- Ποιο είναι το νόημα της ζωής; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Ο Μάριος, πίστεψέ με, δεν παρακολουθεί καρτούν αυτή τη στιγμή...ακριβώς επειδή δεν θέλει να απενεργοποιηθεί, δίνει μεγάλη βαρύτητα σε αυτά που του είπα μόλις τώρα...αφού δεν τον ενδιαφέρει η ομαδική υγεία του φόρουμ τουλάχιστον ας τον νοιάξει η προσωπική του επιθυμία να συνεχίσει να γράφει εδώ μέσα.
Ναι,ναι.
Ακόμη και ο Γιόντα φοβήθηκε.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Αναγκαστικά πήγε στην προειδοποίηση το πράγμα Μάριέ μου...απέτυχαν οι ζάχαρες και οι ευγένειες, απέτυχαν οι εκκλήσεις των συντονιστών, οπότε τι μάς έμεινε? μία γραφική -πλην ξεκάθαρη- προειδοποίηση...σαν τα παιδάκια...
Επί ένα μήνα ο Μάνος και ο Μπερνάρ δεν έγραψαν τίποτα άσχημο για μένα...σεβάστηκαν το γεγονός της αποχώρησής μου...παρότι με αυτούς βρίστηκα πιο άσχημα...μόνο εσύ συνέχιζες διαρκώς να πετάς ηλιθιότητες σαν το παιδάκι που παίζει χωρίς την παραμικρή συναίσθηση του γύρω του...ε λοιπόν κομμένο ρε παιδί μου αυτό, πώς αλλιώς να στο δώσω να το καταλάβεις...με πέντε διαφορετικούς τρόπους στο λέω ώστε να βεβαιωθώ ότι το κατάλαβες.
quote:Αναγκαστικά πήγε στην προειδοποίηση το πράγμα Μάριέ μου...απέτυχαν οι ζάχαρες και οι ευγένειες, απέτυχαν οι εκκλήσεις των συντονιστών, οπότε τι μάς έμεινε? μία γραφική -πλην ξεκάθαρη- προειδοποίηση...σαν τα παιδάκια...
ναι μωρό μου, ναι.
Κατουρήθηκα από τον φόβο μου.
Μισό να αλλάξω πάνες κι επανέρχομαι.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες
να περιοριστούν αυστηρά στη θεματολογία του.
Οι προσωπικές σας διενέξεις μόνο μέσω pm.
Στα επιστημονικά θέματα επιστημονικός(ώς), στα μεταφυσικά μεταφυσικός(ώς), στα αποκρυφιστικά-θρησκευτικά απών. Σαν τοποθέτηση.
Απ'εκεί και μετά υπάρχουν χίλιοι τρόποι να σκοτωθούμε, κι άλλοι τόσοι να μονιάσουμε. Κι ό,τι είναι ο καθένας μας, είναι ολόκληρος. Από την αρχή μέχρι το πέρας. Του καθεμιανού.
Τόσα γραμμάρια ο Σείριος, τόσα τα διαφεύγοντα αέρια, ζυγίσαμε τις γνώσεις και τα πτυχία, την ικανότητα και την κρίση, την αντίληψη και την ευστροφία, την ευφυία και την φαρμακοκαταστολή.
Στην ουσία υπάρχει μόνο άγχος. Για το οποίο υπάρχουν πολλές μέθοδες(sic) αντιμετώπισης, μερικές από τις οποίες εξασκήσαμε(ανεπιτυχώς), κι άλλες μας προτείνονται από new age γελοιόφρονες κι αυτοβούλως θυματοποιηθέντες, όνομα και μη χωριό.
Κοντολογίς, επιτύχαμε την μετατροπή του άγχους σε άχτι. Κι αντί να μιλήσουμε για άχθος προσωπικό, μοιράσαμε προθέσεις και αναπηρίες εκατέρωθεν. Δεν λέω, γαμώ τις φάσεις είναι κι αυτή, εξιλεωτική και ανθρώπινη. Αλλά χρήζει μιας περαιτέρω επεξεργασίας. Σε ατομικό επίπεδο καταρχήν, σε μια κοινή διαδικασία ευκταίως.
Ψάχνουμε τους κβαντικούς εναγκαλισμούς, και καλώς κάνουμε. Όσο όμως δεν αναγνωρίζουμε την κβάντωση των προσωπικοτήτων, μονίμως θα χάνουμε επεισόδια. Και την προφανή ενοποίηση του απειροστού με το άπειρο.
Ο καραγκιόζης αποτελεί μέρος του δρώμενου, ακριβώς όσο και ο καραγκιοζοπαίχτης με τον θεατή, ή ακόμα και ο έφορος που ελέγχει την οικονομία του πράγματος.
Ο μαλάκας είναι μαλάκας, κι ο πίθηκος, πίθηκος. Αυτά δεν αλλάζουν. Αν όμως αυτή η απλοποίηση δεν επαρκεί, θα πρέπει να βρούμε ακριβέστερες εκφράσεις. Όχι απλώς στον τρόπο που περιγράφουμε, αλλά κυρίως στον τρόπο που σκεφτόμαστε.
Όλα τα παραπάνω είναι πολύ πικρά. Σκέφτομαι, λόγου χάριν, ότι τίποτα δεν μπορεί να είναι χαριστικό σε ένα τέτοιο πλαίσιο σκέψης. Όλα έχουν τον καταλογισμό και το βάρος τους. Πολύ πριν εκφραστούν δημοσία.
Κι αυτή είναι η μεγάλη αντίφαση. Στον δημόσιο λόγο δεν πρέπει να είμαστε αυθεντικοί. Πρέπει να είμαστε οι καλλίτεροι τω δυνατώ. Το πραγματικό μας άχθος πρέπει να περιλαμβάνει κυρίως την αδυναμία μας να εκφραζόμαστε αυθεντικά, προς χάριν του συνόλου, και τις συνέπειες αυτής της αυτοχειριακής αντίφασης.
Δεν αρκεί να γράφουμε από ψυχής. Πρέπει να μας στοιχίζει η διαφορά της εγκράτειας μεταξύ της προσωπικής αυθεντικότητας και της δημόσιας αξίας.
Μιας και μιλάω σε θέμα επιστημονικής υφής, ο δημόσιος λόγος πρέπει να ανθίσταται της εντροπίας των προσωπικών λόγων. Ειδάλλως απoλύεται.
Αυτά σκέφτομαι απόψε.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Σε πολλές περιπτώσεις είναι η ενδεδειγμένη λύση, ενίοτε δε και η πλέον αποκαλυπτική.
Ειδικά όταν στοχεύεις σε συγκεκριμένη επιστημονική θέση, αλλά θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεις και επί πλέον παραμέτρους σχετικές με το θέμα.
Η πολυπλοκότητα ενός θέματος, απαιτεί περιληπτική περιγραφή, με τρόπο ώστε να είναι πλήρως αντιληπτός, από τον ενδιαφερόμενο συνομιλητή.
Η όλη υπόθεση της περιληπτικής περιγραφής στηρίζεται, στην αντιληπτική ικανότητα του αναγνώστη, καθώς και την επαρκή κατάρτισή του, ως προς την αφομοίωση της περίληψης.
Τα υποδέλοιπα είναι κβαντικές...ανησυχίες!!
Συμβαίνουν σε πολλούς ανθρώπους.
Ανθρώπους καθ' όλα συμπαθητικούς και ευσπρόδεκτους, εκτός των περιπτώσεων όπου οι προσωπικές "κβαντώσεις", δημιουργούν καταστάσεις supernova.
Κατανοώ το "δίπολον" της σκέψης σου, όπως το άφησες να εκφραστεί πιο πάνω.
Ξέρω όμως με απόλυτη σιγουριά και πέραν πάσης αμφιβολίας, πως δεν είναι 'δίπολο".
Πρόκειται για "τετραπολικό" δεσμό, με κυριότερο πόλο, αυτόν της έλξης προς την τελειότητα.
και φυσικά σου το πιστώνω.
Αυτά.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Ωραίες οι κβαντώσεις και οι ευγενικοί πληθυντικοί, εγώ ωστόσο θα επιχειρήσω να πω δυο τελευταίες σοβαρές και ευθείες κουβέντες.
Και όποιος έχει αυτιά ακούει, και όποιος έχει νου κρίνει.
Αυτο-κριτική είναι η λέξη. Όλοι έχουμε γράψει καφρίλες σε αυτό το φόρουμ. Και δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Ζούμε σε έναν κόσμο δύσκολο, ειδικά σήμερα, αλλά δεν υπάρχουν άλλοθι. Ό,τι κι αν καλείται να αντιμετωπίσει ο καθένας. Ακόμα και η πιο καλοπροαίρετη χαριστική διάθεση έχει το όριό της. Και σ'αυτό έχω δει ότι και ο Ανδρέας και ο Γιώργος συμφωνούν (και το δείχνουν και στην πράξη).
Και γιατί το λέω αυτό. Έγραψε κάτι ο Νικόμαχος πριν δύο μέρες (στα πλαίσια μιας άλλης συζήτησης) για ένα πρόβλημα που αντιμετώπιζε και που τού εύχομαι να έχει ξεπεράσει. Επί της ουσίας όμως όσον αφορά τη δική μου οπτική δεν αλλάζει κάτι. Δεν μπορώ να αποδώσω 'δικαιολογία' σε μία νοοτροπία που βλέπω να επαναλαμβάνεται για χρόνια.
Οι καφρίλες λοιπόν πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουν. Και δεν έχει σημασία αν είναι από τον Dsm προς τον Πύρινο, ή από τον Αίολο στον Dsm, ή από τον Νικόμαχο στον kost. Απ'όπου κι αν προέρχονται.
Αυτό ισχύει για τους φεύγοντες, και ειδικά για τους μένοντες. Το φόρουμ έχει πέσει σε έναν φαύλο κύκλο αρνητικών αναδράσεων εδώ και μήνες. Και γιαυτό δεν φταίνε τα τρολ. Αυτά πάντα θα υπάρχουν. Αυτό έχει να κάνει κυρίως με το γεγονός ότι ένα πολύ 'σοβαρό' μέλος κατηγορήθηκε από άλλα μέλη εν χορώ και αντέδρασε (το σοβαρό μέλος είμαι εγώ, και όποιος δεν συμφωνεί ας κρατήσει τα εισαγωγικά).
Αποτέλεσμα αυτού του φαύλου κύκλου ήταν η απόφασή μου να αποχωρήσω από τις συζητήσεις. Τέτοιες αντιπαραθέσεις κοστίζουν σε χρόνο και ενέργεια...άλλος μπορεί να τρέφεται, εγώ όμως δεν έχω την πολυτέλεια.
Ωστόσο επειδή ο εγωισμός παραμένει η αποχώρησή μου συνοδεύεται από μία απλή και απολύτως δικαιολογημένη προύπόθεση. Και δεν υπάρχει δικαιολογία για αυτόν που δεν θα την σεβαστεί.
Υπάρχει πολύ αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμός μεταξύ εμού και της Αμαλίας, του Μιχάλη, του Γιώργου, του Ανδρέα, αλλά και όλων των υπολοίπων μελών. Ακόμα και με τον Αμεινία υπάρχει σεβασμός ανάμεσά μας κι ας πέσαμε χαμηλά. Γι'αυτό λοιπόν δεν θα αφήσω κανέναν να με προβοκάρει μόνο και μόνο επειδή βαριέται με τα φιλαράκια του ή επειδή τού έχει μείνει κάποια κακή γεύση από όλο αυτό. Αν τού έχει μείνει κακή γεύση τότε θα μού στείλει pm και θα το διευθετήσουμε το θέμα πολιτισμένα και κατ'ίδίαν. Το καταλαβαίνω ότι μπορώ να γίνω ερειστικός, και ο άλλος να θέλει ντε και καλά νέο γύρο, όμως αυτό το πράγμα τελειώνει εδώ. Χωρίς κανένα πλέον άλλοθι από καμία πλευρά.
Το ζητούμενο όμως θα ξαναπώ είναι ευρύτερο. Οι καφρίλες πρέπει να τελειώσουν. Ό,τι κι αν πιστεύουμε για τον άλλον ο λόγος οφείλει να είναι σχετικά εγκρατής και να μην ξεπερνάει κάποια όρια. Νιώθει φερ΄ειπείν κάποιος την εσωτερική ανάγκη ντε και καλά να λέει τον άλλον διαρκώς "πίθηκο" ή "να πάρει τα χάπια του"? Οκ ας το πει. Η δική του όμως ελευθερία (ασυδοσία) έκφρασης θα δημιουργήσει αρνητικά αποτελέσματα. Θα γυρίσει μπούμερανγκ. Και όσο δεν αλλάζουμε νοοτροπία τα αποτελέσματα θα είναι πάντα ίδια και χειρότερα.
Δεν πιστεύω στις 'μεταμέλειες' και στις 'συγγνώμες'. Πιστεύω όμως στην αξιοπρέπεια, την αυτο-κριτική και την προσπάθεια των ανθρώπων να εναρμονίζονται με το περιβάλλον που επέλεξαν να αλληλεπιδρούν. Χωρίς εσωτερικές πιέσεις αλλά και χωρίς παιδιάστικες αγκυλώσεις.
Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που να μην κουβαλάει συμπλέγματα. Το ζητούμενο είναι το πώς διαχειρίζεται τα συμπλέγματα αυτά. Με υπερ-τροφοδοσία του 'εγώ'? μεγάλο λάθος. Με αυτο-μαστιγώματα? Εξίσου λάθος. Με συνειδητή επεξεργασία και διαχείριση? Ναι.
Πώς το έλεγε ο Τζόρνταν? Δεν δέχομαι το να μην προσπαθείς. Δεν έχει σημασία το αν θα νικήσουμε ή όχι. Σημασία έχει η προσπάθεια. Εν προκειμένω η προσπάθεια για την δημιουργία ενός ωραίου κλίματος δημιουργικού αλλά και αποφορτιστικού διαλόγου. Το πρόβλημα σαφώς και είναι στο πώς ορίζει ο καθένας την "αποφόρτιση"...εδώ λοιπόν είναι θεμα παιδείας. Ωστόσο η τίμια προσπάθεια για το κάτι καλύτερο φαίνεται καθαρά στα λόγια και το ύφος του καθενός.
Αυτά.
Άντε χαιρετώ (για δεύτερη φορά, ελπίζω και τελευταία
)
Edited by - kost on 20/04/2016 17:34:11
quote:
Ωστόσο επειδή ο εγωισμός παραμένει η αποχώρησή μου συνοδεύεται από μία απλή και απολύτως δικαιολογημένη προύπόθεση. Και δεν υπάρχει δικαιολογία για αυτόν που δεν θα την σεβαστεί.
quote:
Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που να μην κουβαλάει συμπλέγματα. Το ζητούμενο είναι το πώς διαχειρίζεται τα συμπλέγματα αυτά. Με υπερ-τροφοδοσία του 'εγώ'? μεγάλο λάθος
Σαν να λέμε σύγκρουση ύλης-αντιύλης.
Καλύτερα τα έλεγε η γιαγιά μου:
<< Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράταγες >>.
Παρατηρώ μια νοητική καταθλιπτική αντλία του Κτησίβιου, η οποία αντί για νερό αντλεί άρες μάρες κουκουνάρες.Γενικώς ομιλώ και δεν στοχοποιώ κανέναν συγκεκριμένα.Βάζω και τον εαυτό μου μέσα σε αυτή την αντλία.
Δυστυχώς έτσι είμαστε δομημένοι όλοι.ΕΓΩ και πάνω τούρλα.
Μερικοί δικαίως, αλλά η πλειονότητα αδίκως.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Θα πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν και την περίληψη.
Σε πολλές περιπτώσεις είναι η ενδεδειγμένη λύση, ενίοτε δε και η πλέον αποκαλυπτική.
Ειδικά όταν στοχεύεις σε συγκεκριμένη επιστημονική θέση, αλλά θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεις και επί πλέον παραμέτρους σχετικές με το θέμα.Η πολυπλοκότητα ενός θέματος, απαιτεί περιληπτική περιγραφή, με τρόπο ώστε να είναι πλήρως αντιληπτός, από τον ενδιαφερόμενο συνομιλητή.
Η όλη υπόθεση της περιληπτικής περιγραφής στηρίζεται, στην αντιληπτική ικανότητα του αναγνώστη, καθώς και την επαρκή κατάρτισή του, ως προς την αφομοίωση της περίληψης.
quote:
....Μερικοί δικαίως, αλλά η πλειονότητα αδίκως.
Αυτό το "μερικοί δικαίως" -που το ενστερνίζομαι-
θα ήθελα να το κουβεντιάσουμε σε μια συνέχεια επί του θέματος στο "Τουπέ του Γνώστη και του Φιλοσόφου",
διότι είναι ένα από τα κομμάτια στα οποία αναφερόμουν τότε.
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Λοιπόν ... για πείτε τα νέα σας ...
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
ξέρεις εσύ...
quote:
AitheroVamonΑυτό που έκανες δεν ήταν καθόλου έντιμο... ετσι για την ιστορία
ξέρεις εσύ...
AitheroVamon, είσαι από τα άτομα που γουστάρω εδώ μέσα, παρ' ότι δεν σε έχω γνωρίσει προσωπικά. Και επειδή δίνω βάρος στον λόγο σου (δεν σε "γράφω" δηλ.), θα σου απαντήσω και θα "κάψω" ακόμη έναν λογαριασμό μου. Δεν τρέχει μία, θα φτιάξω κάποια στιγμή άλλον, ούτως ή άλλως αυτούς τους εφεδρικούς λογαριασμούς τους έχω για κάτι τέτοιες κουβέντες.
Το όλο ανέντιμο του πράγματος ξεκινάει από μια ανέντιμη και προσυμφωνημένη πολύ παλιά διαγραφή και συνεχίζεται με μια ανέντιμη και δόλια "επίθεση" προς το άτομό μου, επίθεση η οποία έγινε από έναν φτιαχτό χαρακτήρα - ήταν έξυπνη κίνηση, δεν λέω, αλλά ήταν και πισώπλατη. Πρωτού λοιπόν αποδώσεις τον χαρακτηρισμό έντιμος ή άτιμος σε κάποιον, καλό είναι να εξετάσεις και τις δύο όψεις του νομίσματος. Και αυτής της εντιμότητας αλλά και της ανεντιμότητας. Δεν περιμένω κάτι από αυτά που σου λέω, αλίμονο δηλ. απλά, δυο κουβέντες σου γράφω, θες να τις διαβάσεις ; καλώς, δεν θες ; πάλι καλώς.
Απλά, αναρρωτήσου : τι ξέρεις εσύ για μένα ; ή ... να το θέσω αλλιώς, τι ξέρεις εσύ για την ιστορία την δική μου στο φόρουμ ; Ότι σου έχουν πει. Ότι σου έχουν μεταφέρει δηλ. κάποιοι άλλοι. Αν αυτό αρκεί για σένα, τότε ok φίλε μου, είμαι ένας άτιμος άνθρωπος. 
Η amalia κάποτε είχε γράψει μια σκέψη της για τις προθέσεις. Βέβαια, ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να της απαντήσω, γιατί μετά ακολούθησε ακόμη μία διαγραφή μου. Ξέρεις, όταν πρωτομπήκα στο φόρουμ, αυτό που ήθελα να κάνω γνωστό όσο μπορούσα - και τότε θυμάμαι δεν έλειπε σχεδόν από κάθε μου θέμα - ήταν πως δεν έχω προθέσεις. Ξε'ς, αυτό όταν το λες, ο άλλος σε κοιτάει με μισό μάτι και σκέφτεται "άσε μας ρε μεγάλε που δεν έχεις προθέσεις, μας δουλεύεις ;". Έτσι, μεγάλος μέρος των διαλόγων που είχα με τα τότε μέλη, ήταν σε στυλ ελαφρά "ανακριτικού" τύπου - τότε δεν έπεφταν βρισίδια βέβαια - και αισθανόμουν πως έπρεπε κάθε φορά να επαναλαμβάνω πως δεν έχω καμία πρόθεση ή πως δεν έχω κάποιον απώτερο σκοπό. Μετά βέβαια, επειδή όλο αυτό απέτυχε από μέρους μου, προφανώς δεν ήμουν αρκετά πειστικός, έδωσα στους "ανακριτές" μου αυτό που ήθελαν με την ελπίδα πως η περιέργειά τους θα ικανοποιηθεί.
Όμως ούτε αυτό δούλεψε, γιατί στο μεταξύ είχε περάσει αρκετός καιρός και είχε ήδη διαμορφωθεί μια "εικόνα". Αυτήν την γαμημένη την "εικόνα", προσπάθησα πολλές φορές να την χαλάσω. Αλλά στο μυαλό ενός ανθρώπου όταν καρφωθεί μια εικόνα, σκεπτομορφές τις έλεγαν τότε, είναι σχεδόν αδύνατο να χαλάσει. Και μάλιστα, όταν αυτήν την εικόνα την έχεις φυτέψει ο ίδιος στο μυαλό του άλλου, άντε να την ξεριζώσεις από το μυαλό του άλλου.
Βέβαια εντάξει, υπήρχαν άνθρωποι και υπάρχουν ακόμη δηλ. που επειδή με γνώρισαν κι από κοντά, κατάλαβαν ότι όλο αυτό δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας ρόλος. Τέλος πάντων, μη σε πρίζω, η κατάσταση είναι αυτή που είναι με μένα. Δεν έχω πρόβλημα, απλά θα ήθελα να έχω έναν λογαριασμό, μοναδικό, για να μην ταλαιπωρήστε δηλ. (τέλος πάντων, αν ταλαιπωρήστε κιόλας) με μένα. 'Ντάξει, επειδή ξέρω πως αυτό δεν γίνεται, ε, κάποιες φορές θα συμβαίνει αυτό που συμβαίνει. Τώρα, αν όλο αυτό είναι έντιμο ή ανέντιμο, 'ντάξει, ο καθένας όπως το βλέπει.