- Χθες βράδυ ονειρεύτηκα... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
καρυωτακη....
"Gala θα γλεντησω και εγω μια νυχτα"
ειναι το βραδυ αποψε θλιβερο
και εμεις θα το γλεντησουμε το βραδυ,
οσοι εχουμε το ματι μας ογρό
και μεσα μας τον αδη...
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
ξέρω...
τον ουρανό μου που κάποτε οι σκέψεις μου πετούσαν σαν συννεφάκια ...
τον καμβά μου που κάποτε οι λέξεις μου ζωγράφιζαν αστεράκια...
ποιος ξέρει?
μπορεί να γίνει πραγματικότητα...
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
να ονειρευτω....πως γινονται πραγματικοτητα τα ονειρα σας......
και πως καπου εκει σε μια γωνια....χαμογελαω.....στην ευτυχια σας....
δεν θα με πειραζε μοναχα τοτες αν ειμαι μονος.....
γιατι θα γεμιζε με την παρουσια σας ο χωρος του ονειρου μου....
με απεραντο σεβασμο και αγαπ,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
σε μια διασταυρωση ομως ηταν ενα νοσοκομειο,που ειχε πτωματα κατω και βρωμαγε.λιγο παρακατω ειχε ενα πανεμορφο κτιριο και απο κατω πουλαγε σοκολατες μαυρες και λευκες ενας πλανοδιος.
Δεν χρειαζεται να ξυπνας το πρωι αν δε σκοπευεις να αλλαξεις τον κοσμο...
Δεν ειναι τοσο το τι θα κανεις εσυ μεσα σε λιγα χρονια,μα αν ο χρονος δεν μπορει να κανει τιποτα σε σενα.
.....μηνυμα προς τα ανω....Αστερια....Σκοπος.....επιστροφη....πατριδα....
κουραστηκα.....
να ειμαι γηινος......
να νοιωθω μονος....
εγκλωβισμενος...
ομως καποια στιγμη.....ευελπιστω....να ξυπνησω....υπο τους ηλιους της πατριδας.....
οικογενειας....μου λειπετε....
να μου προσεχετε...
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
…απέραντη θάλασσα ήμουν… αιώνια… μονάχη… στο απέραντο σκοτεινό σύμπαν…
…ήρθε από την Αρχή και η σκοτεινιά ράγισε…
…ήρθε η Ανάσα… η Πνοή… με άγγιξε σε μέρη μυστικά…
…η επιφάνεια μου ρίγησε… τα βάθη μου ταράχτηκαν…
…παντού γύρω μου Φως γεννήθηκε…
…και ακολούθησαν Όλα… σαν γίναμε Ένα… Ον…
…πώς να χωρίσεις πλάσματα που δονούνται στον ίδιο ρυθμό?
…πώς να σβήσεις το Φως?
…πως σταματάς τη Φλόγα πριν γίνει Πυρ?
.
.
.
The She Mantis... opening the way...
Edited by - Mantis on 10/03/2005 00:03:29
φτιαγμένοι από σκιά
και ο Θεός είναι η σύνθεση κάθε λαμπρότητας.
Οι σφετεριστές πέφτουν
όταν ο βασιλιάς ανεβαίνει στο θρόνο του.
Οταν εμφανίζεται ο Θεός,
οι θεοί εξαφανίζονται
Here shall com a lybarde of kynges blood and he shall sle this serpente. And this lybarde shall engendir a lyon in this forayne contrey whyche lyon shall passe all other knyghtes
και οντωτητα ,μου ειχε δωσει...για λιγο....
ειμαι του υδατος...και εκεινη του αιθερα....
ειμαι η σκια μου και εκεινη τα φτερα μου....
τα λευκα φτερα....που της δανειζω...απλα για να μου λεει....
...ειμαι εδω.....
...ομως δεν ειναι ουτε εδω.....
οπως και εγω....
.....γιατι ειμαι οντωτητα του υδατος.....
...και εκεινη του αιθερα.......
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος-ΚΑΤΕΡΙΝΑ.Π
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
ΠΑΛΙ
ΜΑ ΑΠΕΧΩ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ.
ΣΥΝΗΘΩΣ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ.
ΕΤΣΙ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ.
ΕΥΧΗ Η ΚΑΤΑΡΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ. ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΙΚΡΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ. ΣΤΕΝΟΧΩΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ.ΓΙΑ ΜΕΝΑ.
ΜΕ ΠΝΙΓΕΙ Η ΓΗ ΚΑΤΙ ΦΟΡΕΣ.
ΔΕΝ ΧΩΡΑΩ.
ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ ΛΙΓΟ. ΠΕΤΩ ΞΑΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑ.
ΝΑ ΦΥΓΩ ΠΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΣΤΟ ΝΕΦΕΛΙΟΝ. ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΡΓΟΥΣ ΤΗΝ ΠΡΥΜΝΗ ΤΗΝ ΤΡΟΠΙΔΑ ΤΟΝ ΚΥΑΝΟΧΡΩΜΟ ΒΑΣΙΛΙΣΚΟ.
ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ ΜΠΕΤΕΛΓΚΕΖ ΡΙΓΓΕΛ ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ...
ΦΕΥΓΩ.
Ν ΑΓΓΙΞΩ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΑΛΤΖΙΕΜΠΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΧΡΥΣΑΦΕΝΙΩΝ ΑΣΤΡΩΝ.
ΠΕΤΩ ΜΑΓΕΥΟΜΑΙ
ΠΕΡΑ ΑΠ ΤΟΝ ΖΟΥΡΙΑ ΤΙΣ ΠΛΕΙΑΔΕΣ Ν΄ΑΔΡΑΞΩ ΤΟ ΦΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΜΠΑΔΙΑ.
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΤΕΝΕΜΠ ΤΟΥ ΚΥΚΝΟΥ ΚΙ ΑΣ ΚΑΩ ΠΡΙΝ ΒΓΩ ΣΤΟ ΣΕΙΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΕΓΑ ΤΗΣ ΛΥΡΑΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
---
ΠΟΛΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΕΚΤΙΜΩ
ΜΑ ΑΠ΄ΟΛΟΥΣ ΥΠΕΡΑΝΩ
Η ΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΕΣΑΣ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ; ΤΟΝ ΜΑΝΟ...
---
Από τότε που ο άνθρωπος ανυψώθηκε από το επίπεδο του ζώου (όσοι ανυψωθήκαμε) , απέκτησε λογική σκέψη δηλαδή , παρά πολλοί έθεσαν το ερώτημα αν υπάρχει ζωή μετά το θάνατο . Πολλοί λιγότεροι αναρωτήθηκαν για το αν υπάρχει και πριν. Εσείς τι πιστεύετε ; Πιστεύετε πραγματικά ότι είστε ζωντανοί και αν ναι γιατί έχετε αυτή την ψευδαίσθηση ; Αν σας έλεγε κάποιος να ξεχάσετε για λίγο τους ρεμβασμός και τις φαντασιώσεις σας τις ελπίδες και τα όνειρα σας για όσα θα (θέλατε να) κάνετε μελλοντικά και με ένα μαγικό ραβδί σας έκανε να δείτε για λίγο τη ζωή σας όπως πραγματικά είναι και σαν να μην έφτανε αυτό σας έλεγε ότι θα ζήσετε έτσι αλλά 40-50 χρόνια πως θα νοιώθατε ; αισθάνεστε να υπάρχει κάτι στη ζωή σας για το οποίο αξίζει να ζείτε και αν ναι γιατί ; Υπάρχει κάτι το οποίο έχετε χωρίς το οποίο δε θα μπορούσατε να ζήσετε ; Εντέλει γιατί ζείτε;???
Φιλικά Ευγενής
Το ηθος ειναι δυνατοτερο απο το σπαθι.
«Πιστεύετε πραγματικά ότι είστε ζωντανοί και αν ναι γιατί έχετε αυτή την ψευδαίσθηση ;»
Η ψευδαίσθηση είναι μια λειτουργική διαταραχή ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ενός ζώντος οργανισμού. Είτε κατωτέρου είτε ανωτέρου. Εν προκειμένω στην περίπτωση των ανθρώπων μιλάμε για νοητικές διαταραχές οι οποίες μπορεί να είναι το αποτέλεσμα διαφόρων αντιδράσεων.
Για να «σταθεί» λοιπόν μια ψευδαίσθηση, με τα έως τώρα αντιληπτά «γήινα» μέτρα και σταθμά, προϋποθέτει την ύπαρξη της ζωής. Της όποιας ζωής.
Μήπως θα’θελες να προσδιορίσεις βάση ποιών ορισμών θέτεις το ερώτημα σου? Εσύ για παράδειγμα αιωρείσαι ας πούμε σε μια ψευδαίσθηση την ώρα που πιάνεις το πληκτρολόγιο σου ή πράγματι…….δεν ζεις καν?
Και σε περίπτωση που ισχύει ένα από τα δυο, πάντοτε όσον αφορά το άτομο σου, πως τεκμηριώνεις τον ισχυρισμό σου ή την «κατάσταση» σου τέλος πάντων?
Ποια είναι για σένα τα κατηγορήματα του αληθινού και του ψεύτικου?
Βάση ποιών αποδείξεων μπορείς να ισχυρίζεσαι φίλτατε Ευγενής πως υπάρχει κάτι πιο αληθινό από τις αισθήσεις ή ότι ένας συλλογισμός βασισμένος σε ψευδείς αισθήσεις δύναται να αντικρούσει τις αισθήσεις? Από την στιγμή που και αυτός ο ίδιος από αυτές πηγάζει και στην περίπτωση σου ακόμα, οπότε εάν αυτός ο συλλογισμός δεν είναι αληθής τότε……ολόκληρος ο συλλογισμός σαν σύλληψη είναι επίσης ψευδής!
Ευγενής:
«Εντέλει γιατί ζείτε;???»
Επιβίωση αγαπητέ, επιβίωση!
Από εκεί και πέρα, και σε στάθμιση με τον πολιτισμό που θα γαλουχηθούμε, στοχεύει ο Άνθρωπος ως σκοπό της δράσης την ηδονή. Η απουσία της κάνει τον άνθρωπο να υποφέρει. Για αυτό και η ηδονή είναι αρχή και σκοπός του μακαρίως ζην.
Εάν βέβαια χαθείς μέσα σε παρα-λογισμούς και ψευδεπίγραφα διλήμματα τότε μόνο με κάποιους άλλους παραλογισμούς μπορείς να αισθανθείς ολοκληρωμένα ως άτομο, μιας και ο όποιος παραλογισμός ή πνευματικό δηλητήριο δεν έχουνε ως αντίδοτο παρά μόνο κάτι παρόμοιο.
Λοιπόν?
--
Μα φιλε μου Αν οντος ο καθενας ξερει και εχει συνηδητοποιηση πια ειναι η πραγματικοτιτα της σημερινης κοινωνιας και εχει καταφερει και τα 'χει βρει με τον εαυτο του, τον αγαπαει, τον σεβεται , και ετσι εχει μπορεσει να δημιουργησει αληθινες ανθρωπινες ουσιαστικες σχεσεις, τοτε ολες οι ΕΡΩΤΗΣΕΙς που θετεις ειναι περιτες ..σκεψου το.....
Απο την αλλη πλευρα πολλοι ειναι εκεινοι που παυουν να κανουν ονειρα,σταματουν να ελπιζουν μιζεριαζουν, απομονονοντε απο τον κοσμο, και επιλεγουνε την ΦΥΓΗ.
Μια φυγη ειναι και οι ψυχοτροπες οι ψυχοτροπες ουσιες οπου Ειχα καταφυγει και εγω.....
Με αγαπη Θοδωρης.
http://clubs.pathfinder.gr/Apeksartisi18ANW__
Πρεζες... υπαρχουν πολλες ΔΕΝ ειναι μονο η ΗΡΩΙΝΗ, η Ηρωινη ΟΜΩς ΣΚΟΤΩΝΕΙ!!! αυτη ειναι η ΜΟΝΗ διαφορα!!!!
ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ
Ετσι, όταν ζει σε έναν κόσμο με τον οποίο μπορεί να συνδιαλέγεται με κάποια ή όλες τις αισθήσεις του, τότε αντιλαμβάνεται πως ζει.
Το πρόβλημα αρχίζει, όταν ο άνθρωπος "πεθάνει"!
Τότε, νομίζει πως πια δεν ζούσε, ενώ συγχρόνως, έχει την εντύπωση πως πριν, ήταν ζωντανός...
Και με ποιον τρόπο αποδυκνύει τα παραπάνω, παρά βασιζόμενος στις αισθήσεις του και στον κόσμο που έχει κατασκευάσει ειδικά φτιαγμένο γιαυτές; Πως θα μπορούσε άραγε κάποιος να τον πείσει πως πεθαίνοντας θα μπορούσε να είναι το ίδιο ή και περισσότερο ζωντανός απότι όταν έχει σάρκα και οστά, εάν δεν περιλάβει στην συνείδησή του και πράγματα τα οποία είναι εξω από τις αισθήσεις του; Τελικά ο άνθρωπος αυτός με τον θάνατο, πεθαίνει πραγματικά εφόσον δεν μπορεί να αντιληφθεί την ύπαρξή του με διαφορετικό τρόπο, αλλά στην ουσία, μπορούμε να αναρρωτηθούμε: Έζησε ποτέ πραγματικά;
"Είναι γνωστόν ότι πολλοί γιόγκι έχουν κρατήσει αδιάσπαστη τη συναίσθηση και την αντίληψη της δραματικής μεταβατικής καταστάσεως μεταξύ ζωής και θανάτου. Εάν ο άνθρωπος περιωρίζετο μόνον εις τη σωματικήν του υπόστασιν, η απώλεια του σώματος θα εσήμαινε και το τέλος της περιόδου που αντιλαμβάνεται κανείς τον εαυτόν του. Εάν όμως αυτά που διεκήρυξαν οι προφήται προ χιλιετηρίδων είναι αληθή, ο άνθρωπος, εν τη απολύτω ουσία του, δεν είναι φύσεως σωματικής. Το ενδότατον σημείον του ανθρώπου, που είναι το κέντρο της αντιλήψεως του -εγώ-, μόνον προσκαίρως συνδέεται με τις αισθήσεις του σώματος."
-Παραμχάνσα Γιογκανάντα-
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!