- Παράξενες Ιστορίες No1... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

_____________________________________
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
ΛΟΓΩ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ
ΣΕ ΜΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

quote:

---

μαιμουδιτσα
Ποιος ξερει τι θα εφαγες κι εσυ darkseer,τουλαχιστον εκανες οικονομια στο καζανακι

---

Μη βιάζεσαι, δεν ξέρουμε πώς τα πήγε στη συνέχεια.

Πάντως για πρώτο μήνυμα καινούργιου μέλους δεν ήταν και ό,τι καλύτερο...

Όσο για την απορία σου DarkSeer...
Μην ανησυχείς γι' αυτό που έχασες και νόμιζες ότι εξαϋλώθηκε.
Βρέθηκε!(λίγα μηνύματα πιο πάνω, αυτό με την κόκκινη διαγράμμιση).

Θα σε παρακαλέσουμε όμως, να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες και όχι με greeklish για να είναι τα μηνύματά σου πιο ευανάγνωστα.

Πριν περίπου 2 χρόνια μια γειτόνισσα μου έπασχε απο Καρκίνο και σύντομα θα πέθαινε. Τις επιπτώσεις που έχει αυτή η αρρώστια πιστέυω πως τις γνωρίζουμε όλοι μας γιατί τουλάχιστον οι μισοί απο εμάς είχανε ενα τέτοιο δυσάρεστο συμβάν στην οικογένεια τους ή στο φιλικό περιβάλλον.
Είχε πολλούς πόνους, και έλεγε συχνά πως δεν τους άντεχε και παρακαλούσε την κοπέλλα που την πρόσεχε (η καταγωγή της απο τις Φιλιππίνες) να τις δώσει χάπια για να αυτοκτονίσει. Συχνά επίσης έλεγε πως ήθελε να μιλήσει με τον πνευματικό της γιατί ένιωθε μέσα της κάτι δαιμονικό.
Λίγες μέρες αργότερα καθώς ήμουν στο σχολείο παίρνω ένα μήνυμα απο τη μητέρα μου ότι η γυναίκα αυτή αυτοκτόνησε, πέφτωντας κάτω απ'την πολυκατοικία.

Μας ήρθε σαν φλας στα μάτια και μας σόκκαρε με όλη τη σημασία της λέξης.
Στο σπίτι και γενικότερα σε όλη την πολυκατοικία υπήρχε τρόμος και φόβος. Στο μπάνιο δεν μπέναμε μόνοι, ούτε και στο σπίτι μέναμε μόνοι. Όπως και οι αδερλφές μου δεν κοιμόντουσαν στο δωμάτιο τους που είναι απ'την πλευρά της πτώσης. Τέλοσπαντων, για να μην πολυλογώ, υπήρχε και ακόμα υπάρχει σε μικρότερο βαθμό όμως αυτός ο φόβος στις καρδίες όλων μας.

1ο Περιστατικό:
Μια μέρα η θεία μου, η οποία και αυτή είναι ένοικος της πολυκατοικίας και καθαρίστρια αυτής, κάλεσε τη μητέρα μου για να της κάνει παρέα να καθαρίσει την πολυκατοικία γιατί φοβότανε μόνη. Δεν είχαν περάσει ούτε 40 μέρες απο το θάνατο της γυναίκας εκείνης.
Καθώς καθαρίζανε μαζί τη σκάλα, ακούσανε ξαφνηκά μια φωνή αλλοιωμένη και πολύ παράξενη σαν να ακουγότανε απο χαλασμένο ραδιόφωνο. Αμέσως στάθηκαν και οι δύο προσοχή και κοίταξαν τρομαγμένες η μια την άλλη στα μάτια και είπαν "άκουσες αυτό που άκουσα? Με το 3 να πούμε και οι 2 αυτό που ακούσαμε" και είπανε και οι 2 μαζί "Λένιααα...". Έτσι λένε τη μητέρα μου.

2ο Περιστατικό:
Καθόμασταν στην κουζίνα εγώ και η μικρότερη μου αδερφή και βλέπαμε τηλεόραση, στο διπλανό δωμάτιο η μητέρα μου με την επίσης μικρότερη μου αδελφή και φτιάχνανε τα μαλλιά τους.
Η εξωτερική πόρτα τοπυ σπιτιού ήταν ανοικτή το ίδιο και της παραπάνο θείας μου, η οποία μένει στο απέναντι διαμέρισμα. Ξαφνηκά ακούμε τη φωνή της θείας μου να φωνάζει τη μητέρα μου με τ'όνομα της. Ακούσαμε και γώ και η αδερφή μου την φωνή της θείας μου. Στο διπλανό δωμάτιο η αδελφή μου λέει στη μαμά μου, "Μαμά σου φωνάζει η νονά μου", φώναξα και γώ "Θεία έλα μέσα".. Η θεία μου πουθένα και έτσι νομίζαμε πως έφυγε. Πήγαμε δίπλα στο σπίτι της και τη ρωτήσαμε αν φώναξε και η απάντηση ήταν "όχι, δεν σε φώναξα".. Τρομάξαμε τόσο πολύ.. Είχαμε ακούσει και οι 3 μας να την φωνάζει, ωστόσο ποτέ δεν καταλάβαμε τι είχε γίνει εκείνη τη μέρα.Η θεία μου σε καμοία περίπτωση δεν θα μας έλεγε ψέματα γιατί είναι άτομο εμπιστοσύνης.

3ο Περιστατικό:
Πριν από λίγους μήνες η μεγαλύτερη μου αδελφή βγήκε έξω με κάτι φίλους. Στην επιστροφή την κατέβασαν και έφυγαν. Εγώ είμουν σπίτι και κοιμόμουν. Ξαφνηκά εκείνη τη στιγμή άνοιξα τα μάτια σαν κάτι να ένιωσα. Μετά από λίγο μπαίνει λαχανιασμένη η αδελφή μου σπίτι και άρχισε να φωνάζει "Μαμά...." ήρθε στο δωμάτιο και η φωνή της έτρεμε και πολύ τρομαγμένα μου είπε "Καθώς ανέβαινα για το ανσανσέρ άκουσα μια φωνή να μου φωνάζει περίεργα απο το σημείο που έπεσε η γυναία εκείνη "Τζούλια.....".
Κατατρομαγμένη δεν μπόρεσε να κοιμηθεί μόνη και ξαπλώσαμε στο ίδιο κρεβάτι.

Είχανε συμβεί τόσα πολλά ακόμη, σε διάφορους ενοίκους της πολυκατοικίας. Τόσα παράξενα και ανεξήγητα φαινόμενα. Σαν κάτι να στοίχιωσε με τον θάνατο της, σαν να γεννήθηκε μια κατάρα. Να αναφέρω ακόμη μια περίπτωση, λίγες μέρες μετά το θάνατο της το ανσανσερ σταματούσε στον όροφο όπου έμενε εκείνη η γυναίκα χωρίς κάποιος να το καλέσει. και ήταν όλα σκοτεινά και τόσο τρομακτικά. Ακουγόντουσαν βήματα στις σκάλες χωρίς κανείς να ήταν εκεί. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με το θάνατο της σκόρπισε τον πανικό και όλα αυτά ποτέ δεν είχαν ξαναγίνει πρίν απ' το θάνατο της.

Δηλαδη για ποιο λογο αρχισατε και φοβοσασταν?Δεν νομιζεται οτι εσεις δημιουργησατε αυτες τις φωνες που ακουγατε?Οταν φοβομαστε πολυ ακουμε κ βλεπουμε πραματα που δεν υπαρχουν...

Υπαρχουν 2 περιπτωσεις.

Η πρωτη ειναι να εχετε εσεις οι ιδιοι δημιουργησει ολα αυτα τα τρομακτικα περιστατικα που ζητε. Γιατι μην ξεχναμε οτι ειμαστε δημιουργοι της πραγματικοτητας μας και οτι με τις σκεψεις μας μπορουμε να καταφερουμε τα παντα...ακομα και να ακουμε οντως φωνες και διαφορα αλλα.

Η αλλη περιπτωσει ειναι να προκειτε οντως για το πνευμα της κυριας που αυτοκτονησε.

Οταν πεθαινει καποιος και ιδικα οταν προκειτε για αυτοκτονια η ψυχη κυριολεκτικα εκτοξευετε απο το σωμα. Λενε οτι μετα περιμενει καποιος αγγελος η καποιο αλλο πνευματικο ον και οδηγει αυτη την ψυχη στον Θεο. Πολλες φορες ομως η ψυχη δεν μπορει να πιστεψει οτι εχει πεθανει και ετσι περιπλανιεται στον κοσμο μας ψαχνοντας...
Εκτος αυτου η αυτοκτονια ειναι ενα αλλο μεγαλο κεφαλαιο που πρεπει να ενημερωθω καλυτερα για να μπορω να σου το εξηγησω. Οποιος ξερει κατι παραπανω ας βοηθησει.

Τωρα αυτο που μπορεις εσυ να κανεις ειναι πρωτα απο ολα να μην φοβασε.
Δεν προκειτε να παθεις τιποτα.
Πρεπει να καταλαβεις οτι ολα ειναι θεμα ενεργειας. Γιαυτο μην ξοδευεις ενεργεια στον φοβο σου γιατι σου κανει και εσενα κακο αλλα και στην ψυχη αυτη που για καποιον λογο ακομα κατι την κραταει στην γη μας.

Αν θελεις να βοηθησεις ενεργα εσενα και την ψυχη αυτη μπορεις να αναψεις ενα κερακι και να προσευχιθεις στους αγγελους για αυτη την ψυχη. Αν νιωθεις οτι καποιο σημειο του σπιτιου σου η της πολυκατοικιας ειναι αυτο που λεμε στιχιομενο παρε λιγο αγιασμο η καψε λιγο θιμιαμα σε αυτα τα μερη λεγοντας μια ευχη η απλα λεγοντας σου στελνω ολη μου την αγαπη για να βρεις το φως.

Ναι ισως όπως λές και ο/η Nightmare17 το ιδιο, να είναι του μυαλού μας ολ'αυτα. Με το θάνατο της ναι, αρχίσαμε να φοβόμαστε όχι όμως αδικαιολόγητα πρώτον γιατί δεν ήταν ενας συνηθισμένος θάνατος και δευτερον γιατί πολλά ερωτήματα γύρω απ'αυτό μας περιπλανούσαν.
Γιατί αυτή η κυρια έκανε μισή ώρα χωρίς υπερβολή να περπατήσει 2 μέτρα απόσταση και καταφερε σε χρόνο ρεκόρ χωρίς να τη δει κάνεις (ώρα που όλοι κινούντε στην πολυκατοικία) να φτάσει μέχρι τον τελευταίο όροφο με ανσανσερ και μαλιστα να περπατήσει και καμοία τριανταρια σκαλιά μέχρι την ταράτσα (και η ιδια υποστήριζε πως ενιωθε κάτι δαιμονικό μέσα της).

Αυτά όλα μας σόκκαραν και να σημειώσω ακομη κάτι. Απο την πλευρά της πτώσης είναι το δωμάτιο των δύο μικρότερων αδελφών μου και κάτω ακριβώς από το παράθυρο του δωματίου - στην εξωτερική πλευρά- ο κομπρεσόρος του aircondition και αυτή η κύρια πριν την πτώση κτύπησε επάνω του με αποτέλεσμα να τον γκρεμίσει. Μέχρι ν μας το φτιάξουν, το βλέπαμε και τρέμαμε και με αυτό νομίζαμε πως την βλέπαμε μπροστά μας.

Είναι ένα πολύ δύσκολο (ψυχολογικά) περιστατικό και μπορούσε να προκαλέσει και σοβαρό προβλημα στα μικρά παιδια της πολυκατοικιας.

Με το θέμα των φωνών, σίγουρα δεν ήταν μια παραισθηση (αν και είναι πολύ φυσικό να προκαλούμε μόνοι μας διάφορα εν ώρα φόβου). Όμως δεν γίνεται να συμβαίνει και να το ακούμε όλοι η να γίνεται κατι μπροστα στα μάτια τουλάχιστον δύο ατόμων.

Λένε πως εκεί που γίνεται ένας τέτοιος θάνατος γεννιέται μια κατάρα.. Ισως η κατάρα αυτη να ναι αυτό που λες αγαπητή φίλη, η ψυχή αυτή να γυρνάει ακόμη εδώ ψάχνοντας να εκληρώσει μια επυθυμία ή κατι που άφησε ανεκπλήρωτο ή ακόμη γιατι δεν έχει συνειδητοποιήσει το θάνατο της. Και σύμφωνα πάντα με την Διαθήκη η ψυχή δεν ανοίκη στο Θεό και αυτό είναι που κάνει χειρότερα τα πράγματα. Ενώ, εχουμε ζήσει ενα φυσιολογικό θάνατο μιας παράλητης γυναίκας ποτέ δεν είχαμε τρομάξει (βέβαια λίγο στις αρχες αλλα μετά γίνεται συνήθεια) αλλα αυτόν τον θάνατο δεν μπορούμε να τον ξεχασουμε γιατί έγινε μεναν μη φυσιολογικό τρόπο.

Θα κάνω όσα μου είπες αν και μια φορά είχα δώσει σε κάποιον χρήμαρα για να την μακαρίσει (γιατί είχα δει ότι ανταλλαζαμε χρήματα-κάτι τέτοιο). Αλλά πιστευω ενας συχνος αγιασμός θα επιφέρει ηρεμία και γαλήνη στις ψυχές μας..

Πρέπει όμως να ξανακάνουμε ενα αγιασμό..

Βέβαια ήταν ενασ πολυ καλος ανθρωπος, και εμενα και τις αλλες μου αδελφές μασ λάτρευε. Παντοτε χάριζε σε όλα τα παιδιά καραμελιτσες, σοκολάτες, δώρα.. Ενας άγιος που δεν του αξιζε ενα τέτοιο τέλος.

Αλλά δυστυχώς έχει φέρει μεγαλο τρόμο με τοπ θανατο της.

Παιδια σας ευχαριστώ παρα πολύ για το ενδιαφερον,
Νασται καλα!!

ή ειναι εντελως κλειστο και δεν μπορεις να μπεις μεσα?

εστω, να περιμενες λιγο παραπανω απο 5 λεπτο, μεχρι να "σταματησει" ο ηχος?