- "Το Μονοπάτι του Ήρωα" - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
συμφωνώ μαζί σου Dying_Incubus πως το πείσμα μας ωθεί, αλλά δεν το θεωρώ πραγματικά αξιόπιστο φίλο. Γιατί αν κάτι άλλο συμβεί στην πορεία της ζωής μας και αυτό "ξεφουσκώσει" τι γίνεται; Τι μας ωθεί μετά;
Φίλη μου, όταν έχουμε θέσει έναν πολύ σημαντικό στόχο στην ζωή μας και θέλουμε να τα καταφέρουμε, δεν πεισμώνουμε για να τα "βγάλουμε πέρα"?
Πως θα αντιμετωπίσουμε και θα ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που θα ανακύψουν κατά την διάρκεια της προσπάθειας μας?
Αν λοιπόν αυτό "ξεφουσκώσει" και τα εγκαταλείψουμε, ο στόχος που είχαμε θέσει ήταν βαθύς ή όχι? 
In anticipation of my resurrection...
Εγώ το αντιλαμβάνομαι κάπως έτσι:
-Να αποδείξω οτι μπορώ να τα καταφέρω.
-Να το αποδείξω σε μένα και στους άλλους.
-Να φανώ νικητής.
-Να φανώ πάνω από τις δυσκολίες και τις περιστάσεις.
-Εμένα, δεν μπορεί να μου συμβαίνει αυτό.
-Ξέρεις ποιός είμαι εγώ; Εμένα δεν μπορεί να μου συμβεί αυτό.
Με λίγα λόγια είναι σκέτος, καθαρός εγωισμός. Ο εγωισμός τρέφεται από τις νίκες του και δυναμώνει.
Αλλά η δύναμη του δεν είναι "σωστή" για τον εσωτερικό μας ήρωα.
Αν ο κινητήρας είναι "να φανώ οτι τα καταφέρνω" και αν στην πορεία βρω κάτι άλλο που θα με βοηθήσει να φανώ, τότε εύκολα θα κάνω εκείνο το άλλο. Γιατί εξαρτάται από το γιατί μας ενδιαφέρουν και οι στόχοι μας.
Βέβαια όπως είπες αυτό δείχνει οτι ο στόχος δεν ήταν πολύ βαθύς. Αλλά μπορεί ο στόχος να είναι βαθύς όμως η δική μας ώθηση να είναι επιφανειακή.
Για εμένα δείχνει μια επιμονή και μια εντατική προσπάθεια για να καταφέρουμε κάτι.
Οπότε ανάλογα με το που στρεφόμαστε πεισματικά μπορούμε να κάνουμε κάτι δημιουργικό ή κάτι το καταστρεπτικό.
Όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι δείχνει μια προσπάθεια μας να τα καταφέρουμε.
Η απόδειξη οτι μπορούμε να το κάνουμε αυτό δεν πρέπει να έχει μεγάλη σημασία κι ειδικά όταν η απόδειξη έχει ως αποδέκτες τους γύρω μας.
Όταν έχει αποδέκτες εμάς μας δείχνει οτι μπορούμε να πάμε πέρα από τα όρια μας και να κατανοήσουμε οτι μπορούμε να επιτύχουμε περισσότερα από αυτά που νομίζαμε οτι μπορούμε.
quote:
-Να φανώ νικητής.
-Να φανώ πάνω από τις δυσκολίες και τις περιστάσεις.
-Να γίνω νικητής
-Να προχωρήσω πέρα από τις δυσκολίες και τις περιστάσεις.
Για εμένα αυτό μπορεί να εκφράσει δυνητικά το πείσμα, αγαπητή μου!
In anticipation of my resurrection...
Ισως και γιαυτό "μπερδεύτηκα" με το πείσμα.
In anticipation of my resurrection...
Νομίζω ότι ήρωας είναι αυτός που προσφέρει τη ζωή του σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του και λέγοντας «εαυτός» εννοώ κυρίως το «εγώ», δηλαδή σε κάτι μεγαλύτερο από εκείνο που νομίζουμε ότι θέλουμε, εκείνο που θέλουμε να πιστεύουμε, εκείνο που θεωρούμε ότι διαθέτουμε, εκείνο που αποφασίζουμε να αγαπάμε, με το οποίο αισθανόμαστε δεσμευμένοι.
Σε μια ηρωική πράξη, αφήνουμε τον κόσμο που ορίζει το εγώ και πάμε προς ένα βάθος ή ένα ύψος ή μια απόσταση. Η περιπέτεια που ζούμε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας αφυπνίζει πτυχές του χαρακτήρα μας που αγνοούσαμε. Έτσι ανακαλύπτουμε αυτό που έλειπε από τη συνείδησή μας στον κόσμο του εγώ. Κι εάν καταφέρουμε να γυρίσουμε μαζί με αυτό που ανακαλύψαμε στον κοινωνικό κόσμο του εγώ, πρεσβεύοντάς το και ζώντας το, γινόμαστε ήρωες.
Και δεν έχει σημασία σε ποιον από τους δύο τύπους ήρωα ανήκει κανείς, αν δηλαδή ξεκινά το ταξίδι με πρόθεση και από επιλογή ή επειδή του συνέβη κάτι αξιοσημείωτο, π.χ. άνοιξαν οι ουρανοί σε μια στιγμή προσωπικής αποκάλυψης.
Έχει όμως σημασία το είδος του ταξιδιού. Πολλοί σύγχρονοι ήρωες μοιάζουν με τον Δον Κιχώτη. Καλπάζουν για να συναντήσουν ήρωες και συναντούν τελικά ανεμόμυλους. Αναλωνόμαστε όλοι στη ζοφερότητα της σύγχρονης ζωής, στον μόχθο που καταβάλλουμε απλά για να ζήσουμε ο οποίος είναι εξοντωτικός.
Στη σύγχρονη ζωή μας είναι πιστεύω πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη της πνευματικής αναζήτησης και είναι σημαντικό να προσπαθούμε να τοποθετούμαστε σε καταστάσεις που εφελκύουν την ανώτερη φύση μας και όχι την κατώτερη, να είμαστε σε εγρήγορση, να αποζητούμε την πνευματική ανάταση. Αυτό θα καθορίσει το αν θα επιστρέψουμε φέρνοντας τη φωτιά όπως ο Προμηθέας ή θα αναλωθούμε πολεμώντας ανεμόμυλους σαν τον Δον Κιχώτη, αν θα κάνουμε κάποια διαφορά στον κόσμο (όσο μικρή κι αν είναι)…
Ευχαριστώ πολύ.
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Μπορεί να μας έρχεται στο νου ο Ηρακλής, ο Θησέας, ο Βελλεροφόντης κτλ.
Όλοι αυτοί όμως δεν θα είχαν καταφέρει να αντιμετωπίσουν κανένα κίνδυνο αν πρώτα δεν είχαν αντιμετωπίσει τον ίδιο τους τον εαυτό και τα θηρία που έκρυβαν εκείνοι μέσα τους.
Για να μπορέσει λοιπόν να προσφέρει την ζωή του σε κάτι το μεγαλύτερο αποτελεσματικά και για εκείνον και για το κοινωνικό σύνολο θα πρέπει να περάσει από αυτό το στάδιο.
Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει να έχει την επίγνωση του ποιός είναι αλλά και τι είναι αυτό που επιτελεί.
quote:
Και δεν έχει σημασία σε ποιον από τους δύο τύπους ήρωα ανήκει κανείς, αν δηλαδή ξεκινά το ταξίδι με πρόθεση και από επιλογή ή επειδή του συνέβη κάτι αξιοσημείωτο, π.χ. άνοιξαν οι ουρανοί σε μια στιγμή προσωπικής αποκάλυψης.
Αναρωτιέμαι αν στην πορεία της δεύτερης περίπτωσης το άτομο κατανοεί οτι κάνει ένα ταξίδι ή το αμελεί.
Κι αν το κατανοεί, πότε γίνεται αυτό.
In anticipation of my resurrection...
quote:Ξέρεις... σκέφτομαι ότι και στην πρώτη περίπτωση το άτομο συχνά κατανοεί πολύ λιγότερα απ' όσα πιστεύει. Οι περισσότεροι άνθρωποι αναμασούν το "η ζωή είναι ένα ταξίδι" ή "η ζωή είναι περιπέτεια" αλλά αυτές οι φράσεις δεν έχουν το ίδιο νόημα για όλους. Πολλοί άνθρωποι αναγνωρίζουν ως περιπέτεια ή αγώνα την πράξη της απλής επιβίωσης και δεν νιώθουν καμία ανάγκη να καλύψουν κάποια άλλη απόσταση, ένα ύψος ή ένα βάθος.
Αναρωτιέμαι αν στην πορεία της δεύτερης περίπτωσης το άτομο κατανοεί οτι κάνει ένα ταξίδι ή το αμελεί.
Κι αν το κατανοεί, πότε γίνεται αυτό.
Κι εμείς ακόμη, που προσπαθούμε κάπως συνειδητά, μου μοιάζουμε λίγο σαν τους ήρωες της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Ενώ θεωρούμε ότι έχουμε τον έλεγχο της οποιασδήποτε κατάστασης, τις περισσότερες φορές βαδίζουμε στο μισοσκόταδο της λειψής μας κατανόησης για το τι μας συμβαίνει ή για την επίδραση που ασκούν οι επιλογές μας στον κόσμο μας.
Κι εδώ μπορούν να χωρέσουν πολλές θεωρίες, να ειπωθούν πολλές απόψεις. Όλες θα προσπαθήσουν να πληρώσουν το έλλειμμά μας με κάτι έξω από εμάς, ενώ θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να μας στρέφουν εντατικότερα προς τα μέσα.
Η Μπέιλυ έχει κάνει μια ωραία αντιστοίχιση των άθλων του Ηρακλή με τα ζώδια, παρουσιάζοντας την περιπέτεια της ψυχής σε δώδεκα επεισόδια, από τον Κριο προς τους Ιχθείς. Στον Αιγόκερω η ψυχή έρχεται αντιμέτωπη με τον εαυτό της. Κραδαίνει το μικρό της κεράκι και νομίζει ότι μπορεί με αυτό να φωτίσει όλο το σύμπαν. Δεν βλέπει καν ότι είναι μέρα γύρω της και ότι το ισχνό της κεράκι είναι άχρηστο.
Όλοι προχωράμε "unaware", καλέ μου φίλε...
Με αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Ίσως το ζητούμενο μας να είναι περίπου το ίδιο όμως το εκλαμβάνουμε και το εκφράζουμε διαφορετικά.
Κάποιος μπορεί να πει πως πιστεύει οτι το ταξίδι του θα είναι δύσκολο και το μονοπάτι του θα είναι δύσβατο.
Άλλος άνθρωπος ενδεχομένως να πει πως το μονοπάτι αυτό θα είναι μακρύ ενώ άλλος οτι αυτό θα είναι σύντομο.
Κάποιος άλλος πάλι θα πει οτι είναι ενδιαφέρον ενώ άλλος μπορεί να πει οτι θα το διαβεί επειδή δεν έχει άλλη επιλογή - ασχέτως αν η διαδρομή τον εντυπωσιάζει ή την ακολουθεί μηχανικά.
Σχετικά με τον έλεγχο της κάθε κατάστασης που αντιμετωπίζουμε, δεν ξέρω αν αυτός θα μπορούσε να είναι απόλυτος.
Πάντοτε θα έχουμε εισροή νέων δεδομένων και συνθηκών οι οποίες θα μεταβάλλουν την εικόνα της κατάστασης αυτή.
Οπότε αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να φανταζόμαστε μόνο πως θα είναι να έχουμε τον έλεγχο σε μια μελλοντική μεταβολή που πιθανολογούμε οτι μπορεί να έρθει.
quote:
Όλες θα προσπαθήσουν να πληρώσουν το έλλειμμά μας με κάτι έξω από εμάς, ενώ θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να μας στρέφουν εντατικότερα προς τα μέσα.
Ξέρεις, αυτό είναι και το πλέον βολικό... 
Σχεδόν πάντοτε η έλλειψη αυτή αναζητάται ή κι αποδίδεται πέρα από εμάς.
Μπορούμε να αποδεχθούμε ή και να καταλάβουμε οτι αυτό υπάρχει μέσα μας και πρέπει εμείς να το καλύψουμε?
Ανθρώπινο είναι εξάλλου, δεν είναι κακό... 
Σχετικά με την αντιστοίχιση των 12 ζωδίων με τους άθλους του Ηρακλή που έκανε η Μπέϊλυ, έχεις δίκιο.
Νομίζω είχαμε κάνει και μια αναφορά σ' αυτό σε κάποιο πριν κάμποσες μέρες.
Τώρα ο Αιγόκερως παίζει σημαντικό ρόλο ούτως ή άλλως όπως κι ο Καρκίνος.
Καρκίνος = Είσοδος ψυχών
Αιγόκερως = έξοδος ψυχών
Κι αν πιάσουμε και τον Θεμελιώδη Σταυρό βάζουμε μέσα Κριό και Ζυγό.
Άσε, με τα ζώδια δεν τα πάω πολύ καλά!
In anticipation of my resurrection...
quote:Δεν πειράζει. Η παραδοσιακή αστρολογία είναι κι αυτή μια φυγόκεντρη μέθοδος ερμηνείας του ελλείμματος συνειδητότητας που επικαλείται εξωγενείς παράγοντες, τις πλανητικές επιδράσεις. Δεν φταίμε εμείς για όλα όσα κάνουμε, αφού οι πλανήτες και οι όψεις που σχηματίζουν έχουν το μερίδιό τους στον καθορισμό της συμπεριφοράς μας.
Κι αν πιάσουμε και τον Θεμελιώδη Σταυρό βάζουμε μέσα Κριό και Ζυγό.
Άσε, με τα ζώδια δεν τα πάω πολύ καλά!
Όμως η εσωτερική αστρολογία είναι κεντρομόλος. Αναγνωρίζει την ευθύνη του ατόμου να αναλάβει το έργο της προσωπικής του αφύπνισης και χρησιμοποιεί τα ζώδια για να συμβολίσει την περιπέτεια της ψυχής. Ας δούμε τι λέει η Μπέιλυ:
ΚΡΙΟΣ
Στον Κριό σηματοδοτείται η έναρξη, η απαρχή διαμέσου των μεγάλων δημιουργικών διαδικασιών. Δηλώνεται μια κατεύθυνση προς την υλική πλευρά της ζωής μέσα από τη νόηση. Τόνος του ζωδίου: «ας αναζητηθεί ξανά η μορφή». Το ζώδιο αυτό αντιστοιχείται με τον άθλο των αλόγων του Διομήδη. Με τη σύλληψή τους, ο Ηρακλής κάνει το ξεκίνημά του, αντιδρά στην παρόρμηση της σκέψης και μαθαίνει κάτι για τον έλεγχο του νου.
ΤΑΥΡΟΣ
Ο Ταύρος σηματοδοτεί τη θέληση, τον κατευθυνόμενο σκοπό. Ο βασικός τόνος εδώ είναι: «ας είναι ο αγώνας απτόητος». Ο Ηρακλής μέσα από τον σταθμό του Ταύρου καλείται να μάθει τη φύση της επιθυμίας, να τη μετουσιώσει σε έφεση, να δεσπόσει της σεξουαλικής ενέργειας και τη χρησιμοποιήσει σωστά. Αυτά τα κάνει συλλαμβάνοντας τον ταύρο της Κρήτης.
ΔΙΔΥΜΟΙ
Στους Διδύμους εξυμνείται η δυαδικότητα, η ρευστότητα, τα ζεύγη των αντιθέτων. Η βασική αγάπη της θεότητας αγγίζει το ηλιακό μας σύστημα διαμέσου των διδύμων. Βασικός τόνος: «η αστάθεια ας κάνει το έργο της». Στους Διδύμους η πρόοδος του Ηρακλή, μέχρι τώρα υποκειμενική και υποκινούμενη από τη σκέψη και την επιθυμία, βρίσκει έκφραση στο υλικό πεδίο. Φθάνει στη γνώση του εαυτού ως προσωπικότητας και συλλέγει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ
Στον Καρκίνο έρχεται η εξατομίκευση, ο διαχωρισμός από τη μάζα, η ταύτιση με τη μορφή. Τόνος: «η μόνωση ας είναι ο κανόνας και αν ακόμα υπάρχει το πλήθος». Ο Ηρακλής εδώ αποκτά τη δική του ενόραση και τούτο συμβολίζεται με τη σύλληψη της άπιαστης ελαφίνας της Κερύνειας. Αφού στους προηγούμενους κύκλους μετουσίωσε το ένστικτο σε διανόηση, τώρα πρέπει να μετουσιώσει τη διανόηση σε ενόραση.
ΛΕΩΝ
Ο Λέοντας χαρακτηρίζει το ιδιαίτερο είδος της ευαισθησίας που οδηγεί στην ατομική επίγνωση, στην προβολή έξω από την αγέλη, στην αυτοσυνειδησία και ενίοτε στην αυθαιρεσία. «Ας υπάρχουν κι άλλες μορφές, Είμαι διότι είμαι». Ο Ηρακλής σκοτώνει το λιοντάρι της Νεμέας. Η κατώτερη φύση υποτάσσεται στην ανώτερη ορμώμενη από την αποφασιστική βούληση και το θάρρος του ήρωα.
Στην Ατραπό της Μαθητείας, ο ήρωας πρέπει να νικήσει την πλάνη και να μην εξαπατάται πια από τη θυμική αυταπάτη που η ύλη επιβάλλει στο πνεύμα. Μετά τον Αιγόκερω γίνεται εξυπηρετητής της ανθρωπότητας, αφιερωμένος στο έργο της Ιεραρχίας, και η πνευματική αυτή αφιέρωση στην υπηρεσία βρίσκει την έκφρασή της στα δύο τελευταία σημεία του ζωδιακού κύκλου, στα σημεία του Υδροχόου και των Ιχθύων.
Θα αναφερθώ όμως προσεχώς αναλυτικότερα και στα υπόλοιπα ζώδια ως σταθμούς στο ταξίδι του ήρωα προς κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο.
Ευχαριστώ πολύ.
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****