- ΠΡΟΣΕΥΧΗ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
pyramid - Elo μου δημοκρατία έχουμε γιατί να μην ερμηνευτούν τα λόγια μου και έτσι και γιουβέτσι, προσωπικά δεν με ενοχλεί.
Εάν έχεις κάποια ερμηνεία πρόχειρη μου την λες και την συζητάμε.
Μου βάζεις δύσκολα καλή μου pyramid…
Και αυτό γιατί δεν μου αρέσει να ερμηνεύω λόγια που μπορεί να καταλήξουν σε παρερμηνεία .
Απλά μια ερώτηση ;
Στην μέχρι τώρα «εσωτερική πορεία σου» ο δρόμος που έχεις ακολουθήσει είναι σταθερός ή έχει περάσει μέσα από εναλλαγές, μέσα από χρωματισμούς που σε κάνουν αντιληφθείς καλύτερα την τωρινή «προσωρινή» σου στάση (αναζήτηση)..
quote:
pyramid -Μα δεν κολλάω εγώ σε ονόματα, εσύ σχολίασες
«Μα αγαπητή μου pyramid δεν έχει σημασία το όνομα που προσεύχεσαι
Ίσως να μην κατάλαβα καλά τα δυο μηνύματα που είχες γράψει…
quote:
«Έχει σημασία που προσεύχεσαι, δεν δονείται το ίδιο η λέξη «Μπάτμαν» και η λέξη «Χριστός».«Σχετικά με το όνομα εάν εννοείς ότι εγώ λέω πως η λέξη Χριστός είναι πιο αρμονική από την λέξη π.χ. Βούδας, δεν το λέω.»
quote:
Αν μπεις σε ένα ταξί και του δώσεις διεύθυνση Νέα Σμύρνη κι
εννοείς Νέα Υόρκη,π.χ., αν σε πάει στη Νέα Σμύρνη, δεν φταίει ο
ταξιτζής, αλλά εμείς που δώσαμε τη λάθος διεύθυνση...
Τώρα που το λες, το έχω πάθει.
Μια φορά,είπα στον ταξιτζή, "Βρυώνη" (μια περιοχή του Πειραιά) κι αυτός παράκουσε και με πήγε στο... Bronx!!!
Υ.Γ. Το παράδειγμά σου, σκοτώνει....
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
http://www.mindfloga.blogspot.com/
Θα επιμείνω όμως..Λέω ότι εμείς δίνουμε λάθος εντολές κι
εκτελούνται, αλλά δεν μας αρέσουν , παρά το ότι αποτελούν
δικό μας αποτέλεσμα...
Δηλαδή, στην προσευχή, πρέπει ο νους να είναι καθαρός, να
μπορεί να έρθει σε πνευματική κατάσταση και να επικοινωνήσει
με τα θεία...Γιατί,με τα πάθη του, οι επιθυμίες του διαστρεβλώνονται κι ότι γίνεται, είναι ζημιά και για τον προσευχόμενο...
Όταν η προσευχή, αποτελεί την ανάταση του ανθρώπου, το πραγματικά
άνω θρώσκω...
Όμως δεν κατάλαβα πως συνδέεις την ερώτησή σου με την ερμηνεία των λεγομένων μου που συζητούσαμε.
Κατάλαβα που έγινε η παρανόηση με τα ονόματα.
quote:
«Έχει σημασία που προσεύχεσαι, δεν δονείται το ίδιο η λέξη «Μπάτμαν» και η λέξη «Χριστός».
Σε αυτό το μήνυμα δεν εστιάστηκα στο όνομα αλλά στην δόνηση, και πίσω από αυτήν βρίσκεται η ιδέα ότι το όνομα πρέπει να είναι φτιαγμένο κατά τέτοιο τρόπο, τα γράμματα που θα το αποτελέσουν/οι συλλαβές, ώστε να αποτυπώνει τη φύση αυτού με το οποίο συνδέεται στο αόρατο.
Δεν δίνουμε σημασία στο όνομα, όπως συνήθως εννοείται σε τέτοιου είδους συζητήσεις, για το όνομα.
quote:
pyramid -Elo μου τα βιώματά μου με έκαναν αυτό που είμαι τώρα αλλά δεν ανατρέχω σε αυτά για να αντιληφθώ/να κατανοήσω που βρίσκομαι και γιατί, εάν εννοείς αυτό. Τα βιώματα είναι εμπειρίες της προσωπικότητας και δεν έχουν σημασία αυτά καθ΄αυτά, σημασία έχει ο κραδασμός που έχεις τώρα, ο τόνος που χτυπάς εάν υποθέσουμε ότι είσαι ένα μουσικό όργανο.
Δεν χρειάζεται να ανακαλέσεις τα βιώματα σου για να κατανοήσεις τον κάθε «σταθμό σου».
Υπάρχουν μέσα σου, αποτυπωμένα στο υποσυνείδητο σου στην ψυχή σου, και κατευθύνουν κάθε συναίσθημα και αντίληψη προς τον κατάλληλο κραδασμό…
quote:
pyramid -Όμως δεν κατάλαβα πως συνδέεις την ερώτησή σου με την ερμηνεία των λεγομένων μου που συζητούσαμε.
Απλά μου κίνησε την περιέργεια το μήνυμα (09/03/2009, 13:19:56) που έγραψες στον Γιαπετ
quote:
Δηλαδή, στην προσευχή, πρέπει ο νους να είναι καθαρός, να
μπορεί να έρθει σε πνευματική κατάσταση και να επικοινωνήσει
με τα θεία...
Φίλε trexagireve, διαβάζοντας αυτή σου την πρόταση μου πέρασε από το νου η σκέψη πως ένας άνθρωπος όταν προσεύχεται κι είναι στην φάση της πνευματικής κατάστασης που του δίνει την απαραίτητη γαλήνη αλλά και τη "νοητική καθαρότητα", ίσως να μην επικοινωνεί με τα θεία αλλά με τον ίδιο του τον εαυτό.
Με τον εσώτερο εαυτό, αυτόν που παραμένει κρυμένος και πολλές φορές επισκιάζεται κι υποχωρεί απέναντι στις επιταγές της προσωπικότητας.
Από μια πλευρά βέβαια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η επικοινωνία με τον ενδότερο εαυτό συνεπάγεται και μια επικοινωνία με το θείο, εάν φυσικά δεχθούμε την εκδοχή ότι το θείο ενυπάρχει στο κάθετί, έμβιο κι άβιο.
In anticipation of my resurrection...
καιρό να τα "πούμε"....Και φυσικά έχεις απόλυτο δίκιο και
αυτοδικαιώνεται,αυτο που λές, ότι ο άνθρωπος, διαλέγει που
προσεύχεται, ανάλογα με την καθαρότητα της προσευχής κι απευθύνεται
ανάλογα, παίρνει δε και την ανάλογη ικανοποίηση της δέησης, ή
αιτήσεως, ή ευχής...
Και ότι η επικοινωνία με τον Θεό και τον εαυτό του είναι παράλληλη,
γιατί, είναι πνευματικές οντότητες κι οι δυο,ώστε να είναι αδιανόητη
η επαφήμε το ένα κι όχι με το άλλο...Βέβαια, το θεμα είναι και
τι αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος...
Θυμίζω,εντελώς ως νόημα, τη ρήση του Χριστού, όταν ο Φίλλιπος του
λέει "δείξε μας τον Πατέρα.." κι ο Χριστός του απάντησε: "Τοσο καιρό
είμαι μαζί σας Φίλλιπε και δεν με είδες;"
Πραγματικά πιστεύω ότι είμαστε ο Θεός σε κομμάτια και με την
προσευχή, σίγουρα βγαίνει κερδισμένος ο άνθρωπος, αφού, μέσω του
πνεύματος, επικοινωνούμε με την ολότητα του πνεύματος, που
κατοικεί σε όλους...
Η προσευχή, θα μπορούσε να πει κανείς, ότι στην τελική, είναι μια
αυτοσυγκέντρωση του αιώνιου πνεύματος, μέσα απο τα πνεύματα των
ανθρώπων,οπου ενυπάρχει και κοιμάτια, έως ότου αφυπνισθούμε
εντελώς...Γιατί κι αυτο θα γίνει...
quote:
Απλά μου κίνησε την περιέργεια το μήνυμα (09/03/2009, 13:19:56) που έγραψες στον Γιαπετ
Δεν ξέρω τι ακριβώς σκέφτεσαι οπότε δεν έχω κάτι να πω.