- Ζωή και Θάνατος! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:Anyway απάντα στον Κηφέα, εγώ δεν σε έχω όρεξη. Αρκετά έκατσα κιόλας.
Δεν θα περίμενα και καλύτερη στάση εκ μέρους σου...αυτό μπορείς αυτό κάνεις...αυτό κάνεις...πάντως όχι συζήτηση , αυτό είναι βέβαιο..!!!
Εν πάσει περιπτώσει θα βρείς αυτό που ψάχνεις , είναι το πλέον σίγουρο και θα εξελίξεις αυτό που κάνεις...!!!
Όσο για τον Κηφέα...δεν μπορείς να σταθείς απέναντί του σε οτιδήποτε...ατυχής η οποιαδήποτε σύγκριση που ενδεχομένως σκέθηκες με το πρόσωπό σου και ως προς την διανόηση και ως προς το ήθος..!!!
Και παρακληση , πάψε να αναφέρεις ονόματα συνδικτύων στον μεταξύ μας "διάλογο"....δεν είναι σωστό και μάλιστα ονόματα που δεν είσαι ικανός ούτε να προφέρεις έστω...!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
ΚηφεύςΑν ορίσουμε τη “δημοκρατία” ως την αυτοδιακυβέρνηση του λαού , έχουμε να κάνουμε με κάτι αληθινά αδύνατο , κάτι που ούτε καν μπορεί να έχει την παραμικρή δυνατότητα ύπαρξης , όχι μόνο στην εποχή μας αλλά και σε οποιαδήποτε εποχή .
Δεν πρέπει να αφηνόμαστε να μας εξαπατούν οι λέξεις και είναι αντίφαση να δεχόμαστε ότι οι ίδιοι άνθρωποι μπορούν να είναι ταυτόχρονα κυβερνώντες και κυβερνώμενοι , γιατί , για να χρησιμοποιήσουμε αριστοτέλεια ορολογία , το ίδιο όν δεν μπορεί να υπάρχει “δυνάμει” και “ενεργεία” ταυτόχρονα και υπό την ίδια αναλογία .
Υπάρχει εδώ μια σχέση που προϋποθέτει την απαραίτητη παρουσία δύο όρων : δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν κυβερνώμενοι αν δεν υπήρχαν επίσης και κυβερνώντες , έστω και έκνομοι και χωρίς άλλο δικαίωμα στην εξουσία από εκείνο που προσέδωσαν οι ίδιοι στον εαυτό τους .
Αλλά η μεγάλη δεξιοτεχνία των ιθυνόντων στο σύγχρονο κόσμο , είναι να κάνει το λαό να πιστεύει πως αυτοκυβερνάται .
Και ο λαός αφήνεται να πείθεται τόσο προθυμότερα όσο αυτό (το ότι δηλαδή αυτοκυβερνάται) τον κολακεύει και όσο είναι άλλωστε ανίκανος να συλλογιστεί αρκετά για να δει ότι αυτό είναι αδύνατο .
Για να δημιουργήσουν αυτή την ψευδαίσθηση επινόησαν την “καθολική ψηφοφορία” .
Λογικό να επηρρεάστηκες από την σημερινή μέρα. Κι εγώ, εδώ που τα λέμε, σήμερα στο μυαλό μου είχα την δημοκρατία, τον λαό, τους κυβερνώντες και τους κυβερνώμενους - μπορεί και τον κυβερνοχώρο. Παρά τούτο, εγώ προσωπικά δεν βλέπω την παραμικρή σχέση που μπορεί να έχουν όσα γράφεις με το θέμα αυτό καθ' αυτό. Αν εσύ βλέπεις, κάνε σε παρακαλώ τον κόπο να την αναφέρεις ...
Edited by - zip on 07/11/2010 17:39:54
quote:quote:
ΚηφεύςΑν ορίσουμε τη “δημοκρατία” ως την αυτοδιακυβέρνηση του λαού , έχουμε να κάνουμε με κάτι αληθινά αδύνατο , κάτι που ούτε καν μπορεί να έχει την παραμικρή δυνατότητα ύπαρξης , όχι μόνο στην εποχή μας αλλά και σε οποιαδήποτε εποχή .
Δεν πρέπει να αφηνόμαστε να μας εξαπατούν οι λέξεις και είναι αντίφαση να δεχόμαστε ότι οι ίδιοι άνθρωποι μπορούν να είναι ταυτόχρονα κυβερνώντες και κυβερνώμενοι , γιατί , για να χρησιμοποιήσουμε αριστοτέλεια ορολογία , το ίδιο όν δεν μπορεί να υπάρχει “δυνάμει” και “ενεργεία” ταυτόχρονα και υπό την ίδια αναλογία .
Υπάρχει εδώ μια σχέση που προϋποθέτει την απαραίτητη παρουσία δύο όρων : δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν κυβερνώμενοι αν δεν υπήρχαν επίσης και κυβερνώντες , έστω και έκνομοι και χωρίς άλλο δικαίωμα στην εξουσία από εκείνο που προσέδωσαν οι ίδιοι στον εαυτό τους .
Αλλά η μεγάλη δεξιοτεχνία των ιθυνόντων στο σύγχρονο κόσμο , είναι να κάνει το λαό να πιστεύει πως αυτοκυβερνάται .
Και ο λαός αφήνεται να πείθεται τόσο προθυμότερα όσο αυτό (το ότι δηλαδή αυτοκυβερνάται) τον κολακεύει και όσο είναι άλλωστε ανίκανος να συλλογιστεί αρκετά για να δει ότι αυτό είναι αδύνατο .
Για να δημιουργήσουν αυτή την ψευδαίσθηση επινόησαν την “καθολική ψηφοφορία” .
Λογικό να επηρρεάστηκες από την σημερινή μέρα. Κι εγώ, εδώ που τα λέμε, σήμερα στο μυαλό μου είχα την δημοκρατία, τον λαό, τους κυβερνώντες και τους κυβερνώμενους - μπορεί και τον κυβερνοχώρο. Παρά τούτο, εγώ προσωπικά δεν βλέπω την παραμικρή σχέση που μπορεί να έχουν όσα γράφεις με το θέμα αυτό καθ' αυτό. Αν εσύ βλέπεις, κάνε σε παρακαλώ τον κόπο να την αναφέρεις ...
Edited by - zip on 07/11/2010 17:39:54
Aς "όψεται" η "εξ'ανωθεν παρέμβαση" που εξέτρεψε το θέμα Zip...ωστόσο , μπορείς να το επαναφέρεις αντί να σχολιάζεις την εκτροπή...που στο κάτω κάτω σε όλα τα θέματα αυτό συμβαίνει και τελικά δεν είναι δα και τόσο "κακό"...μην μας μαλλώνεις...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
07-11-010
Οι Έλληνες ασκούν -ήσκησαν- το υπέρτατο καθήκον τους έναντι της Δημοκρατίας...ακόμη απο απορώ για το τι ακριβώς κρατούν...πάντως ο "Δήμος" δεν κρατεί...!!!
Ας καθήσουμε λοιπόν στην τηλεόραση με "Πόπ-κόρν" ενίοτε και "Σάμαλι" και "γρι-γρι-γρι"...και ας αρχίσουμε να σχολιάζουμε ο ένας την μ@@@@κία του άλλου..."Νεο-Έλληνες ελεύθεροι".
Και απο αύριο να βρίζουμε τον εαυτό μας...σιωπηλά , μην μας πάρουν και χαμπάριιιιιι....!!!
Πάμε σαν άλλοτε...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
zip : Όχι ρε, 'ντάξει, δεν είπα πως είναι κακό. Άλλωστε σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τον Κηφέα σ' αυτά που λέει για τoυς κυβερνώντες και τους κυβερνώμενους.
quote:
Εαρινός : Ζωή και θάνατος ... με μια κίνηση "καθήκοντος" , ενός "καθήκοντος" των ευ-υπόληπτων πολιτών...σε μια στιγμή μέσα μόλις...δια μέσου ης "καθολικής ψηφοφορίας" των "ενεργων πολιτών"...των "Δημοκρατών" και των "Ηθικών οικογενειαρχών"....όλοι "καλοί και σοφοί" και "ωρίμως πράττοντες" , μόνο που αυτό πουθενά δεν εμφανίζεται... 07-11-010
Οι Έλληνες ασκούν -ήσκησαν- το υπέρτατο καθήκον τους έναντι της Δημοκρατίας...ακόμη απο απορώ για το τι ακριβώς κρατούν...πάντως ο "Δήμος" δεν κρατεί...!!!Ας καθήσουμε λοιπόν στην τηλεόραση με "Πόπ-κόρν" ενίοτε και "Σάμαλι" και "γρι-γρι-γρι"...και ας αρχίσουμε να σχολιάζουμε ο ένας την μ@@@@κία του άλλου..."Νεο-Έλληνες ελεύθεροι".
Και απο αύριο να βρίζουμε τον εαυτό μας...σιωπηλά , μην μας πάρουν και χαμπάριιιιιι....!!!
Πάμε σαν άλλοτε...
quote:
Κηφεύς : Για να δημιουργήσουν αυτή την ψευδαίσθηση επινόησαν την “καθολική ψηφοφορία” .
Είναι η γνώμη της πλειοψηφίας που υποτίθεται πως νομοθετεί.
Αλλά εκείνο που δεν διακρίνουμε , είναι ότι η γνώμη είναι κάτι που μπορούμε πολύ εύκολα να το κατευθύνουμε και να το τροποποιήσουμε . Μπορούμε πάντοτε , με τη βοήθεια κατάλληλων υποβολών να προκαλέσουμε ρεύματα που να οδηγούν προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση .
Δεν θυμάμαι πια ποιος μίλησε για "κατασκευασμένη γνώμη" ,και αυτή η έκφραση είναι απόλυτα σωστή , αν και θα πρέπει να πούμε άλλωστε, ότι οι ιθύνοντες που διαθέτουν στην πραγματικότητα τα απαραίτητα μέσα για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα αυτοί που φαίνονται.
Η τελευταία παρατήρηση αιτιολογεί αναμφίβολα το γεγονός ότι η αναρμοδιότητα των πιο “επιφανών” μοιάζει να μην έχει παρά μια πολύ σχετική σημασία .
Αλλά , μια και δεν έχομε εδώ την πρόθεση να αποσυναρμολογήσουμε αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε “κυβερνητική μηχανή” , θα περιοριστούμε να σημειώσουμε ότι κι’αυτή ακόμη η αναρμοδιότητα παρουσιάζει το πλεονέκτημα να υποθάλπει την ψευδαίσθηση για την οποία μιλήσαμε :
Μόνο υπ’αυτούς τους όρους , πραγματικά , οι εν λόγω πολιτικοί μπορούν να εμφανίζονται ως απόρροια της “πλειοψηφίας", όντας έτσι σύμφωνα με την εικόνα της , γιατί η πλειοψηφία , σε οποιοδήποτε θέμα και αν κληθεί να εκφέρει γνώμη , αποτελείται πάντα από τους αναρμόδιους των οποίων ο αριθμός είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος από τον αριθμό των ανθρώπων που είναι ικανοί να αποφανθούν με πλήρη γνώση των πραγμάτων .
Αυτό μας φέρνει αμέσως να πούμε γιατί η ιδέα ότι η πλειοψηφία οφείλει να νομοθετεί είναι ουσιαστικά σφαλερή , επειδή , ακόμη και αν αυτή η ιδέα , από τα πράγματα , είναι κυρίως θεωρητική και δεν μπορεί να αντιστοιχεί στην πραγματικότητα , μένει ωστόσο να εξηγηθεί πώς μπόρεσε να ριζώσει μέσα στο σύγχρονο πνεύμα , ποιες είναι οι τάσεις στις οποίες αντιστοιχεί και τις οποίες ικανοποιεί τουλάχιστον φαινομενικά .
Το πιο αισθητό μειονέκτημα είναι αυτό το ίδιο που μόλις υπέδειξα :
Η γνώμη της πλειοψηφίας δεν μπορεί παρά να είναι η έκφραση της αναρμοδιότητας , αδιάφορο αν αυτή προκύπτει από έλλειψη ευφυΐας , ή από σκέτη άγνοια .
Θα μπορούσαμε να παρεμβάλλουμε εδώ ορισμένες παρατηρήσεις από την “συλλογική ψυχολογία” και να υπενθυμίσουμε το αρκετά γνωστό γεγονός ότι , μέσα στο πλήθος , το σύνολο των διανοητικών αντιδράσεων που δημιουργούνται μεταξύ των ατόμων που το αποτελούν καταλήγει στη διαμόρφωση μιας συνισταμένης που δεν αντιστοιχεί καν στο μέσο επίπεδο αλλά στο επίπεδο των κατώτερων στοιχείων .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Προσωπικά γνωρίζεις ότι δεν έχω την οποιαδήποτε "διάθεση" να αντιδικήσω μαζί σου , μιάς και ο λόγος σου "γήινος" είναι και απόλυτα ρεαλιστικός...
"Ζωή και θάνατος" το θέμα και πραγματικά δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια όπου βρεθούμε να δούμε ότι ο "Θάνατος" υπάρχει γύρω μας και υποστασιοποιείται απο μάς τους ιδίους και μάλιστα εντός μας...που πριν εξωτερικευθεί τον βιώνουμε μέσα μας και αδύνατον να τον καταστείλουμε...!!!
Το αναφερόμενο ως "ενδογενές σύστημα επιτυχίας" που ενυπάρχει εντός μας .... μας θέτει υπο την υπηρεσία του και καθοδηγεί την σκέψη και την συμπεριφορά μας αδιάλλειπτα και εναντίον κάθε άποψης ή σκέψης έστω που κρίνεται ως ασύμβατη με αυτό...!!!
Πολλοί συνάνθρωποί μας θα το αποδώσουν σε κάποια έξωθεν παρέμβαση...ο "σατανάς" ενδεχομένως θα πούν...ή δοκιμασία του "Θεού"...αλλοίμονο όμως , τίποτα απ'ολ'αυτά δεν υφίσταται ως αίτιο αλλα ο ελλειματικός εαυτός μας και ο υποκείμενος σε πάρα πολλά εσωτερικά "θεματολόγια"...να το πώ έτσι!!!
Όλα καλά φίλε μου , κατα τ'αλλα..???
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Εαρινός : Kαλησπέρα Κηφέα..τι κάνεις..ελπίζω να μην τρομοκρατήθηκες απο την τρομοκρατία της αβεβαιότητας που προκύπτει απο την εν γένει περιρέουσα ατμόσφαιρα των "κρατούντων ενεργών πολιτών"....Προσωπικά γνωρίζεις ότι δεν έχω την οποιαδήποτε "διάθεση" να αντιδικήσω μαζί σου , μιάς και ο λόγος σου "γήινος" είναι και απόλυτα ρεαλιστικός...
"Ζωή και θάνατος" το θέμα και πραγματικά δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια όπου βρεθούμε να δούμε ότι ο "Θάνατος" υπάρχει γύρω μας και υποστασιοποιείται απο μάς τους ιδίους και μάλιστα εντός μας...που πριν εξωτερικευθεί τον βιώνουμε μέσα μας και αδύνατον να τον καταστείλουμε...!!!
Το αναφερόμενο ως "ενδογενές σύστημα επιτυχίας" που ενυπάρχει εντός μας .... μας θέτει υπο την υπηρεσία του και καθοδηγεί την σκέψη και την συμπεριφορά μας αδιάλλειπτα και εναντίον κάθε άποψης ή σκέψης έστω που κρίνεται ως ασύμβατη με αυτό...!!!
Πολλοί συνάνθρωποί μας θα το αποδώσουν σε κάποια έξωθεν παρέμβαση...ο "σατανάς" ενδεχομένως θα πούν...ή δοκιμασία του "Θεού"...αλλοίμονο όμως , τίποτα απ'ολ'αυτά δεν υφίσταται ως αίτιο αλλα ο ελλειματικός εαυτός μας και ο υποκείμενος σε πάρα πολλά εσωτερικά "θεματολόγια"...να το πώ έτσι!!!
Όλα καλά φίλε μου , κατα τ'αλλα..???
Δεν θάλεγα την αλήθεια, φίλε μου, αν ισχυριζόμουνα ότι έμεινα ανεπηρέαστος (αρνητικά), από την ... περιρρέουσα ατμόσφαιρα των ημερών .
Ας πω δυο λέξεις, ακόμα, διευκρινιστικές αυτών που προανέφερα στο προηγούμενο μήνυμά μου .
Ίσως Θα ήταν σκόπιμο να σημειώσω , από την άλλη μεριά , πως ορισμένοι σύγχρονοι φιλόσοφοι θέλησαν να μεταφέρουν στη διανοητική τάξη τη "δημοκρατική" θεωρία που δίνει την πρωτοκαθεδρία στη γνώμη της πλειοψηφίας , καθιστώντας αυτό που ονομάζουν "καθολική συναίνεση" ένα υποτιθέμενο "κριτήριο αλήθειας" . Ακόμη και αν υποτεθεί ότι υπάρχει πραγματικά ένα ζήτημα πάνω στο οποίο όλοι οι άνθρωποι θα ήταν σύμφωνοι , αυτή η συμφωνία δεν θα αποδείκνυε τίποτε από μόνη της .
Γιατί , αν αυτή η ομοφωνία υπήρχε αληθινά , θα ήταν οπωσδήποτε αδύνατο να διαπιστωθεί πραγματικά , αν αυτό που επικαλούμαστε για την υποστήριξη μιάς γνώμης , καταντά να μην είναι παρά η συγκατάθεση του πιο μεγάλου αριθμού .
Σε αυτό το πεδίο , φαίνεται καθαρότερα ότι η θεωρία στερείται βάσης , γιατί ενώ είναι πιο εύκολο να διαφύγουμε την επίδραση του συναισθήματος , αντιθέτως , αυτό επεμβαίνει σχεδόν αναπόφευκτα όταν πρόκειται για το πολιτικό πεδίο .
Και αυτή η επίδραση είναι ένα από τα κύρια εμπόδια για να αντιληφθεί ο άνθρωπος την αλήθεια των πραγμάτων , ακόμη και γι’αυτούς που θα είχαν κατά τα άλλα μια διανοητική ικανότητα υπεραρκετή για να φτάσουν χωρίς κόπο στο σωστό συμπέρασμα .
Οι συγκινησιακές ροπές εμποδίζουν τη λογική , και μία από τις πιο αναξιοπρεπείς επιτηδειότητες της πολιτικής είναι να εκμεταλλεύεται αυτό το ασυμβίβαστο μεταξύ λογικής και συναισθήματος .
Αλλά ας εμβαθύνουμε το ζήτημα : τι είναι ακριβώς αυτός ο νόμος του μεγίστου αριθμού που επικαλούνται οι σύγχρονοι επαΐοντες από τον οποίο φιλοδοξούν να αντλήσουν τον μοναδικό τους λόγο ύπαρξης ;
Είναι απλούστατα ο νόμος της ύλης και της ωμής βίας , ο νόμος μάλιστα βάσει του οποίου μια μάζα φερόμενη από το βάρος της συνθλίβει οτιδήποτε συναντήσει στο πέρασμά της .
Εδώ ακριβώς ας προβληματιστεί ο καθένας μας αν αυτό είναι το σημείο σύζευξης μεταξύ της "δημοκρατικής" αντίληψης και της "υλιστικής" , και αν σε αυτό οφείλεται το ότι αυτή η ίδια αντίληψη είναι στενά συνδεδεμένη με τη σημερινή νοοτροπία .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ένα ποίημα του Δροσίνη με αγάπη για στοχασμό ...
Τι λοιπόν; Της ζωής μας το σύνορο
θα το δείχνει ένα ορθό κυπαρίσσι;
Κι απ' ό,τι είδαμε, ακούσαμε , αγγίξαμε
τάφου γη θα μας έχει χωρίσει;
Ό,τι αγγίζομε, ακούμε και βλέπουμε,
τούτο μόνο Ζωή μας το λέμε;
Κι αυτό τρέμομε μήπως το χάσωμε
και χαμένο στους τάφους το κλαίμε;
Σ' ό,τι αγγίζομε, ακούμε και βλέπομε
της ζωής μας ο κόσμος τελειώνει;
Τίποτε άλλο; Στερνό απόρριμα
το κορμί που σκορπιέται και λιώνει;
Κάτι ανέγγιχτο, ανάκουστο, αθώρητο
μήπως κάτω απ' τους τάφους ανθίζει,
κι ό,τι μεσα μας κρύβεται αγνώριστο
μήπως περ' απ' το θάνατο αρχίζει;
Μήπως ό,τι θαρρούμε βασίλεμα
γλυκοχάραμ' αυγής είναι πέρα
κι αντί νάρθει μια νυχτ' αξημέρωτη
ξημερώνει μι' αβράδιαστη μέρα;
Μήπως είν' η αλήθεια στο θάνατο
κι η ζωή μήπως κρύβει τη πλάνη;
Ό,τι λέμε πως ζει μήπως πέθανε
κι είν' αθάνατο ό,τι έχει πεθάνει;
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ταξίδι στο άγνωστο