- ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Εδώ πάντως να σου θυμήσω κάτι αρχαίες αντιλήψεις και δοξασίες των ανατολικών λαών (Ινδοί νομίζω), που λένε πως ο κόσμος καταστρέφεται περιοδικά και αναγεννάται, καθώς και το γεγονός ότι η ιστορία φαίνεται να κυλάει διαρκώς σε κύκλους. Ουσιαστικά είναι σαν το χρονόμετρο να κυλάει όπως στον τοίχο: κάνει συνέχεια τον ίδιο κύκλο, μόνο που είναι σε άλλη χρονική στιγμή.
Τώρα βέβαια, αν θέλεις το δέχεσαι. Εγώ εκεί στηρίζω τον συλλογισμό μου, περί επαναλαμβανόμενης επαλήθευσης.

quote:

---

Θα κοιτάξω και την προφητεία που έδωσες και θα επανέλθω.

---

Ναι αλλά οι προφητείες έχουν λίγο ως πολύ γραμμική μορφή. Δηλαδή έχουν αρχή, μέση, τέλος. Μπορει να χωρίζονται σε περιόδους όπου κάτι τελειώνει αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει ολοκληρωτικό τέλος, πριν το γραμμικό τέλος που παρουσιάζουν.

Πάντως την απάντηση μπορεί να την δώσει μόνο η απάντηση σε μία άλλη ερώτηση. Τί ρόλο παίζει η ύπαρξη των προφητειών; (δεχόμενοι ότι περιέχουν την αλήθεια).
Πρόκειται για κείμενα που μας προειδοποιούν για τα μελλοντικά γεγονότα ώστε να προετοιμαστούμε; Πρόκειται απλώς για περιγραφές των μελλοντικών γεγονότων, σαν να βλέπεις μια κινηματογραφική ταινία από το μέλλον;

Αν πρόκειται για το πρώτο, τότε πρέπει να ακολουθούν μία χρονολογική σειρά, για να μπορούμε να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις και να προετοιμαστούμε -πνευματικά προφανώς- εφ όσον υποθέτω ότι κανείς δεν λέει ότι μπορούμε να επέμβουμε στα γεγονότα και να τα αλλάξουμε, έτσι;

Αν πρόκειται για το δεύτερο η χρονολογική σειρά δεν μας ενδιαφέρει, καθώς είμαστε σαν τους παρατηρητές γεγονότων που δεν μας αφορούν άμεσα.

Αυτή η προφητεία είναι τεράστια! Χρειάζομαι μέρες για να την διαβάσω όλη! χεχε Απ ότι βλέπω στην αρχή μιλάει για τις "περιπέτειες της Πόλης" και βέβαια για το ξανθό γένος. Ξέρουμε πότε ακριβώς ειπώθηκε;

Σου μεταφέρω αυτούσιο κείμενο, για να μην λέω τα δικά μου και χαλάω την μαγεία του θέματος:

Ο Λεβ Τιχομιροφ εξηγεί ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο συναντάται αυτή η δυσκολία είναι ο εξής: «Ο βασικός στόχος του οράματος και της αποκάλυψης βρίσκεται, όχι στην επικοινωνία με εμάς πληροφοριών σχετικά με το μέλλον, αλλά σχετικά με αυτό το οποίο είναι κρυμμένο, γενικότερα. Αυτό το κρυμμένο περιεχόμενο αποτελείται από όλα τα υπερφυσικά, από όλα όσα μπορούμε να ανακαλύψουμε τον σύνδεσμο με τον πνευματικό και θεϊκό κόσμο. Φυσικά, όταν ο οραματιζόμενος βλέπει τον εαυτό του ή την ανθρωπότητα μπροστά στην πνευματική του ματιά σε αυτή την υλική και χειροπιαστή επαφή με το πρίσμα μιας άλλης σειράς, αυτό μπορεί να του δώσει διάκριση σχετικά με το μέλλον, αλλά στον ίδιο βαθμό όσο και στο παρελθόν και στο παρόν. Μπροστά του ανοίγει, όχι αυτή ή η άλλη συγκεκριμένη εποχή, αλλά η ίδια η επαφή μεταξύ ανθρώπου και πνευματικού και θεϊκού κόσμου, στην οποία η μοίρα του εξαρτάται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι στον υλικό κόσμο, και την οποία (επαφή) στην συνηθισμένη του κατάσταση δεν μπορεί να νιώσει, και ακολούθως δεν την λαμβάνει υπ’ όψιν του στους υπολογισμούς και στις υποθέσεις του. Αυτή είναι η ουσία της αποκάλυψης και του οράματος, τα οποία δίνονται στον άνθρωπο μερικές φορές όχι για να τους διαδώσει στους άλλους ανθρώπους, αλλά για τον ίδιο προσωπικά, σαν συνέπεια της πραγματικής του πνευματικής ζωής και σαν βοήθεια για αυτήν, ώστε να την δυναμώσει στο μέλλον περισσότερο. Αλλά εμείς, όπως πάει και το ρητό, τυχαίνει να γνωρίζουμε μόνο τις αποκαλύψεις οι οποίες δίνονται, όχι για τον οραματιζόμενο προσωπικά, αλλά για αυτές που είναι για να τις διαδώσει. Και εδώ, όμως, το όραμα και η αποκάλυψη η οποία δίνεται στους ανθρώπους στοχεύει, στο μεγαλύτερο τμήμα της, στο να δώσει μια γεύση από την μυστηριωδώς κοντινή επαφή μεταξύ της ζωής μας εδώ και όλα τα γεγονότα της με τις πράξεις και τους στόχους των δυνάμεων ενός διαφορετικού κόσμου – ενός πνευματικού ή θεϊκού κόσμου. Αυτό χρειάζεται να γίνει γνωστό όχι μόνο από αυτόν που επιθυμεί να διατηρεί αυτή την επαφή συνειδητά, να συμμορφώνει τον εαυτό του με αυτήν, να παλεύει με κάποιες από τις δυνάμεις που φανερώθηκαν σε αυτόν, αλλά και να έλθει σε κοινωνία με άλλους. Σε αυτή την περίπτωση, η ερώτηση για το μέλλον, όπως και αυτό να είναι, δεν είναι σχετική. Αυτή η κοινωνία ή αυτή η πάλη δεν είναι αναγκαία για το μέλλον, αλλά συνέχεια, σαν ένα μέσο προς μια υγιή πνευματική ζωή. Μερικές φορές, ίσως, μπορεί να φαίνεται ακόμα πιο σημαντικό στον οραματιζόμενο να γνωρίζει σχετικά με το παρελθόν, σχετικά με το οποίο είτε μέσα από την άγνοια είτε μέσα από την κακή βούληση έλαβε μια λανθασμένη θέσε σε σχέση με την δύναμη του πνευματικού ή του θεϊκού κόσμου, η οποία και θέλει διόρθωση.

Να ξανακάνω τώρα την ίδια διαπίστωση περί μηδενισμού;