- Oι Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία , είχε μιλήσει για την "Αταραξία"...και στην συνέχεια... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

quote:

---

trexagireve

Κι εγώ zip, σου λέω ότι "λαλησες", αν νομίζεις, ότι μπορείς να σύρεις τον Εαρινό, ή όποιον αλλο,σε αυτό που αυτός κανει...

---

quote:

---

quote:

---

Εαρινός

Το θέμα είσαι σύ πλέον...

---

Χαίρομαι που με άφησες να γίνω θέμα ... και λυπάμαι που δεν μπορείς να υπερασπίσεις και να υποστηρίξεις αυτό που ξεκίνησες. [όχι βέβαια πως είχες και τίποτε να μας πεις επί του θέματος, αλλά εσύ ήσουν αυτός που το ξεκίνησε]

---

Έτσι σε θέλω "συναισθηματικό παιδί" ... λυπήσου λοιπόν για το ανυπεράσπιστο και ανυποστήριχτο θέμα.....αλλα μην κλαίς.... κουράγιο..!!!

Δεν υπάρχει οτιδήποτε φίλε μου που θα με καλούσε να το υποστηρίξω...τίποτα..!!!

Αν σε σένα υπάρχει κάτι που σε ωθεί για την υπέρασπισή του και σε θέτει υπο την "αιγίδα" του...δές το και παρακολουθησέ το...που ξέρεις όλο και κάπου μπορεί να σε "βγάλει"...είναι πολλοί οι πονεμένοι σε τούτο τον κόσμο...μην ανησυχείς...όλα καλά θα πάνε!!!

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Edited by - Εαρινός on 22/07/2010 10:19:51

Χρειάζεται πράγματι να διαφωτισθεί η χρονική έννοια του "Είναι" , με απαρχή ένα ιδιαίτερο είναι ή μάλλον ένα ιδιαίτερο "ον".

Επιλέγει να ξεκινήσει απο ένα ον που ΚΑΤΑ-ΝΟΕΙ ΤΟ ΕΙΝΑΙ...δηλαδή αυτό το ον για το οποίο μονάχα "υπάρχει" το Είναι...τον ίδιο τον άνθρωπο ..... χωρίς ωστόσο να αρκείται στο να το αποκαλέσει "συνείδηση" ή "υποκείμενο" σύμφωνα με τις νεωτερικές επωνυμίες του αλλα βάπτίζοντάς το με τον όρο [Εδώνά-ειναι].

Αυτό που ως εδωνά - είναι προσδιορίζει ουσιωδώς τον άνθρωπο , είναι η ύπαρξη -existence- , δηλαδή το γεγονός ότι ίσταται εκτός εαυτού...του ότι διαθέτει μια εκστατική δομή , σε αντίθεση με το περιχαρακωμένο στον εαυτό του νεωτερικό υποκείμενο .

...Ο Heidegger , αποκαλεί "Μέριμνα" αυτην την ουσιώδη διάνοιξη του "Είναι" του ανθρώπου..!

Edited by - Εαρινός on 22/07/2010 21:10:58

Edited by - Εαρινός on 22/07/2010 21:11:43

Edited by - Εαρινός on 22/07/2010 21:12:12

quote:

---

Υπάρχουν τόσες πλευρές βελτίωσης, που χαθήκαμε...Κι όμως, είναι απλά ένα στάδιο...Κι αυτο θα ξεπεραστεί...

---

Το τί και κατα πόσο θα ξεπερασθεί ειλικρινά δεν το γνωρίζω και αν θές την άποψή μου αμφιβάλλω..!

Η αυθεντική σκέψη βλέπεις φίλε μου απέχει απο την καθημερινή ... αυτής της "εν κενώ" σκόπευσης που ορίζεται απο την συμβολική σκεψη...

Τρώμε μακαρόνια διότι παραγγείλαμε και μας έφεραν αυτά που γνωρίζουμε ως μακαρόνια...και αυτή είναι μια "Αλήθεια" μας..και τα μακαρόνια έχουν όνομα και "σηματάκι" του εργοστασίου παραγωγής...

Σπέλλα..Ντίσκο...κλπ...κλπ...ακόμα και τα χωριάτικα έχουν ονομασία προέλευσης..

Θα συνεχίσουμε λοιπόν να τρώμε "επώνυμα" προϊόντα ...."καθαρά" και "αξιόπιστα" ή αν θές "εγκεκριμμένα"...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΚΟΝΤΕΥΩ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΖΩ ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ ΖΩΗ.

---

Διαλέγεις και παίρνεις ή τα κρατάς και σου κουνάνε την ουρά τους μαζί με τα επακόλουθα ή τα δίνεις κάπου και ησυχάζεις.
Εγώ τα έχω και τα δύο. Είναι μαρτύριο αλλά τα κρατάω..

το ουσιώδες σ'αυτή την υπόθεση είναι το εξής....

πόσο υπεύθυνη νιώθεις για τις επιλογές που έχεις κάνει...

είτε πρόκειται για ζώα (εγώ έχω 10), είτε για παιδιά, είτε για φίλους, είτε για συντρόφους, όλα αυτά προϋποθέτουν μία επιλογή και το αντίστοιχο κόστος της...

Ας αντικαταστήσουμε στο παράδειγμα σου, τα ζώα με παιδιά... κάνει κανείς μια επιλογή και τα φέρνει στον κόσμο...
και σίγουρα ταυτόχρονα, έχει και σύντροφο και δουλειά και σπίτι και ένα σωρό άλλες υποχρεώσεις....
και σίγουρα επίσης, έρχονται κάποιες στιγμές που λέει "θα τρελλαθώ"... υπάρχει περίπτωση να μπει στο δίλημμα αν θα δώσει τα παιδιά σε ίδρυμα?
θα μου πείτε δεν είναι το ίδιο τα παιδιά με τα ζώα....
σύμφωνοι δεν είναι, όμως η ευθύνη μας απέναντι σ'αυτά είναι η ίδια και μας προσδιορίζει σαν ανθρώπους....
αν δεν μπορούμε να την αναλάβουμε, καλύτερο θα ήταν πράγματι να δόσουμε τα ζώα αλλού...
και εξάλου κανείς δεν έχει αρκετό χρόνο για τίποτα, αλλά αυτό δεν πρέπει και δεν μπορεί να είναι δικαιολογία για τις επιλογές μας...
ελπίζω να καταλαβαίνεις αγαπητή miou, πως όσα λέω δεν είναι άποψη που καταθέτω προσωπικά για σένα και την περίπτωση που αναφέρεις...
απλά θέλησα με αφορμή αυτό, να προχωρήσω λιγο την σκέψη μας παραπέρα...

καλέ μου novecenti, θα διαφωνήσω μαζί σου...
τα προβλήματα που έχει ο κόσμος δημιουργούνται από τα προβλήματα που έχουμε με τον εαυτό μας και τις επιλογές μας...
αν μπαίναμε όλοι στην διαδικασία να ασχοληθούμε λίγο μ'αυτό... θα ζούσαμε σίγουρα σε ένα πολύ καλύτερο κόσμο

Galadriel

1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...

quote:

---

τα προβλήματα που έχει ο κόσμος δημιουργούνται από τα προβλήματα που έχουμε με τον εαυτό μας και τις επιλογές μας...
αν μπαίναμε όλοι στην διαδικασία να ασχοληθούμε λίγο μ'αυτό... θα ζούσαμε σίγουρα σε ένα πολύ καλύτερο κόσμο

---

Εγώ πάλι, θα συμφωνήσω μαζί σου.

Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος

-----

Γιατί οι γάτες είναι πιο κακές, πιο όμορφες και πιο "στ' ******* τους όλα". Είναι ανεξάρτητες και καθόλου δουλοπρεπείς. Καθαρές και χαδιάρες, ναζιάρες, πουτανίτσες ολκής και πολλά άλλα.

Εντάξει, ο χαζο-σκύλος είναι πιο υπάκουος και έχει πιο "υψηλή" νοημοσύνη (who cares!). Αλλά είναι και βρωμιάρης και λεχρίτης και βαρετός και εκνευριστικός.

---

Το μόνο ζώο που θα βοηθήσει το άλλο, το μεγαλύτερο ζώο του πλανήτη, τον άνθρωπο, είναι ο σκύλος. Και μετά θα του δώσει μία κλωτσιά το Μεγάλο το Ζώο (τρόπος του λέγειν θα του δώσει κλωτσιά/ αλλά όλα μπορούν να γίνουν/ κάποια άλλη στιγμή όταν το Μεγάλο το Ζώο ξεχάσει ότι κάποτε ο σκύλος τον βοήθησε, μπορεί και πάνω στα νεύρα του ή το άγχος του ή κι εγώ δεν ξέρω τι, να τον κλωτσήσει),/ όμως ο σκύλος θα γυρίσει μετά την κλωτσιά να του γλύψει τα πόδια/ η γάτα ποτέ! Γιατί είναι μνησίκακη και κακιά και το έχει γραμμένο το Μεγάλο το Ζώο στα απ' αυτά της, και καλά κάνει...