- ΕΚΤΡΩΣΗ.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Paidia apo tote pou ekana tin ektrwsi niwthw pio iremi k i zwi mou kilaei omala!!!!
:)
Καλό μήνα των
ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ
ΑΓΩΝΩΝ ΑΘΗΝΑ 2004
Ευχόμεθα την ομαλή και άριστη διεξαγωγή των αγώνων.
Ελπίζομε η 28η ΟΛΥΜΠΙΙΑΣ να αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις.
Και τέλος προσδοκούμε στην φωτισμένη έμπνευση,
των συζητήσεών μας.
ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ, εκεχειρία, εκεχειρία, εκεχειρία, εκεχειρία.......
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Ευχαριστώ
Θες να πετύχεις πάλεψε.
Θες να μάθεις διάβασε.
Θες να χαρείς την ζωή... τότε απλώς χαμογέλα και
μην την πάρεις και πολύ
στα σοβαρά.
Φυσικο είναι ότι σοκαρίστηκα !!!!
Θα ήθελα να αναφέρω μερικά πράγματα και εγώ
Δεν έχω βρεθεί σε αυτή τη θέση ποτέ απλά είχα το δίλημμα
Να σας εξηγήσω τι ενοοω σε αρκετά μεγάλη ηλικία έμεινα έγκυος
Ο άντρας μου μου λεει δική σου απόφαση βέβαια Δεν υπήρχε περίπτωση να μη το θέλω το δίλημμα ήταν στο θέμα αμνιοπαρακεντηση
Ο γιατρός είπε να κάνω οπωσδήποτε και μάλιστα πριν κλείσω τον 3 μήνα
Ώστε σε περίπτωση που υπάρχει κάποιο πρόβλημα να γίνει μια έκτρωση και να τελειώσει !
Το δίλημμα λοιπόν ήταν αν και κατά βάθος ήμουν σίγουρη ότι το μωρό μου θα είναι καλά αν δεν είναι τι θα κάνω?????
ήθελα ένα μωρό Σα τρελή (ακόμη θέλω ένα))
Αλλά πάλι προκείμενου να βασανίζετε αυτό και εμείς αν είχε κάποιο πρόβλημα
Η λύση ήταν μια !!!
Τελικά όταν ήρθε η μέρα για την εξέταση και πήγα με βάλανε στον υπέρηχο για να βλέπει και ο γιατρός και εγώ λοιπόν είδα ένα μικρό ανθρωπάκι που κολυμπούσε μέσα μου!
Ενώ λοιπόν έκανε διάφερες κινήσεις μόλις ο γιατρός πήγε να τρυπήσει το σάκο για να παει λίγο από το υγρό για τη εξέταση αυτό μαζεύτηκε στην άλλη μεριά κόλλησε σχεδόν επάνω στο τοίχωμα σαν να ένοιωσε ότι η βελόνα μπορούσε να το καταστρέψει!
Μετά βγαίνοντας από εκεί και περιμένοντας τα αποτελέσματα είχα πάρει την απόφαση μου !
Ότι και να ήταν ήταν παιδί μου!!!!!!!
Ευτυχώς δεν είχε κάτι και δεν υποφέρει αυτό κυρίως Αλλά είμαι σίγουρη ότι αν Δε το είχα δει σε περίπτωση που είχε κάτι θα είχα προχωρήσει !!
Πιστεύω ότι κάθε γυναίκα αποφασίζει για τον εαυτό της Αλλά μια μανά σκέφτεται και το μέλλον του παιδιού της όποτε σε περίπτωση που αυτό είναι άσχημα προδιαγεγραμμένο καλύτερα να το σκεφτεί πολύ και να τα υπολογίσει όλα ! τώρα όσο για μερικες που θεωρούν την άλωση μέσο αντισύλληψης τι να πω????????
Υπάρχουν πολλά Αλλά και πολύ φτηνότερα και σε χρήμα και σε πόνο και σε ψυχική ηρεμία!!!
ΟΣΟ ΖΩ ΕΛΠΙΖΩ!
Θες να πετύχεις πάλεψε.
Θες να μάθεις διάβασε.
Θες να χαρείς την ζωή... τότε απλώς χαμογέλα και
μην την πάρεις και πολύ
στα σοβαρά.
"Αφιερωμένο σε σένα που δεν πρόλαβες να μου τραγουδήσεις!Σε σένα που θέλησες να΄ρθεις να με συντροφεύσεις κι΄χες γλυκό τραγουδάκι να μου πεις,τραγουδάκι απ΄τα βάθη της καρδιάς ...Βγαλμένη η φωνή σου απ΄τη δίνη του φωτός και η ματιά σου τρυφερό λουλούδι μες το πράσινο του ωκεανού.Με πονά η θέση σου που΄ναι τώρα άδεια μα βιάστηκες πουλί του παραδείσου να φτερουγίσεις κοντά μου.Δεν θα πω "είναι καλύτερα"γιατί δεν γνωρίζω τον τωρινό προορισμό σου και φοβάμαι πως σε λάβωσα αλύπητα!Είχες ξεκινήσειτο ταξίδι σου από αστέρι μακρινό και άφηνες χρυσή λάμψη γύρω...και'γω άπονα σε έδιωξα,σε έριξα στην άβυσσο μα δεν το'θελα,καρδούλα μου,όχι δεν το 'θελα να σε πονέσω.Η συγνώμη που θέλω να σου ζητήσω ίσως να μην φτάσει να απαλύνει την πληγή σου μα πίστεψε με δεν ξεχνώ...Στα χρόνια,κι είναι τόσα πολλά,που'χω ακόμη να περπατήσω θα περιμένω πάντα να'ρθεις να μου τραγουδήσεις!Και θα'χω μάτια κι αυτιά και καρδιά ανοιχτά μόνο για σένα...
Αφιερωμένο σε σενα που δεν πρόλαβες να μου τραγουδήσεις γιατί δεν σε άφησα..Μια καληνύχτα γλυκειά από μένα που σε πόνεσα τόσο!!!!"
Ίσως,ίσως να μην ήταν ακόμη άνθρωπος μα είχε ψυχή..για αυτή την ψυχή κάθε χρόνο ανάβω ένα κερί και θρηνώ κρυφά.Τον πόνο αυτού του χωρισμόυ δεν τον ξεχνάς ποτέ.Μα ήταν επιλόγη μου,στα δεκάξι πρώτα καλοκαίρια μου,είδα την ζωή μου να κολά σε μια στιγμή και να γκρεμίζεται,έγινε σε μερικές ώρες,δεν είπα εγώ το πότε μα είμαι ένοχη γιατί δεν είπα και το ποτέ..Όταν ξύπνησα ήμουν ένα τίποτα και λίγους μήνες μετά δεν υπήρχε κάτι που να μπορεί να με κάνει να χαμογελώ.Περάσαν τα χρόνια,6 σχεδόν και ακόμη ματώνει το είναι μου,ακόμη..
ΔΥΟ ΔΑΚΡΥΑ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΘΙΣΕ.
ΔΕΝ ΦΤΑΙΜΕ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ.
ΙΣΩΣ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ...
ΔΕΝ ΤΟ ΕΖΗΣΑ ΠΟΤΕ.
ΑΠΛΑ ΚΡΑΤΗΣΑ ΚΑΠΟΙΑ ΧΕΡΙΑ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΣΟΥ.
ΗΜΟΥΝ ΠΑΡΟΥΣΑ.
ΤΩΡΑ ΚΡΑΤΩ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ.
ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ.
ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ.
ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΩ.
ΑΛΛΑ ΑΚΟΥ ΚΑΛΑ.
ΣΕ ΝΟΙΩΘΩ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
---
ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΕΚΤΙΜΩ
ΜΑ ΑΠ΄ΟΛΟΥΣ ΥΠΕΡΑΝΩ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΕΣΑΣ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ; ΤΟΝ ΜΑΝΟ...
---
Αφιερωμένο σε σενα που δεν πρόλαβες να μου τραγουδήσεις γιατί δεν σε άφησα..Μια καληνύχτα γλυκειά από μένα που σε πόνεσα τόσο!!!!"
Τη 'αλλο μπορώ να πώ εκτός απο υπομονή.
Εύχομαι να το ξεπεράσεις γρήγορα για να μπορέσεις να ξαναζήσεις όπως πρέπει.
Να είσαι καλα.
Θες να πετύχεις πάλεψε.
Θες να μάθεις διάβασε.
Θες να χαρείς την ζωή... τότε απλώς χαμογέλα και
μην την πάρεις και πολύ
στα σοβαρά.
Σε μια σκούρα θάλασσα βαθιά αντικρύζω τον εαυτό μου να πλέει στα άνοιχτα πάνω σε μια σχεδία.Πουθενά στεριά!Είμαι ξαπλωμένη εκεί.Γυμνή από κάθε σκέψη κι ύφασμα,με τα μάτια κλειστά και ανάμεσα στα ανοιχτά μου πόδια τρέχει αίμα...Κατακόκκινο κυλά..Δεξιά κι αριστερά κολυμπούν σαν να πετούν δυο κοπέλες,νεράιδες του νερού,θαρρείς πλάσματα
παραμυθένια.Χαμογελούν στοργικά.Λίγο παραπέρα άλλες δυο κρατούν στα χέρια τους ένα μωρό.Το αγκαλιάζουνε σφιχτά και έπειτα βουτούν και χάνονται μακριά...Όνειρο και αυτό!!!Μα πόσο θα'θελα αλήθεια να΄χε γίνει...Νεράιδες να'ταν..και'γω μετά θα εκλιπαρούσα να μπορέσω να πάω στους γαλάζιους τους βυθούς και με δάκρυα ζεστά να το φέρω πάλι πίσω.
Δεν έχω τίποτα άλλο να σου πω.Μονάχα σε παρακαλώ,πες στις νεράιδες να το αγαπούν όπως θα'πρεπε εγώ...Δεν μπορεί,μου'χες πει,θα το νιώσανε κι άλλοι,πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή
σαν αγάπη μεγάλη...Καλημέρα"
Γιατί άραγε το χέρι να γράφει μόνο όταν η ψυχή τρέμει?Λέξεις λεπίδες χαρακώνουν..."δολοφόνος...δολοφόνος" και όμως εδώ φτάνει ο απόηχος...μόνος...μόνος...Στα σκοτάδια που κάποτε βάδισα είδα ένα φως κι ήταν αυτό λόγια καρδιάς..."υπομονή"...γιατί..."άκου σε νιώθω"...Ευχαριστώ.
Τελικά γέννησε ένα άλλο παιδί και η χαρά του πατέρα
ήταν μεγάλη εκείνη τη μέρα έλεγε με δυνατή φωνή:
"Ω, ένας γιός!"
Η μητέρα κείτονταν αποκαρδιωμένη και ωχρή η ψυχή
της μουδιασμένη...
Ύστερα φώναξε ξαφνικά μέσα σε τρελή αγωνία,
έχοντας τη σκέψη της στο νεκρό παρά
στο νεογέννητο παιδί:
"Το αγγελούδι μου είναι μέσα στον τάφο
κι εγώ δεν είμαι πλάι του!"
Καθώς έλεγε αυτά τα λόγια και κρατούσε το μωρό στην
αγκαλιά της, ακούει ξανά τη γνώριμη λατρεμένη φωνή
να λέει: "Εγώ είμαι, αλλά μην το πεις πουθενά!"
Το αγοράκι κοίταζε το πρόσωπό της.
Β.ΟΥΓΚΩ
Το βρήκα στο βιβλίο του Μπραϊαν Βαϊς Μόνο η αγάπη είναι αληθινή
Δεν έχει σημασία εάν πιστεύω στην μετενσάρκωση ή όχι, απλώς με άγγιξε.
Καλή μου Parafron κανείς δεν μπορεί να πει εάν αυτό που έκανες είναι σωστό ή λάθος αλλά πιστεύω ότι ήταν το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις την δεδομένη στιγμή.
Δεν λέω ότι μιά έκτρωση είναι κάτι καλό αλλά δεν θα το χαρακτήριζα και δολοφονία, ούτε θα έλεγα ότι διαφωνώ κάθετα στην ιδέα.
Ίσως γιατί ότι έχει σχέση με κάθετες συμπεριφορές δεν μπορώ να το αποδεχτώ.
Δεν έχω διαβάσει όλα τα post δεν ξέρω εάν όσοι συμμετείχαν έχουν παιδιά ή όχι.
Θα ήθελα να δω ποιά είναι η γνώμη μιάς μητέρας που έχει κάνει και έκτρωση.
Εγώ μπορώ να κάνω την αρχή.
Έχω ένα αγοράκι 9 ετών και λέω ότι δεν θα μπορούσα να ξανακάνω έκτρωση. Όμως χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω τον εαυτό μου τότε που έγινε δεν είχα την ίδια ωριμότητα με τώρα ούτε τις ίδιες αντοχές και εμπειρίες, τώρα μπορώ να βρω λύσεις τότε ήταν η μοναδική λύση. Δεν υπερηφανεύομαι ούτε όμως θεωρώ τον εαυτό μου δολοφόνο.
Για να πω την αλήθεια αυτό που με κάνει να λέω ότι δεν θα το ξαναέκανα δεν είναι οι τρομακτικές περιγραφές και φωτογραφίες μιάς έκτρωσης, αλλά το συναίσθημα που ένοιωσα όταν πρωτοκράτησα το μωρό στην αγκαλιά μόλις γεννήθηκε.
Δεν ξέρω πως το ένοιωσαν άλλες μάνες, αλλά με κοίταξε ή έτσι νόμισα εγώ και δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ τα μάτια του. Ίσως δεν με έβλεπε απλώς ένοιωθε ότι ήμουν εγώ η μαμά του.