- Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΩΝ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Δε μπορώ να συμφωνήσω με την άποψη ότι η γνώση δεν θα πρέπει να μεταδίδεται από ένα άτομο επειδή θα σταματήσει η εξέλιξη του.
Δεν έχω δει να αναγράφεται κάπου αυτό, αντιθέτως έχω δει το αντίθετο.
Ακόμη όμως κι αν το δω, δε μ' αντιπροσωπεύει ως άτομο μια τέτοια θεώρηση.
Θα συμφωνήσω με τη maya1 σ' αυτό που αναφέρει:
quote:
Φυσικά υπάρχουν και ορισμένες γνώσεις που μένουν συγκαλυμμένες και που δεν πρέπει να μεταδοθούν γιατί πολλές φορές με τη γνώση έρχεται η ευθύνη χρήσης της δύναμης που πιθανόν να μην είναι κάποιος έτοιμος να την δεχθεί. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι με τη διάκριση που έχουμε, χρησιμοποιώντας τη γνώση και εφαρμόζοντάς την, να βοηθήσουμε όσους θέλουν και είναι έτοιμοι να δεχθούν τη γνώση.
Σημασία έχει η γνώση που θα δοθεί να χρησιμοποιηθεί και να μπαίνει στην καθημερινή πράξη.
κι αυτό επειδή όντως πολλές φορές το άτομο που αποκτά ορισμένες γνώσεις θα πρέπει να έχει και την δυνατότητα να τις διαχεριστεί.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος που έχει λάβει μέρος της Γνώσης, θα πρέπει να το κρατήσει μόνο για τον εαυτό του προκειμένου να μην ανακόψει την εξέλιξη του.
Όπως έχω ξαναπεί δεν θεωρώ την Γνώση ως προσωπικό απόκτημα του κάθε ανθρώπου που θα πρέπει να αποτελεί για αυτόν επτασφράγιστο μυστικό.
Η Γνώση από την φύση της πρέπει να μεταδοθεί σε όσους μπορούν να τη λάβουν.
Αυτός λοιπόν που κατέκτησε ένα μέρος της κατανοεί την ανάγκη να βοηθήσει και τους υπόλοιπους συνανθρώπους του να την προσεγγίσουν.
Θα ρίξει τους αναγκαίους σπόρους για αυτήν κι αν κάποιοι άνθρωποι είναι σε θέση να φροντίσουν αυτούς τους σπόρους, καλώς.
In anticipation of my resurrection...
Ένας άνθρωπος γιά να μπορέσει να ολοκληρώση την άνοδό του και την εξέλιξή του χρειάζεται απεγνωσμένα όλες του τις δυνάμεις και χρήση όλης της ενέργειας που μπορεί να διαθέσει γιά να ανέβει αυτόν τον τόσο δύσκολο δρόμο. Και σας διαβεβαιώνω ότι είναι τρομερά δύσκολο.
Η διάδοση της γνώσης δεν είναι τίποτε άλλο (εκτός από την απαγόρευση) παρά σπατάλη δύναμης και ενέργειας η οποία του χρειάζεται και του είναι σημαντηκή. Αν εσείς νομίζετε ότι είναι θέμα εγωισμού η εξοικονόμησή της τότε νομίζω ότι κάνετε μεγάλο λάθος.
ΜΟΝΟ όταν ο άνθρωπος φθάσει την ολοκλήρωση της εξέλιξης και βρίσκεται στο ύστατο στάδιο ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ μπορεϊ να μεταδώσει γνώση χωρις να χάσει τίποτα. Αλλά και τότε μεταβαίνουμε σε άλλες καταστάσεις με άλλα κριτήρια.Αλλά όπως και να το κάνουμε, ότι πείτε εσείς .Καλή σας νύκτα.
Φιλικότατα.
Βέβαια συμφωνώ ότι η βαθύτερη γνώση δεν επιτρεπόταν να γίνεται γνωστή στους αμύητους, όχι όμως για τον λόγο που αναφέρεις «Γνωρίζουν ότι αν μεταδώσουν κάτι θα έχουν και το ανάλογο φρενάρισμα της εξέλιξής τους και σίγουρα δεν το θέλουν.» ,αλλά γιατί μόνο μέσο της εσωτερικής προσπάθειας (αυτογνωσίας) και μελέτης (σύμπαν ,μύθοι ,σύμβολα ,κλπ) ,μπορούσαν να προετοιμαστούν για να κατανοήσουν την πραγματική εσωτερική γνώση ώστε ο/οι μυημένος να κατακτήσει με την ψυχή του την αγάπη και την πνευματική ελευθερία..
Άλλωστε για αυτό έχουμε και τα μυστήρια «μυώ» που σημαίνει «κλείνω το στόμα» ,όπως επίσης και η κάθε διδασκαλία διαχωριζότανε στην εξωτερική ( προετοιμασία για τους αμύητους ) και στη εσωτερική ( ανώτατοι μύστες ) .
Ο λόγος βέβαια που η ανώτερη μύηση πρέπει να δίνεται μόνο σε αυτούς που είναι έτοιμη εσωτερικά ,θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτό που λέει η maya1 , «Φυσικά υπάρχουν και ορισμένες γνώσεις που μένουν συγκαλυμμένες και που δεν πρέπει να μεταδοθούν γιατί πολλές φορές με τη γνώση έρχεται η ευθύνη χρήσης της δύναμης που πιθανόν να μην είναι κάποιος έτοιμος να την δεχθεί.»
«Φαίνεται ότι αυτοί που καθιέρωσαν τα Μυστήρια για εμάς ,δεν ήταν αδιαφώτιστοι .Για πολύ χρόνο αυτοί μας αποκάλυψαν ότι οτιδήποτε φτάσει στον κάτω κόσμο ,χωρίς να έχει μυηθεί και επιδοκιμαστεί ,πέφτει στον βούρκο .»
ΠΛΑΤΩΝΑΣ
quote:
Αλλά όπως και να το κάνουμε, ότι πείτε εσείς .Καλή σας νύκτα.
Αγαπητή glinaaea, ο καθένας μας έχει το δικό του κριτήριο αντίληψης των πραγμάτων και σαφώς έχει την δική του άποψη.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, εξέφρασες την άποψη σου όσον αφορά την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου κι έγινε το ίδιο κι από κάποιους άλλους ανθρώπους - ανάμεσα σ' αυτούς κι εγώ.
Οπότε το θέμα δε νομίζω ότι είναι ποιός θα πείσει τον άλλον, τουλάχιστον όχι για εμένα.
Η μετάδοση της γνώσης από τον άνθρωπο που ανέρχεται πνευματικά απαιτεί ενέργεια και δύναμη, όμως δε νομίζω ότι η μετάδοση της γνώσης του στερεί αυτά τα 2 στοιχεία.
Άλλωστε, κι η μετάδοση γνώσης στους συνανθρώπους του τον οπλίζουν με μεγαλύτερη ακόμα ενέργεια - καθώς παράγει Έργο με την αφύπνιση των συνανθρώπων του - και τον οπλίζει με μεγαλύτερη δύναμη για να συνεχίσει τον αγώνα του.
Όσον αφορά την απαγόρευση της μετάδοσης της γνώσης, δεν έχω δει να αναφέρεται κάπου κάτι τέτοιο, εκτός από την περίπτωση αυτή που ανέφερα τόσο εγώ όσο κι η maya1.
Αντιθέτως, υπάρχουν αναφορές για μετάδοση της γνώσης...
Φίλε elo, το πιστεύεις ότι για αυτό το θέμα θυμήθηκα τον Πλάτωνα?
Βέβαια όχι σχετικά με το μύθο που αναφέρεις αλλά σχετικά με το μύθο του σπηλαίου κτλ. 
In anticipation of my resurrection...
χμμμμμμμμμ...
Δεν συμφωνώ πως είναι τραγική η μοίρα αυτών των ανθρώπων. Ίσως αν δεν είχαν αυτή την κατάληξη να μην είχε ποτέ η πορεία τους εκτιμηθεί και επηρεάσει όλους, ακόμη και τους "δυνάστες" τους.
Η γνώση είναι μια πορεία καθαρά προσωπική και εντελώς διαφορετική για τον καθένα.
Η επιθυμία αυτό να μεταδοθεί σε άλλους, αναιρεί οποιαδήποτε εσωτερική πορεία και δημιουργεί μέτρα και σταθμά που δεν έχουν καμμιά θέση στην εσωτερική εξέλιξη.
Δημιουργεί πιθανούς σωτήρες πολύ πολύ επικίνδυνους.
Κανείς πνευματικός δεν αναγνωρίζει ποτέ εαυτόν ως ανώτερο γιατί ακριβώς έχει αντιληφθεί το μέγεθος της ύπαρξής του ως μηδαμινό.
Όλα όσα χρειάζεται και θέλει κάποιος να μάθει είναι γύρω του, αν επιλέξει να είναι τυφλός, κουφός, ανήμπορος δεν υπάρχει κάποιος "ανώτερος" πνευματικά να του δείξει.
Η στάση ζωής του πνευματικά εξελιγμένου ανθρώπου είναι αυτό που τον διαφοροποιεί από τους υπολοίπους και ο μόνος λόγος που συμβαίνει αυτό είναι η συνειδητοποίηση της μοναχικής πορείας.
Είναι υπερφίαλο να πιστεύει κάποιος πως μπορεί να επηρεάσει το σύνολο με άλλον τρόπο πέρα από την πράξη και τη συνέπεια απέναντι στον εαυτό του.
Αν αυτό συμβεί τότε το τελος πραγματικά κανέναν ρόλο δεν παίζει και δεν διαχωρίζεται σε τραγικό ή κωμικό.
Δεν πιστεύω πως οι "εξωστρεφείς" είχαν άλλο στόχο από τους "εσωστρεφείς", απλά άλλο τρόπο, αλλά ο στόχος και των δύο είναι σίγουρα καθαρά προσωπικός.
Με εκτίμηση
Ξωτικούλα
Δεν θέλω πια να γυρίζω στις θάλασσες φωνάζοντας...
Θέλω να βρω κι εγώ μια φωνή να μ'αποκρίνεται.
Πιστεύω κι εγώ ότι ένας πνευματικά εξελιγμένος άνθρωπος κατανοεί με το πέρασμα του καιρού την διαδρομή που έχει να διανύσει ακόμη και το γεγονός ότι τα βήματα που έχει κάνει ως τώρα είναι πάρα πολύ μικρά σε σχέση με τον προορισμό του.
Το να προσπαθήσει να βοηθήσει κάποιον συνάνθρωπο του να βρει το δικό του μονοπάτι, δεν αναιρεί για μένα την εσωτερική του πορεία.
Κι αυτό μπορεί να γίνει πολύ "αθόρυβα", χωρίς κομπασμούς και χωρίς αλαζονεία.
Ο σκοπός δεν είναι η προβολή κάποιου άλλωστε, αν συμβαίνει αυτό δε μιλάμε για πνευματικά εξελιγμένο άνθρωπο, τουλάχιστον όπως τον ορίζω εγώ.
quote:
Η επιθυμία αυτό να μεταδοθεί σε άλλους, αναιρεί οποιαδήποτε εσωτερική πορεία και δημιουργεί μέτρα και σταθμά που δεν έχουν καμμιά θέση στην εσωτερική εξέλιξη.
Σ' αυτό θα συμφωνήσω μόνο όταν η επιθυμία αυτή καλύπτει δικούς του σκοπούς.
Γιατί θα πρέπει να αποκλείσουμε την επιθυμία για κάτι το αγνό και το ανιδιοτελές? 
In anticipation of my resurrection...
quote:
ζητώ ταπεινά,απο όποιονδήποτε πρόθυμο,να αναφέρει τον δικό του ορισμό για το τι εστί πνευματικός άνθρωπος, και τι τον διαχωρίζει απο έναν απλό 'ηλίθιο'...ευχαριστώ!
echoes επειδή ο όρος πνευματικός άνθρωπος είναι πολύ γενικός αλλά και αόριστος θα σου αναφέρω με απλά λόγια ,χωρίς να χρειάζεται να εμβαθύνω ,ότι προσωπικά για εμένα είναι ο συνειδητοποιημένος άνθρωπος ,αυτός που γνωρίζει τι του γίνεται ,που προβληματίζεται για το ποιος είναι και το που (πηγαίνει) ,αυτός που προσπαθεί κάθε στιγμή να γίνει έστω και λίγο καλύτερος (εξέλιξη) ,αυτός που προσπαθεί να γνωρίσει πραγματικά τον άγνωστο εαυτό του και πάνω από όλα ότι αυτά τα κάνει όχι γιατί είναι της μόδας ο εσωτερισμός ,αλλά γιατί νοιώθει πραγματικά μια ανεξήγητη έλξη (ανάγκη) για να γνωρίσει αυτά που δεν αντιλαμβάνεται με τα φυσιολογικά του (εξωτερικά) μάτια ,αλλά με τα μάτια του πνεύματος ,που δεν βλέπουν ,αλλά νοιώθουν την άλλη πραγματικότητα .
Ο πνευματικός άνθρωπος δεν ξεχωρίζει από τον συνηθισμένο άνθρωπο που απολαμβάνει τις μικροχαρές της ζωής ,απλά ο πνευματικός άνθρωπος ξέρει να ξεχωρίζει και τις δυο όψεις ,βάζοντας σε απόλυτη ισορροπία και βιώνοντας και τις δυο φύσεις (ανθρώπινες –πνευματικές) .
Δεν βυθίζεται ούτε στη πνευματική μοναδικότητα ,ούτε στις μικροχαρές της υλικής ζωής πιστεύοντας ότι η επιλογή του ενός και μόνο δρόμου οδηγεί στην κοσμική ψυχική χαρά και ανάταση .
Αλλά ζει και για τα δυο και όχι για την υπερβολή «ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ»
Βέβαια με αυτά τα λίγα και απλά ,πιστεύω να κατάλαβες ότι δεν συμφωνώ και με τον όρο που θέτεις ¨απλό ηλίθιο¨.
Νομίζω πως ένας άνθρωπος τον οποίο δεν τον βοηθά ιδιαίτερα η αντίληψή του μπορεί να έχει μια πολύ καλή σχέση με τον βαθύτερο εαυτό του.
Κατα την άποψή μου η διαφορά έγκειται στην αναζήτηση της αιτίας ύπαρξης μιας οντόντητας.
Στην τροφική αλυσίδα παίζουμε σαφώς κάποιο ρόλο, αλλά από εκεί και πέρα για κάποιο άλλο λόγο έχουμε έρθει εδώ.
Υπάρχουν πολλοί γύρω μας που δεν τους απασχόλησε ποτέ ένας τέτοιος προβληματισμός.
Αυτή είναι η μόνη διαφορά που εγώ μπορώ να θεωρήσω ευδιάκριτη.
Το γιατί, ποια είναι η θέση, ποια η πορεία, ποιος ο στόχος.
Χωρίς αυτό να σημαίνει, σαφώς, πως κάποιος που αναζητά την αιτία δεν βλέπει ή δεν βιώνει τις μικροχαρές και μάλιστα με απόλυτο σεβασμό στην υλική του υπόσταση, η οποία κακώς κατά τη γνώμη μου υποτιμάται.
Φιλικά
Ξωτικούλα
Δεν θέλω πια να γυρίζω στις θάλασσες φωνάζοντας...
Θέλω να βρω κι εγώ μια φωνή να μ'αποκρίνεται.