- Μετεμψύχωση & μετενσάρκωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Αυτό με τις 144.000 ενσαρκώσεις της ψυχής μας δεν το γνώριζα... 
In anticipation of my resurrection...
" [ Πρόσωπα ]
Αναμνήσεις από μια άλλη ζωή
Του Γιώργου Αγγελόπουλου gangel@dolnet.gr
▅ Κάμερον Μακόλεϊ. Στα τρία του, άρχισε να μιλάει στη μητέρα του για την προηγούμενη ζωή του, σ΄ ένα νησί που δεν είχε δει ποτέ του
Γεννημένος το 2001 στο Κλάιντμπανκ της Σκωτίας, κοντά στη Γλασκώβη, ο Κάμερον Μακόλεϊ δεν είχε δει ποτέ του το άσπρο σπίτι μπροστά στη θάλασσα, τον σκύλο με τις βούλες και το μαύρο αυτοκίνητο που περιέγραφε στη Νόρμα, τη μητέρα του.
«Ήταν τριών χρόνων, το 2003, όταν άρχισε να μου λέει για τη ζωή του στο Μπάρα, ένα νησί 300 χιλιόμετρα μακριά», λέει η Νόρμα Μακόλεϊ στην ιταλική «Λα Στάμπα». Και ήταν μόνο η αρχή. «Μιλούσε για τους αδελφούς του, για τα μακριά, καστανά μαλλιά της μητέρας του, η οποία του διάβαζε από ένα μεγάλο βιβλίο για τον Θεό και για το πώς ο πατέρας του, κάποιος Σέιν Ρόμπερτσον, σκοτώθηκε σε τροχαίο. Αναστατώθηκα», λέει η ανύπανδρη μητέρα, η οποία είναι κοκκινομάλλα, μη θρησκευόμενη και έχει άλλον ένα γιο, τον Μάρτιν, ένα χρόνο μεγαλύτερο από τον Κάμερον.
Ο καιρός περνούσε, το παιδί μεγάλωνε και η «ανάμνησή» του αποκτούσε λεπτομέρειες - άρχισε να παραπονιέται επειδή το άλλο σπίτι είχε τρία μπάνια ενώ εμείς έχουμε μόνο ένα, λέει η Νόρμα. «Δεν πρέπει να φοβάσαι τον θάνατο», της έλεγε, «επειδή επιστρέφουμε: και πριν, Κάμερον με έλεγαν».
Πέρυσι, ο Κάμερον άρχισε να κλαίει λέγοντας πως του λείπει η οικογένειά του στο Μπάρα και η 42χρονη Νόρμα ανακάλυψε πως μια εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών ψάχνει ιστορίες για μετενσαρκώσεις. Ήρθε σε επαφή μαζί της και πήγε τον Κάμερον στο Κόκλσελ Μπέι, στο νησί Μπάρα, μαζί με μια κάμερα και τον Τζιμ Τάκερ, διευθυντή της κλινικής παιδικής ψυχιατρικής του πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, ειδικό στις μετενσαρκώσεις. Έπειτα από μερικές βόλτες βρήκαν το λευκό σπίτι στη θάλασσα με τα τρία μπάνια. Ακόμη και ο ψυχολόγος ξαφνιάστηκε.
«Ο Κάμερον άστραφτε», αφηγείται η μητέρα. «Βρήκε τη μυστική είσοδο του σπιτιού που είχε τόσες φορές περιγράψει και μου έλεγε πόσο πολύ ήθελε να με παρουσιάσει στην οικογένειά του». Όμως το σπίτι είχε εγκαταλειφθεί και στο ληξιαρχείο δεν υπήρχε κανείς Σέιν Ρόμπερτσον. Τελικά εντόπισαν κάποιον Ρόμπερτσον που είχε ζήσει στο λευκό σπίτι πολλά χρόνια πριν και μετά είχε μετακομίσει στο Στέρλινγκ. «Ο Κάμερον είδε τη φωτογραφία της οικογένειας και αναγνώρισε το σκυλί με τις βούλες και το μεγάλο μαύρο αυτοκίνητο για το οποίο τόσο μιλούσε». Το παιδί επέστρεψε στο Κλάιντμπανκ μαζί με τις κάμερες και είναι τώρα πολύ πιο ήρεμο, δεν μιλάει πια με τόση λαχτάρα για το Μπάρα. Και ο ψυχολόγος επέστρεψε στη Βιρτζίνια με άλλη μια ιστορία για να αναλύσει στην ιστοσελίδα του (lifebeforelife. com). «Από τότε που τη φτιάξαμε», λέει, «είχαμε περισσότερες από 100 περιπτώσεις παρόμοιες με αυτή του Κάμερον». "
Λοιπον,θεωρω οτι ως οργανισμοι,ως ανθρωποι κυριως,ειμαστε πολλοί τυχεροι που θα πεθάνουμε,διοτι αυτο σημαινει οτι γεννηθηκαμε.Κατι πολυ σημαντικο αν ξεχασουμε για μια στιγμη καθε τι που σχετιζεται με θεους και θρησκειες.Και αυτο διοτι σε ενα τεραστιο συμπαν συγκριτικα με το οποιο εμεις ως οντα αποτελουμε ενα απειροελαχιστο τμημα,ειχαμε την ευκαιρια να νικησουμε τις τρισεκατομυρια τρισεκατομμυριων πιθανοτητες εναντιον μας και να γεννηθουμε.Προχωρω ομως στην θεωρια μου για να μην ξεφευγω απο το θεμα.
Θεωρω,πως υπαρχει μια βασικη αντιληψη της πραγματικοτητας της υπαρξης που ειναι ιδια σε καθε ανθρωπο.Δηλαδη,περα απο τον χαρακτηρα και τις αντιληψεις,περα απο αρρωστιες,δυναμεις η αδυναμιες,καθε ανθρωπος αντιλαμβανεται με τον ιδιο τροπο το οτι υπαρχει.Το οτι ζει.Μια στιγμη χωρις καμια απολυτως σκεψη ειναι ακριβως αυτο που εννοω.Ετσι λοιπον,καθε ανθρωπος,αποτελει τμημα του συνολου της αντιληψης πραγματικοτητας της υπαρξης,που αποτελει μια ολοτητα.
Τι εννοω?Εννοω οτι καθε ανθρωπος απο την στιγμη που αντιλαμβανεται το οτι υπαρχει με τον ιδιο τροπο,τοτε ειναι ενα με ολους τους ανθρωπους,και ο θανατος του,πχ αν πεθανω εγω,δεν ειναι απολυτος θανατος γιατι η βασικη αντιληψη της υπαρξης εξακολουθει να υπαρχει.Θα παψει να υπαρχει οταν εξαφανιστει ολοκληρο το ανθρωπινο ειδος.
Θελω να τονισω βεβαια πως αυτη η θεωρια μου(που ισως εχει διατυπωθει και απο αλλους σε αυτο το φορουμ αλλα και γενικοτερα)δεν εχει μεταφυσικο χαρακτηρα και βασιζεται καθαρα στη λογικη(την δικη μου λογικη)Φυσικα ειναι μια θεωρια και φυσικα δεν μπορει να αποτελεσει τιποτα παραπανω.Δεν εχει να κανει ακριβως με την μετενσαρκωση,ομως εχει μια καποια σχεση με το θεμα.
Nice to meet yoy ppl!
Ο μόνος τρόπος για να παραμείνεις αθάνατος είναι το να διαιωνίσεις τις σκέψεις και τις απόψεις σου. Τα υλικά αγαθά χάνονται και μαζί τους κι εσύ, γι' αυτό μάθε να παράγεις και να προάγεις θετικές, χρήσιμες και υγιείς ιδέες και απόψεις, έτσι ώστε αυτές να μεταλαμπαδευτούν στο μυαλό άλλων ανθρώπων και να διαιωνιστούν. Αν διαιωνιστούν οι σκέψεις σου, τότε εσύ θα ζεις μέσα σ' αυτές
Αυτή είναι η φιλοσοφική προσέγγιση της μετενσάρκωσης, την οποία βλέπω πάρα πολύ θετικά. Ας μην ξεχνάμε πως η έννοια της ΖΩΗΣ είναι πολύ σχετική και πολύπλευρη. Προς έκπληξη λοιπόν κάποιων, συνεχίζουμε να ζούμε ακόμη και χωρίς σώμα...
R+C
Κατά την άποψη μου, το νόημα της γέννησης μας μπορεί να μας πάρει χρόνια ολόκληρα ή και δεκαετίες προκειμένου να το ανακαλύψουμε και να αντιληφθούμε ότι δεν ήρθαμε τυχαία σ' αυτόν τον κόσμο.
Αυτή η αυτο-γνωσία για τον κάθε άνθρωπο μπορεί να είναι μια κοινή αίσθηση με αυτή των υπολοίπων πράγματι κι η κοινή αίσθηση της γέννησης όπως αναφέρεις υπάρχει και στους υπόλοιπους ανθρώπους γύρω μας, ακόμη και μετά τον φυσικό μας θάνατο.
Πηγαίνοντας λίγο παραπέρα, συμφωνώ με το πολύ όμορφο απόσπασμα που μας παρέθεσε ο Trithemius.
Η διαιώνιση των απόψεων σου, των ιδεών και των σκέψεων σου αλλά και των πιθανών επιτευγμάτων σου - σε όποιο επίπεδο κι αν έχουν λάβει χώρα - δίνει συνέχεια στην ύπαρξη μας ώστε αυτή κατά κάποιο τρόπο να συνεχίσει να υπάρχει και να εκφράζεται σε κάποιο βαθμό μέσω της ύπαρξης των άλλων.
Σίγουρα όμως η ύπαρξη αυτού του ανθρώπου που μπορεί πλέον να μην βρίσκεται κοντά μας, έχει γονιμοποιήσει με ένα μαγικό κι υπέροχο τρόπο τις ζωές, τις συνειδήσεις και την ύπαρξη των άλλων ανθρώπων, δίνοντας τους έτσι μια ευκαιρία παραπάνω για να πράξουν το ίδιο ακριβώς με την σειρά τους.
Κι αυτό είναι όντως μια τεράστια συμβολή από την ύπαρξη ενός ανθρώπου γιατί η στιγμή του φυσικού του θανάτου μπορεί να σηματοδοτήσει μια άτυπη "γέννηση" κάτι πολύ ανώτερου από αυτόν τον ίδιο... 
In anticipation of my resurrection...
Δεν είναι απλά ότι γεννιόμαστε. Είναι ότι γεννιόμαστε αθώοι.
Με αγάπη,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
quote:
Ποιος μπορεί να πει τι ζυγίζει τελικά περισσότερο στην ψυχή ενός ανθρώπου, η ομορφιά ή ο πόνος;
Ένα άλλο ερώτημα, καλή μου, είναι το κατά πόσο είμαστε εμείς οι ίδιοι εθισμένοι κατά κάποιον τρόπο στις διάφορες συναισθηματικές - κι ενίοτε νοητικές - καταστάσεις...
Κι αυτό αναγνωρίζεται πολύ δύσκολα!
Welcome back! 
In anticipation of my resurrection...
quote:Εννοείς εθισμένοι στον πόνο για τον πόνο, στην ηδονή για την ηδονή;
Ένα άλλο ερώτημα, καλή μου, είναι το κατά πόσο είμαστε εμείς οι ίδιοι εθισμένοι κατά κάποιον τρόπο στις διάφορες συναισθηματικές - κι ενίοτε νοητικές - καταστάσεις...
Φοβερό. Κι αν το παιχνίδι είναι μόνο η εξέλιξη, πάει καλά, δέχεσαι το κράμα πόνου και χαράς για να εξελιχθείς. Αν όμως σκοπός είναι η αγάπη; Πώς ξεφεύγει κανείς από τους εθισμούς/μηχανισμούς του για να τη βρει, να τη μάθει, να τη βιώσει; Πώς καταλύει την ατομικότητά του; Στο διπλανό θέμα για την πλάνη της αλήθειας, ο κόσμος γράφει πως "η αλήθεια είσαι εσύ" ή πως "η αλήθεια είναι η αυτοσυνείδηση"…
It's good to be back. It's good to see you again.
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.