- Μεταφοράς θέματος (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Ο.Ε.Α ΠΕΡΙ ΤΕΛΕΣΘΕΙΣΑΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Ο Χριστιανισμός έχει διαφορές με τον Πλατωνισμό, πως είναι δυνατόν λοιπόν να γεννήθηκε ο πρώτος απ' τον δεύτερο;
φυσικά και έχουν διαφορές! μεγάλες...είπα εγώ το αντίθετο;
αυτό που έκαναν όμως οι Εβραιο-Χριστιανοί ήταν να 'εκμεταλλευτούν' την ελληνική σοφιά, να 'ενδυθούν' την ελληνική φιλοσοφία διότι αλλιώς οι ιδέες τους θα έπλεαν στα πελάγη της ανυπαρξίας...σε έναν κόσμο όπου το Ελληνικό πνεύμα ήταν κυρίαρχο, και κοινώς αποδεκτό ως το υψηλότερο όλων, εάν δεν είχες ελληνική παιδεία τότε δεν πήγαινες πουθενά...πώς δηλαδή να σταθεί ο Παύλος στην Αθήνα, τη Ρώμη και γενικότερα εάν δεν φρόντιζε να μάθει άπταιστα την ελληνική και ρωμαική γλώσσα, την ελληνική παιδεία, φιλοσοφία κτλ;
Γνώριζαν λοιπόν ότι οι ιδέες τους έπρεπε οπωσδήποτε να έχουν αναφορές και πατήματα στην ελληνική ηθική φιλοσοφία.
Κατά τ'άλλα όμως οι φιλοσοφίες τους είναι διαφορετικές, και δε τίθεται θέμα σύγκρισης...ο Πλάτωνας μιλάει πολύ ωραία για την κυκλικότητα και περιοδικότητα των πάντων, των πολιτευμάτων, των πολιτισμών, των αιώνων, ακόμα και του ίδιου του ανθρώπου που αλλάζει 'ένδυμα' (μορφή), μετενσωματώνεται μέχρι να ζήσει τον τέλειο φιλοσοφικό βίο και να μπορέσει να ανέλθει στα πνευματικά πεδία...
ενώ ο Χριστιανισμός αναμασάει εκεί κάτι ιουδαϊκά Μεσσιανικά, μιλάει επίσης με τον πιο πεζό και απλοϊκό τρόπο περί γραμμικότητας του χρόνου, μιας ζωής, μιας κρίσης, και ανάστασης των σωμάτων, τα οποία από ηθικής, φιλοσοφικής και αισθητικής πλευράς είναι δόγματα επιεικώς παράλογα, για να μην πούμε τίποτα άλλο...
ωστόσο δεν παύουν να ισχυύον και όσα λέγαμε πριν...και εσείς οι ίδιοι τα λέγατε παλιά...οι Πλατωνικές σκηνές του Κάτω κόσμου (η κρίση των ενάρετων και των κακών), οι τιμωρίες των κακών κτλ. αυτά που περιγράφει ο Πλάτωνας φαίνεται να ενέπνευσαν τους Χριστιανούς...ωστόσο ξαναλέω οι αντιγραφές ήταν κακότεχνες και μίζερες...διότι ο Πλάτωνας πε΄ραν του ότι ήταν σπουδαίος ποιητής, πέραν του ότι οι μύθοι του είναι απείρως σημαντικότεροι από τους χριστιανικούς μύθους, ο Πλάτωνας επίσης χρησιμοποιεί τα "ίσως, ενδεχομένως, και δεν είμαστε βέβαιοι", όχι σαν τα βάρβαρα ταγάρια της Βίβλου που σού λένε "αυτό είναι, και ή είσαι μαζί μας ή σε παίρνει ο διάολος και σε σηκώνει"...
Υπάρχει δηλαδή μεγάλη διαφορά επιπέδου ανάμεσα στην γραφή και το περιεχόμενο του Πλάτωνα και των γραφών...και πώς να μην υπάρχει...εδώ ο άλλος ακόμα και σήμερα θεωρείται πάρα πολύ σημαντικός στη θεωρία της γνώσης και της μάθησης, τη μεταφυσική. τη γλωσσολογία και γω δεν ξέρω τι άλλο...
quote:Η παρουσίαση της αρχαίας φιλοσοφίας ως "αντίχριστη" είναι μάλλον παράπλευρη απώλεια της σύγκρουσης χριστιανισμού-παγανισμού και όχι ουσιαστική.quote:
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κοινή ορολογία - ενδεχόμενα 'δανεισμένη' (όπως ο Λόγος) αλλά με παραπλήσιες πρακτικές του Χριστιανισμού που βρήκαν έτοιμο έδαφος από προϋπάρχουσες πρακτικές -...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Εντάξει. Συμφωνώ πως οι αρχαίοι Χριστιανοί, έστω και αυτοί που ήταν εθνικοί στην καταγωγή και όχι οι πρώτοι της Ιουδαίας, ήταν πιο προσεκτικοί στις συγκρίσεις και αποδοχές. Όμως η σημερινή Ορθοδοξία ξεσπά σε θριαμβολογίες υπέρ της φιλοσοφίας έναντι της παγανιστικής θρησκείας, που ναι μεν δικαιολογούνται μια και υπήρχε έχθρα, αλλά από την άλλη δημιουργεί μια ψευδής εντύπωση ότι φιλοσοφία και Χριστιανισμός λένε το ίδιο πράγμα. Δεν σημαίνει ότι επειδή η φιλοσοφία κοντράρησε την αρχαία θρησκεία, ότι αυτή(η φιλοσοφία) έλεγε ακριβώς τα ίδια με τον Χριστιανισμό.
Οι αρχαίοι "ορθόδοξοι" Χριστιανοί, έστω και τότε που είχε αρχίσει η παρακμή του Πρωτοχριστιανισμού , δεν φοβόντουσαν να τα βάλουν με την φιλοσοφία και να την παρουσιάσουν "αντίχριστη". Αντίθετα οι σημερινοί ορθόδοξοι λένε μόνο θετικά για την φιλοσοφία, γιατί τους συμφέρει στην απολογητική κατά της παγανιστικής "αναβίωσης". Εντάξει, όχι όλοι και όχι πάντα, αλλά συνήθως αυτό βλέπω.
Η αρχαία φιλοσοφία είναι ένα πράγμα. Ο Χριστιανισμός, άλλο. Σε μερικά έχουν κοινά (απόρριψη πολυθεϊάς πχ) και σ'αυτά επέμειναν χριστιανοί που μετέφεραν στη νέα τους πίστη πράγματα που τους φαινόταν παραπλήσια και συμβατά με τη νέα.
Το ότι η γλώσσα του Χριστιανισμού ήταν για 200-300 χρόνια βασικά Ελληνική το ενίσχυσε αυτό αφού ήταν διαποτισμένη από τη φιλοσοφία.
Αργότερα με τα κείμενα παλιών φιλοσόφων ως βάση γενικής μάθησης - παρέμεινε πάντα (την χριστιανική ανατολή) μια οικειότητα. Στη λατινόφωνη δύση, άργησε κάπως αλλά και εκεί σημειώνεται παρόμοια οικειότητα.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Κάποια στιγμή δεν θα αυξάνονταν οι εκκλησίες; Δεν θα υπήρχε ανάγκη κεντρικού ιερατείου και οργάνωσης; Δεν θα έφτανε στο σημείο να αποκτήσει και κρατική εξουσία;
Εδώ δεν συμφωνώ με τις προτεσταντογενείς θρησκείες, που λένε ότι η Ορθοδοξία και η Καθολική Εκκλησία ήταν εξαιρετικά βάρβαρες και ενάντια στην ελευθερία του ατόμου. Και αυτοί με την ίδια σκληρότητα αντιμετωπίζουν όσους θεωρούν αιρετικούς. Όσο για τις αρχαίες παγανιστικές θρησκείες, αυτές αντιμετώπιζαν πολύ πιο σκληρά από την Καθολική Εκκλησία τους άθρησκους και τους εγκληματίες. Εδώ και οι μυστικές οργανώσεις και οι κλειστοί κύκλοι έχουν αυστηρή οργάνωση, κανόνες, αιματηρές τιμωρίες για τους προδότες.
Η οργάνωση και η δομή είναι κάτι που εξυπακούεται για να σταθεί ένας οίκος.
Από εκεί και πέρα αν οι άνθρωποι έχουν ξεπέσει πνευματικά και εκμεταλλεύεται ο ένας τον άλλο φερόμενος εξουσιαστικά, αυτό δεν σημαίνει ότι φταίει η οργάνωση. Δεν φταίει η αστυνομία, που δεν σημαίνει τίποτε άλλο από "νόμοι της πόλεως". Φταίνε αυτοί που διορίζονται αστυνόμοι, οι οποίοι έχουν φροντίσει αυτό το επάγγελμα να είναι ιδιαίτερα μισητό και η στολή τους αποκρουστική. Άλλο οργάνωση και άλλο τυραννία και εκμετάλλευση.
Το αντιεξουσιαστικό επιχείρημα της αυτοργάνωσης ισχύει μόνο αν γίνουμε θηρία και ζούμε ο καθένας μοναχός, έχοντας τους δικούς του νόμους. Αλλά και αυτό ισχύει ήδη στην "πολιτισμένη" υποκριτική κοινωνία μας. Όχι μόνο είμαστε ψυχροί μεταξύ μας αν και δίπλα ο ένας στον άλλο, αλλά και ο δυνατός κάτι ότι θέλει πάνω στους αδύναμους χωρίς να τιμωρείται από την δικαιοσύνη.
Το πρόβλημα λοιπόν είναι στο πνεύμα του ανθρώπου και όχι στην οργάνωση και την "ιερά εξέταση".