- ΦΡΑΚΤΑΛΙΚΟ ΣΥΜΠΑΝ (Μήπως ζούμε σε ένα τέτοιο Σύμπαν?) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Νικ,μια ερωτηση αυτα τα φρακταλ ,παιζουν κανενα ρολο στην ζωη μας,στην καθημερινοτητα ή απλα εχει σχεση μονο με το συμπαν και αν ζουμε π.χ. σε αυτο (φρακταλικο) τι διαφορα εχει με αυτο το συμπαν που ξερουμε και ζουμε?
Σταυρο άν η ίδια η καθημερινή σου ζωή είναι ένα αντιγραφο κάποιας άλλης,σίγουρα δεν παίζει κανένα ρόλο στην ρουτίνα σου.
ομως η δυνατότητα αντίληψης αυτών των σχημάτων,που απαρτίζουν το είναι μας,θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής μας.
Μέσα απο νέες ανακαλύψεις,πιο φιλικές προς τον χώρο μας και πιο "φιλόξενες" στην ηθική μας κοινωνία.
Κάτι σαν μια μεταπήδηση σε κατάσταση τελειότητας,χωρίς τα κακά της ανθρωπότητας.
Εν δυνάμει πάντα Σταύρο.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Αυτές είναι μαθηματικές προσεγγίσεις των φράκταλς.Αυτο ζητούμε εδω DSM ?
Αυτο ζητούν να μάθουν οι αναγνώστες ?
Όχι βέβαια. Κι αν έχεις παρατηρήσει δεν χρησιμοποιώ σχεδόν ποτέ μαθηματικά.
Κι εμένα η φιλοσοφική αντανάκλαση με ενδιαφέρει. Άλλωστε πιστεύω πως από εκεί πρέπει να ξεκινά η έρευνα για να καταλήξει σε κωδικοποίηση. Γι αυτό σε άλλο topic δεν δίστασα να χρησιμοποιήσω τη λέξη διαίσθηση εν μέσω ακατάσχετων μαθηματικών διατυπώσεων.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
stivΈνα καθημερινό παράδειγμα είναι ο τρόπος με τον οποίο τα κλαδιά αναπτύσσονται στα δέντρα, και τα φύλλα στα κλαδιά.
Είναι εντελώς φυσικό φαινόμενο και αντιληπτό από όλους.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Μαλιστα με διαφωτισες καπως,DSM
Κι εγω αναγνωρίζω την διαίσθηση,ώς όρο της φυσικής και την λαμβάνω πάντα υπ'όψιν,ακόμη και όταν έρχεται σε σύγκρουση με τα κατεστημένα.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
PBS Nova - Fractals - Hunting the Hidden Dimension
http://www.youtube.com/watch?v=LemPnZn54Kw&feature=related
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Ξέρουμε από κοινή εμπειρία διάφορα πράγματα όπως:
1.Ο τρόπος σύλληψης των ανθρώπων είναι κοινός. Δεν υπάρχει άλλος.
2.Ο απόγονος μιας επιτυχούς σύλληψης και κυοφορίας χαρακτηρίζεται και περιγράφεται από το γενετικό του κώδικα, ευθύς εξαρχής, με την έννοια πως εκ των υστέρων μορφολογικά δεν χρειάζεται επιπλέον πληροφορίες για να αναγνωρίζεται ως άνθρωπος, παρά μόνο ενέργεια.
3.Οι άνθρωποι είναι κατά βάση ίδιοι μεταξύ τους, πολύ περισσότερο όμως με τους άμεσα κληρονομητές της πληροφορίας του γενετικού κώδικα. Οπωσδήποτε έχουν διαφορές, π.χ. χρώματα, ύψος, μυηκή μάζα, οστική μάζα κ.λ.π. αλλά επί της ουσίας είναι λειτουργικές παραλλαγές του ίδιου θέματος.
4.Η γέννηση και ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι κομμάτια αποκλειστικά της προσωπικής του ιστορίας, μολονότι τίποτα από τα δύο δεν είναι και προσωπική του επιλογή. Είναι νομοτελειακά δεδομένα, από αυτή την ίδια στιγμή που μία κυοφορία, άρα και σύλληψη είναι επιτυχής.
5.Παρ’ όλα αυτά, η μή ύπαρξη ενός ανθρώπου, δεν πρόκειται να αλλάξει τη συνέχεια του είδους άνθρωπος, αν και συγχρόνως, η ύπαρξη ενός ανθρώπου, ακόμα κι αν δεν οδηγήσει σε μια επόμενη γενιά ανθρώπων, επηρεάζει το χώρο, το χρόνο και τους άλλους ανθρώπους γύρω του κατ επέκταση.
Με κάποιο τρόπο μοιάζει:
1.Η όποια εξίσωση του τύπου X1 = x^2 + c ή όποιου άλλου τέλος πάντων, να είναι η γενική μορφή του ανθρώπινου γενετικού κώδικα.
2.Η αρχική μεταβλητή x να παίρνει τιμή από τις συγκεκριμένες πληροφορίες που διέθεσαν οι κληρονομητές.
3.Η σταθερά c να είναι η απαιτούμενη ενέργεια για την ανάπτυξη και συντήρηση ενός ανθρώπου.
4.Η ακολουθία του τύπου:
X1 = x^2 + c
X2 = (X1)^2 + c
.......................
Xν = (X(ν-1))^2 + c
να είναι η διάρκεια, ο χρόνος της ανθρώπινης ζωής, όπου προφανώς το ν είναι κάποιος πεπερασμένος αριθμός για το άτομο άνθρωπος, αλλά όχι υποχρεωτικά και για το είδος άνθρωπος.
Αναμένω σχόλια.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Αυτό που επιθυμώ, είναι να δείξω σε όσους διαβάζουν το συγκεκριμένο topic, έναν τρόπο θέασης, που ενδεχομένως τους βοηθήσει να κατανοήσουν με ποιόν τρόπο η βαθύτερη ουσία του θέματος μπορεί να κάνει την εμφάνισή της καθημερινά μες τα πόδια μας.
Βέβαια δεν κρύβω, πως στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου αυτή η αναφορά δεν είναι τυχαία ως παράδειγμα. Επί του παρόντος πάντως ας μην θεωρηθεί κυριολεκτική...
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Η σκέψη σου αυτή δείχνει να είναι λογική και με εφαρμογή στο ζητούμενο της φρακταλικής δομης της ανθρώπινης ζωής.Της ανθρώπινης ύπαρξης γενικώς.
Θέλω να σε ρωτήσω το εξής:
Ολοι οι συντελεστές της εξίσωσης,συμβαίνουν μέσα σε ενα φράκταλ,μια δεδομένη χρονική στιγμή,κατα την οποία θα ελθει μέσω των αισθήσεων στην αντίληψη ενός παρατηρητή,ο οποίος θα είναι και αυτός μέρος του ιδίου φράκταλ.
Η ερώτηση είναι,με ποιό τρόπο μπορεί ένας παρατηρητής να αντιλαμβάνεται τα γεγονότα δυο ή περισσοτέρων φράκταλς?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Αυτό που με απασχολεί με τα μέχρι τώρα αναφερθέντα είναι : Αν το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να συλλάβει στο σύνολό της την άπειρη επανάληψη της πολυπλοκότητας μέσα στον εαυτό της . Αλλά για κάποιον που σκέφτεται τη μορφή με τον τρόπο του γεωμέτρη , αυτό το είδος επανάληψης της δομής σε όλο και πιο μικρές κλίμακες μπορεί να του αποκαλύψει έναν ολόκληρο κόσμο .
Με αφορμή τα παραπάνω που έγραψα , αναρωτήθηκα με ποιο τρόπο και με ποια σειρά αξιολόγησης θα έπρεπε να ειπωθούν αυτά για να είναι (γίνουν) πιο κατανοητά ;
Μήπως πρέπει να αρχίσομε από την έννοια της λέξης “φράκταλ”;
Τελικά η λέξη φράκταλ κατέληξε να αντιπροσωπεύει έναν τρόπο περιγραφής , υπολογισμού και σκέψης πάνω σε σχήματα ακανόνιστα και αποσπασματικά , δαντελωτά και εξαρθρωμένα – σχήματα που περιλάμβαναν (όπως ειπώθηκε παραπάνω) από το περίγραμμα του κρυστάλλου των νιφάδων του χιονιού μέχρι τα συνεχή σμήνη των γαλαξιών . Μια φράκταλ καμπύλη σημαίνει μια δομή οργάνωσης που βρίσκεται κρυμμένη ανάμεσα στην απίστευτη πολυπλοκότητα τέτοιων σχημάτων . . .
Μήπως πρέπει να ορίσουμε την έννοια του “Χάους” ;
Το χάος και η αστάθεια , δύο έννοιες που μόλις άρχιζαν (γύρω στο 1970) , απαιτούν τυπικούς ορισμούς , δεν ήταν καθόλου ίδιες . Ένα χαοτικό σύστημα μπορούσε να είναι ευσταθές , αν ο ακανόνιστος χαρακτήρας του αντιστεκόταν στις μικρές διαταραχές . . .
Και για να κλείσω , αυτό το μήνυμά μου , φαίνεται ότι : Η σχετικότητα κατέρριψε τη νευτώνεια ψευδαίσθηση για τον απόλυτο χώρο και χρόνο . Η κβαντική θεωρία κατέρριψε το νευτώνειο όνειρο μιας ελεγχόμενης διαδικασίας μέτρησης . Και το χάος καταρρίπτει τη λαπλασιανή φαντασία της ντετερμινιστικής δυνατότητας για πρόβλεψη .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Η ανάπτυξη των φύλλων ενός δέντρου, ή η ανάπτυξη των νευρώνων του εγκεφάλου ενός ανθρώπου, είναι ή δεν είναι τα παράγωγα δύο διαφορετικών fractals που μπορείς εσύ π.χ. σαν παρατηρητής να παρατηρήσεις στο δικό σου χρονικό ορίζοντα?There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Χμ...
Καλά το είχα καταλάβει,ότι δεν μιλάγαμε για το ίδιο πράγμα,ακριβώς.
Ο δικός μου χρονικός ορίζοντας DSM,είναι ιδιος και απαράλαχτος,με τον χρονικό ορίζοντα του υπο παρατήρηση αντικειμένου,επειδή λαμβάνει χώρα στο ίδιο χρονικό φράκταλ.
Χωρικά μόνον διαφέρει.
Πιο συγκεκριμένα,παρατηρώ ένα "χρονικό" φράκταλ,με άπειρα "χωρικά" σχήματα (φράκταλς),τα οποία χωρίς τον δικό μου χρονικό ορίζοντα,δεν υπάρχουν για μένα.
Για αυτο σε ρώτησα,με ποιό τρόπο μπορεί κάποιος να αντιληφθεί δυο ή περισσότερα φράκταλς.
Απλά δεν μπορεί,εκτός κι άν είναι ο...δημιουργός!!!
Δες το αλλοιώς.
Μέσα σε ένα φράκταλ ( σύμπαν ),υπάρχουν άπειρα υπο-φράκταλς ( υπο-σύμπαντα ).Τα μεγέθη δεν παίζουν ρόλο.Μόνο ο χρόνος,εντός του οποίου διαδραματίζεται ένα φράκταλ,το κάνει αντιληπτό,αρκεί ο παρατηρητής να ευρίσκεται εντός του ιδίου χρονικού εύρους.
Είναι δύσκολο,το ξέρω.Εχω σπαζοκεφαλιάσει πολύ πάνω στο θέμα και σε αυτο το σημείο,εγείρω τις διαφωνίες μου με τον Haramein και το ολογραφικό του αντίγραφο.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Οι ερωτήσεις σου είναι "επίκαιρες"!! 
Θα τοποθετηθώ αργότερα απόψε.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Μια φράκταλ καμπύλη σημαίνει μια δομή οργάνωσης που βρίσκεται κρυμμένη ανάμεσα στην απίστευτη πολυπλοκότητα τέτοιων σχημάτων .
Πιθανον να εννοείς την καμπυλη του Koch.
Υπάρχουν δύο δομές φράκταλ.
Η αυξανόμενη και η διαιρούμενη.
Αυξανόμενη είναι η δομή της δημιουργίας,όταν ένα χωρικό φράκταλ,αποκτά "συνοδό" και φαίνεται να αυξάνει το ολικό μέγεθός του,με άλλα αυτοόμοια φράκταλς.
Διαιρούμενη είναι η δομή κατα την οποία "ζουμάρουμε" θα έλεγα σε ένα φράκταλ,διαιρώντας και δημιουργόντας μικρότερα όμοια κομάτια,προς κάθε χωρική κατεύθυνση.
Πόσο ένα φράκταλ καταλαμβάνει ένα χώρο,μπορούμε να το υπολογίσουμε ώς στατιστικό μέγεθος,μέσω της μορφοκλασματικής διάστασης.
Ομως δεν είναι τόσο απλό.Χρειάζεται χρόνος έκθεσης-παρακολούθησης,ειδικά άν πρόκειται να εξαχθούν συμπεράσματα και αυτά ακόμη δεν θα είναι ποτέ ακριβή,αλλά μόνο υπολογίσιμα.
Στην μέτρηση αυτή Κηφέα,κάνουμε χρήση του Xάους,μέσω της χαοτικής μίξης.
Εδώ θέλω να προβάλλω μια ιδέα μου σχετικά με το γνωστό σχήμα του Ουροβόρου Οφεως.
Η φρακταλική καμπύλη,θα μπορούσε κάλλιστα να έχει ώς σύμβολό της το ανωτέρω σχήμα.Μόνο που σε αυτη την περίπτωση,ο όφις δεν καταβροχθίζει τον εαυτό του,αλλά περικλείει το σύμπαν-φράκταλ,όπου δραστηριοποιείται!Το δικό μας Σύμπαν.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :Πιθανον να εννοείς την καμπυλη του Koch.
Ναι , Νικόμαχε , εννοώ την καμπύλη Koch (από το όνομα του σουηδού μαθηματικού Helge Von Koch που πρώτος περιιέγραψε το σχήμα της) .
Είναι εύκολο να βρει όποιος θέλει την κατασκευή της στο διαδίκτυο. Δεν την περιγράφω για λόγους χώρου και χρόνου .
Θα δούμε πώς με του μυαλού το μάτι , το φράκταλ είναι ένας τρόπος να βλέπουμε το άπειρο .
Αφού αρχίσουμε την κατασκευή της καμπύλης και αφού κάνομε αρκετά βήματα , εύκολα μετά από λίγη σκέψη γίνεται φανερό ότι η καμπύλη Koch έχει μερικά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά .
Είναι ένας συνεχής βρόχος που δεν τέμνει ποτέ τον εαυτό του , αφού τα νέα τρίγωνα σε κάθε πλευρά είναι πάντα αρκετά μικρά ώστε να μην τέμνονται μεταξύ τους .
Κάθε μετασχηματισμός προσθέτει ένα μικρό εμβαδόν στο εσωτερικό της καμπύλης , αλλά το ολικό εμβαδόν παραμένει πεπερασμένο , στην πραγματικότητα όχι πολύ μεγαλύτερο από του αρχικού τριγώνου .
Αν σχεδιάσομε έναν κύκλο γύρω από το αρχικό ισόπλευρο τρίγωνο , η καμπύλη Koch δεν θα ξεφύγει ποτέ έξω απ’ αυτόν .
Ακόμα η καμπύλη έχει άπειρο μήκος , όπως μια ευκλείδεια γραμμή που εκτείνεται μέχρι τα άκρα ενός χωρίς όρια σύμπαντος . Όπως ακριβώς ο πρώτος μετασχηματισμός αντικαθιστά ένα τμήμα μήκους 30 εκατοστών με τέσσερα τμήματα μήκους δέκα εκατοστών , έτσι και κάθε μετασχηματισμός πολλαπλασιάζει το ολικό μήκος επί τέσσερα τρίτα .
Αυτό το παράδοξο αποτέλεσμα , να υπάρχει άπειρο μήκος σε έναν πεπερασμένο χώρο, αναστάτωσε πολλούς μαθηματικούς που το συνέλαβαν στην αρχή κιόλας του 20ου αιώνα .
Η κλασματική διάσταση αποδείχτηκε ακριβώς το σωστό μέτρο .
Με μια έννοια , ήταν ο βαθμός μη κανονικότητας που αντιστοιχούσε στη δυνατότητα ενός αντικειμένου να καταλαμβάνει χώρο .
Αλλά το σχεδιάγραμμα της καμπύλης Koch , με το άπειρο μήκος της που συνωστίζεται σε μια πεπερασμένη επιφάνεια , καταλαμβάνει χώρο .
Για την καμπύλη Koch , ο απεριόριστα επαναλαμβανόμενος πολλαπλασιασμός επί τέσσερα τρίτα δίνει κλασματική διάσταση log4 / log3 = 1,2618 .
quote:
Εδώ θέλω να προβάλλω μια ιδέα μου σχετικά με το γνωστό σχήμα του Ουροβόρου Οφεως.Η φρακταλική καμπύλη,θα μπορούσε κάλλιστα να έχει ώς σύμβολό της το ανωτέρω σχήμα.Μόνο που σε αυτη την περίπτωση,ο όφις δεν καταβροχθίζει τον εαυτό του,αλλά περικλείει το σύμπαν-φράκταλ,όπου δραστηριοποιείται!Το δικό μας Σύμπαν.
Την αντιστοίχισή σου, την βρίσκω πολύ πετυχημένη !!!
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Είχα γράψει παραπάνω:
"Ουσιαστικά δηλαδή, στη διαδικασία αυτή, το μετρήσιμο μπορεί να αντιστοιχηστεί σε έναν άπειρο αριθμό από τίποτα... Απλά το τίποτα φέρει την ιδιότητα να δίνει διάσταση στα σχήματα..."
Αυτό ακριβώς που περιγράφετε ανίχνευα.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Τις διαστάσεις των φράκταλς.
Ολοι γνωρίζουμε τι σημαίνουν οι διαστάσεις 1D , 2D , 3D.
Ακέραιοι αριθμοί.
Στην διάσταση 1D αντιστοιχεί μια γραμμή,μια ευθεία για να είναι πιο κατανοητό.
Στην διάσταση 2D αντιστοιχεί ένα επίπεδο
Στην διάσταση 3D αντιστοιχεί ένας κύβος.
και εκφράζονται απο την σχέση: S = L ^ D , όπου S η γραμμική αύξηση,D η διάσταση και L η αύξηση μεγέθους.
Αν σας έλεγα οτι οι διαστάσεις είναι πολύ περισσότερες απο αυτές τις τρείς,χωρίς να ξεπερνούν τον αριθμό 3D του κόσμου μας,πιθανόν να με περνάγατε για τρελό.
Κι όμως είναι:
Οταν αλλάζει το μέγεθος ενος φράκταλ,αλλάζει και η διάστασή του!
Δηλαδή: D = log( S)/log( l )
Εντός ενός τριγώνου σχηματίζουμε διάφορα άλλα τρίγωνα,οπωσδήποτε μικρότερα,του αρχικού.Διπλασιάζοντας την γραμμική παράσταση του αρχικού τριγώνου,το εμβαδό όλου του φράκταλ,θα αυξηθεί.Ονομάζουμε την αύξηση 3.
Στην ανωτέρω εξίσωση έχουμε: D=log(3)/log(2)= 1,585
Δηλαδή η διάσταση του φράκταλ που προέκυψε,δεν είναι ούτε 1D,ούτε 2D.
Είναι 1,585D
Ετσι άν μια ευθεία έχει διάσταση 1D και ένα επίπεδο 2D,η φρακταλική καμπύλη ανάμεσά τους,θα έχει μια διάσταση,μεταξύ 1 και 2.Οσο πιο μεγάλη η καμπύλη,τόσο πιο κοντά στο 2.
Η μη ακέραιη διάσταση ενός φράκταλ,είναι απο τις βασικές του ιδιότητες.
Βάση αυτών,μπορούμε μόνο να φανταστούμε τα φράκταλς τα ευρισκόμενα μεταξύ 3D και 4D.
Διαστάσεις με τιμές 3,4 και 3,6 είναι υπαρκτές και κατανοήσιμες.Εκείνο που είναι δύσκολο να κατανοηθεί,είναι πώς θα λειτουργεί ο κόσμος μας,μεταξύ τριών και τεσσάρων διαστάσεων,Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για 5D και 6D.
Εδώ γεννάται ένα ερώτημα.
οι διαστάσεις αυξάνουν τόσο χωρικά όσο και "χρονικά"?
Επειδή χώρος και χρόνος,είναι δομικά "υλικά" ενος φράκταλ.
Δεν έχω ακόμη απάντηση σε αυτό.
Μάλλον θα το προβλέπει μια...Ανδρομέδια Γεωμετρία!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
DSM
Αυτό ακριβώς που περιγράφετε ανίχνευα.
Το ξέρω DSM,αλλά όπως σου είπα,πρέπει να υπάρχει αναλυτική όσο το δυνατόν,περιγραφή για το σύνολο του αναγνωστικού κοινού.
Ηδη αρκετές φορές,έχω αναλύσει επίτηδες,προτάσεις σου,γιατι δεν θα μπορούσαν να είναι κατανοητές σε όλους.
Κάνε βρε μια προσπάθεια και εσυ να βάλεις μια λέξη παραπάνω!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Φυσικά υπάρχουν και οι αντίλογοι.
Θα βρώ στις σημειώσεις μου,ένα άρθρο,αρκετά κατατοπιστικό,το οποίο έχω αντιγράψει απο κάποιο site,χωρίς να κρατήσω όμως στοιχεία του site.Μόνο το περιεχόμενο.Ισως και να είναι απο το Περισκόπιο της Επιστήμης και το έχω σκανάρει κάπου.
Οταν το βρώ θα το παραθέσω αυτούσιο.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Μάλλον θα το προβλέπει μια...Ανδρομέδια Γεωμετρία!!
Σχεδόν αποκλείεται. Αν υπάρχει κάτι τέτοιο, θα αντιμετωπίζει οπωσδήποτε τις ίδιες δυσκολίες και περιορισμούς με εμάς.
Αντ' αυτού έχω να προτείνω κάτι πιο πρακτικό:
Στη Θεωρία Συστημάτων Αυτομάτου Ελέγχου υπάρχει ένα πράγμα που περιγράφεται ως σύστημα κλειστού βρόγχου.
Είναι ένα μαύρο κουτί ας πούμε, το οποίο περιέχει έναν αριθμό από διεργασίες, οι οποίες, ένα σήμα εισόδου, το αποδίδουν σαν κάποιο σήμα εξόδου και το ανατροφοδοτούν ως είσοδο αφού "φιλτραριστεί" μέσω ενός controller.
Αν λοιπόν θεωρήσουμε το πλέγμα και την εκδήλωση των πολλαπλών κι ενδεχομένως μη ακέραιων διαστάσεων σαν το μαύρο κουτί- υπερφράκταλ από τη μια, και το εκάστοτε fractal ως τον controller, μπορεί μεν να συνεχίζουμε να έχουμε απορίες, τουλάχιστον όμως θα μπορούμε να συνεχίσουμε τις σκέψεις μας σχετικά αδιάσπαστα.
Όταν παραπάνω μιλούσα για μεταφυσικές καβάντζες, κάτι τέτοια μαύρα κουτιά είχα στο μυαλό μου...
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Οπως είπες,θα συνεχίσουμε να έχουμε απορίες.
Ομως το αποτέλεσμα σε κλειστό βρόγχο,εξαρτάται απο την έξοδο του κουτιού.
Δεν είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνω την συσχέτιση με τα φράκταλς.
Για ρίξε...μερικές διευκρινίσεις!!
Δηλαδή τι θα πάρουμε στην έξοδο του κλειστού βρόγχου?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.