- Υπάρχει ελευθερία βούλησης; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Κάποτε, απελπισμένος απο τους Νικοληδες, έμεινα σε Ένα δωμάτιο για άρκετες μέρες, και τους άφησα να μου πουν την ιστορία τους. Παρακολουθούσα σιωπηλά τη έλεγε (η σκέψη), μέχρι που τελειωνε, χωρίς να επεμβαινω. Αναίτια. Αυτο έγινε για άρκετες μέρες, και ο χρόνος, (μέρα/νύχτα/τροφή/ανάγκες) δεν είχαν τίποτα πέραν του αναγκαίου. Όταν βγήκα μετα απο πολλές μέρες, για δυο ώρες γυρνούσα στην πόλη, και δεν υπήρχε μνήμη που συναντούσε τη ζωη, μα ήταν όλα νέα. Βέβαια μετα απο λιγο γύρισε ο Νίκος και οι νικολακηδες, μα το γεγονός πως είχα δει, με βοήθησαν στη συνέχεια να μην με ελκύει και τόσο η επιφάνεια. Πέρασαν ακόμα λίγοι μήνες, που δεν ταιζα Νίκο και νικολακηδες, οσπου μια μέρα καθώς περπατουσα, έγινε κάτι σαν μια έκρηξη μέσα στο μυαλο, και όταν συνήλθα, είχε αλλάξει η θέαση και βιωση των πάντων. Στη θέση των σκέψεων και της σύγχυσης, υπήρχε ατέλειωτη σιωπή και παρατήρηση. Αν δεν ρωτήσω τον εαυτο μου κάτι, αυτός είναι αυτόματα η σιωπή και η χαρα. Είναι Ένα τίποτα, που δεν θέλει τίποτα.
Ελπίζω να μην θέλεις και καλα να μου δώσεις κάτι, γιατί το μόνο που θα έχεις απο μένα, είναι η καρδιά μου, ζιπ φιλαρακι!
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣΕλπίζω να μην θέλεις και καλα να μου δώσεις κάτι, γιατί το μόνο που θα έχεις απο μένα, είναι η καρδιά μου, ζιπ φιλαρακι!
Δεν μπορώ να δώσω τίποτε σε κάποιον που δεν είναι έτοιμος να το πάρει. 
Εγώ δεν σου ζητώ την καρδιά σου, αλίμονο. Κάποιες απαντήσεις σ' αυτά που ρωτάω ίσως ; ... κάποιες αληθινές απαντήσεις ;
Με πόση δυσφορία σκεφτόμαστε πράγματα που ζημιώνουν σημαντικά τα συμφέροντά μας , πληγώνουν την φιλαυτία μας , και παρεμβαίνουν στις επιθυμίες μας . Με πόση δυσκολία αποφασίζομε να θέσομε τέτοια πράγματα μπροστά στις διάνοιές μας για προσεκτική και σοβαρή έρευνα . . .
Σ’ αυτήν την αντίσταση της βούλησης να επιτρέψει σε ό,τι είναι αντίθετο προς αυτήν να τεθεί υπό την εξέταση της διάνοιας , βρίσκεται η θέση όπου η παραφροσύνη μπορεί να ξεσπάσει πάνω στο μυαλό . . .
Αν η αντίσταση της βούλησης εναντίον της απόκτησης κάποιας γνώσης φθάνει σε τέτοιο βαθμό ώστε αυτή η ενέργεια δεν γίνεται με πληρότητα , τότε μερικά στοιχεία ή περιστάσεις παραλείπονται τελείως από την διάνοια , επειδή η βούληση δεν μπορεί να υποφέρει την όψη τους .
Και τότε για χάρη των αναγκαίων συνδέσεων , τα χάσματα που προκύπτουν κατ’ αυτόν τον τρόπο καλύπτονται κατά το δοκούν .
Έτσι εμφανίζεται η παραφροσύνη .
Γιατί η διάνοια εγκατέλειψε την φύση της για να ευχαριστήσει την βούληση .
Ο άνθρωπος τώρα φαντάζεται ότι δεν υπάρχει . Όμως η παραφροσύνη που προήλθε έτσι είναι η λήθη αφόρητων πόνων . Υπήρξε το τελευταίο φάρμακο της ταλαιπωρημένης φύσης , δηλ. της βούλησης . Η τελική καταφυγή είναι η αυτοκτονία . Εδώ επί τέλους , παράξενο που το λέμε , σκέψη και φαντασία νικούν το ένστικτο .
Λένε ότι ο Διογένης έδωσε τέλος στη ζωή του κρατώντας την αναπνοή του . Τι νίκη πάνω στη θέληση για τη ζωή ! Αλλά αυτός ο θρίαμβος είναι μόνο ατομικός . Η βούληση εξακολουθεί στο είδος .
Η ζωή περιγελά την αυτοκτονία , και χαμογελά στον θάνατο .
Για κάθε εσκεμμένο θάνατο υπάρχουν χιλιάδες απερίσκεπτες γεννήσεις .
“ Η αυτοκτονία , η εκούσια καταστροφή της μιας φαινομενικής ύπαρξης , είναι άσκοπη και ανόητη πράξη , γιατί το πράγμα αυτό καθ’ εαυτό – το είδος , και η ζωή και η βούληση γενικά – παραμένει ανεπηρέαστο απ’ αυτή όπως το ουράνιο τόξο παραμένει οσοδήποτε γρήγορα μπορεί να πέφτουν οι σταγόνες που το υποστηρίζουν ” .
Η αθλιότητα και ο μόχθος εξακολουθούν μετά τον θάνατο του ατόμου , και πρέπει να εξακολουθήσουν , όσο η βούληση είναι κυρίαρχη στον άνθρωπο.
Δεν υπάρχει νίκη κατά των δεινών της ζωής ώσπου η βούληση θα υποταγεί απόλυτα στη γνώση και στην διάνοια .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Σχεδόν χωρίς εξαίρεση , οι φιλόσοφοι έχουν τοποθετήσει την ουσία του πνεύματος στην σκέψη και την επίγνωση . Ο άνθρωπος ήταν το ζώο που γνώριζε : L’ animal rational . Αυτή η αρχαία και οικουμενική ριζική πλάνη , το τεράστιο αυτό “Πρώτο ψεύδος” . . . πρέπει να παραμεριστεί πριν από κάθε τι .
"Η επίγνωση είναι μονάχα η επιφάνεια του πνεύματός μας , της οποίας , όπως και της γης , δεν ξέρομε το εσωτερικό , αλλά μόνο τον φλοιό" .
Κάτω από την ενσυνείδητη διάνοια είναι η ενσυνείδητη ή ασυνείδητη θέληση , μια αγωνιζόμενη , έμμονη ζωτική δύναμη , μια αυθόρμητη δραστηριότητα , μια βούληση επιτακτικής επιθυμίας .
Μπορεί μερικές φορές να φανεί ότι η διάνοια κατευθύνει τη βούληση , αλλά μόνο όπως ένας οδηγός οδηγεί τον κύριό του . Η βούληση “είναι ο ισχυρός τυφλός άνθρωπος που μεταφέρει στους ώμους του τον κουτσό που μπορεί να βλέπει” .
Δεν θέλομε ένα πράγμα επειδή βρήκαμε λόγους γι’ αυτό , βρίσκομε λόγους γι’ αυτό , επειδή το θέλομε .
Μάλιστα επεξεργαζόμαστε φιλοσοφίες και θεολογίες για να καλύψουμε τις επιθυμίες μας .
Απ’ αυτό ο Σοπενχάουερ ονομάζει τον άνθρωπο “μεταφυσικό ζώο” : άλλα ζώα επιθυμούν χωρίς μεταφυσική .
“Τίποτα δεν είναι τόσο προκλητικό όσο όταν συζητούμε με έναν άνθρωπο προβάλλοντας λόγους και εξηγήσεις , και καταβάλλομε κάθε κόπο για να τον πείσουμε , για ν’ ανακαλύψουμε στο τέλος ότι δεν θέλει να καταλάβει , ότι έχομε να κάνομε με τη βούλησή του” .
Από αυτό φαίνεται το ανώφελο της λογικής :
Κανένας δεν έπεισε ποτέ έναν άλλο με την λογική .
Ακόμα και οι εξ επαγγέλματος λογικοί χρησιμοποιούν τη λογική μόνο ως πηγή εισοδήματος .
Για να πείσετε έναν άνθρωπο πρέπει ν’ απευθυνθείτε στο συμφέρον του , στις επιθυμίες του , στη βούλησή του .
Παρατηρείστε πόσο καιρό θυμόμαστε τις νίκες μας και πόσο σύντομα ξεχνούμε τις ήττες μας .
Η μνήμη είναι ο υπηρέτης της βούλησης .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Φίλε μου , είπες κάποια πράγματα τα οποία μου κέντρισαν το ενδιαφέρον , ωστόσο και για να τοποθετηθώ -ενδεχομένως και άλλοι φίλοι- θα ήθελα να γίνεις πιο επεξηγηματικός σε όλα όσα προανέφερες και να έδινες και ένα παράδειγμα..ευχαριστώ...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Αμέσως μετά το πρώτο μήνυμά μου, αισθάνθηκα την ανάγκη να γίνω πιο επεξηγηματικός και γι'αυτό ακολούθησε το δεύτερο μήνυμά μου. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ακόμα και οι εξ επαγγέλματος λογικοί χρησιμοποιούν τη λογική μόνο ως πηγή εισοδήματος .
Για να πείσετε έναν άνθρωπο πρέπει ν’ απευθυνθείτε στο συμφέρον του , στις επιθυμίες του , στη βούλησή του .
Παρατηρείστε πόσο καιρό θυμόμαστε τις νίκες μας και πόσο σύντομα ξεχνούμε τις ήττες μας .
Η μνήμη είναι ο υπηρέτης της βούλησης .
==========================================================
Μου άρεσαν πολύ αυτά φίλε Κηφέα!!
Η μνήμη είναι ο υπηρέτης της βούλησης!!!
Και η φαντασία που πηγάζει απο την μνήμη,θα πρόσθετα κι εγώ!
Δεν είναι στη φαντασία?
Δεν πρόκειται ποτέ να γίνει πραγματικότητα.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
"Η μνήμη είναι ο υπηρέτης της βούλησης".
Φίλε μου , μελέτησα ξανά και ξανά όλα όσα κατέθεσες και προσπάθησα να τα επεξεργαστώ όσο καλύτερα μπορούσα...σε σημείο που το κεφάλι μου έγινε "καζάνι"...
Προκειμένου να βάλω μια τάξη σε αυτό το νοητικό μπάχαλό μου , θα ήθελα κατ'αρχάς να ρωτήσω -και πάλι..- , το εξής...
Όταν λές "βούληση" τι ακριβώς εννοείς???
Την βούληση του συνειδητού υποκειμένου να κάνει οτιδήποτε Ή την βούληση-θέληση- της δύναμης για ζωή που είχε αναφέρει ο Σοπενχάουερ???
Επίσης αναφέρεις ότι...
"Δεν υπάρχει νίκη κατά των δεινών της ζωής ώσπου η βούληση θα υποταγεί απόλυτα στη γνώση και στην διάνοια".
Αν κατάλαβα καλά , θεωρείς ότι τα δεινά θεωρούνται ως αποτέλεσμα της βούλησης???
Μη με παρεξηγείς αλλα θέλω να κατανοήσω όσο το δυνατόν καλύτερα το σκεπτικό σου και μετέπειτα να έχω μια όσο το δυνατόν καλύτερη τοποθέτηση...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Εαρινός:Κηφέας...
"Η μνήμη είναι ο υπηρέτης της βούλησης".
Φίλε μου , μελέτησα ξανά και ξανά όλα όσα κατέθεσες και προσπάθησα να τα επεξεργαστώ όσο καλύτερα μπορούσα...σε σημείο που το κεφάλι μου έγινε "καζάνι"...
Προκειμένου να βάλω μια τάξη σε αυτό το νοητικό μπάχαλό μου , θα ήθελα κατ'αρχάς να ρωτήσω -και πάλι..- , το εξής...
Όταν λές "βούληση" τι ακριβώς εννοείς???
Την βούληση του συνειδητού υποκειμένου να κάνει οτιδήποτε Ή την βούληση-θέληση- της δύναμης για ζωή που είχε αναφέρει ο Σοπενχάουερ???Επίσης αναφέρεις ότι...
"Δεν υπάρχει νίκη κατά των δεινών της ζωής ώσπου η βούληση θα υποταγεί απόλυτα στη γνώση και στην διάνοια".
Αν κατάλαβα καλά , θεωρείς ότι τα δεινά θεωρούνται ως αποτέλεσμα της βούλησης???
Μη με παρεξηγείς αλλα θέλω να κατανοήσω όσο το δυνατόν καλύτερα το σκεπτικό σου και μετέπειτα να έχω μια όσο το δυνατόν καλύτερη τοποθέτηση...
Φίλε Εαρινέ,
Όταν κάνομε λογαριασμούς , κάνομε λάθη συχνότερα προς όφελός μας παρά εις βάρος μας . Κι αυτό χωρίς την ελάχιστη ανέντιμη πρόθεση .
Από το άλλο μέρος η νόηση και του πιο κουτού ανθρώπου οξύνεται όταν πρόκειται γι’ αντικείμενα που αφορούν τις επιθυμίες του .
Γενικά η διάνοια αναπτύσσεται από τον κίνδυνο , όπως στην αλεπού , ή από την ανέχεια , όπως στον εγκληματία . Αλλά πάντοτε φαίνεται υποταγμένη στην βούληση και όργανό της . Όταν επιχειρεί να εκτοπίσει τη βούληση , επακολουθεί σύγχυση . Κανένας δεν είναι τόσο επιρρεπής σε λάθη όσο εκείνος που ενεργεί μόνο αντανακλαστικά .
Ας παρατηρήσουμε την πολυτάραχη πάλη των ανθρώπων για τροφή , για συντρόφους ή για παιδιά . Μπορεί αυτό να είναι έργο αντανακλαστικής ενέργειας ; Ασφαλώς όχι . Η αιτία είναι η μισο – επίγνωτη βούληση να ζήσουν και να ζήσουν πλήρως .
Οι άνθρωποι μόνο κατ’επίφαση τραβιούνται από μπρος . Στην πραγματικότητα σπρώχνονται .
Νομίζουν ότι οδηγούνται από ό,τι βλέπουν , ενώ στην πραγματικότητα σπρώχνονται από εκείνο που αισθάνονται – από ένστικτα για την δράση των οποίων τον μισό καιρό δεν έχουν επίγνωση .
Η διάνοια είναι απλώς ο υπουργός εξωτερικών . Η φύση την παρήγαγε για την εξυπηρέτηση της βούλησης του ατόμου . Γι’ αυτό έχει ως αποστολή να ξέρει τόσα πράγματα όσα παρέχουν κίνητρα για τη βούληση , όχι όμως να τα βυθομετρεί ή να κατανοεί την πραγματική ύπαρξή τους .
Η βούληση είναι το μόνο μόνιμο και αμετάβλητο στοιχείο στο πνεύμα . . . είναι η βούληση εκείνη που με την συνέχεια του σκοπού , δίνει ενότητα στην επίγνωση και συγκρατεί όλες τις ιδέες και τις σκέψεις της , συνοδεύοντάς τες σαν μια συνεχής αρμονία . Είναι το σημείο – όργανο της σκέψης .
Ο χαρακτήρας βρίσκεται μέσα στην βούληση και όχι στην διάνοια . Ο χαρακτήρας επίσης είναι συνέχεια του σκοπού και της στάσης : κι αυτά είναι η βούληση .
Η λαϊκή γλώσσα είναι σωστή όταν προτιμά την “καρδιά” από το “κεφάλι” . Ξέρει , (επειδή δεν έκανε σκέψεις γι’ αυτό) ότι μια “καλή θέληση” είναι πιο βαθειά και πιο άξια εμπιστοσύνης από ένα καθαρό μυαλό . Κι όταν αποκαλεί έναν άνθρωπο “πονηρό” , “πολύξερο” ή “πολυμήχανο” αυτό συνεπάγεται την υποψία και την απέχθειά της . Λαμπρές ικανότητες του μυαλού προκαλούν θαυμασμό όχι όμως αγάπη .
Και όλες οι θρησκείες υπόσχονται ανταμοιβή . . . για αρετές της βούλησης ή της καρδιάς όχι όμως για αρετές του κεφαλιού ή της νόησης .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά