- Ξαφνική Ανατροπή Σχεδίων - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Τέλος πάντων... Καλώς σάς βρήκα όλους! Παρά το ψάρωμά μου, αποτολμώ να ανοίξω ένα θέμα, το οποίο ενδέχεται, φυσικά, να έχετε θίξει πολλάκις μέχρι στιγμής, αλλά τυγχάνει να με απασχολεί πολύ έντονα τον τελευταίο καιρό.

Πρόσφατα, λοιπόν, "έφυγε" ένας πολύ αγαπημένος μου άνθρωπος, εντελώς ξαφνικά, σε ηλικία μόλις 35 ετών. Επρόκειτο για ένα εξαιρετικά δημιουργικό, ταλαντούχο, ανήσυχο και δραστήριο άνθρωπο, έναν άνθρωπο που αγαπούσε με πάθος τη ζωή, έναν άνθρωπο που είχε ακόμα πολλά να δώσει, αλλά και πολλά να μάθει. Από τη μέρα που έφυγε, αναρωτιέμαι διαρκώς τι μπορεί να πήγε στραβά στο Σχέδιο αυτού του ανθρώπου, αφού ήταν ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι είχε ακόμα τόσα να δώσει και να μάθει! Όσες φορές κι αν επαναλαμβάνω μεγαλόφωνα τη φράση "Άγνωσται αι βουλαί", δεν έχω καταφέρει να πείσω τον εαυτό μου! Στην ουσία, λοιπόν, το ερώτημα που θέτω είναι το εξής: "Τι πηγαίνει στραβά στην περίπτωση ανθρώπων, τα Σχέδια των οποίων φαίνονται -αν όχι σαφώς- τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό προδιαγεγραμμένα;"

Πάντα η απώλεια μας διαλύει, χανόμαστε, δεν υπάρχει κάτι που μπορώ να σου πω για να σου μειώσω έστω και ελάχιστα τον πόνο.
Ακόμα και να ήξερες ακριβώς τον σκοπό που εξυπηρέτησε η απώλειά σου πάλι θα πόναγες όσο πονάς. Δεν είμαστε φτιαγμένοι να το αντέχουμε τουλάχιστον στην αρχή.

Το προφανές που γράφεις είναι αυτό που θέλεις να πιστεύεις.
Ίσως εάν σκεφτείς ότι αυτή η ψυχή έδωσε το μεγαλύτερο που μπορούσε να δώσει, που αποφάσισε να δώσει, με το να φύγει από το υλικό της σώμα, να σε οδηγήσει σε έναν καινούργιο δρόμο.
Δεν είναι απαραίτητο να πήγε κάτι στραβά, όλοι μαθαίνουμε κάποια πράγματα στην πορεία μας, με έναν τρόπο που μας φαίνεται άδικος αλλά ίσως να είναι ο μοναδικός.

Μπορούμε να σκεφτούμε ότι η συγκεκριμένη ψυχή είχε μάθει όλα όσα χρειαζόταν οπότε δεν είχε άλλο λόγο να μείνει εδώ και ίσως συγχρόνως βοηθούσε με την απώλεια και τους ανθρώπους που ήταν γύρω της να εξελιχθούν.

quote:

---

Χμ... Πειράζει που δεν πιστεύω στον Χριστό;

---

Σε ό,τι αφορά τα σημαντικά τώρα... Ειλικρινά δεν προσπάθησα ποτέ να πείσω τον εαυτό μου πως ήταν προφανές ότι ο άνθρωπος αυτός είχε ακόμα πολλά να κάνει. Είχε ΟΝΤΩΣ πολλά να κάνει, και σε αυτό συμφωνούμε όλοι όσοι τον ξέρουμε. Και όσο κι αν τον αγαπώ, μπορώ να παραδεχτώ τα δεκάδες "λάθη" του, τα οποία θα μπορούσε να είχε τουλάχιστον κάποια ευκαιρία για να διορθώσει όσο ήταν ακόμα εδώ. Πολύ σωστό αυτό που είπες σχετικά με το ρόλο του στην εξέλιξη και στη διαμόρφωση του Σχεδίου άλλων ανθρώπων. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά εμένα, αυτός ο άνθρωπος πραγματικά άλλαξε τη ζωή μου και το χαρακτήρα μου, τόσο με την εδώ παρουσία του όσο και με την αναχώρησή του. Συχνά τον νιώθω πολύ έντονα κοντά μου και του "μιλάω", άλλες φορές ξυπνάει ο σκεπτικιστής μέσα μου και νομίζω ότι το 'χω χάσει λίγο... [:-)] Πάντως νιώθω ότι είναι καλά εκεί όπου βρίσκεται, ελπίζω να μην πρόκειται απλώς για ευσεβείς πόθους...

Σε ό,τι αφορά τη δήλωση "Ο Ιησούς θα ήταν μια λύση για εσένα"... Γιατί, φίλε ή φίλη μου, να περιορίζω την πίστη μου σε ένα μόνο πρόσωπο όταν τα πάντα γύρω μου, από το έντομο και το σκύλο μου μέχρι τον ουρανό και το νεογέννητο παιδάκι του γείτονά μου, μαρτυρούν την ύπαρξη του Θεού; Ο Θεός είναι παντού, γύρω μου και μέσα μου, δεν χρειάζεται να του δώσω όνομα και πρόσωπο για να τον ανακαλύψω ή για να τον "σβερκώσω" και να πιαστώ από πάνω του σαν να ήταν σανίδα σωτηρίας!

καλημέρα σε όλους! [:-)]

quote:

---

Γιατί, φίλε ή φίλη μου, να περιορίζω την πίστη μου σε ένα μόνο πρόσωπο όταν τα πάντα γύρω μου, από το έντομο και το σκύλο μου μέχρι τον ουρανό και το νεογέννητο παιδάκι του γείτονά μου, μαρτυρούν την ύπαρξη του Θεού;

---

quote:

---

Δεν μίλησα για περιορισμό της πίστης σε ένα πρόσωπο. Δεν θες τον Ιησού ? Βρες κάποιον άλλον. Υπάρχουν αρκετοί που έχουν πει ακριβώς τα ίδια με τον Ιησού, αλλά με διαφορετικές λέξεις, ίσως πιο προσιτές στον σημερινό νου. Αυτοί - με ή χωρίς τον Ιησού - μπορούν να δώσουν, όπως είπα, μια κάποια λύση, αρκεί να πιστέψεις. Το πως πιστεύεις βέβαια, είναι αμιγώς προσωπικό, πεντακάθαρα δικό σου δηλ. και πρέπει να ανακαλυφθεί από σένα. Κάποιος όμως, μπορεί να μην πιστεύει, αλλά ακόμη και αυτή η ανυπαρξία της πίστης του, φανερώνει μια βαθύτερη πίστη.

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

Εννοείται ότι δεν έχω κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα με τον Χριστό προσωπικά, έτσι; [:-)] Ίσως εξέλαβα με λάθος τρόπο τα γραφόμενά σου, πιστεύοντας ότι με παραπέμπεις στην υιοθέτηση των θέσεων του δογματκού χριστιανισμού. Εννοείται, επίσης, ότι μελετώ με πάθος την Καινή Διαθήκη, όπως και οποιοδήποτε ιερό, θρησκευτικό ή φιλοσοφικό κείμενο πέσει στην αντίληψή μου. Και, φυσικά, έχω συνειδητοποιήσει πως τα περισσότερα ταυτίζονται. Αλλά αν "δεν ήθελα τον Ιησού και έβρισκα κάποιον άλλον", όπως το θέτεις, πάλι δεν θα περιοριζόταν η πίστη μου σε ένα πρόσωπο; Αυτό προσπαθούσα να πω εγώ από τη μεριά μου. Και αυτό που αγωνίζομαι να καταφέρω είναι να ανακαλύψω την Αλήθεια από το πιο μικρό (εκεί κολλάει "το έντομο ή ο σκύλος μου") ως το πιο μεγάλο, το Αόρατο ακόμα (δυστυχώς) στις μικρές, θνητές μου αισθήσεις. Θα συμφωνήσω, επίσης, με τη θέση του φίλου Py8agora! [:-)]

Επίσης, νομίζω ότι δεν τρομάζω πλέον ιδιαίτερα με την ιδέα του θανάτου. Αυτό που μου έχει μείνει από την πρόσφατη απώλειά μου δεν είναι φόβος, αλλά μια μεγάλη απορία. Και εννοείται ότι θυμάμαι τον αγαπημένο μου άνθρωπο που έφυγε, τον θυμάμαι με απέραντη, πραγματική αγάπη. Αυτό που προσπαθώ να ξεπεράσω εντελώς είναι ο θυμός που νιώθω ακόμα καμιά φορά, ξέρεις, "γιατί με άφησες μόνη;". Τι μικρό, ποταπό ανθρωπάκι, βυθισμένο στον εγωκεντρισμό μου, ε;;;!!!

Και κάτι άσχετο, ρε παιδιά: πώς μπορώ να βάλω εικόνα στο προφίλ μου; Το πάλευα κάνα μισάωρο χτες, αλλά είμαι λίγο κουλή με αυτά τα θέματα!

quote:

---

Αλλά αν "δεν ήθελα τον Ιησού και έβρισκα κάποιον άλλον", όπως το θέτεις, πάλι δεν θα περιοριζόταν η πίστη μου σε ένα πρόσωπο;

---

Αλλα πάντα ίσως ποτε δεν ξέρεις

quote:

---

γιατί με άφησες μόνη;

---

Edited by - Deva_Parinito on 22/08/2005 16:39:32

quote:

---

Και αν όντως είναι ετσι όπως το λες και είχε πολλά ακόμα να δώσει τοτε αυτο σημαίνει πως έφτασε σε ένα σημείο οπου είχε δώσει αρκετα και αν έδινε και οτι ίσως εσείς οι οποιοιδήποτε άλλοι δεχόσασταν αυτά που είχε να δωσει ίσως για κάποιο λόγο να μην είσασταν έτοιμη να δεχτήτε αυτα που είχε να σας δώσει ή ίσως να μην έπρεπε να τα μάθεται αυτά που είχε να δώσει...

---

Ναι, Deva, τελικά όλοι το ίδιο λέμε, για τον Αληθινό Λόγο μιλάω κι εγώ και για την προσπάθειά μου να τον ανακαλύψω, οπότε αυτό το θέμα λύθηκε!

Τώρα, σε ό,τι αφορά το άλλο θέμα που θίγεις πολύ εύστοχα, ξέρεις, το θέμα σχετικά με την "κατοχή" και τα ερωτηματικά που προκύπτουν εξαιτίας της όταν χάνουμε κάποιον... Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν ανήκε ποτέ σε κανέναν, δεν ξέρω πώς να το διατυπώσω για να γίνω κατανοητή και να αποδώσω τις διαστάσεις της απόλυτης ελευθερίας του. Πάντως, όσοι τον γνωρίζουν (και ξέρω ότι αρκετοί γνωστοί και φίλοι του είναι επισκέπτες αυτού του φόρουμ), καταλαβαίνουν σίγουρα τι εννοώ. Δεν υπήρξε ποτέ "δικός μου", παρά μόνο με μια τυπική, κοινωνική έννοια και για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Και αγαπηθήκαμε πραγματικά (εννοώ για την απόλυτη, ανιδιοτελή Αγάπη, την Αγάπη χωρίς όρους, όρια και ανταγωνισμούς) μόνο όταν ξαναβρεθήκαμε ελεύθεροι και οι δύο. Αυτό στο οποίο αναφέρομαι όταν εκφράζω (στον εαυτό μου και στους άλλους) την απορία "Γιατί με άφησες μόνη;", είναι ένα βαθύτερο, μεταφυσικό δέσιμο που είχα με αυτό τον άνθρωπο από τη στιγμή που γνωριστήκαμε μέχρι τη στιγμή που έφυγε. Και ξέρεις κάτι; Αυτό το δέσιμο εξακολουθώ να το νιώθω, είμαι σίγουρη ότι εξακολουθεί να υπάρχει, απλώς καμιά φορά θα ήθελα να ξαναδώ τα μάτια του ή το χαμόγελό του... Είμαι άνθρωπος με σάρκα και οστά (όχι μόνο με ψυχή και πνεύμα) και, επομένως, μου λείπει και η φυσική του παρουσία.

Επί τη ευκαιρία, κάνεις λάθος αν νομίζεις ότι όσα συζητάμε δεν με βοηθούν να νιώσω καλύτερα. Με βοηθούν εξαιρετικά! Και μόνο το ότι μου δίνεται η ευκαιρία να συζητήσω όλα αυτά που με απασχολούν και με πονούν, είναι εξαιρετικά σημαντικό για εμένα! Thanx! Α, και μου αρέσουν πολύ αυτά τα στιχάκια που αναφέρεις! Με συγκινούν!!!

Σε ό,τι αφορά την ερώτησή σου, Morpheaus, να, μπορώ να σου πω μερικά πράγματα για να καταλάβεις τι εννοώ όταν λέω ότι είχε πολλά ακόμα να δώσει. Καταρχάς, ήταν ένας ίδιαίτερα ταλαντούχος καλλιτέχνης, πρωτοποριακός στο χώρο του, ο οποίος δεν είχε βρει ακόμα απήχηση στο ελληνικό κοινό εξαιτίας των κολλημάτων που το διακρίνει. Κατά δεύτερον, είχε πρόσφατα αποκτήσει ένα παιδάκι που δεν ήταν καν ενός έτους όταν έφυγε ο πατέρας του. Κατά τρίτον, ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε πάρα πολύ τη ζωή, τις νέες εμπειρίες, τους ανθρώπους, την καλή παρέα και ένα σωρό άλλα πράγματα. Θα χρειαζόμουν σελίδες ολόκληρες για να τον περιγράψω, αλλά αρκεί να σου χαμογελούσε και θα το καταλάβαινες! Επίσης, όπως ανέφερα και παραπάνω, εμένα προσωπικά αυτός ο άνθρωπος μου έδωσε πάρα πολλά, πραγματικά άλλαξε την πορεία της ζωής μου, η δική του ελευθερία απελευθέρωσε κι εμένα από πολλές αλυσίδες, με τις οποίες έδενα συχνά εγώ η ίδια τον εαυτό μου.

pethanan ti na kano??????????ti na kaneis ??????????

mporei na ginontousan k oi sotires tis gis.kaneis de kserei.

to oti skotothike i pethane kapoios pou goustare na zei einai kathara thema epilogon k pithanotiton. de prepei na prodikazoume omos oti pige kapoios prin tin ora tou!!!!!!!

eksalou to simpan mas einai polon ekatomirion xronon.emeis aplos zoume kapoies ipervolika mikres stigmes mesa se auto. to sigouro einai oti oloi tha pethanoume!!!!!!

think positive!!!!
filakia