- Παράξενες Ιστορίες No1... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Πρώτα μια επισήμανση
quote:
δεν ξέρω αν ήταν του εγκεφάλου μου δημιούργημα ή όχι
πολύ σωστά το λες και να το πιστεύεις αυτο , απο εκει να ξεκινάς πάντα
οι ερωτήσεις τώρα
quote:
κολλητά στο κρεβάτι μου καθόταν όρθια μια σκοτεινή φιγούρα, που το κεφάλι της ίσα που έφτανε να δει πάνω από το κρεβάτι μου ...είχε μικρά τριγωνικά κέρατα, ουρά
Δεν είναι λίγο δύσκολο ένα "ον" που έχει μέγεθος ίσα ίσα το κρεβάτι σου να έχει μια ουρά που (προφανών 2πλασια του σώματος του) "ανέμιζε" πάνω απο το κεφάλι του
(για είναι εφικτό να τη δεις)
quote:
μου έχουν συμβεί και άλλα παλαιότερα
πάλι με σκιές ? αν θες μπορείς να τα αναφέρεις επιγραμματικά με τι σχετίζονταν

Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου για το ποστ μου!
Η ουρά αυτού που είχα δει δεν ήταν διπλάσια από αυτό! Εξείχε λίγο από τα δεξιά της μέσης του και δεν πρέπει να είχε μήκος πάνω από τα 3/4 του ύψους του!
όσον αφορά τις υπόλοιπες εμπειρίες μου δεν ήταν όλες με σκιές! με σκιές έχω μόνο άλλες 2 αλλά όχι τόσο τρομαχτικές!
οι υπόλοιπες εμπειρίες σχετίζονται:
- με το αίσθημα ότι κάποιος είναι κοντά ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι κανείς γύρω μου, κάτι που το νιώθω χρόνια και αρκετά συχνά.
- και με το γεγονός ότι την στιγμή που πέθανε η γιαγιά μου όταν ήμουν μικρός πέσαν κάτω αρκετά αντικείμενα στο δωμάτιο μου.
όσον αφορά τις 2 άλλες ιστορίες με τις σκιές:
- η 1η διαδραματίστηκε κάπου όταν πήγαινα ακόμα δημοτικό! κοιμόμουν πάλι και ξύπνησα σε κάποια φάση και είδα πάνω στο γραφείο μου (που ήταν κολλητά με το κρεβάτι μου τότε) μια μαύρη φιγούρα που δεν ξεπερνούσε τα 10 εκ. σε ύψος να με κοιτάει και μετά να εξαφανίζεται!
- η 2η (πάλι δημοτικό πήγαινα τότε) ταξίδευα με τον πατέρα μου και αναγκάστηκε να διανυκτερεύσουμε στα καμμένα βούρλα! μπήκαμε σε ένα ξενοδοχείο (όχι και τόσο καλό) και μας έδωσαν ένα δωμάτιο με 2κλινο!! το βράδυ ενώ είχαμε κοιμηθεί, σε κάποια φάση ξύπνησα και κοίταξα γύρω μου! και είδα ένα ακριβές άλλα θολό αντίγραφο του πατέρα μου, να κάθετε όρθιο με σταυρωμένα τα χέρια και αργιεμένη όψη, στο τέλος του κρεβατιου του πατέρα μου και να το κοιτάει! στην αρχή νόμισα πως ήταν ο πατέρας μου και πήγα να του μιλήσω, αλλά μετά άκουσα ένα ροχαλητό και είδα ότι ο πατέρας μου κοιμόταν! και ότι αυτό ότι ήταν κοιτούσε τον πατέρα μου! ανοιγόκλεισα τα μάτια μου, κούνησα το κεφάλι μου και εξαφανίστηκε...
αυτά όσον αφορά τις εμπειρίες μου....δεν ξέρω ΄ποσες απο αυτές είναι κανονικές η απλά δημιουργήματα του εγκεφάλου μου...απλά σας τις παρέθεσα μιας και μου ζητήθηκε!!!:)
Το καλό είναι οτι αυτό που σε "κοιτάει" κάθε φορά είναι "μικρο" επομένως δεν είναι στης προθέσεις του να σε τρομάξει
η περιγραφή σου πάντως μου θυμίζει τα gremlins
(πλάκα κάνω)
Βασικά προσπάθησε να βάζεις πάνω απο όλα τη λογική .
το οτι όλα τα περιστατικά έχουν γίνει κατά τη διάρκεια του ύπνου σου είναι ένα στοιχείο που δεν πρέπει να σε αφήνει απροβλημάτιστο, ως προς την αληθοφάνεια των περιστατικών .

quote:
minwas
...δεν ξέρω ΄ποσες απο αυτές είναι κανονικές η απλά δημιουργήματα του εγκεφάλου μου...απλά σας τις παρέθεσα μιας και μου ζητήθηκε!!!:)
Εγώ πιστεύω ότι πρόκειται για παιχνίδια του εγκεφάλου και τίποτα περισσότερο. Κάποια στιγμή δοκίμασα να υποβάλλω τον εαυτό μου σε παρόμοιες σκέψεις μέσα στη νύχτα μετά από σχετικό εξωτερικό ερέθισμα (θόρυβος από το παρκέ, τους σωλήνες θέρμανσης κλπ.). Όταν έφτασα στα όρια κρίσης πανικού
Θεωρώ πολύ πιθανό κάποιοι εγκέφαλοι να ενεργούν αυτόματα έτσι και να πλάθουν κάτω από ορισμένες συνθήκες φανταστικά όντα που ισχυροποιούν την παρουσία τους μέσω του συναισθήματος του φόβου που καλπάζει ανεξέλεγκτα.

you can run but you cant hide
quote:Θα τον έδιωχνε πριν γυρίσει η γυναίκα του
εσύ φίλε AitheroVamon τι θα έκανες αν ξαφνικά ξύπναγες και έβλεπες κάποιον να σε κοιτάει που δεν ξέρεις?
quote:
Θα τον έδιωχνε πριν γυρίσει η γυναίκα του
Αυτό θα γινόταν αν ηταν "κάποια" ....
Τώρα στο "κάποιος" ... με πιάνεις απροετοίμαστο , όπως κι "εκείνος" φαντάζομαι .....
Πάντως εύχομαι ...να μην πονούσα πουθενα οταν ξύπναγα minwas

quote:
μάλιστα!!! πολύ ενδιαφέρον...σε ευχαριστώ που βρήκες χρόνο να παραθέσεις κι εσύ αυτήν την ιστορία!!!:)
δεν ξερω για αλλον αυτο μας το ειπε ο πατερας μου γιατι τρομαξε.πραγμα περιεργο μιας κ ηταν υποδικας στα βατραχια.για αυτο τον πιστευω.
you can run but you cant hide
Τα γεγονότα που θα διηγηθώ μπορεί να μην είναι τόσο εντυπωσιακά όσο των άλλων χρηστών ή μπορεί να είναι και προϊόντα της φαντασίας μου (ιδίως το δεύτερο), αλλά μάλλον θα αξίζει τον κόπο να αναφερθούν αφού με είχαν απασχολήσει για αρκετό καιρό όταν μου συνέβησαν
Την πρώτη φορά ήμουνα στο σπίτι με την ξαδέρφη μου (της οποίας της έχουν συμβεί πολύ περισσότερα και πολύ χειρότερα), καθόμασταν στο δωμάτιο μου και συζητούσαμε. Στο σπίτι ήμασταν μόνες μας αλλά και η πολυκατοικία ήταν σχεδόν άδεια γιατί ήταν καλοκαίρι και λίπανε όλοι διακοπές, η ώρα ήταν περίπου τρεισήμισι με τέσσερις το μεσημέρι. Ενώ μιλάγαμε, άρχισα να νοιώθω ότι κάποιος ή κάτι ήτανε στο σπίτι χωρίς να ακούσω ή να δω κάτι. Δε λέω τίποτα στη Λ. Σε λίγα δευτερόλεπτα με ρωτάει όμως αυτή <<Είναι κάποιος στο σπίτι;>> και της απαντάω όχι αλλά μη φρικάρεις, νοιώθω ότι κάτι υπάρχει εδώ κ όχι άνθρωπος. Δε φρικάρω μου λέει αλλά κι εγώ το ίδιο νιώθω. Την ώρα που τα λέγαμε αυτά, αυτό όλο και πλησίαζε στο δωμάτιο. Εξακολουθούσαμε βέβαια να μην ακούμε και να μη βλέπουμε τίποτα. Αφού σταματήσαμε να μιλάμε και αφουγκραζόμασταν με προσοχή μήπως ακούσουμε κάτι, η Λ. μου λέει <<Ρε’συ είναι στην πόρτα και πλησιάζει>> . Περιττό να πω ότι μου είχε κοπεί η ανάσα και είχα μείνει κόκκαλο. Η Λ. όμως που είναι παλιά καράβανα σε τέτοια μου είπε καλύτερα να συνεχίζουμε να μιλάμε όπως πριν γιατί αν καταλάβει ότι φοβόμαστε δεν πρόκειται να φύγει. Κι όντως άρχισε να μιλάει για άσχετο θέμα σα να μη συμβαίνει τίποτα. Εγώ μπορούσα μόνο να τραυλίζω και φυσικά οι σφυγμοί μου είχαν φτάσει στους 200! Ε, κάποια στιγμή αυτό αποφάσισε να μας αφήσει.
Το δεύτερο το έπαθα μόνη σε ένα σπίτι που έμενα όταν σπούδαζα. Ήταν Σεπτέμβρης, είχα εξεταστική, άγχος και η ψυχολογία μου δεν ήταν και πολύ καλή. Καθόμουνα λοιπόν στο κρεβάτι και διάβαζα (Βιοστατιστική το θυμάμαι
Αυτά είχα να πω και τα συμπεράσματα δικά σας!
θα εξωτερικεύσω τη σκέψη μου και θα πω οτι
η έκφραση που χρησιμοποίησες για την Λ
quote:
είναι παλιά καράβανα σε τέτοια
εμένα με βάζει σε σκέψεις ,
ενας άνθρωπος ο ποιος ενδεχομένως εχει αρκετα συχνά τέτοιου είδους "επαφές" σημαίνει οτι ή εχει ασχοληθεί παρα πολυ με αυτα, και εχει βαλει τον εαυτό του σε μια διαδικασία καθε αλλο παρα "λογικη" και πιστεύοντας κατι γιατι οχι και να μην το "βλεπεις κι ολας"
ή ειναι τοσο πολυ ευαίσθητος "δέκτης" και τα σήματα που ενδεχομένως "λαμβάνει" τα εκλαμβάνει ως οντότητες στον χώρο.
Το οτι εισαι μαζι με αυτο το ατομο, (γνωρίζοντας και την ιστορία του) μην σε παραξενέψει το γεγονός να μπορέσει αυτο το ατομο να σε κανει να "αισθανθείς" κι εσυ την ... οντοτητα .
οσο για το αλλο περιστατικό δε νομιζω να ειναι αξιο ανάλυσης ...
εεεχω δει εγω αστράκια και σκιες σηκώνοντας το κεφαλι απο διάβασμα ! ![]()

Edited by - AitheroVamon on 16/11/2010 03:44:57

quote:
Όχι ποτέ. Κι ελπίζω να μην έχω και στο μέλλον. Η αλήθεια είναι ότι ο χώρος του μεταφυσικού με κεντρίζει πολύ και ίσως κάποιες φορές να επηρεάζομαι από αυτά που διαβάζω. Αλλά βέβαια άλλοα να το διαβάζει ή να σου το διηγούνται και άλλο να το βιώνεις ο ίδιος!
Αγαπητή leonor, χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω αυτά που λες,πολλές φορές μεγάλο ρόλο παίζει η αυθυποβολή. Τουλάχιστον προσωπικά, όταν ήμουν πιτσιρικάς και έβλεπα θρίλερ, έψαχνα μετά κάθε γωνία του σπιτιού για να βεβαιωθώ ότι δεν κρύβεται κανένας, και μετά έπεφτα για ύπνο
! Άλλες φορές η κούραση (η πνευματική π.χ. διάβασμα)σε συνδυασμό με περίεργη ψυχολογία μπορούν να οδηγήσουν στα ίδια αποτελέσματα. Γενικά, είμαι της λογικής ότι πρώτα πρέπει να αποκλείουμε όλα τα λογικά ενδεχόμενα πριν τα ρίξουμε στο μεταφυσικό.
Φιλικά