- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Αλλά άμα μαλλώνουν έτσι τα "Αδέρφια" φανταστείτε τι γίνετε στην ΣΤΟΑ...

quote:

---

Κατά συνέπεια -και αυτό είναι γνωστό- επηρέασαν και τον Τεκτονισμό.

---

Toν επηρέασαν ως προς την Τεκτονική κοσμοθεωρία ή ως προς το Τυπικό?

"Vivere pericolosamente και κινδύνευε φρονίμως..."

quote:

---

Toν επηρέασαν ως προς την Τεκτονική κοσμοθεωρία ή ως προς το Τυπικό?

---

Έχουν γραφεί σελίδες και σελίδες για το κατά πόσο ο Τεκτονισμός αποτελεί άμεση συνέχεια των Ναϊτών ή, απλούστερα, έχει ενστερνισθεί τις ιδέες τους. Το δεύτερο δείχνει πιθανότερο. Οι ναϊτικές ιδέες φαίνεται ότι επηρέασαν όλα τα ρεύματα του δυτικού εσωτερισμού και όταν λέμε όλα εννοούμε και τους Ροδόσταυρους που επίσημα εμφανίστηκαν πριν τους Τέκτονες, ουσιαστικά όμως αποτελούσαν μια παράλληλη κίνηση.

quote:

---

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ.Ψαχνω να βρω το βιβλιο που ανοιξε το topic (robert Ambelain).Που θα μπορουσα να το βρω?με μια απλη αναζητηση δεν κατεληξα πουθενα.το ψαχνω για τον πατερα μου.το ειχε παλια και μου ειχε αναφερει ο,τι ειχε την εκδοση με (λαχανι χρωμα εξωφυλλο) αλλα καπου το εδωσε και εκτοτε χαθηκε..υπηρξε-υπαρχει νεοτερη εκδοση με λευκο εξωφυλλο αλλα μαλλον δεν πρεπει να ειναι το ιδιο.να μην σας κουραζω..απλα ψαχνω να το βρω.

---

Αυτό έχει πράγματι επανεκδοθεί το 2002 από τις εκδόσεις Βερέττα κι είναι μεταφρασμένο από το Μάριο Βερέττα.

Θα μπορούσες να επικοινωνήσεις με τον εκδοτικό οίκο - οπότε θα ψάξεις για τα στοιχεία όπως διεύθυνση, τηλέφωνο κλπ - ή μπορείς να ψάξεις κάποια μεγάλα βιβλιοπωλεία.
Προσωπικά επισκέπτομαι την Πρωτοπορία που είναι στα Εξάρχεια οπότε μπορεί να το βρεις εκεί ή να ψάξεις διαδικτυακά εάν το βιβλίο είναι διαθέσιμο.

Όσον αφορά τους Ναΐτες Ιππότες, η φήμη και το όνομα τους ήταν όντως αρκετά διαδεδομένα αρκετό καιρό προτού διωχθούν και καούν στην πυρά το 1413 ως αιρετικοί.
Είχαν πράγματι επιρροές από το Τάγμα των Καθαρών και με παλαιότερες μη παυλιανές διδασκαλίες - όπως σωστά ανέφερε ο Κηφεύς - όμως οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους διώχθηκαν δεν ήταν το γεγονός ότι θεωρήθηκαν αιρετικοί.

Είχαν συγκεντρώσει μεγάλο πλούτο στα χέρια τους κι είχαν αρκετή δύναμη ώστε να ανατρέψουν αρκετά δεδομένα που συνέθεταν την εικόνα της Ρωμαιοκαθολικής Ευρώπης της τότε εποχής...

In anticipation of my resurrection...

Συμφωνώ με το σύνολο του μηνύματος του φίλου Dying_Incubus. Ο λόγος που σου γράφω αυτό το μήνυμα είναι ότι, μήπως διευκολυνθείς παραπάνω, επειδή βρήκα το βιβλίο στη βιβλιοθήκη μου, να σου δώσω και τον εκδοτικό οίκο που είναι: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΕΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ.

Φιλικά

Κηφεύς

Ας σπρώξουμε το θέμα λίγο παρακάτω:

Υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με τις τελετές των Ναϊτών και το μυστηριώδες είδωλο στο οποίο κατηγορήθηκαν ότι προσεύχονταν και είχε το κρυπτικό όνομα «Μπαφομέτ».

Ερωτήματα επίσης σχετικά με την απόκρυφη γνώση που κατείχαν οι υψηλά ιστάμενοι του Τάγματος , γνώση αυστηρά απαγορευμένη στους πολλούς .

Ποια ήταν αυτή η μυστική γνώση ;

Ήταν πραγματικά «απόκρυφη» , με την έννοια που τους απέδιδε η Ιερά Εξέταση , με απαγορευμένες δηλαδή μαγικές πρακτικές , ασεβείς και βλάσφημες ιερουργίες ;

Μήπως είχε κάποια πολιτική ή πολιτισμική χροιά – μήπως αφορούσε , για παράδειγμα , στις ρίζες του χριστιανισμού ;

Μήπως άραγε ήταν μια γνώση τεχνολογική και επιστημονική και περιλάμβανε πράγματα όπως τα ναρκωτικά, τα δηλητήρια, τα φάρμακα, την αρχιτεκτονική, την χαρτογραφία, την ναυσιπλοΐα και οι δρόμοι του εμπορίου ;

Καθώς ερευνά κάποιος για τους Ναΐτες νιώθει ότι τα ερωτήματα αντί να μειώνονται πολλαπλασιάζονται .

Η ιστορική πορεία των Ναϊτών συμβαδίζει χρονολογικά σχεδόν απόλυτα με εκείνη του φεουδαρχικού Κέλτικου βασιλείου της Σκωτίας , από την άνοδο στο θρόνο του Δαυΐδ Α΄ μέχρι τον Μπρους .

Με μια πρώτη ματιά βέβαια , ελάχιστα είναι τα κοινά σημεία που φαίνεται να υπάρχουν ανάμεσα στους Σκώτους ηγεμόνες και το στρατιωτικό – θρησκευτικό Τάγμα που είχε δημιουργηθεί στους Αγίους Τόπους .

Κι’όμως υπήρχαν ανάμεσά τους αρκετές διασυνδέσεις , από τις οποίες μερικές οφείλονταν στη γεωπολιτική κατάσταση που παρουσίαζε ο μεσαιωνικός κόσμος , κάποιες άλλες οφείλονταν σε πιο δυσδιάκριτους παράγοντες στους οποίους ποτέ δεν δόθηκε η πραγματική τους διάσταση .

Αυτές οι διασυνδέσεις είναι που καθιστούν πιθανή την παρουσία των Ναϊτων στη μάχη του Μπανόκμπερν το 1314 .

Φιλικά

Κηφεύς

Ας δούμε σήμερα πώς άρχισε η άνοδος των Ναϊτών.

Σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές οι Ναΐτες – οι Πένητες Ιππότες του Ναού του Σολομώντα – συγκροτήθηκαν το 1118 , αν και υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις που φανερώνουν ότι ίσως άρχισαν τη δράση τους τουλάχιστον τέσσερα χρόνια πριν .

Ο εμφανής λόγος της ύπαρξής τους ήταν η προστασία των προσκυνητών στους Αγίους Τόπους .

Τα στοιχεία όμως αποδεικνύουν ότι τούτο δεν ήταν παρά μια βιτρίνα και ότι αυτοί οι ιππότες ήταν αφοσιωμένοι σ’ένα πιο πολύ φιλόδοξο , πιο μεγαλειώδες γεωπολιτικό σχέδιο στο οποίο ήταν ανακατεμένοι το Τάγμα των Κιστερκιανών , ο Άγιος Βερνάρδος και ο κόμης της Καμπανίας Ούγκο , που ήταν κι’ένας από τους πρώτους χρηματοδότες και προστάτες και των Κιστερκιανών και των Ναϊτών .

Ο κόμης έγινε κι’ο ίδιος Ναΐτης το 1124 , ενώ ο πρώτος Μέγας Διδάσκαλος του Τάγματος , ο Ούγκο ντε Παγιένς ήταν δικός του άνθρωπος .

Ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη ήταν και ο θείος του Αγίου Βερνάρδου Αντρέ ντε Μονμπάρ .

Λέγεται ότι μέχρι το 1138 – τέσσερα χρόνια δηλαδή μετά την άνοδο στο θρόνο της Σκωτίας του Δαυΐδ Α΄- όλοι κι’όλοι οι Ναΐτες ήταν μονάχα εννέα ιππότες , αν και τα πραγματικά αρχεία αναφέρουν μερικές στρατολογήσεις ακόμα .

Εκτός από τον Ούγκο της Καμπανίας στα έγγραφα αναφέρεται και τ’όνομα του Φαλκ ακόμη , κόμη του Ανζού , πατέρα του Τζέφρεϊ του Πλανταγενέτη και παππού του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας . Όπως και αν τους υπολογίσουμε όμως , φαίνεται ότι στην αρχή ο ρυθμός της αύξησης των μελών τους ήταν αργός .

Κατόπιν στη Σύνοδο στο Τρουά που έγινε υπό την αιγίδα του Αγίου Βερνάρδου , αποφασίστηκε να δοθεί στους Ναΐτες μοναστικός κανόνας , ένα είδος δηλαδή καταστατικού χάρτου , γεγονός που οδήγησε στην επίσημη καθιέρωσή τους .

Αυτό ήταν το νέο φαινόμενο : «Για πρώτη φορά στην ιστορία της Χριστιανοσύνης , στρατιώτες θα ζούσαν όπως οι μοναχοί» .

Το Τάγμα άρχισε να μεγαλώνει με εκπληκτικούς ρυθμούς από το 1128 , δεχόμενο όχι μόνο μεγάλο αριθμό νέων μελών , αλλά και μεγάλες δωρεές σε κτήματα και χρήματα .

Μέσα σ’ένα χρόνο απέκτησαν κτήματα στη Γαλλία , την Αγγλία , την Ισπανία και την Πορτογαλία .

Σε μια δεκαετία μέσα ξαπλώθηκαν ακόμα περισσότερο και απέκτησαν κτήματα στην Ιταλία , την Αυστρία , τη Γερμανία , την Ουγγαρία και την Κωνσταντινούπολη .

Το 1131 ο βασιλιάς της Αραγωνίας τους παραχώρησε το ένα τρίτο από τις κτήσεις του .

Στα μέσα του δωδέκατου αιώνα , αν εξαιρέσουμε το Βατικανό , οι Ναΐτες ήταν η πιο πλούσια και πιο δυνατή οργάνωση της Χριστιανοσύνης .

Φιλικά

Κηφεύς

quote:

---

Στα μέσα του δωδέκατου αιώνα , αν εξαιρέσουμε το Βατικανό , οι Ναΐτες ήταν η πιο πλούσια και πιο δυνατή οργάνωση της Χριστιανοσύνης .

---

Φίλε Κηφέα, πιστεύω πως με αυτήν την πρόταση έδωσες ήδη την πιο πιθανή αιτία για την οποία διώχθηκαν οι Ναΐτες Ιππότες.

In anticipation of my resurrection...

Μετά τη σύνοδο στο Τρουά , ο Ούγκο ντε Παγιένς και άλλα ιδρυτικά μέλη του Τάγματος ταξίδεψαν σ’ολόκληρη την Ευρώπη και προήγαγαν τις αρετές και τις ιδέες των Ναϊτών στην περιοχή της Παλαιστίνης .

Είναι γνωστό επίσης ότι ο Ούγκο και ένας τουλάχιστον σύντροφός του επισκέφτηκαν την Αγγλία και τη Σκωτία . Διαβάζουμε στο «Αγγλο–σαξονικό Χρονικό» για την επίσκεψη του Ούγκο στον Ερρίκο Α΄:

… Ο βασιλιάς τον υποδέχτηκε με μεγάλες τιμές και του πρόσφερε πλούσια δώρα σε χρυσάφι και ασήμι . Και ύστερα τον έστειλε στην υπόλοιπη Αγγλία , όπου τον υποδέχθηκαν όλοι οι καλοί άνθρωποι και όλοι του προσφέρανε δώρα , καθώς και στη Σκωτία . Κι’αυτός τους καλούσε να πάνε στα Ιεροσόλυμα κι’έφυγε απ’εκεί και τον ακολούθησε πλήθος όσο ποτέ άλλοτε δεν τον είχε ακολουθήσει .

Στη διάρκεια αυτής της πρώτης του επίσκεψης , ο Φίλιππος ντε Χάρκουτ πρόσφερε στο Τάγμα γη για την ίδρυση κοινοβίου στο Σίπλεϊ του Έσσεξ . Τότε πρέπει να ιδρύθηκε και το κοινόβιο του Ντόβερ , όπου σώζονται μέχρι και σήμερα τα ερείπια της εκκλησίας του .

Ο Μεγάλος Διδάσκαλος ο Ούγκο ντε Παγιένς , προχώρησε στο διορισμό περιφερειακών Μεγάλων Διδασκάλων σε κάθε Ναϊτική «επαρχία» .

Πρώτος Διδάσκαλος της Αγγλίας , ήταν κάποιος Χιου ντ’Αρτζεντάιν , αλλά γνωρίζουμε ελάχιστα γι’αυτόν .

Τον διαδέχτηκε ένας νεαρός Νορμανδός ιππότης , ο Όστο ντε Σεντ Ομέρ , ο οποίος παρέμεινε επικεφαλής του Τάγματος μέχρι το 1153 – 1154 , οπότε έδωσε τη θέση του στον Ρίτσαρντ Ντε Χάστιγκς . Σ’αυτό το διάστημα , οι Ναΐτες της Αγγλίας επιδόθηκαν σε μια μεγάλη νεωτεριστική προσπάθεια , μεταφράζοντας ένα τμήμα της Παλαιάς Διαθήκης στη γλώσσα της εποχής τους. Το Βιβλίο των Κριτών αποδόθηκε με τη μορφή ενός ιπποτικού μυθιστορήματος με ρομαντικό χαρακτήρα που τιτλοφορήθηκε «ο Ιησούς του Ναυή και οι γενναίοι του Ιππότες» .

Οι σχέσεις ανάμεσα στους Ναΐτες και τους ηγεμόνες των περιοχών όπου οι πρώτοι κατείχαν γη , ήταν διαφορετικές από τόπο σε τόπο .

Για παράδειγμα , ήταν δύσκολες στη Γαλλία , ακόμα και κάτω από τις καλύτερες συνθήκες , ενώ στην Ισπανία ήταν αρκετά αρμονικές .

Στην Αγγλία ήταν επίσης φιλικές οι σχέσεις του Τάγματος με την μοναρχία .

Φιλικά

Κηφεύς

Καθώς είδαμε ο Ερρίκος Α΄ είχε δεχθεί «με ανοιχτές αγκάλες» τους πρώτους ιππότες και την ίδια τακτική εφάρμοσε και ο Στέφεν που κατέλαβε την εξουσία το 1135 και ήταν γιος του κόμη του Μπλουά , ενός από τους ηγέτες της Πρώτης Σταυροφορίας , θερμού υποστηριχτή της δράσης των Ναϊτών στους Αγίους Τόπους .

Κάτω από την αιγίδα του τα κοινόβια των Ναϊτών άρχισαν να απλώνονται σ’όλη την Αγγλία .

Ο κόμης του Ντέρμπι τους παραχώρησε το Μπίσαμ , ο κόμης του Γουόργουικ τους έδωσε μέσα στ ίδιο το Γουόργουικ έκταση για το κοινόβιό τους , ο Ρότζερ Ντε Μπουίγι τους δώρισε το Γουίλλοουτον στο Λίκολνσάιρ .
Η σύζυγός του Στέφεν , Ματθίλδη , τους πρόσφερε εκτάσεις γης στο Έσσεξ και στην Οξφόρδη , όπου και κτίστηκαν δυο από τα πιο σημαντικά κοινόβια των Ναϊτών , το Τεμπλ Κρέσινγκ και το Τεμπλ Κόουλεϊ .

Στη διάρκεια της βασιλείας του Στέφεν , οι Ναΐτες έθεσαν τα θεμέλια της πρώτης κεντρικής τους εγκατάστασης στην Αγγλία , το «Ολντ Τεμπλ» , στο Χόλμπορν .
Την αποτελούσαν ένα κοινόβιο , εκκλησία , ανθόκηπος , οπωρώνας και κοιμητήριο . Όλ’αυτά τα οικοδομήματα τα προστάτευε μια τάφρος και πολύ πιθανώς κάποιο τείχος .
Στη θέση τους βρίσκεται σήμερα ο σταθμός του υπόγειου Χάι Χόλμπορν .
Η έδρα του Τάγματος δεν έμεινε για πολύ εκεί .

Οι ιππότες εγκαταστάθηκαν ήδη από το 1161 στο «Νιου Τεμπλ» , που φέρει την ίδια ονομασία και σήμερα και όπου ακόμα διασώζεται η αρχική ροτόντα και μερικοί από τους τάφους .
Η είσοδος της αυλής του Τάγματος ήταν στο «Barram Novi Templi» ή «Τεμπλ Μπαρ» .

Στην ακμή του το «Νιου Τεμπλ» απλωνόταν από το Όλντγουιτς μέχρι τη Στραντ , ως τη μέση της Φλητ Στρητ και προς τα κάτω μέχρι τον Τάμεση , όπου και είχε δική του αποβάθρα .

Εκεί γινόταν μια φορά το χρόνο η σύνοδος του Μεγάλου Περιστυλίου, στην οποία μετείχαν ο Διδάσκαλος της Αγγλίας και όλοι οι υπόλοιποι αξιωματούχοι του Τάγματος της Βρετανίας , καθώς και οι Προκαθήμενοι της Σκωτίας και Ιρλανδίας .

Ο Ερρίκος ο Β΄ διατήρησε τις καλές σχέσεις της αγγλικής μοναρχίας με το Τάγμα , που εξάντλησε όλη του την επιρροή στην προσπάθεια να συμφιλιώσει τον Τόμας Μπέκετ (Becket , 1118-70 . Άγγλος καγκελάριος , αρχιεπίσκοπος και άγιος ) , με το βασιλιά .

Αλλά στη διάρκεια της βασιλείας του γιού του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου , η επαφή αυτή έγινε στενότερη .
Ο Ριχάρδος είχε τόσο αρμονικές σχέσεις με το Τάγμα ώστε θεωρείται ένα είδος επιτίμου Ναΐτη . Συχνά έκανε συντροφιά με Ναΐτες , ταξίδευε με τα πλοία τους , δεχόταν τη φιλοξενία τους .

Όταν ήρθε σε ρήξη με τους άλλους ηγεμόνες και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τους Αγίους Τόπους , ξέφυγε μεταμφιεσμένος σε Ναΐτη και συνοδευόμενος από ομάδα Ναϊτών .
Ήταν σίγουρα ενημερωμένος και πολύ πιθανόν είχε πάρει μέρος στις επαφές ανάμεσα στους Ναΐτες και στους Μουσουλμάνους ομολόγους τους , τους Χασισίμ ή « Ασασίνους » .

Ο Ριχάρδος πούλησε την Κύπρο στο Τάγμα και το νησί αργότερα έγινε η επίσημή τους έδρα .

Την ίδια εποχή το Τάγμα είχε τόση επιρροή και δύναμη ώστε και ο βασιλιάς Ιωάννης , αδερφός και κυριότερος αντίπαλος του Ριχάρδου , να επιζητεί τη συμμαχία τους και να τους φέρεται με σεβασμό . Κι’αυτός έμενε συχνά στο κοινόβιο των Ναϊτών στο Λονδίνο , που το χρησιμοποίησε τα τελευταία τέσσερα χρόνια της βασιλείας του (1212 – 16) σαν δεύτερη κατοικία του .

Ο Διδάσκαλος της Αγγλίας , Άιμερικ ντε Σαιντ Μωρ , ήταν και ο πιο στενός σύμβουλος του Ιωάννη και οι εισηγήσεις του ήταν αυτές που πείσανε τον βασιλιά να υπογράψει τη Μάγκνα Κάρτα το 1215 . Τη στιγμή που ο Ιωάννης έβαζε την υπογραφή του δίπλα του στεκόταν ο Άιμερικ και υπέγραψε κι’αυτός . Μεταγενέστερα θεωρήθηκε ένας από τους εκτελεστές της διαθήκης του Ιωάννη .

Φιλικά

Κηφεύς