- Επιγνωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Ας πούμε τότε πως το μεγαλύτερό μου πρόβλημα είναι η άρνηση να αλλάξω, η άρνηση να ξεκολλήσω και να λύσω τα προβλήματά μου, αν υπάρχουν ακόμα και δεν τα γεννώ εγώ, γιατί υπάρχει και αυτή η περίπτωση.
Γιατί όλα τα υπαρξιακά, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι προβλήματα που θα μπορούσε ο καθένας να έχει αλλά δεν τα έχει γιατί δεν τον συμφέρει για να πάει μπροστά στη ζωή.
Απ' την άλλη πρέπει όλα τα προβλήματα να τα λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν μας ακόμα και τα επίπλαστα, γιατί αλλιώς δεν θα βρούμε λύση και αλλιώς αν τα κατατάσσουμε πχ στα μη σημαντικά, στα μη ζωτικής σημασίας, τότε είναι σαν να περιφρονούμε τον άνθρωπο που τα έχει.
Και για κάθε άνθρωπο, το κάθε πρόβλημα είναι σημαντικό και δύσκολο, όσο βλακεία κι αν φαίνεται στους απ' έξω.
Όπως και να' χει σίγουρα εδώ δεν είναι χώρος για ψυχανάλυση, γι' αυτό αισθάνομαι πως σας τρώω το χρόνο χωρίς λόγο και χωρίς να καταλήξει ουσιαστικά κάπου όλη αυτή η συζήτηση, επειδή επίκειται και το θέμα της άρνησης που λέγαμε.
Όταν λέω ότι είμαι καλά όταν ξέρω τι μου συμβαίνει, εννοώ όταν συνειδητοποιώ το ποια είμαι, γιατί είμαι έτσι όπως είμαι, το πώς αλλιώς θα μπορούσα να είμαι, το αν μπορώ να επιτύχω κάτι διαφορετικό στη συμπεριφορά μου μέσω της σκέψης πχ να γίνω μια άλλη (να αντιγράψω συμπεριφορά αλλουνού) ή να αρχίσω να λυγίζω κουτάλια ξέρω γω! να έχει όμως μια βάση κι ένα σκοπό η συμπεριφορά μου όπως πχ να αισθάνομαι πως μπορώ να επηρεάσω με τη σκέψη μου τη συμπεριφορά των άλλων.
Εξελικτικό για μένα θα ήταν αν γεννιόμουν άνθρωπος και πέθαινα πχ άγιος άνθρωπος.
Δηλ. θέλω να αποκτήσω στο ενδιάμεσο διορατικές-προφητικές ικανότητες, να μπορώ να ταξιδεύω στο χρόνο και γενικά να κάνω διάφορα παλαβά τα οποία έχω απλά σαν ακούσματα αλλά δεν έχω βιώσει η ίδια, για να επιβεβαιώσω ή να απορρίψω την ύπαρξή τους.
Θα ήθελα να δοκιμάσω τα όριά μου, αλλά όχι κάνοντας μπάντζι jumping, κάτι που θεωρώ τελείως βλακώδες αφού ριψοκινδυνεύεις τη ζωή σου με αυτό, παίζεις με τη φωτιά, προκαλείς την τύχη σου, ενώ δεν είσαι έτοιμος για κάτι τέτοιο.
Θα ήθελα να φτάσω στα όριά μου αλλά μέσα από ασφαλή οδό, όχι έχοντας αλαζονεία και αψηφώντας τους κινδύνους, αλλά γνωρίζοντας τους νόμους της φύσης και τον εαυτό μου, να μπορέσω να ξεπεράσω τόσο τον εαυτό μου όσο και τους νόμους της φύσης.
quote:
Λοιπόν Μπόζο καλή η προσπάθεια, αλλά δεν... Βαρέθηκα το σκηνικό που εμφανίζεται κάποιο troll και όλοι γινόμαστε μπίλιες εξ αιτίας του. Αν δεν πρόκειται πάλι για τον γνωστό zip υπάρχει μια αμυδρή πιθανότητα να είσαι ένας "φίλος" από το metafysiko (αυτός που έπαιξε μπάλα με την μουρλέγκω τότε). Οπότε θα σου συστήσω να ξαναγυρίσεις στο τσίρκο που το σκασες. Οι "απειλές" που γράφεις είναι προφανείς και ήδη φωτογράφισαν περί ποιας πρόκειται, γι αυτό και δεν θα συνεχίσω τις παραινέσεις για αποχή από το ίντερνετ. Η θεωρία μου επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά, οι περισσότεροι που γυροφέρουν τα σχετικά αντικείμενα με τον τρόπο που βλέπετε είναι απλές ψυχιατρικές περιπτώσεις. Η φαρμακευτική όμως κάνει θαύματα, αρκεί ο ασθενής να παίρνει τη δόση του.Abyssus Abyssum Invocat
Μπραβο ρε hemetic!!! ποσο αχαριστος πρεπει να σαι ρε αδερφακι μου;;; Εγω σου απλωνω χερι φιλιας και εσυ μου τη λες;;; O rar ειμαι οχι ο zip
Ελα τωρα πες μας τι εγινε στο metafysiko με την μουρλεγκω και χοροπηδαγες σαν κατσικι την αλλη φορα. Ελα μη ντρεπεσαι... πεεεεες μας
quote:
πεεεεες μας
Θα σου πω:
Apofasimenos δεν είναι τίποτα, θα σου περάσει. Τα ληγμένα που παίρνεις να κόψεις και όλα θα πάνε καλά!
Abyssus Abyssum Invocat
quote:
Empty SpaceΔηλ. θέλω να αποκτήσω στο ενδιάμεσο διορατικές-προφητικές ικανότητες, να μπορώ να ταξιδεύω στο χρόνο και γενικά να κάνω διάφορα παλαβά τα οποία έχω απλά σαν ακούσματα αλλά δεν έχω βιώσει η ίδια, για να επιβεβαιώσω ή να απορρίψω την ύπαρξή τους.
Α, μάλιστα, τέτοια πράγματα ... Δυστυχώς, εγώ προσωπικά δεν μπορώ να σε βοηθήσω με αυτά. Άμα μου 'λεγες για καμιά βολτίτσα με την μηχανή, πολύ ευχαρίστως, άμα είσαι και κοντά. Για παραπάνω, ταξίδια στον χρόνο, προφητείες και τέτοια, δεν το 'χω.
quote:
Θα ήθελα να δοκιμάσω τα όριά μου, αλλά όχι κάνοντας μπάντζι jumping, κάτι που θεωρώ τελείως βλακώδες αφού ριψοκινδυνεύεις τη ζωή σου με αυτό, παίζεις με τη φωτιά, προκαλείς την τύχη σου, ενώ δεν είσαι έτοιμος για κάτι τέτοιο.
Πάντως, το μπάντζι τζάμπιγκ είναι πολύ πιο ασφαλές από το ταξίδι στον χρόνο, έχε το υπ' όψιν σου κι αυτό.
Να 'σαι καλά.
quote:
Εξελικτικό για μένα θα ήταν αν γεννιόμουν άνθρωπος και πέθαινα πχ άγιος άνθρωπος.
Δηλ. θέλω να αποκτήσω στο ενδιάμεσο διορατικές-προφητικές ικανότητες, να μπορώ να ταξιδεύω στο χρόνο και γενικά να κάνω διάφορα παλαβά τα οποία έχω απλά σαν ακούσματα αλλά δεν έχω βιώσει η ίδια, για να επιβεβαιώσω ή να απορρίψω την ύπαρξή τους.Θα ήθελα να δοκιμάσω τα όριά μου, αλλά όχι κάνοντας μπάντζι jumping, κάτι που θεωρώ τελείως βλακώδες αφού ριψοκινδυνεύεις τη ζωή σου με αυτό, παίζεις με τη φωτιά, προκαλείς την τύχη σου, ενώ δεν είσαι έτοιμος για κάτι τέτοιο.
Θα ήθελα να φτάσω στα όριά μου αλλά μέσα από ασφαλή οδό, όχι έχοντας αλαζονεία και αψηφώντας τους κινδύνους, αλλά γνωρίζοντας τους νόμους της φύσης και τον εαυτό μου, να μπορέσω να ξεπεράσω τόσο τον εαυτό μου όσο και τους νόμους της φύσης.
Eάν είχες ειδικές πνευματικές-προφητικές ικανότητες θα το είχες ήδη καταλάβει από μικρή ηλικία. Δεν έχει νόημα να φαντασιωνόμαστε το ανέφικτο.
Άσε που οι επιθυμίες αυτές, που όλοι λίγο-πολύ έχουμε, εμπεριέχουν μία γερή δόση ναρκισσισμού. Και εγώ μπορεί να ήθελα να είμαι ο Μέσι αλλά δεν είμαι, ή μπορεί να ήθελα να έχω το ταλέντο του Μότσαρτ ή του Ραφαήλ αλλά δεν το έχω, ούτε και μπορώ να το καλλιεργήσω.
Για να συνεχίσω αυτό που έλεγα πριν, το νόημα είναι στο να γνωρίζουμε τον εαυτό μας, τις δυνατότητες και αδυναμίες μας, τις προοπτικές και τα όριά μας...τα όρια του εφικτού είναι πολύ μεγαλύτερα απ'όσο πιστεύουμε αλλά σε καμία περίπτωση απεριόριστα!
Όλοι οι άνθρωποι έχουν έναν προσωπικό 'δαίμονα', κάποιες έμφυτες τάσεις, κλίσεις και προοπτικές, οι οποίες διαμορφώνονται πάντα βέβαια και σε συνάρτηση με το περιβάλλον και τις συνθήκες...και οι οποίες εάν καλλιεργηθούν στο μάξιμουμ μπορούν να οδηγήσουν σε εκπληκτικές ικανότητες (και δεν εννοώ το καβάλημα μηχανής χωρίς χέρια του φίλου yellow code).
Κάθε άνθρωπος έχει τουλάχιστον ένα ξεχωριστό ταλέντο το οποίο εάν επιθυμεί να καλλιεργήσει μπορεί να φτάσει σε ένα σπουδαίο επίπεδο γνώσης, κατάρτισης, δεξιοτεχνίας, δημιουργικότητας και εν τέλει ωφέλειας για τον ίδιο και τον υπόλοιπο κόσμο.
Δεν είναι τυχαίοι που οι αρχαίοι έδιναν μεγάλη σημασία στην ονοματοδοσία των ανθρώπων (αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις) και τα ονόματά τους είχαν συχνά κάποιο βαθύτερο νόημα (σε σύνδεση με την προσωπικότητα του καθενός). Είχε μαλλιάσει η γλώσσα του γερο-σάτυρου, του Σωκράτη, να αναλύει περί του 'γνώθι σαυτόν', να καταλάβουμε πραγματικά ποιοί στο καλό τελικά είμαστε (και ποιοί τελικά δεν είμαστε). Και εν συνεχεία το ερώτημα είναι κατά πόσο είμαστε διατεθειμένοι να ακολουθούμε το εσωτερικό μας δαιμόνιο και ένστικτο, και κατά πόσο τελικά συμβιβαζόμαστε με τις πιέσεις και απαιτήσεις του περιβάλλοντος και της εποχής.
Για εμένα ο μοναδικός 'διάβολος' σε αυτό τον κόσμο είναι όλα τα εξωτερικά και εσωτερικά εμπόδια που μάς απομακρύνουν από τον πραγματικό μας εαυτό! Όχι ότι εάν τελικά το κάνουμε θα είμαστε 'ευτυχισμένοι'! Σε καμία περίπτωση, υπάρχει τίμημα στο να ακολουθήσουμε το εσωτερικό μας 'κάλεσμα', ωστόσο το τίμημα αυτό είναι αμελητέο απέναντι στο τίμημα του να θυσιάζουμε τις πραγματικές επιθυμίες και ανάγκες μας.
Α και κάτι άλλο, μία πραγματική κατάδυση στο εσώτερα του εαυτού είναι μάλλον πολύ πιο ριψοκίνδυνη από το bungee jumping,
Τα πέρατα της ψυχής δε θα βρεις προχωρώντας, όσο μακριά και αν σε φέρει ο δρόμος σου· τόσο βαθύ λόγο περιέχει, γερο-Ηράκλειτος speaking
quote:quote:
Empty SpaceΛένε πως αν στα μονοπάτια του εσωτερισμού και της αναζήτησης μπεις μόνος, μπορεί να χαθείς. Κι εγώ αυτό έπαθα. Χάθηκα.
Ενώ αν έχεις μια καθοδήγηση από κάποιο δάσκαλο πχ ή κάποιον με παρόμοιες εμπειρίες, θα βοηθηθείς περισσότερο.Ωπ! 'ντάξει, καταλάβαμε.
Καλά ξεμπερδέματα, κοπελιά ... :)
Heretic, αναλαμβάνεις ...
No sir, εγώ εγκατέλειψα προ πολλού. Αν δεν το έχεις καταλάβει ακόμα, βρέθηκες κι εσύ εν μέσω επιδρομής troll. Το δόλωμα για να τραβήξει την προσοχή ήταν το "θέλω να πεθάνω". Φυσικά και δεν "θέλει να πεθάνει". Ο τρόπος που το επαναλαμβάνει είναι σαφώς στημένος. Ίσως θέλει "να μας πεθάνει" στο να γράφουμε άνευ λόγου απαντήσεις στις ιστορίες που επινοεί για να τραβά την προσοχή των άλλων, ώστε ν' ασχολούνται μαζί της. Γιατί αν την πάρεις στα σοβαρά, στο τέλος θα κάνεις χαρακίρι. Λυπάμαι μόνο τους οικείους της. Το πρώτο λαχείο που λένε...
Abyssus Abyssum Invocat
Επειδή μιλήσατε για τίμημα, γνωρίζω πώς είναι η αίσθηση να θυσιάζεις την ξεκούραση και τη βόλτα επειδή πχ έχεις διάβασμα.
Αλλά αυτό μέχρι τα 18. Μετά το χάος.
Αλλά είπα "έχεις" διάβασμα, όχι "θέλεις" να διαβάσεις.
Οπότε τότε είχα την αίσθηση της υποχρέωσης πολύ ανεπτυγμένη.
Διάβαζα επειδή κάποιος μου είπε (μου το πέρασε σαν μήνυμα καλύτερα) πως πρέπει να το κάνω για να έχω καλύτερο μέλλον.
Το οποίο μέλλον δεν ήρθε ποτέ βέβαια, αφού τα φόρτωσα στον κόκκορα κοινώς συν τα ψυχολογικά μου που ήρθαν και έδεσε το γλυκό, αφού είχα την τέλεια δικαιολογία για να είμαι το θύμα και μια προβληματική περίπτωση, για να μπορώ έτσι εκ του ασφαλούς και με τη βούλα του γιατρού (για ένα διάστημα τουλάχιστον), να μην κάνω τίποτα.
Ξαναγυρνάω στο πιο πάνω.
Μάλλον ήταν και θέληση και υποχρέωση μαζί.
Μου άρεσε να μαθαίνω πράγματα όμως με κούρασαν θεωρώ τα συγκεκριμένα που μαθαίναμε, γι' αυτό τα παράτησα.
Επίσης ισχυρίζομαι πως αν και άβυσσος η ψυχή, είχα πλησιάσει αρκετά ή είχα απομακρυνθεί αρκετά. Ένα απ' τα δύο, γιατί σε αυτά τα πράγματα το κοντά και το μακριά, το άσπρο και το μαύρο, είναι μια ανάσα δρόμος. Μάλλον ταυτίζονται θα έλεγα, το μόνο που αλλάζει είναι το πού έχει κανείς γυρισμένο το κεφάλι.
Τέλος πάντων, το θέμα είναι ξανά η αποδοχή και η εξερεύνηση του εαυτού με πραγματικά δεδομένα και όχι της φαντασίας μας.
Ενώ είναι τόσο απλό στη θεωρία, να μην σε νοιάζει για το χρόνο που περνάει, να εστιάζεις σε αυτά που είσαι καλός και που έχεις γεννηθεί για αυτά χωρίς να σκέφτεσαι τα αδύνατα, ωστόσο στην πράξη προϋποθέτει ένα βήμα πίσω στον εγωισμό και ένα βήμα μπρος στη λογική, κάτι που δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι διατεθειμένοι να κάνουμε, πχ εγώ.
Δεν ξέρω. Ίσως, αν βρω το δαιμόνιό μου, το οποίο θα είναι κάτι ανθρώπινο, εντός των δυνατοτήτων μου και σύμφωνο με τη φύση μου, ίσως καταλήξω στο να προσποιηθώ στην αρχή τουλάχιστον πως μ' αρέσει και σιγά σιγά να το συνηθίσω και μετά να γίνει ένα μ' εμένα και να είναι το πάθος μου.
Βασικά πρέπει να διώξω αρχικά την ιδέα πως θα πεθάνω, πως όλα είναι μάταια και θα χαθούν και μετά ίσως πάρω μπρος.
Είθε
Έγινε επέμβαση στο μήνυμα
ο λογαριασμος απενεργοποιείται
16/03/2018
___________________________