- ανεξηγητες εμπειριες στην Πεντελη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Αυτο που μ' αρεσε πιο πολυ ομως ηταν η ζωντανη φυση που αντιδρα και συμμετεχει!!

Και η διαφορετικη ματια σου των πραγματων φυσικα!!

παρεμπιπτοντως ανανεωθηκε το www.iranon.gr

quote:

---

wolfowitz

Πλάκα έχει johnnie που εξηγεις το ενα παραξενο φαινομενο (τις αλλοιωσεις των σιδεροδοκων κλπ) με ενα άλλο παραξενο φαινομενο (Hutchison)

---

quote:

---

illuminatus
Μαλλον δεν καταφερα να ανεβασω τη φωτογραφια.. Βοηθεια κανεις?..

---

ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr

για να χρειαζεσε τοσο σκαψιμο μια ειναι η λυση

εισαι στο κεντρο της γης

σε οποια μερια και να σκαψεις θα εχεις ανοδο

αντε καλο σκαψιμο

σκαβε δυο ωρες την ημερα για να φτασεις σε 11 χρονια
σκαβε 4 ωρες για να φτασεις σε 5,5 χρονια

quote:

---

Βρε καλως το το νούμερο!

---

<<Όποτε φτάνω στην σπηλιά πάω πρώτα στο εκκλησάκι.

Ήταν όμως η πρώτη φορά που ένιωσα "άσχημα" μέσα του.

Ένιωθα μια έντονη τάση φυγής.>>

Μεγαλειώτατε, σας πιάνουν συχνά τέτοιες τάσεις? :D

<<Και τότε κάτι συνέβει...

Εκείνη την στιγμή δεν καταλάβαινα ακριβώς τι συνέβαινε γιατί έπαψα να σκέπτομαι με λέξεις!

Δεν υπήρχε πλέον λογική ανάλυση στον τρόπο σκέψης μου, ούτε κάν σκέψεις.>>

Μεγαλειώτατε, μήπως κάνατε και κανά τσιγαρλίκι πριν πάτε? :D:D:D:D

<<Η ατμόσφαιρα είχε αποκτήσει μια υφή πολύ καθαρού ακίνητου νερου, την έβλεπα κατά κάποιο τρόπο.>>

Μεγαλειώτατε, εγώ πίνω, εσείς μαστουρώνεστε? :D:D:D:D

<<Αν και δεν σκεφτόμουν, απο μέσα μου ξεπήδησε μια επίγνωση οτι βρισκόμουν μέν στο ίδιο μέρος αλλά και όχι, ήμουν εκεί τώρα, αλλά και σε κάποια άλλη χρονική στιγμή ταυτόχρονα.>>

Μεγαλειώτατε, εγώ πίνω, εσείς μαστουρώνεστε? :D:D:D:D

<<Ίσως όμως να ήταν και η αντίδραση της νόησης της περιοχής στις ανθρώπινες προσπάθειες ελέγχου της ενέργειας της.>>

Όχι μεγαλειώτατε, το σωστό είναι:

Το Θείο, και η Θεία νόηση της Πεντέλης, (και να μη ξεχάσω και το Θείο Παν :) ), τα πήραν στα κρανία με τους προσκυνητές, ανιμιστές, σατανιστές, και άλλους βαρεμένους, που συχνάζουν εκεί, και κάνουν ότι μπορούν. :D:D

Ευτυχώς εσείς δεν ανήκετε σε αυτές τις κατηγορίες. :D:D:D:D Ορθόδοξος Βασιλεύς Ιωάννης, είπαμε. :D:D:D:D

<<Με λίγη φαντασία μπορούμε να υποθέσουμε κι αλλα>>

Και με λίγη σχιζοφρένεια ακόμα περισσότερα. :D

Ευτυχώς μεγαλειώτατε, δεν ανήκετε στα αρχικά στάδια αυτής της κατηγορίας. :D:D:D:D

<<you are the first person that i have speek for my observations.>>

Μεγαλειώτατε, με αυτά τα Αγγλικά, την καράφλα ο Hutchison από σας την απόκτησε? :D:D:D:D

<<Αυτο που μ' αρεσε πιο πολυ ομως ηταν η ζωντανη φυση που αντιδρα και συμμετεχει!!>>

Μεγαλειώτατε, έχετε πάει σε κανά ψυχίατρο για τη ζωντανή φύση; :D:D:D:D

Dim-car, τι λέει η ψυχιατρική για την περίπτωση της πίστης στη ζωντανή φύση? :D:D:D:D

Ή μήπως είσαι κι εσύ μια απ' τα ίδια (με τους ασθενείς σου στο Δρομοκαϊτιο) :D:D:D:D

Αλήθεια, γιατί το διάλεξες το επάγγελμα? :D:D:D:D

Μήπως σε επηρέασε η πολλή συναναστροφή μαζί τους? :D:D:D:D

<<Ο κόσμος τόχει τούμπανο ότι ο Νταβέλης δεν πέρασε ποτέ από την σπηλιά>>

Μεγαλειώτατε, γιατί δεν το έκδοσε κανείς το βιβλίο σας? :D:D:D:D

Στο Λιακόπουλο το στείλατε? :D:D:D:D

Μήπως το κάνει πακέτο με το Καιρός Γαρ Εγγύς. :D:D:D:D

Δύο βιβλία του Βασιλέα Ιωάννη στη τιμή του ενός :D:D:D:D

Κάτι λέγεται ότι ούτε ο Λιακόπουλος δεν το θέλει, το επιστημονικό, εεε, συγνώμη παρατηρητικό βιβλίο σας. :D:D:D:D

Στον πολιτισμό μας εμάς των Λεμουρίων, το γλείψιμο των μπαλών έχει εξελιχθεί σε σημαντικό στοιχείο για τον εξής λόγο.

Οπως εσείς οι γήινοι πιπιλάτε και ρουφάτε τσιγάρα, εμείς αρκούμαστε στο να γλείφουμε τα μπαλάκια μας. :)

Είναι πιο υγιεινό (καμία μαιμού δεν πέθανε γλείφοντας τα μπαλάκια της).

Και είναι και πιο καθαρό από το κάπνισμα (ιδίως για τα μπαλάκια μας :) ) (φτιάχνει και ανοσοποιητικό σύστημα :) ).

Αντίθετα, το πιπίλισμα και ρούφηγμα τσιγάρων, σκοτώνει!! :D:D:D:D

Ασε που βρωμάνε και τα χνώτα τσιγαρίλα.

Και μη μπερδεύεστε, άλλο τα μπαλάκια, άλλο η τρόμπα που ασχολείται ο dim-car στον ελεύθερο χρόνο του.

Ιδιαίτερα επικίνδυνο, είναι το κάπνισμα για μερικούς που βάζουν και άλλα μέσα (μεταξύ των επισκέψεων τους στην Πεντέλη εννοείται). :D:D:D:D

Αλλά υπάρχουν και μερικοί που δεν χρειάζονται να πιουν τίποτα, έχουν σχιζοφρενείς παραισθήσεις ούτως ή άλλως. :D:D:D:D

Να' ναι καλά η Θεία Nόηση της Πεντέλης. :D:D:D:D

P.S. Η Jane Goodall, μια πολύ αναγνωρισμένη ζωολόγος με πολλά χρόνια έρευνας στους χιμπατζήδες (πλησιέστερος συγγενής στους ανθρώπους, από ότι σε μας τους λεμούριους, λυπάμαι :) ), σχολιάζει τη συμπεριφορά των χιμπατζήδων:

<<Μπροστά σε ένα καταράκτη, τους βλέπεις να στέκονται ακίνητοι.

Και να κοιτάνε για ώρα. Δέος?

Ένα ζώο με τόσο πολύπλοκες κοινωνικές δομές, και τόσο εξεζητημένη συμπεριφορά, αν είχε και τη δυνατότητα κάποιας μορφής ομιλίας, θα οδηγούνταν σε κάποιο είδος ανιμιστικής θρησκείας.

Είναι η πιο πρωτόγονη μορφή θρησκείας, η λατρεία της Φύσης.>>

:D:D:D:D

P.P.S. Τι λέει ο Hutchison για τη νόηση της Πεντέλης και την εκδίκησή της? :D:D:D:D

.

quote:

---

maimou

Μεγαλειώτατε, σας πιάνουν συχνά τέτοιες τάσεις? :D

---

(κάποιοι που προσπάθησαν να το ερμηνεύσουν μου είπαν ότι προσπάθησε να μου πει ότι θέλει να φύγει και τον κρατούν με την βία με τα μηχανήματα)

Ύστερα από 15 μέρες ο Τάκης (έτσι τον έλεγαν) πέθανε. Το βράδυ τον είδα στο όνειρό μου. Στην αρχή ήμουν μόνη μέσα σε ένα δωμάτιο και κοιτούσα κάποια συνθήματα που είχαμε γράψει μαζί στον τοίχο. Σκεφτόμουν ότι ενώ εκείνος έφυγε αυτά έμειναν. Σηκώθηκα και έφυγα από το δωμάτιο και όταν ξαναμπήκα (αλλαγή επιπέδου για να συναντηθούμε;;) τον είδα να κάθετε σε μια πολυθρόνα και να μου γελάει. Χάρηκα πολύ που τον είδα και έτρεξα στην αγκαλιά του. Μου είπε να μην στεναχωριέμαι και ότι δεν πέθανε απλά εκείνος το είχε διαλέξει να φύγει!!!! Όταν ξύπνησα αισθάνθηκα πολύ χαρούμενη που τον είχα δει στο όνειρό μου :)

(κάποιος μου το ερμήνευσε ότι ήρθε να με αποχαιρετήσει και το αίσθημα της χαράς σήμαινε ότι βρισκόταν σε καλό δρόμο)

Μήπως μέσω των ονείρων προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί μου; Συναντιούνται οι ψυχές μετά τον θάνατο; Και ποιά η εξέλιξη μιας ψυχής όταν απελευθερωθεί από το σώμα;

Πιστεύω ότι οι εμπειρίες σου και τα όνειρά σου είναι αληθινά και σημαντικά.

Σε λίγο καιρό το Esoterica.gr θα παρουσιάσει κάποια άρθρα για αυτήν την μεταθανάτια κατάσταση.

Οι ταινίες Έκτη Αίσθηση και Θα σε βρω στο Παράδεισο παρουσιάζουν αρκετά ικανοποιητικά την κατάσταση του ανθρώπου μετά τον θάνατο.

Όποιος ήταν τυχερός και διάβασε το άρθρο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ την Κυριακή 23 Δεκεμβρίου θα είδε ότι οι επιστήμονες είναι σχεδόν έτοιμοι να αναγνωρίσουν την ύπαρξη της συνείδησης του ανθρώπου μετά τον θάνατό του.

Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες για αυτό το ρεπορτάζ που βασίζεται σε πρόσφατες έρευνες Ολανδών γιατρών μπορώ να δώσω περισσότερα στοιχεία αύριο.

Ο Θεός (ή οι Θεοί, αν προτιμάς) ας δώσουν ανακούφιση σε εσένα Αφροδίτη και στην Ψυχή του φίλου σου Τάκη.

Κατ'αρχην να σου πω οτι τα προφητικα ονειρα παρουσιαζονται με τετοιο τροπο ωστε να ειναι δυσκολη η ερμηνεια του απο εμας. Σαφως και το πρωτο ονειρο που ειδες ειχε σαν σκοπο να σε προειδοποιησει για την τραγωδια. Η μονη υποθεση που μπορω να κανω ειναι οτι κατα καποιο τροπο ο Τακης καταφερε να επκοινωνησει μαζι σου, και να σου δειξει πως αισθανοτανε. Τις σκεψεις που εκανε, τους φοβους που ενοιωθε, προσπαθησε να τις περασει σε εσενα, κατι το οποιο καταφερε: στο ονειρο σου ενοιωσες τον φοβο, την αποτυχημενη προπσαθεια να αποφυγεις το μοιραιο, και τελος την εμπειρια του να βλεπεις πως ειναι ο θανατος.

Οσο για το δευτερο ονειρο σου, αυτο ειναι μαλλον μια προσπαθεια επικοινωνιας. Λεω μαλλον, διοτι ποτε δεν αποκλειεται ενα ονειρο να προκυπτει απο εσενα, και απο την αναγκη που εχεις να τον ξαναδεις. Το αδειο δωματιο ισως συμβολιζε εσενα, το πως ενοιωθες εκεινη τη στιγμη: αδεια, κενη. Οταν ξαναμπηκες τον βρηκες να σε περιμενει, με λιγα λογια σου περασε το μυνημα οτι δεν εισαι μονη σου, οτι ειναι μαζι σου, ασχετα αν εσυ δεν τον αντιλαμβανεσαι.

Οι ψυχες μετα τον θανατο διατηρουν την ελευθερια βουλησης που δινεται σε ολους μας. Συνεπως δεν θα μου φαινοταν καθολου παραξενο εαν ο Τακης επελεξε να σου μιλησει μεσω των ονειρων σου, και ισως αμα ειναι ετσι, αυτο να επαναληφθει.

Η εξελιξη της ψυχης μετα τον θανατο δεν μπορει να τεκμηριωθει, αλλα βασει συμπερασματων οσοι ασχολουνται με αυτο το Θεμα, εχουν καταληξει στο συμπερασμα οτι φευγοντας απο το σωμα μας, και εφοσον επιλεξει για οποιοδηποτε λογο να παραμεινει στον κοσμο μας, η ψυχη διατηρει τα στοιχεια εκεινα που κανουν ξεχωριστο εναν ανθρωπο: τον χαρακτηρα του και την συνειδηση του.

Ποσες περιπτωσεις ατομων που γυριζουν πισω στις οικογενειες τους ειτε για να τους προσεχουν και να τους φροντιζουν (οσο μπορουν βεβαια), ειτε απλα για να ειναι μαζι τους εχουν καταγραφει; οχι λιγες!

I never wanted to know...
Never wanted to see...
I've wasted my time
'till time wasted me...

Και πάλι τα συλυπητήριά μου. Μακάρι οι φωτεινοί κόσμου που τον δέχθηκαν, να απαλύνουν κάθε του πόνο.
'Οσο για σένα που τον σκέφτεσαι να τον σκέφτεσαι ΠΑΝΤΑ με αγάπη, χωρίς πόνο και τότε φαντάζομαι ότι εκείνος θα κάνει τη παρουσία του πιο συχνή στο κόσμο του ονείρου, που είναι ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ!!!

Κέλσος

"... Τα στοιχεία αυτά που ονομάζουμε φυσικά, διαλύονται μετά το θάνατο μαζί με όλα τα συστατικά τους, αφανίζεται λοιπόν και η μνήμη μαζί με τον εγκέφαλο. Η χαμένη μνήμη μιας εξαφανισμένης προσωπικότητας, πώς είναι δυνατόν να θυμάται ή να συγκρατεί οτιδήποτε στην επόμενη ενσάρκωση του Εγώ; Μετενσάρκωση σημαίνει οτι το Εγώ αποκτά ένα νέο σώμα, έναν νέο εγκέφαλο και μια νέα μνήμη. Θάτανε λοιπόν ακατανόητο να περιμένουμε απ' τη νέα μνήμη ότι δεν έχει ζήσει. Είναι σαν να ζητούμε με το μικροσκόπιο να βρούμε ίχνη από αίμα σ' ένα πουκάμισο που δεν φόρεσε ποτέ ο δολοφόνος και να θέλουμε να δούμε τις κόκκινες σταγόνες που βρίσκονται μόνο στα ρούχα που φορούσε τότε. Αυτά πρέπει να εξετάσουμε κι όχι το καθαρό πουκάμισο. Αν όμως το φόρεμα που φορούσε την ώρα του εγκλήματος κάηκε ή καταστράφηκε, πώς θα το βρούμε;"

"... Για να πειστούμε για τη Μετενσάρκωση και την ύπαρξη των περασμένων μας βίων, πρέπει να έρθουμε σ' επαφή, όχι με την πρόσκαιρη μνήμη μας αλλά με το μόνιμο πραγματικά Εγώ μας".

Και σε σένα φυσικά μέχρι να ξανασυνατηθείτε, και θα ξανασυναντηθείτε όπως δείχνουν αυτά που μας περιγράφεις και μας αφηγείσαι για την σχέση σας (σε γήινες και "ουράνιες" ζωές). Τέτοιες δυνατές σχέσεις που φτάνουν σε διαρκή (και βαθιά) ψυχική επαφή μεταξύ των ατόμων δείχνουν, το πιθανότερο, ότι οι ψυχές ανήκουν στην ίδια ομάδα. Τουλάχιστον αυτό διδάσκουν οι πανάρχαιες παραδόσεις και διδασκαλίες γύρω από την ψυχή. Ότι για διάφορους λόγους οι ψυχές συγκροτούνται, κατά κάποιον τρόπο, σε ομάδες ψυχών που διατηρούν λίγο ώς πολύ επαφές μεταξύ τους κατά τη διάρκεια των επανενσαρκώσεών τους. Φαίνεται ότι ο ανταποδοτικός νόμος του Κάρμα(με τις συσχετίσεις ενέργειας που προκαλεί) και η "εκπαιδευτική" αναγκαιότητα για τις ψυχές επιβάλουν αυτές τις επανα-συναντήσεις έτσι ώστε να "δουλευτούν" οι σχέσεις από διάφορες πλευρές - π.χ. στη μία ζωή είστε φίλοι, στην επόμενη σύζυγοι, σε κάποια άλλη πατέρας και γιος κ.ό.κ. Και φυσικά οι εμπειρίες που θα "αποταμιεύσουν" οι ψυχές να γίνουν πλουσιότερες.

Φυσικά σε όλα αυτά τα θέματα πρέπει κάποιος να είναι επιφυλακτικός γιατί οι γνώσεις μας πάνω σ'αυτά προέρχονται από το απόσταγμα της αρχαίας Σοφίας, τις ενοράσεις και τις επιτεύξεις προικισμένων και εξελιγμένων ανθρώπων και πολύ λιγότερο από την ίδια τη δική μας εμπειρία που και υποκειμενική είναι (διαβρέχεται από τα συναισθήματα και τα "ομιχλώδη" καλύμματα της προσωπικότητας) και δύσκολο να καταγραφεί στην πραγματική της ουσία. Πόσο μάλλον να αποδειχτεί, με αυστηρά επιστημονικά κριτήρια.

Παρόλα αυτά πάντως εάν σηκώσουμε για λίγο τα πέπλα της προσωπικότητάς μας και της καθημερινότητας που συνθλίβει αυτές τις στιγμές αλήθειας της ζωής μας, όλοι μέσα στην καρδιά βρίσκουμε τελικά την βεβαιότητα για την αθανασία της ψυχής, όπως και για άλλα πράγματα, που υπάρχει πάντα εκεί ως διαρκής παρουσία μέσα μας του πραγματικού Ανθρώπου. Του πραγματικού μας Είναι μ'άλλα λόγια. Κι εσύ Αφροδίτη μου φαίνεται πως έχεις στιγμές βεβαιότητας, ή κάνω λάθος...

Προσωπικά, αν και είναι φανερό ότι αποδέχομαι την παραδοσιακή Σοφία, θέλω να είμαι πολύ επιφυλακτικός σχετικά με χαρακτηρισμούς εμπειριών όπως Προφητικά όνειρα, ενοράσεις, επαφές με ψυχές θανόντων κ.λπ. Κι αυτό γιατί είμαι πεπεισμένος - και μέσα από ανάλυση δικών μου εμπειριών - ότι η συντριπτική πλειονότητα αυτών των συμβάντων έχουν να κάνουν με απλές λογικές (ή και ανώτερες) νοητικές λειτουργίες, σχετίζονται με διεργασίες του νου ο οποίος γνωρίζει και κρίνει, σε υποσυνείδητο επίπεδο, πολύ καλύτερα απ'ότι του επιτρέπουμε στο συνειδητό.

Να φέρω ένα παράδειγμα: "Μία μάνα ονειρεύεται για το γιο της ότι έχει πέσει σε έναν μεγάλο σκοτεινό λάκο και ένα μυτερό σουβλί του έχει τρυπήσει το πόδι. Μετά από λίγο την ειδοποιούν στο τηλέφωνο ότι ο γιος έσπασε το πόδι του σε ποδοσφαιρικό αγώνα και βρίσκεται στο χειρουργείο για επέμβαση"
Το όνειρο είναι προφητικό, είναι απόδειξη ψυχικής επαφής;
Μπορεί! Αλλά βέβαια είναι και πολύ πιθανό ο νους της μάνας να έχει κάνει έναν πολύ σωστό συνδυασμό στοιχείων, ο ειρμός του οποίου βέβαια της διαφεύγει αλλά έχει λάβει χώρα σε υποσυνείδητο ή ασυνείδητο εάν θέλετε επίπεδο. Έχει καταγράψει ότι ο γιος ξενύχτησε και έχει κοιμηθεί λίγες ώρες μέχρι να ξυπνήσει το πρωί, που δεν έφαγε πρωινό και πήγε να πάρει μέρος στον κυριακάτικο αγώνα της ομάδας του. Επίσης ότι τον τελευταίο καιρό συμπεριφέρεται γενικά νωχελικά και απρόσεκτα λόγω κούρασης και μη σωστής διατροφής. Και την προηγούμενη εβδομάδα που παρακολούθησε και η ίδια αγώνα του γιου της, ο νους της κατέγραψε τις λάθος κινήσεις του, εξαιτίας των παραπάνω, που οδήγησαν σε βίαιες συγκρούσεις με αντιπάλους. Τέλος έχει παρατηρήσει και καταγράψει επίσης (και αυτό μόνο με ύπνωση μπορεί να το επαναφέρει) ότι τα ποδοσφαιρικά παπούτσια του γιου έχουν χαλασμένες τάπες. Έχει κάνει και άλλες τέτοιες στατιστικά πολύ πιθανές υποθέσεις στα όνειρά της, μόνο που αυτήν τη φορά συνέπεσε μία τέτοια με το δυσάρεστο τηλεφώνημα.
Το παραπάνω σενάριο είναι απλώς ενδεικτικό, των υποσυνείδητων διεργασιών. Υπάρχουν πολλά άλλα, αρκετά πιο συνταρακτικά, στη βιβλιογραφία.

Φυσικά και η ανθρώπινη ψυχή σε κάποια ονειρικά της ταξίδια έρχεται σε επαφή με άλλους πιο άυλους κόσμους, ή σωστότερα από πιο λεπτοφυή ύλη, μόνο που είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς σε ποιά απ'όλα (εάν πάντα τα έχει κρατήσει στη μνήμη).

Δεν υπαινίσσομαι τίποτα σχετικά με τις δικά σου βιώματα Αφροδίτη, ούτε προσπαθώ να τα εξηγήσω, μόνον εσύ θα μπορούσες να το κάνεις άλλωστε, απλώς θέλω να δώσω ένα στίγμα της δικής μου σκέψης πάνω στα θέματα αυτά. Από τους κόσμους της λογικής σκέψης και σύγχρονης επιστήμης από τη μία και της παράδοσης από την άλλη πρέπει να πάρει κανείς τα πράγματα που είναι αληθινά μόνον, χωρίς παρωπίδες οποιουδήποτε τύπου, και να τα συνδυάσει, να τα συνδυάζει συνεχώς, στην πορεία της αναζήτησής του. Κάθε πράγμα πρέπει να λαμβάνει τον χώρο και την τιμή που του ταιριάζει, του αξίζει και δικαιούται εντέλει...

Στο ερώτημά σου Αφροδίτη, εάν οι ψυχές συναντούνται μετά τον θάνατο, εγώ μπορώ να απαντήσω πως πιστεύω ότι συμβαίνει έτσι πράγματι και ειδικά ισχύει περισσότερο για τις ψυχές που μοιράζονται τέτοιους ισχυρούς δεσμούς, κάτι που δεν είναι τυχαίο σύμφωνα με όσα αναφέρονται παραπάνω.

Πάντως φίλε akpe, και μεταφέρω πάλι την προσωπική μου άποψη, δεν μου φαίνεται γενικά ότι πρέπει να είναι καλό για τις ψυχές να παραμένουν στο γήινο κόσμο μετά το θάνατο του σώματος. Ο θάνατος και το επακόλουθο ταξίδι της ψυχής σε λεπτοφυέστερους κόσμους είναι η φυσική διαδικασία μέσω της οποίας εξυπηρετούνται μηχανισμοί απαραίτητοι για την εξέλιξή της όπως η αποθησαύριση των εμπειριών που συνέλεξε κατά τη γήινη ζωή της και η σωστή προετοιμασία για την επόμενη ενσάρκωσή της, ανάμεσα σ'άλλους (πολύ καλή η επιλογή των κειμένων της Blavatsky λοιπόν από τον Theo). Προσωπικά θεωρώ ατυχείς τις περιπτώσεις αυτές των ψυχών που προσκολλούνται στη γη μετά την εκσάρκωση τους και προφανώς συμβαίνει λόγων ισχυρών υλικών έλξεων που συνεχίζονται και μετά τον θάνατο. Μερικές φορές ακόμα και στο "δέσιμο" που τους προκαλούν τα ακατάπαυστα μοιρολόγια και άνευ ορίων θλίψη των οικίων τους. Προϊόντα, δίχως άλλο, και του δικής τους προσκόλησης στον υλικό φορέα τους και στους φορείς των άλλων.

Μάλλον συνολικά ως δυτική κοινωνία έχουμε ξεχάσει ότι "ο θάνατος δεν είναι το τέλος" ίσως αντιθέτως είναι μια καινούργια αρχή.

Για να τελειώσω, Thot πράγματι τώρα νιώθω "άτυχος" που δεν διάβασα το άρθρο που αναφέρεις...

Και ένα συμβολικό δώρο για την μνήμη του φίλου σου Αφροδίτη. Ένα λουλούδι, ένας λωτός, που είναι και σύμβολο της επαναγέννησης στον κόσμο του φωτός.

Για να γίνει πληρέστερη πράξη, πρέπει να αποκτίσει ιδιότητες ολικής σύμπλεξης.

Η ενεργητική φαντασία δημιουργεί ενα εξωτερικό περίγραμμα του αντικειμένου σε επίπεδο πληροφορίας, και αυτό λειτουργεί ως συσσωρευτής / ελκυστής περισσότερης και στοιχειωδέστερης πληροφορίας. Η πληροφορία συλλέγεται αυτόματα απο ένα χώρο συνειρμών στον οποίο υπάρχει ήδη το ανακληθέν περιεχόμενο. Αυτός ο χώρος είναι το συλλογικό ασυνείδητο. Ενα μήλο υπάρχει ως πληροφορία και μπορεί να ανακληθεί .
.
Η ανάκληση της ολικής πληροφορίας για την συγκεκριμένη πράξη απαιτεί πολυπλοκότητα ζωντανού οργανισμού με συνείδηση.
Όταν γεμίσει το περιεχόμενο του φανταστικού περιγραμματος (ελκυστής) με πληροφορία , το αντικείμενο υλοποιείται (αυτόματα).
Το μόνο που κάνει η συνείδηση είναι μια περιορισμένη εξωτερική περιγραφή (δια της φαντασίας).

Αυτό είναι το περίγραμμα .

Όλα τα άλλα που βρίσκονται σε στοιχειωδέστερο επίπεδο απο αυτη και το περιγραμμα της, τα κάνει το ασυνείδητο. Ατομικό αρχικά και συλλογικό στη συνέχεια.
Δεν φτάνει όμως ένα ενεργοποιημένο ατομικό ασυνείδητο σκιάς.
Το σημαντικότερο βήμα διήθησης, είναι η πρόσβαση και ανάκληση στο συλλογικό.

Εκεί βρίσκονται τα πάντα, αρκεί η ψυχολογική προσοχή και το ατομικό ασυνείδητο, να εμποτίζεται και να επικεντρώνονται επι πραγματικού (προσχηματισμένου) στόχου.

Δύο <Συνολα> θα πρέπει να βρεθούν με πολλές ομοιότητες για να μπορούν να ενωθούν. Ενα Σύνολο Α με ομοειδή στοιχεία (δέντρα/- πευκα -ελατα- ελιές ) μπορεί να ενωθεί με ενα δευτερο Συνολο Β επίσης με ομοειδή στοιχεία σχετισμένα με τα προηγούμενα (πάλι δέντρα/-μουριές -μηλιές -ροδακινίες), αλλά οχι με ενα τρίτο Συνολο Γ = ( κάρβουνα - φωτιά - σπινθήρες) . Ωστε τελικά νεο Συνολο ΑΒ= ( πευκα-μουριές-μηλιές-ελατα-ελιές-ροδακινιές).

Μεταξύ δύο η περισσότέρων ομοειδών <Συνόλων> , δημιουργούνται προοδευτικά , νέα δίκτυα σχέσεων , που και αυτά με την σειρά τους οδηγούν σε νέα <Σύνολα>, διευρύνοντας και διερευνώντας μια εσωτερική δυνατότητα νέων και νέων σχέσεων , οι οποίες αρχικα ( στο στάδιο εκκίνησης) , δεν φαινόνταν πουθενά να συσχετίζονται.

Στα μορφοκλάσματα για παράδειγμα, το αρχικό σχέδιο διερεύνησης ενός <Συνόλου>, διευρύνεται συνεχώς αποκαλύπτοντας νέους και νέους κόσμους μέσα απο τους παλιούς. Η διεύρυνση των <Συνόλων>, είναι μια αέναη εσωτερική διεργασία αυτο-ομοιωτικής επανάληψης κάποιου αλγόριθμου με συγκεκριμένη κατεύθυνση διερεύνυσης , και που στην τελική μπορεί να είναι ακόμα και μια στατιστική ιδιότητα του <Συνόλου>.

Συνήθως όταν κάνουμε λόγο για <Σύνολα> , αναφερόμαστε στα διάφορα αριθμητικά <Σύνολα> πραγματικών , φανταστικών , αρνητικών , θετικών , κτλ , αριθμών. Για παράδειγμα το <Σύνολο> των πραγματικών αριθμών περιλαμβάνει : <Σύνολο> πραγματικών = ( ... 1 , 2 , 3,.. 7, 8,.. 56, ..987, κτλ). Το φανταστικό <Σύνολο> = (... i, 2i, 3i, 4i, 5i, 6i , κτλ) . Μετά απο κάθε <ομοειδή> αριθμό , ακολουθεί επίσης κάποιος άλλος <ομοειδής> αριθμός , μέχρι να εξαντληθούν και να εξαντλήσουν την χρήση τους , και τελικά να βρεθεί ενας νέος. 1... 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ... σε μια αυτόματη και αέναη συνειρμική ακολουθία διάσπασης (επανάληψης) , απο το μικρότερο στο μεγαλύτερο.

Τα στοιχεία που συναποτελούν κάτι , μια οντότητα, μια τάξη , ενα θεωρητικό ή αντικειμενικό πλαίσιο , είναι κατα βάση στοιχεία θεωρητικά , γιατί αναγκαστηκά η αναγωγή κάθε κατάστασης και κάθε αντικειμένου εως και της συνείδησης , θα καταλήγει πάντα σε κάτι που μοντελοποιεί το σύστημα , και που στην τελική δεν μπορεί να μετρηθεί , αλλά ούτε και να αναπαρασταθεί αντικειμενικά.

Απο έξω προς τα μέσα .

Δηλαδή μια αναγωγή της ύλης, του χώρου και του χρόνου επ άπειρων, θα καταλήγει αναγκαστηκά σε θεωρητικές προτυπώσεις και οντότητες. Ως εκ τούτου η ιδιότητα της εντροπίας, του χώρου και του χρόνου , δεν μπορεί να ισχύει για θεμελιωδώς θεωρητικά αντικείμενα.

Αυτό πιθανά να σημαίνει πρό-ύπαρξη και προ-σχέδιο της περιεχόμενης λογικής τάξης ως θεμελιώδες θεωρητικό πλαίσιο , για την μετέπειτα εκδήλωση της αισθητής τάξης ως οντότητας και οντότητες . Ως λογικό υπόβαθρο δηλαδή το οποίο απαιτείται για την εκδήλωση πράξης. Ή ακόμα και σαν θεωρητικό πλαίσιο του τρόπου εκδήλωσης πολλαπλών εκφάνσεων (άπειρων), αισθητών η μή , και ήδη υπαρχουσών πρό- επιλογών που περιμένουν την εκδήλωσή τους.

Κατα βάση το Σύνολο κάποιων οντοτήτων , είναι ενας ποσοτικοποιοτικός προσδιορισμός (Λόγος) , της περιεχόμενης πληροφορίας του ολικού συστήματος που αναπαριστά . Μια παιδαγωγική περίπτωση αναπαραστασης της περιεχόμενης πληροφορίας ενός <Συνόλου> στοιχείων , είναι ο χώρος κατάστασης στα πολύπλοκα δυναμικά συστήματα .

Ο Χώρος κατάστασης ή χώρος φάσεων , είναι ενα ωραίο πρότυπο για περεταίρω κατανόηση μιας μεθόδου διεξοδικής πράξης διεύρυνσης , του< Συνόλου> της περιεχόμενης πληροφορίας προς διερεύνηση. Ο χωρος μπορεί να αναπαρίσταται απο διαφορες διαστάσεις, που καταδεικνύουν την ολική στάθμη μιας κατάστασης που μεταβάλλεται . Η άντληση της πληροφορίας κατάστασης των στοιχειών - υποσυνόλων που συναποτελούν το σύστημα, διερευνάται διεξοδικά και εσωτερικά , μέχρι το σύστημα να κατασταλάξει σε μια στενή περιοχή στην οποία θα βρεί ισορροπία, και η οποία λέγεται πυρήνας ή ελκυστής . Ο πυρήνας ή ελκυστής , είναι η ολική τελική κατάληξη της εσωτερικής διεργασίας διερεύνησης του χώρου καταστάσεων. Μια δηλαδή κλήση , τάση, ρευμα, απο κάπου πριν, σε κάπου μετά. Μια καλά προσανατολισμένη εσωτερική διάγνωση και προοπτική.

Απο μέσα προς τα έξω.

Η κατάσταση του ανθρώπου μπορεί να διερευνηθεί είτε απο έξω προς τα μέσα , κάνοντας αδιάκοπες αναγωγές και αναλύσεις και προβάλοντας ενα μάλλον απροσδιόριστο << πρότυπο αντανάκλασης>> έναντι κάποιου άλλου , είτε απο μέσα προς τα έξω, μέσω διερεύνησης του <Συνόλου> των ασυνείδητων στοιχείων που τον συναποτελούν, απο τα ηλεκτρόνια και τα σωματικά όργανα, ως τις ενορμήσεις , τα ένστικτα , τις ιδέες, την συνείδηση , και ολα αυτά, με μια εσωτερική διεργασία παράλληλης ολιστικής αυτο - εξερεύνησης των ίδιων των στοιχείων προς κάτι νέο .

Ενα νέο <Συνολο>.

Κάθε <Σύνολο>, μπορεί να ιδωθεί ως το πλαίσιο και το όριο της τάξης μέσα στο οποίο θα οργανωθεί ή θα οργανωθούν άλλα πλαίσια (θεωρητικά κατα βάση αντικείμενα) , δηλαδή υποσύνολα μιας τάξης που και αυτά με την σειρά τους θα περιέχουν μικρότερα υποσύνολα , και όλα μαζι και το καθένα ξεχωριστά ανεξάρτητα κλίμακας ή τάξης , θα υπακούουν στην λογική ενός ανώτερου <Συνόλου> κ.ο.κ

Η υλική εκδήλωση ενός ηλεκτρονίου Σ1 μέσα απο την κατάσταση αρμονικών καθαρής ενέργειας , δηλαδή συμφωνίας , δεν μπορεί να γίνει απο ενα ομοειδές <Σύνολο> Σ2 ενός άλλου ηλεκτρονίου σε κατάσταση επίσης συμφωνίας . Το Σ1 παραμένει σε ενα καθαρά θεωρητικό πλαίσιο <Συνόλου> καταστάσεων . Αν δυο σωματίδια Σ1 και Σ2 σε κατάσταση συμφωνίας , βρεθούν να αλληλεπιδρούν, αυτή η αλληλεπίδραση δεν θα περιλαμβάνει ανταλλάγή ενέργειας μεταξύ των δύο , παραμόνο διαπλοκή της περιεχόμενης πληροφορίας και μάλιστα ολιστικά. Για να αποκτήσει το Σ1 υλική υπόσταση και να υπάρξει ως οντότητα και ετερότητα , θα πρέπει να υπάρχει ενα νεο <Σύνολο> απο έξω , εστω Σ3, διαφορετικής ποσοτικοποιοτικής κλίμακας (Λογικής τάξης) , με το οποίο θα γίνει ανταλλάγή ενέργειας και μεγάλη απώλεια πληροφορίας . Απο θεωρητικά άπειρη πριν την εκδήλωση , σε κατάσταση μετοχής σε αποδιοργάνωση (εντροπίας ) μετά την εκδήλωση.

Το Σ3 μπορεί να είναι ενα <Σύνολο> ηλεκτρονίων κάτω απο απο την οργανωτική αρχή ενός πολυηλεκτρονικού ατόμου.

Αντίστοιχα το <Σύνολο> Σ3 κάνει την μονοσήμαντη αναφορά του, σε κάποιο ευρύτερο <Συνολο> (ενα μόριο), το μόριο σε μια χημική ένωση , η χημική ένωση σε ενα οργανικό μεγαλομόριο, το τελευταίο σε ενα πολύπλοκο αμινοξύ , το αμινοξύ σε μια πρωτεϊνη , η πρωτεϊνη σε ενα υποσύνολο μηχανισμών ενός κυττάρου , τα κύττάρα σε κάποιο ευρύτερο <Σύνολο> π.χ σε καποιον βιολογικό ιστό ( νευρικό σύστημα- αγγειακό σύστημα - πνεύμονες -κτλ) , τα επιμέρους υποσύνολα όργανα , στο κυρίως σύνολο που ειναι το σώμα και ο ανθρώπινος οργανισμός. Ο ανθρώπινος οργανισμός , στους προγραμματισμούς του ατομικού ασυνειδήτου και των συνόλων του, όπως είναι οι ιδέες , οι μνήμες , οι σκέψεις, τα συναισθήματα , τα ένστικτα , οι ενορμήσεις , ,οι συνθήκες , οι λογικές . Τέλος , στην βούληση της συνείδησης , και όλα μαζί στο πρόσωπο που <<ενσαρκώνεται>> συνολικά ως ενα.

Αυτό που λέμε άτομο ,υποκείμενο , ενα και πρόσωπο , δεν είναι τίποτα άλλο απο ενα <Σύνολο> διάφορων υποσυνόλων, που συνενώθηκαν μέσα απο αδιάκοπες συνεχείς κλιμακώσεις σχέσεων , και τα οποία προοδευτικά απέκτησαν κάποιου είδους <<προσανατολισμό ταυτότητας>> και διαφορετική μορφή (άλλο Σύνολο) απο το γενικό σύνολο . Δηλαδή , σαν νησίδα εν μέσω μιας συλλογικής παραλλαγμένης ταυτότητας , ενός συνεχούς απέραντου ωκεανού ασυνείδητων στοιχείων (κατα βάση θεωρητικών αντικειμένων).

Τέλος τέλος , και ο άνθρωπος ως <Σύνολο> , <<αναφέρεται>> σε ευρύτερους σχηματισμούς <Σύνολα> , εως το τελικό <Σύνολο> , το Σύμπαν.

Όταν μιλάμε για το Σύμπαν , εννοούμε πολύ επιγραμματικά (και αυτό έχουμε στο μυαλό μας ) , αντικείμενα που φαινομενικά είναι ετερογενή , και που αναπαριστούν αυτό σαν <Σύνολο>. Δηλαδή <Σύνολο> Σύμπαν = ( Διάστημα - Γαλαξίες - αστρα - αστερισμοί - πλανήτες - κομήτες - μετεωρίτες -κτλ) .

Όταν μιλάμε για το γήινο περιβάλλον ως <Σύνολο> , συνήθως η αντικειμενική ιδέα αναπαράστασης του, περιλαμβάνει τα γενικά χαρακτηριστηκά της Γεωμορφολογίας . <Σύνολο> φυσικό περιβάλλον = (Όροι - πεδιάδες - οροπέδια - θάλλασες- λίμνες-ποτάμια- Ωκεανοί - ατμόσφαιρα- σύννεφα - πόλεις - χωριά - κτλ).

Απο την άλλη όταν κάνουμε λόγο για αστικό περιβάλλον ή για το χωριό μας στο οποίο ζούμε , το <Σύνολο> , μπορεί να περιέχει αντικείμενα όπως : <Συνολο> αστικού περιβάλλοντος = ( σπίτια - πολυκατοικίες - δρόμοι - αυτοκίνητα - δημόσιες υπηρεσίες - ιδιωτικές υπηρεσίες - φούρνοι - νοσοκομεία - σχολεία - ηλεκτρικό δίκτυο διανομής ενέργειας - τηλεπικοινωνιακό δίκτυο - κτλ).

Σε μικρότερη κλίμακα ενα <Σύνολο> που περιλαμβάνει το σπίτι μας , συνθέτεται απο τα εξής αντικείμενα : <Συνολο> σπιτιού = ( τοιχοι - ηλεκτρικά - υδραυλικά - έπιπλα - κουζίνα - μπάνιο - κουρτίνες - χαλιά - πιάτα- τηλεόραση - κτλ).

Φαίνεται πως τα... < Σύνολα > , δεν έχουν τελειωμό ...