- "" ΗΛΙΑΚΕΣ"" ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Δεν έχει σημασία αν συμφωνούμε ή όχι , και σε ποιο βαθμό με την Θεωρία της Σχετικότητας , την θεωρία των υπερχορδών ή με οποιαδήποτε άλλη θεωρία της Φυσικής .

Απλώς ρίξτε μια ματιά :

Θεωρίες για τη δημιουργία του Σύμπαντος

Η θεωρία των υπερχορδών

Είναι όντως ενδιαφέρουσες οι παραπομπές σου και ειδικά η δεύτερη.Προτείνω να αναγνωσθεί περισσότερες από μία φορές,για να καταστεί αντιληπτή.

Μου δίνεις την αφορμή, να ανεβάσω ένα σχετικό άρθρο, το οποίο επεξεργάζομαι καιρό τώρα, αλλά η ενασχόλησή μου με τους Η3, δεν μου επέτρεπε την ολοκλήρωσή του.

Πρόκειται για μία "επαναστατική" θεωρία, που σύντομα θα γίνει πραγματικότητα.Κυκλοφορεί σε λίγους τολμηρούς φυσικούς κύκλους και δεν υπάρχουν εξειδικευμένες αναφορές σε αυτή, πέραν των γενικών "πλάνων".

Τα ερωτήματα τα οποία θα μας απασχολήσουν είναι δύο:

Αποτελεί η απόσταση τροχοπέδη στα διαστρικά ταξίδια, ή είναι απλώς θέμα υπερκέρασης της βαρύτητας?

και

Κι αν κάνουμε λάθος, στην δομή και την κατανομή της ύλης στο Σύμπαν, τι θα αλλάξει?

Δώστε μου λίγο χρόνο, να ολοκληρώσω και θα προσπαθήσω να απλοποιήσω το δυνατόν, τις απαντήσεις.

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

Κι αν κάνουμε λάθος, στην δομή και την κατανομή της ύλης στο Σύμπαν, τι θα αλλάξει?

Οταν παρατηρούμε τον ουράνιο θόλο,βλέπουμε τα άστρα όπως φαίνονται και όχι όπως είναι στην πραγματικότητα.Τούτο οφείλεται σε δύο λόγους.Στην περιστροφή της Γης γύρω από τον εαυτό της και το άστρο της και στην βαρυτική στρέβλωση του χωροχρόνου.
Στον ακριβή προσδιορισμό της θέσης ενός άστρου, χρησιμοποιούμε ραντάρ, τριγωνομετρική παράλλαξη, σταθερούς λαμπρούς αστέρες (standard candles), φαινόμενο Doppler, διάγραμμα Hertzbrung-Rasel και τις ιδιότητες των αστρικών φασμάτων.

Υπάρχουν και άστρα, τα οποία κρύβονται ολοσχερώς από ο άστρο μας, δηλαδή ο ήλιος παρεμβάλλεται μεταξύ Γης και "στόχου", εν τούτοις τα άστρα είναι εμφανή στον θόλο.Γιατί συμβαίνει αυτό?

Επειδή ο χώρος "λυγίζει" και παραμορφώνεται εξ' αιτίας της βαρύτητας.Ετσι, παρατηρούμε το άστρο σε εικονική θέση, χωρίς να μεσολαβεί εμπόδιο.Εδώ πρέπει να αναρωτηθούμε, αν η βαρύτητα είναι κύμα ή ύλη.Ο σωστός ορισμός θα ήταν έλξη, αντί βαρύτητας, αλλά θα προχωρήσω με τον όρο βαρύτητα, επειδή είναι πιό προσιτός στην αντίληψη.

Ολα τα υλικά σώματα, ανεξαρτήτως μάζας, παράγουν βαρυτικό ( ελκτικό) πεδίο.Από τον μικρόκοσμο στον μεγάκοσμο, το οποίο διαφέρει αναλόγως της μάζας και είναι μετρήσιμο.Αν η βαρύτητα είναι ύλη, τότε θα πρέπει να "αντιπροσωπεύεται" από σωματίδια.Για τον σκοπό αυτό "επιστρατεύθυηκε" το γκραβιτόνιο, ένα υποθετικό, ανύπαρκτο σωματίδιο, γιά να στηρίξει την θεωρία της υλικής φύσης της βαρύτητας, το οποίο με βρίσκει αντίθετο για πολλούς λόγους, που δεν είναι του παρόντος.

Από την άλλη, η κυματική θεώρηση της βαρύτητας, θα μπορούσε να λύσει πολλά προβλήματα.Μετά τις τελευταίες παρατηρήσεις, την χωρίζουμε σε δύο σκέλη.Την βαρύτητα Α η οποία έχει εφαρμογή στον μικρόκοσμο και την βαρύτητα Β, που είναι αισθητή στον μακρόκοσμο.Ολοι μας αντιλαμβανόμαστε την βαρύτητα Β.Συγκρατεί τους πλανήτες και τους δορυφόρους σε τροχιά, εμάς και τις κατασκευές μας σε "ορθή" στάση, είναι αυτό που λέμε "πατάμε γερά".με άλλα λόγια, η βαρύτητα Α είναι η ισχυρή πυρηνική δύναμη και η βαρύτητα Β η ασθενής δύναμη.

Στο θέμα μας, μας ενδιαφέρει η βαρύτητα Α.
Συγκρατεί σε συνοχή την "μικρομάζα".Τα up και down quarks, τα οποία συγκροτούν τα πρωτόνια και τα νετρόνια.Στην δημιουργία ενός ατόμου, ακόμη και του πιό απλού ( ένα πρωτόνιο + ένα ηλεκτρόνιο ), οι δύο απαραίτητες δυνάμεις είναι, η ισχυρή πυρηνική και η ηλεκτρομαγνητική.

Αυτές οι δύο, είναι οι κύριες υπεύθυνοι, για την δημιουργία της ύλης απανταχού στο Σύμπαν.Δημιουργούν όλα τα υλικά, από τα οποία θα αποτελείται ένα αστρικό σύστημα, ένας γαλαξίας.

Τα υλικά αυτά, δεν είναι ίδια σε όλο το Σύμπαν.Παράγονται ανάλογα με την ποσότητα της μάζας και την ισχύ της ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας, που είναι διαθέσιμη στον "χώρο παραγωγής".

Αυτό σημαίνει, πως σε άλλα αστρικά συστήματα, υπάρχουν υλικά τα οποία είναι παντελώς άγνωστα σε μας και πιθανόν να ευρίσκονται σε κατάσταση απόλυτης σταθερότητας.Αν λάβουμε υπ'όψιν το γεγονός, πως η πλειονότητα των αστρικών συστημάτων περιλαμβάνει δύο και τρία κεντρικά άστρα, είναι εύκολο να φαντασθούμε την αστρονομική ποσότητα μάζας και ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας, που απαιτήθηκε γιά την δημιουργία τους.Πολλά από τα υλικά που απομένουν, μετά την δημιουργία ενός συστήματος πολλαπλών άστρων, είναι πέραν από την φαντασία μας και φυσικά είναι αδύνατον να παραχθούν με χρήση οποιασδήποτε μορφής ενέργειας γνωρίζουμε, συμπεριλαμβανομένης και αυτής του άστρου μας.
Π.χ, ποιός είναι σε θέση να γνωρίζει τις ιδιότητες του στοιχείου 160 του Περιοδικού Πίνακα?
Μόνο οι κάτοικοι του συστήματος στο οποίο παράχθηκε και σταθεροποιήθηκε.

Μερικά από αυτά τα υλικά, έχουμε καταφέρει να τα παράξουμε σε επιταχυντές, αλλά παρουσιάζουν μια κυμαινόμενη αστάθεια και ελάχιστο χρόνο ζωής.Είναι τα λεγόμενα "εξωτικά" στοιχεία του Περιοδικού Πίνακα υπ'αριθμ. 114, 115, 117 και τελούμε εν αναμονή της συνέχειας.θεωρώ πως, άν καταφέρουμε να σταθεροποιήσουμε αυτά τα στοιχεία καθώς και τα επόμενα στην σειρά που θα ανακαλυφθούν, το μυστικό της βαρυτικής πρόωσης, θα πάψει να είναι μυστικό.

Βαρυτική πρόωση σημαίνει, πως ένα ταξίδι σε απόσταση 8 ετών φωτός, θα απαιτεί λιγότερο από 90 λεπτά!!!
Και αυτό επειδή ο χωροχρόνος μεταξύ αφετηρίας-προορισμού, θα καμπυλώνει με την χρήση βαρυτικού πεδίου, εκμηδενίζοντας την απόσταση.
Πως θα επιτευχθεί αυτό?

Οπως είπαμε πιό πάνω, η ισχυρή πυρηνική δύναμη παρέχει συνοχή στα μικροσκοπικά σωματίδια της ύλης.Επίσης παρέχει τον διαστατικό χώρο, όπου δραστηριοποιούνται,τα νήματα ενέργειας. ( για όσους πρόσεξαν το βίντεο του Κηφέα ).
Η δράση της ισχυρής πυρηνικής δύναμης, είναι αυστηρά περιορισμένη στα όρια της ύλης που συγκρατεί.Με την χρήση ενός σωματιδίου με ατομικό αριθμό στον Περιοδικό Πίνακα, πάνω από 125, θα ήταν δυνατή η παραγωγή ενέργειας, ελεγχόμενης βέβαια ( αλλιώς θα μπορούσε να καταστρέψει όλο το σύστημά μας),που απαιτείται για την επέκταση του βαρυτικού πεδίου, πέραν των ορίων εφαρμογής της ισχυρής πυρηνικής δύναμης.
Δηλαδή να καταλαμβάνει χώρο, πέραν των σωματιδίων που "προστατεύει".Κάτι σαν άλως, πρός όλες τις κατευθύνσεις.Θα καμπυλώνει τον χώρο μπροστά της, για όσο μήκος επεκτείνεται και θα κάνει την απόσταση αφετηρίας-σημείου επέκτασης, μηδενική.Οσο μεγαλύτερη η επέκταση, τόσο μικρότερη η απόσταση.
Παράδειγμα:
Επεκτείνουμε το βαρυτικό πεδίο ενός σκάφους, σε απόσταση 100 μέτρων από αυτό.Το σκάφος θα διανύσει αυτήν την απόσταση σχεδόν ακαριαία, λόγω της συνοχής που προσφέρει στα μόριά του, η ισχυρή πυρηνική δύναμη.

Επιστημονική φαντασία θα πείτε.Κι όμως, σύντομα θα είναι πραγματικότητα.Η φαντασία αυτή, μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα:<< Αφού τα διαστρικά ταξίδια είναι αδύνατα, τότε γιατί υπάρχουν τόσα δισεκατομύρια κόσμοι?>>
Δεν είναι λογικό, να μην υπάρχει τρόπος επικοινωνίας, μεταξύ των πολιτισμών.Δεν είναι λογικό, να είμαστε όλοι απομονωμένοι στα αστρικά μας συστήματα.

λολ @ εν λογω νημα

Εκκρεμεί η απάντησή σου στο παρακάτω ερώτημα:

Αν στα 100 μίλια πάνω και γύρω από τη γη υπάρχει γυάλινη θόλος, με μία πυκνότητα 1kg/km^2 (ας θεωρήσουμε αδιάφορο το πάχος, κι ας το μετρήσουμε όπως το χαρτί), πόση μάζα έχει ακριβώς?

Όσο δεν απαντάς σε αυτό, οι απόψεις σου περί ουρανού, γης, βαρύτητας κλπ, είναι απλώς για τον μπούτσον. Βγάλε επιτέλους το σκασμό, και κοίτα μήπως και ξεστραβωθείς. Ζωντόβολο.

quote:

---

panosfromlydian something

Εκκρεμεί η απάντησή σου στο παρακάτω ερώτημα:

Αν στα 100 μίλια πάνω και γύρω από τη γη υπάρχει γυάλινη θόλος, με μία πυκνότητα 1kg/km^2 (ας θεωρήσουμε αδιάφορο το πάχος, κι ας το μετρήσουμε όπως το χαρτί), πόση μάζα έχει ακριβώς?

Όσο δεν απαντάς σε αυτό, οι απόψεις σου περί ουρανού, γης, βαρύτητας κλπ, είναι απλώς για τον μπούτσον. Βγάλε επιτέλους το σκασμό, και κοίτα μήπως και ξεστραβωθείς. Ζωντόβολο.

There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.

---

d=m/v ara m=v x d