- Ελληνικη Μυθολογια, Μυθος ή "Ιστορια" ? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
ΕΣΥ ΠΩΣ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΑΓΑΠΗΤΕ ΛΟΡΕΝΤΖΟ_???
Γλυκιά μου Spirit,
Η Δική μου, Κατά - δική μου θέαση, δεν νομίζω ότι θα προσφέρει τίποτα στην συζήτηση - υπό την έννοια ότι δεν επιθυμώ, αφ’ ενός, ούτε και φιλοδοξώ αφ’ ετέρου, να γίνω πρότυπο κανενός ..
Εν τούτοις - δίκην κουτσομπολιού - θα σου απαντήσω όσο πιο τίμια μπορώ, γιατί, φύση και θέση, δεν μπορώ να είμαι απόλυτος για τίποτα.
Είμαι άνθρωπος με πολλές εμπειρίες - και λόγω ηλικίας αλλά και λόγω χαρακτήρα,- κι εκείνο που νομίζω για τον εαυτό μου είναι ότι έχω τα φεγγάρια μου…{καρκίνος γάρ – …ζωδιακός βέβαια ομιλών}
Μόνο που τώρα πλέον, μετά από τόσα χρόνια μελέτης και άσκησης, οι εντυπώσεις και οι συναισθηματικές επιπτώσεις είναι ελάχιστα τραυματικές.. έως καθόλου θα μπορούσα να πω.
Μόνο που μεταξύ μας δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό, ως προς την δική μου ευτυχέστερη, τελική ψυχο-αποτύπωση..
Εν κατακλείδι και για να μη μακρυλογώ, πιστεύω ότι, η αναζήτηση είναι ένα ταξίδι για το ταξίδι κι όχι για τον προορισμό ..τελικά.
Τετριμμένο μα σωστό..
Χαιρετώ σε
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Επανέρχομαι για να διευκρινίσω την τελευταία μου πρόταση, που ξαναδιαβάζοντας την τώρα, νομίζω ότι θα πρέπει να την αναλύσω λίγο παραπάνω.
Με τον όρο "ταξίδι" αναφέρομαι στο εσω-ταξίδι προσέγγισης των βιωματικών καταστάσεων - προβληματισμών, μέσω του διαλογισμού..
Όλη αυτή τη διαδικασία να γίνει ορατό το αόρατο, αισθητό το νοούμενο.. το ταξίδι προς το άγνωστο μέρος του εαυτού μας, προς αυτό που μας υπερβαίνει.. όπου ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη στιγμή όταν καταφέρνει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια, να μπει μέσα στον εαυτό του, μέσα στην προσωπική του διάσταση και να της δώσει μια υπερφυσική διάρκεια. Τότε "χάνεται" η αίσθηση της θλίψης και της χαράς, γιατί μπαίνουμε σε μια άλλη διάσταση, πιο πλατιά, και όπου οι κατατάξεις και οι ποιοτικές μας εκτιμήσεις δεν μετράνε.
Και πάλι καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να γίνω κατανοητός ιδιαίτερα σε μη μυημένους.. Αυτά τα θέματα είναι τόσο πολύπλοκα.. κι ο χώρος δεν προσφέρεται για τόσο πολυσύνθετες αναλύσεις..
Δεν μου αρέσει καθόλου να φαίνομαι "κάπως"... και δυστυχώς έτσι αισθάνομαι ότι φαντάζω τώρα.. γιαυτό και σταματώ εδώ 
Χαιρετώ σας
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Ο άνθρωπος είναι το ον μέσω του οποίου το μηδέν εμφανίζεται στον κόσμο
Jean Paul Sartre ( Το είναι και το μηδέν)
ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ.
Καληνύχτα..
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Τότε "χάνεται" η αίσθηση της θλίψης και της χαράς, γιατί μπαίνουμε σε μια άλλη διάσταση, πιο πλατιά, και όπου οι κατατάξεις και οι ποιοτικές μας εκτιμήσεις δεν μετράνε.
Υπαρχει κατι κακο σε(η μετα απο) αυτη τη κατασταση lorenzo?
(επετρεψε μου να απαντησω μετα απο σενα, σε αυτο το ερωτημα.)
Ο άνθρωπος εμπεριέχει την Θεϊκή ουσία, αλλά το βασικό είναι να επιτρέψει στη θεϊκή ουσία να εκφραστεί μέσα από αυτόν . Ο άνθρωπος ως νοήμων και ον με θέληση μπορεί να το κάνει. Για εμένα αυτό είναι και ο σκοπός ζωής του κάθε ανθρώπου. Σε διαφορετική περίπτωση εμπεριέχεις τη θεία ουσία και την καταπνίγεις. Την καταπνίγεις μέσα στις φοβίες, τις μέριμνες και τις ανάγκες. Οι ανάγκες έχουν γίνει ο ¨πρώτος¨ θεός για τον σημερινό άνθρωπο.
Η αρμονία και η ψυχική ισορροπία διαταράσσονται με την έλλειψη της πίστης. Πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν ξεφύγει από τις παρωπίδες του «νεοδιανοουμενισμού» του μονομερούς (μέχρι επίπεδα βλακώδη) συγκρητισμού για να οραματιστούν και να νιώσουν το μεγαλείο της πίστης στο θεϊκό προορισμό του ανθρώπινου όντος. Όταν ο θεϊκός προορισμός μετουσιωθεί σε πορεία αναζήτησης της γνώσης τότε τα πνευματικά όντα μετουσιώνονται σε αναζητητές των ύβρεων των προσβολών και των «επιστημονικών» παλιμπαιδισμών που παρακολουθείς αλλού.
Εάν η αρμονία διαταραχθεί με την εμβολή ενός εξωτερικού γεγονότος ή μιας άσχημης κατάστασης και δεν υπάρχει πίστη σε ένα πατρικά και αγαπητικά παρεμβατικό ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ τότε ο άνθρωπος είναι μόνος απέναντι στο τρόμο της φθαρτότητας του. Τότε το «άνοιγμα» της στιγμής που αναφέρει ο καλός μου φίλος ο Λορέντζο «λούζεται» στο κρύο ντους του φόβου και η πόρτα της άλλης διάστασης γίνεται πολύ στενή. «Στενή η πύλη που οδηγεί στη σωτηρία»........
Η μόνη ύβρις της ζωής για εμένα είναι η έλλειψη σεβασμού στη ψυχή και στον ουράνιο προορισμό του ανθρώπινου όντος. Δυστυχώς όμως αυτή η ηθική δεν διδάσκεται πουθενά.
«Τι να κάνεις αν κερδίσεις όλο το κόσμο και χάσεις τη ψυχή σου;»
ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ
Το Φως δεν ειναι τιποτε παραπανω απο την δικη μου ψυχικη ενεργεια η οποια με βοηθα να παραμενω σε μια σταθερη πορεια ζωης,οσο ειναι δυνατον βεβαια,ξεκινωντας αυτο το θεμα,Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ, δεν ηξερα που πραγματικα θελω να το παω και για να πω την αληθεια ουτε ακομη ξερω,απλα κατεγραψα μερικους προβληματισμους μου που δεν ειναι κατι νεο φυσικα ολα αυτα...πiστευω πως ο καθε σκεπτομενος ανθρωπος,λιγο εως πολυ εχει προβληματιστει πανω σε ολα αυτα.
Σας ευχαριστω πολυ ολους σας που καταθεσατε της αποψεις σας..
Αγαπητε φιλε Λορεντζο,γραφεις:
Η Δική μου, Κατά - δική μου θέαση, δεν νομίζω ότι θα προσφέρει τίποτα στην συζήτηση - υπό την έννοια ότι δεν επιθυμώ, αφ’ ενός, ούτε και φιλοδοξώ αφ’ ετέρου, να γίνω πρότυπο κανενός ..
Φυσικα σε αυτη εδω την συζητηση,δεν ψαχνουμε ουτε για προτυπα,αλλα ουτε και για κουτσομπολια,
γι αυτο κατα την δικη μου αποψη ειναι πολυ προτιμοτερο να ακουω της προσωπικες φωνες του καθενος,παρα της σκεψεις καποιων σοφων η νεκρων ποιητων.
Γι αυτο εκανα και την ερωτηση σε προσωπικο επιπεδο..
Αγαπητε φιλε ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΕ,σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου με βρισκει απολυτα συμφωνη σε οτι γραφεις.
σας ευχομαι μια ομορφη μερα..
Αγαπητέ φίλε «Αναστημένος»,
Εμείς - αν και τα έχουμε ξαναπεί - εντούτοις η αυστηρότητα του ύφους κι η απολυτότητα της τοποθέτησης σου με εκπλήσσει..
Ο άνθρωπος εμπεριέχει την Θεϊκή ουσία, αλλά το βασικό είναι να επιτρέψει στη θεϊκή ουσία να εκφραστεί μέσα από αυτόν . Ο άνθρωπος ως νοήμων και ον με θέληση μπορεί να το κάνει. Για εμένα αυτό είναι και ο σκοπός ζωής του κάθε ανθρώπου. Σε διαφορετική περίπτωση εμπεριέχεις τη θεία ουσία και την καταπνίγεις. Την καταπνίγεις μέσα στις φοβίες, τις μέριμνες και τις ανάγκες. Οι ανάγκες έχουν γίνει ο ¨πρώτος¨ θεός για τον σημερινό άνθρωπο.
Συμφωνούμε ως εδώ..
Η αρμονία και η ψυχική ισορροπία διαταράσσονται με την έλλειψη της πίστης. Πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν ξεφύγει από τις παρωπίδες του «νεοδιανοουμενισμού» του μονομερούς (μέχρι επίπεδα βλακώδη) συγκρητισμού για να οραματιστούν και να νιώσουν το μεγαλείο της πίστης στο θεϊκό προορισμό του ανθρώπινου όντος. Όταν ο θεϊκός προορισμός μετουσιωθεί σε πορεία αναζήτησης της γνώσης τότε τα πνευματικά όντα μετουσιώνονται σε αναζητητές των ύβρεων των προσβολών και των «επιστημονικών» παλιμπαιδισμών που παρακολουθείς αλλού.
Ας δούμε τώρα πως εννοούμε τον όρο πίστη και ποιοι φορούν παρωπίδες. Όπως γράφεις τους διαχωρίζεις σε 2 κατηγορίες: σε αυτούς - τους «νέο-διανοούμενους», τους «υβριστές» τους «ανήθικους» όπως υποτιμητικά ονομάζεις – που αναζητούν την γνώση δια του συγκρητισμού και του διαλογισμού και στους «άλλους» τους «ηθικούς» όπως εσύ τους ονομάζεις, τους πρεσβεύοντας το «πίστευε και μη ερεύνα» που εγώ καταλαβαίνω εκ των συμφραζομένων.. Επίσης είναι φανερό ότι με κατατάσσεις στην 1η κατηγορία.
Επειδή όμως εγώ θεωρώ ότι δεν υπάρχουν γενικοί κανόνες θα τοποθετηθώ προσωπικά και μόνο.
Εάν η αρμονία διαταραχθεί με την εμβολή ενός εξωτερικού γεγονότος ή μιας άσχημης κατάστασης και δεν υπάρχει πίστη σε ένα πατρικά και αγαπητικά παρεμβατικό ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ τότε ο άνθρωπος είναι μόνος απέναντι στο τρόμο της φθαρτότητας του. Τότε το «άνοιγμα» της στιγμής που αναφέρει ο καλός μου φίλος ο Λορέντζο «λούζεται» στο κρύο ντους του φόβου και η πόρτα της άλλης διάστασης γίνεται πολύ στενή. «Στενή η πύλη που οδηγεί στη σωτηρία»........
Από πού τα συμπεραίνεις όλα αυτά αγαπητέ μου.. προφανώς εξ ιδίων γιατί εγώ δεν αναφέρομαι σε κάτι τέτοιο..
Σου το ‘χω ξαναπεί ότι πιστεύω ότι είναι ανάγκη, απαραίτητο να αδειάσουμε τον θάνατο με τον οποίο έχουμε παραγεμίσει τα πάντα γιατί είναι ο θάνατος που δεν αφήνει να δούμε και να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα! Είναι απάτη, είναι σκοταδισμός, είναι μοιρολατρία που οδηγεί στο μηδενισμό, ή στην ζητιανιά, στην επαιτεία της συγνώμης.. της συγχώρεσης.
Πρέπει να φτάσουμε στην απόλυτη καθαρότητα φίλε μου, στο άνοιγμα της στιγμής, για να αρχίσουν να ξεχωρίζουν μέσα μας και γύρω μας τα αληθινά βουνά κι η αληθινή χλόη, «ο γδικιωμένος κόσμος γιομάτος δροσοσταλίδες που λάμπουν καθαρότερες από τα πιο πολύτιμα δάκρυα..» Πρέπει να φτάσουμε στην πλήρη αντιστροφή, την απόλυτη διαφάνεια!! Να απενοχοποιήσουμε και να απενοχοποιηθούμε… Να απελευθερωθούμε επιτέλους από τις όποιες αγκυλώσεις έχουμε εγκλωβιστεί και φοβόμαστε.. Να αντιμετωπίσουμε κατάματα τον κόσμο.. Χωρίς φόβο και πάθος, Αγνά. Πρέπει να αποκτήσουμε την αθωότητα της παιδικής ματιάς για να μας αποκαλυφθεί η αλήθεια κι ο κόσμος! Τότε θα καταλάβουμε ότι, τα Μη και τα Πρέπει, μας τα επιβάλλανε, μας ΠΟΝΗΡΕΨΑΝΕ, μπόλιασαν την αθωότητα της ψυχής μας και μας μεταλλάξανε.. Τότε χάσαμε την αθωότητα!!!
Η μόνη ύβρις της ζωής για εμένα είναι η έλλειψη σεβασμού στη ψυχή και στον ουράνιο προορισμό του ανθρώπινου όντος. Δυστυχώς όμως αυτή η ηθική δεν διδάσκεται πουθενά.
«Τι να κάνεις αν κερδίσεις όλο το κόσμο και χάσεις τη ψυχή σου;»
Οι δρόμοι της ψυχής είναι παράξενοι φίλε μου. Ας την ακούσουμε όταν μας λέει ότι από την μεγάλη απελπισία προέρχεται η Ελπίδα!!
Αποστολή και κύριο μέλημα μου είναι να επικεντρώσω τις δυνάμεις που αυτή μου δίνει εναντίον ενός κόσμου που δεν μπορεί να αποδεχτεί η συνείδηση μου, έτσι ώστε μέσω των διαδοχικών μεταμορφώσεων να φέρω τον κόσμο αυτόν σε απόλυτη αρμονία με τα όνειρα μου.. Αναφέρομαι εδώ σ’ ένα σύγχρονο είδος μαγείας, ο μηχανισμός της οποίας οδηγεί στην ανακάλυψη της Αληθινής μας πραγματικότητας. Γι’ αυτό πιστεύω ότι, με αφετηρία τον ιδεαλισμό, κατευθύνομαι προς ένα σημείο που δεν έχει δοκιμαστεί καθόλου ίσαμε σήμερα. Ελπίζοντας στην επίτευξη μιας απελευθέρωσης απ’ όλα τα δεσμά και μιας δικαιοσύνης που θα ταυτίζονταν με το απόλυτο φως… Είμαι ένας ειδωλολάτρης που, αθέλητα, καταλήγει στη Χριστιανική αγιότητα..
Με το λύχνο του άστρου
Στους ουρανούς γυρίζω
Στο αγιάζει των χειμώνων
Στη μόνη ακτή του κόσμου
Που να βρω την ψυχή μου
Το τετράφυλλο δάκρυ!
«Τι να κάνεις αν κερδίσεις όλο το κόσμο και χάσεις τη ψυχή σου;»
ΧΜΜ.. ΑΥΤΟ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΦΙΛΕ ΜΟΥ!
Μονο που δεν μου αρέσουν οι κονσέρβες και τα προπαρασκευασμένα φαγητά που μαγειρέψαν άλλοι και μάλιστα για το καλό μου???
Το Καλό μου που εγώ ομολογώ ότι δεν γνωρίζω και έρχονται Αυτοί, οι όποιοι, να μου το καθορίσουν!!
Ε λοιπόν ΟΧΙ φίλε μου, προτιμώ το Δικό μου κατά-δικό μου έστω και κατά την γνώμη σου λάθος απο οποιοδήποτε άλλο..
Άφηστε με να κάνω λάθος! Γιατί όχι? Ποίοι είστε εσείς κι από που κι ως που έχετε το μονοπώλιο του Αλάθητου!!! Πρόσεξε, δεν λέω ότι έχετε λάθος, λέω ότι δεν γνωρίζω... ΕΣΕΙΣ???
Χαιρετώ σας
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Αγαπητή spirit,
αρχικά είπα να μη σχολιάσω την "μπηχτή", αλλά σκεπτόμενος τις εντυπώσεις που το ύφος σας αφήνει στους αναγνώστες μας και επειδή επαναλαμβάνεστε …οφείλω να το κάνω..
Δεν γνωρίζω κι ούτε ενδιαφέρει άλλωστε κανέναν ο τρόπος που αποκτάται κριτική σκέψη, ή ακόμη κι αν αυτό σας ενδιαφέρει? Ίσως θεωρείται ότι γνωρίζετε τα πάντα ή μπορεί να χρησιμοποιείται άλλες πηγές.. Δικαίωμα σας!!!
Αν λοιπόν κάποιοι ..όποιοι .. αδιάφορο, αναζητούν πηγές ώστε να διευρύνουν μέσω αυτών, τις οπτικές τους θεάσεις, σας ενοχλεί, εε.. τότε συνομιλείτε με τους ομοίους τη σκέψη κι αφήστε μας, εμάς, τους όποιους αδαείς, να προστρέχουμε στις σκέψεις κάποιων σοφών η νεκρών ποιητών ..
Δικαίωμα μας!!!
Η όχι...???
ΥΓ. Δεν είμαι θυμωμένος ούτε σε κρίνω, απλώς, θέλω να σου δείξω την δική μου "θέαση" και να υπερασπιστώ το δικαίωμα μου σε αυτήν..
Νάσαι καλά
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Υπαρχει κατι κακο σε(η μετα απο) αυτη τη κατασταση lorenzo?
(επετρεψε μου να απαντησω μετα απο σενα, σε αυτο το ερωτημα.)
Φίλε Hermes,
Τίποτε δεν μπορώ να προσδιορίσω ως καλό ή κακό γενικά..
Η οπτική ποτέ δεν είναι μία!
Εγώ προσωπικά, έτσι λειτουργώ και έτσι αντιμετωπίζω τα πράγματα..
Κυρίως, κι αυτό που θεωρώ ως το μείζων: «ΙΣΟΡΡΟΠΩ» μέσα μου κι έτσι μπορώ κι αποδέχομαι την δικαιωσύνη στα πράγματα και τις καταστάσεις γύρω μου…
Χαιρετώ σε
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Οι δρόμοι της ψυχής είναι παράξενοι φίλε μου. Ας την ακούσουμε όταν μας λέει ότι από την μεγάλη απελπισία προέρχεται η Ελπίδα!!
ΝΑΙ! Η κατάλληλη απάντηση την κατάλληλη στιγμή...
και χωρίς ευχαριστίες...
Να σαι καλά
Σίγουρα παρεξήγησες το μήνυμα μου, και δεν ευθύνεσαι βέβαια για αυτό. Η ευθύνη είναι δική μου. Άλλωστε πραγματικά θα ήταν άδικο εκ μέρους μου σε οποιαδήποτε περίπτωση να σε χαρακτηρίσω, και μάλιστα με τέτοιους χαρακτηρισμούς.
Λυπάμαι ειλικρινά εάν έγινα η αιτία να δεις το μήνυμά μου προσωπικά, καθώς δεν ήταν στις προθέσεις μου. Οι χαρακτηρισμοί σαφώς δεν αφορούν εσένα, αλλά κάποιους ανθρώπους οι οποίοι λυμαίνονται το Μύθος και Θρησκεία.
Όπως θα πρόσεξες στην παράγραφο αυτή έγραψα ««επιστημονικών» παλιμπαιδισμών που παρακολουθείς ΑΛΛΟΥ.» Κάτι το οποίο δεν μπορεί να αφορά εσένα γιατί εσύ είσαι ΕΔΩ. Εδώ και μιλάμε μαζί.
Άλλωστε είναι θέματα τα οποία και άλλες φορές έχουμε συζητήσει και παρόλο πού διαφωνήσαμε ποτέ δεν θα περνούσε από το μυαλό μου να χαρακτηρίσω την αξιόλογη και πάντα αξιοπρεπή στάση σου στο διάλογο.
Σου ζητώ συγνώμη για το αν αυτή η παρεξήγηση σου δημιούργησε αισθήματα έντασης.
Δεν θα σχολιάσω τις απόψεις σου γιατί πολλά από αυτά τα έχουμε ήδη συζητήσει.
Θα ήθελα έτσι μόνο για χάρη της συζήτησης να αναφέρω ότι στην συγκεκριμένη παράγραφο δεν ανέφερα τους χαρακτηρισμούς «ανήθικος», «ηθικός», καθώς και δεν ανέφερα τον «διαλογισμό» παρά μόνο το «συγκρητισμό» γιατί μόνο αυτός χρησιμοποιείται από τους ακραίους λογιστές.
Στο σημείο που πραγματικά αναφέρθηκα σε εσένα και στα γραφόμενα σου ήταν εκεί που σε ανέφερα ονομαστικά και αφορούσε πράγματι μια προσωπική μου εμπειρία-απορία, η οποία έχει να κάνει με το τρίπτυχο: Εξωτερική διαβολή - διαλογισμός - άνοιγμα της στιγμής.
Κάποια στιγμή θα ήθελα με το συζητήσουμε.
Με βαθύτατη εκτίμηση.
Να είσαι καλά.
Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ
Οταν διαβαζω ενα βιβλιο η ενα αρθρο και μου αρεσει θελω να πιασω κουβεντα με τον συγγραφεα να τον ρωτησω διαφορα πραγματα που ερχονται στο μυαλο μου,αλλα το 90% ειναι πεθαμενοι και το υπολοιπο που ζει δεν με αφορα ο λογος τους.
Αυτο ειπα ευθεως,την μπηχτη που την ειδες___???
ετσι κι αλλιως κατα καιρους εχω διαβασει καταπληκτικα κειμενα και σπανια που εσυ παρουσιασες, αν θυμαμαι καλα σου εστειλα και e mail για να σ ευχαριστησω γι αυτο.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΦΩΣ!
Καταλαβαίνω και συμφωνώ με όσα γράφεις, αλλά θέλω να κατανοήσεις και την δική μου θέαση. Όπως ήδη σου έγραψα, συμβαίνει ό,τι περιγράφω στην προηγούμενη συνομιλία μας, συχνά - πυκνά, και ειδικά τώρα τελευταία.. Αποτέλεσμα απαράδεκτοι διάλογοι μεταξύ κάποιων μελών του foroum και μάλιστα φτάσαμε σε απενεργοποιήσεις λογαριασμών και πιθανών διαγραφών κι αποχωρήσεων πολύ σπουδαίων κι αξιόλογων παλαιών μελών...
Συγγνώμη που σε στενοχώρησα αλλά μου δόθηκε η ευκαιρία να εκφράσω την θέση μου ..χμμ.. εκ του ασφαλούς.. γνωρίζοντας δηλαδή εκ προοιμίου, το ποιος είναι ποιος, ώστε, να μη ευτελίσουμε τον χώρο που μας φιλοξενεί με άχαρες αντιπαραθέσεις…
Έμμεσα στο είχα πει..
quote:
Δεν είμαι θυμωμένος ούτε σε κρίνω, απλώς, θέλω να σου δείξω την δική μου "θέαση" και να υπερασπιστώ το δικαίωμα μου σε αυτήν..
Συγγνώμη και πάλι... σε εκτιμώ και σε σέβομαι πάντα και θέλω να το ξέρεις..
quote:ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ
Σίγουρα παρεξήγησες το μήνυμα μου, και δεν ευθύνεσαι βέβαια για αυτό. Η ευθύνη είναι δική μου. Άλλωστε πραγματικά θα ήταν άδικο εκ μέρους μου σε οποιαδήποτε περίπτωση να σε χαρακτηρίσω, και μάλιστα με τέτοιους χαρακτηρισμούς.Λυπάμαι ειλικρινά εάν έγινα η αιτία να δεις το μήνυμά μου προσωπικά, καθώς δεν ήταν στις προθέσεις μου. Οι χαρακτηρισμοί σαφώς δεν αφορούν εσένα, αλλά κάποιους ανθρώπους οι οποίοι λυμαίνονται το Μύθος και Θρησκεία.
Φίλε μου δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση!!! Την εκτίμηση μου την έχεις κερδίσει με την αξία σου εδώ και πολύ καιρό κι αυτό δεν άλλαξε ούτε πρόκειται να αλλάξει ποτέ ασχέτως διαφωνιών!
Χαιρετώ σας
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Φίλε Hermes,
Τίποτε δεν μπορώ να προσδιορίσω ως καλό ή κακό γενικά..
Η οπτική ποτέ δεν είναι μία!
Εγώ προσωπικά, έτσι λειτουργώ και έτσι αντιμετωπίζω τα πράγματα..Κυρίως, κι αυτό που θεωρώ ως το μείζων: «ΙΣΟΡΡΟΠΩ» μέσα μου κι έτσι μπορώ κι αποδέχομαι την δικαιωσύνη στα πράγματα και τις καταστάσεις γύρω μου…
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ ,ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ
1.ΠΙΣΤΗ
2.ΕΛΠΙΔΑ
3.ΑΓΑΠΗ
4.ΟΡΑΜΑ
5. ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
6.ΗΘΟΣ
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ,ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΥΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΠΡΩΤΑ,ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΟΘΗΚΕ.
ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΦΩΣ!
quote:
ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗΟ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ ,ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ
1.ΠΙΣΤΗ
2.ΕΛΠΙΔΑ
3.ΑΓΑΠΗ
4.ΟΡΑΜΑ
5. ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
6.ΗΘΟΣ
ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ
1.ΠΙΣΤΗ
2.ΕΛΠΙΔΑ
3.ΑΓΑΠΗ
4.ΟΡΑΜΑ
5.ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
6.ΗΘΟΣ
1.ΠΙΣΤΗ
Αρχικα η πιστη με την ελπιδα δεν εχουν ιδιαιτερες διαφορες, απλα και μονο η πιστη ειναι η "τυφλη" ελπιδα.Διαφωνω με το θεμα της πιστης διοτι η πιστη αποτελει ενα εμποδιο στην πνευματικη εξελιξη του ανθρωπου...και εχει απολυτη σχεση με το χαος, γιατι απλα αναφερεται στο το ανυπαρκτο και στο αδυνατο(ανθρωπου) "τελειο".
2.ΕΛΠΙΔΑ
Η ελπιδα ειναι "αδρανεια"...εχει απολυτη σχεση με την πληρη επιγνωση τον "περιορισμενων"(κατα τον ανθρωπο) δυνατοτητων του....χωρις ομως αυτο να ειναι και αληθεια.
Εάν κανείς δεν ελπίζει, το ανέλπιστο δεν θα το βρει, γιατί είναι ανεξερεύνητο και απλησίαστο...
Με απλα λογια ανυπαρκτο, καλτυτερα αντι για ΕΛΠΙΔΑ να βαλουμε το "ΣΤΟΧΟΣ" η "ΕΠΙΔΙΩΞΗ".
3.ΑΓΑΠΗ
Εδω μιλαμε για εγωισμο, και αν και για μερικους η αγαπη φανταζει ως "ταπεινη" μεθοδος αλτρουισμου, καλα θα κανει να αναλογισθει το γεγονος "γιατι ο ανθρωπος αγαπαει?".Παλι δεν συμφωνω, γιατι η αγαπη εχει σχεση με το χαοδες, και δινει μεγαλη εμφαση στο τυχαιο και στην εξαρτηση των ανθρωπινων καταστασεων και συναισθηματων.
4.ΟΡΑΜΑ
Ονειρα,"αστερια","φως" και αλλες τετοιες "δυτικες" ιδεολογιες, καθιστουν τον ανθρωπο αιωνιο "American Dreamer", εμποδιζοντας τον να δουλεψει για να πραγματοποιησει τις επιδιωξεις του.
5.ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Και αυτο σχετικο ειναι, γιατι ουτε ο ανθρωπος του χαους, αλλα ουτε ο ανθρωπος εχουν συνορα στην σκεψη τους.
6.ΗΘΟΣ
Σχεδον σωστο, μονο που η "ηθικη" εχει πολλες ταυτοτητες, και οι ηθικες αποτελουν ενα ακομιο εμποδιο στην επεκταση της σκεψης και μεχρι πριν λιγους αιωνες, και της πραξης.
Αυτα βλεπω εγω...φιλικα!
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ *ΤΑ ΕΧΩ ΞΑΝΑΚΟΥΣΕΙ...ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΕΝΤΥΠΩΣΗ.
ΟΥΤΕ ΚΡΑΔΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΠΑΛΜΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ..
ΤΟ ΕΙΠΑΜΕ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ..ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΘΕΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΜΙΣΟ ΑΔΕΙΟ Η ΜΙΣΟ ΓΕΜΑΤΟ...
ΑΛΩΣΤΕ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΝ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ.
ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ...
ΦΙΛΙΚΑ
quote:
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ *ΤΑ ΕΧΩ ΞΑΝΑΚΟΥΣΕΙ...ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΕΝΤΥΠΩΣΗ.
ΟΥΤΕ ΚΡΑΔΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΠΑΛΜΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ..
Εχεις δικιο...ομως αλλο το τι επιλεγουμε και αλλο το τι ειναι...πολλες φορες ο φοβος η η απογοητευση δεν ειναι το τελος μιας καταστασης, αλλα το τελος ενος αγωνα.
Απόσπασμα από ένα ακαρικό κείμενο :
Λίγο πριν από την Ανάσταση, η οικοδέσποινά μας (χωρίς να βγάλει, ευτυχώς, τα ρούχα της) ξάπλωσε στην πολιτεία μας να συλλογιστεί, να συγκεντρώσει τις σκέψεις της, να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα - πράγματα που κυμαίνονται από καρκίνο του πρωκτού μέχρι οσμές ζάχαρης, από αγνοούμενους φίλους μέχρι τον πιθανό θάνατο αυτής της ισχυρής και ανθεκτικής πεποίθησης για το ότι κάθε γενιά ανθρώπων μπορούν να προχωρήσουν λίγο ψηλότερα από το κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο των προγενεστέρων τους. Ωστόσο, επειδή ήταν μπερδεμένη, αναστατωμένη, ανήσυχη, εξαντλημένη, πολύ απογοητευμένη, αλλά παρ' όλα αυτά, παράξενα ελεύθερη, οι διάφορες σκέψεις της συμπτύχθηκαν, ο νους της θάμπωσε και την πήρε μάλλον γρήγορα ο ύπνος. Μέσα σε λίγα λεπτά άρχισε να ονειρεύεται. Μια φωνή της μίλησε στο όνειρό της, της μίλησε τόσο δυνατά και καθαρά (παρόλο που τραβούσε περιφρονητικά τις συλλαβές μέσα από την προβοσκίδα της, όπως περίπου κάνει αυτός ο εύσαρκος παλιός κωμικός στην τηλεόραση πολύ αργά τη νύχτα) ώστε μπορέσαμε να την ακούσουμε πάνω από το θόρυβο των δικών μας μετακινήσεων και μσουλημάτων, ξεκάθαρα, λες κι ερχόταν μέσα από τα σεντόνια. Ξαφνιασμένη, η κυρά μας ανακάθισε στο κρεβάτι. Και με σιγανή ψιθυριστή φωνή, επανέλαβε αυτό που όλοι είχαμε ακούσει :
"Το Ταξίδι του Τρελού τελειώνει στον Σείριο Γ."
Ίκαρος