- \** ΕΣΩ...AνατροπΗ **/ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Οσο σε αφηνω,τοσο πιο πολυ σε πλησιαζω
γιατι η εικονα σου,
ειναι η σκια των σκεψεων μου.
Δεν ζηλευω τους Θεους,οταν σε νοσταλγω.
Μιλα μου,ακομη μια φορα,
ακομη μια φορα και θα σε βλεπω χωρις να σε κοιτω,
θα σε ακουω μονο με την καρδια μου.
Μιλω γι αυτο το αρωμα του Ωκεανου που με αγκαλιαζει..
Περηφανε Φοινικα των ΗΜΕΡΩΝ μου.
Τα πρόσωπά τους σκαμένα με ψέμα.
Η σιωπή μας θα χαμογελά κι αυτοί θα τη φτύνουν.
Ομως δεν ξέρουν...
Ούτε κι εμείς...
Πάντα κλάσματα...
Ο αριθμητής μονάδα
Κι ο παρονομαστής να τείνει στο άπειρο...
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
(Θεος, αλήθεια,...)
είναι ένα μενταγιόν
ωπου όλοι μας έχουμε ενα μικρό κομμάτι του.
Αν δεν ενωθούμε δε θα το δούμε ποτέ.
Στο "μπιγκ μπανγκ" η αλήθεια διασπάστηκε
Κι είμαστε σκόρπια κομμάτια της...καταδικασμένα σε τροχια...
αδιασπαστη;
Ποια δύναμη μας κρατάει μακριά;
Ποια δύναμη μας ενώνει;
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Edited by - 1900 on 18/06/2004 21:47:22
Μια κλειδαρότρυπα στον κόσμο.
Γρήγορα βήματα σκιών διακόπτουν το φως καθώς χορεύει με τα μάτια μου σε άτακτους ρυθμούς.
Ίδια υποδήματα, ίδια κοστούμια, τα ίδια σκηνικά κάθε μέρα
Κι η παράσταση αρχίζει…
Τα ίδια κοστούμια θα γεμίσουν τους δρόμους, τα λεωφορεία, τα γραφεία.
Χαρτοφύλακες και σακούλες με ψώνια ανοίγουν δρόμο σε ευθείες γραμμές.
Η ίδια πορεία, τα ίδια πρόσωπα, η ίδια μέρα, κάθε μέρα.
Καταπιασμένοι στον δικό τους μικρόκοσμο, φτιάχνουν τα σύνορά τους και κλείνονται μέσα.
Καυτό μεσημέρι. Είναι η ώρα που ήχοι και πρόσωπα ρευστοποιούνται στ’ αυλάκια του εγκεφάλου.
Αυτές οι κούφιες ώρες…ξέρεις….
Ο πονοκέφαλος του ποιητή…
Βγάζω το κεφάλι μου προς τα έξω (απ’το παράθυρο) …νιώθω μια παρουσία
Ένας γείτονας έχει ξεπροβάλλει κι αυτός στο παράθυρό του. Γυρίζω να πω καλημέρα…τραβιέται μέσα!
Οι άνθρωποι αποφεύγουν πλέον την επαφή του βλέμματος…
Ίσως να σκέφτηκε: «Γιατί με κοιτούσε;»
Αλλά δεν είναι το βλέμμα…την επαφή φοβούνται.
Φοβούνται τα μάτια του αγνώστου. Μοιάζουν να κοιτούν κατευθείαν στη ψυχή τους.
Τρέμουν γι αυτό που ο άλλος θα δει…
Περιμένω το βράδυ και βγαίνω προς τα έξω…Ο κόσμος είναι τσιμεντένιος και μοιάζει σταθερός, μα τόσο εύθραυστος. Το πεζοδρόμιο. Διάφορες μυρωδιές είναι εκεί πριν από μένα. Σαν προϊόντα σε βιτρίνα. Παχιά μυρωδιά από ένα φαστφουντάδικο, αλκοόλ και κατουρλιό έξω από ένα μπαράκι…Οι μυρωδιές ενισχύονται με τη ζέστη.
Πάμε παρακάτω…
Ψάχνω για κάτι πιο απαλό, στη μύτη, στο αυτί, στο μάτι…
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Τον «άρτο» τον πληρώνουμε ακριβά, αν και η φύση τον προσφέρει απλόχερα και δωρεάν. Εξαρτημένοι απ’ αυτούς που έχουν αρπάξει και κατέχουν.
Ο πολιτισμένος κόσμος. Η βιτρίνα που καλύπτει τη ζούγκλα και τους νόμους της.
Τέρατα εκσυγχρονισμένα σ’ ένα διαρκές κυνήγι για δύναμη, κυριαρχία ή αλλιώς κοινωνικό status.
Σκέψεις ενοχής βομβαρδίζουν το μυαλό μου. Αγαπάω τους ανθρώπους, μα σιχαίνομαι το είδος μου! Τον εκπολιτισμένο αυτόν άνθρωπο.
Καθώς θα γυρίσει το βράδυ στη ζεστασιά του σπιτιού του, θα καταναλώσει περισσότερα απ’ όσα χρειάζεται…γιατί;…γιατί μπορεί!…Κι ούτε μια στιγμή δε του περνάει απ’ το μυαλό ότι αυτό που θα πετάξει, όταν καλοχορτάσει, είναι το αίμα που ρούφηξε από περισσότερο από 80% των κατοίκων αυτού του πλανήτη που ζει σε εξαθλίωση.
Η εξαθλίωση, η βία και η σκληρότητα λέξεις απλά και θέ(α)μα στα δελτία των ειδήσεων. Θέαμα για να ικανοποιήσει τα αιμοδιψή ένστικτα του ο «Παπαλάγκι*».
Στις αρένες του κόσμου άνθρωποι εξευτελίζονται, χύνουν αίμα για τ’ αχόρταγα μάτια του τηλεθεατή. Αίμα, σπέρμα και σκατά!…Κερκίδες οι πολυθρόνες. Κι όσα περισσότερα βλέπει, τόσο πιο πολύ αποστασιοποιείται. Είναι αυτή η βαθιά κρυμμένη πεποίθηση ότι «ποτέ δε θα συμβεί σε μένα». Και κάπου αλλοιώνεται το στοιχείο της πραγματικότητας. Όλα μοιάζουν ειδικά εφέ σε υπερθέαμα!…Μα αυτό το θέαμα κάποιος το ακριβοπληρώνει με τη ζωή του.
Λένε πως μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, μα τελευταία οι εικόνες άρχισαν κι αυτές να λένε πολλά ψέματα.
*Δανείστηκα τον όρο από το ομώνυμο βιβλίο:
«Παπαλάνγκι είναι αυτός που χάνει τη ζωή του κάνοντας συνέχεια δουλειές για να βγάλει λεφτά, φοράει ρούχα γιατι ντρέπεται να δείξει το σώμα του, μένει σε πέτρινα μπαούλα και δεν ξέρει τον διπλανό του, σκέφτεται απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ γιατι δε θέλει να θεωρείται κουτός, πηγαίνει στο σινεμά νομίζοντας ότι διασκεδάζει, διαβάζει εφημερίδες δήθεν για ενημέρωση, έχει θεοποιήσει τις μηχανές και το επάγγελμα του. Ο Παπαλάνγκι είναι ο σύγχρονος άνθρωπος.»
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
ΕΝΑ ΑΛΟΘΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ...
ΠΕΡΝΑΣ ΠΟΡΤΕΣ ΚΙ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΣΥ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ...
ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ ΕΑΥΤΕ...ΜΕΓΑΛΕ ΕΓΩΙΣΜΕ...
ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΑΛΥΕΙΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΣΟΥ ΩΣΠΟΥ ΑΜΜΟΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΛΕΨΥΔΡΑ ΣΟΥ
ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΧΡΟΝΟ...
Edited by - 1900 on 20/06/2004 09:45:58
Ο καινούριος πόνος είναι χαρά.
Έχε εμπιστοσύνη στη φύση.
Στην καθημερινή γέννεση.
αυτο ειπε η στιγμη στο χειροτερο ειδος οικτου...στην ελπιδα
και εκεινη της ειπε...
"μην φοβασαι ολα θα περασουν"
προφανως δεν καταλαβε...
Που σε πετυχα στο εμπα ή στο εβγα;
Εδω φωτογραφια με το θηριο ,,, με τα πολλα κεφαλακια δεν εχει;
Ετσι μωρε αδερφε για την Εσω...Ανατροπη.:-)
quote:
Αυτό είχε ακούσει και ο πρώην μου και την είχε ψωνίσει εντελώς!!!
Σου την έκανε ο γαλανομάτης άρια?
===================
Η Τεχνητή Νοημοσύνη Δεν Μπορεί να Νικήσει την Φυσική Ηλιθιότητα!!
------------------------
Μεγάλα Μαύρα Ράσα
Active Member
http://www.youtube.com/watch?v=q-shgwZdtS4
ΑΜΗΝ
quote:
Αυτό είχε ακούσει και ο πρώην μου και την είχε ψωνίσει εντελώς!!!
Αντιθέτως εμείς οι μελαχρινοί,είμαστε πιό έξυπνοι.Εχεις δεί ποτέ έναν μεγάλο επιστήμονα ή και φιλόσοφο, ξανθό ?
Edited by - strangerz2 on 28/05/2010 21:59:46
Ξανθός και μεσογειακός,δεν πάει με τιποτε..Λόγω ..μελανίνης, που αντιδρά στον ήλιο...Τι σχέση έχει το ξανθό;.....
Για την ακρίβεια,επειδή ήταν μελαχροινοί, όταν εξαίρονταν κάποιος,ανεδυκνύετο,δλδ, τον έκαναν ...ξανθό, για να τον διαφοροποιήσουν..
Όπως, ο Μέγας Αλεξανδρος...
Μελαχροινός ήταν,οχι ξανθός...
Κι η παλιά τοιχογραφία, απο τη μάχη στα Γαυγάμηλα, νομίζω, το δείχνει πεντακάθαρα...Όπως με το άγαλμα στη Θεσσαλονίκη, που τον κανανε δεξιόχειρα ενώ ήταν αριστερόχειρας...
Άλλο η ωραιοποίηση κι άλλο η αλήθεια...
quote:
Του την έκανα και δεν με συγχώρεσε ποτέ που μπόρεσα να αφήσω έναν "θεό"
Του την έκανες?
Και περίμενες να σε συγχωρήσει?
Δεν με λές αρια..
Αυτό με το οτι νόμιζε οτι ήταν φαραώ.. το είχε ανέκαθεν ή το ψώνισε τελευταίως..
Τώρα αμα σε ρωτήσουμε γιατί του την έκανες θα μας πείς αδιάκριτους.
Αβυσσος η ψυχή της γυναίκας..
Edited by - allzzaro on 28/05/2010 22:16:03
quote:
Όπως, ο Μέγας Αλεξανδρος...
Μελαχροινός ήταν,οχι ξανθός...
Μήπως είχε και μουστάκι
Τι λές ρε τρεχαγύρευε επειδή είσαι εσύ μαυριδερός έχεις και μουστάκι θα πρέπει να είναι έτσι και ο Αλέξανδρος..
Θα πέσουν λεμονόκουπες....Μελαχροινοί είμαστε, εκ φύσεως και ήλιου....
Αλλα, οι νεοτερες γενιές, γινονται πιο ξανθές, απο καθαρότητα πνεύματος....
Edited by - allzzaro on 28/05/2010 22:18:20