαίο αίτημα ευθύνης και ελέγχου του λέγειν του , καταντάει αναγκαστικά , στους πολιτικούς στοχαστές , κάλυμμα φιλοσοφικό , πίσω από το οποίο μιλούν – αυτοί μιλούν . Μιλούν στο όνομα του όντος και του είδους του ανθρώπου και της πολιτείας – όπως ο Πλάτων .
Θέλουν να προφυλάξουν αυτό που έχουν να πουν – που μπορεί να είναι , και ήταν ασφαλώς , απείρως σημαντικό – πίσω από το όν , τη φύση , τη ratio , την ιστορία , τα συμφέροντα μιας τάξης “εν ονόματι της οποίας” δήθεν εκφράζονται . Ποτέ όμως κανείς δεν μιλάει στο όνομα ενός άλλου – εκτός και αν έχει ρητά εξουσιοδοτηθεί . Το πολύ , να αναγνωρίσουν οι άλλοι τον εαυτό τους μέσα σ’ αυτά που λέει – αλλά κι αυτό δεν “αποδεικνύει” τίποτα , διότι αυτό που έχει λεχθεί μπορεί να επιφέρει μερικές φορές μια “αναγνώριση” που τίποτα δεν μας επιτρέπει να διαβεβαιώσουμε ότι θα είχε υπάρξει χωρίς αυτόν τον λόγο , ούτε τον επικυρώνει από μόνη της .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Μήπως ο Λόγος δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός στην παρούσα διάσταση και αναγκάζεται να εκφράζεται,κατα περιόδους "ενσαρκωμένος"?
Ετσι ώστε,να γίνεται μεν αντιληπτός,αλλά να μην μας τα "δίνει όλα στο πιάτο"?
Π.χ,Ηράκλειτος,Πλάτων,Βουδας,κ.λ.π?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Πιστεύω πως ο ηρακλειτος έγραψε για διαφορους λόγους, με αυτον τον τροπο.
Ένας, για να μην αλλάξουν την ουσία του λόγου του οι μετέπειτα, μεταφέρουν δίλ. αυτο που κατάλαβαν αυτοι απο τα λογια και γραπτα του. (πράγμα που έγινε σε όλες σχεδόν τις θρησκείες)
Ένας άλλος, γνωρίζοντας ο ίδιος την δυσκολία που υπάρχει στη γνώση του εαυτου, (πέρασε σε όρη και βουνά σχεδόν 10 χρόνια της ζωής του, παρατηρώντας και εξετάζοντας) έννοιες όπως η Συνείδηση, Νοηση, κλπ, δεν φτάνουν οι έστω επιστημονικές περιγραφές, και η διανοητική τροφη. Το βλέπουμε αυτο και στον ίδιο το Σωκράτη, που διαβάζοντας το έργο του Ηρακλετου, (τότε υπήρχε όλο το έργο, και πιστεύω πως έφθασε ακαιραιο και στα χέρια του Πλατωνα) είπε, πως απο ότι κατάλαβε διαβάζοντας το, λέει σπουδαία πράγματα, επομένως και απο όσα δεν κατάλαβε (ήταν νέος όταν του το έδωσε ο γέρος παρμενιδης) συμπεράινει πως ήσαν ολα σπουδαία όσα έγραφε.
Ένας άλλος λόγος μας τον λέει ο ίδιος ο ίδιος ο ηρακλειτος. Μην διαβάσεις όσα έγραψα όπως συνήθηζεις. Δύσκολο και δυσβάστο είναι αυτο το ΜΟΝΟπατι. (το Μόνο, εσκεμμένα με κεφαλαια (μόνος είσαι εκει.) Μα αν έχεις το ΈΝΑ (βοηθό/βλέπεις), είναι εύκολο (το έργο του)στην αντίληψη. Αυτο που στη συνέχεια μας λέει ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ για το τι είναι ο ΦΙΛΌΣΟΦΟΣ.
Μιας και καταπιανομαστε λοιπόν με έννοιες όπως η συνείδηση, η νοηση, ο ΝΟΥΣ, ο εγκέφαλος και η κβαντικη, έχω την εντυπωση πως χρειάζεται να προχωρήσουμε πολυ σιγα και προσεχτικα, γιατι ΚΗΦΕΑ έχω την εντυπωση, πως ακόμα και σήμερα, πσο αφορα τετοια θεματα, είμαστε όπως τα βρέφη..με καποιες αναλαμπες. Μια απο αυτές ήταν αυτη του Ηρακλειτου..άλλο και αλλάζονας η είχε προστατευτικό χαρακτήρα των θέσεων του, ο λόγος του.
quote:
Κηφεύς :Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη νόηση σαν ένα ειδικό πράγμα ή μια ειδικού τύπου ουσία .
Εξάλλου , φαίνεται τόσο διαφορετική από τη συνηθισμένη ύλη ώστε ο κάτοχός της ίσως δυσκολεύεται να συμπεράνει μέσω ενδοσκόπησης και μόνο ότι η νόηση μπορεί να προκύπτει από αλληλεπιδράσεις μη προθετικής ύλης .
Ωστόσο , όπως επισήμανε ο William James η νόηση είναι διαδικασία και όχι ουσία .
Η σύγχρονη επιστημονική έρευνα καταδεικνύει ότι από την ύλη είναι δυνατόν να προκύπτουν εκπληκτικές διαδικασίες .
Πράγματι , η ίδια η ύλη μπορεί να θεωρηθεί ως προερχόμενη από διαδικασίες ανταλλαγής ενέργειας .
Στη σύγχρονη επιστήμη , η έννοια της ύλης έχει συλληφθεί εκ νέου με όρους διεργασιών .
Η νόηση δεν θεωρείται ειδικός τύπος ύλης .
Η νόηση είναι ένας ειδικός τύπος διεργασίας εξαρτώμενος από ειδικές διατάξεις της ύλης . Αυτή είναι η βασική θέση της επιστήμης που υποστηρίζεται τελευταία .
Αν ξανακοιτάξουμε τον κατάλογο των κοινών διαπιστώσεων με τον οποίο αρχίσαμε , θα δούμε ότι οι βιολογικοί οργανισμοί (ειδικά τα ζώα) είναι τα όντα που φαίνεται να έχουν νόηση .
Επομένως , είναι φυσικό να υποθέσουμε πως : ένα ιδιαίτερο είδος βιολογικής οργάνωσης παράγει νοητικές διεργασίες.
Είναι λοιπόν προφανές ότι για να ερευνήσουμε το θέμα επιστημονικά πρέπει να στραφούμε στον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένος ο εγκέφαλος .
Ωστόσο , θα ήταν λάθος να αγνοήσουμε το υπόλοιπο σώμα , διότι οι ζωικές λειτουργίες (ειδικά η κίνηση) σχετίζονται στενά με την ανάπτυξη του εγκεφάλου .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ο εγκέφαλος και η νόηση δεν αποτελούν εξαιρέσεις .
Γι αυτό πρέπει να επιδιώξουμε κι εμείς να μάθουμε κάτι σχετικά με το πώς δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της εξέλιξης οι δομές του εγκεφάλου που αποτελούν το υπόβαθρο της νόησης .
Κυρίως , θέλουμε να ξέρουμε πώς λειτουργούν οι εν λόγω δομές . Σε αυτό το σημείο έρχεται στο προσκήνιο η πρόοδος των νευροεπιστημών .
Είναι θαυμάσιο να βλέπει κανείς ότι υπάρχει η δυνατότητα να συνδεθεί αυτή η πρόοδος με τα επιτεύγματα των ψυχολόγων που μελετούν τη συμπεριφορά και τις νοητικές διαδικασίες .
Τα ευρήματα των νευροεπιστημόνων υποδεικνύουν ότι οι νοητικές διαδικασίες προέρχονται από τη λειτουργία εκπληκτικά πολύπλοκων εγκεφαλικών συστημάτων σε πολλά διαφορετικά επίπεδα οργάνωσης .
Πόσα επίπεδα ;
Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε ακόμη , αλλά θα συμπεριλαμβάναμε σε αυτά το μοριακό επίπεδο , το κυτταρικό επίπεδο , το επίπεδο του οργανισμού (ολόκληρο το όν) και το επίπεδο επικοινωνίας μεταξύ των οργανισμών (δηλαδή , την επικοινωνία κάποιου τύπου) .
Κάθε επίπεδο μπορεί να διαιρεθεί περαιτέρω , αλλά προς το παρόν θα εξετάσουμε μόνο αυτές τις βασικές υποδιαιρέσεις .
Είναι εκπληκτικό να διαπιστώνει κανείς πόσες συνδέσεις υπάρχουν μεταξύ των διαφόρων αυτών επιπέδων ;
Μεταξύ μιας αντίδρασης φόβου που προκαλείται από μια προειδοποιητική κραυγή και μιας βιοχημικής διεργασίας που επηρεάζει τη μελλοντική συμπεριφορά .
Μεταξύ μιας λοίμωξης από έναν ιό και μιας αλλαγής της ανάπτυξης του εγκεφάλου που μεταβάλλει την ωρίμανσή του .
Μεταξύ της αντίληψης μιας συγκεκριμένης δομής και των χημικών μεταβολών μέσα σε έναν μυ .
Μεταξύ οποιουδήποτε από όλα αυτά σε κάποιο κρίσιμο στάδιο της ανάπτυξης και του τρόπου με τον οποίο ένα παιδί δημιουργεί μια εικόνα του εαυτού του – ισχυρή ή ανεπαρκή , εξαρτημένη ή ανεξάρτητη .
Για να εξηγήσουμε αυτά τα είδη αλλαγών , πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσουμε κάποιες παρανοήσεις , οι οποίες οφείλονται κυρίως στο ότι οι ειδικοί διαφόρων κλάδων παρέμειναν απομονωμένοι στο αντικείμενό τους . Δεν είναι όμως αυτό η μόνη αιτία .
Η προκατάληψη , η αδυναμία διεξαγωγής ορισμένων πειραμάτων και οι παγίδες της γλώσσας δυσχέραναν από κοινού την ανεύρεση των συνδέσεων που υπάρχουν μεταξύ νοητικών γεγονότων και γεγονότων του νευρικού συστήματος .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Οι επιστημονικές μέθοδοι που εφαρμόζονται σε άψυχα αντικείμενα , ενώ είναι θεμελιώδεις , δεν αρκούν για τη μελέτη ζώων που έχουν εγκεφάλους και προθετικότητα , διότι οι επιστήμονες είναι και οι ίδιοι προθετικά ζώα , δεσμευμένα στις προσωπικές τους συνειδησιακές εμπειρίες , τα οποία πρέπει να επιβεβαιώσουν ότι οι παρατηρήσεις τους είναι δυνατόν να κοινοποιηθούν σε άλλους ερευνητές αποτελεσματικά , με σημασία , και χωρίς προκατάληψη .
Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνουν (στην πραγματικότητα πρέπει εσκεμμένα να αποκλείουν) στοιχεία της δικής τους προσωπικής εμπειρίας ή επίγνωσης .
Στην επιστήμη , η διυποκειμενική επικοινωνία πρέπει να είναι αντικειμενική και όχι προβολική .
Την προεπιστημονική επικοινωνία τη χαρακτήριζε η μαγεία , ο βιταλισμός και ο ανιμισμός .
Η προβολή ατομικών επιθυμιών , πεποιθήσεων και πόθων όχι μόνο ήταν αποδεκτή , αλλά αποτελούσε και τον κύριο στόχο που έπρεπε να επιτευχθεί προκειμένου να οργανωθούν οι κοινωνίες με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις απειλές της φύσης .
Ωστόσο , τίποτε από όλα αυτά δεν σημαίνει ότι είναι αδύνατον να μελετηθεί επιστημονικά η νόηση .
Σημαίνει ότι μια τέτοια μελέτη θα είναι γεμάτη παγίδες , προκαταλήψεις και παραδοχές , πολλές από τις οποίες προέρχονται από την ίδια την επιστήμη . Ακόμη και οι πιο ευφυείς ερευνητές των ιδιοτήτων της νόησης έχουν σκοντάψει .
Μελετώντας την προθετικότητα , ορισμένοι μένουν σταθεροί σε κάτι που μπορεί να θεωρηθεί μόνο παρωδία επιτυχημένων επιστημών αφιερωμένων στη μελέτη αντικειμένων που στερούνται προθετικότητας .
Πώς μπορούμε να αποφύγουμε αυτές τις παγίδες ;
Ένας τρόπος είναι να απομονώσουμε τις ήδη υπάρχουσες παγίδες και να δούμε αν η σύγχρονη νευροεπιστημονική έρευνα μπορεί να μας βοηθήσει να τις αχρηστεύσουμε .
Ας στραφούμε λοιπόν σε αυτό το έργο , και ιδιαίτερα στην προσπάθεια να επανεντάξουμε τη νόηση στη φύση χωρίς να εγκαταλείψουμε την επιστημονική μέθοδο .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά