- Ομοφυλοφιλία και Χριστιανισμός - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΛΙΛΙΘ ΑΝΟΙΞΕΣ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ...
ΕΥΚΟΛΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ....
Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΝΙΩΘΕΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΗΛΙΚΑΣ...
ΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΑΘΑΙΝΕΙ...
ΑΣΧΕΤΑ ΕΑΝ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ) ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΠΕΘΑΝΗ ΠΟΛΛΟΙ...
ΒΕΒΑΙΑ ΟΜΙΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ....
ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ/Η ΓΙΑ ΤΟΝ/ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΥΡΟ ΜΑΣ....
ΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ...
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ (ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ) ΜΕΣΑ ΜΑΣ...
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
ΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ...ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ (ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ) ΜΕΣΑ ΜΑΣ...
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ.
Συμφωνώ με αυτό.
Όμως πόσο εύκολο είναι για έναν άνθρωπο να το κάνει αυτό?
Γιατί το κάνει αυτό?
Πόση δύναμη χρειάζεται για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο?
In anticipation of my resurrection...
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ Dying_Incubus ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ...
quote:
Όμως πόσο εύκολο είναι για έναν άνθρωπο να το κάνει αυτό?
Γιατί το κάνει αυτό?
Πόση δύναμη χρειάζεται για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο?
ΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ...
ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠH ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΚΟΜΑ ΠΟΙΟ ΔΥΣΚΟΛΑ...
NA THN ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Νομίζω πως αυτό είναι το κλειδί και πολλοί από εμάς δεν το έχουμε καταλάβει.
Αυτό είναι μια θλιβερή διαπίστωση κατ' εμέ και νομίζω πως όσο περνάει ο καιρός αυτό το φαινόμενο θα εντείνεται...
Νομίζω πως δεν υπάρχει πιο όμορφο συναίσθημα από την αγάπη.
Η αγάπη είναι η κινητήριος κι αέναη δύναμη που προωθεί τα πάντα.
Νομίζω πως οι εκφάνσεις της φαίνονται σε όλα τα επίπεδα, από την αγάπη που έχεις για τους γονείς σου, για τον/την σύντροφό σου, για τον συνάνθρωπο σου, για την φύση, για τα πάντα.
Με αυτή την έννοια νομίζω πως η αγάπη δε μπορεί να πεθάνει γιατί υπάρχουν τόσα πράγματα για να μας την θυμίζουν.
Το να προσπαθήσουμε εμείς από μόνοι μας να την σκοτώσουμε νομίζω πως είναι καταδικαστέο, ως προσπάθεια, να αποτύχει.
Και νομίζω πως αργά ή γρήγορα αυτή η αποτυχία θα έχει καταστροφικά αποτελέσματα για όσους προσπαθήσουμε κάτι τέτοιο...
In anticipation of my resurrection...
quote:
νομίζω πως για να φτάσεις στο σημείο να μπορέσεις να αγαπήσεις τους γύρω σου, να αγαπήσεις την φύση, κάθετί ζωντανό κι αυτή η αγάπη να διαποτίσει την ύπαρξη σου πρέπει πρώτα απ' όλα να έχεις αγαπήσει τον εαυτό σου.
Πώς άραγε γίνεται αυτό;
Πόσους ανθρώπους γνωρίζετε, που πραγματικά το κάνουν,
και δεν έχουν πισθεί από κάποιους άλλους ότι το κάνουν
ή δεν το κάνουν;
Ποιό είναι το μέτρο της αγάπης προς τον εαυτό μας;
Υπάρχει δηλαδή κάποιο σύστημα μέτρησης, αξιολόγησης για το
αν αγαπάμε ή όχι τον εαυτό μας και είναι αυτό το σύστημα
αντικειμενικό; -ή συλλογικό αν θέλετε; 
Θα λέγαμε ότι ένας άνθρωπος αγαπά το σώμα του, όταν το
φροντίζει, το κρατά σε πολύ καλή κατάσταση, όταν επίσης
φροντίζει για την ενεργειακή του ισορροπία. Όταν είναι
πράος και συναισθηματικά αρμονικός και σκέπτεται με σύνεση...
Ποιόν άνθρωπο ζωγραφίζω με αυτά τα λόγια;
Υπάρχει τέτοιο ον ή κάθε άνθρωπος κρύβει ένα δράμα,
ή μια παραιξήγηση;
Πήραμε τη ζωή μας λάθος και αλλάξαμε ζωή...
Το λάθος ποιός θα το κρίνει, αν ζούμε συνεχώς σε μια ψευδαίσθηση,
πόσο μάλλον σε μια τέτοια, που αντέχει στο χρόνο και τις
συνθήκες...
Χθες άκουσα κάποιον να λέει μια μεγάλη αλήθεια: ότι δεν υπάρχει αλήθεια!
"Τα πάντα ρει..."
και η αλήθεια είναι κάτι που ρέει και μεταβάλλεται.
Στις απόλυτες έννοιες, όπως αυτή της αγάπης, μπορούμε να
συμπεριλάβουμε την κίνηση ή όχι;
Με έκανες να σκεφτώ τα όσα λές κι ομολογώ πως προβληματίστηκα λιγάκι για να απαντήσω στα ερωτήματα σου...
quote:
Πώς άραγε γίνεται αυτό;
Πόσους ανθρώπους γνωρίζετε, που πραγματικά το κάνουν,
και δεν έχουν πισθεί από κάποιους άλλους ότι το κάνουν
ή δεν το κάνουν;
Ποιό είναι το μέτρο της αγάπης προς τον εαυτό μας;
Υπάρχει δηλαδή κάποιο σύστημα μέτρησης, αξιολόγησης για το
αν αγαπάμε ή όχι τον εαυτό μας και είναι αυτό το σύστημα
αντικειμενικό; -ή συλλογικό αν θέλετε;
Νομίζω πως το να αγαπήσουμε τον εαυτό μας είναι εφικτό αλλά όχι κι εύκολο.
Για να αγαπήσουμε τον εαυτό μας πρέπει να τον γνωρίσουμε είς βάθος, να κατανοήσουμε την ύπαρξη μας και το λόγο αυτής σε αυτόν τον κόσμο.
Να τον παρατηρήσουμε, να είμαστε σε θέση να τον εξετάσουμε αντικειμενικά κάτω από το τηλεσκόπιο και πάνω απ' όλα να τον εκτιμήσουμε.
Με ρωτάς αν υπάρχει κάποιο αντικειμενικό κριτήριο για το αν αγαπάμε τον εαυτό μας.
Δεν ξέρω, φίλη μου!
Πέρα απ' όσα πιστεύω και παρέθεσα παραπάνω νομίζω οτι ο καθένας μας πρέπει να βρεί τον δικό τρόπο να το κάνει αυτό, να αναλογιστεί πως εκτιμά τον εαυτό του.
Αναφέρεις ένα κριτήριο για να καταλάβουμε αν αγαπάμε το σώμα μας.
Θα ήθελα να σε ρωτήσω με ποιό κριτήριο πιστεύεις οτι μπορούμε να αποφανθούμε το είναι μας, το πνεύμα μας.
quote:
Χθες άκουσα κάποιον να λέει μια μεγάλη αλήθεια: ότι δεν υπάρχει αλήθεια!
"Τα πάντα ρει..."
και η αλήθεια είναι κάτι που ρέει και μεταβάλλεται.
Στις απόλυτες έννοιες, όπως αυτή της αγάπης, μπορούμε να
συμπεριλάβουμε την κίνηση ή όχι;
Δεν ξέρω κατά πόσο υπάρχει κίνηση στην αγάπη ή όχι.
Πιστεύω οτι από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος έως τις μέρες μας η αγάπη μπορεί να έχει μείνει σταθερή σε μερικές εκφάνσεις της.
Σκέψου για παράδειγμα την αγάπη που νιώθει μια μητέρα για το παιδί της και τα συναισθήματα που έχει για αυτό, την αγωνία της, τις έννοιες της, τις θυσίες που είναι έτοιμη να κάνει για αυτό.
Νομίζω πως αυτή η μορφή αγάπης είναι ίσως μια μορφή αγάπης που έχει παραμείνει αλώβητη μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
Όπως η αγάπη και τα συναισθήματα που νιώθει ένας ερωτευμένος άνθρωπος για τον/την σύντροφο του.
In anticipation of my resurrection...
quote:Νομίζω πως το να αγαπήσουμε τον εαυτό μας είναι εφικτό αλλά όχι κι εύκολο.
Για να αγαπήσουμε τον εαυτό μας πρέπει να τον γνωρίσουμε είς βάθος, να κατανοήσουμε την ύπαρξη μας και το λόγο αυτής σε αυτόν τον κόσμο.
Να τον παρατηρήσουμε, να είμαστε σε θέση να τον εξετάσουμε αντικειμενικά κάτω από το τηλεσκόπιο και πάνω απ' όλα να τον εκτιμήσουμε.
Πέρα απ' όσα πιστεύω και παρέθεσα παραπάνω νομίζω οτι ο καθένας μας πρέπει να βρεί τον δικό τρόπο να το κάνει αυτό, να αναλογιστεί πως εκτιμά τον εαυτό του.
Αναφέρεις ένα κριτήριο για να καταλάβουμε αν αγαπάμε το σώμα μας.
Θα ήθελα να σε ρωτήσω με ποιό κριτήριο πιστεύεις οτι μπορούμε να αποφανθούμε το είναι μας, το πνεύμα μας.
Δεν ξέρω κατά πόσο υπάρχει κίνηση στην αγάπη ή όχι.
Πιστεύω οτι από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος έως τις μέρες μας η αγάπη μπορεί να έχει μείνει σταθερή σε μερικές εκφάνσεις της.
Σκέψου για παράδειγμα την αγάπη που νιώθει μια μητέρα για το παιδί της και τα συναισθήματα που έχει για αυτό, την αγωνία της, τις έννοιες της, τις θυσίες που είναι έτοιμη να κάνει για αυτό.
Νομίζω πως αυτή η μορφή αγάπης είναι ίσως μια μορφή αγάπης που έχει παραμείνει αλώβητη μέσα στο πέρασμα του χρόνου.
Όπως η αγάπη και τα συναισθήματα που νιώθει ένας ερωτευμένος άνθρωπος για τον/την σύντροφο του.
συμφωνώ και επαυξάνω φίλε dying incubus...
quote:Kαλή μου Λίλιθ, σίγουρα το προσπαθούμε, το να αλλάξουμε ζωή αν η δρόμος που επιλέξαμε ήταν λάθος.
Πήραμε τη ζωή μας λάθος και αλλάξαμε ζωή...
Το λάθος ποιός θα το κρίνει, αν ζούμε συνεχώς σε μια ψευδαίσθηση,
πόσο μάλλον σε μια τέτοια, που αντέχει στο χρόνο και τις
συνθήκες...
Ψευδαισθήσεις αλήθειες και ψέματα μπερδεύονται παράξενα...
Το ξέρουμε όλοι αυτό.
Το κλειδί είναι να αγαπάμε τον εαυτό μας.
Αυτό το μαγικό κλειδάκι που οδηγεί στην πόρτα της λύτρωσης. Από εκεί ξεκινούν όλα.
Ταυτιζόμαστε πρώτα με το φως της ψυχής μας.
΄Οπως έγραψες αρχικά η πραγματική αγάπη εδρεύει στην καρδιά.
Είναι αγνή καθαρή όμορφη δυνατή και δεν πεθαίνει. Η πραγματική η ουσιαστική η γενναία αυτή που αντιστέκεται στα στραβά και τα ανάποδα των καιρών. Θέλει χρόνο τρόπο φροντίδα αφοσίωση επιθυμία θάρρος...
Το έχω γράψει και άλλοτε και το υπογράφω με αίμα.
ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΣΒΗΝΕΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ...
΄Οτι έχει διάρκεια έχει λάμψη και διαφορετικό χρώμα.
Οι πραγματικές αγάπες μου θυμίζουν τις Μαγιάτικες λιακάδες. Πάντα φωτεινότατες και μετά τη συννεφιά ξανά αυτή η γλύκα του φωτός που δεν αλλοιώνεται δεν χάνεται δεν σβήνει. Δεν λερώνεται. Να η αγαπημένη μου λέξη. Δεν λερώνεται.
ΑΛΗΘΕΙΑ
ΑΓΑΠΗ
ΑΦΟΣΙΩΣΗ.
Τίποτε άλλο...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=