- ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ή ΜΑΣΟΝΙΑ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Προσωπική άποψη.

Η Ακακία μοι είναι γνωστή

(clickable)

.
.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

quote:

---

3+3= 6

ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΤΟ 6 ΣΤΗΝ ΚΑΜΠΑΛΛΑ....

---

"Carpe diem, qua minimum credula postero..."

Εδώ τώρα....δεν νομίζω να βρείς απάντηση...νομίζω είναι καθαρά θέμα πιστεύω.
Άποψή μου πάντα.

Τεκμηριωμένη και αντικειμενική απόδειξη καταγεγραμμένη πάντως δεν νομίζω να υπάρχει.

Το αν ήταν Υιός του Θεού, αν ήταν η ενσάρκωση του ίδιου του θεού ή όχι, ίσως μοιάζει με το ερώτημα του τύπου "ήταν τελικά ο Αριστοτέλης ένα (1) άτομο ή μήπως μια ομάδα ατόμων;" Νομίζω πως πρέπει να μείνουμε στο νόημα των λόγων του Ιησού κι όχι να αναλλωνόμαστε στο αν όντως υπήρξε. Πιστεύω πως αν είχαμε "πιάσει" το νόημα των λόγων του δεν θα ασχολούμασταν με το αν υπήρξε ή όχι.

Αν πάλι μας ενδιαφέρει η όποια παραποίηση της προσωπικότητας του Ιησού, νομίζω πως η αληθινή του εικόνα βρίσκεται στα Γνωστικά κείμενα. Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι πουθενά ο Ιησούς δεν αναφέρθηκε σε μιας μορφής θρησκεία με αυτόν ως "αρχηγό" και με τους ιερείς ως τον απαραίτητο συνδετικό κρίκο μεταξύ θεού και ανθρώπου. Σίγουρα οι μετέπειτα "μάγειροι" της ιστορίας άλλαξαν πολλά από τα λεγόμενα του Ιησού, αλλά όπως είπα και πριν, πιστεύω πως τα αληθινά λόγια του Ιησού δεν χάθηκαν. Τα Γνωστικά κείμενα είναι πολύτιμες πηγές γνώσης και ίσως είναι τα μόνα αυθεντικά και αληθινά κείμενα των λόγων του Ιησού.

Η ύψιστη θρησκεία είναι η Αλήθεια είπε ο Ιησούς και η Αλήθεια πάντα κεραυνοβολεί! Αν της κλείσεις την πόρτα θα σου έρθει από το παράθυρο! (ο νοών νοείτο...)

sub rosa

ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ

Σαν ένας άνθρωπος με ελάχιστη κατανόηση πραγμάτων, θα ήθελα να κάνω μια ανάλυση που δε χρειάζεται πολλές γνώσεις, μυήσεις και άλλα τέτοια.
Χωρίς να έχω ανοίξει πολλά βιβλία, χωρίς να έχω ακούσει πολλά από τα λόγια κάποιου Ιερέα αλλά με έμφυτη την αναζήτηση. Αν άκουγα την ιστορία του Ιησού θα καταλάβαινα τα εξής :

Ένας άνθρωπος από φτωχή οικογένεια γεννήθηκε σε μια φάτνη, μεγάλωσε διαβάζοντας και αναζητώντας, ταξιδεύοντας και μαθαίνοντας, επέστρεψε στον τόπο απ’ όπου ξεκίνησε το ταξίδι του απλά για να μεταδώσει στον κόσμο το μήνυμα της Αγάπης και της Αλήθειας.
Πάντα ήταν απλός και λιτός, πάντα έδειχνε το δρόμο για την αλήθεια, στο τέλος όλα αυτά μίλησαν απ’ ευθείας στην καρδιά και στο μυαλό των απλών ανθρώπων.
Η διδασκαλία του έγινε η αφορμή για την ίδρυση μιας νέας θρησκείας, μίας θρησκείας αληθινής όσο και εκείνος. Μιας αλήθειας τόσο μεγάλης όσο και η Αγάπη του Πατρός προς τα Τέκνα του.

Όμως ο λαός χρειάζεται πάντα τους ηγεμόνες του να τον καθοδηγούν και εκείνοι χρειάζονται το δόγμα για να κρατάνε το μαντρί σε τάξη και έτσι διαστρέβλωσαν πολλά και έφτιαξαν άλλα τόσα στο όνομα Εκείνου, αυτοί οι ίδιοι που τον οδήγησαν στο Σταυρό, αυτοί οι ίδιοι που στο όνομα του κατέλυσαν κάθε έννοια Αγάπης προς το συνάνθρωπο, αυτοί οι ίδιοι που κατέσφαξαν χιλιάδες υψώνοντας το σύμβολο του δικού Του μαρτυρίου.

Θα πίστευα στο λόγο Του, στο έργο Του, στο μήνυμα Του, αγνοώντας το δόγμα που μερικοί έφτιαξαν σφετεριζόμενοι τη δική του Θεία αντίληψη και Δόξα.

Θα μου έδινε δύναμη να καταλάβω πως ο «μικρότερος και απλότερος» των ανθρώπων μπορεί και δύναται να γίνει ο οδηγός προς το Θεό.

Υιός Θεού ;
Μα ποιος δεν είναι ;

Να έχετε όλοι μια χρονιά γεμάτη Υγεία, χαμόγελο και Αγάπη, είθε η ζωή και το έργο του Ιησού να γίνουν οδηγός σας και να μπορέσετε να πράξετε τα όσα αυτή πρεσβεύει.

Η Ακακία μοι είναι γνωστή

ευχομαι σε ολες και ολους σας ,χρονια καλα ,γεματα υγεια,εσωτερικη γαληνη και ηρεμια....

χριστιανοι-τεκτονες/μασονοι-μουσουλμανοι-ισλαμιστες-εβραιοι,οσοι και οσες εχουμε γεννηθει σε ετουτον τον τοπο ,ας γινουμε ενα για χαρη του(τοπου),που λεγεται ελλαδα.....ουτοπικο,ομως το ευχομαι...

ας γινουμε ο καθενας ,ενα μικρουλης θεος/αλλαχ για την ελλαδα ,αξιζει και αξιζουμε μια τετοιου ειδους ευκαιρια....

θα με πειτε μελό ,ονειροβάτη,εξωγηινο...δεν με ενοχλει:)

ειμαι ολα τα παραπανω και περισσοτερα/ισως χειροτερα χαχααχααχαχα

καλο βραδακι παιδια

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

.
.

Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΥ ΜΟΡΓΚΑΝ

Μια σκοτεινή νύχτα, στις 19 Σεπτεμβρίου 1826, έλαβε χώρα ένα γεγονός στη Μπατάβια της πολιτείας της Ν. Υόρκης, που συγκλόνισε ολόκληρη την Αμερική, που το θυμάται ακόμα και σήμερα. Εκείνη τη νύχτα, ο λοχαγός Γουλιέλμος Μόργκαν απήχθη, επειδή απείλησε να αποκαλύψει τα μυστικά του μασονικού τάγματος και τον έπνιξαν στον ποταμό Νιαγάρα. Αυτό θα μπορούσε να έχει ξεχαστεί, αν η μασονική στοά δεν καυχιόταν ότι ποτέ δεν αλλάζει, ότι πάντα ισχύουν οι ίδιοι φριχτοί όρκοι μυστικότητας (σχ. Συνωμοτικότητα – μυστικοπάθεια – μασονικό δίκτυο ροής πληροφοριών, πρακτορίστικη νοοτροπία, πυραμιδοειδής δομή ιεράρχησης επιπέδων) σε συνδυασμό με τις ίδιες φοβερές τιμωρίες (σχ. Δες επίσης υπόθεση στοάς Π-2 και τελετουργική δολοφονία Κάλβι) για όσους μπαίνουν σήμερα στις μασονικές στοές.

Ακολουθεί μια κατά λέξη μεταφορά της μασονικής έκδοσης για τα γεγονότα, παρμένη από τη Μασονική Εγκυκλοπαίδεια (ΜΕ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΛΟΓΙΑ ΔΗΛΑΔΗ!) του Κοιλ.Λήμμα: Υπόθεση Μόργκαν σ. 423 – 427. Εξαιτίας του μεγάλου όγκου του, το λήμμα έχει κάπως συντμηθεί, στα σημεία που προσδιορίζονται με αποσιωπητικά. Στο τέλος ο δρ. Χένρυ Ουίλσον, 33 χρονών, βάζει αυτή τη σημείωση: «Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε με τη συμβολή και βοήθεια του Γουλιέλμου Λ. Κάμινγκς, που πέρασε πάνω από 20 χρόνια διερευνώντας τα σχετικά γεγονότα.

Η υπόθεση Μόργκαν

Από τον Μάρτιο του 1826 ήδη, οι Μόργκαν και Δαυίδ Μίλερ συνωμοτούσαν για να τυπώσουν και να πουλήσουν το μασονικό τελετουργικό. Ο Μόργκαν θα ήταν ο συγγραφέας και ο Μίλερ ο τυπογράφος... Ο Μόργκαν κατοχύρωσε τα δικαιώματα του βιβλίου του αυτού, στις 14 Αυγούστου 1826...
Το πρώτο τμήμα του έργου του Μόργκαν, με τίτλο Εικόνες Ελευθεροτεκτονισμού, προφανώς παραδόθηκε στον Μίλερ τον Ιούλιο 1826. Η κρίση αναπτύχθηκε γρήγορα στη διάρκεια του επόμενου μήνα. Το τυπογραφείο του Μίλερ έπιασε φωτιά... Οι ελευθεροτέκτονες αρχικά, κατέφυγαν σε προσπάθειες να αγοράσουν το χειρόγραφο του Μόγκαν, και αργότερα να κατασκευάσουν κατηγορίες σε βάρος του, για να τον κρατήσουν φυλακή...

Στις 11 ΣεπτεμβρΙου, ο Νικόλαος Τσέσεμπρο, Δάσκαλος της Στοάς της Καναντάιγουα και ιατροδικαστής του νομού Οντάριο, συνέλαβε τον Μόργκαν στη Μπατάβια με κατηγορία κλοπή πουκαμισού και γραβάτας από κάποιον Κινγκσλεϋ, αλλά ο Μόργκαν απαλλάχτηκε από τον Ειρηνοδίκη της Καναντάιγουας. Ο Τσέσεμπρο έπειτα παρουσίασε απαίτηση του για 2 δολάρια που όφειλε ο Μόργκαν σε κάποιον Άκλεϋ , ο οποίος είχε μεταβιβάσει την οφειλή του στον Τσέσεμπρο. Επειδή ο νόμος επέτρεπε τότε φυλάκιση για χρέη, ο Μόργκαν φυλακίστηκε στην Καναντάιγουα. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1826 (την άλλη μέρα δηλαδή) ο Τσέσεμπρο, μαζί με τον Λότον Λώσον και τον λοχαγό Εντ Σώγιερ, πήγαν στη φυλακή. όπου υπηρεσία ήταν η γυναίκα του δεσμοφύλακα η οποία όμως απουσίαζε, και, μη μπορώντας να φρουρήσουν διαφορετικά τον Μόργκαν , απέσυραν τις κατηγορίες σε βάρος του και τον πήραν έξω, όπου περίμενε ένα αμάξι με άλογα. Αμαξάς ήταν ο Χιράμ Χάμπαρντ. Υπήρξαν μετέπειτα μαρτυρίες ότι το καπέλο του Μόργκαν έπεσε σε συμπλοκή και ότι ακούστηκε η κραυγή: "Βοήθεια! Με σκοτώνουν!" Η εμφάνιση όμως του Τζων Χουίτνεϋ καθησύχασε τον Μόργκαν, Που κάθισε στο αμάξι.
Η ομάδα ξεκίνησε για το Ρότσεστερ, όπου έφτασε το πρωί της Τετάρτης 13 του μηνός, αφού είχε σταματήσει προηγουμένως στο Μπρέησηζ, το Βίκτορ, το Μέντον και το Πιτσφορντ. Στο Βίκτορ πήγε μαζί τους ο Τζέημς Γκιλς, ένας μασόνος από την Πενσυλβάνια. Στο Ρότσεστερ, η ομάδα του Έζρα Πλατ , ενός μασόνου της Βασιλικής Αψίδας (Στη Βασιλική Αψίδα άνηκε και ο Μοργκαν), αντικατέστησε εκείνη του Χάμπαρντ, και έγιναν έπειτα μερικές άλλες στάσεις. Ανάμεσα σε αυτές, ήταν και εκείνη στην ταβέρνα του Ράιτ, κοντά στο Λόκπορτ, όπου στην ομάδα προστέθηκαν και άλλοι ελευθεροτέκτονες, και ιδιαίτερα ο λοχαγός Ισαάκ Άλλεν και ο Ιερεμίας Μπράουν , έπαρχος και έπειτα βουλευτής.
Όταν η ομάδα μπήκε στο νομό Νιαγάρα, προστέθηκε σ' αυτήν ο σερίφης Έλι Μπρους και ο Κόρυντον Φοξ. Νωρίς το πρωί της Τρίτης 14 Σεπτεμβρίου, η ομάδα έφτασε στο σπίτι του Ουίλιαμ Κίνγκ στη Γιάνγκταουν. Το ταξίδι, απόστασης 160 χιλιομέτρων περίπου, έγινε σε κάπου 30 ώρες.
Στο σημείο αυτό, το οποίο φυσικά έχει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον , η ιστορία συσκοτίζεται με φαντασίες και παραποιήσεις, τόσο μασόνων, όσο και αντιμασόνων... Εκείνα που ξέρουμε σίγουρα, είναι ότι ο Μόργκαν ήταν κρατούμενος επί 5 μέρες, μέχρι τις 19 ΣεπτεμβρΙου στην παλιά πυριτιδαποθήκη του οχυρού Νιαγάρα. Στη διάρκεια των ημερών αυτών, εντελώς άσχετα με την υπόθεση Μόργκαν , ιδρύθηκε εκεί, στο Λιούιστον , μια νέα σύνοδος Βασιλικής Αψίδας με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Κινγκ σαν αρχιερέα, γεγονός που συγκέντρωσε σημαντικό αριθμό μασόνων της Βασιλικής Αψίδας στην περιοχή των
καταρρακτών Νιαγάρα.
Δεν υπάρχουν βάσιμες μαρτυρίες ότι ο Μόργκαν θεάθηκε ποτέ μετά τις 19 Σεπτεμβρίου 1826...
Στις, 4 Οκτωβρίου, οι εκδόσεις ΜΙλερ εξέδωσαν 50.000 εγκυκλίους {ίσως ο αριθμός να είναι υπερβολικός) αναγγέλλοντας την απαγωγή και πιθανή δολοφονία του Μόργκαν... Την ίδια μέρα, ο κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης, Ντε Ουίτ Κλίντον εξέδωσε προκήρυξη παρακινώντας τους πολίτες να επιβάλουν το νόμο, και ακολούθησε με μια δεύτερη προκήρυξη στις 26 του μηνός, προσφέροντας 300 δολάρια αμοιβή για όποιον είχε πληροφορίες σχετικά με τον Μόργκαν. Στις 19 Μαρτίου 1827 η αμοιβή του κυβερνήτη ανέβηκε στα 1.000 δολάρια για την ανακάλυψη του Μόργκαν , και σε 2.000 για την σύλληψη των απαγωγέων του. Κατόπιν επιμονής του κυβερνήτη Κλίντον, ο κυβερνήτης του Άνω Καναδά πρόσφερε αμοιβή 50 δολαρίων για πληροφορίες σχετικά με τον Μόργκαν.
Τρελές ιστορίες κυκλοφορούσαν σχετικά με τους διάφορους τρόπους με τους οποίους υποτίθεται ότι ο Μόργκαν είχε δολοφονηθεί... Ο Εδουάρδος Γκίντινς, ένας ελευθεροτέκτονας και φύλακας της αχρησιμοποίητης πυριτιδαποθήκης του οχυρού Νιαγάρα, δήλωσε ότι έκανε το βαρκάρη για να μεταφέρει την ομάδα στη μέση του ποταμού Νιαγάρα, όπου έριξαν τον Μόργκαν με τα χέρια δεμένα...
Στις 7 Οκτωβρίου 1827, ένα χρόνο σχεδόν ύστερα από την εξαφάνιση του Μόργκαν, τα κύματα ξέβρασαν ένα πτώμα στις όχθες της λίμνης Οντάριο... Ένα σώμα ενόρκων ιατροδικαστών αποφάνθηκε στα γρήγορα ότι το πτώμα ήταν κάποιου άγνωστου, αλλά με την επιμονή του Θέρλοου Ουήντ του Ρότσεστερ, του Δαυίδ Μίλερ και της κας Μόργκαν, ξεθάφτηκε και υποβλήθηκε σε δεύτερη ιατροδικαστική έρευνα: Το πόρισμα ήταν ότι το πτώμα ήταν του Μόργκαν και ότι ο θάνατος του προήλθε από πνιγμό...
Σύντομα απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίον όλων όσων ενέχονταν άμεσα στην απαγωγή του Μόργκαν. Επειδή όμως δεν υπήρχαν αδιαμφισβήτητες αποδείξεις ότι ο Μόργκαν ήταν νεκρός (φαίνεται ότι η κατάθεση του Γκίντινς, πως τον είδε να πνίγεται, δεν είχε γίνει πιστευτή) οι κατηγορίες περιορίστηκαν στην απαγωγή, συνομωσία προς απαγωγή, παράνομη κατακράτηση, άδικη επίθεση και κακοποίηση. Το διάστημα 1828 – 31, έγιναν πέντε δίκες σχετικά, από τις οποίες οι 3 στην Καναντάιγουα, μια στη Μπατάβια και μία στο Νιούπορτ.
Ο Νικόλαος Τσέρεμπρο, ο Εδουάρδος Σώγιερ, ο Λώτον Λώσον και ο Τζών Σέλτον, παραδέχτηκαν την ενοχή τους στην απαγωγή και καταδικάστηκαν αντίστοιχα σε φυλάκιση ενός έτους, ενός μηνός και τριών μηνών. Σε μία άλλη δίκη, 10 κατηγορούμενοι, στους οποίους περιλαμβανόταν ο Χιράμ Χάμπαρντ, κρίθηκαν ένοχοι. Ο Όρασμος Τέρνερ και ο Τζάρεντ Ντάροου κρίθηκαν αθώοι αλλά ο Έλι Μπρους (που είχε παυθεί από το αξίωμά του από τον κυβερνήτη Κλίντοζ καταδικάστηκε σε 28 μήνες φυλακή...) Εκείνη την εποχή, η απαγωγή δεν ήταν κακούργημα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης.
Το 1882, η Εθνική Χριστιανική Ένωση με δαπάνη 20.000 δολαρίων που συγκέντρωσε με έρανο σε 26 πολιτείες και στον Καναδά, ανέγειρε μνημείο του Μόργκαν στη Μπατάβια. Αποτελείται από ένα βάθρο, πάνω στο οποίο υπάρχει μια κολώνα που καταλήγει σε ένα άγαλμα που υποτίθεται ότι μοιάζει με τον Γουλιέλμο Μόργκαν.
Έχει συνολικά 12,2 μέτρα ύψος και στις 4 πλευρές το έχει τις ακόλουθες επιγραφές:
«Αφιερώνεται στη μνήμη του Γουλιέλμου Μόργκαν, λοχαγού του πολέμου του 1812, αξιότιμου πολίτη της Μπατάβια και μάρτυρα της ελευθερίας του λόγου και του τύπου. Άπηχθη κοντά από αυτό εδώ το σημείο το έτος 1826 από ελευθεροτέκτονες και δολοφονήθηκε επειδή αποκάλυψε τα μυστικά του τάγματός τους.
Ανεγέρθη από εθελοντικές εισφορές πάνω των 200 ατόμων που κατοικούσαν στον Καναδά, στο Οντάριο και σε 26 πολιτείες και περιοχές των ΗΠΑ. «Η μασονία διαβρώνει τους δημοκρατικούς θεσμούς μας. Είναι ήδη ισχυρή και ισχυροποιείται καθημερινά. Οφείλω στην πατρίδα μου να αποκαλύψω τους κινδύνους» Λοχαχός Γ. Μόργκαν. Τα αρχεία του νομού Τενεσή και της εισαγγελίας της Μπατάβια περιέχουν το ιστορικό των γεγονότων αυτών που προκάλεσαν την ανέγερση αυτού του μνημείου».
(Περιλαμβάνεται εκτεταμένη βιβλιογραφία της περιόδου 1811 – 1934, αναφορικά με τον ελευθεροτεκτονισμό της Μπατάβια και την απαγωγή του Μόργκαν)

Σχόλιο επιμελητή έκδοσης

Η διήγηση των γεγονότων της απαγωγής του Μόργκαν από τον Κόιλ είναι σωστή μέχρις ενός σημείου. Πρέπει ωστόσο να προσθέσουμε ότι παραλείφθηκαν αρκετά σημαντικό γεγονότα.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1826, δέκα μέρες μετά την απαγωγή του Μόργκαν, η σύζυγός του Λουσίλντα κατέθεσε ενόρκως στον ειρηνοδίκη Δανιήλ Τσόντλερ, ότι κάποιος Τζωρτζ Κέτσαμ από το Ρότσεστερ ήρθε και της ζήτησε "τα χαρτιά" (προφανώς το χειρόγραφο του Μόργκαν). Είπε έπειτα ότι ο κ. Μόργκαν δεν θα σκοτώνονταν, αλλά ότι θα παρέμενε εξαφανισμένος μέχρι να βρουν τα υπόλοιπα χαρτιά, και ότι ο τόπος όπου βρισκόταν θα παρέμενε μυστικός... Κάτω από την απειλή αυτή, η κ. Μόργκαν παρέδωσε τα χειρόγραφα. Η ειρωνεία του όλου θέματος ήταν ότι είχαν ήδη τυπωθεί και ο Μίλερ τα δημοσίευσε λίγο αργότερα.
Ο τρόπος και οι περιστάσεις του θανάτου του Μόργκαν είναι βέβαια γνωστές στους Ίδιους τους δράστες, οι οποίοι είχαν ορκιστεί μυστικότητα με αποτρόπαιες κυρώσεις : αν αυτές είχαν εφαρμοστεί στην περίπτωση του Μόργκαν, γιατί να μην περίμενε και άλλους η Ίδια τύχη;;; Μερικοί αρνήθηκαν να καταθέσουν, για να μην ενοχοποιηθούν. Η κοινή γνώμη είχε πειστεί ότι επρόκειτο για δολοφονία. Τo Ίδιο κι ο κυβερνήτης Κλίντον, ο οποίος, σε μια τρίτη προκήρυξή του στις 19 Μαρτίου 1827, δήλωσε: "Πολλοί από τους νομοταγείς πολίτες αυτής της πολιτείας έχουν την εντύπωση, από το χρονικό διάστημα που πέρασε και από αλλά γεγονότα, ότι είναι νεκρός..."
Στις 7 Οκτωβρίου 1827, δυο άνδρες ανακάλυψαν ένα πτώμα στις όχθες της λίμνης Οντάριο, κόπου 48 χιλιόμετρα κάτω από τους καταρράκτες του Νιαγάρα. Από το χρώμα του προσώπου του συμπέραναν ότι ήταν νέγρος.
Αμέσως ειδοποίησαν τον ιατροδικαστή Ρόμπερτ Μπρόουν , του νομού Ορλεάνης. ΤΟ πτώμα ήταν σε προχωρημένη αποσύνθεση. Ο ιατροδικαστής έκανε καλό τη δουλεία του και έκανε την ακόλουθη περιγραφή : 'Ήταν ντυμένος καλό με μαύρο, σακάκι από ποπλίνα, με παντελόνι και γιλέκο όμοιου υφάσματος. Φορούσε επίσης άσπρο φανελένιο πουκάμισο, με χαλαρό λαιμοδέτη, σχεδόν καινούργια παπούτσια από γελαδινό δέρμα, με χοντρές κάλτσες. Ήταν ηλικίας 45 -50 ετών. Είχε ύψος περίπου 1,72 μ. ενώ τα μαλλιά γύρω από τα αυτιά του ήταν αρκετό γκρίζα. Ουλή στο μέτωπο, πάνω από το δεξί μάτι -δόντια εντάξει, εκτός από δυο που έλλειπαν από το κάτω σαγόνι. Δεν βρέθηκαν χαρτιά πάνω του για να μας διαφωτίσουν. Τα μόνα που βρέθηκαν στις τσέπες του ήταν 4 θρησκευτικά φυλλάδια τυπωμένα στο Λονδίνο -ένα κομμάτι χαρτί το οποίο έγραφε: "24 Σεπτεμβρίου 1827, κ. Τζέημς Ουέμπσα). Βρέθηκαν επίσης δυο κομμάτια καπνού. Ετυμηγορία: πτώμα άγνωστου άνδρα, που πέθανε από πνιγμό. Στη συνέχεια, το πτώμα θάφτηκε με ευλάβεια κοντό στο σημείο ανεύρεσής του,).
Καμπόσοι άνθρωποι στη Μπατάβια, αναγνώρισαν αμέσως στην παραπάνω περιγραφή, σημεία ομοιότητας με τον Γουλιέλμο Μόργκαν. Ο δρ. 'Εζρα Στρονγκ ανέτρεξε στα αρχεία του και είδε ότι είχε βγάλει δυο δόντια του Μόργκαν , και θυμήθηκε την ασυνήθιστη κατασκευή του στόματος του Μόργκαν: τα δόντια του ήταν όλα διπλά. Ο Ρόσελ Ντάιερ είχε τα δόντια του Μόργκαν και ήξερε ότι δύο έλειπαν, αλλά ότι αυτό ήταν από τα πάνω και όχι από τα κάτω. Συμπέραναν ότι το πτώμα δεν ήταν του Μόργκαν.
Συνέχισε να επικρατεί αναταραχή. Διατάχθηκε δεύτερη νεκροψία, με παρούσα την κα. Μόργκαν καθώς και τους Θέρλοου Ουήντ και Ρόσελ Ντάιερ από το Ρότσεστερ, και τους Φιτς, Χίλντεν και Γκίμπς από τη Μπατάρια. Οι γιατροί Τζών Χένρυ και Έζρα Στρόνγκ, που είχαν περιθάλψει τον Μόργκαν σε διάφορες περιπτώσεις ασθένειάς του, ήταν επίσης παρόντες. Συγκροτήθηκε μια ιατροδικαστική επιτροπή ενόρκων 23 ανδρών. Υπήρχε επίσης ένα πλήθος περιέργων.
Προτού εκταφή το πτώμα, ο δρ. Χένρυ κατέγραψε από τα χείλη της κας. Μόργκαν μια λεπτομερή περιγραφή του συζύγου της. Δήλωσε ότι τον είδε για τελευταία φορά στις 11 Σεπτεμβρίου 1826.
Φορούσε τότε μπλε σακάκι, μπλε γιλέκο και φαρδιά πανταλόνια – διαφορετικού υφάσματος από το σακάκι και το γιλέκο. Ποτέ δεν φορούσε φανελένιο πουκάμισο. Οι μπότες του ήταν παλιές και φθαρμένες και θυμόταν μάλλον ότι ήταν από ελαφοτόμαρο. Φορούσε άσπρο μαντήλι, λινό πουκάμισο, και μεγάλο μεταξωτό μαντήλι στην τσέπη. Κάπνιζε. Δήλωσε ακόμα ότι είχε ουλή και κάλο στο αριστερό μεγάλο δάχτυλο του ποδιού του, που τον πονούσε και έπρεπε να αφαιρεθεί οπωσδήποτε με εγχείρηση. Ήταν 51 ετών.
Άλλοι μάρτυρες δήλωσαν ότι ήταν φαλακρός, αλλά η φαλάκρα του καλύπτονταν από τα μακριά μαλλιά του, είχε πολλές τρίχες στο στήθος, μικρή μύτη, και πολλές τρίχες στα αυτιά.
Με διαταγή του ιατροδικαστή, το πτώμα ξεθάφτηκε, τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 1827. Η φαλάκρα, τα μακριά μαλλιά, το δασύ τρίχωμα στο στήθος, ήταν ακριβώς όπως είχε περιγράψει ο κ.Φιτς. Τα δόντια – εκείνα που έλειπαν καθώς και τα σπασμένα – ήταν όπως ακριβώς τα είχε περιγράψει ο κ. Ντάιερ. Οι μακριές τρίχες μέσα στο αυτί είχαν πέσει, αλλά βρέθηκαν μέσα στο αυτί, σε σχήμα μπάλας. Δύο δόντια έλειπαν από το πάνω σαγόνι, και όχι από το κάτω, όπως είχε αναφέρει ο ιατροδικαστής κατά λάθος στην πρώτη του έκθεση. Το γειτονικό του δόντι ήταν σπασμένο. Η κα. Μόργκαν είχε ακόμα τα δύο δόντια που του είχαν βγάλει και τα έφεραν τυλιγμένα σε ένα μαντήλι. Ταίριαζαν ακριβώς στις θέσεις των δοντιών που έλειπαν.
Ο ιατροδικαστής έπειτα έδειξε στην κα. Μόργκαν τα ρούχα τα οποία φορούσε το πτώμα όταν βρέθηκε, καθώς και τα φυλλάδια και το κομμάτι χαρτί που ήταν γραμμένο τα οποία είχαν βρεθεί μέσα στις τσέπες του.
Η κα. Μόργκαν είπε ότι δεν είχε δει ποτέ της αυτά τα ρούχα. Δεν μπορούσε ακόμα να ορκιστεί ότι ο γραφικός χαρακτήρας ήταν του συζύγου της, παρόλο που ένα – δύο γράμματα έμοιαζαν με τα δικά του. Ωστόσο, ερωτώμενη από ένορκο, είπε ότι ήταν πλήρως πεπεισμένη ότι το πτώμα ήταν του συζύγου της, Γουλιέλμου Μόργκαν.
Κατά την έρευνα βρέθηκε η τοποθεσία όπου βρέθηκε το πτώμα, καθώς διαπιστώθηκε και ο βαθμός αποσύνθεσης του πτώματος.
Ο Στίλμαν Χόξι κατέθεσε ότι είχε ανακαλύψει το πτώμα στην όχθη της λίμνης Οντάριο, κοντά στις εκβολές του ποταμού του Δάσους της Βαλανιδιάς, περίπου 48 χιλιόμετρα από το παλιό οχυρό Νιαγάρα. Οι ντόπιοι είπαν ότι τα τελευταία 15 χρόνια, εφτά πτώματα ξεβράστηκαν στην όχθη εκείνης της περιοχής, πράγμα που υποδήλωνε μια τάση του ρεύματος να εναποθέτει εκεί διάφορα αντικείμενα ή υλικά. Ο Συνταγματάρχης Χάουελ, πρώην ιατροδικαστής του νομού Ορλεάνης, ο οποίος ήταν παρών δήλωσε ότι, ενόσω ήταν ιατροδικαστής, είχε κάνει έρευνα για τέσσερα πτώματα ατόμων που διαπιστώθηκε ότι είχαν χαθεί στον ποταμό Νιαγάρα.
Ο δρ. Έζρα Στρονγκ, ένας γιατρός που είχε κουράρει τον Μόργκαν, αποφάνθηκε ότι , αν ένα πτώμα επέπλεε στο νερό από την εποχή που είχε εξαφανισθεί ο Μόργκαν, θα είχε αποσυντεθεί πλήρως. Αν όμως το πτώμα παρέμεινε κάτω από την επιφάνεια του νερού, θα διατηρούνταν ίσως καλύτερα.
Ύστερα από μια έρευνα περίπου 4 ωρών, ολοκληρώθηκε η διαδικασία των ενόρκων καταθέσεων. Τότε, το σώμα των ενόρκων που είχε 23 μέλη, εξέδωσε την παμψηφεί ετυμηγορία του: “ήταν το πτώμα του Μόργκαν, ο οποίος είχε πεθάνει λόγω πνιγμού στο νερό» Αυτή η ετυμηγορία έγινε με τη μορφή ερωτηματολογίου, και υπογράφτηκε από όλους τους ενόρκους.
Τα ονόματα των 23 ενόρκων, μαζί με ένορκες καταθέσεις καθώς και την έκθεση των ιατροδικαστών ενόρκων, δημοσιεύτηκαν από τον Δαυίδ Μίλερ στη Μπατάβια το 1827. Αυτό το βιβλίο, με τίτλο «Η Απαγωγή του Μόργκαν, διατίθεται ακόμα από τον εκδοτικό οίκο Έζρα Κουκ, του Σικάγου.»
Οι επιπτώσεις αυτού του γεγονότος ήταν, καταλυτικές και επέδρασαν σε ολόκληρη την Αμερική. Ο Κάρολος Φίνεϋ, πρόεδρος του Κολεγίου Όμπερλιν του Οχάϊο, ήταν μασόνος τρίτου βαθμού, αλλά είχε παραιτηθεί από τη στοά λίγα χρόνια πριν. Γράφει ότι κατά τους υπολογισμούς του, έκλεισαν δύο χιλιάδες στοές. Παραθέτει και πάλι από τη Μασονική Εγκυκλοπαίδεια του Κόιλ:
“Η επίδραση της αναταραχής των μασονικών οργανώσεων ήταν ισχυρότατη. Η Στοά Ουέλς στο Ρότσεστερ σύντομα έκλεισε. Οι μασόνοι αποχωρούσαν συνεχώς από τις στοές της Νέας Αγγλίας, της Νέας Υόρκης, της Νέας Υερσέης, της Πενσυλβάνιας και του Μαίρηλαντ... Το 1826, η Νέα Υόρκη είχε 480 στοές με 20.000 μέλη, αλλά από το 1827 μέχρι το 1839, μόνο 40 ή 50 στοές υπάγονταν στη Μεγάλη Στοά...
Η Μεγάλη Στοά της Μασαχουσέτης παρέδωσε το καταστατικό της στην πολιτεία και έγινε άτυπη οργάνωση, κ.ο.κ.».
Κόιλ, Μασονική Εγκυκλοπαίδεια, σ. 58

Επιπτώσεις υπήρξαν και στο χώρο της πολιτικής. Τον Σεπτέμβριο του 1831 , οργανώθηκε στη Μπατάβια το Αντι-μασονικό Κόμμα με 116 αντιπροσώπους από 24 πολιτείες. Το πίσω μέρος του γυαλιστερού καταλόγου του καλύτερου εστιατορίου της Μπατάβιας, εξακολουθεί να περιγράφει το γεγονός. Το κόμμα αυτό εξέλεξε υποψήφιο πρόεδρο τον Γουλιέλμο Ουίτ του Μαίρηλαντ. Ήταν η πρώτη φορά στη χώρα μας, που εκλέχτηκε υποψήφιος πρόεδρος από εκλεγμένους αντιπροσώπους, και όχι από κοινοβουλευτική ομάδα.
Ο Ουίρτ ήταν προηγούμενα Γενικός Εισαγγελέας των ΗΠΑ (υπουργός δικαιοσύνης) και ήταν ευρύτατα γνωστός, τόσο σαν πολιτικός, όσο και σαν ρήτορας. Εκείνο που το συνέδριο δεν ήξερε, ήταν ότι έπαιζε το ρόλο διπλού πράκτορα και είχε διεισδύσει στο κόμμα τους, όντας ενεργός μασόνος. Κατάφερε να το κάνει, επειδή το κόμμα ήταν καινούργιο και χαλαρό οργανωμένο. Στις προεδρικές εκλογές, επανεξελέγη ο Ανδρέας Τζάκσον, αλλά η πολιτεία του Βερμόντ ψήφισε τους Αντιμασόνους.
Ο ελιγμός του Ουίρτ κατάφερε να νοθεύσει το νόημα των εκλογών και να ευνουχίσει το αντιμασονικό κόμμα, αλλά ξεσήκωσε θύελλα αποδοκιμασιών εναντίον των μασόνων. Ξαφνικά, το έθνος συνειδητοποίησε τον δυνητικό κίνδυνο που συνιστούσε ο όρκος μυστικότητας, τόσο από πολιτική, όσο και από κοινωνική άποψη.
'Ένα κύμα αποστροφής σάρωσε τις ανατολικές ΗΠΑ. Το 1832, όταν ο Τζάκσον ξαναεκλέχτηκε πρόεδρος, το αντι-μασονικό κόμμα έστειλε στη βουλή της Νέας Υόρκης τον Μέλαρντ Φίλμορ (κατοπινό πρόεδρο) και τον Ουλιαμ Σούαρντ, κατοπινό υπουργό εξωτερικών. ΤΟ 1835, εξέλεξαν τον Ιωσήφ Ρίτνερ κυβερνήτη της Πενσυλβάνιας . Το 1836 ο Ουλι Ούλιαμ Χάρισον. υποψήφιος του αντιμασονικού κόμματος, ηττήθηκε, αλλά εξελέγη με το κόμμα των Ουίγων το 1840.
Οι ηγέτες του έθνους κατήγγειλαν την ένορκη μυστικότητα με βίαιες εκφράσεις. Ο Τζων Μάρσαλ, ο μεγάλος αρχιδικαστής του ανώτατου δικαστηρίου των ΗΠΑ, έγραψε πριν το θάνατό του το 1835: "Ο θεσμός της μασονίας πρέπει να εγκαταλειφθεί, επειδή είναι ικανός να δημιουργήσει πολύ κακό, και ανίκανος να δημιουργήσει καλό που δεν θα μπορούσε να επηρεαστεί με φανερά μέσα" .
Αποκήρυξε ύμνους στη μασονία που του είχαν αποδοθεί, και δήλωσε ότι, για σαράντα σχεδόν χρόνια, μόνο μια φορά. είχε πάει σε στοά...
Ο Ουίλιαμ Σούαρντ, υπουργός εξωτερικών του Λίνκολν, έγραψε: Μυστικές εταιρείες, κύριε; Προτού βάλω τα χέρια μου ανάμεσα στα χέρια άλλων ανθρώπων σε μια μυστική στοά, τάγμα, τάξη, ή συμβούλιο, ή προτού γονατίσω μπροστά τους; προτού να οργανωνόμουν μαζί τους για οποιοδήποτε σκοπό, θα προσευχόμουν στο Θεό να παρέλυε το χέρι αυτό ή αυτό το γόνατο, και να γινόμουν αντικείμενο οίκτου και κοροϊδίας από τους συνανθρώπους μου".
Ο Δανιήλ Ουέμπστερ έγραψε: "Κατά τη γνώμη μου, η επιβολή τέτοιων υποχρεώσεων σαν αυτές που απαιτεί η μασονία, πρέπει να απαγορεύονται από το νόμο".
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Γκραντ έγραψε: ".Όλες οι μυστικές πολιτικές οργανώσεις που δένουν τα μέλη τους με όρκους, είναι επικίνδυνες για όλα τα έθνη, ανεξάρτητα πόσο πατριωτικά είναι τα κίνητρα και οι αρχές που ενώνουν τα μέλη τους". Με την αναβίωση της Κου Κλουξ Κλαν και του νεοναζιστικού κόμματος, ο κίνδυνος των μυστικών οργανώσεων που δεσμεύουν τα μέλη τους με όρκους, εμφανίζεται σήμερα εξίσου σοβαρός όσο ποτέ άλλοτε. Αν τα πρακτικά των συνεδριάσεων αυτών των οργανώσεων στο Γκρήνβιλ της Νότιας Καρολίνας ερευνηθούν πλήρως, θα μπορούσαν να αποκαλυφθούν καταστάσεις εξίσου επικίνδυνες, όσο στη Μπατάβια ενάμισι αιώνα πριν. Θα είναι οι πολιτικοί ηγέτες μας, και ιδιαίτερα οι εκκλησιαστικοί μας ηγέτες, εξίσου ακέραιοι όσο υπήρξαν εκείνοι οι άνθρωποι σε παλιότερες εποχές; O Μόργκαν ήξερε βέβαια ότι σχεδόν τα μισά δημόσια αξιώματα στη χώρα του κατέχονταν από μασόνους. Και ότι ο τύπος ελέγχονταν πλήρως από αυτούς. Ο Φίνεϋ γράφει: «Πιστεύω ότι όλα τα δημόσια αξιώματα στο νομό μου, ενόσω άνηκα στους μασόνους ελέγχονταν από αυτούς. Δεν θυμάμαι δικαστή ή αστυνομικό σε κείνο το νομό, που να μην ήταν τότε μασόνος.». (Κάρολου Φίνεϋ: Χαρακτήρας, ισχυρισμοί και πράξη του ελευθεροτεκτονισμού», σ. 4).
Ο Χριστιανισμός, για παραπάνω από έναν αιώνα, επικέντρωσε την προσοχή του στο να προειδοποιεί τον κόσμο για τους κινδύνους που αντιπροσωπεύουν οι όρκοι μυστικότητας. Η χώρα μας θέλει διάφανους νόμους και λιγότερο παρασκήνιο. Ο 20ος (και 21ος) αιώνας δεν χρειάζεται μυστικές οργανώσεις

- Από τον Μάρτιο του 1826 ήδη, οι Μόργκαν(ΠΡΩΗΝ ΜΑΣΟΝΟΣ RAM) και Δαυίδ Μίλερ συνωμοτούσαν για να τυπώσουν και να πουλήσουν το μασονικό τελετουργικό. Ο Μόργκαν θα ήταν ο συγγραφέας και ο Μίλερ ο τυπογράφος... Ο Μόργκαν κατοχύρωσε τα δικαιώματα του βιβλίου του αυτού, στις 14 Αυγούστου 1826...
Το πρώτο τμήμα του έργου του Μόργκαν, με τίτλο Εικόνες Ελευθεροτεκτονισμού, προφανώς παραδόθηκε στον Μίλερ τον Ιούλιο 1826.

- RAM(Royal Arch Masons) μασόνοι της στοάς και διάφοροι άλλοι τέκτονες (Ν.ΤΣΕΣΕΜΠΡΟ, Τ.ΓΚΙΛΣ, Ε.ΠΛΑΤ, Ι.ΑΛΛΕΝ, Ι.ΜΠΡΑΟΥΝ κλπ) απήγαγαν τον πρώην εν ΜΑΤΣ αδερφό λοχαγό ΜΟΡΓΚΑΝ την 12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1826

- O ΜΟΡΓΚΑΝ παραμένει κρατούμενος από την παραπάνω ομάδα μασόνων επί 5 μέρες μέχρι τις 19 ΣΕΜΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1826 στην παλιά πυριτιδαποθήκη του οχυρού Νιαγάρα.
Απο τότε ΔΕΝ ξαναθεάθηκε ζωντανός ποτέ...

- Στις 22 Σεπτεμβρίου 1826, δέκα μέρες μετά την απαγωγή του Μόργκαν, η σύζυγός του Λουσίλντα κατέθεσε ενόρκως στον ειρηνοδίκη Δανιήλ Τσόντλερ, ότι κάποιος Τζωρτζ Κέτσαμ από το Ρότσεστερ ήρθε και της ζήτησε "τα χαρτιά" (προφανώς το χειρόγραφο του Μόργκαν). Είπε έπειτα ότι ο κ. Μόργκαν δεν θα σκοτώνονταν, αλλά ότι θα παρέμενε εξαφανισμένος μέχρι να βρουν τα υπόλοιπα χαρτιά, και ότι ο τόπος όπου βρισκόταν θα παρέμενε μυστικός... Κάτω από την απειλή αυτή, η κα. Μόργκαν παρέδωσε τα χειρόγραφα. Η ειρωνεία του όλου θέματος ήταν ότι είχαν ήδη τυπωθεί και ο Μίλερ τα δημοσίευσε λίγο αργότερα. (ΗΔΗ ΤΟ ΠΟΥΛΑΚΙ ΕΙΧΕ ΠΕΤΑΞΕΙ...)
Ένα από τα πρώτα ξεσκεπάσματα των μυστικών τυπικών της διεθνούς μασονίας...
Το βιβλίο:
«Illustrations of Freemasonry» Του λοχαγού (πρώην μασόνου) Γ.Μόργκαν

- Ο Εδουάρδος Γκίντινς, ένας ελευθεροτέκτονας και φύλακας της αχρησιμοποίητης πυριτιδαποθήκης του οχυρού Νιαγάρα, δήλωσε ότι έκανε το βαρκάρη για να μεταφέρει την ομάδα στη μέση του ποταμού Νιαγάρα, όπου έριξαν τον Μόργκαν με τα χέρια δεμένα...

- Στις 7 Οκτωβρίου 1827, ένα χρόνο σχεδόν ύστερα από την εξαφάνιση του Μόργκαν, τα κύματα ξέβρασαν ένα πτώμα στις όχθες της λίμνης Οντάριο... Ένα σώμα ενόρκων ιατροδικαστών αποφάνθηκε στα γρήγορα ότι το πτώμα ήταν κάποιου άγνωστου, αλλά με την επιμονή του Θέρλοου Ουήντ του Ρότσεστερ, του Δαυίδ Μίλερ και της κας Μόργκαν, ξεθάφτηκε και υποβλήθηκε σε δεύτερη ιατροδικαστική έρευνα: Το πόρισμα ήταν ότι το πτώμα ήταν του Μόργκαν και ότι ο θάνατος του προήλθε από πνιγμό...

- Με διαταγή του ιατροδικαστή, το πτώμα ξεθάφτηκε, τη Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 1827
Η κα. Μόργκαν είπε ότι δεν είχε δει ποτέ της αυτά τα ρούχα. Δεν μπορούσε ακόμα να ορκιστεί ότι ο γραφικός χαρακτήρας ήταν του συζύγου της, παρόλο που ένα - δύο γράμματα έμοιαζαν με τα δικά του. Ωστόσο, ερωτώμενη από ένορκο, είπε ότι ήταν πλήρως πεπεισμένη ότι το πτώμα ήταν του συζύγου της, Γουλιέλμου Μόργκαν

- Ο Νικόλαος Τσέρεμπρο, ο Εδουάρδος Σώγιερ, ο Λώτον Λώσον και ο Τζών Σέλτον, παραδέχτηκαν την ενοχή τους στην απαγωγή και καταδικάστηκαν αντίστοιχα σε φυλάκιση ενός έτους, ενός μηνός και τριών μηνών. Σε μία άλλη δίκη, 10 κατηγορούμενοι, στους οποίους περιλαμβανόταν ο Χιράμ Χάμπαρντ, κρίθηκαν ένοχοι. Ο Όρασμος Τέρνερ και ο Τζάρεντ Ντάροου κρίθηκαν αθώοι αλλά ο Έλι Μπρους (που είχε παυθεί από το αξίωμά του από τον κυβερνήτη Κλίντοζ καταδικάστηκε σε 28 μήνες φυλακή...)

- Tο σώμα των ενόρκων που είχε 23 μέλη, εξέδωσε την παμψηφεί ετυμηγορία του: "ήταν το πτώμα του Μόργκαν, ο οποίος είχε πεθάνει λόγω πνιγμού στο νερό" Αυτή η ετυμηγορία έγινε με τη μορφή ερωτηματολογίου, και υπογράφτηκε από όλους τους ενόρκους. Τα ονόματα των 23 ενόρκων, μαζί με ένορκες καταθέσεις καθώς και την έκθεση των ιατροδικαστών ενόρκων, δημοσιεύτηκαν από τον Δαυίδ Μίλερ στη Μπατάβια το 1827. Αυτό το βιβλίο, με τίτλο "Η Απαγωγή του Μόργκαν, διατίθεται ακόμα από τον εκδοτικό οίκο Έζρα Κουκ, του Σικάγου."

- Έντονο Αντι-Μασονικό (και εναντίον όλων των μυστικών εταιρειών) κλίμα στις ΗΠΑ μετά την υπόθεση ΜΟΡΓΚΑΝ. Ιδρύεται το Αντι-μασονικό πολιτικό κόμμα. Ξαφνικά, το αμερικανικό έθνος συνειδητοποίησε τον δυνητικό κίνδυνο που συνιστούσε ο όρκος μυστικότητας, τόσο από πολιτική, όσο και από κοινωνική άποψη.

- "Η επίδραση της αναταραχής των μασονικών οργανώσεων ήταν ισχυρότατη. Η Στοά Ουέλς στο Ρότσεστερ σύντομα έκλεισε. Οι μασόνοι αποχωρούσαν συνεχώς από τις στοές της Νέας Αγγλίας, της Νέας Υόρκης, της Νέας Υερσέης, της Πενσυλβάνιας και του Μαίρηλαντ... Το 1826, η Νέα Υόρκη είχε 480 στοές με 20.000 μέλη, αλλά από το 1827 μέχρι το 1839, μόνο 40 ή 50 στοές υπάγονταν στη Μεγάλη Στοά...
Η Μεγάλη Στοά της Μασαχουσέτης παρέδωσε το καταστατικό της στην πολιτεία και έγινε άτυπη οργάνωση, κ.ο.κ.".

...Just a skeptic... Skepticism > best drug against obscurantism